Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κινδυνεύει άραγε η ελληνική γλώσσα από τις ξένες λέξεις;

Posted by sarant στο 17 Δεκεμβρίου, 2020


Πλησιάζουν τα περίεργα Χριστούγεννα της φετινής σημαδεμένης χρονιάς, κι αυτά σημαδεμένα, και δύσκολα βρίσκει κανείς θέμα συζήτησης άλλο από τον εγκλεισμό και τα προβλήματα που προκαλεί, οικονομικά και ψυχολογικά, τον καθημερινό αριθμό των θυμάτων, που πολύ αργά μειώνεται, το εμβόλιο που προβάλλεται ως πανάκεια.

Από αυτη την άποψη, είναι παραπάνω από καλοδεχούμενη η συζήτηση που ξεκίνησε για τον κίνδυνο που (υποτίθεται ότι) αντιπροσωπεύουν για τη γλώσσα μας οι ξένες λέξεις, ιδίως τα αγγλικά δάνεια, κι ας ξεκίνησε η συζήτηση από τη δυσαρέσκεια του καθηγητή Γ. Μπαμπινιώτη για όρους όπως λοκντάουν, ντελίβερι ή click away, δηλαδή όρους που τους έφερε στο προσκήνιο ή και τους γέννησε η πανδημία. Με το να συζητάμε κάτι γλωσσικό, έχουμε την ψευδαίσθηση ότι βρισκόμαστε σε πιο ανέφελους καιρούς.

Ειδικά για τον όρο click away συζητήσαμε προχτές, οπότε και ανέφερα, αν και χωρίς να σχολιάσω, το κυριακάτικο άρθρο του Γ. Μπαμπινιώτη στην Καθημερινή, στο οποίο ο καθηγητής απαντά σε σχετικά άρθρα του Π. Μανδραβέλη και του Τ. Θεοδωρόπουλου, οι οποίοι είχαν διαφωνήσει με την εκστρατεία του, και εκθέτει τις γενικοτερες απόψεις του εναντίον της «γλωσσικής αγγλοκρατίας» προσάπτοντας «γλωσσική ακηδία» σε όσους δείχνουν ανεκτικότητα ή μοιρολατρία σε αυτή την εισροή ξένων όρων.

Ακολούθησε ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων, ενός σωματείου που κατά καιρούς έχει πάρει συντηρητικότατες θέσεις σε ζητήματα σχετικά με το γλωσσικό. Η ΠΕΦ καταγγελλει «την άκριτη υιοθέτηση αμετάφραστων ξενικών όρων σε ποικίλες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, με συνέπεια να νοθεύεται το γλωσσικό αίσθημα και βαθμιαία να μετατρέπεται η γλώσσα της καθημερινότητας σε ένα υβριδικό, αγγλοελληνικό ιδίωμα».

Φέρνουν τα εξής παραδείγματα: Βλέπουμε έτσι λέξεις που συνδέονται με το γλωσσικό αίσθημα πλατιών λαϊκών στρωμάτων, όπως π.χ. οι σχετιζόμενες με τον τομέα του αθλητισμού, να μετατρέπονται σε αγγλικές, όπως «Super League», αντί «Πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής Κατηγορίας», Football League, αντί «Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής Κατηγορίας» κ.ο.κ. Το ίδιο συμβαίνει στον χώρο της πολιτικής, όπου τα «hot spots» τείνουν σχεδόν ολοσχερώς να αντικαταστήσουν τα «Κέντρα Φιλοξενίας», το «debate» την «τηλεμαχία», το «win win» το «αμοιβαίο όφελος» κ.λπ. Στον χώρο της οικονομίας, τα POS και τα Black Friday, τα takeaway, clickaway, e-shops, delivery κ.τ.τ. αποτελούν την κορυφή ενός ραγδαία διογκούμενου παγόβουνου.

Η ΠΕΦ θεωρεί επιτακτική ανάγκη τη «δημιουργία ενός επίσημου επιτελικού οργάνου, στελεχωμένου από πνευματικούς ανθρώπους που αποδεδειγμένα γνωρίζουν και μεριμνούν για τη γλωσσική και πολιτισμική μας παράδοση, οι οποίοι θα είναι σε θέση να δίνουν ανά πάσα στιγμή λύση στα προβλήματα που θέτει επί τάπητος η ανάγκη χρήσης νεολογισμών σε κάθε τομέα της καθημερινής δραστηριότητας. Οι ίδιοι άνθρωποι μπορούν να αναλάβουν και το έργο της σταδιακής αποκατάστασης των όρων που σήμερα έχουν αντικατασταθεί από ξενικούς«.

Τέλος, η ΠΕΦ υποστηρίζει ότι «επιβάλλεται να κατοχυρωθεί στο νέο σύνταγμα η προστασία της ελληνικής γλώσσας, με την ίδια στοργική μέριμνα η οποία προβλέπεται για την προστασία της χλωρίδας και της πανίδας του τόπου», παρόλο που την προηγούμενη φορά που υπήρξε συνταγματική προστασία της επίσημης γλωσσικής ποικιλίας, στο Σύνταγμα του 1911, αυτό οδήγησε σε διώξεις δημοτικιστών και σε καθήλωση της πνευματικής ζωής και, κατά τη γνώμη πολλών όπως του Γ. Σεφέρη, έβλαψε τη διδασκαλία της γλώσσας και τη διάπλαση γλωσσικού αισθήματος.

Δεν συμφωνώ με την ανακοίνωση του συνδέσμου των φιλολόγων. Καταρχάς, δεν τεκμηριώνεται η βαριά κατηγορία ότι η γλώσσα της καθημερινότητας έχει μετατραπεί σε «αγγλοελληνικό υβριδικό ιδίωμα», που αν την καλοσκεφτούμε θα σήμαινε ότι και ένας Άγγλος, χωρίς να έχει μελετήσει την ελληνική, μπορεί να την καταλάβει μέσες-άκρες ακριβώς επειδή τόσο πολλοί οροι θα του είναι οικείοι.

Ούτε γίνεται παραπομπή σε κάποια μελέτη που να δείχνει ότι ο αριθμός των εισαγόμενων «αμετάφραστων ξενικών όρων» έχει αυξηθεί κατακόρυφα. Κάποια από τα παραδείγματά τους, όπως η μετατροπή της Α’ Εθνικής Κατηγορίας σε Super League δεν είναι πρόσφατα (είναι όρος του 2006!), ενώ σε άλλες περιπτώσεις (hot spot, win win κτλ.) δεν αντικατέστησε ο ξένος όρος τον ελληνικό, όπως υποστηρίζει η ανακοίνωση, αλλά ο ξένος όρος προηγήθηκε και ο ελληνικός που προτάθηκε δεν κατάφερε να τον εκτοπίσει. Είναι εντυπωσιακό ότι φιλόλογοι, επιστήμονες άνθρωποι, κάνουν μια ανακοίνωση χωρίς να στηρίζονται σε επιστημονικά δεδομένα, σε κάποια έρευνα -απλώς σε εμπειρικές, καφενειακές θα έλεγα, παρατηρήσεις.

Ως προς την πρόταση για ίδρυση επιτελικού οργάνου, η ΠΕΦ παραβιάζει ανοιχτές πόρτες. Τέτοια όργανα υπάρχουν και συνεργάζονται στο Ελληνικό Δίκτυο Ορολογίας, με συμμετοχή και των μεταφραστικών υπηρεσιών των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Αλλά η τυποποίηση της ορολογίας είναι δύσκολη και χρονοβόρα υπόθεση, όπως θα διαπιστώσει όποιος επιχειρήσει να ασχοληθεί μαζί της (το λέω εκ πείρας).

Την πρόταση της ΠΕΦ την επικρότησε ο κ. Μπαμπινιώτης, σε νέα του ανάρτηση: Χαιρετίζω την πρωτοβουλία τής Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων (ΠΕΦ) να παρέμβει δημόσια και να εκφράσει την γνώμη της για τον καταιγισμό ξένων λέξεων που πλήττει τελευταία την γλώσσα μας κατά προκλητικό τρόπο. Διότι είναι πρόκληση γλωσσική το Black Friday, το click away, τα delivery με courier, το lockdown, τα rapid test (tests, συγγνώμη) και η επερχόμενη χριστουγεννιάτικη ευχή που θα μάς απευθυνθεί από πολλά καταστήματα, το Merry Christmas (έχετε δίκιο να φοβάστε, αγαπητέ μου αξεπέραστε δάσκαλε τής γελοιογραφίας, κ. Κώστα Μητρόπουλε ότι μπορεί και να μού επιφέρει λιποθυμία η εκτόξευση αγγλιστί τής συγκεκριμένης ευχής αντί τού «Καλά Χριστούγεννα» [γελοιογραφία στα Νέα]).

Πολύ πιο νηφάλιο, το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών παρέπεμψε στην κλασική μελέτη του Μαν. Τριανταφυλλίδη «Ξενηλασία ή ισοτέλεια;» (κατεβαίνει από εδώ αλλά αργεί να φορτώσει).

Ως προς τον κ. Μπαμπινιώτη, φοβαμαι ότι με την εκστρατεία του υπερεκτίθεται και κινδυνεύει τα λεγόμενά του να μην γίνονται πλέον αντικείμενο συζήτησης από γλωσσολόγους ή φιλολόγους ή πολίτες που ενδιαφέρονται για τα γλωσσικά αλλά από γελοιογράφους, ευθυμογράφους και επιθεωρησιογράφους.

Όσο για τον κατακλυσμό δανείων, πρέπει πρώτα να αποδειχτεί. Μας κάνουν βέβαια πολλή εντύπωση οι εισαγομενοι νεολογισμοί, διότι ακριβώς είναι κατι καινούργιο, αλλά δεν συνειδητοποιούμε εξίσου εύκολα πόσα ξένα δάνεια παύουν να λέγονται. Για να φέρω ένα παράδειγμα, στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 είχαμε στο σπίτι μας λίβινγκ ρουμ (και σκετο «λιβινγκ), ασυμμόρφωτο δάνειο. Σήμερα ο ορος ακούγεται πολύ λιγότερο. Σήμερα έχουμε σαλόνι (δάνειο μεν αλλά πλήρως συμμορφωμένο) ή καθιστικό.

Ούτε έχουν επιβιώσει όλοι οι γαλλισμοί και άλλοι ξενισμοί του μεσοπολέμου. Ξέρει κανείς τι είναι το «μπράιτζ φαντζ» που φορούσε η κ. Δρούλια στη δεξίωση του 1931;

Έπειτα, οι κινδυνολογούντες για τα αθρόα δάνεια δεν μπαίνουν στον κόπο να εξηγήσουν σε τι ακριβώς συνίσταται ο κίνδυνος, δηλαδή τι θα πάθει ακριβώς η ελληνική γλώσσα αν δεχτεί άφθονα δάνεια. Ή, όπως οι φιλόλογοι, καταφεύγουν σε βαριές προβλεψεις («αγγλοελληνικό ιδίωμα») που δεν εχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα.

Παραβλέπουν οι εξοβελιστες των δανείων ότι ο γλωσσικός δανεισμός είναι φαινόμενο που γίνεται από τα αρχαιότατα χρόνια, οσο υπάρχει επαφη ανθρώπων, πολιτισμών και γλωσσών, και κυρίως ότι είναι ένα φυσικό φαινόμενο, ότι όλες οι γλώσσες αλλάζουν -και ότι η αγγλική γλώσσα που είναι αυτή τη στιγμή η κυρίαρχη έφτασε να έχει το πλουσιότερο λεξιλόγιο από τις άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες επειδή ακριβώς δανειζόταν ασύστολα, από το γαλλικό, το λατινικό, το ελληνικό ταμείο, αλλά και από τις γλώσσες των χωρών της βρετανικής αυτοκρατορίας (τανκ και σαμπουάν είναι λέξεις ινδικής προέλευσης).

Παραβλέπουν ότι και η αρχαία ελληνική δανειζόταν (αγγαρεία, σινδόνη, χιτών, παρασάγγη, παράδεισος -και έγραψε κάποιος ειρωνικά στο Φέισμπουκ: μα κι αυτοί οι αρχαίοι, γιατί πήρανε το περσικό «τιάρα» αντί να πουν το ελληνικότατο «κυλινδροειδής και ελαφρώς ραβδωτός πέτασος»;

Παραβλέπουν ακόμα ότι υπήρξαν εποχές όπου η ελληνική γλώσσα είχε πολύ περισσότερα ξένα δάνεια ως ποσοστό στο λεξιλόγιό της και επιπλέον δεν υπήρχε ελληνικό κράτος, κι όμως η γλώσσα δεν έπαθε κάποια ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο Μακρυγιάννης, ο Καραϊσκάκης και ο Κολοκοτρώνης χρησιμοποιούσαν λεξιλόγιο με πολλούς τουρκογενείς και ιταλογενείς όρους αλλά αυτό δεν τους εμπόδισε να ελευθερωσουν την Ελλάδα. (Θα πει κάποιος: ναι, αλλά ανάμεσα στον Μακρυγιάννη και στο σήμερα μεσολάβησε η καθαριστική προσπάθεια των λογίων του 19ου αιώνα που, με τη βοήθεια του κράτους, έφεραν τον υπουργό και την εφημερίδα αντί του μινίστρου και της γαζέτας. Ωστόσο, θα πω εγώ, το γεγονός αυτό ακριβώς αποδεικνύει ότι τίποτα το ανεπανόρθωτο δεν έπαθε η γλώσσα. Εξάλλου, σήμερα έχουμε εκπαίδευση, θεσμούς και μια ισχυρή ραχοκοκαλιά εγχωριας ορολογίας.

Ναι, αλλά πρέπει να υπάρχει μέτρο, λένε. Ποιος όμως μας λέει ότι το μέτρο έχει ξεπεραστεί; Επειδή τον Μπαμπινιώτη τον ενοχλεί το ντελίβερι, αυτό ταχα σημαίνει πως ξεπεράστηκε το μέτρο; Ποιος το ορίζει το μέτρο; Πόσο είναι; Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας το πει.

Παρόλο που οι κινδυνολογούντες δεν τεκμηριώνουν τις θέσεις τους, δεν τσιγκουνεύονται τους προσβλητικούς χαρακτηρισμούς σε όποιον διαφωνεί. Ακηδία και αμεριμνησία πρόσαψε ο κ. Μπαμπινιώτης σε όσους διαφωνησαν με τις προτάσεις του. Σε μια ομάδα του Φέισμπουκ διάβασα για το μίσος που τρέφουν για την αρχαία μήτρα της γλώσσας μας όσοι διαφωνούν με τις μπαμπινιωτικές υπερβολές. Η Εστία (βλ. λίγο πιο κάτω) μιλάει για «γλωσσική απατρία». Θυμίζουν όλα αυτά τις συκοφαντίες των καθαρευουσιάνων για τα ρούβλια που τάχα έπαιρναν οι μαλλιαροί, ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα.

Προσωπικά δεν νομίζω ότι η γλώσσα αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα βρίσκεται σε παρακμή, ότι απειλείται, ότι κινδυνεύει, ότι κοντεύει να εξαφανιστεί, ότι θα πάθει αφελληνισμό. Αντίθετα, θα έλεγα ότι αυτήν τη στιγμή στην Ελλάδα έχουμε παραγωγή συγκροτημένου λόγου περισσότερη από οποιαδήποτε άλλη εποχή από τότε που μιλιέται η ελληνική γλώσσα. Αν δείτε, ας πούμε, πόσες εφημερίδες κυκλοφορούν σήμερα και πόσες το 1960, πόσοι ραδιοφωνικοί σταθμοί, τηλεοπτικά κανάλια, ιστολόγια, θα συμπεράνουμε ότι η σημερινή ποσότητα λόγου είναι συντριπτικά μεγαλύτερη – και μιλάμε για συγκροτημένο λόγο. Αλλά βέβαια, όταν είναι πολλαπλάσια η παραγωγή λόγου, πολλαπλάσια θα είναι και τα «γλωσσικά λάθη» των ομιλητών, ιδίως στον προφορικό λόγο που κυριαρχεί σήμερα με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση.

Θα έλεγα μάλιστα ότι η μόνη επικίνδυνη εξελιξη που βλέπω εγώ, και για τη γλώσσα και για την πνευματικη ζωή της χώρας, είναι η εκστρατεία που βρίσκεται υπό διαμόρφωση, με αιχμή του δόρατος τον κ. Μπαμπινιώτη και συμπαραστάτη την ΠΕΦ, που έσπευσε να την υιοθετήσει σε σημερινό πρωτοσέλιδο η υπερσυντηρητική Εστία, ξιφουλκώντας εναντίον της γλωσσικής απατρίας.

Όσο για τα ξένα δάνεια, δεν αρνούμαι την ανάγκη να υπάρχουν και ελληνικοί όροι, που θα χρησιμοποιούνται παράλληλα και σε άλλα επίπεδα ύφους. Έχουμε τον υπολογιστή, αλλά σε διάφορα συμφραζόμενα λέμε και κομπιούτερ. Δεν θα εξαφανίσει ο ένας όρος τον άλλον και η συνύπαρξή τους πλουταίνει τη γλώσσα. Δεν θα επιδιώξω σε όλες τις περιπτώσεις το μεταφραστικό δάνειο -καλό είναι και το άμεσο δάνειο, ιδίως αν το συμμορφώσουμε στο τυπικό της ελληνικής. Άλλωστε κι εγώ κατά καιρούς υιοθετώ ή προτείνω εξελληνισμούς -όταν όμως άρχισα να υποστηρίζω και να πλασάρω την πρόταση «δρόνος» για την απόδοση του drone δεν χρέωσα ακηδία, αμεριμνησία ή εθνική μειοδοσία σε όσους επέμεναν στο drone ή στο ντρόουν.

Επισημάνθηκε (σε συζήτηση στη Λεξιλογία) κάτι εύστοχο σε σχέση με τα δάνεια, ότι από τα βάθη των αιώνων ο δανεισμός των ξένων λέξεων «υπακούει στους νόμους της ελληνικής και προσαρμόζεται σε αυτούς, και πρώτα πρώτα στο ουσιώδες και ειδοποιό χαρακτηριστικό της ελληνικής ότι είναι γλώσσα κλιτή», γι’ αυτό και δεν καταλαβαίνουμε, εκτός αν έχουμε ειδικά ασχοληθεί, ότι ο χιτών ή η πόρτα είναι ξένα δάνεια. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες το λαϊκό αισθητήριο που έκλινε τα ξένα δάνεια μιλούσε για σινεμάδες και βάζα και στιλούς έχει πάψει να λειτουργεί, πιθανώς (λέω εγώ) υπό το βάρος της γλωσσομάθειας αφενός και του στιγματισμού των κλιτών τύπων ως «χωριάτικων» αφετέρου. Κι έτσι σήμερα ακούγεται κάπως παράξενος ο εξελληνισμός (αλλά όχι πάντοτε) ενώ «ανατρέπονται και παλιές επιτυχημένες προσαρμογές: τα παλτά γίνοται τα παλτό» και τοπωνύμια όπως η Καλιφόρνια ή η Νταϊάνα μένουν αναλλοίωτα στις πτώσεις.

Ναι, αυτή ειναι μια εξέλιξη που κι εμένα με ενοχλεί, αλλά δεν νομίζω ότι στοιχειοθετεί απειλή για τη γλώσσα. Και θα τολμήσω να τη χρεώσω στον μπαμπινιωτισμό και στη νεοκαθαρεύουσα, που με το να θέλει να διαχωρίσει τα δάνεια από τις αυτόχθονες λέξεις (χώρια τα πρόβατα από τα ερίφια) έκανε εθνικώς ύποπτα και τα πλήρως αφομοιωμένα δάνεια. Eξάλλου, και άλλες αλλαγές σημειώνονται στη γλώσσα μας που ανατρέπουν δεδομένα αιώνων και χιλιετιών -για παράδειγμα, μέχρι τον 20ό αιώνα δεν υπήρχαν στα ελληνικά πρωτόκλιτα θηλυκά σε -ής, ενώ τώρα ο επίσημος τύπος είναι (ακόμα;) «η βουλευτής» και «η δικαστής», που θα έκαναν έναν αρχαίο ή έναν μεταγενέστερο να φρίξει.

Θα πει κανείς ότι το Διαδικτυο έχει φέρει την αγγλική σε απολύτως προνομιακή, πανίσχυρη θέση -κι έτσι είναι εύκολο να διαδίδονται όχι μόνο ξένα δάνεια αλλά και αγγλισμοί. Η εξέλιξη αυτή υπάρχει, αλλά δεν βλέπω πώς μπορούμε να την αντιπαλέψει κανείς. Και, από την άλλη πλευρά, στην ψηφιακή εποχή η τεχνολογία έχει προσφέρει μεγάλη βοήθεια στην ελληνική γλώσσα, καθώς έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργηθούν πολλοί νέοι γλωσσικοί πόροι και να γίνουν κοινό κτήμα των πολλών. Πράγματι, η ελληνική, όπως και πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες ανάλογου αριθμού ομιλητών, έχουν πολλαπλάσιους γλωσσικούς πόρους από αφρικανικές ή ασιατικές γλώσσες που μιλιούνται από πολύ περισσότερους φυσικούς ομιλητές.

Αλλά πάντως αυτό δεν συνιστά θανάσιμη απειλή. Κατά τη γνώμη μου, ο μόνος τρόπος για να απειληθεί με εξαφάνιση η ελληνική γλώσσα είναι να πάψουν να υπάρχουν ομιλητές της· όσοι θέλουν να εξασφαλίσουν το μέλλον της γλώσσας, ας προσπαθήσουν να θεραπεύσουν τις αιτίες που οδηγούν σε δημογραφικό μαρασμό τη χώρα.

YΓ Είχα γράψει το άρθρο όταν πρόφτασα κι άλλη μια, χτεσινή, ανάρτηση του κ. Μπαμπινιώτη στο Φέισμπουκ. Την παραθέτω διότι είναι εξόχως διδακτική:

drive through : νέα ευκαιρία γλωσσικού εμπλουτισμού τής Ελληνικής

drive through = παραγγέλλω διαδικτυακά ή τηλεφωνικά, προπληρώνω διαδικτυακά, μού ορίζεται ώρα παραλαβής στον χώρο στάθμευσης (πάρκινγκ) που διαθέτει το κατάστημα [μέχρι εδώ κάνω “click away” που λέμε Ελληνικά], μεταβαίνω στον χώρο στάθμευσης τού καταστήματος και παραλαμβάνω εκεί ΕΠΟΧΟΥΜΕΝΟΣ το παραγγελθέν [ολοκληρώθηκε το “drive through”]. Κι όλα αυτά λέγονται, ρε παιδί μου, μόνο με δύο μονοσύλλαβες λέξεις : ντράιβ θρου, που τις καταλαβαίνει ο καθένας. Αυτή είναι γλώσσα! Τί φωνάζει εκείνος ο δάσκαλος !

Ο κ. Μπαμπινιώτης ειρωνεύεται, αλλά η ειρωνεία του ακούγεται εξαιρετικά πειστική και σε πρώτο επίπεδο! Πράγματι είναι πολύ βολικός ο όρος, πράγματι είναι ευρύτερα κατανοητός διότι ήδη ξέρουμε το «ντράιβ ιν», και πράγματι εμπλουτίζεται η ελληνική, όπως και τόσες άλλες γλώσσες που έχουν υιοθετήσει τον όρο. Κι αν επιχειρήσουμε να τον αποδώσουμε «ελληνικά», κατά πάσα πιθανότητα θα καταλήξουμε σε μακρινάρι. Ή όχι; (Ίσως γι’ αυτό και ο κ. καθηγητής δεν αποτόλμησε να προτείνει ελληνική απόδοση).

227 Σχόλια προς “Κινδυνεύει άραγε η ελληνική γλώσσα από τις ξένες λέξεις;”

  1. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα,

    Α μπράβο, σιγά μην σου ξέφευγε το θέμα… (αν προκληθώ… που λένε 🙂 🙂 )

  2. Τι να λέμε τώρα
    https://www.frontpages.gr/d/20201217/26/%CE%95%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%B1

  3. 2 α, τώρα είδα ότι υπάρχει και στο άρθρο το πρωτοσέλιδο του πρωινού αναγνωστικού εθισμού μου 🙂

  4. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα.
    Νικοκύρη, να είστε καλά να τον θυμάστε.

  5. greggan193 said

    Όπως και στα υπογλώσσια εδώ και μια ώρα, Νίκο, αλλά είδα ότι απάντησες κιόλας… Δεν βγαίνουν κι έξω και κάτι πρέπει να κάνει ο κόσμος, μην τους αποπαίρνεις…

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Ναι, το πρωτοσέλιδο έχει κι άλλους αφοσιωμένους φίλους 🙂

    4 Να είσαι καλά.

  7. Mindkaiser said

    Νικοκύρη, εξαιρετικός όπως πάντα. Όποτε επανέρχονται οι συγκεκριμένες οιμωγές, αισθάνομαι ότι ζω την ημέρα της μαρμότας.

    Δύτη μου, γελάω πολύ και στο Twitter με το σκάλωμα που έχεις φάει με την Εστία. 🙂

  8. Καλημέρα

    Στην Φωκίδα όμως έχει αρχίσει ο εξελληνισμός των λέξεων π.χ, το Bonjour έχει αντικατασταθεί από όλους τους «γαλλομαθείς» με το «ελληνικότατο»… παντζούρ μια που κάθε πρωί ανοίγουμε τα παντζούρια !!

    Προυχωρημένα πράματα, σιγά μην πιριμέναμε τουν Μπαμπνιώτ’

  9. Γιάννης Κουβάτσος said

    Η γλώσσα δεν κινδυνεύει. Αφού τη γλίτωσε στην τουρκοκρατία, θα τη γλιτώσει και τώρα, στην περίοδο της μιντιακής γλωσσικής αμερικανοαγγλοκρατίας. Απλώς είναι πολύ ενοχλητικό να ξυπνάς κάθε μέρα με έναν νέο αμετάφραστο ξενόφερτο όρο να κυριαρχεί στην καθημερινότητά σου. Ακόμα και η γλωσσικά οικεία καραντίνα της πρώτης φάσης της πανδημίας, έγινε λοκντάουν στη δεύτερη φάση. Εννοείται πως πολλές από αυτές τις λέξεις ή θα ξεχαστούν λόγω ανεπικαιρότητας ή θα εξελληνιστούν, όπως ο σοφέρ έγινε οδηγός, η σεζλόνγκ ξαπλώστρα, το αξιντάν ατύχημα, ο ρέφερης διαιτητής κλπ. Αλλά και πολλές θα παραμείνουν αμετάφραστες και απροσάρμοστες. Και σίγουρα το πρόβλημα δεν λύνεται με αστυνομικά μέσα και διώξεις και νομοθετικές απαγορεύσεις, αυτά είναι κωμικά, αναποτελεσματικά και αντιεπιστημονικά μέτρα.
    Τι μπορεί να γίνει; Άγνωστο. Κάθε σοβαρή προσπάθεια, όμως, να εξελληνίζονται αυτοί οι ξενόφερτοι όροι με αντίστοιχους εύχρηστους και δόκιμους όρους (π.χ. ίντερνετ-διαδίκτυο) είναι άκρως επιθυμητή. Και, σε τελευταία ανάλυση, είναι και ζήτημα γλωσσικής καλαισθησίας και ατομικής ευθύνης αν μιλάει κάποιος με το λεξιλόγιο χαζοχαρούμενης τηλεοπτικής περσόνας. Δεν μπορούμε να τον εμποδίσουμε, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό να τον μιμούμαστε.

  10. Πουλ-πουλ said

    «τα παλτά γίνοται τα παλτό»

    Εκτός από τα γήπεδα, όπου τα παλτά, παλτά παραμένουν εσαεί.

  11. Αγγελος said

    Drive through: διελαύνω• drive-through: διελαστικά ψώνια 🙂
    Δεν το λέω σοβαρά – θυμίζει υπερβολικά το «ελαστικά» – αλλά και τι να πούμε; Ψώνια καβάλα;

  12. alsatiancousin said

    ΠΕΦ, σου λέει…
    Τεράστια απογοήτευση ο μέσος φιλόλογος στην Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Πέρα από την πρωτοφανή πτώση του επιπέδου διεθνώς, άρα και την προσέλκυση λίγων καλών μαθητών, δηλ. μελλοντικών φιλολόγων με μεράκι, ίσως φταίει και το διαρκές μπούλιγκ που έτρωγαν επί δεκαετίες («άχρηστες επιστήμες», «αρχαιολάγνοι» κτλ) και που τους οδηγούσαν σε όλο και πιο αμυντικές και συντηρητικές θέσεις, ακόμα και στην υιοθέτηση ελληναρισμών του τύπου «οι υπολογιστές μιλάνε αρχαία! Προσέξτε μας! Κάνουμε κάτι χρήσιμο και μοντέρνο!».

    Αλλά επειδή ο αγών τόσο εναντίον της ξενοφοβίας όσο και εναντίον του μανταμσουσουδισμού δεν πρέπει να σταματά ποτέ, φωτιά και τσεκούρι σε όσους γράφουν (και έχουν γίνει πάρα πολλοί πλέον) σε ελληνικά έντυπα «ο πίνακας Starry Night/Last Supper» ή «η ταινία Juliet of the Spirits/The 400 Blows» και άλλα ειδεχθή παρόμοια. 😦

  13. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Και βέβαια «υπήρξαν εποχές όπου η ελληνική γλώσσα είχε πολύ περισσότερα ξένα δάνεια [..] και επιπλέον δεν υπήρχε ελληνικό κράτος, κι όμως η γλώσσα δεν έπαθε κάποια ανεπανόρθωτη ζημιά» και σ’ αυτό συνέβαλαν αποφασιστικά -έστω και με ακρότητες, ενίοτε- οι τότε καθαρευουσιάνοι. Ώσπου κάποτε αυτή η καθαρευουσιάνικη προσέγγιση κατέστη ανασταλτική για την παραπέρα ανάπτυξη της εθνικής μας γλώσσας κι αφού έδωσε ό,τι ήταν να δώσει, γλίστρησε ανώδυνα στα χρονοντούλαπα της Ιστορίας μας. Πάντως, Νικοκύρη, καλά κάνεις και ανεβάζεις τέτοια (καλοδεχούμενα και σωστά) καθησυχαστιικά άρθρα, τα οποία, συνεκτιμώμενα με τις υγιείς ανησυχίες της απέναντι πλευράς, θα μας διευκολύνουν στο να χρησιμοποιούμε ασφαλέστερα και δημιουργικώτερα την Γλώσσα Μας.. .

  14. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @9. Σωστός, Γιάννη!

  15. Κιγκέρι said

    Για το drive through, σκέφτηκα το «εποχούμενα ψώνια», αλλά βρε παιδί μου, αφήνει περιθώρια για παρεξηγήσεις!
    Εποχούμενες αγορές ίσως…

  16. phrasaortes said

    Νομίζω ότι το παράδειγμα του κομπιούτερ δείχνει πως και η αντίστροφη τάση είναι εξίσου ισχυρή. Έχω την εντύπωση ότι ο υπολογιστής χρησιμοποιείται πολύ πιο συχνά τα τελευταία χρόνια, ενώ το κομπιούτερ έχει στιγματιστεί ως »χωριάτικο».

    Το καλύτερα προσαρμοσμένο δάνειο είναι η υπερτρισχιλιετής δουλειά. Η λέξη εξελίσσεται ασταμάτητα από τότε που οι Μυκηναίοι την βούτηξαν από τους Χαναναίους.

    https://en.m.wiktionary.org/wiki/%CE%B4%CE%BF%E1%BF%A6%CE%BB%CE%BF%CF%82#Ancient_Greek

    (Η υπόθεση του Παρπόλα είναι γνήσιος πορτοκαλισμός.)

  17. leonicos said

    Θα ρωτήσω κάτι απλό κι ελπίζω να πάρω απάντηση

    Στα Αυστραλιανά Ελληνικά το »θα πάρω το καλάθι να πάω στην αγορά» λέγεται »θα πάρω τη μπασκέτα να πάω στην μαρκέτα»

    ασφαλώς η φράση μπορεί να είναι φτιαχτή, να μην είναι γενικευμένη, μπορεί να είναι μοναδική….. και πολλά άλλα αλλά.

    και πάνω απ’ όλα η αντικατάσταση δύο λέξεων από δύο άλλες δεν αποτελεί καταστροφή.

    Αλλά αποτελεί παράδειγμα ‘μεικτού αγγλοελληνικού υβριδιώματος;’ Είναι.

    Επομένως, η δυνατότητα υπάρχει και ο κίνδυνος είναι υπαρκτός

    Γι’ αυτό πολύ καλά κάνουν κάποιοι και χτυπάνε τον κώδωνα του κινδύνου ή αντιστέκονται με άλλους τρόπους.

    Ο αντίλογος, για να είμαι ειλικρινής: Η ελληνική γλώσσα πέρασε ενετοκρατίες (τοπικά), σλαβοκρατίες, αρβανιτοκρατίες, τουρκοκρατίες, παρέλαβε πάρα πολλά δάνεια, τα έχει ακόμα και τα καμαρώνει, αλλά παρέμεινε ελληνική.

    Αν συγκρίνουμε όμως τη γλώσσα των αγωνιστών του 21, και παλαιοτέρων, με τη σημερινή θα διαπιστώσουμε ότι η γλώσσα διέτρεξε αυτόν τον κίνδυνο. Το ιδίωμά τους είναι υβριδικό.

    Γιατι δεν συνέχισε την ίδια πορεία; Τι την ανέκοψε, και παρέμεινε ελληνική;

    Η γλώσσα της Εκκλησίας και » θα το πω κι ας το πιω…..» και των εξοέστατων εκείνων που προσπάθησαν να επιβάλουν την καθαρεύουσα.

    Μπορεί να πει κανείς πολλά για το ανιστόρητο, το αντιγλωσσολογικό, το αντικοινωνικό το… το …. το…. της καθαρεύουσας

    καλώς σταμάτησε αυτή η αναχρονιστική προπάθεια αλλά

    έπαιξε θετικό ρόλο στην ανάκαμψη της γλώσσας α=πό το λαϊκο ιδίωμα των αγωνιστών, που θέλει μετάφραση

    Στο επόμενο σχολιο θα απαντησω στο ερώτημα του άρθρου

  18. leonicos said

    13 Γιώργο κατσέα

    Τώρα είδα ότι τόλμησες πρώτος να το πεις

    Και το είπες πολύ ωραία

    Περιμενα να μου ρίξουν καρπαζιές

  19. Φοβερό. Πιάνει πάρα πολλά ζητήματα. Τα προβλήματα μένουν, από όλες τις πλευρές.

    Είμαστε πάντως σε μια φάση, μετά την κλικαβάυκη εισβολή, που το επιχείρημα «ε… τι να κάνουμε, το ξένο προϊόν έρχεται και με τη λέξη του και το όνομά του» καταρρίφθηκε από μέσα αφού δεν υπήρχε προϊόν αλλά εσωτερική γλωσσική πρωτοβουλία. Διαδίδεται ένα ιδιαίτερο κοινωνιογλωσσολογικό έθος/ήθος.

  20. H. Mandragoras said

    «Σήμερα έχουμε σαλόνι (δάνειο μεν αλλά πλήρως συμμορφωμένο) ή καθιστικό. »
    Κοίτα να δεις, νόμιζα ότι αυτοί είναι παλιότεροι όροι που πήγαν να αλλάξουν κατα το 80-90 σε λίβινγκ ρουμ και δεν τα κατάφεραν.
    Στο πατρικό μου στο νησί πάντως, λέμε άλλο δωμάτιο σαλόνι, και άλλο καθιστικό. Σαλόνι είναι το «καλό» δωμάτιο, για τις γιορτές, κλειστό τον περισσότερο καιρό, καθιστικό είναι το πολύ μικρότερο δωμάτιο με την τηλεόραση στο οποίο περνάμε τη μέρα μας. Για το πρώτο, ο όρος παλιότερα ήταν σάλα. Για το δευτερο δεν ξέρω. Μάλλον δεν υπήρχε. Η οικογένεια πέρναγε όσον χρόνο ήταν στο σπίτι στην κουζίνα ή στην «καμ’νάδα».
    Αυτή η -ελάχιστα κατανοητή σε μένα- πρακτική να απαρνιέσαι ένα μεγάλο και άνετο χώρο ήταν πολύ διαδεδομένη τουλάχιστον στην Άνδρο. Και όχι μόνο στα σπίτια που είχαν την πολυτελεια του χώρου. Δεν πα να μενες σε 35 τετραγωνικά με δυο τρία κουτσούβελα; Μια σάλα 15 τετραγωνικά θα την έβγαζες. Από την άλλη, πόσο χρόνο πέρναγε κανείς στο σπίτι για να χρειάζεται χώρους; και πόσο εύκολο ήταν να ζεσταίνεις ακόμα ένα δωμάτιο το χειμώνα;

  21. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

  22. Γιατί όχι διέλαση;

  23. voulagx said

    #11 @Αγγελος: Να τα πουμε « τροχαία ψώνια» και σντμ «τροχώνια»

  24. voulagx said

    «τροχώνια»=τροχός+ώνια

  25. leonicos said

    Πρωτοσέλιδο της Εστίας

    Κίνημα υπέρ τῆς Ἑλληνικότητος / με σημαία την γλῶσσα

    Αυτό κι αν είναι καθαρευουσιανο-μαλλιαρό υβρίδιο

    παραμένει η ἑλληικότης της ἑλληνικότητος,

    αλλά αἱ αἰατικαὶ τοῦ δευτέρου στίχου απώλεσαν το ν τους

    η

    Κίνημα υπέρ τῆς Ἑλληνικότητας / με σημαία την γλώσσα

    ή

    Κίνημα υπέρ τῆς Ἑλληνικότητος / με σημαίαν την γλῶσσαν

    Διαλέξτε κ. Μπαμπινιώτη

  26. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Το ερώτημα, αν τεθεί έτσι, «Κινδυνεύει άραγε η ελληνική γλώσσα από τις ξένες λέξεις;», προφανώς απαντάται μ’ ένα σκέτο όχι. Η ελληνική γλώσσα δε θα πάθει τίποτα, δε θα τραυματιστεί ούτε θα νοσήσει ούτε θα ποθάνει. Αλλά δεν είμαι βέβαιος αν αυτή η διατύπωση του ερωτήματος αποτυπώνει τους προβληματισμούς Μπαμπινιώτη και άλλων.

    Το γεγονός της αθρόας εισροής ασυμόρφωτων ξένων λέξεων είναι αξιοπαρατήρητο. Δεν μπορούμε να παριστάνουμε ότι δεν είναι αξιοπαρατήρητο και να θέλουμε να μείνει ασχολίαστο. Όταν θ’ ακούσω μια φράση με πολλές καινοφανείς για μένα αγγλικούρες και δεν καταλάβω, φυσικά και θα πω «ώπα ρε φίλε, τι είπες τώρα;».

    Θα σχολιαστεί λοιπόν το γεγονός. Και φυσικά μέσα στα σχόλια θα ακουστούν όλες οι απόψεις.

    Το ότι η εισροή αυτή δεν είναι αποκλειστικότητα της εποχής μας, ούτε της ελληνικής γλώσσας, δεν καθιστά το γεγονός λιγότερο αξιοπαρατήρητο. Κι ο ήλιος κάθε μέρα ανατέλλει και δύει, αλλά δεν παύουμε να το παρατηρούμε: με θαυμασμό επειδή είναι ωραίο θέαμα, με ενόχληση επειδή δεν προλάβαμε όσα θέλαμε να χωρέσουμε στη μέρα ή στη νύχτα, κλπ.

    __________________________

    Αυτά σ’ ένα γενικό θεωρητικό επίπεδο. Λίγο πιο κοντά στο συγκεκριμένο θέμα τώρα:

    α) Ναι, κάποιες φορές γίνονται υπερβολές. Χοτ σποτ ας πούμε: Το ζεστό, καφτό, επίμαχο σημείο (αλλά σημείο στον χώρο, όχι π.χ. σε μία συζήτηση όπως είναι συνήθως τα «επίμαχα σημεία»). Γιατί ρε φίλε πρέπει εγώ να καταλάβω ότι αυτό σημαίνει κέντρο «φιλοξενίας» προσφύγων; Ξέρεις πόσοι άνθρωποι δεν έχουν ακόμη καταλάβει αν το χοτ σποτ (που πριν τους πρόσφυγες το ξέραμε σε σχέση με το wi-fi, τελείως άσχετη σημασία με μόνο κοινό ότι είναι κι αυτή άδηλη) είναι εκεί που μένουν οι πρόσφυγες ή εκεί που κάνουν κάτι άλλο, π.χ. εκεί όπου εξετάζονται οι περιπτώσεις τους για να δοθεί άσυλο ή όχι;

    Η γλώσσα είναι και οφείλει να είναι μέσο επικοινωνίας. Εκείνος που διαλέγει μια θολή και ασαφή ονομασία για ένα πράγμα, τη στιγμή που έχει τη δύναμη να επιβάλει αυτή την ονομασία και μάλιστα τη στιγμή που, επίσης, το ξέρει ότι έχει αυτή τη δύναμη, διαπράττει τουλάχιστον ατόπημα, αν όχι πονηρία.

    β) Αυτό το ρεφρέν με την αγγλική που είναι η πλουσιότερη γλώσσα επειδή δανείζεται πρέπει να ζυγιστεί λίγο. Δεν κολλάει παντού. Η δομή της αγγλικής γλώσσας, όπως έχει διαμορφωθεί ανά τους αιώνες, είναι τέτοια ώστε μια λέξη από οποιαδήποτε γλώσσα, με ελάχιστες αλλαγές (οι οποίες άλλωστε γίνονται, δεν παραλείπονται: δε λένε simetria αλλά symmetry), μπορεί να ενσωματωθεί χωρίς να φαντάζει ασυμμόρφωτη. Δεν ισχύει το ίδιο για τη σημερινή ελληνική, άρα δεν αποτελεί πεδίο σύγκρισης. Για παράδειγμα: εφόσον η ελληνική διαθέτει πτώσεις, διαθέτει και συντάξεις όπου τις χρησιμοποιεί. Σε μια πρόταση πλακωμένη στα άκλιτα δάνεια είναι δυνατόν να μην καταλαβαίνεις (τουλάχιστον όχι αμέσως) ποια είναι η γενική που προσδιορίζει ξερωγώ το αντικείμενο και ποια η αιτιατική που είναι η ίδια το αντικείμενο. Η αγγλική, που δεν έχει πτώσεις, ή η αρχαία ελληνική που προσήρμοζε τα δάνειά της, δε σκόνταφταν σε τέτοια προβλήματα. (Λίγο η κοινή των βιβλικών κειμένων το είχε: Ρουβήμ εγέννησε Νεφθαλείμ > ο κυνηγός σκότωσε τον λαγό ή ο λαγός τον κυνηγό;)

  27. leonicos said

    Και στην ίδια σελίδα

    δύσκολο το ρεβεγιόν

    πιθανώς επειδή τελειώνει σε -ον, θεωρήθηκε ορθόν, το ρεβεγιόν, τοῦ ρεβεγιοῦ

    μια χαρά παει

    θα σας καλούσα για ρεβεγιό στο σπίτι αλλά απαγορεύεται λόγω λοχδάου

    Τα ρεβεγιά θα γιορταστούν σε κάθε σπίτι χωριστά

  28. Λεύκιππος said

    Τι είναι αυτή η ακηδία ρε γμτ; Για να μην ψάχνω πρωϊ πρωί.

  29. leonicos said

    26 Πέπε

    Ζήλεψα το σχόλιό σου

    Ό,τι αλλο πω θα ειναι περιττό ή ανούσιο

    Απάντησες

  30. VASILIKI VOURDA said

    Kαλημέρα κι ευχαριστούμε πολύ για το επίκαιρο άρθρο. Εγώ πάλι βρίσκω άκρως ενοχλητική και προσβλητική την «επαγγελματική διαστροφή» των εργαζόμενων στο τουρισμό να χαιρετάνε και να καλωσορίζουν στα αγγλικά. Ούτε μια «καλημέρα» στα ελληνικά δεν λένε πια στα νησιά μας…

  31. Κιγκέρι said

    Το «μπράιτζ φαντζ» ιδέα δεν έχω τι είναι, αλλά για κάποιον περίεργο λόγο βρέθηκα να ψάχνω για «beaded fringe», που ήταν πολύ της μόδας στον Μεσοπόλεμο. Λες;

    https://www.google.com/search?client=safari&hl=en-us&ei=iiPbX_S9EoaYsAfhsq54&q=beaded+fringe&oq=beaded+fringe&gs_lcp=ChNtb2JpbGUtZ3dzLXdpei1zZXJwEAMyAggpMgQIABBHMgQIABBHMgQIABBHMgQIABBHMgQIABBHMgQIABBHMgQIABBHUABYAGCk3gdoAHADeACAAQCIAQCSAQCYAQDAAQE&sclient=mobile-gws-wiz-serp#sbfbu=0&pi=beaded%20fringe

  32. Γιάννης Ιατρού said

    Επειδή χάνονται καμιά φορά οι σύνδεσμοι, αλλά scripta manent😎, εδώ επιπλέον και σε εικόνα το κείμενο της επιστολής (το πιντιέφι, στο οποίο παραπέμπει ο Νίκος στο άρθρο του) της ΠΕΦ (της Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων => http://www.p-e-f.gr 😉, γιατί υπάρχει κι άλλη ΠΕΦ, η Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας !! => http://www.pef.gr 🤔, είναι κι επίκαιρη αυτή, λόγω εμβολίων κλπ.)

  33. leonicos said

    μιλούσε για σινεμάδες και βάζα και στιλούς

    Πάμε σινεμά; θα πώ σχεδον επιρρηματικά. Αλλά δεν θα πω οι σινεμάδες. θα πω οι κινηματογράφοι

    Άνοιξε ένα καινούργιο σινεμά, ουσιαστικό τώρα, πάλι θα το πω ή θ το δεχτώ ως σωστό. Αλλά τι παίζει ο σινεμάς, δεν θα το πω, κι ας μοιάζει εξελληνισμένο

    Θα ου φανεί σουσουδισμός να πω ‘του στυλό’ αλλά ‘τα στυλά’ δεν θα το πω.

    Προχτές εγραψα στον Νοικοκύρη ιδιαιτέρως μια σκέψη. Ο ξένος γράφει Phoenician pantheon και several panthea in the Middle East

    Εγώ μπορώ να γράψω ‘πάνθεα’ μολονότι η λέξ ειναι ελληνική και ο τύπος τυπικά αποδεκτός. Θα το αποφύγω, Θα γράψω το πάνθεον των λαών……….

    Το βάζο είναι πλήρως εξελληνισμένο. Πέρα τα βάζα από δω. Το νερό των βάζων θέλει άλλαγμα

    Τι γίνεται με τον φραπέ; Τον κλίνω ή όχι; Εφόσον λέω »τον φραπέ» εννοώ »ο φραπές» και οι »φραπέδες» δεν μου αρέσει αλλά λέμε τώρα….

    Αν πω το φραπέ, τα φραπέ, δεν το κλίνω. Σωστό αλλά φτιαχτό

    Και ο bufet? εξελληνίστηκε του μπουφέ και οι μπουφέδες

    Αρχαία κλίση ον -ες, γεν -ε, πληθ- έδες (περιττοσυλλαβον) δεν υπάρχει. Στη ΝΕ όμως, υπάρχουν ο κεφτές, ο λουλές, ο λουφές, ο κουκουές, ο τζερεμές κοκ. τι θα πάθουε αν μπει και ο φραπές όπως μπήκε ο μπουφές; τίποτα.

  34. ΓΤ said

    «Η ΠΕΦ θεωρεί επιτακτική ανάγκη τη «δημιουργία ενός επίσημου επιτελικού οργάνου, στελεχωμένου από […]».
    Έτοιμος να τρουπώσει ο Θεοδόσης Τάσιος…

    «Ως προς τον κ. Μπαμπινιώτη, φοβαμαι ότι με την εκστρατεία του υπερεκτίθεται και κινδυνεύει τα λεγόμενά του να μην γίνονται πλέον αντικείμενο συζήτησης από γλωσσολόγους ή φιλολόγους ή πολίτες που ενδιαφέρονται για τα γλωσσικά αλλά από γελοιογράφους, ευθυμογράφους και επιθεωρησιογράφους».
    Καρφί για τον γκρεμό πάει ο τύπος. Ευτυχώς, θα αναγνωριστεί από το κοστούμι του. Όσα επιτελικά όργανα και αν συσταθούν –άμισθα άραγε;–, ο λαός θα κρατήσει στη λαλιά του αυτό που τον βολεύει, όσο κι αν ρεκάζει ο Υψαύχην.

  35. Πέπε said

    @30:
    > > Ούτε μια «καλημέρα» στα ελληνικά δεν λένε πια στα νησιά μας…

    Ένα διάστημα, μεγαλούτσικο, ήμουν διορισμένος στην Κάρπαθο. Ζούσα εκεί και δούλευα. Η Κάρπαθος, που λόγω γεωγραφίας (πολύ νότια) έχει μεγάλο καλοκαίρι, τον μεν χειμώνα διάγει μια ήσυχη ζωή απομονωμένη στη σκοτεινή πλευρά της σελήνης, με τους λιγοστούς εναπομείναντες κατοίκους της και με λειψές συγκοινωνίες, χωρίς νοσοκομεία, χωρίς ένα βιβλιοπωλείο, χωρίς διάφορα βασικά τέλος πάντων, το δε καλοκαίρι κατακλύζεται από πολύ περισσότερους τουρίστες απ’ όσους φαντάζεται ίσως ο μέσος Αθηναίος. Και μαζί μ’ αυτούς, κατακλύζεται και από πολλούς ημιξενιτεμένους Καρπάθιους τουριστεμπόρους.

    Σ’ όλον αυτό λοιπόν τον ήσυχο και ζόρικο χειμώνα, όποτε κατέβαινα στα Πηγάδια (τη χώρα), ένα από τα σημεία όπου συνήθιζα να παρκάρω ήταν μπροστά σ’ ένα αιωνίως κλειστό μαγαζί, όπου ο δρόμος ήταν αρκετά φαρδύς ώστε να μην εμποδίζω κανέναν. Πάω άλλη μια φορά να παρκάρω, χωρίς να παρατηρήσω ότι το μαγαζί έχει πλέον ανοίξει, και πετάγεται μια κυρία από μέσα φωνάζοντας «εϊ, εξκιούζ μι!».

    Εξκιούζ μι; !!! Θυμήθηκες τώρα που άνοιξε η σεζόν να έρθεις στο νησί σου να κανακέψεις κάναν τουρίστα μπας και του πουλήσεις τα σουβενίρ σου και βγάλεις τον μήνα που τρέφει τους έντεκα, μετά από έναν άνετο χειμώνα στη Ρόδο ή στην Αθήνα ή δεν ξέρω πού μένεις, και εμένα, που παλεύω μαζί με τους συχωριανούς σου να κρατήσουμε τον ρημαγμένο τόπο ζωντανό όσους μήνες εσύ δεν έχεις τίποτε να δρέψεις, θα μου πεις εξκιούζ μι που σου ‘κλεισα την πόρτα σε σημείο χωρίς απαγορευτικό; Εσύ είσαι η ξένη εδώ, όχι εγώ!

    (…σκέφτηκα.)

  36. leonicos said

    Το drive through έχει καιερωθεί στα ΜακΝτόναλτς εδω και δεκαετίες. Παραγγελνεις στο ένα παράθυρο, παραλαμβάνεις στο άλλο

  37. Πέπε said

    @33
    > > Εφόσον λέω »τον φραπέ» εννοώ »ο φραπές»

    Όχι υποχρεωτικά. Μπορεί να εννοείς και «ο φραπέ». Το άκλιτο δεν είναι υποχρεωτικά αρσενικό.

    Προσωπικά δε λέω ποτέ «το φραπέ», ουδέτερο, λέω με χαρακτηριστική άνεση «ο φραπές», αρσενικό κλιτό κανονικά σε όλους τους τύπους (τοις φραπέσι κλπ.), αλλά ανάλογα με τη θέση και τον ρόλο που έχει στην πρόταση θα πω και κάποιες φορές «[ο] φραπέ», αρσενικό άκλιτο, π.χ. «ο καφές φραπέ».

  38. Γιάννης Ιατρού said

    Άσχετο (άμα τις νύχτες περπατείς…, ξεμάσκωτος): Θετικός στον κορονοϊό ο Μακρόν

  39. Pedis said

    Ωρέ τι φόρα που πήρες σήμερα, Νικοκύρη! Μαζεμένα τους τάχες.

    Συνήθως, όσων έχουν πάρει και τα σώβρακα (και δεν τους πολυπειράζει) ή τα δώσανε οι ίδιοι και θα τα ξαναδίνανε χίλιες φορές τούς ενοχλεί δήθεν η αλλοίωση της παράδοσης, της οικογένειας, της γειτονιάς, της ελληνικότητας, της θρησκείας, της γλώσσας (ταχα μου) κλπ.

  40. Είναι «υιοθέτηση αμετάφραστων ξενικών όρων», που λέει η ΠΕΦ, ή «υιοθέτηση ξενικών όρων χωρίς μετάφραση», ή «αμετάφραστη υιοθέτηση ξενικών όρων»; Δηλαδή το αμετάφραστος είναι πιο κοντά στο μη μεταφρασμένος ή στο μη μεταφράσιμος;

  41. aerosol said

    #26 β
    Μα… το ρεφρέν; Το ΡΕΦΡΕΝ; Θέλετε να λιποθυμήσω κύριε Πέπε μας; Η επωδός!!! Αμάν πχιά…

  42. ΓΤ said

    Ενδεχόμενη κλεισούρα για όλο τον Ιανουάριο
    https://www.iefimerida.gr/ellada/tsakris-den-apokleietai-sklirotero-lockdown-ianoyario

  43. leonicos said

    Πιστεύω ότι οι νέοι όροι ήρανκαι θα μείνουν. Μερικοί μπορεί να γίνουν και παραγωγικοί, π.χ. γκουγκλάρω. σερφάρω, αλλά θα μείνουν σε περιορισμένη χρήση όπως γινεται και τώρα. Γκουγκλάρουμε στο διαδίκτυο και πουθενά αλλού, ενώ σερφάρουμε και στη θάλασσα

    Να θυμηθούμε και τα μαγαζιά με τους μαγαζάτορες, από τους οποίους δεν πάθανε τίποτα τα καταστήματα και οι καταστηματάρχες. Κι εδώ που τα λέμε, το καταστηματάρχης με αυτή τη σύνθεση (βλ πλανητάρχης) είναι εντελώς άκομψο. Και όμως η ελληνική γλώσσα δεν μορεσε να βρει κάτι πιο κομψό, κάτι που να μην αναγεται σε αρχηγηλίκι.

    Το αρχηγηλίκι είναι υβριδιο

    Άλλες θα έχουν ειδική χρήση ‘σόπιν θέραπυ’.

    Ασφαλώς η γλώσσα δεν παθαίνει τίποτα. Οι περισσότερες, όσες μείνουν, θα γίνουν ‘κλισέ’ (διάβαζε στερεότυπα) όπως το δοξα τω Θεώ και το συν τοις άλλοις, που δεν συνιστούν αρχαιογλωσσία.

    Ασφαλώς, όταν η γιαγιά μου έλεγε ελατε να αχλάρετε, δεν μιλούσε εβραϊκά, ούτε η μάνα ου όταν έλεγε τον εξάδελφό μου Αιλών ‘μποένα’ (έλα εδώ) επειδή το έλεγε πιτσιρικάς συνέχεια.

    Όπως είναι γνωστό, οι εβραίοι της Ελλάδας είναι δύο προελεύσεων. α) οι σεφαρντίμ, שיפרדים από Ισπανία Πορτογαλία που εκδιώχτηκαν, και οι ρωμανιότ, רומניות. Οι σεφαρντίμ μιλούσαν ladino. Κάποιι θερμοκέφαλοι μπορπάθησαν να ανακαλύψουν την εβραιοελληνική των ρωμανιότ, σε μια δυο λέξεις. Τέτοια γλώσσα ποτέ δεν υπήρξε, κι ας έλεγαν το Πάσχα Πέσαχ και το επτάφωτο μενορά. Τη συναγωγή δεν την είπανε ποτέ Κνέσετ.
    Ολοι το ξέρετε ως Βουλή. Η σημασία της λέξεις είναι συγκέντρωση, εκκλησία (με την αρχαία σημασία)

  44. leonicos said

    41 Aerosol

    Εδώ ο Μπαμπινιώτης ποζάρει πάνω από ένα ρεβεγιόν

  45. leonicos said

    37 Πέπε

    Ευχαριστώ. Πάντως όλα παίζουν στην πιάτσα

    της αδιόρθωτης και εσαεί δανειζομένης Ελλήνικής

  46. Κιγκέρι said

    33, 37:

    Πριν από τρία-τέσσερα χρόνια συνάντησα τυχαία έναν παλιό μου συμμαθητή από το δημοτικό που είχα να τον δω από τότε. Μου έλεγε λοιπόν πως δεν συνέχισε το σχολείο μετά το γυμνάσιο, έγινε μαραγκός και τώρα έχει δική του επιχείρηση και κατασκευάζει «έπιπλα κουζίνας, ραφιέρες για μαγαζιά, γκισέδες για τράπεζες..» και χάρηκα όχι μόνο για την προκοπή του, αλλά και για την άνεση και τη φυσικότητα με την οποία έκλινε το γκισέ, ενώ εμείς προβληματιζόμαστε πώς να παραγγείλουμε έναν καφέ!

  47. leonicos said

    άκου πιάτσα… ο αδιόρθωτος, ανεπιδεκτος μαθήσεως (κλισέ).

  48. aerosol said

    #43
    Μ’ αρέσει το να αχλάρετε. Σημαίνει να φάτε;
    Αν μου το εξηγήσεις, Λεώνικε, θα το χρησιμοποιώ. Για να κάνω αυτό που οι αμερκανοί λένε cultural appropriation και να το παίζω έξυπνος!

  49. leonicos said

    46 Κιγκέρι

    Αν σου πω πως είσαι γλύκα, θα με καταγγείλεις;

  50. aerosol said

    #49
    Για τρεχάτε, κύριε εισαγγελεύ: Εδώ έχουμε καραμπινάτο έγκλημα σεξισμού/ρατσισμού/φασισμού και πρωτοφανούς σεξουαλικής παρενόχλας!

  51. leonicos said

    Ανί ροτσέ λεεχόλ, είναι εβραϊκά

    Θέλω να αχλάρω, είναι ελληνικά, όσο και το θέλω να φάω

    Απλώς το αχλάρω δεν το έχουν πάρει όλοι (κι αυτοί που το είχαν το εγκατέλειψαν)

    Εξαρταται και από το εάν βολεύει η μετατροπή

    Κανεί δεν είπε θέλω να σοτάρω = θέλω να πιω, ανί ροτσέ λισστότ, γιατί το ‘σοτέ’ δεν βολεύει

  52. leonicos said

    Στο Τανάχ λέει ο ροέ,ο βλέπων

  53. leonicos said

    Στους Ο΄ Τανάχ λέει ο ροέ,ο βλέπων

  54. Στη σύγχρονη φάση πλασίματος της ΚοιΝΕ το ερώτημα δεν θα πρέπει να είναι αν κινδυνεύει η γλώσσα, έτσι γενικευτικά, αλλά αν μπαίνουν εμπόδια σε αυτή τη διαδικασία ανασυγκρότησης της γλώσσας.

    Επίσης, η συζήτηση μπορεί κύρια να γίνεται με βάση κατά πόσο οι σύγχρονες «μεσαιοταξικές» αλλά σαφώς σουσουδίστικες επιλογές εκθέτουν, για παράδειγμα, τους (όποιους) γλωσσικά περισσότερο ευάλωτους ομιλητές.

  55. leonicos said

    50 Aerosol

    Είπα ‘αν’ υποθετικο. δεν το διέπραξα ακόμα!

    γιαβάς γιαβάς, που λένε ελληνικά

  56. leonicos said

    Πάντως, τα καλύτερα ασπρόρουχα, εσώρουχα, πετσ΄τες είναι Ceylanoglu, τούρκικα

    Και τα καλύτερα ξυραφάκια του κόσμου Permatik

  57. Pedis said

    Τι σου είναι αυτοί οι δεξιοί στη ψήφο ή/και στην ψυχή … άρρωστοι άνθρωποι, σαδομαζόχες, γουστάρουν αστυνομία στη γλώσσα, στα πανεπιστήμια, παντού, αλλά να κάνουν κι ό,τι γουστάρουν άμα λάχει.

    Άσχετο-σχετικό με την ελευθερία της έκφρασης (για θα μας πει η κάθε ΠΕΦ με συνταγματική ρυθμιση και επιτροπές επιθεωρητών της δημόσιας τάξης στη γλώσσα ποια λέξη επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε και ποια όχι …)

    https://thepressproject.gr/giati-den-echei-kamia-douleia-i-astynomia-sta-panepistimia-para-mono-mia/

  58. leonicos said

    48 Δόλιε κι επικίνδυνε Aerosol

    θα είσαι πολύ ντεμοντέ και παρ’ εβραίοις

  59. aerosol said

    #43
    Σεφαρδίμ, Ασκεναζίμ (καλά το λέω;), Ρωμανιότ…
    Υπάρχουν και άλλες σημαντικές κοινότητες Εβραίων; Στην Ελλάδα έφτασαν Ασκεναζίμ και υπήρξαν μειονότητα;

  60. aerosol said

    Α, και δε με ενοχλεί το γλωσσικό ντεμοντέ! Ενίοτε μου αρέσει.

  61. Dimitris said

    #37
    Ο «φραπές» είναι κανονικά θηλυκό, δηλαδή, ή «φραπεδιά» ή η «φραπεδούμπα» 🙂

  62. […] Πλησιάζουν τα περίεργα Χριστούγεννα της φετινής σημαδεμένης χρονιάς, κι αυτά σημαδεμένα, και δύσκολα βρίσκει κανείς θέμα συζήτησης άλλο από τον εγκλεισμό και τα προβλήματα που προκαλεί, οικονομικά και ψυχολογικά, τον καθημερινό αριθμό των θυμάτων, που πολύ αργά μειώνεται, το εμβόλιο που προβάλλεται ως πανάκεια. Από αυτη την άποψη, είναι παραπάνω από καλοδεχούμενη η συζήτηση που… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2020/12/17/loans/ […]

  63. Κιγκέρι said

    49: Καλέ μου Λεώνικε,

    όχι, δεν θα σε καταγγείλω αν μου πεις πως είμαι γλύκα, άλλωστε θα έχεις κυριολεκτήσει, γιατί είμαι πράγματι γλύκα κι αυτό δεν το λέω μόνο εγώ, το λέει κι η μαμά μου! 🙂

  64. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Συμφωνώ με πολλά σχόλια

    20 Και στην Αίγινα υπήρχε αυτή η κλειστή σάλα.

    40 Υποθέτω στο μη μεταφρασμένος πιο κοντά

    46 Εμ…

  65. LandS said

    Το drive through είναι άλλο μακρυνάρι.
    Πάω σε μαγαζιά που διαθέτουν την απαραίτητη υποδομή και πάντα εποχούμενος, στο πρώτο παράθυρο δίνω τη παραγγελία και πληρώνω, περιμένω να φύγει ο μπροστινός, πάω στο δεύτερο παράθυρο και παραλαμβάνω.
    Αυτά.

  66. Ανδρέας Τ said

    Συγνώμη για τη παρατήρηση. Η όλη παρέμβαση για τον κίνδυνο να εξαφανιστεί η ελληνική με κάνει να υπομειδιώ και να θυμάμαι τον Θησέα με τον Προκρούστη. Πως μπορείς να βάλεις σε καλούπι ένα ζωντανό πράγμα όπως τη γλώσσα. Παλιά λέγαμε σωφέρ, σωφεράκι κλπ. Τώρα λέμε οδηγός αλλά και σωφεράντζα. Σε τι μολύνεται η γλώσσα από αυτή τη χρήση; Εξακολουθούμε να λέμε μπουζί για το αυτοκίνητο αλλά το Βουλκανιζατέρ έγινε αναγόμωση. Και λοιπόν; Όλα αυτά με τις καθαρότητες της γλώσσας με κάνουν να θυμάμαι όλους τους υπέρμαχους των καθαροτήτων γλωσσικών τε και βιολογικών. Στη Βιολογία υπάρχουν όροι που έχουν ελληνική ρίζα χωρίς να ανήκουν στην ελληνική γλώσσα. Η περίφημη νοσταλγία είναι κατασκευασμένη λέξη από μη έλληνα για να περιγράψει μια ψυχική κατάσταση. Αποδείχτηκε απόλυτα επιτυχής σε πάμπολλες γλώσσες που την υιοθέτησαν μαζί τους και η ελληνική γλώσσα.
    Προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός;

  67. Γλωσσολογικό κουιζάκι :

    Γνωρίζετε τι είναι το χαφτάνι ;

    Ακουγότανε ακόμα την δεκαετία του 50 μα πιό πολύ προπολεμικά.

    (ελπίζω να μην το έχεο ο Νικοκύρης στις λέξεις που χάνονται )

  68. Κιγκέρι said

    67 : Εγώ, εγώ κύριε👆

    είναι το ημίχρονο, το half-time, το βρήκα σε ένα βιβλίο που διαβάζω αυτόν τον καιρό για την προπολεμική Θεσσαλονίκη – νομίζω κάτι λέει και για τον ΠΑΟΚ! Τώρα δεν προλαβαίνω, αλλά αργότερα θα μπορούσα, αν θέλετε, να βάλω ένα απόσπασμα.

  69. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το ενδιαφέρον είναι ότι οι κινδυνολογούντες φαίνεται να θεωρούν ότι η γλώσσα είναι απλώς ένα σύνολο λέξεων και όσο πιο πολλές από τις λέξεις αυτές είναι ακραιφνώς ελληνικές τόσο πιο υγιής είναι η γλώσσα και τόσο λιγότερο κινδυνεύει. Άνθρωποι με επιφανειακές γλωσσολογικές γνώσεις είναι εύλογο να το πιστεύουν αυτό, αλλά η ένωση φιλολόγων τι δικαιολογία έχει;

  70. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @68. Τρεις – τέσσερεις θα συμφωνούσαμε με την ευγενική σου πρόταση, αλλά υποψιάζομαι ότι οι υπόλοιποι θα μας πετροβολούσαν. 🙂 Ακούς εκεί ΠΑΟΚ!!

  71. # 68

    Εύγε !

  72. gazakas said

    Έχουμε πολλή πλάκα όμως που θέλουμε να μεταφράσουμε στα ελληνικά με όρους ετυμολογικά διαφανείς αγγλικές λέξεις οι οποίες λειτουργούν ήδη στην αρχική γλώσσα με τη συγκεκριμένη σημασία μόνο σε συγκεκριμένα συμφραζόμενα. Δηλαδή τι θα πάθαιναν τα ελληνικά αν -σε περίπτωση που θέλαμε ντε και καλά να τα εξελληνίσουμε- το «click-away» γινόταν πχ. «πάτα-πάρε/παράγγειλε-πέρνα» ή το «drive-through» «πάρε περνώντας»; Είναι πολύ μαλλιαρά για τα μπαμπινιώτεια ώτα;

  73. sarant said

    66 Ελα ντε!

    68 Βάλε ένα μικρό απόσπασμα αν μπορείς να δούμε το χαφτάνι

    72 Είναι, φοβάμαι.

  74. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    67, 68

    Το βρίσκω στην έκφραση «κόβω χαφτάνι» = διακόπτω.
    https://www.slang.gr/definition/22110-tou-tsiforou

  75. Πέπε said

    @69
    Λάθος Γιάννη, το ζήτημα δεν αφορά μόνο το σύνολο λέξεων. Και τη σύνταξη αφορά, και τη γραμματική , και γενικά τη δομή της γλώσσας. Δες το τέλος του #26.

  76. ΓΤ said

    @73γ

    Το νήμα μιας ετοιμοθάνατης λάμπας πάντα τσιρίζει.

  77. κάποτε ο Ντύλαν τραγούδαγε :

    … make me feel ashamed
    to live in a land
    where justice is a game.

    Διαβάζεις την αγόρευση του εισαγγελέα στην δίκη των στημένων, τσιμπιέσαι- κοιτάς ξανά και όντως δεν είναι ο συνήγορος υπεράσπισης που λέει αυτά τα πράματα, είναι ο εισαγγελέας ! Ακόμα κι εκεί που ζητά ενοχή σε ματς που ευνοήθηκε ο ΟΣΦΠ υπαίτιοι είναι οι ο διαιτητής ή οι αντίπαλοι του ΟΣΦΠ !!

    Τι άλλο θα δούμε με την κουληκυβέρνηση !

    https://www.sdna.gr/podosfairo/790398_diki-tis-symmorias-live-i-eisaggeliki-protasi

  78. ΓΤ said

    Συμπόρευσις Εκκλησίας και τεχνολογίας

    Αφού άδεια τα παγκάρια> Ιερά Μητρόπολις Δημητριάδος, ηλεκτρονικός έρανος
    Λύσσα οι ασβοί της λαβίδας για τα όβολα

    https://imd.gr/%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CF%82/

  79. faltsos said

    μα κι αυτοί οι αρχαίοι, γιατί πήρανε το περσικό «τιάρα» αντί να πουν το ελληνικότατο «κυλινδροειδής και ελαφρώς ραβδωτός πέτασος»;

    Είπα να προσθέσω άλλο ένα μιμίδιο στην πλούσια συλλογή του κ. καθηγητή

    Επειδή, παρά την συνέχεια της γλώσσας μας δια μέσου των αιώνων κλπ κλπ, η όπισθεν δεν είναι εύκολη, δέχομαι διορθώσεις στο αρχαιοπρεπές κείμενο.

  80. Μαρία said

    74
    Κι εδώ https://books.google.gr/books?id=AIxiAAAAMAAJ&q=%CF%87%CE%B1%CF%86%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9&dq=%CF%87%CE%B1%CF%86%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B9&hl=fr&sa=X&ved=2ahUKEwil1riHhNXtAhXM3KQKHfyzBQ4Q6AEwA3oECAAQAg

  81. Γιάννης Κουβάτσος said

    75: Αν διάβασα ένα σχόλιο πολύ προσεκτικά είναι το 26, Πέπε.☺ Αλλά οι ανησυχούντες, και δεν αναφέρομαι σε γλωσσολόγους, εστιάζουν πάντα στις λέξεις: λεξιπενία, πληθώρα ξένων λέξεων κλπ. Αυτά ακούς σε σχετικές συζητήσεις.

  82. Γιάννης Κουβάτσος said

    Και μια που μιλήσατε-κακώς-για τον ΠΑΟΚ, να επισημάνουμε γλωσσοανησυχώντας και την πληθώρα των αρκτικόλεξων. Άκου ΠΑΟΚ! Λες Παναθηναϊκός και γεμίζει το στόμα σου, το φχαριστιέσαι, ρε παιδί μου, σαν να τρως μελομακάρονο!

  83. BLOG_OTI_NANAI said

    Ήθελα και την άλλη φορά να τοποθετηθώ αλλά ας τα γράψω μια και καλή.

    Ωραία και σωστά γράφει ο Νίκος τα ιστορικά στοιχεία, και οι κινδυνολογίες δεν χρειάζονται.

    Παρενθετικά όμως να πω ότι, αν δεν ξεκινούσε μια μόδα κατά των γρίκλις, το μικρό παιδί που είναι όλη την ημέρα στο κινητό, στο σχολείο θα αναμίγνυε λατινικούς χαρακτήρες στο κείμενο του από κεκτημένη ταχύτητα. Για παράδειγμα, έχω γίνει αποδέκτης σχολίου από εκπαιδευτικό που λέει ότι υπάρχουν παιδιά που πρέπει να τους θυμίζεις να βάζουν τόνους στα κείμενα τους διότι τα γράφουν χωρίς τόνους. Πιθανόν κάποιος εκαιδευτικός θα μπορέσει αν το επιβεβαιώσει και εδώ.

    Άρα, εφόσον φορέας συνήθειας του γραπτού λόγου είναι και το διαδίκτυο με την προχειρότητα του, μπορεί να αφήσει συνήθειες που ξεπερνούν τα όρια της γελοιότητας.

    Ως προς το θέμα τώρα:

    Το ζήτημα ξεκινάει από μια εισαγωγή όρων, εντελώς ακαταλαβίστικων, που δεν έχουν περάσει καν από την κρισάρα της καθημερινής συνήθειεας. Κάποιος τυπάκος έχει μια έμπνευση, και με βάσδη αυτό και μόνο εκτοξεύονται μαζικά κάποιοι όροι για τους οποίους ρωτάει ο καθένας «γιατί να επαναλάβω αυτή την π@παριά;». Τόσο απλό είναι. Για ποιον λόγο να δεχτώ ό,τι κατεβάζει η κούτρα του καθένα κα θα δεχτώ να το επαναλαμβάνω.

    Πέρα από το γεγονός ότι όποιος έχει επαφή με ηλικιωμένους, βλέπει ότι δεν μπορούν να τους κατανοήσουν. Ακούνε ένα πράγμα με λάμδα που έχει και ένα «ου» μέσα, και στο μυαλό του δεν υπάρχει τίποτα αντίστοιχο που να τον οδηγήσει να κατανοήσει τι είναι και πώς λέγεται το λοκντάουν.

    Δεν είναι μία από τις θεμιτές υπηρεσέις που μπορεί να προσφέρει ο Μπαμπινιώτης ο εξελληνισμός κάποιων όρων; Γιατί όχι; Μήπως θα αναγκαστεί κάποιος να τις υιοθετήσει με το.. ζόρι;!

    Άρα, ποιος θα σταματήσει αυτή την οχλοκρατική αντίδραση που θυμίζει νηπιαγωγείο, του κλασικού ελληνάρα που εκτοξεύει διαδικτυακά ατάκες και επιθέσεις για τον καθένα που στο κάτω κάτω μιλάει για αυτό που έχει σπουδάσει και είναι και καλός σ’ αυτό; Είναι άλλο πράγμα να επιησημάνει κάποιος ότι οι γλωσσικές κινδυνολογίες δεν επαληθεύονται κ.λπ. κ.λπ., αλλά από εκεί και πέρα ας υπάρχει ένα όριο στην αποψάρα του κάθε ταξιτζή που ενώ είναι ηλεκτρολόγος, θέλει να έχει λόγο και να βρίσει τον Μπαμπινιώτη αν θα μιλάησει για… λέξεις!

    Προσωπικά θεωρώ εξαιρετικό ότι ο Μπαμπινιώτης μιλάει για όσα γνωρίζει. Ο στοιχειώδης σεβασμός για κάποιον που γνωρίζει για τι πράγμα μιλάει δεν βλάπτει.

  84. dryhammer said

    Υπάρχει περίπτωση εκείνη η γαμ…νη (από πάσης απόψεως) Σούπερ Λίγκ(α) να ξαναγίνει Α’ Εθνική;

  85. π2 said

    Εννοείται πως συμφωνώ σχεδόν σε όλα με το άρθρο. Το μόνο σημείο στο οποίο θα έδινα ένα δίκιο στους γλωσσανησυχούντες, είναι ότι ο αγώνας δεν είναι δίκαιος. Όταν προκύπτει η ανάγκη χρήσης ενός νέου όρου, ο έτοιμος ξένος όρος έχει εξ ορισμού προβάδισμα, και η ταχύτητα της εποχής δεν επιτρέπει τον χρόνο να βρούμε έναν ελληνικό αντίστοιχο όρο. Θα μ’ άρεσε να υπάρχουν δυο επιλογές κι ας κερδίσει η καλύτερη (ή και οι δύο). Αλλά όχι προφανώς με επίσημες επιτροπές, ιδίως αν είναι να καταλήγουν σε όρους όπως τηλεομοιοτυπία (προτάσεις αυτογκόλ δηλαδή, που κάνουν τον αγώνα σχεδόν στημένο).

  86. dryhammer said

    83.> …την κρισάρα της καθημερινής συνήθειας…

    Η κρισάρα που βιώνουμε καθημερινά έχει στενέψει δραματικά τις τρύπες της κρησάρας που καλούμαστε να περάσουμε, ενώ έχει ξεχειλώσει τους βρόχους της γλωσσικής μας κρησάρας. [-Είναι πλούσια η γλώσσα μας; -Κροισάρα!]

  87. faltsos said

    84
    Όχι, βέβαια. Κάποιοι φοβούνται μη ξανακουστεί το σύνθημα:
    Εκεί, εκεί στη Β΄ Εθνική, μαζί με το Αιγάλεω και την Προοδευτική! 🙂

  88. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Η επαφή της ΠΕΦ με την πραγματικότητα αποτυπώνεται θαυμάσια στο σημείο της ανακοίνωσης που λέει πως «επιβάλλεται να κατοχυρωθεί στο νέο σύνταγμα η προστασία της ελληνικής γλώσσας, με την ίδια στοργική μέριμνα η οποία προβλέπεται για την προστασία της χλωρίδας και της πανίδας του τόπου».

  89. dryhammer said

    88. Κατάλαβα …skull place.

  90. Χαρούλα said

    Ευτυχώς που μια γλώσσα νέα και άβγαλτη, που έζησε την μικρούλα της ζωή στην γυάλα προστατευμένη από εχθρούς και κατακτητές, …βρήκε τους ιππότες και υπερασπιστές της!
    Είμαστε σέιφ, και πιά μπορώ να πάω για σιέστα.🤣😊🤣😂😊😂🤣🤣

  91. ΓΤ said

    82@

    «Πανθεσσαλονίκειος»: μία συλλαβή παραπάνω 🙂

  92. Γιάννης Κουβάτσος said

    91:Ναι, αλλά δεν το λένε. Μόνο Μπάοκ αφού. ☺

  93. ΓΤ said

    Ο οδοντίατρος Μπουκάλας (άλλες φορές: «μισαλλόδοξος», που «γράφει επικίνδυνες ηλιθιότητες»):

    «[…] λάθη ξεφεύγουν και στον γραπτό λόγο, και μάλιστα γλωσσολόγων-«λογοθετών». Ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης κατήγγειλε προχθές διά του φέισμπουκ τους «“εραστές τής γλωσσικής πλάκας”, που βρίθουν στη χώρα μας». Πρώτος ο ίδιος, φυσικά, θα διόρθωνε τον εαυτό του: «Η χώρα μας βρίθει εραστών…». […]».

    https://www.kathimerini.gr/opinion/561197770/tis-viasynis-ta-paidia-2/

  94. ΓΤ said

    92@

    Ναι, ρε μαν, να σε πειράξω λίγο 🙂

  95. # 82

    Αμαρτωλέ, ου λήψει το όνομα Κυρίου του ΠΑΟΚ σου επί ματαίω !!

    (ούτε ο Μίνος νάσουνα)

  96. # 92, 93

    Γιάννη, μην τσιμπάς, όταν σεμ λέει μαν, αυτό εννοεί !

  97. Αράουτ said

    Ακαταπόνητε μελετητά της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, κύριε Σαραντάκο,

    Το Επιτελείο μας σάς ενημερώνει ότι στις 11.45 σήμερα (Πέμπτη 17/12) το πρωΐ, ενεφανίσθη στην εκπομπή «Συνδέσεις» της ΕΡΤ-1 ο χριστιανούλης φιλαράκος σας, καθηγητής Γλωσσολογίας στο ΕΚΠΑ, Χριστόφορος Χαραλαμπάκης και έδωσε ρεσιτάλ αγραμματοσύνης και ανθελληνισμού (μπορείτε να τον απολαύσετε ΕΔΩ, από το 1:18:25 μέχρι το 1:26:00 του βίντεο)

    1) Στο 1:23:50 του βίντεο, ο ανθέλλην Χαραλαμπάκης δήλωσε δημοσίως πως η λέξις «Πανεπιστήμιο» ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΞΗ!.. Μεταφέρω επί λέξει…

    ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ: «Πόσοι θα πιστέψουν ότι το Πανεπιστήμιο ΔΕΝ είναι ελληνική λέξη; Ως έννοια, ώς έννοια. Πανεπιστήμιο σημαίνει πάν και επιστήμη. Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν Πανεπιστήμια αλλά το ονόμαζαν Ακαδημία. Η Ακαδημία του Πλάτωνος ήταν ίσως το πρώτο Πανεπιστήμιο. Το Πανεπιστήμιο ως έννοια δεν υπήρχε πρίν από το 1810. Ήξεραν όλοι, βέβαια, το γαλλικό Université, το Università το ιταλικό. Ρωτήθηκε ο Κοραής ο Μέγας Διδάσκαλος του Γένους πώς θα πούμε το Πανεπιστήμιο. Μέχρι τότε ορισμένοι το έλεγαν Πανδιδακτήριο που ήταν το Πανεπιστήμιο επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Πανεπιστημόνιο τόλμησε να το πεί κάποιος (σ.σ.: ο Άνθιμος Γαζής) Κι ήρθε ο Μέγας Κοραής το 1810 και είπε έτσι το γαλλικό Université, το οποίο δημιουργήθηκε το 1806 κι εμείς στην Ελλάδα το 1810…»

    ΣΧΟΛΙΟ ΑΡΑΟΥΤ: Τί να πρωτοθαυμάσει κανείς σε αυτή την κάργα ανιστόρητη απάντηση του φιλαράκου σας, κύριε Νίκο; Κατ’ αρχάς, ΣΑΣ ΡΩΤΑΜΕ: Συμφωνείτε ότι το «Πανεπιστήμιο» ΔΕΝ είναι ελληνική λέξις; Προσέξτε τί θα απαντήσετε, γιατί θα εκτεθείτε, έχουμε ένα σωρό άσσους στο μανίκι μας, που ούτε να φανταστήτε δεν μπορείτε

    Κατά δεύτερον, ο χριστιανούλης Χαραλαμπάκης βασίστηκε στον Κουμανούδη κι έχεσε το βρακί του (σημειωτέον ότι κι ο Μπάμπι λέει τα ίδια στα Λεξικά του για το 1810 του «πανεπιστημίου», εμπιστευθείς κι αυτός τον Κουμανούδη): Η λέξις «Πανεπιστήμιον» υπάρχει στην Θεία Ελληνική Γλώσσα πολύ πρίν την «εφεύρει» ο Κοραής το 1810, όπως θα αποδείξει σήμερα σε παγκόσμια αποκλειστικότητα το Επιτελείο μας

    ΙΔΟΥ: Η λέξις «Πανεπιστήμιον» πρωτοκαταγράφεται στην σελίδα 81 της ρωμέικης μεταφράσεως της Τραγωδίας του Σίλλερ Λουΐζα Μίλλερ που εξεδόθη το σωτήριον έτος 1800, δηλαδή δέκα ολόκληρα χρόνια πρίν ο Κοραής εφεύρει την λέξη κατά Κουμανούδη, Μπαμπινιώτη και Χαραλαμπάκη.

    2) Στο 1:21:00 με 1:22:00 του βίντεο ο χριστιανούλης Χαραλαμπάκης επιβεβαιώνει ότι ΑΓΝΟΕΙ πως η λέξις «click away» είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ στην Γλώσσα του Σαίξπηρ!.. Μεταφέρω επί λέξει…

    ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΙΝΑ (Αλεξάνδρα Καϋμένου): « Το «click away» πώς να το πούμε, κύριε Χαραλαμπάκη;

    ΧΡΙΣΤΟΦ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΑΚΗΣ: «Το «click away» ξέρετε… το παραλαβή εκτός όπως λένε, δηλαδή εκτός καταστήματος, δεν αποδίδει ακριβώς αυτό. Έχετε γράψει πολύ ωραία τί σημαίνει «click away»: Διαδικασία εξ αποστάσεως προαγοράς ή προεπιλογής μέσω ηλεκτρονικής ή τηλεφωνικής παραγγελίας. Τρέχα γύρευε αν περιμένεις να ακούσει κανείς όλο αυτό το πράγμα. Σταματάμε, λοιπόν, στο «click away». Είδατε που λέμε… «αυτός μου κάνει κλίκ». Το «κλίκ» και το «κλικάρω» υπάρχουν ήδη στα Λεξικά. Άρα, λοιπόν, ας περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει και να μήν κινδυνολογούμε πολύ εύκολα…»

    Σε όλη την εκπομπή, ο φανατικός ανθέλληνας Χαραλαμπάκης (καθότι πιστός χριστιανός…) επέμεινε πως πρέπει να μείνουν αμετάφραστοι και να περάσουν σε όλα τα Λεξικά οι νεολογισμοί της Πανδημίας «drive through»,«lockdown», «delivery», «click away» κλπ!!..

    ΡΩΤΑΜΕ τον κύριο Σαραντάκο: Α) Συμφωνείτε, κύριε Νίκο, με τις κάργα ανθελληνικές απόψεις του φιλαράκου σας; Ότι το «Πανεπιστήμιο» δεν είναι ελληνική λέξη κλπ – κλπ;
    Β) Θα τολμήσετε να περιλάβετε στα μεθαυριανά μεζεδάκια σας την αγραμματοσύνη των Κουμανούδη, Μπαμπινιώτη, Χαραλαμπάκη ότι η λέξις «Πανεπιστήμιο» μπήκε στην Θεία Ελληνική Γλώσσα από τον Κοραή το 1810, ενώ αυτή υπήρχε ήδη από το 1800 όπως απέδειξε προ ολίγου το Επιτελείο μας;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα

  98. sarant said

    88 Ωχ, ναι

    93 Ωραίος ο Παντελής.

    97 Παλιά είχαμε ασχοληθεί με το Πανδιδακτήριον.

  99. GeoKar said

    Εξαιρετικό θέμα κ προσεγγιση, ευχαριστούμε Ν(ο)ικοκυρη! Εχω όμως κ 1-2 απορίες: μήπως μένει σε ρετιρέ ο Κος Μπαμπινιώτης? Επίσης μήπως έχει αυτοκίνητο ο Κος Μπαμπινιώτης (κ οι λοιποί έθνο-γλωσσαμύντορες) κι αν ναι το έχει πάει ποτε σε συνεργειο? Εκεί συνεννοήθηκε χρησιμοποιωντας αμιγώς ελληνική ορολογία? Αν ναι μπράβο του(ς), αρχίζοντας από το καπό κ το παρμπρίζ, το ντιστριμπιτερ, το καρμπυρατέρ (παλιότερα), τα πιστόνια, το καρτερ, τα αμορτισέρ, τα σινεμπλοκ κ φτάνοντας στις ζάντες, στο πορτμπαγκάζ κ στα φλας… Μιά εποχή «δανειζόμασταν», μεταξύ άλλων, απο τα Τουρκικά, αργότερα απο τα Γαλλικά, τώρα απο τα Αγγλικά ή τα «Αμερικάνικα» – μήπως γι’αυτο ενοχλούμαστε περισσότερο? Και για να μην παρεξηγηθώ: κι εγώ εχω ενοχληθεί αφόρητα -κ εχω παρέμβει αρκετές φορές- σε επαγγελματικές παρουσιάσεις (ιδίως για θέματα πληροφορικής ή οργάνωσης κ διοίκησης επιχειρήσεων – κοινώς μάνατζμεντ) όταν οι 2στις 3 λέξεις που ακούγονται στα …πάνελ των ομιλητών είναι …στα ξενα! Απο το σημείο, όμως, αυτό, μέχρι τον εξελληνιστικό επαναπροσδιορισμό της …τιαρας υπάρχει, νομιζω, κάποια απόσταση – τόση όση μεταξύ ιστορικής κ υστερικής προσέγγισης, οπως ειχε πει κάποτε ένας φίλος. Συγγνώμη που μακρηγόρησα κ καλό απόγευμα σε όλες κ όλους.

  100. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @93. Ο Μπουκάλας νομίζω πως κάνει πολύ καλά που δεν ανοίγει δόντια, θα μπορούσε όμως να ανοίξει ένα λεξικό ανωμάλων ρημάτων για να δει με τί πτώση συντάσσεται το βρίθω.

  101. Ah, mi tradia !

    (αριστουργηματικό κομμάτι του Τζιοιζέπε από την Λουίζα Μίλερ)

  102. sarant said

    100 Γιώργο, για δες ξανά τι έγραψε ο Μπουκάλας. Δεν εχεις δίκιο. Και δες κι ένα λεξικό.

  103. Ατακαμα said

    Περισσότερο ενοχλητικό για μένα από τις ξενόφερτες λέξεις (αν είναι δηλαδή ενοχλητικό) είναι για μένα τα μαγαζιά παντός τύπου που είτε γράφουν το όνομα τους με γκρικλις, είτε επιλέγουν αποκλειστικά αγγλικούς τίτλους με αφελή λογοπαίγνια να τους συνοδεύουν συνήθως

    Yπάρχει πχ μαγαζί που λέγεται xartopolis (με όλο το σεβασμό στον ιδιοκτήτη) λες και θα πάθουμε τίποτα αν το γράψουμε ελληνικά ή θα κάνει περισσότερο κούκου στον τουρίστα το ξαρτοπολις που θα διαβάσει. Αντίστοιχα και με κάθε λογής φαγαδικα που το meat τάδε και το food δινα πάει και έρχεται.

    Όχι ότι κινδυνεύει η γλώσσα ή κανένας άλλος, αλλά μια χαζομάρα και μια ξιπασια στη βγάζει λίγο αυτό το ο συνήθειο είναι η αλήθεια.

    Καλύτερα θα ταν οι μπαμπινιωταιοι να επικεντρώνονται σε τέτοιες τάσεις της ελληνόφωνης κοινωνίας και όχι σε κατακουζηνισμους που απλά τους κάνουν γραφικούς στα μάτια του κόσμου.

    Όχι τίποτα άλλο αλλά θα πουν και τίποτα σωστό κάποια στιγμή και άντε να τους πάρει ο κόσμος στα σοβαρά.

  104. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @102. Αν το «Η χώρα μας βρίθει εραστών…».είναι η προτεινόμενη από τον Μπουκάλα διόρθωση [βρίθω + γεν] της μπαμπινιωτικής φράσης, τότε πράγματι έκανα λάθος και τον αδίκησα.
    (Νίκο, ακόμη και στο γραφείο του νοσοκομείου έχω ΠΕΝΤΕ λεξικά 🙂 και τα συμβουλεύομαι ΠΑΝΤΑ επί αμφιβολιών).

  105. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Μπαμπινιώτης δέχεται και σύνταξη με γενική ωά σύνταξη με αιτιατική:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.leksiko-ellinikon.gr/index.php%3Finstance%3Dcategories%26id%3D42%26word_id%3D382&ved=2ahUKEwiOrcy1oNXtAhUExYUKHeGXDHcQFjAAegQIARAB&usg=AOvVaw2U9mdxcAOELQQiiTijdo49&cshid=1608216288488

    94: Ρε φίλε, πειράγματα με τα όσια και ιερά; 😊

  106. sarant said

    104-105 Το ζήτημα δεν είναι ακριβώς ή μόνο η σύνταξη του ρήματος, αλλά ότι «βρίθω» θα πει «είμαι γεμάτος από…» π.χ. η χωρα βρίθει μνημείων ή «η χώρα βρίθει από μνημεία» (το ΛΚΝ δεχεται επίσης και τις δύο συντάξεις»).

    Ομως ο Μπαμπ. από παραδρομή χρησιμοποίησε το ρημα σαν να σήμαινε «αφθονώ», εγραψε «οι τάδε βρίθουν στη χώρα…»

  107. ————————————-ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ————————————

    Πρέπει να ευχαριστήσω εδώ και τον φίλο Νικο(κύρη) μας αλλά και την ΠΕΦ που μου επέτρεψαν να καταλάβω πως Super League είναι οι ομάδες του Πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής Κατηγορίας και Football League οι ομάδες του Πρωταθλήματος Β΄ Εθνικής Κατηγορίας. Επειδή δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με τις δραστηριότητες που έχουν οι αντίστοιχες επιχειρήσεις Α.Ε., δεν μου ήταν οικείες οι σχετικές διαβαθμίσεις και ομαδοποιήσεις που έπαιρνε το αυτί μου.

  108. … στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 είχαμε στο σπίτι μας λίβινγκ ρουμ (και σκετο «λιβινγκ),

    Την Γαλάτειαν και μιαν
    καλίβινγκ»

  109. Να γίνουμε
    Α-μερρυ-κοί;

  110. Πέπε said

    @103

    Κάπως έχω την αίσθηση ότι στο συγκεκριμένο είδος ξενομανίας (πινακίδες, ονομασίες μαγαζιών, προϊόντων, διαφημιστικές ατάκες…) ο ξένος ή ξενοφανής όρος προτιμάται επειδή ακριβώς είναι ξένος. Κάτι έχουν τα «ξένα» και πετυχαίνουν ένα εφέ που δεν το πετυχαίνουν τα ελληνικά.

    Αυτό εξασφαλίζει ότι όσο προτιμώνται, θα παραμένουν ξένα.

  111. 36,
    Ακριβώς, το ντράιβ-θρου είναι από δεκαετίες, και όχι μόνο σε χαμπουργκεράδικα, αλλά και σε τράπεζες, φαρμακεία, σούπερμάρκετ, κα, πρόσφατα και για ψηφοφορία.

    Παρεμπ., είχαμε παλιά (;) και τα σηθρού.

  112. ΣΠ said

    67, 68
    Το χαφτάνι το είχα ακούσει από τον μακαρίτη τον θείο μου.

  113. ΣΠ said

  114. Πουλ-πουλ said

    Σαν πολύ ασχοληθήκαμε με τα διάφορα κλικ πέρα δώθε, τα κλειδομπαρώματα και λοιπά. Είναι σαν «τα άνθη του κακού» που φύτρωσαν στον βούρκο της πανδημίας. Όταν με το καλό αποξηρανθεί το έλος, θα μαραθούν. Αύριο κανείς δεν θα τα θυμάται. Ελπίζω μόνο να μη ξανασυναντήσω αυτή τη χαζο-Μαίρη που κυκλοφορεί κάθε Χριστούγεννα.

  115. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @110. Σωστά την έχεις Πέπε αυτήν την αίσθηση. Συχνά βλέπω και ακούω φαιδρόφατσες που χρησιμοποιούν επιδεικτικά ξένους όρους στους κύκλους τους αλλά και στα μήντια [..και βέβαια, έτσι τους διαχέουν και τους ισχυροποιούν..], όχι μόνο εκείνους που έχουν επικρατήσει αλλά και αυτούς που «παίζονται», και αυτούς για τους οποίους αντιπροτάθηκαν ευρέως αποδεκτοί επιτυχείς ελληνικοί όροι. Και όλα αυτά για να δείξουν ότι δεν είναι βλαχάκια, ότι είναι ανεβασμένοι, «πως το λέτε εσείς στο Ελλάντα;», σπουδαγμένοι κλπ (Στον ιατρικό κόσμο είναι έντονο αυτό το φαινόμενο..)

  116. voulagx said

    Οταν θέλω να πω ότι κάτι «είναι γεμάτο από…». Δεν θα πω «είναι φίσκα ή τίγκα», θα πω «βρίθει», «γέμει». λέει ο Μπάμπι

    « κατοίκους, ανάμεσα στους οποίους έβριθαν οι ασφαλίτες της «Μαχ» (που στ’ α…»
    Απο την παραλληλη αναζητηση της https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/corpora/corpora/search.html?lq=%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%B8%CF%89

    Και απο το ΛΚΝ «βρίθω» https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%B2%CF%81%CE%AF%CE%B8%CF%89&dq=

  117. @ 111 Μιχάλης Νικολάου

    Μέχρι και …sea through υπάρχει που προτάθηκε για την υποθαλάσσια σήραγγα Άκτιο – Πρέβεζα με γυάλινα τοιχώματα… 🙂

  118. Γιάννης Ιατρού said

    115: Εγώ Γιώργο άμα βλέπω γιατρούς σπουδαγμένους έξω (δεν εννοώ τους μετεκπαιδευμένους) είμαι επιφυλακτικός. Όχι βέβαια γιατί αμφιβάλλω 🙄🤔 για την επάρκεια των σπουδών τους, όοοχι, αλλά να, σκέφτομαι πως γνωρίζουν μόνο τους έξω ιούς, μικρόβια και παθήσεις γενικά, μερικοί έχουν μισοξεχάσει και τα Ελληνικά τους όπως λες😂, επομένως έχω τους ενδοιασμούς μου στο κατά πόσο τελικά θα μπορέσουν να συνεννοηθούν καλά με τους ντόπιους ιούς κλπ. τοπικά εστιασμένες παθήσεις εδώ😎.

    ΥΓ: Άσε που μπορεί μα πέσω σε κανένα που να μην έχει τουλάχιστον 2-3 λεξικά στο ιατρείο του κι έτσι να μην μπορέσουμε να συνεννοηθούμε…

  119. ΓΤ said

    78
    542

  120. 116 και θχετικά

    Θταματήθτε αμέθωθ, θα θυμώθω και θα θαθ βρίθω.

  121. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Κι εγώ πάντως καταλαβαίνω ποια είναι η μεγαλύτερη κατηγορία από τις γνωστές ομάδες. Τα «σουπερ» και τα «φουντμπολ» δε μου λένε τίποτα.
    Τι κακό είχε το Α’ και Β’ εθνική δεν κατάλαβα.

    Με τον Μπαμπινιώτη δεν έχω πρόβλημα να προτείνει ελληνικούς όρους. Δεν έχω γράψει ποτέ «ίντερνετ» σε κείμενο που απευθύνεται σε πολλούς και πολύ λίγο το χρησιμοποιώ προφορικά. Η δουλειά του όμως είναι να μελετά την γλώσσα και να προτείνει λύσεις σε προβλήματα, όχι να σώσει την «εθνογλωσσική καθαρότητα».

  122. ΓΤ said

    117@
    Είναι προφανές ότι στην υποθαλάσσια αυτή σήραγγα θα πρέπει να υπάρξει μέριμνα για πινακίδες στα βούικα.

  123. @ 122 ΓΤ

    Μπράβο σας Γου Του ! Φίλος. 🙂

  124. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @118. Γειά σου Γιάννη,, με τα ωραία σου! (..σχόλια..)
    Θα μας δοθεί κάποτε η ευκαιρία (..σε στενό κύκλο 🙂 ) να μιλήσουμε γι αυτούς τους γιατρούς. Έχουμε πολλά (διαφωτιστικότατα) να πούμε..

  125. Αντώνης said

    #117
    Τελείως άσχετο: Μπορεί να μου εξηγήσει κανείς γιατί η σήραγγα Άκτιο-Πρέβεζα είναι «υποθαλάσσια» και όχι «υποβρύχια»;

  126. Γιάννης Ιατρού said

    124: Λέω να πεταχτώ εκεί πάνω σε σένα, έτσι κι έτσι χρειάζομαι τα φώτα σου… 😉

  127. Γιάννης Ιατρού said

    125: υποβρύχια είναι γενικά κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, υποθαλάσσια κάτω από τον πυθμένα

  128. Μιας και υπάρχει
    ωτο-στοπ
    θα μπορούσε και
    ωτο-σοπ
    για το τέλειο μπέρδεμα με το
    φωτο-σοπ
    πριν επέμβει
    ωτορινολαρυγγολόγος

    Οπότε
    ντράιβ-θρού

  129. ΓΤ said

    Αργολίδος Νεκτάριος
    Ένα σοβαρό κείμενο εναντίον των γελοίων της Εκκλησίας
    https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/41072-argolidos-nektarios-oloklirotismoi-kai-oloklirotismoi

  130. ΓΤ said

    123@

    Ήθελα να πάρετε λίγη χαρά νομίζοντας ότι τα εννοώ αυτά που γράφω.
    Η Νορβηγία μιμείται την Πρέβεζα.
    https://www.huffingtonpost.gr/entry/to-stoichema-tes-norveyias-na-kataskeeasei-ten-meyaletere-epothalassia-serayya-toe-kosmoe_gr_5c559c7ce4b09293b2048e5c

  131. Πέπε said

    @107

    Κι εγώ μόλις το ‘μαθα. Βέβαια εγώ δεν ασχολούμαι εντελώς καθόλου, όχι απλώς «όχι ιδιαίτερα». Αλλά αυτό δε με εμπόδιζε παλιότερα να καταλαβαίνω τι είναι το «Πρωτάθλημα Α΄ εθνικής κατηγορίας» και το «Πρωτάθλημα Β’ εθνικής κατηγορίας».

  132. Aaron Avdelas said

    Επιθυμώ γιατί να » πρέπει » όλοι να γνωρίζουμε την αγγλική γλώσσα για να κατανοούμε αυτές τις εκφράσεις. Προσωπική μου επιθυμία είναι η διατύπωση όλων να γίνεται στην γλώσσα μας.

  133. Αντώνης + Γιάννης

    Μένει σαν απορία.
    Μας είχε απασχολήσει παράπλευρα, σε σχέση με την ισοπέδωση / ισάλωση νησιού.

  134. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  135. @ 130 ΓΤ 🙂

  136. Πέπε said

    @113
    Ένσταση κύριε πρόεδρε!

    α) Το λογισμικό δεν είναι ωραιότατη λέξη. Είναι από τις ασχημότερες, απλώς τι να κάνουμε.
    β) Το υλισμικό επισης, και επιπλέον δεν το έχω ακούσει και ποτέ.
    γ) Ούτε το υλικό έχω ακούσει ποτέ με τη συγκεκριμένη έννοια.
    δ) Ούτε το λογισμικό ούτε το υλικό/υλισμικό φέρνουν αυτόματα στον νου αυτό που σημαίνουν.

    Σχετικά δε με τη λέξη ευπώλητο, μου άρεσε πολύ η φράση «το έχω στο λεξικό μου, και αυτό χρησιμοποιείται, επίσης, πολύ». Ποιο; το λεξικό;

    (Η οποία φράση όμως έχει λάθος. Δεν ήθελε να πει «αυτό» αλλά «κι αυτό», άρα να βάλει πρώτα το ρήμα και μετά το «κι αυτό» για να αποφύγει τα δύο απανωτά «και»: «και χρησιμοποιείται κι αυτό πολύ». Όμως το «και αυτό» πρόλαβε και γλίστρησε πρώτο, οπότε το «και» έγινε σύνδεσμος των δύο προτάσεων, αφήνοντας το «αυτό» γυμνό. Για να το μπαλώσει προσέθεσε εκ των υστέρων το «επίσης», αλλά δεν έχει την ίδια φυσικότητα η φράση.)

  137. Γιάννης Κουβάτσος said

    129: Ωραία τα λέει, αλλά αυτό το απόφθεγμα που αποδίδεται διαδικτυακώς στον Καμί μού μοιάζει για απόφευγμα. Είναι εντελώς έξω από τη φιλοσοφία του και θυμίζει με άλλη διατύπωση το «στοίχημα του Πασκάλ». Ο Καμί στην «Πανούκλα» γράφει:
    «Ή θα πρέπει να ταχθεί κανείς στο πλευρό του γιατρού Μπερνάρ Ριέ, για να καταπολεμήσει την πανούκλα που έστειλε ο Θεός, ή θα πρέπει να ταχθεί στο πλευρό του ιερέα Πανελού και να αρνηθεί να τα βάλει με την πανούκλα, φοβούμενος μήπως τα βάλει με τον Θεό που έστειλε την πανούκλα στην πόλη.

    Συνεπώς ή θα είναι κανείς ανθρωπιστής στο πλευρό του γιατρού προσπαθώντας να απαλύνει τον ανθρώπινο πόνο, ή διαφορετικά θα θεωρεί κανείς τον πόνο σαν τη νομοτέλεια που όρισε ο Θεός για τον κόσμο και θα αρνηθεί να εναντιωθεί σ’ αυτόν».

  138. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @126. Με χαρά θα σε υποδεχτώ, όταν έρθεις. Μέχρι τότε, μπορείς να πάρεις τηλέφωνο, μέηλ κλπ από τον Νίκο και είμαι στην ΑΠΟΛΥΤΗ διάθεσή σου.

  139. Γιάννης Ιατρού said

    138: Ευχαριστώ Γιώργο✔

  140. Για την εξέλιξη της ελληνικής γλώσσας ίσως είναι ενδιφέρων ο παραλληλισμός με την απάντηση στο ερώτημα
    «What is chemical engineering?»
    γνωστική περιοχή που επίσης εξελίσσεται διαρκώς.

    Ο αρχικός ορισμός

    ..the application of chemical principles to the art
    (AIChE 1908)

    έγινε (το ολίγον μπαρόκ)

    Chemical engineering is the profession in which a
    knowledge of mathematics, chemistry, and other natural
    sciences gained by study, experience, and practice is
    applied with judgment to develop economic ways of using
    materials and energy for the benefit of mankind

    (AIChE 2013)

    αλλά ίσως ο πιο πετυχημένος — αν και απαιτητικός — ορισμός που κυκλοφορεί είναι

    Chemical engineering is what chemical engineers do
    (Robert Pigford)

    που φαίνεται μεν ταυτολογικός ή με την γλώσσα στο μάγουλο
    — και εν μέρει είναι
    αλλά είναι και ουσιαστικός και ακριβής.

  141. sarant said

    136 Υποκειμενικα είναι τα ωραία και τα άσχημα. Το υλικό το λέγαμε από παλιά. Υπαρχει και το υλικολογισμικό (firmware).

    Οσο για το ευπώλητος, καλύτερα ξυπόλητος παρά ευπώλητος.

  142. Στην τελική δεν κατάλαβα τι προτείνει ο Μπ. με την αναφορά στα ματεριέλ / λοζισιέλ. Ένα ακόμα μεταφραστικό δάνειο στο στυλ του σιδηρόδρομου?

  143. Nestanaios said

    97. Αράουτ.

    Αν δεν κάνω λάθος, η φιλοσοφική σχολή του Πλάτωνα ονομάστηκε «Ακαδημία» επειδή ήταν κοντά στο άγαλμα του Ακάδημου. Η λέξη «Ακαδημία» δεν έχει ετυμολογική σχέση ούτε με μάθηση ούτε με διδακτήριον ούτε με πανεπιστήμιο. Αντιθέτως, το Λύκειο του Αριστοτέλη έχει σχέση με όλα αυτά.

  144. Πέπε said

    142
    Νομίζω ότι δεν προτείνει τίποτε. Τα αναφέρει ως γενόμενα, στο πλαίσιο μιας σειράς παραδειγμάτων για διάφορες περιπτώσεις μεταφραστικών δανείων.

    Εντωμεταξύ, μαγκιά του που αυτός πρότεινε το «διαδίκτυο» και έπιασε, αλλά λίγο άκομψο εκ μέρους του που συνεχίζει να απαριθμεί τις …επιτυχίες του, και μάλιστα αδιαβάθμητα (θα μπορούσε να πει ότι το «ευπώλητο» ακούστηκε αρκετά, χωρίς να αφήσει να εννοηθεί ότι καθιερώθηκε στον ίδιο βαθμό με το «διαδίκτυο», γιατί αυτό δεν ισχύει).

    Επίσης -ένα ένα τα θυμάμαι!- τι σόι επιχείρημα υπέρ της λ. διαδίκτυο είναι ότι επιτρέπει σχηματισμούς όπως διαδικτυώνομαι και διαδικτύωση; Μη μου πείτε ότι κι αυτά λέγονται! Διαδικτυακός, ναι, αλλά εξίσου λέμε και ιντερνετικός.

  145. Αράουτ said

    Έτσι όπως τα λέτε είναι, βαθυνούστατε μελετητά της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, κύριε Νεσταναίε (143). Αλλά αυτό είναι σταγών εν τω ωκεανώ μπροστά στις άλλες παπαριές που ξεστόμισε ο αστοιχείωτος Χαραλαμπάκης, ο οποίος νομίζει (άκουσον – άκουσον!) ότι είναι υπαρκτή η φράσις «click away» στην Αγγλική Γλώσσα!.. Κι ο κ. Σαραντάκος δεν τολμάει να πεί λέξη για την τραγική αυτή άγνοιά του, επειδής ο Χαραλαμπάκης είναι φιλαράκος του…

    Παρεμπιπτόντως, κύριε Νεσταναίε, τί γνώμη έχετε για την άποψη του χριστιανούλη Χαραλαμπάκη ότι το «Πανεπιστήμιο» δεν είναι ελληνική λέξις; Εκφρασθείτε ελεύθερα, ο αγαπητός σε όλους μας κύριος Σαραντάκος επιτρέπει την Ελευθερία του Λόγου στο παρόν Ιστολόγιο

  146. Κιγκέρι said

    67, 68, 73β,

    για το χαφτάνι (άργησα, αλλά δεν ξέχασα):

    Το βιβλίο που διαβάζω είναι του Λεωνίδα Ζησιάδη, λέγεται «Θεσσαλονίκη, όσα θυμάμαι» και περιέχει τις παιδικές και εφηβικές αναμνήσεις του συγγραφέα από την προπολεμική Θεσσαλονίκη. Πρωτοεκδόθηκε το 1991 από τις εκδόσεις Παρατηρητής και κυκλοφορεί ακόμα, αλλά από τον Ιανό. Ο Λ.Ζ. έγραψε αργότερα το «Στη Θεσσαλονίκη τότε..», που το είχα αναφέρει εδώ: https://sarantakos.wordpress.com/2020/11/03/safari/#comment-691366

    Το απόσπασμα που σας υποσχέθηκα είναι από το κεφάλαιο «Μπάλα και πανηγύρι». Προειδοποιώ ότι δεν θα είναι και πολύ μικρό, αλλά σκέφτηκα ότι μπορεί κάποιοι να ενδιαφέρονται για τις πληροφορίες που περιέχει κι άλλωστε νομίζω πως διαβάζεται ευχάριστα:

    «…Μ’ αυτές τις συνθήκες και σε τέτοια γήπεδα παρακολουθούσαμε τα ματς, φανατισμένοι οπαδοί, ξεφωνίζοντας και αλληλοϋβριζόμενοι με πάθος. Ήμασταν ακόμα τότε απληροφόρητοι για κασκόλ, καπελάκια, κροτίδες, ομαδικά συνθήματα, ύμνους, χούλιγκανς, σημαίες κι άλλα σημερινά τερπνά, αλλά με την ίδια δύναμη και αδιαλλαξία υποστήριζαμε την ομάδα μας και βρίζαμε τον διαιτητή «τον πουλημένο που σφύριξε το μπενάλτ στο πρώτο χαφτάνι άδικα», όπως γίνεται σήμερα, αποφεύγοντας όμως να πετάμε κέρματα, γιατί δεν είχαμε τότε λεφτά για πέταμα.
    Χωρίς καμιά σχεδόν σχέση ή επικοινωνία με το ξένο ποδόσφαιρο και χωρίς εικόνες απ’ αυτό για να κάνουμε συγκρίσεις, ανίδεοι από τεχνικές και συστήματα, παίχτες και θεατές, παίζαμε ποδόσφαιρο κατ’ εικασίαν, ένα ποδόσφαιρο ηρωικό, με ατομικές πρωτοβουλίες και αυτοσχεδιασμούς. Τα αστέρια και τα ινδάλματα της εποχής μπαίνανε στις καρδιές μας, όχι γιατί εφαρμόζανε κάποιο παιχνίδι ομαδικό με συνδυασμούς, αλλά γιατί καταφέρνανε μόνοι τους και αβοήθητοι να βάλουν γκολ, περιφρονώντας συστήματα, συμπαίχτες και πάσες. Ξεσηκώναμε τον κόσμο όταν ο Βακάχ Αμπραχαμιάν ορμούσε σαν ισπανικός ταύρος απ’ τη θέση του μπακ κατά μήκος όλου του γηπέδου με το κεφάλι κάτω, παρασύροντας στη φόρα του παίχτες και διαιτητή, έφτανε στο αντίπαλο τέρμα και υπό τις ιαχές των φιλάθλων τραβούσε με την ποδάρα του ένα φαρμακερό σουτ που κολλούσε στα δίχτυα μπάλα και τερματοφύλακα μαζί.
    Λέγαμε «εξτρέμ» τους ακραίους, «μπακ» τους οπισθοφύλακες, «εντς» το φάουλ όταν η μπάλα χτυπούσε στα χέρια, «μπενάλτ» το πέναλτυ, «φιρικίκ» το ελεύθερο χτύπημα, «χαφτάνι» το ημίχρονο, «πάσα» την μεταβίβαση, «αράουτ» το πλάγιο άουτ, «μάλια» τον τερματοφύλακα και «λάινσμαν» τον επόπτη γραμμής. Αυτόν τον τελευταίο τον επιλέγανε την τελευταία στιγμή μεταξύ των εθελοντών από τους θεατές. Έβγαζε τη γραβάτα του και το σακάκι, έδενε στις τέσσερις άκρες του μαντιλιού του κόμπους και το ’βαζε στο κεφάλι του για τον ήλιο, του δίνανε και ένα άλλο μαντίλι να το κρατά στο χέρι που παρίστανε την σημαία κι έτρεχε ο φουκαράς πάνω και κάτω, ιδροκοπώντας και ανεμίζοντας το μαντίλι του κι ο διαιτητής ούτε που του ’δινε σημασία.
    Οι τερματοφύλακες φορούσαν τραγιάσκα, χοντρή μάλλινη μπλούζα και καπιτονέ βρακί, ενώ τα βρακιά των άλλων παιχτών φτάνανε λίγο παρακάτω απ’ το γόνατο. Όλοι σχεδόν φορούσαν επιγονατίδες και κάτι προστατευτικά μαραφέτια που τα χώνανε στις κάλτσες τους, γιατί τα γήπεδα ήταν σκληρά και τα χτυπήματα πάνω σ’ αυτά ακόμα σκληρότερα. Έπαιρνε κι έδινε άλλωστε και η τεχνική των μεταξύ τους χτυπημάτων στα καλάμια, ταχτική που συνεχίζεται βελτιωμένη και σήμερα. Οι λάινσμαν και πολλοί από τους παίχτες είχαν και φιλεδάκι στο μαλλί, διότι ήταν η περίοδος της χωρίστρας και του μπριγιόλ, επικρατούσε η μόδα τύπου Ροδόλφο Βαλεντίνο κι έπρεπε να ’χουν το νου τους μη τους φύγει καμιά τρίχα…
    …. Οι παίχτες οι πιο πολλοί ήταν φτωχόπαιδα, που όλη την εβδομάδα δουλεύανε σκληρά για το μεροκάματο και με ελάχιστες προπονήσεις μπαίνανε στον αγώνα της Κυριακής, κουρασμένοι και αγύμναστοι και τα κακαρώνανε στο δεύτερο χαφτάνι, όσο κι αν προσπαθούσαν να βγάλουν δυνατά τον αγώνα.
    Ονόματα θρύλοι για τη νεολαία, όπως του Κλεάνθη Βικελίδη, του Ξούρα, του Κούσουλα και του …Κουσουλάκη, που εκ συμπτώσεως παίζανε στην ίδια ομάδα και στην ίδια θέση του οπισθοφύλακα, και ο δεύτερος, ο καλύτερος, επονομάστηκε χαϊδευτικά «Τσαγανιάς», του Αμπραχαμιάν, του Σωτηριάδη, του Μαργαρόπουλου, του Κρίτα, του Σιώτη, του Φρένελη, του Γλάρου, του Δανελιάν, ήταν συνώνυμα με τη γνώση του αθλήματος, τη δύναμη, το θέαμα και το θάρρος και μείνανε για πάντα στη μνήμη των φιλάθλων της εποχής, του κόσμου που αγαπούσε την μπάλα κι έτρεχε στα γήπεδα βρέξει-χιονίσει.
    Κι εμείς, η παρέα μας, από κοντά. Δεν αφήναμε ματς για ματς κι ο καθένας είχε το ίνδαλμά του και την «ομαδάρα» του. Και τις Δευτέρες στο πάρκο, κριτικάραμε τους χθεσινούς αγώνες, μεροληπτώντας μεθοδικά, συστηματικά και αδιάλλακτα.»

  147. 146 Ευχαριστούμε Κιγκέρι. Φοβερά πράματα συμβαίνουν στο χαφτάνι.

  148. ΓΤ said

    αθλητική κίνηση:

    ΠΑΟ-Άλμπα 92-69

  149. Σχετικά με το κείμενο το μόνο που έχω να παρατηρήσω πως την γωνιά του κήπου μου όπου χωνεύει η κοπριά και μαζεύονται σκουλήκια, την λέω Χαριλάου.

  150. ΓΤ said

    146@
    «[…] Ξεσηκώναμε τον κόσμο όταν ο Βακάχ Αμπραχαμιάν ορμούσε σαν ισπανικός ταύρος […]»
    Βασικός στον Άρη το 1946, Πρωταθλητής την ίδια χρονιά

  151. Μαρία said

    150
    Και πατέρας του πρόωρα χαμένου Σέρο.

  152. ΓΤ said

    151@
    Σέρο Αμπραχαμιάν
    https://www.protagon.gr/themata/sero-abraxamian-o-salonikios-thrylos-tis-modas-44341741297

  153. ΓΤ said

    Οπότε οι άνθρωποι οι οποίοι, στη διαδρομή της καριέρας τους, περνούν από ΠΑΟΚ και, αργότερα, καταλήγουν στον Άρη, από «παιδιά μας» γίνονται «σκουλήκια»;

  154. ΓΤ said

    το #153 για #149

  155. mitsos said

    Η γνώμη μου επί του θέματος
    συνοπτικά.

    1. Γλώσσα δεν είναι μόνο ούτε κυρίως το λεξιλόγιο ( είναι οι γραπτοί και άγραφοι κανόνες σύνταξης , προφοράς και συβολσμού και … )

    2. Ναι κινδυνεύει η Ελληνική Γλώσσα από τον δανεισμό λέξεων . Κινδυνεύει να γίνει ακόμα πιο πλούσια και να χρειάζεται επανέκδοση λεξικών σε ακόμα μεγαλύτερους τόμους. Το ίδιο έπαθαν και οι Εγγλέζοι και οι Φράγκοι παλιότερα οταν ενσωμάτωναν κατά εκατοντάδες ελληνικές και λατινικές λέξεις. Το δράμα είναι ότι το Ελληνικό λεξιλόγιο παρά τις προσπάθειες των λογιότατων ενσωμάτωνε συνεχώς όρους επί 2500 χρόνια από βαβυλώνιους , Αιγύπτιους , Πέρσες, Άραβες, Ιουδαίους , Τούρκους, Αλβανούς, Φράγκους, Σλάβους . Μονο τα εβραϊκά δάνεια δεν ενοχλούν την γλώσσα των ευαγγελίων. Όλα τα άλλα είναι βαρβαρισμοί

    3. Ναι υπάρχουν δυο ορισμοί για τον Πατριώτη.
    α) είναι αυτός που αγαπάει όσους αγαπούν την πατρίδα τους
    β) είναι αυτός που μισεί όποιον αγαπάει την δική του πατρίδα.
    Ο δεύτερος πάντα χαρακτηρίζει τον πρώτο άπατρι ( και μένα μ’ αρέσουν μερικά δάνεια από την καθαρεύουσα)

    4. Ναι όταν τα Πανεπιστήμια χρειάζονται αστυνομία, οι δημοσιογράφοι εκφοβισμό, οι πολίτες εγκελισμό, οι βουλευτές φίμωτρο….Γενικά όταν για την εξουσία το πρόβλημα είναι η δημοκρατία τότε … Ναι η γλώσσα του Λαού χρειάζεται σούλούπωμα , κανονικοποίηση, διόρθωση και επιτήρηση. Οι καλοθελητές «διανοούμενοι» θα βρεθούν.

  156. Κιγκέρι said

    Νικοκύρη, μ´ έπιασε η μαρμάγκα στα νύχια!

  157. eran said

    125. 127. Αν δεν κάνω λάθος η σήραγγα του Ακτίου δεν είναι κάτω από τον πυθμένα αλλά πατάει σε αυτόν. Οι μηχανικοί μπορούν να μας το διευκρινίσουν.

  158. Παναγιώτης Κ. said

    @103,110. Με απασχόλησε και μένα αυτή η τάση να δίνουν ξενικά ονόματα στα διάφορα καταστήματα. ΄
    Πριν 30 περίπου χρόνια άνοιξε εστιατόριο ανεψιός μου και επειδή κυριαρχούσαν τα φαγητά με βάση το κοτόπουλο το βάφτισε chicken house.
    Άκουσε λοιπόν την παρατήρησή μου περί ξενομανίας και μου απάντησε πολύ απλά ότι δεν ήταν αυθαίρετη η επιλογή του. Προηγήθηκε έρευνα κοινής γνώμης, προτάθηκαν ελληνικά και ξένα ονόματα και το κοινό προτίμησε το ξενικό όνομα. Άρα δεν είναι ζήτημα ξενομανίας των καταστηματαρχών αλλά πρόκειται για γενική τάση των καταναλωτών οι οποίοι προτιμούν τα ξενικά ονόματα. Γιατί αυτό συμβαίνει δεν το ξέρω.

  159. Παναγιώτης Κ. said

    @103,110. Με απασχόλησε και μένα αυτή η τάση να δίνουν ξενικά ονόματα στα διάφορα καταστήματα.
    Πριν 30 περίπου χρόνια άνοιξε εστιατόριο ανεψιός μου και επειδή κυριαρχούσαν τα φαγητά με βάση το κοτόπουλο το βάφτισε chicken house.
    Άκουσε λοιπόν την παρατήρησή μου περί ξενομανίας και μου απάντησε πολύ απλά ότι δεν ήταν αυθαίρετη η επιλογή του. Προηγήθηκε έρευνα κοινής γνώμης, προτάθηκαν ελληνικά και ξένα ονόματα και το κοινό προτίμησε το ξενικό όνομα. Άρα δεν είναι ζήτημα ξενομανίας των καταστηματαρχών αλλά πρόκειται για γενική τάση των καταναλωτών οι οποίοι προτιμούν τα ξενικά ονόματα. Γιατί αυτό συμβαίνει δεν το ξέρω.

  160. Παναγιώτης Κ. said

    Μάλλον στην αστάθεια του διαδικτύου οφείλεται η επανάληψη…

  161. Μαρία said

    158
    Δηλαδή κουμάσι 🙂

  162. Μαρία said

    152
    Έτσι ακριβώς.

  163. Γιάννης Ιατρού said

    155: ✔🤗 Έτσι, ιδίως το 4👍

  164. Γιάννης Ιατρού said

    161: κυκλοφορεί και η προέλευση από το το kumas, που σημαίνει στα τουρκικά ρετάλι, κομμάτι υφάσματος….

  165. Μαρία said

    164
    Άλλο κουμάσι είναι αυτό. Το τσίκεν χάους είναι kümes 🙂

  166. loukretia50 said

    Νύχτα 1η
    Η κυρία Ψεκασμένου – δέμας, γένος Ψωνισμένου
    βασανίζεται φριχτά.
    Ξαγρυπνά, η νύχτα κρύα , φώτα μάτια ανοιχτά.
    Ποζισιόν στην κλίνη αλλάζει, μαξιλάρια βάζει – βγάζει
    Μα δεν είναι βολικά

    Ξεφυσάει κι αναστενάζει, καθρεφτάκι πλησιάζει
    (Μια ματιά στα πεταχτά)
    Το ξενύχτι κύκλους βγάζει και το λουκ επηρεάζει.
    Χάλια δείχνει τελικά
    Απ΄τα νεύρα της μορφάζει , μάγισσα κακιά φαντάζει.
    Σιχτιρίζει φωναχτά,
    ενώ δίπλα ο συμβίος ροχαλίζει ρυθμικά.

    Νύχτα 2η
    Ράκος ήταν όλη μέρα, ζόμπι θύμιζε ή γιαγιά.
    Και τα νεύρα ήταν κόμποι, άφρο το μαλλί – παντιέρα
    και η μάσκα της φαρδιά.

    Απ΄την κούραση κοιμάται , όνειρα βλέπει φριχτά
    -Οh! My Gosh! (στριφογυρίζει)
    Α σιχτίρ! λέει φωναχτά.

    Το συμβίο αφυπνίζει η απελπισμένη αρά,
    Λέξεις δεν αναγνωρίζει
    – Γλώσσα … σβήνει … συμφορά!

    – Θες νερό? λέει εκείνος
    Τον κοιτάζει αυστηρά
    Πώς μπορεί νάναι κρετίνος?
    Και με χάλια προφορά…

    Τη σύγχυσή της προσπερνά
    να μην τον αποπάρει.
    Καλύτερα να εκφραστεί, με πρόβα σε ακροατή
    παρά να τον σνομπάρει.

    – Μια chοκολάτα please, cheri!
    του λέει με ναζάκι
    Κι αυτός σηκώνεται αυθωρεί και ενδομύχως δυσφορεί
    – Γιατί όχι σφηνάκι?

    Άγχος μεγάλο η μαντάμ
    για γλώσσα αλλοιωμένη
    Πώς γίνεται οι ειδικοί – ανερυθρίαστα κακοί
    Τη γλώσσα την ελληνική
    να λεν’ μπασταρδεμένη?
    ΛΟΥ
    Δεν έχει η γλώσσα μας πλαφόν.
    Κι ούτε προνόμιο των σοφών είναι η εξέλιξή της
    Κι όποιος δε θέλει να το δει, λέξεις να πλάσει, σαν παιδί
    για χρήση καθημερινή.
    Επιλογή δική της.
    Και η Κοινή αν συναινεί, μένουν, μ’ απόφαση κοινή,
    προσθήκη – καταλύτης
    σε μια ακόμα αλλαγή.

  167. Πέπε said

    @155

    Εγώ πάλι δε βρίσκω ότι είναι ακριβώς έτσι.

    Ας αφήσουμε το ζήτημα «κινδυνεύει / δεν κινδυνεύει», που μόνο πόλωση προκαλεί και κυρίως μάλιστα αστήριχτη.

    > > Γλώσσα δεν είναι μόνο ούτε κυρίως το λεξιλόγιο ( είναι οι γραπτοί και άγραφοι κανόνες σύνταξης , προφοράς και συβολσμού και … )

    Οκέι, γλώσσα δεν είναι μόνο ούτε κυρίως το λεξιλόγιο. Ποιος μίλησε για λεξιλόγιο; Μιλάμε για λέξεις. Οι λέξεις δεν είναι μόνο λεξιλόγιο. Δεν καταλαβαίνω Μήτσο γιατί στην παρένθεση αναφέρεις σύνταξη και προφορά αλλά όχι γραμματική. Όταν στις τάξεις των κλιτών μερών του λόγου μαζεύονται τόσες άκλιτες λέξεις, αυτό δεν είναι ζήτημα λεξιλογίου, είναι ζήτημα γραμματικής. Είναι μια εξέλιξη στη γραμματική της γλώσσας που δεν προέρχεται από μέσα από τη γλώσσα.

    Το πώς επηρεάζει δε η παρουσία των άκλιτων λέξεων (όταν ανήκουν σε κλιτά μέρη του λόγου) τη σύνταξη, το είπαμε ήδη (#26).

    > > Ναι όταν τα Πανεπιστήμια χρειάζονται αστυνομία, οι δημοσιογράφοι εκφοβισμό, οι πολίτες εγκελισμό, οι βουλευτές φίμωτρο….Γενικά όταν για την εξουσία το πρόβλημα είναι η δημοκρατία τότε … Ναι η γλώσσα του Λαού χρειάζεται σούλούπωμα , κανονικοποίηση, διόρθωση και επιτήρηση.

    Η γλώσσα του λαού; Ποιανού λαού; Από τα σπλάχνα και τη συλλογική θέληση του λαού βγήκε το λοκντάουν και το κλικ αγουέι; Δημοκρατικά ας πούμε; Προς θεού δεν υπερασπιζομαι την αστυνομία γλώσσας, αλλά μην κοροϊδευόμαστε κιόλας: αν υπάρξει αστυνομία γλώσσας, πολύ απλά ο ρόλος εκείνου που αυθαίρετα και εξουσιαστικά αποφασίζει πώς να λέμε ορισμένα πράγματα θα μεταβιβαστεί σε νέα πρόσωπα.

  168. ΓΤ said

    «Δύο πίτα γύρο» σε Εκάλη, Κηφισιά, Κολωνάκι, Ψυχικό και Βούλα σημαίνει 2 gr. κοκαΐνης.
    https://www.protothema.gr/greece/article/1076094/arsi-tilefonikou-aporritou-gia-500-tilefona-ton-eponumon-pelaton-tou-kuklomatos-kokainis/

  169. Τάκης said

    Όποιοι θέλουν να επέμβουν στην πηγή για να εισάγεται δόκιμη ορολογία στην ελληνική γλώσσα μπορούν να υποστηρίξουν την προσπάθεια που γίνεται στο Ελληνικό Δίκτυο Ορολογίας που δημιούργησε η Γενική Διεύθυνση Μετάφρασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
    https://ec.europa.eu/greece/el-diktyo_el

  170. ΓΤ said

    Ασπρόπυργος, Ελευσίνα, Μάνδρα
    Κλείνουν τα πάντα
    και απαγόρευση κυκλοφορίας 18:00-05:00

    https://www.iefimerida.gr/ellada/koronoios-anakoinoseis-hardalia-17-12-metra

  171. mitsos said

    Αν και πήγα να ξαλώσω
    Φίλτατε Πέπε σε εκτιμώ αλλά ενίσταμαι

    Εντάξειλίγο θυμωμένα απάντησα και με ακρότητες.
    Ας το πω πιο ήρεμα
    Και εγώ θα ήθελα το αντίο να κλίνεται όπως οι Καληνύχτες. Ίσως και το «πρέπει» θα βόλευε να είχε πληθυντικό όπως τα δέοντα.
    Αλλά κάποιοι τόλμησαν και ενσωμάτωσαν το αντίο και το Μπάι. Και δεν τόλμησαν σε Ελληνιστικούς χρόνους που υπήρχαν 10 διανοούμενοι να δημιουργήσουν το αφέψημα και εκατομμύρια αγράμματοι απλά έπιναν και δεν ήξεραν ότι υπήρχε τέτοιος όρος. Τόλμησαν πρόσφατα να ενσωματώσουν όρους όπως γουστάρω.
    Τώρα θέλω και εγώ να τολμήσουν να πουν τακεγού το takeaway. Δηλαδή τις πατάτες τις ραγού πως τις λένε αυτοί για να κλίνονται;
    Δεν με πειράζει καθόλου να βρουν οι διανοούμενοι και έναν πιο καλό όρο που να ενσωματώνεται χωρίς ακλισιές στη γλώσσα μας.
    Αλλά όχι μετά να ζητάνε τα ρέστα γιατί όλοι λένε πάω στο σούπερ-μάρκετ και όχι υπερ-αγορά.
    Ας αποδείξουν οι ειδικοί πως είναι ειδικοί προτείνοντας όρο που να ενσωματώνεται καλύτερα .
    Ναι Λαός με την όλη την σημασία της λέξης. Εκτός αν πιστεύεις ότ είναι συνωμοσία κάποιας ομάδας η υιοθέτηση του λοκντάουν.

    Και εξηγούμαι
    Σε ποια γλώσσα γραφόταν η γεωμετρία τον 6ο αιώνα ; Ελληνικά. Πως θα την έλεγαν λοιπόν οι Φράγγοι την επιστήμη erthmessurment ή geometry ; Τάρα σε ποια γλώσσα γράφεται η νέα επιδημιολογία στα Ελληνικά ή στα Αγγλικά. Στα αγγλικά λοιπόν είναι λοκντάουν και έτσι θα το λέω κι εγώ να συνενοούμαστε.

    Και μη μου πεις ότι η γεωμετρία είναι όρος του Ηρόδοτου αλλά ο Πλάτωνας τον έβρισκε γελοίο όρο με αναφορά στην πρακτική των Αιγυπτίων και όχι στην θεωρία των Ελλήνων.. Διότι θα σου πω ότι κανένας δεν εκτιμά τον Πλάτωνα γι αυτό. Ε ακριβώς και αν κάποτε θα εκτιμούν το έργο του καθηγητή Μπαμπινιώτη δεν θα είναι επειδή δεν γουστάρει τον όρο λοκντάουν.

    Καληνύχτα.

  172. Πέπε said

    > > Εκτός αν πιστεύεις ότ είναι συνωμοσία κάποιας ομάδας η υιοθέτηση του λοκντάουν.

    Όχι συνωμοσία, απλά επιλογή. Αν οι ειδήσεις (ή ξερωγώ ο πρωθυπουργός ή ο Τσιόδρας ή ο Κικίλιας ή κάποιος) είχαν ανακοινώσει ξανά «καραντίνα», ή «εσωκλεισμό» ή οτιδήποτε άλλο αντί για λοκντάουν, αυτό θα λέγαμε. Δε θυμάσαι πριν λίγα χρόνια που ανακοινώθηκε περίπου απερίφραστα «δε θα λέμε πια Τρόικα, θα λέμε Θεσμοί»;

  173. ΓΤ said

    https://www.alfeiosbooks.com/product/%CF%84%CE%BF-%CE%B6%CE%BF%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%BA%CE%B9-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%B4%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%B5%CF%8D%CE%BF%CE%BD/

  174. # 150

    Ενδιαφέρον έχει πότε «αναγνωρίσθηκε» σαν κανονικώς διεξαχθέν το «πρωτάθλημα» του 46, μάλλον επί χούντας, γιατί μέχρι το 60 δεν υπήρχε στα πρακτικά. Οι λόγοι πολλοί, όχι μόνο ο εμφύλιος που ήταν στο φόρτε του αλλά και το γεγονός πως επί γερμανικής κατοχής μόνο η ομάδα του Αρη (τότε τον έγραφαν με μικρά) έπαιζε σε αγώνες με τα ΕςΕς και λοιπά στρατεύματα κατοχής. και ήταν προπονημένη. Εχει λεχθεί και για τον ΠΑΟ στην Αθήνα,αλλά δεν τεκμηριώνεται επαρκώς.
    Γενικώς μόνον τύποις υπήρχαν «πρωταθλήματα» μέχρι το 59 που θεσπίσθηκε η Εθνική κατηγορία, δεν υπήρχε καμία έννοια ισονομίας όταν οι ΠΑΟ και ΑΕΚ πάλευαν μεταξύ τους και με τους πανίσχυρους τότε Απόλλωνα, Πανιώνιο και Φωστήρα, στην Θεσσαλονίκη σκοτωνότουσαν Αρης, Ηρακλής, ΠΑΟΚ και Καλαμαριά, η επαρχία δεν υπήρχε (!) και ο ΟΣΦΠ έπαιζε με Εθνικό και την κορούλα την Προοδευτική.
    Προφανώς ο ΟΣΦΠ και ο Αρης είχαν λόγους να ενσωματώσουν αυτά τα τουρνουά στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά αυτό του 46 αρχικά δεν μέτραγε.

  175. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @146. Εξαιρετικό! (Αν δεν εργαζόμουν την νύχτα, θα είχαμε πολλά να πούμε για τα παρα-ποδοσφαιρικά της Θεσσαλονίκης.. 🙂 )
    @149, 174. Ο Τζη «κεντούσε» αλλά μάλλον δεν το αντιληφθήκατε λόγω ώρας.. 🙂

  176. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @151,152. Τότε, με την αρρώστια του Σέρο, αρχές του ’80, πρωτοακούσαμε την φοβερή λέξη..

  177. avno13 said

    Ώπα! Τσουπ ο σύγχρονος γλωσσικός διχαζμός. Μπαμπουινιώτης βαίρσους Σαραντάπορου. Γλωσσικός εθνικισμός αφενός, επαναστατική πανγλωσσία αφετέρου. Ευτυχώς η δημόσια αντιπαράθεση από μόνη της εμπλουτίζει την ελληνική γλώσσα, αλλά όπως γράφει και ο οικοδεσπότης το «θέμα» είναι ποσοτικό. Ζωντανή είναι μια γλώσσα που μιλιέται (από ζωντανούς).
    Πριν 1-2 χρόνια εμφανίστηκε στο youtube βέλγος ομιλών άπταιστα ελληνικά, που έλεγε ότι τα είχε μάθει για την πλάκα του. Βέβαια ένας βέλγος δεν φέρνει την Άνοιξη. Προ 25ετίας στο Κιότο (μη-ελληνόφωνος) γιαπωνέζος είχε στην βιβλιοθήκη του εγχειρίδιο νεο-ελληνικής (νομίζω του στυλ διδασκαλία άνευ διδασκάλου) γιατί θεωρουσε κομψοτεχνήματα τα ελληνικά γράμματα (ακόμα απορώ).
    Η επικράτηση της αγγλικής (και ιδιαίτερα της ΗΠΑϊκής βερσόνας της και σλανγκ) οφείλεται κυρίως στον πολιτισμό των ΗΠΑ (τεχνολογία, επιστήμη, τέχνη) (και ας επιμένουν οι ελληναράδες ότι αυτό δεν είναι πολιτισμός) του οποίου το διαδίκτυο είναι μια από τις πολλές παρανυχίδες. Κάποτε στυη Μεσόγειο ήταν η Ελληνική και η Λατινική. Στην Ασία τα κινέζικα ιδεογράμματα (γραπτή γλώσσα) εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται γλωσσικά (και όχι μόνο από τους Κινέζους, που από «μόνοι» τους είναι πανσπερμία) και άρχισαν να εμφανίζονται ως τατουάζ (δερματοστιξία;) σε δυτικές κορμάρες, και όχι μόνο της Ξάνθης.

  178. Nestanaios said

    145. Αράουτ.

    Προτιμώ να ασχολούμαι με «μέρη του λόγου» και όχι με λέξεις. Λέξεις έχουν όλες οι γλώσσες. Μέρη του λόγου έχει μόνον η ελληνική. Οι λέξεις γίνονται από φθόγγους και ρίζες και φυτά. Τα μέρη του λόγου γίνονται από συλλαβές και στοιχεία και τα στοιχεία καταγράφονται και έπειτα λέγονται γράμματα. Πρέπει να δούμε την διάκριση μεταξύ στοιχείων και γραμμάτων. Τα στοιχεία προηγούνται των γραμμάτων. Υπάρχουν πολλά στοιχεία ξεχασμένα που πρέπει να αποκαλυφθούν.
    Το «πανεπιστήμιο» διαιρείται σε συλλαβές και οι συλλαβές σε στοιχεία. Δυστυχώς πολλοί δεν το βλέπουν αυτό.

  179. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Δεν το βάζω στο οικείο νήμα γιατί βαριέμαι αλλά αν δεν κάνω λάθος ο Μπ. ξέχασε πως για το λοκντάουν υπάρχει το αρχελλν κατάκλεισις. Που συνοδεύεται από κατακλεισμό μέτρων και απαγορεύσεων.

  180. Γιάννης Ιατρού said

    Έχουν ισοπεδωθεί (γλωσσικώς) τα πάντα ρε σεις, γλωσσική αναρχία και επικράτηση τοπικών διαλέκτων και ιδιωματισμών, όπου κοιτάξεις 😂

  181. Alexis said

    #180: Βού-ι-κα αναρχοφρικιά… 🙂

  182. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    180 Ναι ρε συ, αίσχος ρε πστ…
    https://www.slang.gr/definition/5905-gamiontoustantene

  183. Alexis said

    Διάβασα με πολύ ενδιαφέρον άρθρο και σχόλια σήμερα, γιατί χθες είχα άλλα τρεχάματα και δεν πρόκανα.
    Ωραίο άρθρο και ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις από σχολιαστές όπως ο Γιάννης Κουβάτσος, ο Γιώργος Κατσέας, ο Πέπε, ο Mitsos και άλλοι.
    Προσωπικά βρίσκω σωστές πολλές από τις επισημάνσεις του Νικοκύρη, αλλά από την άλλη δεν βρίσκω εντελώς αδικαιολόγητες και τις ανησυχίες Μπαμπινιώτη.
    Όπως λέει και ο Πέπε στο #26, σαφέστατα υπάρχει θέμα με την άκριτη εισαγωγή ξένων λέξεων και όρων. Δεν είμαι φιλόλογος για να αποφανθώ αν το πρόβλημα είναι πρόβλημα λεξιλογίου, γραμματικής, σύνταξης κλπ. αλλά υπάρχει πρόβλημα.
    Έστω και κατανόησης, θα έλεγα εγώ. Έστω και αισθητικής…

    ΥΓ: Εξαιρετική η γελοιογραφία του Κώστα Μητρόπουλου! Αλλά αν ήθελε κανείς να …αποτελειώσει τον Μπαμπινιώτη θα τον έβαζε να παρακολουθήσει «Shopping star» και Βίκυ Καγιά. Όπου τα διάφορα total black, over the knee, oversized, wet look κλπ. κάνουν πάρτι κάθε απόγευμα! 😆

  184. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

    168 Εμένα πάντως στο Φάληρο μού φέρνουν δυο πιτόγυρα όταν το λέώ αυτό.

  185. Νίκος said

    Ξένες λέξεις ή φράσεις είναι καλοδεχούμενες σε κάθε γλώσσα, γιατί ονομάζουν με συντομία μια καινούρια έννοια, πρακτική, τέχνη, επιστήμη, διακυβέρνηση κ.α. που έρχεται από αλλού και δεν υπάρχει στη χώρα αποδοχής. Γι’ αυτό διαδόθηκαν παντού αρχαίες ελληνικές λέξεις όπως διάλογος, φιλοσοφία, ιστορία, θέατρο, οικονομία, πολιτική, δημοκρατία, βιολογία κτλ. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι καθαριστές εδώ και 2000 χρόνια είναι ότι η γλώσσα τρέφεται από την ανάπτυξη και την ελευθερία της επιστήμης, της λογοτεχνίας, της εκπαίδευσης, της δημοσιογραφίας, της πολιτικής και κοινωνικής ζωής. Στην Ελλάδα όμως κρίσιμοι τομείς είναι υπανάπτυκτοι. Η εκπαίδευση, σε όλες τις βαθμίδες της, ελέγχεται από ένα ολοκληρωτικό σύστημα αποστήθισης και κρατικής γραφειοκρατίας, για το οποίο ευθύνονται εδώ και αιώνες οι καθαριστές, αλλά τις τελευταίες δεκαετίες και οι συνδικαλιστές.

  186. Αιμ said

    184. Μάλλον δεν παίρνεις το σωστό τηλέφωνο 🙂

  187. avno13 said

    @185 και κατ’ επέκταση όσοι είναι σε φάση μειωμένης («χαμηλής») αυτοπεποίθησης (άρα και αυτογνωσίας), δεν είναι εύκολο να εϊναι δημιουργικοί και γι αυτό αντιγράφουν κάργα χωρίς να προλαβαίνουν να τα αφομοιώνουν όλα. Η αντιγραφή του νέου μοιάζει με δημιουργική όσο πιο πιστή είναι, αλλά είναι;

  188. Γιάννης Κουβάτσος said

    174: Άσε τα λασπολογικά υπονοούμενα για τον Παναθηναϊκό που ξέρεις, καταντάει αηδία.
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://www.mixanitouxronou.gr/to-istoriko-ntermpi-pao-aek-kata-ti-diarkia-tis-katochis-i-pektes-arnithikan-tous-orous-ton-germanon-ke-mazi-me-tous-filathlous-ekanan-mia-megaliosi-diadilosi/&ved=2ahUKEwjx2qH8ntftAhXjkosKHVa2ADYQFjAEegQIBRAB&usg=AOvVaw3ypG9lh0QL1G1LMHf_jpuS&cshid=1608284681140

  189. Γιάννης Κουβάτσος said

    174: Λάβε κι αυτό, γιατί ξέρω πού το πας:
    https://www.google.com/url?sa=t&source=web&rct=j&url=https://paopedia.gr/panathinaikos-nazi-ss-propaganda/&ved=2ahUKEwio0NaBoNftAhVniIsKHULvDfkQFjAAegQIARAB&usg=AOvVaw16JWD74pyzaqF-fz-ohzuo&cshid=1608284920536

  190. ΓΤ said

    @188

    Για τη λάσπη που λες, φίλε Γιάννη, η επιστήμη απορεί με την τεράστια, πια, έκταση της ταφρολεκάνης Στρυμόνος…

  191. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Περί Πανεπιστημίου:
    Η έκδοση της «Λουίζας Μίλλερ», εν Πάτραις, 1865, χαρακτηρίζεται ως «δευτέρα», «εξελληνισθείσα ελευθέρως εκ της γερμανικής υπό Μ.Ω.» (Κατεβαίνει εύκολα…)
    Στον Πρόλογο αυτής ο επιμελητής (;) Β.Π. Σεκόπουλος, υπαινίσσεται ότι υπήρξε πρώτη έκδοση στην Κων/πολη το 1843, σε μετάφραση του ίδιου Μ.Ω.

    Η παραπάνω αναφορά, σε συνδυασμό με το ότι στο Hathitrust.org το έτος έκδοσης είναι με ερωτηματικό (από το πρωτότυπο σε 4-5 Πανεπιστήμια της Αμερικής –μόνο;;), με κάνει να είμαι πολύ επιφυλακτικός ως προς το έτος 1800 της έκδοσης που δείχνει ο Αράουτ στο #97. Τέτοιες «μαϊμουδιές» ως προς τις χρονολογίες έκδοσης γίνονταν (και γίνονται…)

    Πάσα πληρέστερη τεκμηρίωση ως προς χρονολογία της έκδοσης αυτής, καλοδεχούμενη!

  192. raf said

    Εξαιρετικό άρθρο.

  193. ΓΤ said

    @150, 174, 175

    Επειδή γράφτηκαν διάφορα σχετικά με το Πρωτάθλημα 1945-1946, ας δούμε πώς αυτό διεξήχθη:

    Σύμφωνα με τον Κανονισμό, στην Τελική Φάση θα έπαιρναν μέρος με σύστημα πουλ (όλοι εναντίον όλων σε διπλές συναντήσεις) οι Πρωταθλητές από τα Πρωταθλήματα Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης.

    17ο Πρωτάθλημα Αθηνών (ΑΕΚ, Αστέρας, ΠΑΟ, ΠΓΣΣ, Φωστήρας, Αθηναϊκός, Απόλλων, Παγκράτι, Ολυμπιακός Αθηνών, Άτλας Θυμαρακίων, Ατρόμητος, Αρίων Κολωνακίου): Μετά τη φοβερή κακοκαιρία Ιαν-Φεβ 1946, προέκυψε έλλειψη ημερομηνιών για την ολοκλήρωση της διεξαγωγής του Πρωταθλήματος Αθηνών. Ενώ Πειραιάς και Θεσσαλονίκη είχαν ολοκληρώσεις τις υποχρεώσεις τους, και δεδομένου ότι η ΕΠΟ είχε ορίσει την έναρξη της ΤΦ να διεξαχθεί στο τέλος Μαΐου, η Αθήνα καθυστερούσε. Έτσι, η ΕΠΟ διέκοψε το Πρωτάθλημα Αθηνών στις 15.05.1946, ανακηρύσσοντας Πρωταθλήτρια Αθηνών την πρώτη τότε στη βαθμολογία ομάδα, την ΑΕΚ.

    15ο Πρωτάθλημα Πειραιώς: Πρωταθλητής ο ΟΣΦΠ με καλύτερη διαφορά τερμάτων από τον Εθνικό (ΟΣΦΠ, Εθνικός, Προοδευτική, Άρης Πειραιώς, Ατρόμητος Πειραιώς, Άμυνα Νικαίας, Αργοναύτης, Θησέας)

    15ο Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης: Πρωταθλητής ο Άρης (Άρης, Ηρακλής, ΠΑΟΚ, Μέγας Αλέξανδρος, Μακεδονικός, ΜΕΝΤ) Για την ιστορία, να αναφέρουμε ότι η τελετή έναρξης έγινε στην Τούμπα την «ιστορική» 28η Οκτωβρίου.

    Τελική Φάση (30.05.1946): Πρώτη, αλλά και τελευταία, νίκη του ΟΣΦΠ, στην πρεμιέρα στο «Καραϊσκάκης», όπου καθαρίζει 4-0 τον Άρη. Ο τίτλος του Πρωταθλητή Ελλάδος κρίθηκε στο νήμα, όταν, στις 23.06.1946, ο Άρης, παίζοντας στο «Καυτανζόγλειο», με μεγάλο πρωταγωνιστή και σκόρερ τον Κλεάνθη Βικελίδη, κερδίζει την ΑΕΚ 4-1.

    (Πηγή: Ανδρέας Μπόμης, «Γκολ, ένας αιώνας ποδόσφαιρο», Αλμανάκ, Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα, 2000, σελ. 240-241.)

  194. ΓΤ said

    H ΔΕΗ απαντά στην «Αυγή»: https://www.iefimerida.gr/ellada/i-apantisi-tis-dei-sto-dimosieyma-tis-aygis

  195. Γιάννης Ιατρού said

    191: ΜΙΚ_IE, ο γούγλης αναφέρει ξεκάθαρα το 1800, αλλά μπορεί να είναι παρεξήγηση των — (18–?).

  196. ΣΠ said

    193
    Περισσότερα στοιχεία.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AE%CE%BD%CE%B9%CE%BF_%CF%80%CF%81%CF%89%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%BB%CE%B7%CE%BC%CE%B1_%CF%80%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%BF%CF%85_%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CF%8E%CE%BD_1945-1946#cite_ref-1

  197. ΓΤ said

    196@

    Γουστάρω ράφι να πηγαίνω, εκλεκτέ μου ΣΠ. (Να σηκωνόμαστε και λίγο από την καρέκλα.) Αλλά βλέπω και τον Μπόμη στις πηγές της σελίδας που παραπέμπεις 🙂

  198. ΣΠ said

    197
    Εγώ πάλι φίλτατε ΓΤ είμαι περισσότρο του πληκτρολογίου και της οθόνης. Έχω ολόκληρη βιβλιοθήκη από ηλεκτρονικά βιβλία αναφοράς.

  199. Αράουτ said

    Κακόψυχε και ανελλήνιστε σχολιαστά Μίκιε (191),

    αντί να βγείς και να μάς συγχαρείς που δώσαμε στο παρόν Ιστολόγιο την είδηση της Δεκαετίας, κατατροπώνοντας (με το μνημειώδες σχόλιο 97) έναν ανυπόληπτο Κουμανούδη, έναν επιπόλαιο Μπαμπινιώτη κι έναν χριστιανούλη Χαραλαμπάκη, προσπαθείς να μάς βγάλεις σκάρτους και ψεύτες; Κι αντί να βάλεις μυαλό με την καρπαζιά που σού έρριξε στο 195 ο ακριβοδίκαιος Ιατρού, εξακολουθείς να επιμένεις ότι η 1η έκδοση της «Λουΐζας Μίλλερ» (όπου για πρώτη φορά καταγράφεται η λέξις «Πανεπιστήμιο» στην Θεία Ελληνική Γλώσσα, 10 ολόκληρα χρόνια πρίν την προτείνει ο Κοραής) δεν έγινε το 1800;

    Δεν σε πονηρεύει, αδαέστατε κύριε Μίκιε, η απόλυτη σιωπή του Νίκου Σαραντάκου και των επιφανών χριστιανών λογίων, Theo + Blogotinanai; Αν είχαμε παραποιήσει την χρονολογία, να είσαι βέβαιος ότι όλοι αυτοί και πολλοί ακόμη ελληνομαθέστεροι εσού (Spiridione, Λεώνικος, σοφός Νέστωρ Άγγελος κλπ) θα είχαν ήδη βγεί για να μάς κράξουν.

    «Μέχρις αστραγάλων, ώ βέλτιστε» κύριε Μίκιε: Είσαι πολύ αστοιχείωτος για να βγάλεις σκάρτο το Επιτελείο μας. Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω

  200. William T. Riker said

    Συγγνώμη κύριε Αράουτ, αλλά έχετε πέσει πολύ έξω. Ήλεγξα όλες τις βιβλιογραφίες που έχω στη διάθεσή μου (Παπαδόπουλο, Γκίνη-Μέξα, Ηλιού κ.ά.) και δεν υπάρχει σε καμία από αυτές στο έτος 1800.
    Το πρόβλημα δημιουργήθηκε γιατί η έκδοση που μας αναφέρετε στην πραγματικότητα δεν φέρει χρονολογία, μπορεί πάντως να την κατεβάσει ελεύθερα όποιος θέλει από την Ανέμη, παραθέτω το σύνδεσμο εδώ: https://tinyurl.com/y749ovhs

    Εν πάση περιπτώσει, δεν πρέπει να παίρνετε τοις μετρητοίς τα στοιχεία που δίνονται στο GoοgleBooks για να μην κάνετε γκάφες σαν αυτή ή σαν την προηγούμενη, που μιλούσατε για το λεξικό του Φωτίου και ανεβάσατε το λεξικό του Ζωναρά παρασυρμένος από την περιγραφή στο GoogleBooks (για να είμαστε ακριβείς μάλιστα ας λέμε Lexikon Tittmannianum, διότι η πατρότητα του Ζωναρά θεωρείται επισφαλής).
    Θεωρώ ότι ο ΜΙΚ_ΙΟΣ έχει μάλλον δίκιο για το πώς το 18?? μετατράπηκε σε 1800.

    Τη λύση δίνει ο Κ.Γ. Κασίνης, Βιβλιογραφία των ελληνικών μεταφράσεων της ξένης λογοτεχνίας, ΙΘ΄-Κ΄ αι. Αυτοτελείς εκδόσεις. Α΄. 1801-1900, Αθήνα, 2006, σ. 550 (αρ. 2602), που δίνει το έτος ως εξής [1888]! Θα έβαζα και τη φωτογραφία, αλλά δεν ξέρω πώς να την ανεβάσω και βαριέμαι κιόλας, αν θέλετε αναζητήστε το. Το επιτελείο μας σας έδωσε την παραπομπή και αμαρτίαν ουκ έχει!

  201. Eli Ven said

    Πρώτο και κύριο εμένα σαν (για να τους τρολάρουμε και λίγο) φιλόλογο με ενοχλεί βαθύτατα να μιλάει για λογαριασμό μου η ΠΕΦ. Δεύτερον, είναι ψευδεπίγραφη. Κανονικά θα έπρεπε να την λένε Π.Ε.ΚΟ.Φ: Πανελλήνια Ένωση Κολλημένων Φιλολόγων

  202. Άγγελος Σέρτης said

    «Το έργο Ραδιουργία και έρως, ή Λουίζα Μίλλερ, εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1843 σε ανώνυμη μετάφραση, που επανεκδόθηκε στην Πάτρα το 1865.»

    (Χρ. Σταματοπούλου-Βασιλάκου: «Το θεατρο στην καθ’ ημας Ανατολη: Κωνσταντινουπολη, Σμυρνη : οκτω μελετηματα» (ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ 2006: σελ. 117)

  203. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Αναιδέστατε κ. Αράουτ (για να μην πω καμιά πιο βαριά κουβέντα σε σένα και στο επιτελείο σου, σεβόμενος τους αναγνώστες του ιστολογίου):
    – Στο …«μνημειώδες» σχόλιό σου #97, έχεις ποστάρει, μεγαλοπρεπώς κιτρινισμένο, το έτος 1800. Δεν πρόσεξες όμως τον εκδότη Bart. (Το ίδιο δείχνει και η google στο σχόλιο 195 του κ. Ιατρού, ο οποίος όμως εκφράζει την επιφύλαξή του για παρεξήγηση).
    Αν έψαχνες γι’ αυτόν τον Bart – και είχες και στοιχειώδες «νιονιό» – θα διαπίστωνες ότι πρόκειται για τον βαυαρικής καταγωγής εκδότη Γουλιέλμο Μπαρτ (με τον οποίο συνεργάστηκε και ο Ελευθερουδάκης). Αυτός λοιπόν ο Bart γεννήθηκε το 1856 (και πέθανε το 1940). Κι όμως, σύμφωνα με τα γραφόμενά σου, κατάφερε να εκδώσει το εν λόγω βιβλίο το 1800!!! Θαύμα, θαύμα! – χρησιμοποίησε κάποια χρονομηχανή φαίνεται…
    (περπατά ο κάβουρας στα κάρβουνα;)

    – Επομένως, ο χρόνος δραστηριοποίησής του Bart στον εκδοτικό χώρο συμφωνεί με αυτό που υποστηρίζει ο Κ.Γ. Κασίνης, που δίνει έτος έκδοσης 1888 (Riker σχ. 200)

  204. Άγγελος Σέρτης said

    Τρία χρόνια πιο ύστερα θα εμφανιστεί με το ελληνικό της φόρεμα το «Ραδιουργία και έρως: Λουίζα Μύλλερ», μετάφρ. Μ.Ω. (Πόλη, 1843) πού πολύ αγαπήθηκε τό δράμα τούτο τού Σίλλερ από τό κοινό μας». … Η πρώτη μετάφραση της «Λουίζας Μύλλερ» ξανατυπώθηκε από τόν Β.Π. Σεκό πουλο (1865)
    (Γ. Σιδέρη, «Ιστορία του νέου ελληνικού θεάτρου»: σελ. 38)

  205. dvser said

    Πολύ ενδιαφέρουσα η τοποθέτησή σας στο ζήτημα, αλλά… Υπάρχει το αλλά. Νομίζω ότι πρέπει να συνεκτιμήσει κανείς τη μεγάλη γλωσσική φτώχεια των αποφοίτων της Μέσης εκπαίδευσης που πολύ συχνά δείχνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την αγγλική παρά για την ελληνική γλώσσα. Συμπληρωματικά σημειώνω ότι αυξάνεται ο αριθμός των υποψηφίων διδακτόρων που ζητούν να συντάξουν τη διατριβή τους στην αγγλική. Πολλοί λαμπροί νέοι επιστήμονες δεν δείχνουν το παραμικρό ενδιαφέρον για να αποδώσουν στα ελληνικά την ορολογία της επιστήμης τους και χρησιμοποιούν χωρίς οποιαδήποτε συστολή τους αγγλικούς όρους (οικονομικά, μαρκετινγκ, χρηματοοικονομική, βιολογία, κοινωνιολογία κ.ο.κ). Πρέπει να αξιολογήσει κανείς επίσης τον ισοπεδωτικό ρόλο του κυρίαρχου λόγου στα ΜΜΕ. Την «ψαρωτική» επίπτωση που έχει η χρήση των αγγλικών – αμετάφραστων όρων σε όσους-ες δεν ξέρουν αρκετά ή δεν ξέρουν καθόλου αγγλικά. Στο δημόσιο λόγο το φαινόμενο αυτό ανοίγει εκτός των άλλων ένα σοβαρό θέμα δημοκρατίας. Υπάρχει στον αντίποδα, σήμερα, η μεγάλη στρατιά των διανοουμένων που υπερασπίστηκαν παλιά με το λόγο και τη γραπτή τους συμβολή τη νέα ελληνική απέναντι στις γαλλικούρες, τους καθαρευουσιανισμούς και κάθε άλλη αρνητική επιρροή; Φοβάμαι πως όχι. Το διαδίκτυο και η εικόνα περιορίζουν τα πεδία στα οποία μπορεί να δοθεί αποτελεσματικά η μάχη για μιαν ανοιχτή στις νέες ανακαλύψεις, πλούσια, ζωντανή γλώσσα. Το βιβλίο και ο γραπτός λόγος δεν έχουν πια τους μαχητικούς υπερασπιστές που είχαν παλιότερα.
    Παραθέτω πρόχειρα αυτές τις σκέψεις που δεν με αφήνουν να μοιραστώ την αισιοδοξία που έχουν τα επιχειρήματά σας. Χρειάζεται πέρα από τις μπαμπινιωτικές εμμονές σοβαρή πολιτική για την καλλιέργεια του γλωσσικού αισθήματος και την υπεράσπιση του λόγου. Προϋπόθεση αυτής της πολιτικής είναι η επίγνωση των κινδύνων και των μεγάλων εκπαιδευτικών μας ελλειμμάτων.

  206. sarant said

    200-202-204 Α μπράβο. Να δούμε, θα παραδεχτεί ο Αράουτ τη γκάφα;

    205 Α, θα συμφωνήσω μαζί σας για την αμετάφραστη ορολογία. Βέβαια, κάποιοι έχουν κάνει μεταπτυχιακά έξω και δουλεύουν έξω, αλλά γενικά το βλέπω σε συζητήσεις νέων γλωσσολόγων στο ΦΒ (σε ειδικές ομάδες) να χρησιμοποιούν την αγγλική ορολογία έτσι που να λειτουργεί εκφοβιστικά για τους αμύητους.

    Μηπως όμως είναι αναπόφευκτο;

  207. Αράουτ said

    Αγαπητέ μου κύριε Σαραντάκο (206α),

    για ποιά γκάφα μιλάτε; Τί ανεκάλυψε ο αδαής κύριος Riker στο σχόλιο 200 και σάς έπεισε; Είναι άλλη η έκδοσις της «Ανέμης» (δίτομη) και άλλη αυτή του 1800 από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον που ανέβασα εγώ (ένας τόμος). Γιατί δεν πειστήκατε από το ντοκουμέντο του Ιατρού στο 195;

    Γιατί ψάχνετε για δική μου γκάφα, κύριε Νίκο, και δεν λέτε λέξη για την γκάφα ολκής του φιλαράκου σας του Χαραλαμπάκη, που πίστεψε όσα λέει ο επιπόλαιος Μπάμπι στο «Ετυμολογικό» του ότι τάχα ο Κοραής απέδωσε το σωτήριον έτος 1810 με τον όρο «πανεπιστήμιο» το γαλλικό «Université»;

    Είναι πασίγνωστο και θα σάς το αποδείξω αμέσως ότι ο Μέγας Κοραής απέδωσε (ήδη από το 1808!) με τον όρο «πανεπιστήμιο» όχι το «Université» όπως νομίζουν οι πανάσχετοι Μπαμπινιώτης + Χαραλαμπάκης, αλλά το «Institut». Κι αυτό το λέει δεκάδες φορές ο ίδιος ο Κοραής στις Επιστολές του, αλλά και ο κορυφαίος βιογράφος του Διονύσιος Θερειανός. Δείτε για παράδειγμα (σελ. 196 του 2ου τόμου της Βιογραφίας του Θερειανού) τί λέει ο Κοραής την 9η Δεκεμβρίου 1808 στην επιστολή του προς τον μαικήνα του, Αλ. Βασιλείου:

    Και λίγο παρακάτω, στην σελίδα 212, ο Θερειανός εξηγεί για πολλοστή φορά ότι ο Κοραής με την λέξη «Πανεπιστήμιο» μετέφραζε την γαλλική λέξη «Institut» και όχι την λέξη «Université», όπως νομίζουν οι πανάσχετοι Μπαμπινιώτης και Χαραλαμπάκης. Αλλά γι’ αυτή την διπλή γκάφα των δύο κορυφαίων γλωσσολόγων («Institut» αντί «Université» και 1808 αντί 1810 που μάς λένε αυτοί) δεν θα βρείτε να πείτε τίποτε, αγαπητέ μου κύριε Σαραντάκο. Μόνο να πιάσετε σκάρτο το Επιτελείο μας σάς ενδιαφέρει, αξιοποιώντας μιά μπαρούφα που ξεστόμισε ο αδαέστατος κύριος Riker.

    ΙΔΟΥ το ντοκουμέντο από την σελ. 212 του 2ου τόμου της Βιογραφίας του Κοραή από τον Διονύσιο Θερειανό (Τεργέστη 1890)

  208. William T. Riker said

    Κοίτα καημένε Βάτμαν, ερευνητή της συμφοράς, με πέτυχες στις καλές μου, μιας και μόλις προ ολίγου είδα το τελευταίο, εξαιρετικό επεισόδιο της 2ης σεζόν του Mandalorian, κι έτσι δεν θα αρχίσω τα καντήλια ώρα που είναι (αν και σου πρέπουν).
    Κατά πρώτον, αφού έχεις δίκιο, γιατί οι Ηλιού, Θ. Παπαδόπουλος και Γκίνης – Μέξας δεν έχουν τίποτα στο 1800; Προφανώς γιατί είναι άχρηστοι, αλίμονο! Κι ο Κασίνης, είναι κι αυτός αδαής;
    Κατά δεύτερον, η έκδοση στην Ανέμη δεν είναι δίτομη, είναι απλώς (για κάποιο λόγο που δεν βγάζει νόημα, ομολογώ) κομμένη στα δύο, ήτοι το ένα αρχείο έχει τις σελ. 1-96 και το άλλο τις σελ. 97-192. Πρόκειται όμως για την έκδοση που πεισματικά και βλακωδώς θεωρείς ότι είναι του 1800, διότι εκδότης είναι ο Μπαρτ (στα έγραψε ήδη ο Μίκιος, δεν τα επαναλαμβάνω), η έκδοση έχει τον ίδιο αριθμό σελίδων και επιπλέον το απόσπασμα που παραθέτεις βρίσκεται στην ίδια ακριβώς σελίδα (81).
    Αυτά τα ολίγα διαφωτιστικά, άντε, καληνύχτα τώρα.

  209. 168, … «Δύο πίτα γύρο» σε Εκάλη, Κηφισιά, Κολωνάκι, Ψυχικό και Βούλα σημαίνει 2 gr. κοκαΐνης. …
    184, … 168 Εμένα πάντως στο Φάληρο μού φέρνουν δυο πιτόγυρα όταν το λέώ αυτό. …

    Ε, χρειάζεται η παραγγελία και μία
    Κόκα Λάιτ
    για να φέρουν κι απ’ τ’ άλλο

  210. avno13 said

    206Γ Η ταχύτητα εισαγωγής ορολογίας έχει ξεπεράσει εδώ κια καιρό την ταχύτητα αφομοίωσής της. ΚΤΓΜ κύρια υπαίτια η ίδια η επικοινωνία, για την ακρίβεια η ευκολία της. Πιχί αυτό εδώ το ιστολόγιο με το μακρύ και κοντό του καθενός πόσες λέξεις παράγει ή ανασταίνει την εβδομάδα;
    Οι ταξινομιστές που τα θέλουν όλα συσταρισμένα και ενδελεχώς λιανά έχουν σαστίσει. Οι νεωτεριστές είναι μες στην τρελλή χαρά της άσκοπης (τυχαίας θα οει ο Dawkin) δημιουργικής «έκφρασης». Δείγμα των καιρών. Κάποια στιγμή η ανάγκη για αποτελεσματική επικοινωνία θα επανέλθει (μάλλον οροσωρινά), αλλά πρώτα πρέπει να κάτσει κάπου η μπίλια όσον αφορά το διαχρονικό ερώτημα: γιατί να επικοινωνουμε; ποιος είναι ο απώτερος στόχος της επικονωνίας; (κέρδος; δόξα; συναλλαγή; εντυπώσεις; κατάκτηση; κατανόηση;)
    Η (οιαδήποτε) γλώσσα είναι εργαλείο; Αυτοσκοπός; Υπάρχει σε κάποιοο πλατωνικό παράλληλο σύμπαν και πρέπει/προσπαθούμε να την ανακαλύψουμε; Είναι μια εφεύρεση για να κάνει την ζωή μας πιο εύκολη; Είναι μια δημιουργική συλλογική τέχνη για την ψυχαγωγία μας; Λίγο από όλα (και με τι συντελεστή θα ρωτήσουν οι ταξινομιστές). Πολύ από λίγα; Τι είναι γλώσσα και ποια είναι πιχί η ελληνική; (φαύλος κύκλος, ουροβόρος όφις Διαμαντής)

  211. Ωραίες οι ντετεκτιβικές αναζησεις! Για την έκδοση του βιβλίου με τον όρο Πανεπιστήμιο: Το πρωτότυπο του Σίλλερ φαίνεται να εκδόθηκε το 1784, αλλά στα γερμανικά, ως Kabale und Liebe (έγινε και πράσινη όπερα). Μεταφράστηκε στα ελληνικά αργότερα (1843+) όπως αναφέρθηκε παραπάνω.
    Η φράση με το Πανεπιστήμιο:

  212. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #207
    Ανεκδιήγητε …κάβουρα, είσαι τελικά αχαρακτήριστος! (Μάλλον πρέπει να βρούμε νέα λέξη, περιεκτική για όλα σου τα …προσόντα και τη συμπεριφορά – βατμανίαση;)

    «Κάνεις γαργάρα» το σχ. 195 και πετάς τη «μπάλα στην εξέδρα» [Institut – Université]. Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι εξακολουθείς να επικαλείσαι την ανάρτηση του κ. Ιατρού, για να «αποδείξεις» ότι το βιβλίο –με τη λ. Πανεπιστήμιο- εκδόθηκε το 1800, δηλαδή πριν γεννηθεί ο εκδότης του Bart… Τι να πούμε, τι!
    Άντε γειά!

  213. BLOG_OTI_NANAI said

    97: Δυστυχώς δεν υπάρχει σημάδι χρονολόγησης σε κανένα σημείο της έκδοσης αυτής. Πάντως, αν δούμε ολόκληρη την αρχική σελίδα, στο κάτω μέρος αναφέρεται ως εκδότης ο Γουλιέλμος Μπαρτ. Σε σχετική νεκρολογία της Νέας Εστίας ο θάνατος του τοποθετείται το 1940, άρα δεν υπάρχει περίπτωση η έκδοση να είναι όντως του 1800, έγινε λάθος από το Google Books.

    Επιπλέον αλλού αναφέρεται ότι η πρώτη μετάφραση του έργου ήταν το 1843 και η επόμενη το 1865.

    Τέλος, σε ένα απόσπασμα του 1888 αναφέρεται η ίδρυση του εκδοτικού οίκου του Μπαρτ και μάλιστα στην οδό… Πανεπιστημίου!

  214. BLOG_OTI_NANAI said

    212: «πριν γεννηθεί ο εκδότης του Bart»

    Τώρα είδα ότι είχε ήδη αναφερθεί το ζήτημα του εκδότη!

  215. sarant said

    212-213 Ακριβώς. Οι Μπαρτ και Χιρστ είχαν εκδώσει και την πρώτη εγκυκλοπαίδεια.

    Πώς θα μπορούσε άλλωστε να εκδοθεί λογοτεχνικό έργο στην Αθήνα του 1800;

  216. Νέο Kid Al Afrikii said

    «Πώς θα μπορούσε άλλωστε να εκδοθεί λογοτεχνικό έργο στην Αθήνα του 1800;»

    ! Eξ όνυχος τον λέοντα! 😆

  217. Αράουτ said

    Εκλεκτοί φίλοι, θα είμαι επιγραμματικός:

    1) Διυλίζετε τον κώνωπα και καταπίνετε την κάμηλον. Πιαστήκατε όλοι από μία αβλεψία των GoogleBooks, που ακόμη δεν έχει διευκρινισθεί αν είναι όντως λάθος, καθότι το πρωτότυπο αντίτυπο του Πρίνστον (που φέρει χρονολογία) είναι διαφορετικό του κλεψίτυπου αντιτύπου της «Ανέμης» που είναι χωρίς χρονολογία. Υποβάλαμε ήδη αίτηση στα GoogleBooks να μάς αποστείλουν το πλήρες αντίτυπο του Πρίνστον, προκειμένου να διευκρινιστεί το θέμα

    2) Η «Λουΐζα Μίλλερ» είναι ο κώνωψ τον οποίον διυλίσατε επαρκώς, προκειμένου να βγάλετε σκάρτο το Επιτελείο μας. Η καμήλα, την οποία κατάπιατε όλοι, είναι ο διασυρμός (στο σχόλιο 207) των επιφανών γλωσσολόγων Μπαμπινιώτη + Χαραλαμπάκη, οι οποίοι δημοσίως υπεστήριξαν (στο «Ετυμολογικό» του ο πρώτος και στην ΕΡΤ-1 ο δεύτερος, βλέπε σχ. 97) ότι ο Κοραής απέδωσε με την λέξη «Πανεπιστήμιο» την γαλλική λέξη «Université» το σωτήριον έτος 1810. Εμείς, όμως, αποδείξαμε οριστικώς και αμετακλήτως (σχόλιο 207) ότι ο Κοραής ήδη από το 1808 αποκαλούσε «Πανεπιστήμιο» στις επιστολές του το γαλλικό «Institut», στο οποίο επρόκειτο να διοριστεί καθηγητής. Διπλή γκάφα των δύο γλωσσολόγων, αλλά όλοι ασχολείστε με την «Λουΐζα Μίλλερ»

    3) Οποιοσδήποτε άλλος σχολιαστής είχε κάνει παρόμοια αποκάλυψη στο παρόν Ιστολόγιο, ο κύριος Σαραντάκος θα τον ευχαριστούσε δέκα φορές και θα τον ανεκήρυσσε πολυτιμώτερο σχολιαστή του μηνός Δεκεμβρίου. Επειδής όμως κάναμε εμείς την αποκάλυψη αυτή, ο αγαπητός κύριος Νίκος όχι μόνο δεν βγήκε να μάς συγχαρεί, αλλά και σιγοντάρει (στο σχόλιο 215) τις ειρωνείες άλλων σχολιαστών εναντίον μας.

    Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι ο κ. Σαραντάκος γνωρίζει κάλλιον παντός άλλου πόσα πολλά έχουμε προσφέρει στην άνοδο της αναγνωσιμότητος του παρόντος Ιστολογίου τις τελευταίες 100 ημέρες: Όταν στις 13 Σεπτέμβρη 2020 πρωτοσκάσαμε μύτη εδωπέρα, το Σαραντάκειο Ιστολόγιο βολόδερνε στην 1757 θέση της βαθμολογίας της Alexa. Και σήμερα, μεσούντος του Χειμώνος όπου όλα τα άλλα Ιστολόγια έχουν δραματική πτώση διότι ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος, βρίσκεται στην 1.126, ενώ πρίν τρείς ημέρες είχε αναρριχηθεί μέχρι την 1.072

    Είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ούκ έχω

  218. Αγγελος said

    Ας σημειωθεί ότι οι Ακαδημίες της Γαλλίας καταργήθηκαν, όπως και η Σορβόνη και τα άλλα γαλλικά πανεπιστήμια, το 1793 και ότι η λέξη Ακαδημία επανήλθε σε επίσημη χρήση μόλις μετά την παλινόρθωση των Βουρβόνων το 1816. Βέβαια, όταν ηρέμησαν λίγο τα πράγματα, ιδρύθηκε το 1795 το Institut de France, με πέντε «τάξεις», που βασικά αντιστοιχούσαν στις προεπαναστατικές Ακαδημίες. Οπότε ο Κοραής, γράφοντας το 1810, μόνο για το Institut θα μπορύσε να μιλάει, το οποίο εύλογα απέδωσε «Πανεπιστήμιο», αφού η λέξη δεν είχε καπαρωθεί για το Université (που επανιδρύθηκε από τον Ναπολέοντα το 1806, αλλά ως μονοπωλιακός φορέας όλης της παιδείας).

  219. Αράουτ said

    Ν’ αγιάσει το στόμα σας, σοφέ Νέστορα του Ιστολογίου, κύριε Άγγελε (218): Πέστε τα εσείς, για να μή τα λέμε εμείς και δεν μάς παίρνει κανείς στα σοβαρά, λόγω της γνωστής εμπαθείας των σχολιαστών του παρόντος Ιστολογιου απέναντι σε ο,τιδήποτε ελληνόψυχο…

    Μετά από το κάργα αποκαλυπτικό σχόλιό σας 218, είναι βαθιά εκτεθειμένοι οι κορυφαίοι Ρωμηοί γλωσσολόγοι, Μπαμπινιώτης + Χαραλαμπάκης, που επιμένουν βλακωδώς ότι ο Μέγας Κοραής απέδωσε ως «Πανεπιστήμιο» το γαλλικό «Université». Καλούμε τον φίλο κύριο Σαραντάκο να πάψει για λίγο να ασχολείται με επουσιώδη μεζεδάκια ανθρώπων που δεν τους ξέρει ούτε η μάνα τους, και να βγεί να πάρει θέση για την ασχετοσύνη του φιλαράκου του Χαραλαμπάκη και του πολυδιαφημισμένου Μπάμπι που τα γράφει φόρα – παρτίδα στο «Ετυμολογικό» του και δεν ντρέπεται:

    ΥΓ: Σοφέ Νέστορα, κύριε Άγγελε, γιατί δεν βγάζετε άχνα για την 2η γκάφα των Μπάμπι + Χαραλαμπάκη; Διαδίδουν βλακωδώς ότι ο Κοραής εφηύρε το «Πανεπιστήμιο» το 1810, ενώ το Επιτελείο μας απέδειξε (σχόλιο 207) ότι το είχε λανσάρει από το 1808 τουλάχιστον

  220. Γιάννης Ιατρού said

    Μιάς και πάλι εξετέθη πανελληνίως ο γνωστός σχολιαστής να του βάλω για παρηγοριά το τραγουδάκι…. με το Πανεπιστήμιο🎵🎶🎼

    ΥΓ: => τι να τα κάνεις πλέον τα Πανεπιστήμια…, τώρα που η χριστιανοπούλα υπουργίνα, κόρη του Κεραμοποιού, την οποίαν ελάχιστα υπολήπτεται πλέον η πλειονότητα των εκπαιδευόμενων (κι εκπαιδευτικών), εξίσωσε τους απόφοιτους από το κάθε take away κολλέγιο με αυτούς των ΑΕΙ👎 (προσεχώς και τα νηπιαγωγεία θα είναι ισότιμα με τα ΑΕΙ)

  221. Νικ Παΐσιος said

    Διέκρινα επιχειρηματολογία στις απόψεις σας (α).
    Αντιλήφθηκα την υπερβολή στην ανακοίνωση της Πανελλήνιας ένωσης (β)..
    Προτιμώ να χρησιμοποιώ την Ελληνική ώστε να εκφράζομαι, διότι αυτή την γλώσσα έλαχε να διδαχθώ.
    Υπονοώ πως πιθανόν να συμφωνώ απόλυτα και εν μέρει με τις απόψεις, αντίστοιχα (α – β).
    Τρέφω ιδιαίτερη συμπάθεια για την γλώσσα, θεωρώ πως έχω αναπτύξει συναισθηματικό δεσμό με την γλώσσα.. εγώ δηλώνω και είμαι αμόρφωτος ! όμως δεν εγκαταλείπω την προσπάθεια ώστε να αυξήσω τις δυνατότητές μου, στον εν λόγω τομέα, έχοντας ως αυτοσκοπό κυρίως την εξωτερίκευση της σκέψης μου (δευτερεύουσα αιτία η επικοινωνία).
    Αναγνωρίζω πως κάνω συντακτικά λάθη, υπάρχουν πάμπολλες λέξεις που δεν γνωρίζω την σημασία και την προέλευσή τους.
    Δίνω έμφαση στο περιεχόμενο.. και όσον αφορά την ισχύουσα παιδεία, είμαι πεπεισμένος πως στερεί την κριτική σκέψη από τους μαθητές (εξ αρχής – από μικρή ηλικία, έως κάποιο σημείο, σε συνδυασμό ανάλογα με το είδος εκπαίδευσης).
    Ζητώ συγνώμη για την παρέμβαση και την μακρηγορία.

  222. Νικ Παΐσιος said

    Νιώθω την ανάγκη να συμπληρώσω πως δεν κατέχω την Αρχαία Ελληνική !
    όπως επίσης.. στο σημείο: «ανάλογα με το είδος / κατεύθυνση της (;) εκπαίδευσης.
    Παρακαλώ συγχωρήστε ‘με.
    Σας ευχαριστώ για την διασπορά (;) της γνώσης σας.

  223. Εγώ το έχω πει: μόνο όταν αρχίσουμε να τρολάρουμε συστηματικά και συνεχόμενα μιλώντας για τις δύο σκάλα του παλιού σπίτι που οδηγούν σε τρεις κλειστές πόρτα, ίσως να αντιληφθούν κάποιοι την γελοιότητα των φλάουτι, των μπράβι, και της Καλιφόρνια.

  224. Nestanaios said

    210. Avno13.

    Σκοπός της γλώσσας είναι η μεταφορά του λόγου (αν υπάρχει). Τίποτα άλλο. Τα στοιχεία που συνάγουν την λέξη προδίδουν ότι η «γλότ-α» είναι εργαλείο μεταφοράς λόγου.
    Και αυτή είναι η ελληνική.

  225. Nestanaios said

    Πολύ καλά είναι όλα αυτά που έχουν ειπωθεί εδώ αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι άλλο πράγμα είναι η ιστορία μιας λέξης και άλλο πράγμα είναι η ετυμολογία μιας λέξης. Πολλοί «ξένοι» δυστυχώς τα ταυτίζουν.

  226. […] Κινδυνεύει άραγε η ελληνική γλώσσα από τις ξένες λέξει… […]

  227. […] την εκστρατεία αυτή λίγο πριν από τα Χριστούγεννα («Κινδυνεύει άραγε η ελληνική γλώσσα από τις ξένες λέξει…«), κρίνοντας τις αυθεντικές απόψεις του κ. Μπαμπινιώτη […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: