Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Για τις εφημερίδες που κλείνουν

Posted by sarant στο 27 Νοεμβρίου, 2010


 

Παρόλο που αυτό θεωρείται κουσούρι σε πολλούς ιντερνετικούς κύκλους, θα το παραδεχτώ, είμαι φανατικός αναγνώστης εφημερίδων: από πέντε χρονών διάβαζα τις εφημερίδες που πέφταν στα χέρια μου κι έμεινα πιστός στην ανάγνωσή τους ακόμα κι όταν οι εφημερίδες απαγορεύονταν (στο στρατό) ή ήταν δυσεύρετες (στο εξωτερικό), ακόμα και τα τελευταία χρόνια που οι περισσότερες εφημερίδες, ιδίως οι κυριακάτικες, μετατράπηκαν σε κάτι υπερφυσικά γεμιστά τέρατα, που για να τα διαβάσεις πρέπει να σκίσεις σελοφάν, να παραμερίσεις ένθετα και να πετάξεις διαφημιστικά, σαν τη μαγείρισσα που ξελεπιάζει και καθαρίζει ψάρια.

Οπότε, όταν κλείνουν εφημερίδες δεν χαίρομαι –ακόμα και εφημερίδες που δεν διαβάζω (όπως η Απογευματινή που κι αυτή μας άφησε χρόνους πρόσφατα) ή το Βήμα που έπαψε χτες την καθημερινή του έκδοση και θα συνεχίσει κυριακάτικο μόνο.

Βέβαια, εφημερίδες στο παρελθόν έκλειναν για άλλους λόγους. Για να περιοριστώ στον 20ό αιώνα, θα θυμηθώ (όχι ότι τα έζησα!) κάμποσα τέτοια περιστατικά. Κάποτε, τις εφημερίδες τις κλείνει το κράτος, όταν απαγορεύει την έκδοσή τους, όπως συνέβη με τον Ριζοσπάστη και άλλες εφημερίδες του ΚΚΕ τον Οκτώβριο του 1947 –η εβδομαδιαία έκδοση Ρίζος της Δευτέρας, από καπρίτσιο των διωκτικών αρχών αφέθηκε να βγάλει μερικά φύλλα ακόμα, ως τα Χριστούγεννα. Ο Ριζοσπάστης είχε αναγκαστεί να κλείσει και στη δικτατορία του Πάγκαλου (όχι του εγγονού) το 1926 και του Μεταξά το 1936, ενώ οι εφημερίδες της Αριστεράς (Αυγή και Δημοκρατική Αλλαγή) έκλεισαν (και λεηλατήθηκαν) από την απριλιανή δικτατορία του 1967. Να σημειώσουμε ότι στη δικτατορία του 1967 η εκδότρια Ελένη Βλάχου έκλεισε οικειοθελώς τις εφημερίδες της Καθημερινή και Μεσημβρινή. Στην γερμανική κατοχή δεν είμαι βέβαιος αν έκλεισαν εφημερίδες. Επίσης, μετά το αποτυχημένο μεταξικό πραξικόπημα του 1923 οι βασιλικές εφημερίδες έκλεισαν για ένα εξάμηνο περίπου –και για να μη μείνουν άνεργοι τόσοι συντάκτες εκδόθηκε η Βραδυνή (την οποία Βραδυνή την έκλεισε για μικρό διάστημα η απριλιανή χούντα).

Σε άλλες περιπτώσεις, εφημερίδες αναγκάστηκαν να διακόψουν τη λειτουργία τους για μικρό ή μεγαλύτερο διάστημα επειδή δέχτηκαν επίθεση τα γραφεία τους και καταστράφηκαν πιεστήρια και άλλος εξοπλισμός. Αυτό, συνέβη για παράδειγμα τον Νοέμβριο του 1916, όταν, στο πογκρόμ των Νοεμβριανών, τα πρωτοφασιστικά σώματα των επιστράτων λεηλάτησαν όλες τις βενιζελικές εφημερίδες, οι οποίες δεν επανεκδόθηκαν παρά μετά την εκδίωξη του βασιλιά, το καλοκαίρι του 1917. Λίγα χρόνια αργότερα, με την αναγγελία της απόπειρας δολοφονίας του Βενιζέλου, στις 31 Ιουλίου 1920, στο πογκρομάκι των Ιουλιανών, ο βενιζελικός όχλος έσπασε τα γραφεία βασιλικών εφημερίδων, αλλά και τον Ριζοσπάστη (και μετά έχεις τους αριστεροπόντιους να μέμφονται το ΣΕΚΕ για σύμπραξη με τους βασιλόφρονες…), όμως ήταν λιγότερο άγριοι κι έτσι η διακοπή λειτουργίας κράτησε το πολύ 8 μέρες (όπως στην περίπτωση του Ριζοσπάστη). Παρόμοια περιστατικά έγιναν και μετά την απελευθέρωση στην ύπαιθρο, όταν οι δεξιές παρακρατικές συμμορίες λεηλατούσαν τα γραφεία αριστερών εφημερίδων.

Τρίτη περίπτωση που αναστέλλεται η έκδοση εφημερίδων είναι όταν γίνεται απεργία των συντακτών, είτε στη συγκεκριμένη εφημερίδα είτε σε όλες. Γενική απεργία σε όλες τις καθημερινές εφημερίδες είχε γίνει, αν δεν κάνω λάθος, το 1964, αλλά και μετά τη μεταπολίτευση· τότε οι απεργοί είχαν εκδώσει για ένα φύλλο (αν θυμάμαι καλά) τη δική τους εφημερίδα, την Αδέσμευτη Γνώμη και λίγο μετά, από αυτή τη συσπείρωση, βγήκε η Ελευθεροτυπία που φιλοδοξούσε να αποτελέσει την «εφημερίδα των συντακτών».

Ωστόσο, η τέταρτη περίπτωση είναι η πιο συνηθισμένη: η εφημερίδα κλείνει επειδή χάνει αναγνώστες και ο ιδιοκτήτης της δεν μπορεί ή δεν θέλει να πληρώνει ζημιές ή ίσως επειδή έχει κλείσει τον κύκλο της σαν ζωντανός οργανισμός που κάποτε πεθαίνει. Είναι πολλές οι κάποτε ονομαστές εφημερίδες που δεν υπάρχουν πια· θα αναφέρουμε το Εμπρός και την Εφημερίδα, την Ακρόπολη και την Πρωία, το Σκριπ και το Άστυ, αλλά υπάρχουν φυσικά πολύ περισσότερες.

Από όσες εφημερίδες κυκλοφορούν σήμερα, η παλιότερη πρέπει να είναι η Εστία, η οποία έβγαινε από τα τέλη του 19ου αιώνα (αρχικά σαν περιοδικό). Βέβαια, κάποιοι από εσάς ίσως να μην έχετε συνειδητοποιήσει ότι η Εστία κυκλοφορεί ακόμα, η παρουσία της είναι πια περιθωριακή, ενώ κάποτε ήταν μια από τις κορυφαίες εφημερίδες (αν και είχε αρχίσει να μπαγιατεύει από προπολεμικά ακόμα). Δεύτερος είναι ο Ριζοσπάστης, που ιδρύθηκε το 1908 από τον Φιλάρετο, έκλεισε το 1911 και μετά ξαναβγήκε, το 1916 στη Θεσσαλονίκη και το 1917 στην Αθήνα από τον Γιάννη Πετσόπουλο. Το 1919 ακολούθησε η Καθημερινή από τον Βλάχο και το 1922 από τον Δ. Λαμπράκη το Ελεύθερο Βήμα, που είναι ο πρόγονος του σημερινού Βήματος. Η Βραδυνή, όπως είπαμε, το 1923. Το 1931 βγήκαν τα Αθηναϊκά Νέα, που είναι ο πρόγονος των Νέων. Η Αυγή εκδόθηκε το 1952. Οι άλλες εφημερίδες που κυκλοφορούν σήμερα είναι πολύ νεότερες: όλες τους βγήκαν μετά τη μεταπολίτευση, αν και σε δυο περιπτώσεις ο τίτλος υπήρχε και παλιότερα· εννοώ το Έθνος, που πρωτοβγήκε το 1913 και σταμάτησε το 1970, για να επανεκδοθεί περί το 1982 (δεν είμαι βέβαιος μπορούμε να θεωρήσουμε ότι πρόκειται για την ίδια εφημερίδα) και τον Ελεύθερο Τύπο που υπήρχε μεν από το 1916 προπολεμικά αλλά ασφαλώς το νεότερο εγχείρημα του Βουδούρη δεν μπορεί να θεωρηθεί συνέχειά του.

Αλλά ας γυρίσουμε στη χτεσινή απώλεια, το καθημερινό Βήμα που έκλεισε. Στο κύριο άρθρο, οι ιθύνοντες της εφημερίδας αναφέρουν ότι η έντυπη έκδοση είχε μόνο 8.000 αγοραστές, ενώ η διαδικτυακή είχε 82.000 επισκέπτες και γενικά μου φαίνεται ότι κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία, αφού παρουσιάζουν το κλείσιμο σαν συμμόρφωση της εφημερίδας στις επιθυμίες των αναγνωστών της και σαν ένα νέο ξεκίνημα, αφού υπόσχονται σαφώς ότι με τον νέο χρόνο θα παρουσιάσουν μια νέα, διαδικτυακή έκδοση υψηλών απαιτήσεων, η οποία προφανώς (δεν το λένε αυτό αλλά είναι σαφές) δεν θα είναι δωρεάν ή δεν θα είναι όλη δωρεάν.

Όλη την ανακοίνωση της εφημερίδας μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ.

Πάντως, θα παρατηρούσα ότι στην ανακοίνωσή της η εφημερίδα αποσιωπά ότι κι άλλες δύο φορές στο παρελθόν είχε ανασταλεί η έκδοση του καθημερινού Βήματος και είχε μείνει μόνο το κυριακάτικο, χωρίς φυσικά εκείνες οι διακοπές να οφείλονται στο Διαδίκτυο. Πρώτη φορά διακόπηκε η έκδοση του καθημερινού Βήματος από τον Αύγουστο του 1982 έως τον Ιούλιο του 1984. Επανεκδόθηκε τον Ιούλιο του 1984 με τη φιλοδοξία να κάνει ένα νέο ξεκίνημα, αλλά το εγχείρημα ήταν σχετικά βραχύβιο, αφού η καθημερινή έκδοση σταμάτησε και πάλι τον Οκτώβριο του 1985 κι αυτή τη φορά η διακοπή κράτησε πάνω από 13 χρόνια, έως τον Μάρτιο του 1999. Οπότε, η σημερινή αναστολή είναι η τρίτη.

Τρίτη και φαρμακερή άραγε; Η έκδοση στο Διαδίκτυο έχει τρομακτικά πλεονεκτήματα σε ταχύτητα ανταπόκρισης, δυνατότητα εμπλουτισμού με πολυμέσα, χαμηλό κόστος. Μένει να βρεθούν αναγνώστες διατεθειμένοι να πληρώσουν, ιδίως σε καιρούς κρίσης και όταν οι ελληνικές εφημερίδες γενικά και το Βήμα ειδικά έχουν χάσει αρκετή από την αξιοπιστία τους. Και πόσα θα είναι η σωστή τιμή; Μια τιμή περίπου όσο και της καθημερινής έντυπης εφημερίδας, δηλαδή ας πούμε 30 ευρώ το μήνα, προβλέπω ότι δεν θα προσελκύσει πολλούς. Μια τολμηρή πολιτική με συνδρομές γνωριμίας με γενναίες εκπτώσεις, που θα μπορούσαν να φτάνουν και στα 60 ευρώ για όλο το 2011 (5 ευρώ το μήνα), ή το πολύ 100-120, ίσως έχει μεγαλύτερη τύχη –βέβαια, αυτό το λέω εγώ. Στο εξωτερικό, το μοντέλο της συνδρομής με πληρωμή είχε αποτύχει στο παρελθόν αλλά τελευταία υπήρξαν κάποια πιο θετικά μηνύματα. Βέβαια, δεν αποκλείεται να αρχίσουν να κυκλοφορούν και στα ειδικά σάιτ πειρατικά φύλλα των «κλειστών» διαδικτυακών εφημερίδων σε πεντέφ, όπως π.χ. στα ρώσικα βαρεσάδικα βρίσκει κανείς π.χ. τα φύλλα της Μοντ.

Να βοηθήσουμε τους υπεύθυνους του Βήματος, όμως. Αν θέλετε, απαντήστε στα σχόλια: Θα το σκεφτόσασταν να γραφτείτε συνδρομητές στο ηλεΒήμα; Πόσα θα δεχόσασταν να πληρώσετε;

145 Σχόλια to “Για τις εφημερίδες που κλείνουν”

  1. Qq said

    Συνδρομητής δεν θα γινόμουνα, αλλά να αγοράσω ένα καλό άρθρο που με ενδιαφέρει και να διαβάσω όλη την ανάλυση πέραν της εισαγωγής, αυτό το κάνω σε πολλά έντυπα.

  2. Ευστάθιος Σταθάκος said

    Δεν είμαι διατεθειμένος να πληρώνω , αφού μπορώ να ενημερώνομαι
    Εντελώς δωρεάν από διαδίκτυο και εφημερίδες δωρεάν

  3. Παρότι κι εγώ πενθώ όταν κλείνει μία εφημερίδα, δεν θα γινόμουν συνδρομητής σε μία e-φημερίδα (μην την πούμε «ηλεφημερίδα» και πεθάνει κάνα γατάκι, πάλι!). Οι εφημερίδες έχουνε χάσει τον αγώνα ταχύτητας από την τηλεόραση και μετά από το ίντερνετ, οπότε το μόνο που τους απομένει να προσφέρουν είναι ο σχολιασμός της επικαιρότητας και τα εκτός επικαιρότητας θέματα. Όμως, ειδικά, το Βήμα σχολιάζει την επικαιρότητα από μία σκοπιά εντελώς υποκειμενική και απολύτως αντίθετη από την δική μου οπτική γωνία.
    Έτσι, δεν θα έκανα το ψυχικό στον Ψυχάρη.

  4. ο Μήτσος said

    Την χαριστική βολή στον θεσμό των ημερησίων εφημερίδων τον έδωσαν οι ίδιοι οι συντάκτες τους, με την εμμονή τους στην μεροληπτική παρουσίαση των ειδήσεων με βάση οδηγίες κυβερνητικών ή αντιπολιτευτικών κύκλων. Το φιλτράρισμα των ειδήσεων εξασθενίζει την αξία του φύλλου.
    30 € τον μήνα για το Βήμα είναι πολλά όταν οι περισσότερες ειδήσεις που αγοράζει κανείς μπορούν να βρεθούν δωρεάν και εύκολα σε ιστότοπους όπως το http://www.bbc.co.uk/news ή http://www.spiegel.de.

  5. Πράγματι, είναι θλιβερότατο να κλείνει μιά εφημερίδα. Στην περίπτωση του Βήματος και της Απογευματινής, ίσως και άλλων, η σημερινή κατάσταση της οικονομίας καθιστά το γεγονός βαρύτερο.
    Και όπως ανέφερες στο άρθρο, μόνο σε ειδικές περιπτώσεις συμβαίνει αυτό και σηματοδοτεί, φυσικά, μια ανώμαλη κατάσταση.
    Παρ’ όλ’ αυτά συμφωνώ απολύτως με τον Σκύλο της Βάλια Κάλντα όσον αφορά το Βήμα, αλλά η πληροφόρηση στο διαδίκτυο είναι τέτοια που δεν υπήρχε περίπτωση να πληρώσω συνδρομή σε καμία εφημερίδα του διαδικτύου.
    Άσε που είναι μία δέσμευση ακόμη. Κάθε μήνα πληρωμή, κάθε μήνα πληρωμή…
    Καλημερίζω!

  6. Κάποιος said

    Το Βήμα δεν το χώνεψα ποτέ, κυρίως λόγω του απίστευτου γλειψίματος που έριχνε στο Σημίτη, και το σιχάθηκα εντελώς στις 18/9/2007 με το γνωστό κατάπτυστο πρωτοσέλιδο. Όχι μόνο δεν υπάρχει περίπτωση να τους δώσω φράγκο, αλλά τους εύχομαι να κλείσουν και το κυριακάτικο, οι διαχρονικοί γλείφτες της όποιος εξουσίας.

  7. atheofobos said

    Μπορεί οι έμποροι να λένε πως -το τσάμπα πέθανε!- για τις ειδήσεις ισχύει το-τσάμπα βασιλεύει!
    Πάντως όσο κυκλοφορούν εφημερίδες πάντα θα συνοδεύουν καθημερινά στο κρεβάτι μου και στην τουαλέτα!

  8. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους και όλες.

    Νίκο, μου άρεσε η πρώτη σου παράγραφος 🙂 ίσως επειδή έχω κι εγώ αυτό το χούι (κληρονομημένο από τον πατέρα μου που διάβαζε ευλαβώς τα άρθρα του Γ. Α. Βλάχου στην Καθημερινή και μετά φύλαγε όλόκληρη την εφημερίδα ούτως ώστε σήμερα να έχω στο σπίτι εφημερίδες από το 1940).

    Όμως, σου ξέφυγε κάτι σημαντικό σήμερα. Η παληότερη δεν είναι η Εστία αλλά η Ακρόπολις του Βλάσση Γαβριηλίδη, η «αρχαιοτέρα των ελληνικών εφημερίδων». Που, νομίζω, κυκλοφορεί ακόμα σαν εφημερίδα μαϊμού.

    Το ηλεΒήμα δεν το αγόραζα ούτε ως χαρτοΒήμα. Προσωπικά, δε μου αρέσει αυτή η μακιαβελική εφημερίδα. Η μόνη διαδικτυακή της οποίας είμαι συνδρομητής είναι μια γαλλόφωνη καναδική (http://www.ledevoir.com/) που τη θεωρώ από τις καλύτερες στον κόσμο, υπόδειγμα δημοσιογραφίας. Αλλά βέβαια, ο καθείς και τα… γούστα του!

    Χαιρετώ.

  9. ο Μήτσος said

    Αν και δεν με αντιπροσωπεύει ιδεολογικά το σαμαροφορικό blog αυτό, εδώ θίγει μια διάσταση του θέματος σωστά:
    http://www.antinews.gr/?p=73435

  10. Θα μου θυμίσει κανείς το πρωτοσέλιδο της 18/9/2007, παρακαλώ;

  11. sarant said

    1: Κι εγώ το έχω κάνει, αλλά για άρθρα επιστημονικών περιοδικών (που διατίθενται για 2-3 δολάρια).
    6-10: Κι εμένα είναι απορία μου ποιο ήταν αυτό το πρωτοσέλιδο!

  12. ΣοφίαΟικ said

    Βέβαια με το να περιοριζόμαστε μόνο σε ό,τι είναι δωρεάν, δεν ενισχύουμε την πραγματική δημοσιογραφία, τη δημοσιογραφική έρευνα κλπ, κι υπήρχε ένα σχετικό άρθρο στην Τάιμς της Νεάς Υόρκης νομίζω που έλεγε ότι χωρίς την κυκλοφορία σε φύλλα δεν θα υπήρχε Γουοτεργκέιτ και άλλα πολλά. Βέβαια σήεμρα έχουμε Wikileaks και τελικά ίσως μετακινηθούμε σε νεές μορφές ενημέρωσης και σχολιασμού/δημοσιογραφικής έρευνας. Προς το παρόν ο Μέρντοχ εκανε τις εφημερίδες του συνδρομητικές στο ιντερνέτ και παράλληλα ξεκίνησε μεγάλη διαφημιση για να μας κανει να πληρώσουμε. Άλλοι του λένε ότι έιναι για δέσιμο, αλλά περιμε΄νουν να δουν τι θα γίνει.
    Από την άλλη, και αλλάζοντας το θέμα λίγο, τι γίνεται σοτ δίκτυο; Άρθρο του Τιμ Μπερνερς- Λι για την ελευθερία και όλα τα σχετικά, για όσους εχουν χρονο και διαθεση για διαβασμα
    http://www.scientificamerican.com/article.cfm?id=long-live-the-web

  13. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #6, 10, 11
    Νομίζω αυτό…

  14. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #6, 10, 11
    Νομίζω αυτό… http://dunamitis.blogspot.com/2010/11/18-2007.html

  15. ilias said

    @10,11: Το επίμαχο πρωτοσέλιδο. http://kiosk.in.gr/issue.asp?lngPublicationID=1&lngDtrID=3&dtmIssueDate=18/9/2007

  16. ilias said

    Υ.Γ Με πρόλαβαν.

  17. Αυτό μόνο; Πολλές εφημερίδες είχαν ποντάρει στον Βενιζέλο και το έκαναν γαργάρα όταν έχασε.

  18. gbaloglou said

    #12:

    Προσπάθησες να φύγεις, αλλά σιδηροδέσμια επέστρεψες!

  19. Με τίποτα δεν δέχομαι να πληρώνω για διαδικτυακές υπηρεσίες. Το βασικό χαρακτηριστικό του διαδικτύου είναι ο δωρεάν χαρακτήρας του. Το Βήμα έτσι κι αλλιώς δεν το έχω αγοράσει ποτέ, οπότε γιατί να αγοράσω την διαδικτυακή έκδοση;
    Αλλά και υπηρεσίες που «κατανάλωνα» στο παρελθόν, τις σταμάτησα όταν πήγαν να γίνουν πληρωτέες ηλεκτρονικά

  20. gbaloglou said

    Την «Απογευματινή» την συμπαθούσα και την διάβαζα που και που — την τελευταία φορά λίγες μέρες πριν κλείσει. (Ας σημειωθεί ότι ενώ το τελευταίο της φύλλο, 28-10-10, ήταν έτοιμο για κυκλοφορία, η διοίκηση δεν το επέτρεψε.)

    Οτιδήποτε βγαίνει από ΔΟΛ το αποφεύγω — πως λέμε μπόϊκοτ — εδώ και 3+ χρόνια, από τότε δηλαδή που υποστήριξαν κραυγαλέα το βιβλίο Ιστορίας ΣΤ Δημοτικού και την ομάδα Λιάκου-Ρεπούση-Κουλούρη-κλπ.

  21. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    «Κατάπτυστο» το πρωτοσέλιδο της 18/09/2007…

    Κάντε και λίγη οικονομία στο σιάλο! Γιατί άμα φθείρουμε τη λέξη «κατάπτυστος» με τις εσωκομματικές ίντριγκες που φωλιάζουνε στον ΔΟΛ, τότε ποια λέξη θα χρησιμοποιήσουμε γι αυτό εδώ : http://taxalia.blogspot.com/2009/06/blog-post_3196.html του οποίου η δικαιολογία είναι χειρότερη από την πράξη http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=57&artid=274813&dt=23/06/2009

    (Ο Γ. Μαρίνος, μήπως σας θυμίζει τίποτα;)

  22. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    # 21

    «στο σάλιο»

    (Πώς λέγεται, αλήθεια, στη γραμματική, το φαινόμενο τέτοιας εναλλαγής γραμμάτων; Εκτός από απαρχή γήρατος, βέβαια!)

  23. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    # 21 και 22

    Να σας ζαλίσω για τρίτη φορά (έ, Σαββατοκύριακο).
    Τώρα που το σκέφτομαι, σίαλος > σάλιο.
    (Ουφ, τη γλύτωσα!)

  24. κι ἐγὼ διαβάζω ἀπὸ μικρὸς ἐφημερίδες, συνήθεια κληρονομηθεῖσα ἀπὸ τὴν μητέρα μου. μιὰ φορὰ θυμᾶμαι εῖχα ἁρπάξει στὴν κατασκήνωσι μιὰ ἐφημερίδα ἑνὸς μεγάλου (ἤμασταν 8-9 χρονῶν) γιὰ νὰ διαβάσουμε τὸ ἅρθρο «οἱ Ἀμερικάνοι προτιμοῦν τὸ παγωτὸ ἀπὸ τὸ σὲξ» καὶ δέχτηκα γι’αὐτὸ ἕνα χαστούκι (καὶ πολὺ καλῶς). νὰ διαβάζω γενικὰ κοιτάζοντας μιὰ ὀθόνη τὸ βρίσκω πολὺ κουραστικό. σὰν τὸ χαρτὶ δὲν ἔχει. εἰδικὰ ἂν εἶναι καὶ κρὲμ ἔρχεται πολὺ ξεκούραστο στὸ μάτι.

  25. ἡ Ἑστία εἶναι τὸ προπύργιο τοῦ πολυτονισμοῦ (μὲ τὶς παραχωρήσεις της ἔστω) καὶ τὴν τιμοῦμε πολὺ γι’αὐτό.

  26. vikar said

    Ανέβασα και λίγο νωρίτερα ένα σχόλιο, το οποίο όμως θα τό ‘φαγε η μαρμάγκα (λέγε με Ακισμέτ στη Γουόρντπρες). Ξαναπροσπαθώ.

    Γλωσσική απορία λοιπόν: Στη δεύτερη παράγραφο γράφεται σε παρένθεση «όπως η Απογευματινή που κι αυτή μας άφησε χρόνους πρόσφατα». Μα μπορεί κάτι ή κάποιος να μας έχει αφήσει χρόνους πρόσφατα;… Την έκφραση μας άφησε χρόνους την καταλάβαινα πάντα «έχει καιρό που πέθανε», «μας έχει αφήσει εδώ και χρόνια τώρα». Πώς την καταλαβαίνετε εσείς τη φράση;

  27. Αντώνης Σκουρας said

    Έχω την αίσθηση ότι η παλαιότερη εφημερίδα που κυκλοφορεί ειναι η Ακρόπολις. Είναι ακόμη πιο περιθωριακή απο την Εστία πλέον, αλλά κυκλοφορεί.
    Στη δεκαετία του ’80 μάλιστα θυμάμαι είχε τον υπέρτιτλο «Η αρχαιοτέρα εφημερίς». Ιδρύθηκε το 1883.
    Απλά η Εστία είναι σαν να μην άλλαξε ιδιοκτησία γιατί πηγαίνει απο πατέρα σε γιό.

  28. Qq said

    Πως γίνεται το Βήμα με 8000 φύλλα να μη είναι βιώσιμο, ενώ κάτι άλλες φυλλάδες με το εν δέκατο να βιώνουν επί μακρών? Η αυριανή έχει 3000 φύλλα και η Νίκη 400, ενώ όλες οι οικονομικές είναι κάτω από 500. Τον δε Δημοκρατικό Λόγο πρέπει να φωτοτυπούν σε κάποιο υπόγειο. Απορίες.

  29. sarant said

    8-26: Εάν κυκλοφορεί η Ακρόπολις, ασφαλώς διεκδικεί (αν και έχω μια ένσταση) τον τίτλο της αρχαιότερης εφημερίδας. Αλλά κυκλοφορεί; Δεν τη βρήκα σε κανα-δυο επισκοπήσεις τύπου που κοίταξα (ενώ την Εστία την έχουν).

    Η ένσταση που έχω: Η Ακρόπολις έκλεισε «αυτοβούλως» στις αρχές της δεκαετίας του 1920 και ξανακυκλοφόρησε, με άλλους ιδιοκτήτες, λίγο πριν από τον πόλεμο (ίσως το 1938, βαριέμαι να ψάξω στον Μάγερ). Οπότε, είναι περίπτωση Ελεύθερου Τύπου -αγοράζω τον τίτλο και βγάζω μια άλλη εφημερίδα.

  30. sarant said

    20: Την Απογευματινή την παίρναμε στο σπίτι επί χούντας, που όλες οι εφημερίδες ήταν (στην αρχή τουλάχιστο) λίγο-πολύ ίδιες, και είχε τον Κυρ, τον Γερμανό και κανα-δυο καλές πέννες. Ύστερα από τη χούντα μόνο στα περίπτερα την κοίταζα ή αν έπεφτε κανένα φύλλο στα χέρια μου.

  31. Βασίλης Κ said

    Είμαι κι εγώ φανατικός αναγνώστης εφημερίδων. Στην Ελλάδα η δραματική έκπτωση στην ποιότητα ήρθε πακέτο με αύξηση στις τιμές, ώστε σήμερα μια εφημερίδα να κάνει πουλιέται 1 ευρώ και πάνω στις απλές καθημερινές εκδόσεις. Δηλαδή, οι ελληνικές εφημερίδες έχουν την ίδια ή και μεγαλύτερη τιμή από τους Times, τη Guardian κλπ. κάτι που προφανώς είναι epic fail.

    Στις ηλεκτρονικές εκδόσεις, και με δεδομένο το δωρεάν διεθνή ανταγωνισμό (αν μπορούμε να δεχτούμε ότι μπορούν να ανταγωνιστούν σε κάτι τα ελληνικά media τα ξένα), σε καμία περίπτωση δε θα πλήρωνα 30 ευρώ το μήνα για το Βήμα – και μάλλον για καμία άλλη Ελληνική εφημερίδα με εξαίρεση μια-βαριά δύο (πχ για την Καθημερινή) που ίσως να με έπιανε το μεράκι και να ψηνόμουν. Ίσως αν ήταν 30 ευρώ το χρόνο να το σκεφτόμουνα πιο σοβαρά.

    Δείτε τι γίνεται στο UK. O Guardian (http://www.guardian.co.uk/subscription-services) κάνει 33% έκπτωση στις έντυπες συνδρομές (και φυσικά δίνει πακέτο και όλα τα extra, από βιβλία μέχρι ηλεκτρονικές υπηρεσίες). Επίσης, σε συγκεκριμένες περιοχές υπάρχει δωρεάν παράδοση στην πόρτα σου πριν τις 8 το πρωί (για να τη διαβάσεις στο πρωινό πριν πας στη δουλειά όπως βλέπουμε στις ταινίες :-)). Η συνδρομή για τις online εκδόσεις έχει το πολύ 10λίρες/μήνα. Αντίστοιχες εκπτώσεις έχει η Independent (http://www.independent.co.uk/independent.co.uk/editorial/web/subscriptions/subscription.html) και επίσης δωρεάν παράδοση σπίτι. Τέλος οι Τimes έχουν συνδρομητικό ηλεκτρονικό service το οποίο κοστίζει «£1 for 30 days then £2 a week» το οποίο σημαίνει περίπου 15 ευρώ το μήνα (https://www.timesplus.co.uk/iam/app/subscription?execution=e2s1).

    Με λίγα λόγια, ΑΝ αποφάσιζα να δώσω κάποια χρήματα (πάνω από 30 ευρώ το χρόνο) για συνδρομή σε εφημερίδα θα το έκανα για μια ευρωπαϊκή ή αμερικανική και όχι για το Βήμα.

  32. Μπουκανιέρος said

    de gustibus balogluebus…

  33. Κλέων Νεμέας said

    Για την «Ακρόπολις»:
    Υπάρχει κάποιος κ. Μαυρίκος ο οποίος αγοράζει τους τίτλους (ιστορικών) εφημερίδων και τις κυκλοφορεί με μηδενική κυκλοφορία.
    Εχει αγοράσει, μεταξύ άλλων, την «Ακρόπολις» (αν και πριν λίγα χρόνια είχε υπάρξει κάποια δικαστική διαμάχη με τους κληρονόμους του τίτλου, και ο κ. Μαυρίκος την κυκλοφορούσε ως «Ακρόπολη», αλλά τώρα πλέον έχει τα δικαιώματα του ιστορικού τίτλου «Ακρόπολις»),
    την «Μεσημβρινή», τις «24 Ωρες»,
    την «Αθηναϊκή», η οποία κυκλοφορεί τώρα σαν FreePress στην Θεσσαλονίκη,
    τον «Ελληνικό Βορρά», επίσης κυκλοφορεί στα περίπτερα στη Θεσσαλονίκη,
    και άλλους τίτλους κατά καιρούς.
    Οι εφημερίδες γράφονται εξ ολοκλήρου από τηλεγραφήματα του ΑΠΕ και από την ύλη άλλων ιντερνετικών μέσων.
    Κάποιοι λένε άσχημα λόγια για αυτό το ανεξήγητο φαινόμενο, ας μην επεκταθούμε.
    Η τελευταία «Ακρόπολις», που τώρα κυκλοφορεί κάθε Κυριακή, νομίζω,
    και κάτω-κάτω, ο κ. Μαυρίκος, που αν δεν πρόκειται για συνωνυμία, παλαιότερα εργαζόταν στο κανάλι ΤΕLECITY του κ. Καρατζαφέρη:
    http://news247.gr/newspapers/Sunday_Papers/akropolisn/akropolis.646515.html?service=fullwidth&dtmDate=2010-11-27

  34. Κλέων Νεμέας said

    Διόρθωση στο #32:
    Η «Ακρόπολις» κυκλοφορεί και καθημερινό φύλλο,
    και κυριακάτικο.

  35. Αντώνης Σκουρας said

    Το σημερινο πρωτοσέλιδο της Ακροπολις (όπου συνεχίζει να λέει «Η Αρχαιοτέρα των Ελληνικών Εφημερίδων»
    Επάνω βέβαια λέει ότι έχει ιδρυθεί το 1881, ενώ το Βικιπαιδεία αναφέρει το 1883

  36. Βασίλης Κ said

    «People say the Internet is a danger to the newspapers. I couldn’t disagree more. It’s an opportunity for journalism!»
    http://www.timesplus.co.uk/welcome/videotour/index.htm
    (οκ είναι promotion για την ηλεκτρονική έκδοση, αλλά έχει ενδιαφέρον)

  37. Κλέων Νεμέας said

    Από το σάιτ
    http://www.greeknews.biz/
    που λίνκαρε ο κ. Αντώνης Σκούρας στο #34
    προκύπτει ότι με τον ίδιο τρόπο ο κ. Μαυρίκος κυκλοφορεί και τον τίτλο «Επικαιρότητα»,
    αλλά και το περιοδικό με τον (επίσης ιστορικό) τίτλο «ΕΝΑ».
    Βλέπουμε, δηλαδή, πολλούς τίτλους που ανήκαν κάποτε στον κ. Κοσκωτά.
    Χώρια την αθλητική «Παναθηναϊκή» και το FreePress «Εν Αθήναις», που επίσης του ανήκουν.
    Ποιος ξέρει.

  38. Παρότι κλασικός εφημεριδοφάγος, δεν θα πλήρωνα για καμία εφημερίδα στο δίκτυο. Και η δωρεάν ενημέρωση -αυτή τη στιγμή- είναι πολύ καλύτερη, και όσο για τα άρθρα γνώμης, καλύτερα διαβάζω στα μπλογκ που διαλέγω.

    Εννοείται ότι το Βήμα θα ήταν η τελευταία εφημερίδα που θα αγόραζα.

    Τώρα, τι είδους κρίση είναι αυτή και πού θα βγάλει, θα σκεφτώ και θα σας πω από Δευτέρα που θα επιστρέψω κανονικά στα ιντερνέτια. 🙂

  39. Μαρία said

    34 Το περιοδικό «Μη χάνεσαι» του Γαβριηλίδη μετονομάστηκε σε «Ακρόπολις» την 1η Νοεμβρίου του 1883. Η σημερινή του Π. Μαυρίκου θεωρείται απο κάποιους μαϊμού.
    Το περιοδικό Εστία(απο το 1876) μετατράπηκε απ’ το διευθυντή του Γεώργιο Δροσίνη στην ομώνυμη εφημερίδα το 1894.

  40. Κύκνειο άσμα: http://irakliotis.gr/blog/?p=2674 (ώρα τέσσερις, έχει διορθωθεί κατά το ήμισυ αλλά και πάλι…)

  41. Τι νόημα έχει ο διαχωρισμός πρωινά και απογευματινά φύλλα σήμερα; Μια αγορά σαν την ελληνική πόσα ημερήσια φύλλα σηκώνει, αν υποθέσουμε ότι λειτουργούν ως επιχειρήσεις με βάση τα έσοδα από πωλήσεις και διαφήμιση; ως πότε οι εφημερίδες θα χρηματοδοτούνται πλουσιοπάροχα από τον Έλληνα φορολογούμενο με κρατική διαφήμιση, συνδρομές (ξέρετε τι εξωφρενικές τιμές έχουν οι συνδρομές σε κρατικά Νομικά Πρόσωπα;), ισολογισμούς, κλπ.

    Ευτυχώς, επίσης, στην εποχή του Ιστού, καταλάβαμε αυτό που γινόταν εξαπανέκαθεν. Ότι κατά κανόνα, ρο μεγαλύτερο μέρος της ύλης κάθε εφημερίδας είναι δελτία τύπου, μεταφρασμένο υλικό 4-5 πηγών – διεθνών και ελληνικών πρακτορειών ειδήσεων και υπαγορευμένων άρθρων. Να μένει ένα 5-10% πρωτογενές υλικό, πολύ λιγότερο από πρωτογενή -δημοσιογραφική, ντε- έρευνα.

    Καθόλου δε με χάλασε που έκλεισε το ΒΗΜΑ. Τι παραπάνω είχαν από ΤΑ ΝΕΑ; Μακάρι να κλείσουν κι άλλες πεντέξι. Το Ελσίνκι μια εφημερίδα έχει όλη κι όλη*, βλάκες θάναι οι Φινλανδοί και αντιδημοκράτες.

    Πολλές εφημερίδες ίσον μεγάλη εξάρτηση από πολιτικά και οικονομικά κέντρα -αποφεύγω ττη λέξη διαπλοκή.

    * Ναι, ξέρω ότι έχουν και μπόλικα επαρχιακά φύλλα.

    Στο ερώτημα τώρα. Θα γραφόμουν συνδρομητής ηλεκτρονικός;

    Όχι, όσο αρνούνται να καταλάβουν τι είναι το διαδίκτυο. Που πάνε και κάνουν αφαίρεση 90-8= 82 χιλιάδες, λες κι είναι οι ίδιοι αυτοί που μπαίνουν δίκτυο κι αυτοί που διαβάζουν την έντυπη μορφή. Που δεν μας εξηγούν πώς βγάλανε το νούμερο 90.000. Που αρνούνται την πεμπτουσία του ιστού που είναι οι σύνδεσμοι -σε εξωτερικές πηγές φυσικά, όχι στον εαυτό τους. Που εν μία νυκτί, καταργήσανε εκατομμύρια αναφορές τρίτων σε υλικό τους, καταργώντας αντίστοιχα link. Που δεν έχουν ιδέα τι θα πει syndication παρά μόνο από τη μια μεριά, όταν είναι να πάρουν, όχι να δώσουν…

    Όχι. Ούτε στου κασίδη του κεφάλι θα τους πληρώσω σεντς (αυτό να θυμηθώ να το βάλω στο ποστ με τις λέξεις σαν το τανκς) για να μάθουν, ούτε πολύ περισσότερο για να μου πάρουν τον ιστό-όπως-ήταν· ελεύθερος και σαν τη μπύρα και αλλιώς. Εντάξει, πεθαίνει κι ο ιστός που γνωρίσαμε, όμως δεν ακουμπάω τα χέρια μου στην ταφόπλακα· ας την κουβαλήσουν άλλοι.

  42. Μαρία said

    40 Να μην πιάσουμε και τις αθλητικές. Μία μόνο έχει η Γαλλία, άντε και μια 2η για το ράγκμπυ.
    Για το Βήμα η σκούπα μου έχει πλαντάξει στο κλάμα.

  43. Διόρθωση. Αντί:

    είναι δελτία τύπου, μεταφρασμένο υλικό 4-5 πηγών – διεθνών και ελληνικών πρακτορειών ειδήσεων και υπαγορευμένων άρθρων.

    διάβαζε

    είναι δελτία τύπου, μεταφρασμένο υλικό 4-5 πηγών –διεθνών και ελληνικών ειδησεογραφικών πρακτορείων, και υπαγορευμένα άρθρα ή «διαρροές».

  44. Κλέων Νεμέας said

    @Μαρία, σχόλιο #38
    Ο τίτλος από το «Μη Χάνεσαι», «εφημερίς σατυροπολιτική» (σικ),
    προέρχεται από μια χαρακτηριστική, λέει, έκφραση του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου,
    και χρησιμοποιείται μάλλον απαξιωτικά, σύμφωνα με μια «Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Τύπου 1784-1974», όπως διαβάζω.
    Η εφημερίδα κυκλοφόρησε σε μια κρίσιμη στιγμή των διαπραγματεύσεων για την προσάρτηση της Θεσσαλίας, και μέσα σε έντονο μεγαλοϊδεατισμό, ο Βλάσης Γαβριηλίδης ασκεί σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, στην αντιπολίτευση, στον Κουμουνδούρο και στον Τρικούπη, αλλά και στη μοναρχία για την ανεπάρκειά τους να χειριστούν τα ζητήματα που αφορούν την επέκταση των συνόρων του κράτους.
    Κυκλοφόρησε από τον Ιανουάριο του 1880 έως τις 24 Οκτωβρίου 1883,
    και πράγματι, όπως λέει η Μαρία, μια εβδομάδα μετά κυκλοφόρησε η «Ακρόπολις»,
    αφού σταδιακά είχε χάσει τον σατιρικό της χαρακτήρα και είχε εξελιχθεί σε καθαρά πολιτική.

  45. Μαρία said

    43 το άρθρο της εγκυκλ. κι εδώ:
    http://xantho.lis.upatras.gr/kosmopolis/index.php/mh_xanesai

  46. sarant said

    Στάζιμπε, τι ωραία η τελευταία παράγραφος του 40!

    32-34: Άρα, δεν είναι «εντελώς κανονική» εφημερίδα η σημερινή Ακρόπολη. Όσο γιατί συλλέγει ιστορικούς τίτλους ο κύριος αυτός, δεν ξέρω’ αλλά κάτι μου λέει ότι δεν το κάνει για να τιμήσει την ιστορία του ελληνικού τύπου.

    Στο «Μη χάνεσαι» έγραφε και ο Σουρής (πριν βγει ο Ρωμηός).

  47. sarant said

    Το σχόλιο 26 το είχε τσακώσει η σπαμοπαγίδα και άργησα να το δω. Βάζει όμως ένα ενδιαφέρον θέμα, αν είναι οξύμωρο η φράση «μας άφησε χρόνους πρόσφατα» που έγραψα.

    Κατά τον vikar, η έκφραση «μας άφησε χρόνους» σημαίνει ότι κάποιος έχει πεθάνει εδώ και καιρό. Για μένα, δεν υπάρχει αυτή η προϋπόθεση, σημαίνει απλώς «πέθανε». Εσείς τι γνώμη έχετε;

  48. Μαρία said

    46
    Λίγο δυτικότερα, στο Ψυχιατρείο, στη θέση του υποδιοικητή διορίστηκε προ ολίγων μηνών ένας ακόμη δημοσιογράφος, ο κ. Παναγιώτης Μαυρίκος, εκδότης δύο εφημερίδων («Ακρόπολη» και «24 ώρες»). Οι δύο εφημερίδες με λιγότερα από 1.000 φύλλα κυκλοφορίας εξασφάλισαν κρατική διαφήμιση 150.000 ευρώ τον προηγούμενο χρόνο, τη στιγμή που εφημερίδες όπως π.χ. η «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» με μέση κυκλοφορία γύρω στις 150.000, έλαβαν λιγότερα από 50.000 ευρώ.
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_15/03/2009_307720

    Ενώ γενικά τον κράζουν για την κρατική διαφήμιση, σε κανένα κατάλογο με τη διανομή της δεν εμφανίζονται οι εφημερίδες του.
    Εφημερίδες-φαντάσματα, αν κρίνω απ’ την πύλη του (#35), απ’ όπου φαίνεται οτι επανακυκλοφορεί κι ο Ελληνικός Βορράς!!!

    47 σκέτο πέθανε

  49. babis said

    @47,48 Σκέτο »έφυγε».

  50. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    # 47

    «μας άφησε χρόνους» σε μας>/b>. Καθένας που πεθαίνει, μέσα στη μεγαλοψυχία του, αφήνει τους άλλους να ζήσουνε πολλά χρόνια 🙂

  51. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    # 50

    Mπερδεύτηκαν τα bold. Ήθελα να πω ότι οι χρόνοι (προς ζωήν) ανήκουν στος ζωντανούς.

  52. Φανατική των εφημερίδων κι εγώ – ίσως και εξ ανάγκης αφού ΔΕΝ καταλαβαίνω τις ειδήσεις στην τηλεόραση. Να το σημειώσω μπας και το προσέξει κανείς σχετικός (αν και το έχω αναφέρει πολλές φορές). ΔΕΝ καταλαβαίνω ούτε τις κανονικές ειδήσεις, αλλά ΟΥΤΕ (ή να πω μήτε; ) και εκείνες που προορίζονται «για άτομα με προβλήματα ακοής». Αφού δεν γνωρίζω νοηματική και οι υποτιθέμενες ειδήσεις για άτομα με προβλήματα ακοής ΔΕΝ έχουν υποτίτλους…
    (παρόλα αυτά χρεώνομαι κανονικότατα το χαράτσι υπέρ ΕΡΤ στους λογαριασμούς της ΔΕΗ, όπως όλοι).

    Ωωωωωωραία. Και τώρα που είπα τον πόνο μου κι εγώ, και αφού επισημάνω ότι από συνήθεια διαβάζω το λιγότερο δύο (μπορεί και παραπάνω) εφημερίδες καθημερινά και 3-4 το Σαββατο και άλλες τόσες την Κυριακή, θα πω ότι δεν είμαι διατεθειμένη να πληρώσω για καμία διαδικτυακή έκδοση.

    Στο μυαλό μου έχω συνδέσει το ίντερνετ με το δωρεάν. Γι αυτό εξάλλου και το υλικό και των 2 μου βιβλίων (τα ποιήματα και τα πεζά) βρίσκεται ΟΛΟΚΛΗΡΟ δωρεάν στη σελίδα μου. Γιατί πιστεύω πως αυτός που έχει την πρόθεση να πάρει το έντυπο βιβλίο θα το πάρει ούτως ή άλλως (και το ανάποδο) είτε το έχεις είτε δεν το έχεις δωρεάν στο ίντερνετ. Το ίδιο και με τις εφημερίδες. Ελάχιστοι θα θέλουν να πληρώσουν για διαδικτυακή συνδρομή. Εκτός βέβαια αν σοβαρευτούν και γράψουν σοβαρά άρθρα, που ΙΣΩΣ να δεκτούμε να τα κατεβάζουμε και πληρώνουμε ένα ένα, και πάντως όχι μια ολόκληρη εφημερίδα. Εξάλλου και το έντυπο επιλεκτικά το διαβάζουμε οι περισσότεροι.

  53. Δεν υπάρχει περίπτωση να πληρώσω έστω κι ένα σεντς για ηλεκτρονική συνδρομή. Κι εγώ κουράζομαι να διαβάζω από τον υπολογιστή.

  54. Γελάω με την πετυχημένη σου παρομοίωση, Νίκο, με την μαγείρισσα που ξελεπιάζει ψάρια αλλά σκέφτομαι πως εγώ πάμπολλες φορές έχω κάνει το αντίθετο κι έχω αγοράσει εφημερίδα για κάποια από τις προσφορές, π.χ. για κάποια ταινία, πετώντας όλα τα υπόλοιπα. Μια φορά μάλιστα απλά έκανα μια μικρή τρύπα στο πλαστικό για να πάρω το Abraxas τού Σαντάνα κι όπως πετούσα το ανέγγιχτο πακέτο χτύπησε το οικολογικό μου καμπανάκι και σκέφτηκα πως καλά θα ήταν να διέθεταν τις προσφορές δίχως τις εφημερίδες. 😀

    Δεν πολυδιαβάζω εφημερίδες. Δεν ξέρω γιατί. Μάλλον επειδή οι εφημερίδες μού φαίνονται πολύ υποκειμενικές στην άποψή τους, κυρίως την πολιτική. Όταν βλέπω δίπλα-δίπλα ένα αριστερό, ένα δεξιό, κι ένα πασοκικό εξώφυλλο βλέπω να περιγράφονται τρεις τελείως διαφορετικές καταστάσεις, συχνά με εμπάθεια, σαν να έχει φορέσει ο καθένας τα δικά του παραμορφωτικά γυαλιά. Για λίγον καιρό ενημερωνόμουν από το in.gr όπου οι ειδήσεις παρουσιάζονταν σύντομα και δίχως άποψη, τις προτιμώ έτσι.

    Βέβαια θέλω να υπάρχουν εφημερίδες καθώς είμαι από θέση υπέρ τού πλουραλισμού. Δεν είναι όμως δα και τόσο κακό να κλείσει μια εφημερίδα. Χρόνια δημοκρατίας είναι και το πιο πιθανό είναι πως αυτή έκλεισε επειδή κάτι έκανε στραβά και πως στο κενό που δημιουργεί θα ανοίξει μια άλλη. Άλλωστε συνεχώς εμφανίζονται νέες εφημερίδες. (Αλήθεια -τί μου ήρθε τώρα- θυμάστε την «Γάτα» που και μόνο από τον τίτλο έμοιαζε αντίπαλη προς το «Ποντίκι» που όμως τελικά φαίνεται πως εύκολα την έφαγε; )

    Δεν υπάρχει περίπτωση να πληρώσω ποτέ για ηλεφημερίδα (έχω χάσει κάποιο επεισόδιο; ελπίζω πως δεν πεθαίνει τώρα δα κανα γατάκι), ακόμη και καλή.

    Καταρχήν, προσωπικά μου φαίνεται κάπως περίεργο να πληρώνω για να προσπαθεί κάποιος να επηρεάσει την πολιτική μου άποψη (γιατί κάπως έτσι τις βλέπω τις πολιτικές εφημερίδες). Επιπλέον πιστεύω πως ο Παγκόσμιος Ιστός πρέπει να παραμείνει δωρεάν, ή τουλάχιστον όσο πιο δωρεάν γίνεται, και να μην αποτελέσει μια νέα αγορά που θα χρεώνει και θα δυσκολεύει τα κλικ μας.

    Επίσης πιστεύω πως πρέπει να προσαρμοστεί η νομοθεσία ως προς την πειρατεία. Η εξάπλωση τού Παγκοσμίου Ιστού έχει αλλάξει τα δεδομένα και θεωρώ πως η σχετική νομοθεσία είναι παρωχημένη και θα πρέπει να γίνει πολύ πιο ανεκτική και ελαστική.

  55. #47 Σκέτο πέθανε

    #46 Νικοκύρη, ευχαριστώ.
    Μα πήρε σωστά το μάτι μου τον Τίμο Σελλή στους συμμαθητές σου;

  56. sarant said

    Στο δημοτικό -γνωρίζεστε;

  57. Για να μη μακρηγορώ… Σε σημαντικό βαθμό καλύπτομαι από τους πυρήνες της τοποθέτησης των 38(Δύτης),41(Σταζυ)και 52(Σοφία).Για το βίτσιο που έχω για το έντυπο χαρτί έχω ξαναγράψει στις φιλόξενες e-σελίδες του κ.Σαραντάκου.
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/08/27/cyberpontix/#comment-40837
    (σχόλιο 16)
    Παρά την κρίση και την οικονομική δυσπραγία,συνεχίζω να ξοδεύω αρκετά σε εφημερίδες. Στις ηλεκτρονικές εκδόσεις τους μπαίνω συχνά για να βρω το λινκ για ανάρτηση ή κοινοποίηση ενδιαφέροντος άρθρου που διάβασα στην έντυπη έκδοση, είτε μπαίνω ακολουθώντας το λινκ από κάποιο blog που με παραπέμπει στην ηλεκτρονική έκδοση.
    Είναι περιττό να προσθέσω ότι ούτε 1 ευρώ το μήνα δεν προτίθεμαι να καταβάλω για ηλεκτρονική συνδρομή εφημερίδας κι ας ξοδεύω 180 με 200 ευρώ το μήνα για την αγορά τους .

  58. μάλλον τον γνωρίζω, παρά με γνωρίζει… Έχει τύχει παλιότερα σε μια συνεργασία.

  59. π2 said

    Είναι αστείο και να το συζητάμε για συνδρομητικές διαδικτυακές εφημερίδες στην Ελλάδα. Όσο οι εφημερίδες παραμένουν ως επί το πλείστον κακά ειδησεογραφικά μέσα, δεν έχουν ελπίδα να επιζήσουν συνδρομητικά. Ας ξεχωρίσει πρώτα η ήρα απ’ το στάρι (έχουμε τεράστιο αριθμό πανελλήνιων εφημερίδων), ας κλείσουν όσες πρέπει να κλείσουν γιατί ζούσαν από τις κρατικές διαφημίσεις και από τους εκβιασμούς, ας στρώσουν την ύλη τους, το ανθρώπινο δυναμικό τους, τα άρθρα ανάλυσης, τα εμπεριστατωμένα πραγματικά ρεπορτάζ και βλέπουμε. Προς το παρόν, το αντίθετο βλέπω να κάνουν, οπότε η μόνη πιθανότητα που βλέπω για να γίνει μια εφημερίδα που θα μπορούσε να γίνει και συνδρομητική είναι να πρόκειται για μια εξολοκλήρου νέα προσπάθεια.

  60. Immortalité said

    Για το Βήμα ειδικά, ούτε ένα λεπτουδάκι δεν θα χαλάλιζα. Η μόνη συνδρομή που πληρώνω σε εφημερίδα, για την έντυπη έκδοση είναι στη Monde diplomatique.

  61. Βασίλης Κ said

    Ενδιαφέρουσα συζήτηση και με πολλές προεκτάσεις. Δύο σύντομες παρατηρήσεις ή καλύτερα απορίες:

    α) Πολλοί δηλώνουν πως δε θα δίναν ούτε ένα ευρώ για τις ηλεκτρονικές εκδόσεις ενώ αγοράζουν τις έντυπες. Ακούστηκαν, επίσης, αρκετά για το ότι το Internet είναι δωρεάν. Συμφωνώ, γενικά, αλλά μου γεννήθηκε η απορία για τη γενικότερη σχέση που έχουμε με ότι κυκλοφορεί στο Internet και χρησιμοποιούμε και θεωρούμε δεδομένο ότι απλά «υπάρχει» και πρέπει να το έχουμε όπως και όποτε θέλουμε δωρεάν. Ξεφεύγοντας λιγάκι από τις εφημερίδες, αναρωτιέμαι λοιπόν αν αγοράζετε (ή donate) έστω μικρά ποσά σε shareware κλπ; Δηλαδή, (αντ)αμείβουμε κάτι το οποίο ναι μεν μπορούμε να έχουμε τζάμπα αλλά κάποιος ξόδεψε χρόνο και κόπο για να το φτιάξει και κάπως πρέπει να συνεχίσει να το κάνει;

    β) Σχετικά με το ότι οι ηλεκτρονικές εκδόσεις είναι κουραστικές, ας κρατήσουμε στο μυαλό μας ότι το e-paper και άλλες συσκευές (πχ iPad) αλλάζουν πολύ τα πράματα. (βλ. http://en.wikipedia.org/wiki/Amazon_Kindle)

  62. ὅχι ὅτι μὲ νοιάζει γιὰ τὸ «ΒΗΜΑ» ἀλλὰ τώρα πρέπει νὰ καταλαβαίνετε πῶς περίπου ᾐσθανόμην ὅταν ἔκλεισε ὁ ἰός.

  63. Βέβαια, δεν αποκλείεται να αρχίσουν να κυκλοφορούν και στα ειδικά σάιτ πειρατικά φύλλα των «κλειστών» διαδικτυακών εφημερίδων σε πεντέφ, όπως π.χ. στα ρώσικα βαρεσάδικα βρίσκει κανείς π.χ. τα φύλλα της Μοντ.

    http://www.mediafire.com/?9qoe3wc226cpxjj

  64. Μαρία said

    62
    Αυτό είναι το βαρεσάδικο;
    http://en.wikipedia.org/wiki/Warez
    Στην αρχή νόμισα οτι είχε σχέση με το βερεσέ 🙂

  65. Δεν μπορείς να πεις κι ότι δεν έχει.. 🙂 Παρεμπ, έχει στον γλωσσορώσο ένα κλασικό άρθρο για το υποτιθέμενο εκτενές λεξιλόγιο των Εσκιμώων για το χιόνι, αφορμή για να χώσει σε όσους τρώνε ασύστολο κουτόχορτο.

  66. για να τα χώσει

  67. Μαρία said

    64 Τσοκ μερσί. Πολύ καλό: απ’ τις 4 στις 7 και σιγά σιγά στις 100. Ευρύτατα διαδεδομένος μύθος.

  68. Θα πληρώσω, θα πληρώσω ( μολονότι μου αρέσει ο Ντάριο Φο) said

    H Δημοκρατία απαιτεί ανάλυση και στοχασμό. Στοιχεία που δεν προσφέρει ούτε το ίντερνετ ούτε πολύ περισσότερο η σκέψη-βιντεοκλίπ της τηλεόρασης. Ψηφίζω σταθερά εφημερίδα και ναι, προτίθεμαι να πληρώσω για να διαβάζω το Βήμα σήμερα, την Καθημερινή αύριο, την Αυγή, ίσως ακόμα-ακόμα και την Εποχή. Γιατί είναι εφημερίδες γνώμης. Αν ένα – ο θεός να το κάνει- ειδησεογραφικό site μου ζητήσει συνδρομή ( είτε στο ζωϊκό βασίλειο ανήκει είτε στα αξεσουάρ του για παράδειγμα) δεν πρόκειται να δώσω δεκάρα τσακιστή. Αλλά για την ηλεκτρονική έκδοση εφημερίδων γνώμης με επαγγελματίες δημοσιογράφους και κυρίως ενυπόγραφα άρθρα , φυσικά και προτίθεμαι να πληρώσω εύλογη αμοιβή. Κι επειδή πολύς λόγος γίνεται γι’ αυτό το τζάμπα του Διαδικτύου, μήπως θα έπρεπε να ξεκινήσει και μια καμπάνια για το σεβασμό των πνευματικών δικαιωμάτων;

  69. #67 Αφού ξεκαθαρίσουμε τι είναι τα πνευματικά δικαιώματα.

  70. Θα πληρώσω, θα πληρώσω ( μολονότι μου αρέσει ο Ντάριο Φο) said

    #68 Η Δημοκρατία είπαμε πως χρειάζεται ανάλυση και στοχασμό, όχι τα αυτονόητα…τα υπαγορευόμενα – πέρα από τον σχετικό νόμο 2121/93- από τη λογική.

  71. mikroapories said

    Όταν κλείνει μια εφημερίδα, ένα κανάλι ανοίγει
    Στο σπίτι μου έμπαιναν 2 εφημερίδες, η Καθημερινή και η Εστία, η μια για τον πατέρα μου και η άλλη για τη μητέρα μου. Όταν έφτασα στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού, έμπαινε και μια τρίτη. Το Φως των σπορ, η δικιά μου. Αργότερα όταν μεγάλωσα, έπαιρνα άλλες εφημερίδες, φυσικά αριστερές. Με γοήτευε πάντα η μυρωδιά τους (όπως και των βιβλίων), και φυσικά μου άρεσε το σχήμα τους. Η μυρωδιά χάθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 70, και το σχήμα λίγο αργότερα με την έκδοση του «μικρόσχημου», κατά την Ελένη Βλάχου, Έθνους. Παρά την αλλαγή του σχήματος, τα μεγάλα λευκά περιθώρια, τις έγχρωμες φωτογραφίες (μα πώς μπορεί μια εφημερίδα να καμώνεται το περιοδικό;), οι αναγνώστες τους φυλλορροούσαν, και τους εφημεριδάδες αντικατέστησαν οι εργολάβοι δημόσιων έργων και οι εφοπλιστές (ακόμη και οι εισαγωγείς αυτοκινήτων!) Όμως προσωπικά ποτέ δεν έπαψα να αγοράζω, και μάλιστα ασχέτως πολιτικών προτιμήσεων. Πάντα σε μια εφημερίδα βρίσκω στις μέσα σελίδες κάτι ενδιαφέρον (ποτέ δεν διαβάζομε την πρώτη σελίδα, όπως λέει και ο Κον-Μπεντίτ). Έχουν βέβαια πολλές αμαρτίες στην καμπούρα τους όλες οι εφημερίδες, αλλά η σημερινή τους κρίση είναι αναμφίβολα αποτέλεσμα του τζάμπα (είτε αυτό λέγεται τηλεόραση, είτε διαδίκτυο). Αυτό το τζάμπα, που σιγά σιγά έχει διαμορφώσει ένα κοινό που τα θέλει όλα δωρεάν, και την εφημερίδα, και το dvd, και το cd, και το βιβλίο, και δεν ξέρω τι άλλο. Δεν θέλει ρώτημα ότι το τζάμπα είναι φτηνιάρικο, και επίσης, το κυριότερο, δίνει λογαριασμό στον διαφημιζόμενο (πολλές φορές λέγεται «χορηγός»), όχι στον ακροατή/αναγνώστη/θεατή. Για το διαδίκτυο έχουν ξεκινήσει συζητήσεις: Στο ποσόν που πληρώνομε για να έχομε πρόσβαση στο διαδίκτυο, ή για να αγοράσομε ένα μόντεμ, ένα ποσοστό να πηγαίνει στους πνευματικούς δημιουργούς και τις επιχειρήσεις πολιτιστικών αγαθών, όπως γίνεται ήδη (και στην Ελλάδα) με τα φωτοτυπικά μηχανήματα και τις φωτοτυπίες. Για την τηλεόραση, υπάρχει η λύση της συνδρομής. Γιατί να είναι τζάμπα; Δεν είναι αθέμιτος ανταγωνισμός αυτός; Όποιος θέλει να βλέπει ένα κανάλι, ας πληρώνει ένα ποσό το μήνα, π.χ. 20 ευρώ (να δούμε κιόλας αυτές οι θηριώδεις ακροαματικότητες πόσο πραγματικές είναι, και απ’ όλα αυτά τα κανάλια πόσα θα επιβιώσουν).
    Φιλικά,
    mikroapories

  72. Αγρίεψαν τα πράγματα,άναψαν τα αίματα κ.Σαραντάκο.
    Να θυμίσω ότι: υπάρχουν συνδρομητικά κανάλια.
    υπάρχουν δωρεάν εφημερίδες
    υπάρχουν site με συνδρομή
    υπάρχουν σχέδια για ίντερνετ 2 ταχυτήτων (φτηνό και ακριβό)
    υπάρχουν ΑΕΙ δωρεάν και με δίδακτρα
    υπάρχουν φτηνά,ακριβά και πανάκριβα παπούτσια!
    Από ολα έχει ο καπιταλισμός,λεφτά για όλους δεν έχει,κι όταν τα κέρδη μειώνονται έρχεται η κρίση και τότε η παιδεία για όλους,η υγεία για όλους,η ελευθερία για όλους,η πληροφορία για όλους (δωρεάν,φτηνή ή ακριβή) γίνονται ζητούμενα.Για να δούμε πόσα βιβλία θα πουληθούν αυτόν τον Δεκέμβρη και ποια θα είναι η ποιότητά τους. Οταν περάσει η κρίση βέβαια,όλα θα είναι καλύτερα. Το θέμα είναι τι κάνουμε ως τότε;
    Καλή Κυριακή.

  73. «όταν περάσει η κρίση» θα αρχίσει ν μοιράζεται πάλι κρατικό χρήμα; θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε εμείς -εσύ κι εγώ- ως καταναλωτές αέρα κοπανιστό μανατζαρέων, διαφημιστών κι ειδικών κοινωνικής δικτύωσης -εντός κι εκτός διαδικτύου, γιατί κάπου πρέπει να μεταφερθεί αυτό το κόστος; Μήπως «όταν περάσει η κρίση» περιμένουμε να ξανανοίξει και το Βήμα; Τρομάρα μας…

  74. sarant said

    63: Ναι, αυτό είναι το βαρεσάδικο.

    67 και 70: Μ’ αρέσουν αυτά που γράψατε.

  75. sarant said

    Το σχόλιο 61 το είχε τσακώσει η σπαμοπαγιδα για αρκετές ώρες. Συγνώμη εκ μέρους της.

  76. Μην εκπλαγείτε αν, το Γενάρη που θα μας εκπλήξει ο ΔΟΛ με την ηλεκτρονική έκδοση, δείτε να μας πλασάρουν σε τιμή ευκαιρίας κι από ένα ipad ή κάποια άλλη συσκευή χειρός. Και μην αναρωτηθείτε «τυχαίο;»

  77. #75 το οποίο δεν είχε βγει όταν έγραφα το #76…

  78. Μαρία said

    74 Εσύ πώς τα εννοείς τα πνευματικά δικαιώματα;

  79. aerosol said

    Δεν θα πλήρωνα για το Βήμα όπως το γνωρίζω, ούτε για άλλη ελληνική εφημερίδα.
    Αν έβλεπα μια σημαντικά αναβαθμισμένη προσπάθεια με σοβαρή δημοσιογραφία, ενδεχομένως να πλήρωνα (αλλά φοβάμαι πως αυτό ανήκει στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας).

    Για το δωρεάν:
    Είναι η πηγή του ίντερνετ, ο (όχι ακόμα) χαμένος παράδεισος που δημιούργησαν οι χρήστες μέχρι να μαζευτεί η κρίσιμη μάζα που έκανε να πλακώσουν για να φάνε ψωμί όλες οι εταιρίες που δεν έδιναν του αγγέλου τους νερό (και δεν είχαν ιδέα για το νέο μέσο). Αυτά περί προϊστορίας, για να θυμόμαστε πώς ξεκίνησαν τα πράγματα.

    Δωρεάν είναι η απίστευτη δουλειά που κάνουν πολλοί επιστήμονες, καλλιτέχνες, τεχνίτες και χομπίστες και τη μοιράζονται με όλους -σε βαθμό που δε νομίζω πως είχε γνωρίσει η ανθρωπότητα ως τώρα. Δωρεάν είναι η απίστευτη ευγένεια του ανθρώπου στην άλλη άκρη του κόσμου που είδε μια ερώτησή μου σε φόρουμ και αφιέρωσε το χρόνο του για να λύσω τεχνικό πρόβλημα σε μια ιστοσελίδα, χωρίς να περιμένει ούτε ευχαριστώ. Το δωρεάν δεν ξέρουμε πώς να το χειριστούμε ακόμα (και, δυστυχώς, το πληρώνουν πολλοί επαγγελματίες αυτό). Δεν είναι, όμως, ευγενής φιλοδοξία να μάθουμε;

    [Ναι, είναι θαυμάσιο να δίνουμε μικρά ποσά στους υπέροχους συνανθρώπους, φίλτατε Βασίλη Κ!]

  80. Βασίλης Κ said

    @Aerosol
    Ωραία τα λέτε για το Internet και το δωρεάν και συμφωνώ πως «δεν ξέρουμε πώς να το χειριστούμε ακόμα». Σίγουρα μαθαίνουμε και είναι συχνά μια συναρπαστική εμπειρία.

    Και κοντά στο «μαγικό» δωρεάν και την δίχως προηγούμενο μαζική κοινή ατομική προσπάθεια, στο Internet υπάρχουν και οι ιδέες και οι εφαρμογές και για το μη-δωρεάν. Δείτε πχ αυτό http://vrypan.net/weblog/2010/10/23/5735/ σχετικά με μικροπληρωμές, ακόμα και μερικά σεντς, ακόμα και για ένα ποστ σε ένα blog. Πληρώνει ο χρήστης όσο κρίνει για ότι κρίνει ότι πρέπει να πληρώσει ή να δωρίσει κάτι.

    Αν οι εφημερίδες και όποιος άλλος, πχ εκδότες/συγγραφείς, μουσική & κινηματογραφική βιομηχανία κλπ, θέλουν να παίξουν και να επιβιώσουν σε αυτό το πλαίσιο μάλλον θα πρέπει να αποδεχτούν τους κανόνες του και όχι να προσπαθήσουν να επιβάλλουν τους δικούς τους.

  81. π2 said

    Ιμμόρ (#60), χρήσιμη σύμπτωση. Κι εγώ είμαι συνδρομητής στη Monde diplomatique. Ας δούμε λοιπόν τα χαρακτηριστικά αυτής της εφημερίδας και πώς αυτά διαφωτίζουν το θέμα μας:

    – Μακρά ιστορία περήφανα ανεξάρτητης ομάδας συντακτών· κι όταν λέω ανεξάρτητης εννοώ ακόμη και με μάχες απέναντι στη μητρική εταιρεία.
    – Στιβαρό και πετυχημένο ιδιοκτησιακό μοντέλο, με στόχο τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας: η μητρική εταιρεία έχει μόνο το 51% των μετοχών, με αποτέλεσμα οι συντάκτες και ο οργανισμός φίλων της εφημερίδας που κατέχουν το υπόλοιπο να έχουν δικαίωμα βέτο σε οποιαδήποτε διοικητική απόφαση.
    – Στιβαρό και πετυχημένο οικονομικό μοντέλο, πάλι με στόχο τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας: υπάρχει οροφή στα διαφημιστικά έσοδα και δίνεται έμφαση κυρίως στις συνδρομές (και στις δωρεές). Το αποτέλεσμα, παραδόξως, είναι ότι η οικονομική κρίση έχει πλήξει την εφημερίδα λιγότερο απ’ ό,τι έχει πλήξει κάποια εκδοτικά μεγαθήρια.
    – Περιεχόμενο υψηλότατου επιπέδου, τουλάχιστον με τα δικά μου κριτήρια ως πελάτη και ως πολίτη.

    Καταλαβαίνω ότι τα μεγέθη είναι διαφορετικά, αφού μιλάμε για μηνιαία εφημερίδα, αλλά ας τα σκεφτούν αυτά και στα ελληνικά ΜΜΕ της διαπλοκής πρώτα, ας τα κάνουν πράξη, και ας γκρινιάξουν για τους τζαμπατζήδες του διαδικτύου αργότερα.

  82. π2 said

    Στάζυ (#65), με κατέστρεψες. Δεν μπορούσες να το ανεβάσεις αυτό προχτές που έλεγα στον γιο μου για τις πολλές λέξεις που έχουν για το χιόνι οι Εσκιμώοι; Ρεζίλι θα γίνω. 😛

  83. Μικρός διάβαζα την «Μακεδονία» που έφερνε καθημερινά ο πατέρας μου,που μύριζε καπνό και ψωμί(η εφημερίδα). Ο πατέρας συνήθιζε να έχει μια φέτα ψωμί στην τσέπη πάντα. Οπως την άνοιγα λοιπον-χιλιοδιπλωμένη για να χωράει στην τσέπη του σακακιού-έπεφταν ψιχουλα και τριμματα καπνού-ακόμη έχω την μυρουδιά στην μύτη μου.
    Μεγάλη χαρά θυμάμαι όταν πρωτοβγήκε η «Μεσημβρινή» καπου το 1963-64 με κείμενα του Γερμανού. Στην διάρκεια της χούντας ήταν καπως διαφορετικές οι εσωτερικές σελίδες της «Θεσσαλονίκης». Μετά το 74 «Ελευθεροτυπίες», «Ριζοσπαστης» (δύσκολα σε κρατούσε πάντως ως αναγνώστη) και «Αυγή». Για το «Βημα» οχι δεν θα έδινα δεκάρα τσακιστή. Τώρα πια δεν διαβάζω-κόπηκε εκείνη η κυριακάτικη βόλτα μέχρι την πλατεία και η ναυλον σακούλα με τις εφημερίδες. Στενοχωρέθηκα όταν εκλεισε το «Αντι» ή η «Γαλέρα» πρόσφατα.Οπως οι περισσότεροι ψάχνω μεμονωμένα άρθρα και σχόλια, αλλά όχι με πληρωμή φυσικά 🙂 Πιο πολύ περιοδικά σ αυτήν την φάση. Τζαζ και Jazz (εχουμε και τις αδυναμίες μας), λιγο συλλαβισμα του Economist, κανενα γερμανικό (το Spiegel πολυ παλια). Τελικα ούτε και ως συνταξιούχος κανείς δεν έχει τόσο χρόνο. 🙂
    Καλημερα σε όλους σας 🙂

  84. pros87 said

    «Βέβαια με το να περιοριζόμαστε μόνο σε ό,τι είναι δωρεάν, δεν ενισχύουμε την πραγματική δημοσιογραφία, τη δημοσιογραφική έρευνα κλπ,»

    Το πρόβλημα είναι ότι δεν υφίσταται εδώ και πολύ καιρό, πραγματική δημοσιογραφία και δημοσιογραφική έρευνα, επομένως η κατάληξη είναι απολύτως φυσική…
    Αν νομίζουν όσοι δηλώνουν δημοσιογράφοι και εκδότες, ενώ είναι υπάλληλοι εργολάβων, εισαγωγέων, μεγαλομπακάληδων και λοιπών παρασίτων, ότι ο κόσμος δεν τους έχει πάρει χαμπάρι, ας γυρίσουν πλευρό!

    Ειδικής αναφοράς αξίζουν, οι αχυράνθρωποι που λόγω βλακείας ή εν γνώσει τους έγιναν εκδότες εν μία νυκτί για να φορτωθούν το μεγάλο κανόνι(βλέπε ΔΟΛ), όταν δεν θα μπορούν να εκβιάσουν πλέον την εξουσία ή δεν θα έχουν να της προσφέρουν τίποτα πλέον…

  85. Μαρία, με την εμφάνιση παγιδευμένων μηνυμάτων, το 74 που έβαλες δεν ξέρω αν αναφέρεται σε μένα (πάλι δεν βγαίνει). Η απάντησή μου, πάντως, θα ήταν ότι αυτό αποτελεί θέμα μιας πολύ μεγάλης κουβέντας, που κάποτε θα γίνει, θέλει δε θέλει. Αν μπορώ να σκαρώσω μια παράγραφο που να συνοψίζει την άποψή μου, θα έλεγα το εξής.

    Νομίζω ότι αυτό που πρέπει να αμείβεται είναι η τεχνική και όχι η τέχνη. Στην πραγματικότητα ο χρόνος, ο κόπος, το αποτέλεσμα -ας βάλουμε και τις συνθήκες- όπως ακριβώς συμβαίνει με τις υπόλοιπες πεζές εργασίες. Η τέχνη για μένα δεν πρέπει να αμείβεται. Ούτε ένας δίσκος μουσικής δέχομαι να σε ζει έναν χρόνο -για να καλλιτεχνίζεις, ούτε 5 βιβλία όλη σου τη ζωή, και σένα και τα εγγόνια σου. Και μια παρατήρηση· αυτοί πού κόπτονται για τα πνευματικά δικαιώματα ή αυτοί που τελικά πλουτίζουν -αισχροκερδούν, κττμγ- δεν είναι ούτε οι καλλιτέχνες, ούτε οι τεχνίτες. Είναι οι εταιρείες και οι τρίτοι.

    Για το flattr (#80) τόχω πει και αλλού (όχι εδώ στο μπλογκ)· το θεωρώ άλλη μια κερκόπορτα (χαραμάδα τώρα, δεν ξέρουμε αύριο…) για την άλωση του ελεύθερου, ουδέτερου και δωρεάν διαδικτύου. Όποιος πιστεύει ότι προσφέρει κάτι που αξίζει αμοιβής, υπάρχουν οι νόμιμες διαφανείς οδοί, οι κανονικές οικονομικές συναλλαγές.

    Κάντε τον κόπο να διαβάστε το άρθρο του TBL που πρότεινε η ΣοφίαΟικ στο #12.

  86. #84 Προφανώς, αλλά είναι και μεγάλη κουβέντα τι θα πει πραγματικός εφημεριδάνθρωπος; Γεννιέσαι; γίνεσαι; το σπουδάζεις; Είναι εύκολο να εξιδανικεύουμε το παρελθόν, αφού, και να το ζήσαμε ακόμη, οι μη πρωτογενείς πληροφορίες που λαμβάναμε ήταν πολύ περισσότερο κατασκευασμένες και φιλτραρισμένες σε σχέση με σήμερα (κι αυτό οφείλεται στο διαδίκτυο). Στην πραγματικότητα, όμως, πάντοτε μια εφημερίδα ήθελε κεφάλαια, φανερά ή κρυφά, πάντοτε υπήρχε διαπλοκή κι εκβιασμοί, πάντοτε η προσωπική γνώμη και η πρωτότυπη είδηση του δημοσιογράφου ήταν η εξαίρεση.

    Ξαναλέω ότι αρκεί κανείς να κάτσει να δει με τους αριθμούς, πόσες εφημερίδες -και κανάλια τηλεόρασης, και ειδησεογραφικούς τόπους κι ένα σωρό άλλα- σηκώνει η αγορά μας.

    #83 espectador, σε καιρούς δύσκολους, όταν πέρα από το επίσημα κανάλια ενημέρωσης, ραδιοφωνικά και μετά τηλεοπτικά, υπήρχαν μόνο οι εφημερίδες να μεταφέρουν ακόμη και το τετριμμένο τι έγινε σήμερα στην πρωτεύουσα, οι εφημερίδες ήταν πολύτιμες. Περασμένες εποχές.

    #82 Οπότε μην του πεις ούτε για τα εμφιαλωμένα γατάκια 🙂

  87. ( πωπω, κάμποσο αποθαρρυντικές οι αναρτήσεις εδώ για την ηλεπροοπτική τού Βήματος.. )

  88. Μαρία said

    Στάζυ, 85, όχι. Στον Νικοκύρη, που του άρεσε μια αόριστη τοποθέτηση, απευθυνόμουν.
    Την ιστορία με τα εγγόνια και τα δισέγγονα και δε συμμαζεύεται την έχουμε ξανασυζητήσει νομίζω.

  89. Μπουκανιέρος said

    Νικοκύρη, αφού δίνεις τόσα ιστορικά στοιχεία, δε γράφεις και πότε και γιατί το «Ελεύθερο Βήμα» έγινε σκέτο Βήμα, πότε και γιατί τα «Αθηναϊκά Νέα» έγιναν σκέτα Νέα;

  90. Μπουκανιέρος said

    54
    «Για λίγον καιρό ενημερωνόμουν από το in.gr όπου οι ειδήσεις παρουσιάζονταν σύντομα και δίχως άποψη, τις προτιμώ έτσι.»

    Αυτή η άποψη για τη μη-άποψη (του in.gr) με εντυπωσίασε.

  91. sarant said

    Καλή ερώτηση.
    Το «πότε» το ξέρω. Το Ελεύθερο Βήμα σταμάτησε να βγαίνει Σεπτέμβριο του 1944, ενώ το σκέτο Βήμα βγήκε 12/5/1945.
    Τα Αθηναϊκά Νέα σταμάτησαν 9/5/45, ενώ τα σκέτα Νέα βγήκαν 16/5/45.

    Γιατί;
    Έχω διαβάσει στο Διαδίκτυο ότι η αλλαγή τίτλου έγινε αναγκαστικά, επειδή τα παλιά έντυπα είχαν εκτεθεί, είχαν συνεργαστεί με τις αρχές κατοχής, κάτι τέτοιο. Ωστόσο, αν ήταν έτσι θα έπρεπε και τα Αθ.Νέα να κλείσουν πριν από την απελευθέρωση. Ξέρεις κάτι πιο θετικό εσύ;

  92. Μπουκανιέρος said

    Κάτι πολύ πιο θετικό, όχι.
    Έχω ακούσει την ίδια άποψη (επειδή «είχαν εκτεθεί», όπως λες), αλλά διατυπωμένη με περισσότερο πάθος και πολλά κοσμητικά επίθετα, από άνθρωπο που ζούσε τότε και δήλωνε ότι το θυμόντανε πολύ καλά.

    Έκανα την ερώτηση για να δω αν υπάρχουν άλλες μαρτυρίες γύρω απ’ την υπόθεση.

  93. Μαρία said

    91, 92
    Θα σας πω για Δ. Λαμπράκη σε μισή ώρα κάτι θετικό 🙂

  94. Μαρία said

    Χρήστος Χατζηιωσήφ, Η ελληνική οικονομία πεδίο μάχης και αντίστασης, Ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα, τ. Γ2, Αθήνα 2007
    σ. 186, Η συνεργασία των βιομηχάνων
    Ελάχιστοι επιχειρηματίες, όπως ο Μποδοσάκης Αθανασιάδης ή ο Δημήτριος Λαμπράκης, εκδότης των εφημερίδων και περιοδικών Ελεύθερο Βήμα, Αθηναϊκά Νέα και Οικονομικός Ταχυδρόμος, απέφυγαν την προσωπική εμπλοκή στη συνεργασία με τους κατακτητές και εγκατέλειψαν τις επιχειρήσεις τους και τη χώρα. Αλλά και αυτές οι περιπτώσεις δεν στερούνται αμφισημιών. [Ο Μποδοσάκης είναι εκτός θέματος]
    Οι εφημερίδες του Δ. Λαμπράκη στην αρχή εμφανίστηκαν να «εκδίδονται από επιτροπήν του εργαζομένου προσωπικού». Από τις 15 Μαΐου 1941 επανήλθε το όνομα του και μέχρι τις 27 Απριλίου διευθυντή Γεωργίου Συριώτη. Εξέλιπε μόνον το όνομα του ιδιοκτήτη, το οποίο αντικαταστάθηκε αργότερα από την «ΑΕ Το Ελεύθερον Βήμα». Με αυτό το σχήμα ιδιοκτησίας και διεύθυνσης οι εφημερίδες προσαρμόστηκαν στις απαιτήσεις των κατακτητών, για να αποδοθούν αποκαθαρμένες στον ιδιοκτήτη τους με τους ελαφρά διαφοροποιημένους τίτλους Το Βήμα και Τα Νέα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας τον Φεβρουάριο του 1945, όταν επανακυκλοφόρησαν και άλλες εφημερίδες, όπως η Καθημερινή, που είχαν συνεχίσει να εκδίδονται κατά την Κατοχή, για να αναγκασθούν να διακόψουν την έκδοσή τους με την απελευθέρωση τον Οκτώβριο του 1944.

    Σε άλλο άρθρο βλέπω το πρωτοσέλιδο του Βήματος της 16.11.1952, ημέρας των εκλογών, με τίτλο:
    ΘΕΡΜΟΙ ΠΑΡΑΣΤΑΤΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΑΡΧΟΥ ΠΑΠΑΓΟΥ

  95. Μαρία said

    Ο Αλφρέδος πού λουφάζει;

  96. Περί Μποδοσάκη-Αθανασιάδη, στην «Ιστορία του Ισπανικού Εμφυλίου» ο Άντονι Μπίβορ λαθρέμπορα τον ανεβάζει, λαθρέμπορα τον κατεβάζει, λέγοντας ότι συνεργαζόταν με τον Γκέρινγκ για να πουλάει πανάκριβα άχρηστα όπλα και πυρομαχικά στους Δημοκρατικούς, ενώ ταυτόχρονα πουλούσε φτηνά και αποτελεσματικά όπλα στους Φρανκικούς φασίστες.
    Αν, λοιπόν, ο Πρόδρομος Μποδοσάκης-Αθανασιάδης δεν συνεργάστηκε με τους Γερμανούς στην Ελλάδα, μάλλον ήταν επειδή συνεργαζόταν αποδοτικά με το αφεντικό τους κι άρα δεν χρειαζόταν να εκτεθεί τοπικά.

  97. Μαρία said

    96 Βρε Σκύλε, ο Μποδοσ. δεν έβγαζε εφημερίδα. Αυτό εννοούσα γράφοντας οτι είναι εκτός θέματος.
    Αφού όμως αναφέρθηκες στον ισπανικό εμφύλιο, προπαγάνδα υπέρ του Φράνκο έκανε κι ο Καζαντζάκης στις ανταποκρίσεις του στην Καθημερινή απο τις 24/11/1936 έως τις 17/1/1937.

  98. betatzis said

    # Μαρία, σχόλιο 97.

    Ερώτηση : Οι ανταποκρίσεις αυτές μήπως είναι το περιεχόμενο του «Ταξιδεύοντας, Ισπανία» ;;;.

    Όντως εκεί κάνει προπαγάνδα υπέρ Φράνκο και των γενναίων του πολεμιστών, στη συνέχεια τα μπερδεύει γράφοντας κάτι ομιχλώδη φλου αρτιστίκ αντιπολεμικά και τέλος κάνει και μια εντελώς απολιτίκ ερμηνεία, ότι ο ισπανικός εμφύλιος οφείλεται στην ψυχοσύνθεση των Ισπανών που γουστάρουν κάπου κάπου να κάνουν και κανένα εμφύλιο πόλεμο για να ξεχαρμανιάζουν (γράφω από μνήμης και όπως τα θυμάμαι).

    Συγγνώμην για το εκτός θέματος, αλλά με τον συγκεκριμένο έχω σχέση αγάπης – μίσους που μ΄ αρέσει να την τροφοδοτώ κάπου κάπου.

    Για το θέμα, να πω και ΄γω ότι δεν θα χαράμιζα ούτε ένα ευρώπουλο σε εφημερίδες. «Επίσημη» ενημέρωση μόνο από διαδίκτυο.

    Για τους λάτρεις του χαρτιού, όπως ο νικοκύρης (και ΄γω), υπάρχουν διάφορα εντυπάκια, που βγαίνουν χωρίς χορηγούς και διαφημίσεις, σε στυλ εφημερίδας ή περιοδικών, για διάφορα θέματα, πολιτικά, πολιτιστικά, ενημερωτικά κλπ., τα οποία αξίζει ο εραστής του εντύπου να αγοράζει. Π.χ. υπάρχουν τα λεγόμενα φανζινς, αλλά υπάρχουν και εφημερίδες και περιοδικά εκτός ευρείας κυκλοφορίας, συνήθως πολιτικού περιεχομένου κλπ., από τα οποία και σοβαρή ενημέρωση λαμβάνεις, και ενδιαφέροντα άρθρα γνώμης διαβάζεις και ευχαριστημένος είσαι που δεν ρίχνεις νερό στο μύλο κάθε «ομίλου». Και έχουν και την συλλεκτική τους αξία, για όποιον ενδιαφέρεται για την πλευρά αυτή.

  99. Μαρία said

    98 Στο Ταξιδεύοντας Ισπανία περιλαμβάνονται α.ταξιδιωτικές εντυπώσεις και απο παλιότερο ταξίδι του β.μερικές, όχι όλες, απο τις ανταποκρίσεις στην Καθημερινή αλλά κουτσουρεμένες.

    πηγή:Βαγγέλης Αγγελής, Η προπαγάνδα στην Ελλάδα για το ισπανικό ζήτημα, 1936-1939 στο:1936 Ελλάδα και Ισπανία,επιμ. Δ. Φιλιππής, Αθήνα 2007.

  100. betatzis said

    # 99. Ευχαριστώ.

  101. Μπουκανιέρος said

    Μιας και περάσαμε Ισπανία (και κρατώντας επαφή με το θέμα του ποστ), η Κυριακάτικη Ελέ ανάμεσα σε άλλα συμπράγαλα δίνει, λέει, και το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα – με εξώφυλλο έργο εκείνου που χειροκρόταγε τους φονιάδες του Λόρκα.

  102. Μαρία said

    101 Μα δεν έχει άλλους ζωγράφους η Ισπανία!
    http://www.counterpunch.org/navarro12062003.html

  103. Alfred E. Newman said

    Πολύ συνοπτικά.
    Οι εφημερίδες σε όλη τη χώρα που συνέχισαν την έκδοσή τους κατα τη διάρκεια της Κατοχής με την Απελευθέρωση αναγκάστηκαν να διακόψουν την έκδοσή τους λόγω απαγόρευσης χρήσης των τίτλων τους.
    Ορισμένες -όπως η Καθημερινή- παρέμειναν κλειστές για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Οι άλλες τροποποίησαν αμέσως τους τίτλους τους και έτσι εμφανίστηκαν ως «νέες» εφημερίδες.
    Η απαγόρευση άρθηκε σε λίγο αλλά στην περίπτωσή μας το Βήμα και τα Νέα διατήρησαν πια τους νέους τίτλους.
    Βέβαια στην επόμενη φάση έκλεισαν οι αριστερές εφημερίδες αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία…

  104. Μαρία said

    103 Σαν τα χιόνια!
    Ο «Ήλιος» για τα Αθηναϊκά Νέα δίνει τις παρακάτω ημερομηνίες:
    Διακόπτεται η έκδοση στις 15/9/1944, ξανακυκλοφορεί απο 22/1/1945-30/4/45 και εμφανίζεται με το νέο τίτλο στις 15/5/45.

  105. REISIS said

    Επειδή και εγώ από πολύ μικρός διαβάζω εφημερίδες, πραγματικά λυπάμαι όταν κλείνει μια εφημερίδα (άσχετα αν το ΒΗΜΑ & η ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ δεν ήταν οι προσωπικές καθημερινές μου επιλογές). Οταν κλείνει μια εφημερίδα, δεν λείπει μόνο από τους πιστούς αναγνώστες της αλλά και από όσους έχουν αγαπήσει αυτό που λέμε έντυπη ενημέρωση. Αλλά αυτό που κυρίως θα λείψει είναι το μεροκάματο από τις οικογένειες των τεχνικών, των υπαλλήλων και των γραφιάδων της. Και αυτό δεν είναι κάτι που πρέπει να αγνοούμε ή να το προσπερνάμε επειδή μας καλύπτει το στερεότυπο ότι η εφημερίδα πουλά κατασκευασμένες αλήθειες ή τα νέα που θέλει η εργοδοτική διαπλοκή. Ο αναγνώστης των εφημερίδων, ανεξάρτητα το πώς θα ασχοληθεί με ένα άρθρο που διάβασε (αν θα γράψει επιστολή στη στήλη των αναγνωστών ή όχι) έχει πάντα τον τελευταίο λόγο μιας και στηρίζει με το χρήμα του την κυκλοφορία της. Ενα πρόχειρο παράδειγμα της δύναμης των αναγνωστών μιας εφημερίδας είναι η «αποχώρηση» του κ. Θ.Αναστασιάδη από αυτήν μετά από πολύημερο βομβαρδισμό επιστολών – τοποθετήσεων. Και για μην ξεχνιόμαστε μια εφημερίδα δεν είναι μόνο ο μεγαλοδημοσιογράφος της, αλλά άνθρωποι που γράφουν κείμενα όπως αυτά που διάβασα στο φύλλο των «απολυμένων» της «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗΣ των συντακτών» και με συγκίνησαν. Τέλος θα συμφωνήσω με τα λεγόμενα της τελευταίας παραγράφου του BETATZIS (σχόλιο 98)

  106. Μαρία said

    105
    >μιας και στηρίζει με το χρήμα του την κυκλοφορία της
    Δευτερευόντως. Τα πολλά φράγκα προέρχονται απ’ τη διαφήμιση.

  107. Κατά τον κ.Σιδέρη, πάντως, φταίμε οι Έλληνες που δεν διαβάζουμε. Φτου μας!

  108. REISIS said

    Το πιο πιθανό είναι ότι το χρήμα του αναγνώστη είναι η μικρότερη πηγή χρηματοδότησης μιας εφημερίδας. Αποτελεί όμως η κυκλοφορία της τον δικαιολογητικό παράγοντα για να εισρεύσουν η διαφήμιση και τα δάνεια.

  109. @ 90
    και τώρα που το σκέφτομαι, φίλε Μπουκανιέρε, στην τηλεόραση προτιμώ τις ειδήσεις για τους κωφάλαλους που είναι κατά την γνώμη μου από τις πιο λιτές και αγνές, καθώς επίσης και τις ειδήσεις σε 1 λεπτό.

  110. Βασίλης Κ said

    Πάντως είτε στις ηλεκτρονικές, είτε στις έντυπες εκδόσεις οι εφημερίδες (και τα υπόλοιπα μέσα) κρίνονται και κερδίζουν σεβασμό και κυρίως αναγνώστες από τη δουλειά που κάνουν. Τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, ένα τεράστιο θέμα έχει «σκάσει» με τη δημοσίευση σε Guardian, ΝΥTimes, Spiegel απόρρητων εγγράφων που διέρρευσαν από (διέρρευσε;) το Wikileaks. Δε θα σταθώ στην ουσία του θέματος αλλά στην κάλυψή του. Ο Guardian που διάβαζα πριν λίγο έχει ήδη ψαρέψει σημαντικές ειδήσεις, έχει σοβαρές αναλύσεις και σχόλια (και αναγνωστών) αλλά το σημαντικότερο έχει διαδραστικούς χάρτες και μπόλικο επεξηγηματικό υλικό για το τι είναι αυτά τα έγγραφα, τι σημαίνουν, πως δουλεύει το πράμα, πως μπορείς να τα κατεβάσεις και να τα ψάξεις μόνος σου κλπ. Φοβάμαι πως ακόμα και αν έφτανε σε ελληνικό μέσο τέτοιο υλικό δε θα μπορούσε, δε θα ήξερε και ίσως δε ήθελε να το αξιοποιήσει…

  111. pros87 said

    #86 «Προφανώς, αλλά είναι και μεγάλη κουβέντα τι θα πει πραγματικός εφημεριδάνθρωπος; Γεννιέσαι; γίνεσαι; το σπουδάζεις;»

    Απλά το παλεύεις καθημερινά και κρίνεσαι με το ευρουλάκι του αναγνώστη σου…
    Αυτού, που σε τελική ανάλυση αποφασίζει τι είναι ο καθένας!
    Το προηγούμενο σχόλιο δείχνει πολύ καλά αυτό που λείπει.

  112. Κάποιος said

    Σωστά ανέφερε φίλος και το προκατασκευασμένο ρεπορτάζ της επίσκεψης του Ερντογάν που δεν έγινε ποτέ. Το «κατάπτυστο» για το «παραιτηθείτε κύριε πρόεδρε» πήγαινε στο ότι απροκάλυπτα επιχείρησε να αναμειχθεί στα εσωτερικά κόμματος, προωθώντας τον εκλεκτό του για την προεδρία, με ψεύτικη μάλιστα (όπως αποδείχθηκε κι από το αποτέλεσμα) δημοσκόπηση. Ναι, κι άλλοι έσπρωχναν τότε Βενιζέλο, όμως κανείς δεν το έκανε με τέτοιο τρόπο. Και εντάξει, αυτό είναι κάτι που από την Αυριανή για παράδειγμα το περιμένεις, αλλά το Βήμα καλλιεργούσε υποτίθεται το προφίλ του «σοβαρού» και του «αντικειμενικού».

  113. xasodikis said

    Κοίτα να δεις σύμπτωση, χτες συζητούσα το θέμα με φίλο επαγγελματία γελοιογράφο. Μου μετέφερε (και σας μεταφέρω με κάθε επιφύλαξη) διάφορα που ακούγονται στον χώρο, μεταξύ των οποίων ότι γίνεται προσπάθεια συγχώνευσης ΔΟΛ-Μπόμπολα και ότι ο επόμενος μεγάλος τίτλος που κινδυνεύει σοβαρά πλέον είναι η Ελευθεροτυπία. Είναι πια σαφές ότι η ελληνική αγορά δεν σηκώνει τόσα πολλά μήντια (έντυπα και ηλεκτρονικά), και τώρα με την κρίση φαίνεται να πλησιάζει η ώρα του ξεκαθαρίσματος. Τώρα αν αυτοί που θα επιβιώσουν από τη διαδικασία θα είναι και οι καλύτεροι, έχω κάποιες αμφιβολίες…
    Συμφωνώ με τους προλαλήσαντες ότι το σύστημα της επί πληρωμή διαδικτυακής έκδοσης δεν φαίνεται βιώσιμο για καμία από τις εφημερίδες που κυκλοφορούν.

  114. bernardina said

    Iδού μια πρωτότυπη ιδέα για μετάλλαξη.
    (Φυσικά την αρχική πληροφορία τη βρήκα σε… εφημερίδα 😀 )

    http://myhumancomputer.blogspot.com/

  115. Και μια άποψη εκ των έσω: http://derveniotis.wordpress.com/2010/11/29/r-i-p-%cf%84y%cf%80/

  116. cortlinux said

    Παρότι δεν ήμουν φανατικός του βήματος νομίζω ότι οι περισσότεροι είναι αρκετά άδικοι με την συγκεκριμένη εφημερίδα. Δεν θα διαφωνήσω στο ότι ήταν το έντυπο MEGA ή πιο σωστά ένας από τους εκπροσώπους της πρασινοφρουράς, αλλά από την άλλη νομίζω ότι είχε πολλά ενδιαφέροντα ένθετα τόσο για το βιβλίο όσο και για την επιστήμη. Ενώ ειδικά για την κυριακάτικη έκδοση μπορώ να πω ότι είχα εντυπωσιαστεί με την ποιότητα των βιβλίων που είχαν δώρο και τα οποία δεν ήταν του σωρού συνήθως.

    Σχετικά με την πολιτική του τοποθέτηση δεν μπορώ να πω ότι με απασχολούσε μια και οι πιο ειλικρινείς σε αυτό το θέμα εφημερίδες είναι οι κομματικές (τύπου ριζοσπάστη) ή οι εφημερίδες τύπου «πρωταθλητής» (άμα περιμένεις να δεις καλό λόγο για τον βάζελο εκεί μέσα μάλλον δεν ξέρεις τι διαβάζεις).

    Γενικά δεν είμαι αρνητικός στο να πληρώσω μία έντυπη έκδοση εφόσον πληρεί κάποιες προυποθέσεις οι οποίες ταιριάζουν με τα κριτήρια του π2 (μπαγασάκο σταματήσατε να μας γεμίζετε με όμορφα άρθρα αλλά οκ σας συναντούμε ) αν και πιο σίγουρα θα τα έδινα σε μία περιοδική τύπου seed.

    Ο έντυπος τύπος απλά θα αλλάξει και θα μετασχηματιστεί σε κάτι άλλο. Κανένας γουτεμβέργιος δεν πεθαίνει παρόλα όσα λέει ο ψυχάρης. Όπως όλα τα μέσα κι αυτό θα βρει τον δρόμο του που για μένα δεν είναι εμφανής ακόμη μια και θα φανεί ουσιαστικά σε καμία 20ετία που θα ουσιαστικά θα έχουμε χωνέψει τις παρούσες τεχνολογικές εξελίξεις.

    Για να γίνει πιο κατανοητό το παράδειγμα: Δεν πρόκειται κανείς να μαθαίνει σε ένα παιδί να χρησιμοποιεί τον υπολογιστή, απλά θα ξέρει να το κάνει. Χρειάστηκε να μάθετε σε ένα παιδί το πώς θα γράφει στο κινητό; Μάλλον σας παραδίδει και διάλεξη για το θέμα.

    Δεν θα μου λείπει το χαρτί γιατί απλά δεν θα το χω γνωρίσει, όπως δεν μου λείπει και ο πάπυρος. Θα με εντυπωσιάζει βέβαια όταν θα το βλέπω αλλά όσο με εντυπωσιάζει ο ένιακ ή τα βιβλία των βυζαντινώ μοναχών.

    Δεν ξέρω αν θα έδινα ποτέ ένα ποσό στο ηλεκτρονικό βήμα αλλά τολμώ να πω ότι είναι μία ριψοκίνδυνη κίνηση όπου όμως έχει ως στόχο όχι εσάς αλλά… τους νεώτερους. 😉

  117. Β.Π. said

    Αγαπητέ Νίκο καλησπέρα. Άκομψα και απαξιωτικα τα σχόλιά σου για την ¨Εστία¨ . Θα μου επιτρέψεις να παραθέσω ένα μέρος του κύριου άρθρου που δημοσιέυτηκε στο πρώτο φύλλο της ¨Εστίας¨της 6 Μαρτιου 1894, όπου αναλύονται οι υψηλοί στόχοι και η αποστολή της εφημερίδας :
    ¨ Μετ’ αισθήματος ελπίδος χρηστής, εμφανίζεται ενώπιον του πανελληνίου η ¨»Εστία¨. Επί τέταρτον σχεδόν αιώνα βιώσασα ως εβδομαδιαίον περιοδικόν, μεταβάλλεται τανύν εις δεκατετραήμερον, της χρονικής όμως ταύτης τροποποιήσεως επαρκές, ως νομίζει, αντιστάθμισμα προσφέρει εις το πλήθος των αναγνωστών της και εις το Ελληνικόν δημόσιον εν γένει την καθημερινήν αυτής έκδοσιν ως φύλλου πολιτικού και φιλολογικού. Σκέψεις, άς, εν τη εκτυλίξει του ημετέρου φύλλου ελπίζομεν ότι θα εκτιμήση προσηκόντως το δημόσιον, υπηγόρευσαν ημίν την γενναίαν και ριζικήν ταύτην τροποποίησιν ήτις, μη αλλοιούσα παντελώς την κεφαλαιώδη και αρχικήν του περιοδικού αποστολήν, επέρχεται όμως εν χρόνω ευθέτω, προσθέτουσα μονάδα εις το άθροισμα των σοβαρών και πεφωτισμένων εθνικών φύλλων των εν τη πρωτευούση του ελευθέρου κράτους υπηρετούντων μετά τιμίας προθέσεως και ζήλου ακαταβλήτου τα πολλαπλά της μεγάλης και ενιαίας πατρίδος συμφέροντα.
    … Ανάπτομεν τον πυρσόν της ¨Εστίας¨ επικαλούμενοιτην αρωγήν και συμπάθειαν του Κοινού επί τη ελπίδι ότι ως έπαθλον των θυσιών και αγώνων ημών θα αναδείξωμεν την ¨Εστίαν¨Εστιάδα αληθή,ξένην προς τα πάθη και τας υπερβολάς,τιμίαν και πιστήν εν τω νέω αυτής σεμνώ υπουργήματι. Ιέρειαν της Αληθείας δυναμένην ακατακρίτως να αίρη υψηλά την αμίαντον αυτής φωτεινήν δάδα ¨.

  118. shin0bi said

    Καταρχήν, μιλάμε για αποκλειστικά ηλέκδοση και όχι για ηλέκδοση της έντυπης εφημερίδας. Άρα μοναδικός σκοπός είναι η ελαχιστοποίηση κόστους και η απλή αναπαραγωγή ειδήσεων με τη γνωστή μέθοδο του copy paste ( δεν νομίζω να αρθογραφούν κανονικά όσοι εργάζονται σήμερα στο ΒΗΜΑ, θα βάλει βάρδιες να σαρώνουν το διαδίκτυο και να αντιγράφουν – πλείστα τα παραδέιγματα «ειδησεογραφικών» σάιτ).
    Γιατί να πληρώσει κάποιος συνδρομή για κάτι τέτοιο, που θεωρώ σίγουρο ότι κάτι τέτοιο θα ‘ναι;
    Παράλληλα, θυμίζω και το παράδειγμα των ΝΕΩΝ, όπου έβαλαν συνδρομή για την έκδοση σε pdf. Αποτέλεσμα η κατακόρυφη πτώση. Φυσικά, συνδρομές των 30 ή ακόμα και 10 € μηνιαίως δεν έχουν απολύτως καμία τύχη. Τόσα δεν δίνουμε ούτε για την ίδια την παροχή ίντερνετ.
    Παράλληλα, το έντυπο δεν μπορεί να αντικατασταθεί σε κάποιες περιπτώσεις. Θες την εφημεριδούλα να αράξεις στον καναπέ να τη διαβάσεις.
    Θες να λύσεις το σταυρόλεξο. Ηλεκτρονικά μάλλον θα πρέπει να έχεις κάποιο είδος οθόνης αφής με αντίστοιχο στυλό για να τα καταφέρεις.
    Και επίσης σημαντικό (όσο αστείο κι αν ακούγεται). Πόσοι παίρνουν εφημερίδα στην τουαλέτα;;;
    Μέγα το πρόβλημα! Και μερικοί δεν έχουν καν λάπτοπ.

  119. sarant said

    Καλώς ήρθατε, αγαπητέ!

    Πάντως, για το διάβασμα στο λεωφορείο -που είναι μια βασική χρήση της εφημερίδας-, σήμερα μού έτυχε το εξής: ένας διπλανός μου, νέος αλλά όχι πολύ, έβγαλε από την τσάντα του ένα πράγμα που πρέπει να ήταν ipad, το άνοιξε, κατέβασε την τοπική εφημερίδα (ή μπήκε στο σάιτ της) και άρχισε να την διαβάζει.

  120. Αυτό που ετοιμάζει ο ΔΟΛ σίγουρα θα έχει και e-book μέσα, μορφότυπο για τις καινούριες συσκευές χειρός των 7 ιντσών. Δεν θα είναι μόνο website. Ο κύριος λόγος γι’ αυτό είναι ότι πρέπει να πείσει για να μαζέψει διαφήμιση. Αφήστε να λέει για 80.000 επισκέπτες, μούφα είναι όλα αυτά, οι διαφημιζόμενοι δεν πείθονται. Θα προσπαθήσει να μαζέψει διαφήμιση πλασάροντας ως νέο αυτή τη μορφή, που περιέγραψες νικοκύρη. Με συμπληρωματικό το website. Γιατί ας μας λέει ότι πέσανε οι αναγνώστες. Όπως ειπώθηκε ήδη, οι αναγνώστες είναι ένα από τα ατού για να πάρει διαφήμιση ένα έντυπο. Αλλά η κύρια πηγή εσόδων είναι η διαφήμιση.

    Στη τεχνολογία αυτήν θα ποντάρει, λοιπόν. Αν θα τσιμπήσει η αγορά και το κοινό; Γι’ αυτό είπα ότι περιμένω να το συνδυάσει με έκπτωση-προσφορά κάποιας συσκευής.

  121. διόρθωση στην πρώτη αράδα: μορφότυπα

  122. Δεν διατύπωσα με σαφήνεια ότι το πρόβλημα για τον ΔΟΛ και όλους τους υπολοίπους είναι ότι μίκρυνε η διαφημιστική πίτα. Ακριβέστερα, συρρικνώθηκε, κι αυτό είναι αποτέλεσμα της ύφεσης και μόνο, όχι της πτώσης της κυκλοφορίας. Το ημερήσιο Βήμα από την πρώτη μέρα της επανακυκλοφορίας του το 99, δεν νομίζω να ξεπέρασε πολλές φορές τις τετραψήφιες πωλήσεις. Αλλά όσο έρεε ο πακτωλός από κράτος, ΔΕΚΟ, τράπεζες και ιδιώτες, πέρα έβρεχε…

    Και για να ολοκληρώσω τις προφητείες, θα δείτε, εξαιτίας του εγχειρήματος του Βήματος, να γίνεται προσπάθεια περαιτέρω ρύθμισης για την κρατική και ιδιωτική διαφήμιση στα ιντερνετικά μέσα -δεν λέω στον Ιστό, αποκλειστικά- και θα υπάρξει κι άλλη επίθεση στα ιστολόγια και αφορμή για άρση του δικαιώματος στην ανωνυμία.

  123. Μαρία said

    123 Έπεσε κατα 25% η διαφήμιση. Ή το διάβασα ή το άκουσα τις προάλλες απο Φυντανίδη σε σχετική συζήτηση στην ΕΤ3.

  124. 25% από πότε; φέτος; οι απώλειες είναι σωρευτικές, ξεκινάνε μετά τη χρονιά του εφιάλτη των ολυμπιακών, και από το 07 και μετά τσούζουν…

    Επίσης, όλο συμπληρώνω τη σκέψη μου, το να πεις ότι δεν κλείνω αλλά γίνομαι διαδικτυακός, βολεύει για να μην απολύσεις, να μην καλύπτεσαι από συλλογικές συμβάσεις, να διαπραγματευτείς απ’ του χρόνου ατομικές συμβάσεις, κλπ.

    Ο νικοκύρης μίλησε για Απογευματινή και Βήμα. Είδατε πόσο γρήγορα ξεχάσαμε τον Ελεύθερο Τύπο; Θα μου πεις ξανάνοιξε…

  125. Immortalité said

    Γιατί να μην καλύπτεσαι από τις συλλογικές συμβάσεις;

  126. #126 Μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε καθεστώς για τους διαδικτυακούς -ας πούμε- δημοσιογράφους, και τους υπόλοιπους εργαζομένους σε αυτά. Θαρρώ στην ΕΣΗΕΑ δεν τους έβαζαν. Δεν ξέρω αν άλλαξε κάτι· μακάρι.

  127. Μαρία said

    127 Δεν νομίζω.
    http://protovoulianeonmme.blogspot.com/2010_05_01_archive.html

  128. Το «δεν νομίζω» πού πάει πάλι; Δεν νομίζεις ότι άλλαξε κάτι; ή δεν νομίζεις ότι είναι εκτός ΕΣΗΕΑ;

  129. Μαρία said

    129 Οτι άλλαξε κάτι.

  130. sarant said

    121: Άρα, θα επιστρατεύσει το αρχείο του, διότι θα θέλει πολύ περιεχόμενο. Αλλά χρειάζεται και σύγχρονο περιεχόμενο, όχι μόνο παλιό.

  131. #131 Όχι απαραίτητα. Θα βγαίνει καθημερινή έκδοση, φαντάζομαι, με την τρέχουσα ειδησεογραφία. Θα έχει στήσιμο -εξώφυλλο, τίτλοι, στήλες, εικόνες, άρθρα, κλπ., όπως ένα συμβατικό φύλλο, αλλά προσαρμοσμένο για τις συσκευές αυτές. Μάλλον θα υπάρχει και εκδοχή pdf. Το αρχειακό υλικό, με την ξερή τους την κεφάλα, πιθανολογώ ότι θα το κρατήσουν επί πληρωμή, όπως τώρα.

  132. Immortalité said

    @ 127 Δεν έχω ασχοληθεί με διαδικτυακούς δημοσιογράφους μόνο με έντυπους και ραδιοφωνικούς. Δεν νομίζω όμως ότι ένας δημοσιογράφος που είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ χάνει την ιδιότητά του αν αρθρογραφεί σε διαδικτυακή εφημερίδα. Αν θυμάμαι καλά οι συμβάσεις μιλούν για ημερήσιο και περιοδικό τύπο. Ακόμα και αν προσπαθήσουν να τον απεντάξουν από την συλλογική σύμβαση νομίζω ότι η προσφυγή στο δικαστήριο θα κάλυπτε το κενό του νόμου. Δεν είναι καθόλου δύσκολο να επεκταθεί η ισχύς της σύμβασης και στο διαδίκτυο. Ήδη στον ορισμό των «εγγράφων» του Κ.Πολ.Δ. περιλαμβάνεται πια και η ηλεκτρονική αλληλογραφία και διάφορα άλλα διαδικτυακά. Ήδη, δειλά δειλά η νομολογία* δέχεται ότι στο ιδιώνυμο αδίκημα «συκοφαντική δυσφήμιση δια του τύπου» περιλαμβάνεται και αυτή δια του διαδικτυακού τύπου ή του απλού διαδικτύου. Ο ΑΠ είναι ο οπισθοδρομικός αλλά θα στρώσει και αυτός που θα πάει…

    8962/2006 ΕΦ ΑΘ ( 451290)
    (Δ/ΝΗ 2007/1518)
    Αδικήματα δια του τύπου. Οι αναφυόμενες διαφορές εκδικάζονται κατά το άρθρο
    681Δ του ΚΠολΔ. Αρμόδιο καθ` ύλην δικαστήριο και πρόσωπο που μπορεί να
    εναχθεί με την αγωγή αποζημίωσης. Το ίδιο ισχύει και επί προσβολών της
    προσωπικότητας που συντελούνται στο διαδίκτυο μέσω ηλεκτρονικών ιστοσελίδων.

    Ο συντάκτης του επιλήψιμου δημοσιεύματος ή ο εκδότης του εντύπου ή ο
    διευθυντής σύνταξης ευθύνονται κατά τις οικείες διατάξεις του ΑΚ και του ΠΚ,
    αφού οι διατάξεις του ν. 1178/1981 εφαρμόζονται στην ευθύνη του ιδιοκτήτη του
    εντύπου.

  133. Μαρία said

    Ποιες συλλογικές συμβάσεις, βρε Ιμόρ. Χιλιάδες νέοι δημοσιογράφοι δουλεύουν με μπλοκάκι. Ο Στάζυ σ’ αυτό το καθεστώς αναφέρεται και προβλέπει οτι θα γενικευτεί. Δες ξανά το 128 και το καταστατικό της ΕΣΗΕΑ, που για να γίνεις μέλος της πρέπει να μπεις στο μισθολόγιο, να προσληφθείς κάπου.
    http://www.esiea.gr/gr/index.html

  134. Immortalité said

    Μαρία μιλούσαμε για εφημερίδες που κλείνουν και γίνονται διαδικτυακές. 125: Το να πεις ότι δεν κλείνω αλλά γίνομαι διαδικτυακός, βολεύει για να μην απολύσεις, να μην καλύπτεσαι από συλλογικές συμβάσεις
    Εφόσον απασχολήσουν το ίδιο προσωπικό ή προσωπικό που είναι ήδη γραμμένο στην ΕΣΗΕΑ δεν βλέπω το λόγο να μην εφαρμόζονται οι συμβάσεις. Εγώ αυτό κατάλαβα ότι είπε ο Στάζυ. Αλλά πάλι δεν τον καταλαβαίνω πάντα. Οπότε ας μας το διευκρινίσει.

  135. Μπουκανιέρος said

    Ιμόρ μην ανχώνεσαι 🙂
    Δεν άκουσες που οι συλλογικές συμβάσεις είναι κακό πράμα και θα το ξεφορτωθούμε;
    (στενοχωρούν και τους ινβέστορες)

  136. Immortalité said

    Σωστά, μένουν οι αλυσίδες. Αλλά είναι παραγγελία και αργούνε οι ρημάδες…

    πάει αυτή

  137. Δουλειά μπόλικη θάχουν οι δικηγόροι του εργατικού. Ιμμόρ, και στα δύο αναφέρομαι. Έχεις δίκιο να λες ότι αυτός που ήδη είναι γραμμένος στην ΕΣΗΕΑ κινδυνεύει λιγότερο, αν μείνει χωρίς εργοδότη-έντυπο. Αλλά ο κανόνας είναι το μπλοκάκι, σύντομα και η ατομική σύμβαση, οπότε όλοι λίγο πολύ θα βρεθούν στον αέρα. Επίσης, αναφερόμουν και στις μη δημοσιογραφικές ειδικότητες. Από αυτόν που συντηρεί τον ιστότοπο, ή τρέχει το τοπικό δίκτυο ως τη δακτυλογράφο.

  138. Immortalité said

    @ 138 Να διευκρινίσω μόνο ότι η «ατομική σύμβαση» είναι υποχρεωτική ακόμα και όταν ο κλάδος καλύπτεται από «συλλογική σύμβαση». Με τον όρο ατομική ορίζουμε τη σύμβαση μεταξύ εργαζομένου και εργοδότη, η οποία καθορίζει το είδος της σχέσης, το ωράριο και όλα τα λοιπά και στην οποία αναφέρεται η όποια συλλογική σύμβαση εφαρμόζεται. Όλο το παιχνίδι παίζεται στην «ιδιότητα» του εργαζομένου με την οποία υπογράφει τη σύμβασή του. Εφόσον είναι δημοσιογράφος ας πούμε, και δεν προσελήφθη από εταιρεία ντελίβερι, τότε δεν υπάρχει λόγος να μην εφαρμόζεται στη σύμβασή του η ισχύουσα συλλογική σύμβαση. Αρμόδια για να προστατέψει τους δημοσιογράφους είναι η ΕΣΗΕΑ αφού αυτή αποφασίζει σε ποιους θ’ αναγνωρίσει την ιδιότητα. Τώρα για τις μη δημοσιογραφικές ιδιότητες όλα εξαρτώνται και όλα μπορούν να καλυφθούν. Αλλά όσοι αποφασίζουν να δουλέψουν εκτός συλλογικών οργάνων, είναι γενικότερα εύκολη βορά θαρρώ. Όχι μόνο στο χώρο του διαδικτύου. Λαός ενωμένος ποτέ νικημένος. Έτσι δε λένε;

    Συγγνώμη, υπάρχουν ακόμα δακτυλογράφοι;

  139. όχι, τώρα έχουν πιο σικ ονομασίες

  140. Immortalité said

    Like?

  141. Πάει κι η Athens Plus…
    (κι από προχτές αγνοείται κι η Ελληνοφρένεια)

  142. http://tvxs.gr/news/%CF%83%CE%BA%CE%AF%CF%84%CF%83%CE%B1/%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%BE%CF%8E%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%C2%AB%CE%B2%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82%C2%BB-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%87%CF%81%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%B1

  143. #65 Τώρα ολόκληρο το βιβλίο (αναφέρθηκε και στο ποστ για τέτοια βιβλία γενικώς).

  144. sarant said

    Ευχαριστούμε, θείε-Στάζιμπε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: