Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 13 – Ήταν Έλληνας διανοητής ο Πλάτων;

Posted by sarant στο 24 Μαΐου, 2018


Εδώ και κάμποσο καιρό άρχισα τη δημοσίευση αποσπασμάτων από το βιβλίο του Δημήτρη Σαραντάκου «Τι μας έμαθαν επιτέλους οι αρχαίοι Έλληνες;» που κυκλοφόρησε το 2010 από τις εκδόσεις Γνώση και έχει τον υπότιτλο «Χρηστομάθεια». Κανονικά οι δημοσιεύσεις αυτές γίνονται κάθε δεύτερη Τρίτη, αλλά τούτη τη φορά η δημοσίευση μετατεθηκε κατά δυο μερες.

Η σημερινή συνέχεια είναι η δέκατη τρίτη. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Έχουμε πια περάσει στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που έχει εργοβιογραφικά σκιαγραφήματα διανοητών. (Θυμίζω πως δεν δημοσιεύω ολόκληρο το βιβλίο αλλά επιλεγμένα κεφάλαια).

Ο σημερινός τίτλος θέτει ένα ερώτημα που, οπως αναγνωρίζει και ο πατέρας μου, μπορει να ακουστεί βλάσφημο. Ας πούμε ότι τον επέλεξα για να τραβήξω την προσοχή, αντί για έναν ουδέτερο τίτλο, οπως «Πλάτων».

Πλάτων. Γεννήθηκε στην Αθήνα και ανήκε σε επιφανή αριστοκρατική αθηναϊκή οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Αρίστων, ο οποίος καταγόταν από το γένος του Κόδρου, και μητέρα του η Περικτιόνη, η οποία καταγόταν από το γένος του νομοθέτη Σόλωνα. Η Περικτιόνη ήταν αδελφή του Χαρμίδη και ανιψιά του Κριτία, που και οι δύο ανήκαν στους Τριάκοντα Τυράννους. Αδελφοί του Πλάτωνα ήταν ο Αδείμαντος και ο Γλαύκων. Ο ίδιος λεγόταν Αριστοκλής, αλλά αργότερα ονομάστηκε Πλάτων, γιατί είχε ευρύ στέρνο και πλατύ μέτωπο. Γνώρισε τον Σωκράτη σε ηλικία 20 ετών και έμεινε κοντά του μέχρι τον θάνατο του μεγάλου δασκάλου (399 π.Χ.). Ο άδικος θάνατος του Σωκράτη αποτέλεσε το κίνητρο που τον έσπρωξε να καταπολεμήσει τον χαρακτήρα και τις λειτουργίες της αθηναϊκής δημοκρατίας, και να προτείνει με το έργο Πολιτεία την υποκατάστασή της με άλλο πολίτευμα.

Μετά τη θανάτωση του Σωκράτη για λίγο καιρό κατέφυγε στα Μέγαρα, κοντά στον συμμαθητή του τον Ευκλείδη. Ύστερα γύρισε στην Αθήνα, και για δέκα χρόνια ασχολήθηκε με τη συγγραφή φιλοσοφικών έργων, τα οποία φέρουν τη σφραγίδα της σωκρατικής φιλοσοφίας. Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Αίγυπτο και στην Κυρήνη, όπου σχετίστηκε με τον μαθηματικό Θεόδωρο, και τέλος στον Τάραντα της Ιταλίας, όπου γνώρισε τους Πυθαγόρειους, από τη φιλοσοφική σκέψη των οποίων επηρεάστηκε αποφασιστικά. Μετά πέρασε στη Σικελία. Στην αυλή του βασιλιά των Συρακουσών Διονυσίου Α΄ γνώρισε τον αδελφό του τον Δίωνα, με τον οποίον συνδέθηκε φιλικά. Η φιλία όμως αυτή προκάλεσε τις υποψίες του Διονυσίου για συνωμοσία, και γι’ αυτό έδιωξε τον Πλάτωνα από τη Σικελία. Στην επιστροφή του πιάστηκε στα ανοιχτά της Αίγινας, μεταφέρθηκε στο νησί και κινδύνεψε να πουληθεί ως δούλος αλλά τον εξαγόρασε ο Κυρηναίος φίλος του, ο Αννίκερις.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα άνοιξε το 387 π.Χ. φιλοσοφική σχολή κοντά στο ιερό του Ακάδημου, που γι’ αυτό ονομάστηκε Ακαδημία. Η σχολή συνέχισε να λειτουργεί και η ακτινοβολία της ήταν μεγάλη ώς τις αρχές του πρώτου αιώνα π. Χ., αλλά κατά το τέλος της ελληνιστικής εποχής είχε μετατραπεί σε Σκεπτική σχολή.

Για δεύτερη φορά ταξίδεψε στην αυλή των Συρακουσών, και με τον φίλο του τον Δίωνα προσπάθησαν να προσηλυτίσουν στις ιδέες τους τον νέο ηγεμόνα Διονύσιο Β΄. Η προσπάθεια απέτυχε και ο Πλάτων γύρισε στην Αθήνα. Για τρίτη φορά πήγε στη Σικελία το 361 π.Χ., με σκοπό να συμφιλιώσει τον Δίωνα με τον Διονύσιο. Και πάλι, όχι μόνο απέτυχε, αλλά κινδύνεψε και η ζωή του. Τον έσωσε η επέμβαση του Πυθαγόρειου Αρχύτα, ενώ ο Δίων δολοφονήθηκε το 353 π.Χ.. Έτσι ο Πλάτων έχασε τον άνθρωπο στον οποίο στήριξε τις ελπίδες του για την επιβολή των πολιτικών του ιδεών. Από τότε και μέχρι τον θάνατό του ασχολήθηκε με τη διδασκαλία και με τη συγγραφή φιλοσοφικών έργων.

Τα έργα του Πλάτωνος είναι 36 και όλα, εκτός από την Απολογία, διαλογικά. Και στη συγγραφή ο φιλόσοφος μιμήθηκε τη διδασκαλία του Σωκράτη, ο οποίος δίδασκε διαλογικά. Οι διάλογοί του επιγράφονται με το όνομα κάποιου από τα διαλεγόμενα πρόσωπα, π.χ. Τίμαιος, Γοργίας, Πρωταγόρας κλπ. Τρεις μόνο διάλογοι, το Συμπόσιο, η Πολιτεία και οι Νόμοι, τιτλοφορούνται από το περιεχόμενό τους. Σε όλους τους διαλόγους τη συζήτηση διευθύνει ο Σωκράτης. Στους παλαιότερους διαλόγους διατηρεί την εικόνα του πραγματικού Σωκράτη, ενώ στους νεότερους κάτω από το πρόσωπο του δασκάλου κρύβεται ο ίδιος ο μαθητής. Το σύνολο του πλατωνικού έργου διακρίνεται σε τρεις περιόδους με βάση τη χρονολογική σειρά:

α) Περίοδος νεότητας (400-387 π.Χ.): Απολογία, Κρίτων, Χαρμίδης, Πρωταγόρας, Λάχης, Ευθύφρων, Ιππίας Μείζων, Ιππίας Ελάσσων, Ίων, Λύσις.

β) Περίοδος ωριμότητας (386-367 π.Χ.): Μενέξενος, Κρατύλος, Ευθύδημος, Γοργίας, Μένων, Παρμενίδης, Φαίδων, Φαίδρος, Πολιτεία, Συμπόσιον, Θεαίτητος.

γ) Περίοδος γήρατος (366-348 π.Χ.): Σοφιστής, Πολιτικός, Φίληβος, Κριτίας, Τίμαιος, Νόμοι, Έβδομη επιστολή.

Η πλατωνική φιλοσοφία είναι δυϊστική, χωρίζοντας τον κόσμο σε μία υλική και μία ιδεατή σφαίρα ύπαρξης. Αυτό γίνεται με την εισαγωγή της θεωρίας των ιδεών, οι οποίες κατά τον Πλάτωνα είναι τα αιώνια αρχέτυπα των αισθητών, υλικών πραγμάτων, υπερβατικά σχήματα τα οποία γίνονται αντιληπτά μόνο με τη λογική και όχι με τις αισθήσεις. Τα αισθητά αντικείμενα τα θεωρεί κατώτερα, υλικά και φθαρτά είδωλα των ιδεών, οι οποίες τα μορφοποιούν. Έτσι π.χ. κάθε άλογο είναι υλικό στιγμιότυπο, ή αντανάκλαση, της άυλης ιδέας «άλογο», η οποία συγκεντρώνει τα αναλλοίωτα και κοινά χαρακτηριστικά όλων των αλόγων (αφηρημένες έννοιες όπως η δικαιοσύνη ή η ομορφιά έχουν επίσης τις δικές τους αρχετυπικές ιδέες).

Ο Πλάτων λοιπόν αναγνωρίζει δύο διαφορετικούς κόσμους, τον αισθητό, ο οποίος διαρκώς μεταβάλλεται και βρίσκεται σε αδιάκοπη ροή κατά τον Ηράκλειτο, και τον νοητό κόσμο, τον αναλλοίωτο, δηλαδή τις ιδέες, οι οποίες υπάρχουν σε τόπο επουράνιο. Αυτές είναι τα αρχέτυπα του ορατού κόσμου, τα αιώνια πρότυπα και υποδείγματα τα οποία συντηρούν τη μορφή των υποκείμενων υλικών σωμάτων. Πρόκειται δηλαδή για ένα δυϊστικό, ιεραρχικό μεταφυσικό σύστημα.

Ο Πλάτων ανέπτυξε συστηματικά τις διδασκαλίες του Πυθαγορισμού, δίνοντας μεγάλη σημασία, όπως και ο Πυθαγόρας, στα μαθηματικά, τα οποία έβλεπε ως «παράθυρο» στον κόσμο των ιδεών, αφού ασχολούνται με άυλες και αναλλοίωτες έννοιες οι οποίες διαμορφώνουν τον κόσμο. Κατηγορήθηκε ότι με τη θεωρία των ιδεών αποκάλυπτε «τα μυστικά των Μυστηρίων» στα οποία προφανώς ήταν μυημένος.

Η γνωσιολογία του ήταν καθαρά ορθολογική, καθώς πίστευε ότι μόνο με τον νου μπορούν να προσεγγιστούν οι ιδέες, και άρα η πραγματική, βαθύτερη φύση του κόσμου. Η εμπειρία των αισθήσεων για τον Πλάτωνα ήταν από αβέβαιη έως ψευδής, ενώ αντιθέτως η λογική διερεύνηση αποκάλυπτε έμφυτη γνώση, ενόραση των ανάλογων υπερβατικών ιδεών, η οποία προϋπήρχε με λανθάνουσα μορφή στον νου λόγω της θείας καταγωγής της ψυχής πριν την ενσάρκωσή της. Υψηλότερη ιδέα θεωρούσε την ιδέα του Αγαθού, από την οποία απέρρεαν όλες οι άλλες.

Στην ψυχή ο Πλάτωνας διακρίνει τρία μέρη, το λογιστικό, το θυμοειδές και το επιθυμητικό. Γι’ αυτό και αναγνωρίζει τρεις αρετές, τη σοφία, την ανδρεία και τη σωφροσύνη, η καθεμία από τις οποίες αντιστοιχεί και σε ένα από τα τρία μέρη της ψυχής. Τις τρεις αυτές αρετές της ψυχής τις παραλληλίζει με τις τρεις χορδές της λύρας, την υπάτη, τη μέση και τη νήτη. Αλλά οι τρεις αυτές αρετές πρέπει να αναπτύσσονται αρμονικά, ώστε το λογιστικό ως θείον να κυβερνά, το θυμοειδές να υπακούει σ’ αυτό ως βοηθός, και τα δύο μαζί να διευθύνουν το επιθυμητικό, για να μην επιχειρεί να άρχει αυτό, αφού είναι το πιο άπληστο και το κατώτερο μέρος της ψυχής. Από τη σωστή ανάπτυξη των αρετών αποτελείται η δικαιοσύνη, η οποία είναι αρμονία και των τριών τους μαζί.

Επειδή και η πόλη αποτελεί μία αντανάκλαση του ανθρώπου, διακρίνει και σ’ αυτήν τρία γένη: το βουλευτικό, το πολεμικό και το χρηματικό, τα οποία αντιστοιχούν προς τα τρία μέρη της ψυχής. Όπως στον άνθρωπο, έτσι και στην πόλη πρέπει να υπάρχει η δικαιοσύνη, δηλαδή η αρμονία, που κατορθώνεται όταν και στην πόλη το καθένα από τα γένη εκτελεί το δικό του έργο και δεν επιδιώκει τα ξένα.

Ο Πλάτων δεν αναφέρει πουθενά στα γραπτά του τον Δημόκριτο ή τους άλλους ατομικούς φιλοσόφους, μολονότι έπρεπε να γνωρίζει καλά την ατομική θεωρία, αφού σε ορισμένους διαλόγους (κυρίως στον Τίμαιο και τους Νόμους) καταπολεμούνται απόψεις οι οποίες ανήκουν στους ατομικούς. Σύμφωνα μάλιστα με μία πληροφορία, ο Πλάτων θέλησε να κάψει όσα βιβλία του Δημόκριτου μπόρεσε να συγκεντρώσει, τον συγκράτησαν όμως την τελευταία στιγμή οι Πυθαγόρειοι Αμύκλας και Κλεινίας, με το επιχείρημα ότι τα βιβλία του Δημόκριτου υπήρχαν ήδη στα χέρια πολλών.

Παρά τη μεγάλη διαφορά που χωρίζει το πλατωνικό σύστημα από το ατομικό, υπάρχουν σημεία στα οποία οι δύο θεωρίες παραδόξως συγκλίνουν. Έτσι, ο Πλάτων δανείστηκε από τον Δημόκριτο την έννοια της ιδέας, η οποία αποτελεί το κέντρο του πλατωνικού συστήματος. Απλώς απέκοψε την ταύτιση της μορφής με τα υλικά σώματα και την ανύψωσε σε έναν ξεχωριστό και αληθέστερο κατά τη γνώμη του κόσμο. Αλλά και η πλατωνική αντίληψη της μαθηματικής δομής των στοιχείων της φύσης, αποτελεί συνδυασμό της ατομικής θεωρίας και της πυθαγόρειας αριθμολογίας: η έννοια των ατμήτων επιπέδων φαίνεται να αντλεί την έμπνευσή της κατευθείαν από την ατομική έννοια των ατμήτων ελάχιστων μεγεθών. Η επίδραση του Πλάτωνα στην εξέλιξη των φιλοσοφικών θεωριών υπήρξε πάρα πολύ μεγάλη. Όλοι σχεδόν οι μεταγενέστεροι φιλόσοφοι επηρεάστηκαν από αυτόν, είτε αποδεχόμενοι τις απόψεις του είτε απορρίπτοντάς τες. Ο μαθητής του ο Αριστοτέλης διαμόρφωσε ένα τμήμα του έργου του ως απάντηση στον πλατωνισμό.

Στα τέλη του 5ου αιώνα, μαζί με το τέλος του Χρυσού Αιώνα της Αθήνας, σημειώνεται μια σοβαρή τομή στην εξέλιξη του ελληνικού πνεύματος. Η τομή αυτή λέγεται Σωκράτης. Ο Πλάτων υπήρξε ο διασημότερος μαθητής του, αλλά όπως προανέφερα δεν είμαστε βέβαιοι αν απέδωσε με πιστότητα και ειλικρίνεια τις ιδέες του δασκάλου του. Άλλωστε από τα μέσα του 19ου αιώνα τέθηκε το ερώτημα.

Η επίδραση της σωκρατικής διδασκαλίας, σε συνδυασμό με τη συναισθηματική φόρτιση, είχαν επηρεάσει τη σκέψη του Πλάτωνα κατά τη συγγραφή των διαλόγων αυτών, όπως είναι εύλογο και όντως εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει από τους ίδιους τους διαλόγους. Είναι εξάλλου γνωστό, και μας επιτρέπει ο ίδιος ο Πλάτων να αντιληφθούμε, ότι ο θάνατος του Σωκράτη ήταν το συγκλονιστικότερο γεγονός της ζωής του έως τότε, ίσως και ολόκληρης της ζωής του ώς το τέλος της. Ένα ανεξιλέωτο έγκλημα των Αθηναίων, για το οποίο ο ίδιος ποτέ δεν τους συγχώρησε, όπως μας αφήνει να εννοήσουμε στην Έβδομη επιστολή του. Υπό το κράτος αυτών των συναισθημάτων και σε χρόνο περισσότερο από μια δεκαετία γράφει τους δέκα πρώτους διαλόγους, που η έρευνα δέχεται ως «σωκρατικούς». Μετά, όπως είναι φυσικό, απαλλάσσεται από τη συναισθηματική φόρτιση που του προκάλεσε ο θάνατος του Δασκάλου, αλλά και από την επιρροή της σωκρατικής διδασκαλίας.

Ήταν έλληνας διανοητής ο Πλάτων;

Το ερώτημα εκ πρώτης όψεως μοιάζει βλάσφημο. Ο θείος Πλάτων, από τα μεγαλύτερα μυαλά που γέννησε αυτός ο τόπος, και να αμφισβητείται η ελληνικότητα του;

Κατ’ αρχήν βεβαίως κανείς δεν αμφισβήτησε την ελληνικότητά της καταγωγής του. Γόνος παλαιότατης και επιφανέστατης αθηναϊκής οικογένειας, ήταν χωρίς αμφιβολία Έλλην εξ Ελλήνων. Το ερώτημα δεν αναφέρεται στην καταγωγή του αλλά στο περιεχόμενο της φιλοσοφίας του. Θα μπορούσε να μπει διαφορετικά: η πλατωνική φιλοσοφία έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος;

Ας θυμηθούμε τα πέντε χαρακτηριστικά γνωρίσματα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος:

– Η αγάπη για το ωραίο.
– Το μέτρον.
– Η ευθύτητα και η παρρησία.
– Ο ανθρωπισμός.
– Ο έρως της ελευθερίας.

Χωρίς αμφιβολία το πρώτο χαρακτηρίζει, αν όχι τη φιλοσοφία, οπωσδήποτε όμως το ύφος και την τεχνική του Πλάτωνα. Η πλατωνική καλλιέπεια είναι αναμφισβήτητη. Η υψηλή λογοτεχνική αξία των πλατωνικών κειμένων είναι το μεγαλύτερό τους προσόν. Αλλά και το ωραίο, αυτό καθεαυτό, δεν τον αφήνει ασυγκίνητο. Η περιγραφή του κάλλους του νεαρού Χαρμίδη στον Φαίδρο είναι απαράμιλλη.

Για το μέτρον επίσης, μπορούμε να πούμε πως ο Πλάτων το τηρεί με συνέπεια. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, από το έργο του λείπουν οι υπερβολές και οι περιττολογίες.

Το ίδιο όμως δεν συμβαίνει πάντα και παντού με την ευθύτητα. Ο Πλάτων, αντίθετα από τους περισσότερους έλληνες φιλοσόφους και ποιητές, δεν είναι ευθύς στα θέματα που εξετάζει. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον έρωτα, όπως τον αντιμετωπίζει στο Συμπόσιο και στον Φαίδρο. Για τον Πλάτωνα η μεγαλύτερη και δυνατότερη συγκίνηση που νιώθει στη ζωή του ο άνθρωπος, ντύνεται με περίπλοκες μυστικιστικές έννοιες. Γίνεται θεία δωρεά που προϋπάρχει στην ανθρώπινη ψυχή, πριν αυτή φυλακιστεί στο φθαρτό της σώμα. Πόσο διαφορετικά (και πόσο πιο ανθρώπινα) περιγράφει τον έρωτα ο Όμηρος, μιλώντας π.χ. για τον Έκτορα και την Ανδρομάχη, ή ακόμα περισσότερο η Σαπφώ, στα αθάνατα ποιήματά της, υποδείγματα της ελληνικής ευθύτητας.

Όσο για τον ανθρωπισμό, ο Πλάτων απομακρύνεται ακόμα περισσότερο από τις αρχές του ελληνικού πνεύματος. Δυσπιστεί στον άνθρωπο, δεν τον έχει ικανό για μεγάλα έργα. Εκ των προτέρων τον αποκλείει από την κατανόηση της βαθύτερης ουσίας του κόσμου. Είναι δεμένος με την πλάτη στον τοίχο μιας σπηλιάς. κι όσα βλέπει να διαδραματίζονται στον απέναντι τοίχο. είναι οι αντανακλάσεις όσων γίνονται στην πραγματικότητα, όχι η ίδια η πραγματικότητα, που θα μείνει για πάντα έξω από τον έλεγχο του.

Ο Πλάτων πιστεύει πως μέσα στον άνθρωπο υπάρχει ένα στοιχείο κακό, που μόνο η θεία χάρη θα μπορούσε να το εξαλείψει, αλλά αυτό συμβαίνει πολύ σπάνια. Για τον Πλάτωνα το ανθρώπινο σώμα είναι η φυλακή και το βάρος της ψυχής. Όλα αυτά ηχούν σ’ εμάς οικεία, γιατί μεσολάβησαν δυο χιλιάδες χρόνια χριστιανισμού, αλλά βρίσκονται πολύ μακριά από τον ελληνικό ανθρωπισμό, που ήθελε τον άνθρωπο μέτρο των πάντων, και που πίστευε πως τίποτα δεν είναι τόσο θαυμαστό όσο ο άνθρωπος.

Ο Πλάτων δεν υπήρξε πολίτης με την έννοα που έδιναν στον όρο οι σύγχρονοί του, και όπως υπήρξε ο δάσκαλός του. Όπως φαίνεται δεν έλαβε ποτέ μέρος σε εκστρατεία, δεν πήρε δημόσια αξιώματα, δεν συμμετείχε στην Εκκλησία του Δήμου. Ουσιαστικά αποστρεφόταν τη Δημοκρατία και δεν πίστευε στην ελευθερία. Η κοινωνία που προτείνει στην Πολιτεία ή στους Νόμους είναι μια ταξική κοινωνία, με πολλά δάνεια στοιχεία από την αιγυπτιακή και τη σπαρτιατική. Οι άνθρωποι στην πλατωνική κοινωνία είναι απόλυτα διαστρωματωμένοι και έχουν αυστηρά καθορισμένα καθήκοντα, άφθονες υποχρεώσεις και ελάχιστα δικαιώματα. Ουσιαστικά ζουν σε περιβάλλον στρατώνα, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν κάτι με δική τους πρωτοβουλία, δεν ορίζουν την περιουσία τους, δεν εκλέγουν ούτε ελέγχουν τους άρχοντες τους, δεν κατέχουν ούτε καν τα παιδιά τους, τα οποία η Πολιτεία εκπαιδεύει όπως αυτή θέλει και έχει το δικαίωμα να τα θανατώνει όταν κρίνει ότι μπορεί να γίνουν βάρος της.

Στην Πολιτεία που προτείνει, και όπου «θα κυβερνούν οι φιλόσοφοι», θα υπάρχει ένα ειδικό σώμα ασφαλείας (που το ονομάζει χαρακτηριστικά «Νυκτερινόν Ξύλλογον») το οποίο με τους κατασκόπους του θα παρακολουθεί όλους τους ανθρώπους. Αν κάποιος καταγγελθεί ότι επιδιώκει να μάθει κάτι πέραν των όσων τού έχει καθορίσει η ταξική του προέλευση, ή ότι γενικώς παραβιάζει τους σιδερένιους νόμους, τα όργανα του «Ξυλλόγου» θα τον συλλαμβάνουν και θα τον στέλνουν για πέντε χρόνια στο «Σωφρονιστήριον», σε αυστηρή απομόνωση και συνεχή αναμόρφωση, «επί νουθετήσει τε και τη της ψυχής σωτηρία». Αν στο διάστημα αυτό ανανήψει, έχει καλώς: διαφορετικά, μετά τα πέντε χρόνια θα θανατώνεται. Για τους υπότροπους, τους άθεους ή τους «μιαρούς ασεβείς», η ποινή θα είναι η άμεση θανάτωση και η εγκατάλειψη των πτωμάτων τους άταφων εκτός των ορίων της πολιτείας.

Δείγμα του αυταρχισμού και της μισαλλοδοξίας του Πλάτωνα είναι και η προαναφερθείσα απόπειρά του να κάψει τα βιβλία του μεγάλου Αβδηρίτη.

Ο Νίτσε ονόμασε τον Πλάτωνα «προϋπάρξαντα χριστιανό» και ο Ένγκελς τον θεωρεί τον μεγάλο πρόδρομο του χριστιανισμού. Ο χαρακτηριστικότερος εκπρόσωπος της πλατωνικής φιλοσοφίας του 1ου αιώνα, ο Φίλων ο Αλεξανδρεύς, ελληνόφωνος Εβραίος, για τον οποίο έλεγαν «ή Φίλων πλατωνίζει ή Πλάτων φιλωνίζει», αναπτύσσει τόσο πολλές χριστιανικές ιδέες στη φιλοσοφία του, (όπως το ότι ο Θεός είναι ο Λόγος και πλήθος άλλα), ώστε πολλοί θεολόγοι του Μεσαίωνα τον θεωρούσαν χριστιανό και κάποιοι είχαν επινοήσει μια (πλαστή όπως αποδείχτηκε) αλληλογραφία του με τον Παύλο.

Ο Πλάτων δεχόταν την αθανασία της ψυχής, που οι περισσότεροι έλληνες φιλόσοφοι (και ο Αριστοτέλης) τη θεωρούσαν φθαρτό συστατικό του σώματος. Πίστευε πως ο άνθρωπος κουβαλά κάποιο είδος προπατορικού αμαρτήματος (σύλληψη αδιανόητη για το σύνολο των ελλήνων διανοητών), απεχθανόταν την υλικότητα του σώματος και τις αδυναμίες που αυτή συνεπάγεται, προέτρεπε την περιφρόνηση του σώματος και κήρυσσε τον ασκητισμό και την αφιέρωση των ανθρώπων σε μιαν επίμονη, αδιάκοπη μελέτη του θανάτου και προετοιμασία τους γι’ αυτόν. Πόσο αλλόκοτα ηχούσαν αυτά στα αυτιά των Ελλήνων, φαίνεται από μια περικοπή του Αριστοτέλη στα Ηθικά Νικομάχεια, όπου ο μαθητής, αναφερόμενος σαφώς στον δάσκαλό του, διδάσκει πως ο άνθρωπος με τον θάνατό του χάνεται οριστικά και αμετάκλητα, και ότι ο πλούτος, η καλή εμφάνιση, η καλή οικογένεια και μια λογική διάρκεια της ζωής είναι προϋποθέσεις της ευτυχίας.

Ο Πλάτων προσπάθησε να εφαρμόσει τις θεωρίες του στην πράξη αλλά στην κυρίως Ελλάδα δεν βρήκε απήχηση ούτε καν στη Σπάρτη, την οποία τόσο θαύμαζε. Εκτιμώντας τις πολιτικές απόψεις του Δίωνα, τυράννου των Συρακουσών, κατέφυγε στην αυλή του, αλλά γρήγορα απογοητεύτηκε και γύρισε πίσω. Ξαναπήγε στις Συρακούσες όταν την εξουσία πήρε ο θαυμαστής του, ο Διονύσιος Β΄, αλλά και πάλι γύρισε στην Αθήνα απογοητευμένος. Οι βασιλείς δεν εννοούσαν να φιλοσοφήσουν ούτε να αφήσουν τους φιλόσοφους να βασιλέψουν.

Ο κυνικός φιλόσοφος Διογένης, κήρυκας της απόλυτης και απεριόριστης ελευθερίας, αντιμετώπισε τον Πλάτωνα με το χαρακτηριστικό του χιούμορ και την σατιρική του διάθεση. Πλήθος σχετικά ανέκδοτα έχουν φτάσει ώς εμάς.

Όταν ο Πλάτων έδωσε τον περίφημο ορισμό του ανθρώπου «Ζώον δίπουν άπτερον», ο Διογένης μάδησε έναν πετεινό και τον εμφάνισε στην αγορά λέγοντας: «Ιδού ο άνθρωπος του Πλάτωνος».  Ύστερα από αυτό ο Πλάτωνας προσέθεσε στον ορισμό και το «πλατώνυχον».

Περιγελώντας την αγάπη της πολυτέλειας που είχε ο (θεωρητικά ασκητικός) Πλάτων, μπήκε μια μέρα σπίτι του και με τα ξυπόλητα (και βρόμικα) πόδια του πατούσε στα χαλιά, λέγοντας:  «Πατώ τον του Πλάτωνος τύφον» (δηλαδή τη βλακεία, την έπαρση του Πλάτωνα).

Ο Πλάτων, θέλοντας να του ανταποδώσει τα συνεχή πειράγματα, όταν τον είδε κάποτε να πλένει λάχανα για να τα φάει, του είπε ειρωνικά: «Αν πήγαινες με τον Διονύσιο, δεν θα έπλενες τώρα λάχανα». Ο Διογένης όμως δεν του τη χάρισε: «Κι εσύ αν έτρωγες λάχανα, δεν θα χρειαζόταν να κολακεύεις τον Διονύσιο» του είπε αμέσως. (Πλάτων θεασάμενος αὐτὸν λάχανα πλύνοντα, προσελθὼν ἡσυχῆ εἴποι αὐτῷ, εἰ Διονύσιον ἐθεράπευες, οὐκ ἂν λάχανα ἔπλυνες· τὸν δ’ ἀποκρίνασθαι ὁμοίως ἡσυχῆ, καὶ σὺ εἰ λάχανα ἔπλυνες,  οὐκ ἂν Διονύσιον ἐθεράπευες).

Advertisements

80 Σχόλια to “Τι μας έμαθαν οι αρχαίοι (Δημ. Σαραντάκος) 13 – Ήταν Έλληνας διανοητής ο Πλάτων;”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >ο Πλάτων θέλησε να κάψει όσα βιβλία του Δημόκριτου μπόρεσε να συγκεντρώσει, τον συγκράτησαν όμως την τελευταία στιγμή οι Πυθαγόρειοι Αμύκλας και Κλεινίας, με το επιχείρημα ότι τα βιβλία του Δημόκριτου υπήρχαν ήδη στα χέρια πολλών.

    Αντε σήμερα να κάνεις ντιλίτ όλα τα κοπιαρισμένα αντίγραφα ενός βιβλίου [pdf], Ασε που θα κάνουν οι άλλοι ανντιλίτ. Να κάψεις τους σκληρούς δίσκους;

  2. leonicos said

    Ν’ αγιάσει το στόμα του!

  3. leonicos said

    Δυο υπέροχα άρθρα, ψύχραιμα και σωστά, το ένα πίσω από το άλλο!

    Έκανες Μπίγκο!

    Και άσε τον Γς να λέει

  4. leonicos said

    Να λέει…. να λέει….
    να λέει ο,το θέλει….

  5. spiral architect 🇰🇵 said

    Η αλληγορία της σπηλιάς

  6. leonicos said

    Μπορεί να το έγραφα λίγο διαφορετικά σε κάποιες λεπτομέρειες, αλλ’ αυτό δεν σημαίνει ότι διαφωνω κάπου. Ίσως να ήμουν λίγο πιο σκληρός.

    Πιστεύω ότι ο Πλάτωνας έθαψε στην πραγματικότητα την ελληνική φιλοσοφία κάτω από απίθανες μπούρδες, βλέπε Κρατύλος, και με τη συμπαράσταση του Χριστιανισμού θεωρήθηκε ο κατ’ εξοχήν φιλόσοφος της Ελλάδας και του κόσμου, βάζοντα σε δεύτερη μοίρα το πραγματικό γεγονός της Ιώνιας φιλοσοφίας.

    μυστικιστής, φίλαρχος και φασ@@@ (δεν το γράφω όλο γιατί δεν αληθεύει κατά μία έννοια) χωρίς να το αντιλαμβάνεται καν. Και ήταν μεγαλοφυής,

  7. leonicos said

    Οι μεγαλοφυείς όταν κάνουν λάθος, οδηγούν σε καταστροφές. Ξέρουν οι λαοί που εκλέγουν ανίκανους και τιποτένιους. Αυτοί τους πάνε κατά κρημνών σιγά σιγά.

    Ποδόσφαιρο, ΑΕΚ ΠΑΟΚ, Λεώνικος – Τζι, Έρωτες, Λεώνικος – Γς, άλλες αντιπαραθέσεις…. και η ζωή συνεχίζεται

  8. Νέο Kid said

    Ο Θόδωρας ο κοντοχωριανός του Καντάφι ήταν ο πρώτος που απέδειξε την αρρητότητα κι άλλων ριζών αριθμώνε εξόν του δυός.
    Τα λέει ο Πλάτων στο Θεαίτητο.

  9. leonicos said

    @5 Η αλληγορία του σπηλαίου είναι ένα αριστουργημα εντούτοις, πρέπει να το ομολογήσουμε. Να το προσγράψουμε στο ενεργητικός του, ανάμεσα και σε άλλα όπως τον Φίληβο και τις ταξινομήσεις.

    Όταν ο πατήρ Σαραντάκος διερωτάται ‘αν ήταν έλληνας φιλόσοφος’ εννοεό περιπου ‘ήταν φιλόσοφος όντως;’

    Και όμως φιλοσόφησε και τον ακολούθησε όλη η με΄τεπειτα δεμένη στο σπήλαιο διανόηση.

    Μια διανόηση που διάβαζε για το σπήλαιο, το θαύμαζε αλλά δεν μπόρεσε να βγει.

  10. giorgos said

    Η «Πολιτεία » τού Πλάτωνα είναι τό «Κεφάλαιο» τού Μάρξ τής άρχαιότητας.
    http://katotokerdos.blogspot.gr/2013/08/blog-post_20.html#more

  11. Νέο Kid said

    O Πλάτων στην Ανατολή γνώρισε το χασίσι
    και γύρισε στην Αττική αφήνωντας τα μίση
    κι απ τον Σωκράτη τούμεινε το άγριο ζουμπούλι.

  12. spiral architect 🇰🇵 said

    @6: [..] μυστικιστής, φίλαρχος και φασ@@@ [..]
    Πολλοί έχουν πει το τελευταίο, αλλά δεν θυμάμαι την τεκμηρίωση. Η γνώμη μου είναι ότι, οι προσωπικότητες κρίνονται με βάση το ιστορικό πλαίσιο που αυτές έδρασαν.
    (πόσες φορές θα το γράψω αυτό;)

    Το να αναφερθείς στην αδυναμία κατανόησης του κόσμου εκείνη την εποχή, αν μη τι άλλο, ήταν ριζοσπαστικό.

  13. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

  14. Alexis said

    Καλημέρα.
    Πολύ καλό άρθρο!
    Πιστεύω κι εγώ ότι μεγάλο μέρος της μετέπειτα φήμης και αναγνωρισιμότητας που απολαμβάνει ο Πλάτων οφείλεται στην επικράτηση του χριστιανισμού.
    Και στο γεγονός ότι έχουν διασωθεί σχεδόν όλα τα έργα του.
    Αλλά το δεύτερο μπορεί να είναι συνέπεια του πρώτου!

    Πιστεύω όμως ότι δεν ήταν ο μόνος από τους Έλληνες φιλοσόφους που διακήρυττε την αθανασία της ψυχής και την περιφρόνηση των υλικών αγαθών.

  15. Γς said

    Και έβαλα κάποτε μπρος, πιτσιρικάς, να διαβάσω την Πολιτεία του Πλάτωνα. Από το αρχαίο κείμενο, μετά από μεταφράσεις της εποχής εκείνης [αριστερά το αρχαίο, δεξιά το νέο]. Τζίφος. Τα παράτησα.

    Οταν ήμουνα νινί δεν μου δίνανε [μπιπ]. Οταν εμεγάλωσα πλήρωσα και [μπιπ]
    και αγόρασα μια Πολιτεία στα εγγλέζικα. Και την κατάλαβα.

    Και πάνω στα αρχαία της Ακαδημίας του Πλάτωνα, μέσα στον περιφραγμένο αρχαιολογικό χώρο είναι η εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα. Εκεί ξαναπαντρεύτηκε ο Γς. Για το τρίτο στεφάνι με βλέπω στην Αγία Νάπα΄.

    Κι αντιγράφω από εδώ

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/02/01/fermas/#comment-269399

    «Εδώ (ξανα)παντρεύτηκε o Γς.
    Και τα ξαναθυμηθήκαμε τις προάλλες στην ταβέρνα στον Καρέα.

    Κι ηταν κι η φίλη μου η Λίλη που ειχε πιάσει τον Τζή και του ελεγε:

    -Και να σκεφτείς Γιώργο ότι ο παπάς του έφτιαχνε τους γιακάδες και τη γραβάτα πριν από το μυστήριο.

    Και συνέχισε:

    -Αλλά έγινε και κάτι άλλο, που ήταν όλα α λεφτά.
    Δίπλα του ήμουν όταν πήγε να βάλει μπρος ο παπάς και κτυπάει το κινητό του (γκόμενα):

    -Ποιος είναι; Εχω δουλειά. Τι, τι δουλειά; Δουλειά. Σε κλείνω.»

  16. panoselgrec said

    Φανταστικό άρθρο, ευστοχότατη κριτική! Ίσως ο Πλάτωνας ήταν ο πρώτος που κατέδειξε (άθελά του) πόσο καταστροφικό είναι να εφαρμοστεί μια «επιστημονική» θεωρία (που μπορεί να «ισχύει» σαν μοντέλο του φυσικού κόσμου) σε ολόκληρες κοινωνίες/οικονομίες.

  17. Alexis said

    #11: Τι ‘ναι αυτό; Μου θυμίζει κάτι σαν «τον Μανωλιό τον βάλανε σ’ ένα καράβι μούτσο κλπ. …»
    Κάτι λείπει όμως ή μου φαίνεται;

  18. Γς said

    14:

  19. Επιχειρήματα για επηρεασμό του πλατωνικού έργου (ιδιαίτερα της Πολιτείας) από τις Βεδικές πολιτικές και φιλοσοφικές ιδέες και την ινδική φιλοσοφία της εποχής του Πλάτωνα (από τον A. N. Marlow, 1954):
    https://www.sanjeev.sabhlokcity.com/Misc/Hinduism-greek-marlow.pdf

    Συζητήσιμες ινδικές πηγές σχετικής ή συναφούς επιχειρηματολογίας υπάρχουν πολλές. Βλ. λόγου χάρη για την Προσωκρατική περίοδο: Rahula, Basnagoda, The Untold Story about Greek Rational Thought: Buddhist and Other Indian Rationalist Influences on Sophist Rhetoric (2000), με σχετική βιβλιογραφία
    https://ttu-ir.tdl.org/ttu-ir/handle/2346/15149

  20. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα!

  21. Γς said

    Χάλασαν κι αυτοί οι Πλατωνικοί έρωτες.
    Τώρα πια καταλήγουν σε ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες

  22. Έχω την εντύπωση πως αυτή εδώ: https://youtu.be/nAd8su_ENi0 είναι η πιό πλήρης και παραστατική περιγραφή της αληγορίας ‘η σπηλιά του Πλάτωνα’

  23. cronopiusa said

  24. Babis said

    «Ας θυμηθούμε τα πέντε χαρακτηριστικά γνωρίσματα του αρχαίου ελληνικού πνεύματος:

    – Η αγάπη για το ωραίο.
    – Το μέτρον.
    – Η ευθύτητα και η παρρησία.
    – Ο ανθρωπισμός.
    – Ο έρως της ελευθερίας.»

    Και η απόδειξη; Ο λόγος πίσω από τα φαινόμενα; Δεν είναι στα γνωρίσματα του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος;
    Η κλασσική εποχή δεν έχει μείνει στην ιστορία γιατί ο άνθρωπός για πρώτη φορά άρχισε να αναζητάει τις πραγματικές αιτίες πίσω από τα φαινόμενα της καθημερινής ζωής χωρίς να ανατρέχει σε δαιμόνια θεότητες η θαύματα;

    Το παράδειγμα με το άλογο χωρίς να είναι λάθος απομακρύνει την σκέψη μας από την ουσία της Πλατωνικής και όχι μόνο σκέψης. Ένα πιο σωστό παράδειγμα θα ήταν ένα τριγωνικό χωράφι το οποίο όλοι καταλαβαίνουμε εύκολα ότι είναι πράγματι μια υλική αντανάκλαση της άυλης ιδέας τρίγωνο.

    Η παραβολή της σπηλιάς δείχνει το ακριβώς αντίθετο, ο Πλάτωνας πιστεύει στον άνθρωπο και για αυτό γράφει ένα βιβλίο με το οποίο εκτός των άλλων παρακινεί τους ανθρώπους να ασχοληθούν με το αφηρημένο όπως η μαθηματική ανάλυση του τριγώνου και να σταματήσουν να ψάχνουν για ορθογώνια χωράφια για να μάθουν αν ο Πυθαγόρας έχει δίκιο ή όχι.

    Τέλος και με όλο τον σεβασμό και σε σένα Νίκο και στον πατέρα σου θεωρώ την άποψη ότι η Πολιτεία είχε στόχο να δείξει πια είναι η σωστή οργάνωση ενός κράτους είναι μια ρηχή ανάγνωση της. Ο Πλάτωνας δεν καταβάλει και μεγάλη προσπάθεια για να αποδείξει ότι αυτή είναι η σωστή οργάνωση ή τουλάχιστον είναι ασήμαντη σε σχέση με αυτή που κατέβαλε για να καταλήξει στο όπερ έδει δείξε του τέλους του βιβλίου.

  25. Νέο Kid said

    24. «Και η απόδειξη; Ο λόγος πίσω από τα φαινόμενα; Δεν είναι στα γνωρίσματα του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος;
    Η κλασσική εποχή δεν έχει μείνει στην ιστορία γιατί ο άνθρωπός για πρώτη φορά άρχισε να αναζητάει τις πραγματικές αιτίες πίσω από τα φαινόμενα της καθημερινής ζωής χωρίς να ανατρέχει σε δαιμόνια θεότητες η θαύματα;»

    Θα έλεγα ότι αυτό υπάγεται αυτούσιο στο «Ο έρως της ελευθερίας»
    Ο ελεύθερος άνθρωπος ,είναι κι ελεύθερος από δαιμόνια, ιερατεία, εξ αποκαλύψεως αλήθειες, επιστημονικά ex cathedra «αξιώματα» κ.λ.π. Eλεύθερος να ρωτήσει, να διερευνήσει, να αποδείξει ,να δεχτεί ή να απορρίψει.

  26. Pedis said

    Ο σημερινός τίτλος θέτει ένα ερώτημα που, οπως αναγνωρίζει και ο πατέρας μου, μπορει να ακουστεί βλάσφημο. Ας πούμε ότι τον επέλεξα για να τραβήξω την προσοχή, αντί για έναν ουδέτερο τίτλο, οπως «Πλάτων».

    ειναι φανερό. Όταν το διαβασω ελπίζω τα σχόλια να μην είναι πάνω από χίλια και να φορτώνεται ακόμη η σελίδα …

  27. Παναγιώτης Κ. said

    Πολύ ωραίο το σημερινό σεμινάριο φιλοσοφίας (όπως και το χθεσινό στην ιστορία της Ελληνικής γλώσσας).

    O Άγγλος μαθηματικός Alfred Whitehead, συνεργάτης του Ράσελ είχε γράψει.
    Η Φιλοσοφία μετά τον Πλάτωνα είναι υποσημειώσεις στο έργο του!

    Φτάνει να αναφέρεις το όνομα Πλάτων σε μια παρέα και αμέσως θα καταλάβεις ποιοι είναι επιπόλαιοι για να μη πω…ανόητοι!
    Οι επιπόλαιοι λοιπόν θα σου… ξεφουρνίσουν: Φασίστας!
    Και όταν τους ρωτήσεις αν έχουν διαβάσει έστω και ελάχιστα από το έργο του τότε θα αρχίσουν να … ουγκανίζουν.

    Αυτός ο Ευκλείδης στα Μέγαρα είναι ο Γεωμέτρης;

  28. Εμείς στο Γαλαξίδι δεν τάχουμε καλά με τους πλατωνικούς…ούτε τους έρωτες – τους αφήνουμε στην άκρη όπως και τους εραστές του ανέφικτου (βάζελοι για παράδειγμα)- ούτε τους φιλοσόφους, είμαστε μυστικιστές wissen ist macht και τέτοια, (α πάαινε ρε που θα σου πω που πιάνω τα λυθρίνια, στη θάλασσα τα πιάνω ! ) Παρεμπιπτόντως το πρωί στο δρόμο της επιστροφής πήρα τρία ζωντανά κόκκινα 1100 βάρος σύνολο μ’ ένα δεκάρικό στην σκάλα της Σκάλας (Ιτέας). Η ψαροφαγία συντελεί στην ανανέωση των εγκεφαλικών και φαλλικών κυττάρων έλεγε ο μέγας φιλόσοφος καπετάν Ηλίας της Λελούδως, δοκιμασμένα πράγματα.

    Καλημέρα σας και N’ oubliez pas : seulement dans le mot encephalique il y a le mot phallique και φανερόν πως η τουριστική περίοδος άρχισε φέτος νωρίς !

  29. Νέο Kid said

    27. No
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%85%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82_%CE%BF_%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%B5%CF%8D%CF%82

  30. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    24 Αυτά είναι κατά τη γνώμη του πατέρα μου τα πέντε βασικά χαρακτηριστικά του αρχαίου ελληνικού πνεύματος, τα παρουσιάσαμε κι εδώ.

  31. William T. Riker said

    Καλημέρα. Πολύ ωραίο και το σημερινό άρθρο! Ένα μικρό σχόλιο: η πατρότητα της 7ης επιστολής έχει αμφισβητηθεί έντονα (μερικοί ερευνητές θεωρούν ακόμη ότι και όλες οι 13 επιστολές είναι ψευδεπίγραφες).

  32. Λεώνικε

    πρέπει να σου κάνω μαθήματα ποδοσφαίρου (οι περισσότεροι εδώ μέσα είαι ανεπίδεκτοι μαθήσεως). Λοιπόν , πάμε

    ΑΡΘΡΟΝ ΠΡΩΤΟΝ

    Η Ελλάς σαν χώρα είναι μια χώρα εισαγγελέων. Ολη η εξουσία πηγάζει από αυτούς και γι αυτό επιλέγονται οι χειρότεροι των νομικών (οι τελευταίοι στις εξετάσεις) γι αυτές τις θέσεις ώστε να γίνονται υποχείρια των πολιτικών. Την μοναδική φορά που ο πρώτος στις κοινές εξετάσεις με τους δικαστές δήλωσε πως αν δεν γινότανε εισαγγελέας θα υπέβαλλε παραίτηση και έγινε, δημιούργησε τόσα προβλήματα στην δήθεν εύρυθμη λειτουργία του κράτους εφαρμόζοντας τους νόμους κατά το γράμμα τους και όχι κατά το δοκούν που είδανε και πάθανε να τον παραιτήσουν. Από τις ανδραγαθίες του ξεχωρίζω τον ξυλοδαρμό ενός προέδρου τοπικού συλλόγου δικηγόρων και κατόπιν βουλευτού του Πασόκ.
    Ο εισαγγελέας ασκεί τις διώξεις…αν δεν ασκήσει δίωξη δεν τρέχει κάστανο και για την πιο καραμπινάτη παράβαση, ο δικαστής παρακάμπτεται.

    Οπως καταλαβαίνεις είναι εντελώς περιττό να σου αναφέρω τον κανονισμό του οφφσάιντ…ποιός επόπτης, ποιός διαιτητής και τρίχες, πιάσε τον τέταρτο και είσαι ΟΚ. Για περισσότερες πληροφορίες :
    Ολύμπου και Πάτμου, Μαρούσι Τ.Κ. 15123 (από -2 μέχρι 5ο όροφο)
    Τηλέφωνο : 210-6855850
    FAX : 210-6855150
    E-mail : info@aekfc.gr

  33. Alexis said

    Η λέξη «Σωφρονιστήριον» του άρθρου μου θύμισε συνειρμικά αυτό εδώ, του μακαρίτη, πρόωρα χαμένου, Σάκη Μπουλά:
    (Ζητώ συγγνώμη για το άσχετο του θέματος)

  34. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Πολὺ ἐνδιαφέρον καὶ τὸ σημερινό, ὅπως ὅλα αὐτῆς τῆς σειρᾶς. Ὁ Δημήτρης Σαραντάκος παρουσιάζει τὰ θέματα μὲ ἁπλὸ καὶ κατανοητὸ τρόπο, ἀλλὰ χωρὶς νὰ τὰ εὐτελίζει.

    Εἶναι γεγονὸς πὼς οἱ περισσότεροι ἔχουμε ἄγνοια αὐτῶν τῶν θεμάτων καὶ πρῶτος ἐγώ. Δὲν θεωρῶ γνώση κάποια σκόρπια διαβάσματα, μέσῳ τρίτων συνήθως.

    Γι᾿ αὐτὸ δὲν θὰ ἐκφέρω ἄποψη ἐπὶ τῆς οὐσίας. Ἀφήνω νὰ τὸ κάνουν αὐτοὶ ποὺ τὰ ἔχουν μελετήσει.

  35. sarant said

    31 Σωστή η επισήμανση

  36. ΣΠ said

    Να αναφέρουμε τα πλατωνικά στερεά, δηλαδή τα πέντε κανονικά πολύεδρα, για τα οποία ο Πλάτων γράφει στον «Τίμαιο».

  37. Ριβαλντίνιο said

    Για τον Πλάτωνα το ανθρώπινο σώμα είναι η φυλακή και το βάρος της ψυχής. Όλα αυτά ηχούν σ’ εμάς οικεία, γιατί μεσολάβησαν δυο χιλιάδες χρόνια χριστιανισμού

    Ο άνθρωπος είναι δημιούργημα, «εικόνα» του Θεού. Σώμα και ψυχή αποτελούν μιαν αδιάσπαστη ενότητα. Δε θεωρείται πια το σώμα φυλακή της ψυχής, όπως υποστήριζε ο Πλάτωνας. Η σωτηρία του ανθρώπου με την «ανάσταση νεκρών» αναφέρεται και στο σώμα. Αυτές οι αρχές για την αξία του ανθρώπου και την αναβάθμιση του σώματος, του υλικού μέρους του ανθρώπου, άνοιξαν νέα πεδία ελευθερίας στην ανθρώπινη ύπαρξη. Το ανθρώπινο σώμα είναι ναός του Θεού και έτσι το πνεύμα παύει να περιφρονεί την ύλη που ως τότε θεωρούνταν κατώτερη.

    Θρησκευτικά Γ΄Γυμνασίου
    http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-C117/73/594,2129/

    τον θεωρεί τον μεγάλο πρόδρομο του χριστιανισμού

    «εἴπερ τινός βούλοιο τῶν ἀλλοτρίων
    τῆς σῆς ἀπειλῆς ἐξελέσθαι, Χριστέ μου,
    Πλάτωνα καί Πλούταρχον ἐξέλοιό μοι,
    ἄμφω γάρ εἰσι καί λόγον καί τόν τρόπον
    τοῖς σοῖς νόμοις ἔγγιστα προσπεφυκότες,
    εἰ δ’ ἠγνόησαν ὡς Θεός εἶ τῶν ὅλων,
    ἐνταῦθα τῆς σῆς χρηστότητος δεῖ μόνον
    δι’ ἥν ἅπαντας δωρεάν σῲζειν θέλεις».

    Νεοελληνική απόδοση :

    Αν θέλεις κάποιους από τους εθνικούς να εξαιρέσεις από την καταδίκη, Χριστέ μου, τον Πλάτωνα και τον Πλούταρχο εξαίρεσε για χάρη μου˙ γιατί, και στο λόγο και στον τρόπο ζωής, κοντά στους δικούς σου νόμους γεννήθηκαν˙ κι αν δεν ήξεραν ότι Εσύ είσαι ο Θεός, τώρα εξαιτίας της καλοσύνης Σου και μόνον πρέπει να εξαιρέσεις . Με την καλοσύνη με την οποία όλους θέλεις να σώζεις δωρεάν.

    (Ιωάννης Μαυρόπους, Μητροπολίτης Ευχαΐτων. 11ος αι.)

  38. nikiplos said

    Καλημέρα,

    Αντικειμενικά μιλώντας, διαβάζοντας λίγο – σε μετάφραση μην τρελαθούμε – κάποια βασικά έργα του Πλάτωνα, αντιλαμβάνεται κανείς τη μεγαλοφυΐα του Σωκράτη, αλλά και του ίδιου του Πλάτωνα ως μαθητή του. Αναμφισβήτητα ο Πλάτων είναι ο πλέον γνωστός και μεγάλο μέρος του έργου του είναι διασωσμένο, ελαίω Χριστιανισμού, αλλά και λοιπών σωτηριολογικών θρησκειών.

    Πάντως αυτό που αποκόμισα από τα έργα του που διάβασα, είναι ότι ο ίδιος δεν δίδασκε μέσω των έργων του κατηγορηματικά και απόλυτα, παρά μόνο μέσω διαλόγων. Έμεινα με την υποψία, ότι στους διαλόγους έβαλε ο ίδιος τις δικές του αμφιβολίες στα κηρύγματα του δασκάλου του. Πάντως ο διάλογος με την προϋπόθεση ότι οι συνομηλιτές είναι διατεθειμένοι ν’ αλλάξουν άποψη, ή τουλάχιστον να μην υπερασπίζονται ως θέσφατο την αρχική δική τους για κάποιο θέμα, είναι πιστεύω η βάση στο έργο του Πλάτωνα. Κατά την ταπεινή μου άποψη δεν θα μπορούσε να υπάρξει Επίκουρος, αν δεν είχε υπάρξει ο Πλάτονας, αλλά κι αυτό διαισθητικό είναι δεν εύκολο να το αποδείξω.

    Θέλω να πω δηλαδή, πως η διαλογική στάση του Πλάτωνα για τα περισσότερα σοβαρά ζητήματα, έρχεται σε μια αντίφαση με την προτεινόμενη ιδανική Πολιτεία που μας προτείνει, με ξυλλόγους (σύλλογοι που ρίχνουν πολύ «ξύλο») και τα τοιαύτα.

    ΥΓ> Ανέκαθεν οι φιλόσοφοι και οι άνθρωποι του πνεύματος που προσηγορούνταν ως δάσκαλοι, γέμιζαν με κενοδοξία και έκαναν την υπέρβαση να πιστεύουν ότι αυτοί είχαν την καλύτερη άποψη επί παντός επιστητού, όταν ετύγχαναν αναγνώρισης από την κοινωνία και τους πυλώνες της.

    Εγώ το έχω δει πλειστάκις, σε πολλά διαφορετικά στρώματα, από τη μουσική, μέχρι και το Πολυτεχνείο, διάφοροι «δάσκαλοι και καθοδηγηταί» είχαν άποψη ακόμη και στο πως θα βγάλουμε γκόμενα να πούμε. Ποιός Πλάτωνας τώρα.

  39. nikiplos said

    συγνώμη και για το «συνομηλιτές–> συνομιλητές» και για το «Πλάτονας–Πλάτωνας» αλλά ένεκα η ταχύτητα και τα lapsus της πληκτρολόγησης… 🙂

  40. Αρχαιοελληνιστής said

    Η απάντηση στο ευφυές ερώτημα του πατρός Σαραντάκου είναι απλή: Ο Πλάτων ήταν ένας Έλλην διανοητής που αποδόμησε και ΛΟΓΟΚΡΙΝΕ (εκτός από τον Δημόκριτο προσπάθησε να εξαφανίσει τα έργα και άλλων σοφιστών, ακόμη και τον φιλοΛάκωνα Ξενοφώντα!) πολλές από τις Αξίες του Ελληνισμού και προετοίμασε το έδαφος για τον Χριστιανισμό, τον Μεγάλο Αντίπαλο του Ελληνισμού. Εξ ού και η λατρεία που έχουν στον Πλάτωνα όλοι οι Πατέρες της Εκκλησίας μέχρι το 553 μ.Χ. που ο Ιουστινιανός συνεκάλεσε την Πέμπτη Οικουμενική Σύνοδο για να καταδικάσει τις ιδέες του Ωριγένους περί Μετενσαρκώσεως, που όλες προέρχονται από τον Πλάτωνα.

    Αν τελικά η Χριστιανική Εκκλησία απέρριψε τον Μεγάλο Ευεργέτη της, τον Πλάτωνα, αυτό συνέβη μόνο για τις περί Μετενσαρκώσεως Ιδέες του, χωρίς τις οποίες ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να κατανοήσουμε τον Πλάτωνα. Γι’ αυτό, η μόνη αντίρρηση που έχω στο εξαίρετο κείμενο του πατρός Σαραντάκου είναι η αποσιώπηση της Ιδέας της Μετενσαρκώσεως, βασικής αξίας του Ελληνισμού, χωρίς την οποία δεν γίνεται κατανοητός ούτε ο Πλάτων,ούτε ο Ελληνισμός.

    ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΒΑΣΙΚΟ: Από την πεποίθηση του Πλάτωνος ότι πρέπει να ταλαιπωρούμε το Σώμα για να σώσουμε την Ψυχή, προήλθε όλη αυτή η Βιομηχανία του Μαζοχισμού που ονομάστηκε Χριστιανικός Μοναχισμός. Ο νομοθέτης του Χριστιανικού Μοναχισμού, ο Μέγας Βασίλειος, ΥΜΝΕΙ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ στον περίφημο Λόγο του «Προς τους Νέους, όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων», όπου φτάνει στο σημείο να ισχυριστεί την εξής αθλιότητα:

    Ότι ο Πλάτων επέλεξε να φτιάξει την Ακαδημία του στον Κολωνό, επειδή είναι το πιό ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΟ προάστιο των Αθηνών, ώστε να υποφέρουν σωματικά οι μαθητές του!!.. Τόσο άθλιος ψεύτης υπήρξε ο Μέγας Βασίλειος, όταν έχει αποδειχτεί ότι ισχύει το εντελώς αντίθετο: Ο Κολωνός ήταν το πιό ΥΓΙΕΙΝΟ προάστιο των Αθηνών (δίπλα ακριβώς στο Δημόσιο Σήμα, όπου ο Περικλής εξεφώνησε τον Επιτάφιο) και γι’ αυτό επέλεξε να φτιάξει εκεί ο Πλάτων την Ακαδημία του.

    Αξίζει να διαβαστεί το σχετικό απόσπασμα του Μεγάλου Βασιλείου για τον Πλάτωνα. Στο τέλος, ο πανάθλιος Καισαρεύς φθάνει στο άκρον άωτον του Χριστιανικού Μαζοχισμού: Ισχυρίζεται ότι οι γιατροί λένε πως η πολλή υγεία είναι επικίνδυνη για τον άνθρωπο!.. Ως γνωστόν, το ελεεινό αυτό υποκείμενο (ο Μ. Βασίλειος) πέθανε μόλις 48 ετών (379) και από τα 40 του ήταν το «καταγώγιον πάσης ασθενείας», όπως λέει ο φίλος του ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός στον Επιτάφιο προς τον Μ. Βασίλειο…. Και διηγώντας τα να κλαίς…


  41. Alexis said

    #39: Και το «ελαίω Χριστανισμού» βέβαια… 🙂

  42. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    39-41 Ωραίο λογοπαίγνιο αυτό 😉

  43. Γς said

    Η μαντάμ Σουσού όταν την ρωτούσαν που έμενε απαντούσε στην Ακαδημία Πλάτανος ενώ εμενε στις λάσπες του Μπούθουλα δίπλα στον Κολωνό

  44. Γιάννης Κουβάτσος said

    Φασίστας ή ναζιστής ο Πλάτων, τελικά; Μήπως λάιτ φασίστας φρανκικού ή μεταξικού τύπου; Μήπως σταλινικός λόγω κάποιων αναφορών σε κοινοκτημοσύνη; Επίσης κάτι για ένα σπήλαιο, όχι στην Πάτμο, εκεί ήταν κάποιος άλλος…Ήταν μαθητής του Αριστοτέλη και δάσκαλος του Σωκράτη…Ή το ανάποδο…Είχε και τη γνωστή Ακαδημία Πλάτανος.
    Η μέση πλατωνογνωσία μας. 😊

  45. cronopiusa said

    Η δίκη της ΧΑ στην ΕΡΤ

    Εφετείο Ηριάννας – Περικλή: 3η δικάσιμος

  46. Γιάννης Κουβάτσος said

    45: Ο εισαγγελέας είχε βγάλει ανακοίνωση όταν έγιναν τα επεισόδια; Αν όχι, χμ…

  47. spiral architect 🇰🇵 said

    @45, 46: Αυτό το δικαστήριο θυμίζει το παλιό σήριαλ «Ορκιστείτε παρακαλώ» με τον Γιάννη Μιχαλόπουλο:

  48. Αιμ said

    39. Συνομηλιτές θα μπορούσαν να είναι αυτοί που πίνουνε μαζί μηλίτη 🙂

  49. sarant said

    45 Τι να πει κανείς….

  50. Αιμ said

    45,46,47. Πουζούμερεπούστημου !

  51. Γς said

    47:

  52. Γιάννης Κουβάτσος said

    Μάρτυρας: Πιστεύει (η Ηριάννα) στην ισότητα, την δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη.

    Πρόεδρος: Στο αστικό σύστημα πιστεύει;

    https://left.gr/news/freeirianna-tin-pempti-24-maioy-synehizetai-i-ekdikasi-tis-ypothesis-sto-efeteio

  53. takis#13 said

    Από την δίκη της Μάρεβα Μητσοτάκη Vs Βαξεβάνη .
    «Ερωτηθείς συγκεκριμένα σε ποιο σημείο του δημοσιεύματος γίνεται λόγος περί «εικονικής διάστασης», ο βουλευτής της ΝΔ (Μάκης Βορίδης) είπε: «Για να είναι κάτι βολικό πρέπει υποχρεωτικά να είναι εικονικό. Διότι, αν είναι πραγματικό τίθεται ζήτημα του εάν είναι βολικό. Άρα λοιπόν εξυπονοείται εκ του βολικού πως αυτό είναι εικονικό. Αν υπήρχε πραγματική διάσταση δεν θα ετίθετο το ζήτημα. Η πραγματική διάσταση είναι αληθής άρα αποκτά ενδιαφέρον το δημοσίευμα ως αντικείμενο ελέγχου αθέμιτης πρακτικής.»
    Εγώ γιατί δεν καταλαβαίνω;

  54. cronopiusa said

  55. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Στα 19 είχα διαβάσει την πολιτεία του Πλάτωνα, τον απέρριψα κι έκτοτε δεν τον ξανάπιασα στα χέρια μου, ίσως γιατί είχα διαβάσει πιο παλιά αρκετούς προσωκρατικούς (δωρεάν τους είχα άλλωστε όλους) που με επηρέασαν αρκετά και δεν τα πήγαινα και πολύ καλά με την «αγία» φιλοσοφική τριάδα, ίσως ελέω Βίλχελμ Ράϊχ. Δεν ξέρω αν έχασα κάτι (προσωπικά δεν το νομίζω) αλλά γενικά από τότε τους ασεξουαλικούς ανθρώπους τους προσέχω.

    50 – «Πουζούμερεπούστημου !» Στο προκατασκευασμένο μας όνειρο.

  56. Alexis said

    Από το λινκ του #52:

    Θα εξεταστούν δύο μάρτυρες υπεράσπισης για την Ηριάννα.

    Πρώτη μια φίλη της, φιλόλογος. Καταθέτει ότι ήταν συμφοιτήτριες και συγκάτοικοι από το 2010 έως το 2012. Δεν διέκρινε ποτέ ότι η Ηριάννα κάτι θέλει να κρύψει.

    Πρόεδρος: Δεν είχε επαναστατικές ιδέες;

    Μάρτυρας: Όχι.

    Πρόεδρος: Ε, τι σόι νέα ήταν; [με θετική διάθεση]

    Δεν ξέρω με ποια «διάθεση» ρώτησε ο πρόεδρος το «δεν είχε επαναστατικές ιδέες» αλλά εμένα σαν ερώτηση και μόνο μου προκαλεί ανατριχίλα.
    Μου θυμίζει έντονα το παλιό χωροφυλακίστικο «εμφορείται υπό κομμουνιστικών ιδεών».

  57. Alexis said

    Και κάτι ακόμα: Το εκ του ασφαλούς χιουμοράκι (βλέπε σκυλάκι πίτμπουλ) και το να το παίζεις «άνετος» δεν είναι ό,τι καλύτερο όταν συζητάς και αποφασίζεις για τη ζωή ενός ανθρώπου.

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    Εκτός από το κοινωνικό κράτος, ανάμνηση πάει να γίνει και το κράτος δικαίου…Όπως, όσο και για όσο λειτούργησαν.

  59. sarant said

    57 Ακριβώς αυτό…….

  60. Αρχαιοελληνιστής said

    Μιά που δεν τίμησαν πολλοί σχολιαστές την σημερινή έξοχη ανάρτηση του πατρός Σαραντάκου για τον Πλάτωνα, ας μού επιτραπεί να εκμεταλλευτώ την αναφορά του κειμένου στον Διογένη τον Κυνικό και πώς κορόϊδευε τον μεγάλο Αθηναίο φιλόσοφο.

    Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η πρώτη και μοναδική φορά στην Αρχαία Γραμματεία που καταγράφεται ανόρθωσις ανδρικής ψωλής, βρίσκεται στο αριστουργηματικό βιβλίο του Δημητρίου (Πολιορκητού;) «Περί Ερμηνείας».

    Παραθέτω το πρωτότυπο και την αγγλική μετάφραση από τις εκδόσεις Loeb, όχι τόσο για να σοκάρω τους αναγνώστες του Ιστολογίου, όσο για να τους ενημερώσω ότι και οι Αρχαίοι Έλληνες μιλούσαν για το πέος τους στο θηλυκό γένος (εννοώντας την «ψωλή»), όπως ακριβώς κάνουμε κι εμείς σήμερα, εννοώντας την «π@τσα»!..

    Ακόμα πιό αξιοσημείωτη είναι η λάθος μετάφρασις των εκδόσεων Loeb: Ο Άγγλος μεταφραστής μεταφράζει την φράση του κυνικού Διογένους «Ούκ ειμί ταύτη όμοιος» ως… «I am not like you in that way», που είναι ΤΕΛΕΙΩΣ ΛΑΘΟΣ!.. Στην πραγματικότητα, ο Διογένης λέει στο παιδίον: «Έχε θάρρος, παιδί μου. Δεν είμαι όμοιος με την ψωλή μου»!..

  61. f kar said

    27
    Για τον Γουάιτχεντ δεν ξέρω αλλά ο ίδιος ο Ράσελ δεν τον πολυεκθειάζει- όπως και άλλοι της σχολής του. Είναι περισσότερο της άποψης ότι μετά από τους Προσωκρατικούς, και για δύο χιλιάδες χρόνια μέχρι (χοντρικά) τον Γαλιλαίο και τον Νεύτωνα που ξανάρχισαν οι άνθρωποι να κοιτάζουν τι συμβαίνει γύρω τους αντί να μπουρδουκλώνονται στις λέξεις τους, το πράγμα πήγε μάλλον περισσότερο πίσω παρά μπρος.

  62. Νέο Kid said

    61. Aπ την άλλη όμως, ο μεγαλύτερος σοφός της αρχαίας Ελλάδας έζησε μετά κι απ τους προσωκρατικούς και απ τους σωκρατικους ,και ήξερε μόνος του περισσότερα για τον κόσμο ,τη φύση και τα μαθηματικά απ´ο,τι όλη η Ευρώπη μαζί το 1500…
    (Κι αυτό δεν το λέω εγώ. Το είπε ένας άλλος Εγγλέζος μαθηματικός ,ο Λίτλγουντ)

  63. mitsos said

    Καλησπέρα

    Επειδή σήμερα μπήκατε και σε ένα από τα χωράφια μου.

    Μερικές πρόχειρες σκέψεις

    1. Ο Πλάτων αναπτύσσεται με την παιδική ανάμνηση μιας κοινωνίας ελεύθερης ( Περικλής ) όπου οι ταξικές διαφορές σμιλεύονται και εξαφανίζονται από την ακμάζουσα δημοκρατία. Ωριμάζει όμως μέσα στην κρίση του πιο άγριου πολέμου όπου η χώρα του κυριαρχεί μέσω βίας χωρις όρια. Πόλεμο και το άλγος πως οι νικητές φέρθηκαν στους ηττημένους της πατρίδας του πιο έντιμα απ’ ότι οι Αθηναίοι στους συμμάχους τους. Ο Πλάτων είναι πρωτίστως πολιτικός. Οπαδός της πεφωτισμένης Δεσποτείας ( όχι σαν του Βολταίρου ) με υπόδειγμα έναν εξωραϊσμένο Λυκούργο

    2. Τρεις περίοδοι … Ο Σωκρατικός, ο Μέσος και ο Ώριμος Πλάτων που διστάζει … που αναρωτιέται, που ανασκευάζε και διορθώνει τον νεώτερο Πλάτωνα .

    3. Ιδρύει την φιλοσοφία . την ορίζει. Στο γνωσιολογικό πρόβλημα του πως κανείς αναζητά να γνωρίσει κάτι που δεν γνωρίζει-και αν το γνωρίζει, τι έχει να μάθει ;… οι τρεις αληγορίες του ( ο ήλιος , η γραμμή του κόσμου , το σπήλαιο ) ακόμα και σήμερα αποτελούν αφετηρίες εκπαιδευτικών μετασχηματισμών των αρχών της γνωσιοθεωρίας

    4. Για τον Πλάτωνα η φιλοσοφία είναι μάθημα ( διδάσκεται ) για όλους αλλά θα τα καταφέρουν λίγοι ( σε κάποιους πρέπει να θυμίζει Κάρολο ). Απαραίτητη προϋπόθεση το εκπαιδευτικό σύστημα και για την Πολιτεία του.

    5. Ο όρος «ιδέα» μπορεί να προϋπήρχε αλλά το περιεχόμενο ( ιδανικό , υπόδειγμα, παράδειγμα μοντέλο ) αποδίδεται στον όρο από τον Πλάτωνα ( για την Δημοκρίτεια Ιδέα δεν υπάρχουν σίγουρες πηγές )

    6. Ναι η 7η επιστολή είναι η μόνη που με αμφιβολίες γίνεται αποδεκτή ως πιθανόν γνήσια. ( καμιά άλλη επιστολή δεν συμπεριλάμβάνεται στην επίσημη λίστα των Πλατωνικών έργων )
    Εμένα τα τόσα στάδια που προβλέπει μου θυμίζουν Νεοπλατωνικούς ( Ομολογώ πως το μου θυμίζει δεν είναι τεκμήριωμένο επιχείρημα )

    7. Σίγουρα Μέντορας του Παύλου και άρα πρόγονος του Χριστιανισμού ( πρώτος διδάξας την τελική Κρίση και νονός της έννοιας της αμαρτίας ) …δυστυχώς για τους Χριστιανούς όμως και δεδηλωμένος οπαδός της μετεμψύχωσης των Πυθαγορείων και των Ορφικών …

    8. Κύριος εχθρός του τα πάθη , οι υπερβολές και ο ανορθολογισμός των ποιητών ( κωμικών τραγωδών, ρητόρων και δικηγόρων αλλά ) πρωτίστως των δημαγωγών πολιτικών

    9. Για το χαρακτηρισμό «Φασίστας» σίγουρα θα ρωτούσε : «Τι εστί ; Δεν θέλω να μου πεις παραδείγματα φασιστών αλλά να μου πείς εκείνο που κάνει το φασίστα. Ώστε έχοντάς το ως υπόδειγμα να μπορώ μόνος μου να βρώ ποιος είναι ο φασίστας και ποιος όχι» Ας μην είμαστε τόσο χαλαροί στην χρήση των χαρακτηρισμών.

    10. Ειναι Έλληνας ; Όχι είναι Πολίτης του Μεσογειακού κόσμου ( όπως και ο Θαλής,ο Δημόκριτος ή ο Αριστοτέλης πολλοί άλλοι ) που έθεσε το δικό του λίθο στην οικοδόμηση του θαύματος του Αρχαίου Ελληνικού Κόσμου ( και η λέξη κόσμος πλατωνική ).

    11. Και ο όρος «διαλεκτική» Πλατωνικός και αυτός. Μόναδική ελπίδα ο διάλογος αυτού που επιστρέφει από το Φως με τους δεσμώτες εντός του σπηλαίου ( λίγο αριστοκρατική αντίληψη για το διάλογο βεβαίως … όπως ο διάλογος που εννοεί κάθε διαννοούμενος σημερά όταν μιλά με τους μη ειδικούς… όχι δεν είπα ελίτ )

    Αυτές οι λίγες πρόχειρες σκέψεις μόνο … στην γωνία Πλάτωνος και Αριστοτέλους.

  64. Πέπε said

    Ας αναφέρουμε και τον «Χαμένο διάλογο του Πλάτωνα» του Γιάννη Κανέλου, για να μην πέσει και μας πλακώσει το σπίτι μας:

    Ανακαλύπτεται, λέει, ένας χαμένος διάλογος του Πλάτωνα όπου ο Σωκράτης συζητάει με κάποιον Πυθαγόρα -εγγονό του κανονικού Πυθαγόρα- και με άλλους για τη φύση των άρρητων αριθμών, βγάζοντας και πολιτικές προεκτάσεις του μαθηματικού-φιλοσοφικού αυτού ζητήματος.

    Με βάση αυτό το ιδιόρρυθμο fiction κείμενο, που περιλαμβάνει και ολόκληρο τον υποτιθέμενο διάλογο, το σχολειό μου (Καλλιτεχνικό Ηρακλείου) ετοίμασε μια θεατρική παράσταση που παρουσιάστηκε φέτος στο Ηράκλειο και στην Αθήνα.

    https://www.cretapost.gr/409798/entyposiasan-i-mathites-tou-kallitechnikou-scholiou/

    (Μπορείτε να φανταστείτε βέβαια ότι η δραματοποίηση ενός κειμένου με το παραπάνω θέμα, γραμμένου σε ύφος φιλολογικής μετάφρασης Πλάτωνα, παρουσιάζει δείκτη δυσκολίας απελπιστικό! Πήγε καλά όμως. 🙂 )

  65. Pedis said

    Περιεκτική γενική περιγραφή της ζωής και του έργου του.

    Είναι βάσιμη η υπόθεση ότι το φιλοσοφικό του έργο έχει υπερκτιμηθεί, όχι μόνο επειδή το υιοθέτησαν και το διάδοσαν οι χριστιανοί, αλλά κι επειδή είχε την τύχη να τού γίνει το χατήρι και με το παραπάνω (πιθανά χάρη στην επιμονή των πιστών για την αλήθεια), κι εκτός από τα έργα των υλιστών φιλοσόφων, να μην έχει διασωθεί παρά αμελητέου όγκου έργο άλλων φιλοσόφων και σοφιστών της κλασικής εποχής;

    Πέρα από τις καλοήθεις κουριόζιτιζ των υψηλών ιδεωδών, όλα αυτά, συχνά, πολύ ενδιαφέροντα, της φιλοσοφικής αοριστολογίας του έργου του, ο πραγματικός στόχος της φιλοσοφίας του Πλάτωνα εμφανίζεται στους Νόμους του.

    Η μελέτη του Πλάτωνα έπρεπε να ξεκινά από αυτό το έργο. Ρίχνει φως υπό τη σωστή γωνία σε όλο το υπόλοιπο.

    Για τη ζωή του, υπάρχουν άλλες πηγές εκτός από το αυτοβιογραφικό του κείμενο;

  66. Pedis said

    Για τη ζωή του, υπάρχουν άλλες πηγές εκτός από το αυτοβιογραφικό του κείμενο; ->

    Για τη ζωή του, υπάρχουν άλλες *ανεξάρτητες* πηγές πέρα από το αυτοβιογραφικό του κείμενο;

  67. Pedis said

    τους την έχουν στημένη με τέτοιους δικαστές. Δεν κάνουν καμία προσπάθεια να κρυφτούν. Για τους τύπους.

    https://omniatv.com/853441972

    Πώς ορίστηκαν οι δικαστές;

    Αν είναι με κλήρωση, τότε τα παιδιά ή είναι άτυχα ή ετούτοι είναι το αντιπροσωπευτικό δείγμα των δικαστών.

  68. f kar said

    62 Για τον Αρχιμήδη λες; Σωστά, ίσως έπρεπε αντί για «άνθρωποι» να γράψω «φιλόσοφοι»

  69. cortlinux said

    Λεξιλογικα θα προσθετα οτι η γνωστη μας ρεπουμπλικανικη δημοκρατια οτι προερχεται (ως λεξη) απο την Πολιτεια του Πλατωνα. Ως ντεμοκρασι αναφερονται στην αμεση δημοκρατια ενω ως ρεπαμπλικ σε ενα συστημα με εκλογες οπου ομως εχει μεγαλυτερη ισχυ απο τις αποφασεις της πλειοψηφιας.

  70. spiral architect 🇰🇵 said

    @64: Μπράβο σας! 🙂👍

  71. giorgos said

    69. Η ρεπουπλικανική δημοκρατία ώς λέξη , νομίζω ότι προέρχεται από τήν Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία .

    Ο Πλάτωνας ήταν μεγάλος γιατί ύπήρξε ό πιό προοδευτικός καί ό πιό μεγάλος έπαναστάτης φιλόσοφος τής αρχαιότητας .

    » Ο Πρωταγόρας είναι βέβαια δυνατόν νά σχετισθή φιλοσοφικά μέ τόν Ηράκλειτο . Μέ κριτήρια όμως φιλοσοφικά είναι δυνατόν νά σχετισθή καί μέ τόν Κάντ . Η διαχρονική άλλοίωση τής Ούσίας άπό τήν
    Ηρακλείτεια ροή δέν έχει μόνο γνωσιολογική άντιστοιχία μέ τήν άρχή τού Πρωταγόρα , άλλά καί μέ τίς άρχές πολλών άλλων φιλοσόφων . Τούτο όμως δέν σημαίνει ότι ή άρχή όλων άνάγεται στόν Ηράκλειτο ή ότι ή θεωρία του βρίσκεται σέ άμεση σχέση μέ τήν προβληματική τους .
    Εξετάζοντας τήν έσωτερική σημασία τών λόγων τών σοφιστών (όπως έκανε ό Πλάτωνας) , τούς έξετάζομε σάν φιλοσόφους καί τούς προσδίδομε προβληματική πού ούτε κάν είχαν . Από τήν άποψη αύτή είναι άμφιβόλου έγκυρότητος οί έλληνικές παρουσιάσεις τών σοφιστικών διαλόγων , όταν έμμένουν στήν φιλολογική συσχέτιση τών άπόψεων τού Πλάτωνα καί τών Σοφιστών , χωρίς άλλην κοινωνική προβληματική (Τό μόνο βιβλίο πού γνωρίζομε μέ μερικές συγκλίσεις πρός τήν προβληματική πού άναπτύσσομε έδώ , είναι ή έξοχη μικρή μελέτη τού Κ.Θ.Δημαρά : «Δοκίμιον περί τής φυσικής θεολογίας τών Σοφιστών τού Ε’ π.χ. αί.» Αθήναι 1926) .
    Οί ίδέες στήν φιλοσοφία –όπως καί σέ πολλές άλλες έπιστήμες– είναι καθορισμένου πλήθους .
    Εκείνο πού μεταβάλλεται κάθε φορά είναι ή μέθοδος καί ή προβληματική . Καί άπό τήν άποψη αύτή γίνεται ή άποτίμησή τους .
    Τό ότι ή ύπαρξη τών σοφιστών είναι συνέπεια τής όργανικής δράσεως τής ίδεολογίας , καθορίζει καί τήν έσωτερική προβληματική μέ σαφήνεια . Ετσι π.χ. ή θρησκευτική αίρετικότης τών σοφιστών μπορεί νά έξαχθή όχι άπό τά λεγόμενά τους περί Θεού (ή ύπαρξη τού όποίου ούδόλως τούς άπασχολεί φιλοσοφικώς , έπειδή δέν ήταν δυνατόν νά τούς άπασχoλεί) , άλλά άπό τόν χαρακτηρισμό τους ώς κοινωνικού «προιόντος» .
    Οπως σοφά παρατηρεί ό Lesky , «ή σοφιστική σέ μεγαλύτερο βαθμό ζήτησε καί βρήκε τήν περιοχή τής έπίδρασής της σέ μιάν πνευματικά καί οίκονομικά άνώτερη τάξη » . Από τό φυσιολογικό κοινωνικό αύτό γεγονός έπεται έξ ίσου φυσιολογικά ή αίρετικότητά τους . Σάν άποτέλεσμα τού διαφορισμού τής ίδεολογίας , οί σοφιστές ώφειλαν νά ύπάρξουν μέσα στήν ύπό κρίση βρισκόμενη ήγέτιδα τάξη καί ή όποία –έπειδή άκριβώς διερχόταν κρίση–τούς άμφισβήτησε καί τούς κατασκεύασε αίρετικούς . Πρόκειται περί συνεπείας ένός άκρως φυσιολογικού φαινομένου: τής τάσεως πού έμφανίζουν οί κοινωνίες– όπως καί κάθε άλλο σώμα– νά διατηρήσουν τήν κεκτημένη κατάστασή τους . Η άρχή τής άδρανείας ίσχύει γιά τό κάθε τί πού μπορεί νά μελετηθή σάν ένα άντικείμενο στά πλαίσια μιάς έπιστήμης . Η άρχή αύτή είναι ένα είδος τριβής ώς πρός τήν ίστορικότητα τών φαινομένων καί άπαραίτητος όρος γιά τήν δυνατότητά της , όπως καί ή φυσική τριβή είναι συνθήκη γιά τήν ύπαρξη πραγματικής κίνησης .
    Επομένως ή θρησκευτική πίστη τών σοφιστών δέν μπορεί νά συναρτηθή πρός τό περιεχόμενο τής διδασκαλίας τους , γιατί είναι φαινόμενο άλλης τάξεως . Δέν ίσχύει δέ αύτό σχετικά μέ τήν θρησκευτικότητά τους μόνο , άλλά μέ όλες τίς άρχές πού άποκρυσταλλούνται σέ στοιχεία ίδεολογίας . Γι’ αύτό άκριβώς όί σοφιστικοί διάλογοι δέν άσχολούνται μέ θέματα γνωσιολογίας , άλλά μόνο μέ θέματα ήθικής , δικαίου καί όσα είχαν τίς κοινωνικές έπιπτώσεις πού ήθελαν .
    Τά «έπιστημονικά» θέματα , μέ τά όποία καταπιάνονται είναι τόσα , όσα θά τούς χρησιμεύσουν στά άλλα . Χωρίς νά παραγνωρίσουν τήν άξία τών Μαθηματικών , δέν τήν έθεσαν βάση τής διδασκαλίας τους , όπως έκαμαν άργότερα ό Πλάτων καί ό Αριστοτέλης . Καί δέν μπορούσαν νά τήν θέσουν , όπως δέν μπορούσαν νά έπιτύχουν τήν προσπάθεια τής νέας ίδεολογικής σύνθεσης , τήν όποία έπεχείρησε ό Πλάτων μέ τήν Πολιτεία . Oί σοφιστές βρέθηκαν στήν άρχή τής ίδεολογικής κρίσης καί δέν ώφειλαν κάτι τέτοιο . Υπήρξαν άπλώς ή άναγκαία ίστορική προϋπόθεση γιά νά τήν έπιχειρήση ό Πλάτων .
    Τούς σοφιστές δέν ήταν βέβαια δυνατόν παρά νά τούς άνακαλύψη ό Εγελος . Τούς άνακάλυψε όμως σάν ίστορικά γεγονότα καί τούς συσχέτισε μέ τούς διαφωτιστές τής Γαλλικής Επανάστασης . Προσωπικά δέν νομίζομε ότι ό συσχετισμός (τόν όποίον δέχεται καί ό W.G.De Burg, ή κληρ. τού Αρ. κόσμου, σελ.174) είναι μοναδικός . Δική μας γνώμη είναι ότι πρέπει νά συσχετισθούν μέ τούς όρθολογιστές λεγομένους φιλοσόφους τού 17ου αί, τόν Καρτέσιο , τόν Σπινόζα καί τόν Λάϊμπνιτς.
    Τό φαινόμενο στό σημείο τούτο είναι έξαιρετικά δύσκολο . Μετάπτωση ίδεολογίας έχομε άπό τόν Μεσαίωνα στήν Αναγέννηση . Η προβληματική τών όρθολογιστών διακινείται μέσα στά κλονισμένα ήδη δεδομένα τής μεσαιωνικής φιλοσοφίας , άλλά πάντως μέσα σ’ αύτά . Υπάρχει ή κρίση τής ίδεολογίας καί τούτοι «σοφίζονται» , όπως καί οί άρχαίοι σοφιστές μέσα στά πλαίσια τής ίδεολογίας πού κλονίσθηκε . Δέν προσπαθούν νά τήν καταργήσουν (έστω κι’ άν ό Κριτίας λέει τήν θρησκεία περίπου «όπιο τών λαών» ) , άλλά νά τήν άναμορφώσουν . Καίτοι θά ξέφευγε πολύ άπό τά πλαίσια αύτών τών σημειώσεων ή διαπραγμάτευση τού θέματος , είναι τουλάχιστον σκόπιμο νά πούμε ότι τήν έπανάσταση ώς πρός τήν παληά ίδεολογία δέν τήν κάνουν οί σοφιστές , άλλά ό Πλάτων . Οχι μόνο γιατί δομεί έπαναστατικά τήν Πολιτεία του καί καταργεί τόν Ομηρο , πού ήταν ό παιδευτικός κανόνας , άλλά γιατί μέ όλη του τήν θεωρία μετατοπίζεται πρός ίδεολογικές προσβάσεις πολύ πιό ύστερες του , όπως είναι ό Χριστιανισμός . Οτι οί χριστιανοί φιλόσοφοι άνεγνώρισαν στόν Πλάτωνα τόν ύπατο πρόγονό τους , καθιστά προφανές πόσο προοδευτική ήταν ή θεωρία του καί άποκαλύπτει όλη τήν κοινωνική της σημασία. Ο χριστιανισμός , ώς γνωστόν , ύπήρξε μία άπό τίς μεγαλύτερες έπαναστάσεις τού κόσμου . Δέν κατήργησε ένα σύστημα , άλλά έναν όλόκληρο κόσμο .
    Στούς όρθολογιστές έπίσης δέν έχομε «έπανάσταση» . Εχομε έπανατοποθέτηση τού Θεού σέ νέες βάσεις πρός έξεύρεση νέας ίδεολογίας .Σκόπιμο είναι νά σημειώσωμε ότι , όπως καί οί σοφιστές , καί οί φιλόσοφοι τούτοι–καίτοι μοναδική προβληματική τους είναι ό Θεός–δέν είναι θρησκευόμενες φύσεις , αλλά μάλλον θεϊστές . »
    Από ένα βιβλίο τού Γεράσιμου Κακλαμάνη.

  72. cronopiusa said

    64

    σαπό ρισπέκ !!

  73. π2 said

    60: E, όχι και του Πολιορκητή το Περί Ερμηνείας. Τι δουλειά έχει ο γλεντζές με τέτοιες υψιπετείς φιλολογικές αναζητήσεις; Το έργο αποδιδόταν στον Δημήτριο Φαληρέα λόγω σημείωσης σε βυζαντινό χειρόγραφο, αλλά η απόδοση είναι πιθανότατα εσφαλμένη. Οι χρονολογήσεις του κειμένου που έχουν προταθεί είναι από τον πρώιμο 3ο π.Χ. μέχρι τον 1ο μ.Χ.

  74. cronopiusa said

    Ακαδημίας Πλάτωνος: Το ΣτΕ αγνόησε τις αντιδράσεις των κατοίκων

    «Φυτεύουν» mall με αντισταθμιστικά

    Ωστόσο, κάτοικοι και συλλογικότητες της περιοχής θεωρούν ότι με το εξαγγελλόμενο πακέτο παροχών η κυβέρνηση επιχειρεί να αμβλύνει τις έντονες κοινωνικές αντιδράσεις για το νέο εμπορικό κέντρο, που προβλέπεται να κατασκευαστεί σε απόσταση αναπνοής από τον αρχαιολογικό χώρο της Ακαδημίας Πλάτωνος.

    Είναι πεπεισμένοι ότι η παρουσία του γιγαντιαίου εμπορικού κέντρου με μαντρότοιχους από μπετόν ύψους 21 μέτρων που κατεβαίνουν σταδιακά στα 18 μέτρα θα αλλάξει ριζικά τον χαρακτήρα του υπάρχοντος ζωντανού και υπερτοπικού πάρκου της Ακαδημίας Πλάτωνος.

    Οπως υποστηρίζουν, η κατασκευή του αλλοιώνει τον ρόλο του αρχαιολογικού χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος και του μελλοντικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών, μετατρέποντάς τα σε «αυλή» του mall.

    Στο πλαίσιο αυτό εκτιμούν ότι η διαμόρφωση πεζόδρομου που θα ενώνει το Academy Gardens με τον αρχαιολογικό χώρο είναι ακόμη ένα «δώρο» προς την Artume, έτσι ώστε να καρπωθεί την υπεραξία που θα πάρει από αυτόν.

    Ανάλογο δώρο θεωρούν ότι είναι η στέγαση δημόσιων υπηρεσιών εντός του εμπορικού κέντρου, όπως προβλεπόταν στο σχέδιο της εταιρείας, ώστε να ενισχυθεί η επισκεψιμότητά του.

    Συν τοις άλλοις, φοβούνται ότι η ανέγερση του mall θα επιφέρει ένα σοβαρότατο πλήγμα στην εμπορική ζωή της ευρύτερης περιοχής με την καταστροφή των μικρών επιχειρήσεων και χτύπημα της εμπορικής αγοράς στους γειτονικούς δήμους, όπως ακριβώς συνέβη στο Μαρούσι και το Χαλάνδρι από την κατασκευή του mall. «Αυτά που περιγράφονται ως αντισταθμιστικά οφέλη ή είναι στάχτη στα μάτια των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να καμφθούν οι αντιδράσεις, με σοβαρό ενδεχόμενο να μην υλοποιηθούν ποτέ, ή μιλάμε για την πλήρη ιδιωτικοποίηση του αρχαιολογικού πάρκου της Ακαδημίας Πλάτωνος», σχολίασαν στην «Εφ.Συν.» μέλη του Συντονιστικού Αγώνα Ενάντια στην Ανέγερση Μall.

    «Κι αυτό γιατί η ίδια η εταιρεία ονομάζει το πρότζεκτ της Academy Gardens και η ίδια η εταιρεία στις δικές της μελέτες μιλάει για τη διασύνδεση του εμπορικού κέντρου με τον αρχαιολογικό χώρο. Οπότε, η κυβέρνηση φαίνεται σαν να τη διευκολύνει έμμεσα, δίνοντας το πάτημα ώστε να ιδιωτικοποιηθεί ο αρχαιολογικός χώρος της Ακαδημίας Πλάτωνος».

  75. sarant said

    64 Μπράβο!

  76. Παναγιώτης Κ. said

    Δεν λεξηλογήσαμε όμως πάνω στην λέξη «ιδέα»
    Δεν αναφερθήκαμε σε φράσεις που χρησιμοποιούμε κατά κόρον σήμερα όπως π.χ
    «Έχω την ιδέα» και εννοούμε ότι έχω την σκέψη, την έμπνευση, την επινόηση.
    «Δεν έχω ιδέα» για να δηλώσουμε άγνοια για κάποιο θέμα.
    Και πάρα πολλές ακόμη φράσεις στις οποίες υπάρχει η λέξη ιδέα οι οποίες δεν έχουν σχέση με τον… Πλάτωνα. 🙂

    Αντί της λέξης ιδέα που χρησιμοποιούσε ο Πλάτων, εμείς χρησιμοποιούμε τη λέξη ΕΝΝΟΙΑ.

  77. Πέπε said

    70, 72, 75

    Ευχαριστούμε! 🙂

  78. nikiplos said

    Όταν ένα δικαστήριο, αποφασίζει να κάνει review σε μια αμφισβητούμενη εργασία που δεν τηρεί κανένα επιστημονικό πρωτόκολλο, ώστε με αυτό να αποφασίσει για τη ζωή μιας νέας κοπέλας. Δηλαδή εκ προοιμίου, υπάρχει η αμφιβολία της εμπλοκής – προσοχή εμπλοκής ΚΑΙ ΟΧΙ ενοχής, αφού ακόμη και να είχε δίκιο η Ασφάλεια και πράγματι η Ηριάννα να είχε πιάσει έναν γεμιστήρα όπλου, αυτό ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ.

    και ολίγον από το λίκνο του Pedis
    (η υπογράμμιση δική μου)

    Φιτσιάλος: Δεν υπάρχει επιστημονική διχογνωμία με Μεθενίτη. Εκείνη εκφράζει προσωπικές της απόψεις. Το δείγμα είναι κακής ποιότητας και μικρής ποσότητας. Αυτές είναι οι θέσεις της επιστημονικής κοινότητας. Το διεθνές ινστιτoύτο της Λωζάννης έβγαλε το ίδιο συμπέρασμα.

    Η Μεθενίτη δεν ακολούθησε τα πρότυπα του εργαστηρίου της, διαφωνεί και με την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα και με το ίδιο της το εργαστήριο. Έκανε το κόλπο του «Τεξανού σκοπευτή», πρώτα πυροβολεί και μετά σημειώνει τον στόχο.

    Ο πρόεδρος διακόπτει: Μας τα έχετε πει στην έκθεση. Εισαγγελέας: Γιατί καταθέτετε με τόσο πάθος; Δεν είναι λόγος επιστήμονα αυτός

    Ο πρόεδρος δεν αφήνει ούτε τον συνήγορο υπεράσπισης να μιλήσει.
    Ο συνήγορος παρεμβαίνει:
    Η Μεθενίτη μιλούσε μία ημέρα και εδώ δεν τον αφήνετε να μιλήσει δέκα λεπτά.

    Φιτσιάλος στην εισαγγελέα: Έχω ένταση γιατί η Μεθενίτη προσβάλλει την επιστήμη μου.

    Φιτσιάλος, απαντώντας σε ερώτηση εφέτη: Όχι μόνο δεν είναι σίγουρο το αν είναι η Ηριάννα αλλά με την σύγκριση αυτή (της πραγματογνωμοσύνης) προκύπτει ότι ΔΕΝ είναι.

    Ο πρόεδρος ιδιαίτερα ενοχλημένος από τις ερωτήσεις εξειδικευμένου περιεχομένου στον μάρτυρα που κάνει η υπεράσπιση.

    Φιτσιάλος: Η Μεθενίτη έκανε εξέταση με το μάτι: αν είναι κόκκινο είναι αίμα, αν δεν είναι κόκκινο δεν είναι. Κι έβαλε μετά το χέρι της στο ευαγγέλιο να καταθέσει.

    Επίλογος Φιτσιάλου: Η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στους δικαστές. Να μη τυχόν θεωρηθεί αυτή η πρακτική ορθή. Σε κανένα σύγχρονο Δυτικό κράτος δεν λειτουργεί έτσι.

  79. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    77 – Ονειρεύομαι ένα σχολείο που οι μαθητές δεν θα είναι υποχρεωμένοι να μαθαίνουν σαν τους παπαγάλους ανούσια πράγματα για την ζωή τους και άλλα που υποτιμούν την ανθρώπινη λογική και νοημοσύνη, που θα πηγαίνουν σ΄αυτό εθελοντικά και με χαρά, που θα μπορούν να διαλέγουν τι θα μάθουν και ποιοί δάσκαλοι θα τους διδάξουν, ένα σχολείο που θα δεν θα στοχεύει στην ατομική αριστεία και δεν θα την πριμοδοτεί, αλλά στην ατομική και συλλογική δημιουργικότητα, στην συνεργασία στον αλτρουϊσμο και στην δημοκρατία, που το απουσιόλογιο θα το κρατούν οι γονείς για να μετρούν τις απουσίες των παιδιών τους από το σπίτι γιατί δεν θα θέλουν να φύγουν από το σχολείο τους, που οι δάσκαλοι θα είναι αυστηρά επιλεγμένοι από την πολιτεία με βασικά κριτήρια την αγάπη τους για τα παιδιά, την εμπνευσμένη μεταδοτικότητά τους, την βαθιά παιδοψυχολογική τους κατάρτιση και την ψυχική και σεξουαλική τους ισορροπία, που η πολιτεία θα φροντίζει να είναι εξασφαλισμένοι οικονομικά και με τέτοιες παροχές που θα μπορούν να αφιερώνονται απερίσπαστοι στο ΜΕΓΙΣΤΟ κοινωνικό λειτούργημά τους.
    Γνωρίζω πως είναι μάλλον απίθανο να το ζήσω αυτό το όνειρο, τα σχολεία τείνουν να εξαφανιστούν, ομοίως και οι δάσκαλοι, γέμισε ο τόπος από εκπαιδευτήρια ανθρώπων και δεκάδες χιλιάδες περισσευούμενους εκπαιδευτικούς, όμως θα συνεχίσω να ονειρεύομαι και να προσπαθώ προς αυτή την κατεύθυνση, τα καλλιτεχνικά σχολεία, είναι το πρώτο σκαλοπάτι για το ονειρικό «Παλαμίδι» κι είναι γνωστό πως είτε για να ανέβεις στο Έβερεστ είτε για να γυρίσεις όλο τον κόσμο, πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα.
    Συγχαρητήρια Πέπε σε όλους τους καθηγητές κι όσους βοήθησαν και στους ηθοποιούς μαθητές, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ.

    Υ.Γ – Αν έχεις βίντεο ανέβασέ το ή αν δεν επιτρέπεται στείλ΄το στο mail μου που μπορείς να πάρεις από τον Νικοκύρη, θα χαρούμε πολύ να δούμε την παράσταση με τις κόρες μου που μετά από 8 και 5 χρόνια αποφοίτησης, κρατούν συχνή επαφή με πάνω από τους μισούς καθηγητές και καθηγήτριές τους. Αν δεν γίνεται ούτε με mail, και πάλι συγχαρητήρια σε όλους σας.

    78 – «Επίλογος Φιτσιάλου: Η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στους δικαστές. Να μη τυχόν θεωρηθεί αυτή η πρακτική ορθή. Σε κανένα σύγχρονο Δυτικό κράτος δεν λειτουργεί έτσι.»
    Σε όλα τα σύγχρονα δυτικά κράτη ακριβώς έτσι λειτουργεί ΟΤΑΝ χρειάζεται.

  80. cortlinux said

    Προερχεται μεν απο την εποχη της ρωμαϊκης αυτοκρατοριας ομως σχετιζεται ετυμολογικα με την πολιτεια του Πλατωνα μια και res public ειναι η μεταφραση της πολιτειας απο τον Κικερονα.
    Σου εχω εναν συνδεσμο εδω. https://en.wikipedia.org/wiki/Republic?wprov=sfla1

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: