Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Κείμενα του Εικοσιένα – 8: Ο Μαυροκορδάτος γράφει στον Ομέρ Βρυώνη

Posted by sarant στο 20 Απριλίου, 2021


Καθώς διανύουμε τη χρονιά που σημαδεύει τη 200ή επέτειο του ξεσηκωμού του Εικοσιένα, σκέφτηκα να καθιερώσω μια νέα στήλη στο ιστολόγιο, που θα τη δημοσιεύω κάθε δεύτερη Τρίτη, εναλλάξ δηλαδή με το βιβλίο του πατέρα μου, και που θα παρουσιάζει κείμενα της εποχής του 1821. Δεν αποκλείεται να διατηρήσω τις δημοσιεύσεις ως το τέλος της χρονιάς, αν βέβαια υπάρχει ως τότε αρκετό υλικό από μεριάς μου και αρκετό ενδιαφέρον από δικής σας πλευράς. Θα δώσω προτεραιότητα σε κείμενα που δεν είναι διαθέσιμα στο Διαδίκτυο.

Από την προηγούμενή μου τριβή με κείμενα της εποχής, που βέβαια ήταν πολύ έντονη όσο συγκέντρωνα υλικό για το βιβλίο μου Το ζορμπαλίκι των ραγιάδων, έχω υπόψη μου κάμποσα τέτοια κείμενα, αλλά όποιος έχει υπόψη του κείμενο που το θεωρεί αξιόλογο προς δημοσίευση μπορεί να μου το στείλει στο γνωστό μέιλ, sarantπαπάκιpt.lu.

Το σημερινό άρθρο είναι το όγδοο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ.

Θα δούμε σήμερα ένα κείμενο γραμμένο από τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, μια επιστολή προς τον Ομέρ Βρυώνη. Σε αυτήν, ο Μαυροκορδάτος συνεχίζει έναν διάλογο που φαίνεται να τον άρχισε ο Αλβανός στρατηγός (μέσω του Καραϊσκάκη), για ενδεχόμενη συμμαχία ανάμεσα σε επαναστατημένους Έλληνες και σε μουσουλμάνους Αλβανούς.

Ο Μαυροκορδάτος ξεκινάει επαινώντας τον Ομέρ Βρυώνη -που τον συγκρίνει ευνοϊκά με τον Αλήπασα- και στη συνέχεια δηλώνει ότι οι Έλληνες δεν έχουν πόλεμο με τους Αρβανίτες (εννοεί Αλβανούς) ούτε έχει κάποια σημασία η διαφορά της θρησκείας. Προτείνει λοιπόν να συναντηθούν για να συνάψουν συνθήκη αμοιβαίας βοήθειας απέναντι στον κοινό εχθρό, τους Οθωμανούς.

Στο πρώτο άρθρο της σειράς αυτής είχαμε δει ένα κείμενο που αναφερόταν στη (θνησιγενή τελικά) ελληνοαλβανική συμμαχία, που διάρκεσε για λίγους μήνες το 1821. Η διαφορά με τούτο εδώ το κείμενο είναι ότι τούτο εδώ γράφεται αρκετά αργότερα, το 1823, από έναν ανώτατο πολιτικό παράγοντα και απευθύνεται επίσης προς έναν πολύ σημαντικό παράγοντα της άλλης πλευράς.

Το κείμενο το πήρα από το Ιστορικό Αρχείο Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, τόμ. 3 που έχει τα έγγραφα του 1823. Είναι αχρονολόγητο και είναι το σχέδιο της επιστολής, γραμμένο από το χέρι του Μαυροκορδάτου. Δεν ξέρουμε (ή μάλλον δεν ξέρω) αν η επιστολή όντως στάλθηκε ή όχι -πάντως η συμμαχία δεν προχώρησε. Άλλωστε μετά το 1823 ο Ομέρ Βρυώνης παύει να έχει άμεση ανάμιξη στα ελληνικά πράγματα -θυμίζω ότι του έχουμε αφιερώσει ειδικό άρθρο.

Διατηρώ την ορθογραφία του πρωτοτύπου. Στο τέλος του κειμένου βάζω κάποια λεξιλογικά. Βλέπουμε και πάλι ότι ο Μαυροκορδάτος γράφει σε «επιφανειακή καθαρεύουσα», σαφώς απλούστερη από τη γλωσσική ποικιλία που επικράτησε στο νεοελληνικό κράτος, και ότι δεν αποφεύγει ξένες λέξεις.

Υψηλότατε,

Ο στρατηγός Καραϊσκάκης μ’ επληροφόρησεν όσα η υψηλότης σας τον εκάμετε χαμπέρι, και δεν στοχάζομαι άλλο, παρά πώς τω όντι δεν εγελάσθηκα όσες φορές έβαλα με τον νουν μου και είπα εις πολλούς ότι, αν από την αρχήν ο Ομέρ πασάς ήτον εις τον τόπον του Αλή πασά, τα πράγματα ήθελαν τρέξει διαφορετικά, και όχι μόνον το όνομά του ήθελε μείνει αθάνατον, αλλά και η Αρβανιτιά ήθελεν έχει και την δόξαν οπού της πρέπει, και την ελευθερίαν, και την ευτυχίαν της. Αν ο Αλή πασάς ήθελε να δεθή με τους Έλληνας όχι με τα ψεύματα και με ταξίματα, τα οποία ημπορούσεν ύστερον και να μη βαστάξη, αλλά με τα σωστά και με την αλήθειαν, χωρίζοντας τα σύνορά μας και τα σύνορά του, και δίδοντας κάθε σιγουριτά εις ημάς, καθώς και ημείς εις αυτόν, και αυτός ήθελε δοξασθή, και οι εδικοί μας τόποι δεν ήθελαν χαλασθούν, και οι εδικοί του ήθελαν βασταχθή ελεύθε­ροι και αχάλαστοι. Ωστόσο αυτό έτζι ήτον προωρισμένον από τον Θεόν να γένη, και εκείνο που δεν έκαμεν ο Αλή πασάς, μ’ όλον που εφαίνετο τόσον μεγάλος άνθρωπος, έμελλε να γενή εις τες ήμερες και εις το όνομα της υψηλότητός σας.

Ημείς, υψηλότατε, δεν έχομεν πόλεμον με τους Αρβανίτας, και αν δεν ήρχοντο να μας φορτωθούν, ποτέ δεν ηθέλαμε τους φορτωθή· δεν μας πειράζει τελείως αν ο ένας πιστεύη τον Μωάμεθ και ο άλλος τον Χριστόν· αυτό ας το εξετάση ο Θεός, εις τον οποίον όλοι μας θε να δώσωμεν την ψυχήν. Εις αυτόν τον κόσμον θέλομεν να είμεθα ελεύθεροι και να ζούμε από κάτω από τους νόμους μας, καθώς και όλα τα άλλα ελεύθερα έθνη ζουν από κάτω από τους εδικούς των, και όχι να είμεθα σκλάβοι, επειδή ούτε οι πρόγονοί μας ήτον σκλάβοι κανενός. Όταν έχωμεν αυτά, με όλους όσοι θέλουν την φιλίαν μας, είμεθα φίλοι, και φίλοι πιστοί και αχώριστοι, διότι κανενός κακόν δεν θέλομεν και μάλιστα, όταν ημπορούμεν, έχομεν ευχαρίστησιν να βοηθούμεν όσους κατατρέχονται άδικα.

Η υψηλότης σας προβάλλετε, αν σας κατατρέξη το δεβλέτι σας, να ευρήτε βοήθειαν από ημάς και, αν πάλιν ημπορέσετε να συμβιβαστητε, να χωρίσωμεν τα σύνορά μας, μέσα εις τα οποία να μην εμβήτε πλέον διά να μας πειράξετε. Όταν είστε κατατρεγμένος (καθώς εγώ δεν αμφιβάλλω και, αν αμφιβάλλετε η υψηλότης σας, με φαίνεται ότι απατάσθε), η εδική μας η βοήθεια είναι σίγουρη, επειδή και διά ξηράς με αρκετά στρατεύματα ημπορούμε να σας προφθάσωμε, και διά θαλάσσης τα καράβιά μας εις ολίγες ημέρες είναι εις την θάλασσαν της Πρέβεζας και Αρβανιτιάς, ώστε το όφελος διά την υψηλότητά σας είναι φανερόν· εκ του εναντίου, αν συμβιβασθητε (εις τον οποίον συμβιβασμόν δεν εννοώ ποίον θεμέλιον ημπορείτε να βάλετε), πρέπει και ημείς να έχωμε τα σύνορα εκείνα οπού καταλαμβάνομεν ότι μας ωφελούν· επειδή διαφορετικά αι συμφωνίαι μας θε να είναι προς όφελος του ενός μέρους μόνον, δηλαδή τής υψηλότητός σας, και όχι και των δύο μερών· και ποτέ αι συμφωνίαι δεν είναι στερεαί, όταν δεν είναι ωφέλιμοι και διά τα δύο μέρη.

Αν η υψηλότης σας λοιπόν καταλαμβάνετε οπού ημπορούν να γενούν μεταξύ μας τέτοιαι συμφωνίαι, οπού να μη γίνεται αδικία εις κανένα από τα δύο μέρη, και τες οποίες ημπορούμε να βεβαιώσωμε και με σιτάρτια και με ρεχέμια, τότε, ει μεν θέλετε και ημπορείτε, κάμνετε τον κόπον και ορίζετε έως εις τα σύνορα της Άρτας, έρχομαι και εγώ εις την Λαγκάδαν και ανταμωνόμεθα και κουβεντιάζομε· αν πάλιν δεν το ευρίσκετε έτζι εύλογον, στέλνετε δύο ανθρώπους, τους πλέον πιστούς σας, όποιους θέλετε, στέλνω και εγώ άλλους δύο, με όλην την πληρεξουσιότητα οπού χρειάζονται να έχουν και ανταμώνονται.

Στοχάζομαι ότι από το γράμμα μου γνωρίζετε πώς σας γράφω με όλην την αληθοσύνην και ειλικρίνειαν. Την ίδιαν αληθοσύνην ελπίζω να ευρώ και από το μέρος σας, και επειδή έφθασε να κινήσουν τα στρατεύματά μας εναντίον της Άρτας, διά τούτο στέλνω το παρόν μου με ατζελέν, και πάλιν με ατζελέν πρέπει να φθάση η απόκρισίς σας, διά  να έλθη με τον καιρόν.

Λέξεις του κειμένου

* δεβλέτι: Ή δοβλέτι, το κράτος. Στα κείμενα της εποχής ο όρος αναφέρεται πάντοτε στο οθωμανικό κράτος, στην κεντρική σουλτανική εξουσία. Από τουρκ. devlet. Η λέξη έχει επιβιώσει ως δοβλέτι, με ειρωνική συχνά χροιά.

* σιτάρτια: Εδώ πρέπει να υπάρχει λάθος στη μεταγραφή. Κατά πάσα πιθανότητα ο Μαυροκορδάτος γράφει «σιάρτια», όπου σιάρτι ή σάρτι είναι η συνθήκη (από τουρκ. sart).

* ρεχέμια: Οι όμηροι. Εννοείται εδώ η ανταλλαγή ομήρων που ήταν ένας συνηθισμένος τρόπος για να διασφαλίζεται η τήρηση των συνθηκών. Από το τουρκ. rehin, επίσης ρεέμι ή ρεχένι.

* ορίζετε: εννοεί έρχεστε

* με ατζελέν: γρήγορα, με βιασύνη. Από το τουρκ. acele.

 

 

105 Σχόλια προς “Κείμενα του Εικοσιένα – 8: Ο Μαυροκορδάτος γράφει στον Ομέρ Βρυώνη”

  1. Πέπε said

    Καλημέρα.

    > …δεν στοχάζομαι άλλο, παρά πώς τω όντι δεν εγελάσθηκα όσες φορές έβαλα με τον νουν μου και είπα εις πολλούς ότι…

    Μ’ αυτόν ακριβώς τον περίπλοκο τρόπο φέρεται να εκφραζόταν η ευρωπαϊκή καλή κοινωνία, όπως βλέπουμε συχνά στα μυθιστορήματα εποχής.

  2. «ορίζετε: εννοεί έρχεστε». Καλό αυτό. Όπως το λέμε ακόμα «καλώς ορίσατε», «καλώς να ορίσουν» κ.λπ. Καλημερίζουμε.

  3. Είναι şart (με παχύ σ) γιαυτό και σιάρτι όπως πασιάς, σύμφωνα με την προφορά του ΒΙ και ειδικότερα της ηπειρώτικης παραλλαγής του 🙂

  4. «[E]ις την θάλασσαν της Πρέβεζας και Αρβανιτιάς»…
    Καλό. Nαυμαχία της Πρέβεζας (1538), θάλασσα της Πρέβεζας, τόσες αναφορές για τη μικρή μας πόλη. Με την ένταξή μας στο ελληνικό έδαφος ξεχαστήκαμε.

  5. @ 2 Δύτης Των Νιπτήρων

    Καλό.

  6. Κιγκέρι said

    2: Είναι δηλαδή έκφραση υποταγης και δουλοπρέπειας;

  7. 2 –> 3

  8. @ 6 Κιγκέρι

    Θα έλεγα υποδοχής και περιποίησης «welcome».

  9. atheofobos said

    Γράφει μια μεγάλη αλήθεια: και ποτέ αι συμφωνίαι δεν είναι στερεαί, όταν δεν είναι ωφέλιμοι και διά τα δύο μέρη.

  10. Παναγιώτης K. said

    Η επιστολή αυτή έχει γλωσσικό αλλά και πολιτικό ενδιαφέρον.
    Ότι ήταν επαναστάτης ο Μαυροκορδάτος, φάνηκε από την παρουσία και τη δράση του. Η λαϊκότητα που αναδεικνύεται στην επιστολή αυτή, (έτσι την προσλαμβάνω) με κάνει να τον δω με μια πιο θετική ματιά.

  11. Πουλ-πουλ said

    «σας γράφω με όλην την αληθοσύνην»
    Ωραία λέξη η αληθοσύνη, σαν άθροισμα αλήθειας και καλοσύνης.

  12. Κιγκέρι said

    8: Μμμ, δεν ξέρω, όσο το σκέφτομαι, άλλο πράγμα μου φαίνεται το welcome κι άλλο το ορίστε (δώστε μου διαταγές κι εγώ θα τις εκτελέσω), όχι φυσικά με την έννοια που το λέμε σήμερα, αλλά με την έννοια που θα το έλεγε ο κατακτημένος στον κατακτητή του.

  13. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @1, 2. Νομίζω ὅτι ὁ πολλάκις ἀδικηθείς ἁπό ἱστοριοδιφικές πέννες Μαυροκορδᾶτος χρησιμοποιεῖ γλῶσσα εὐθεῖα (αἰ συμφωνίαι δεν είναι στερεαί, ὅταν δέν εἶναι ὠφέλιμοι καί διά τά δύο μέρη) καί καθόλου διπλωματική ἤ γλῶσσα τῆς εὐρωπαϊκῆς καλῆς κοινωνίας, ἤ -πολύ περισσότερο- γλῶσσα δουλοπρέπειας..

  14. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    ..κι ἐκεῖνο τό «ὁ στρατηγός Καραϊσκάκης», τί ὄμορφο! Ὁ στρατηγός του Γένους..

  15. Γιάννης Κουβάτσος said

    «ὁ πολλάκις ἀδικηθείς ἁπό ἱστοριοδιφικές πέννες Μαυροκορδᾶτος»
    Έτσι ακριβώς. Οι οπλαρχηγολάτρες ιστορικοί έχουν μειώσει πολύ τον θετικό ρόλο του Μαυροκορδάτου στον Αγώνα και έχουν υπερτονίσει τα αρνητικά του στοιχεία.

  16. @ 11 Πουλ-Πουλ

    «σας γράφω με όλην την αληθοσύνην»

    Θα έλεγα σαν άθροισμα (αντικειμενικής) αλήθειας και (υποκειμενικής) ειλικρίνειας.
    🙂

  17. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Ωραίο κείμενο, και γλωσσικά και νοηματικά. Οι ελάχιστες περικοκλάδες που απαιτεί η ευγένεια, και ευθείες, ξεκάθαρες προτάσεις.

    12 και πριν: Ήταν πολύ συνηθισμένο σχήμα ευγένειας, νομίζω και διεθνώς, αυτή η εξύψωση του συνομιλητή. Σε ιστορικά μυθιστορήματα έχω συναντήσει ανταλλαγές προσβολών στα προεόρτια μονομαχίας, αλλά σε αδιαπραγμάτευτο πληθυντικό ευγένειας 🙂
    Όντως «ορίστε» σημαίνει «διατάξτε»· μπορεί να απευθύνεται είτε σε ανώτερο σε μια ιεραρχία, είτε σε ομότιμο παραχωρώντας του προτεραιότητα (η επιθυμία σας διαταγή κλπ).

  18. @ 12 Κιγκέρι

    Βέβαια, «Μμμ…». Πού να ξέρει κανείς. 🙂

  19. Και πού να ξέρει κανείς αν πιο βαθιά βρίσκεται και κάποιο Buyrun.

  20. Pedis said

    Σχολαστικά και δασκαλίστικα φλύαρος μού φάνηκε ο Μ. Γνώριζε καλά ελληνικά ο Βρυώνης; Χλωμό. Ή περίμενε άραγε ο Μ. να μεταφραστεί αυτή η επιστολή χωρίς προβλήματα στα τούρκικα;

  21. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Σωστά. Δεν έβρισκα εκείνη την ώρα τον χαρακτήρα με το τσιγκελάκι

    20 Ο Βρυώνης ήταν αξιωματικός του Αλήπασα, όπου η γλώσσα εργασίας ήταν τα ελληνικά, έστω και με πολλούς τουρκισμούς.

  22. Georgios Bartzoudis said

    (α) «στέλνω το παρόν μου με ατζελέν, και πάλιν με ατζελέν πρέπει να φθάση η απόκρισίς σας, διά να έλθη με τον καιρόν. (με ατζελέν: γρήγορα, με βιασύνη. Από το τουρκ. acele.)»

    # Διάλογος ανάμεσα σε δυο Μακεδόνισσες που απολαμβάνουν το πρωϊνό κουτσουμπουλιό τους:
    – Μαρ’ Παναέτου, τόσ(η) ώρα ζμπουρίζουμι κι σι έχου όρθια. Δα πάου να σι φέρου καρέκλα!
    – Άϊ κι συ τέτα! Δεν είνι ατζιλές!

    (β) «κάμνετε τον κόπον και ορίζετε έως εις τα σύνορα (ορίζετε: εννοεί έρχεστε)»
    2 dimosioshoros said: «ορίζετε: εννοεί έρχεστε»… Όπως το λέμε ακόμα «καλώς ορίσατε», «καλώς να ορίσουν» κ.λπ.
    6 Κιγκέρι said: «2: Είναι δηλαδή έκφραση υποταγης και δουλοπρέπειας;
    8 dimosioshoros said: «6…Θα έλεγα υποδοχής και περιποίησης «welcome».
    12 Κιγκέρι said: «δεν ξέρω, όσο το σκέφτομαι, άλλο πράγμα μου φαίνεται το welcome κι άλλο το ορίστε (δώστε μου διαταγές κι εγώ θα τις εκτελέσω), όχι φυσικά με την έννοια που το λέμε σήμερα, αλλά με την έννοια που θα το έλεγε ο κατακτημένος στον κατακτητή του.
    17 ΓιώργοςΜ said: «…Ήταν πολύ συνηθισμένο σχήμα ευγένειας, νομίζω και διεθνώς, αυτή η εξύψωση του συνομιλητή. Σε ιστορικά μυθιστορήματα έχω συναντήσει ανταλλαγές προσβολών στα προεόρτια μονομαχίας, αλλά σε αδιαπραγμάτευτο πληθυντικό ευγένειας Όντως «ορίστε» σημαίνει «διατάξτε»· μπορεί να απευθύνεται είτε σε ανώτερο σε μια ιεραρχία, είτε σε ομότιμο παραχωρώντας του προτεραιότητα (η επιθυμία σας διαταγή κλπ).
    18 dimosioshoros said: «12 Κιγκέρι. Βέβαια, «Μμμ…». Πού να ξέρει κανείς.

    # Χαριστούδα κι Λέγκου σκαλίζουν σάμ(ι). Δίπλα απ’ του δρόμου πιρνάν’ Καλούδα μι τ’ Σουλτάνα, που πααίνουν να βλαστουλουήσουν τ΄αμπέλ(ι):
    – Καλους-κάμ’τι, [φουνάζ(ει) Καλούδα].
    – Καλους-ουρίστι, [απλουϊέτι Χαριστούδα].

    (γ) 10 Παναγιώτης K. Said: «Η επιστολή αυτή έχει γλωσσικό αλλά και πολιτικό ενδιαφέρον. Ότι ήταν επαναστάτης ο Μαυροκορδάτος, φάνηκε από την παρουσία και τη δράση του. Η λαϊκότητα που αναδεικνύεται στην επιστολή αυτή, (έτσι την προσλαμβάνω) με κάνει να τον δω με μια πιο θετική ματιά».
    15 Γιάννης Κουβάτσος said: «ὁ πολλάκις ἀδικηθείς ἁπό ἱστοριοδιφικές πέννες Μαυροκορδᾶτος» Έτσι ακριβώς. Οι οπλαρχηγολάτρες ιστορικοί έχουν μειώσει πολύ τον θετικό ρόλο του Μαυροκορδάτου στον Αγώνα και έχουν υπερτονίσει τα αρνητικά του στοιχεία.

    # Λένε κάποιοι ιστορικοί, και τινες ιστοριολογούντες, ότι ο Μαυροκορδάτος με μια έξυπνη κίνηση εξασφάλισε την επιτυχία της επανάστασης του ’21: Ήταν το δάνειο που συνήψε για τις ανάγκες της επανάστασης, και έτσι οι τραπεζίτες της Λόντρας «εγγυήθηκαν» την ευόδωση του αγώνα!
    # Δεν μπορώ να μην σημειώσω ότι ο Μαυροκορδάτος έστειλε στο Σίτυ, για τη διαπραγμάτευση και σύναψη του δανείου, ένα Μακεδόνα: Τον νεαρό, τότε, Αναστάσιο Πολυζωϊδη. Αυτόν που αργότερα αντιπολιτεύτηκε τον Καποδίστρια (εμμέσως και τον Κολοκοτρώνη). Αυτόν που πιο αργότερα, ως δικαστής, έσωσε τον Κολοκοτρώνη από τη θανατική καταδίκη. Αυτόν που ακόμα πιο αργότερα, ως υπουργός του Όθωνα ίδρυσε το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αυτό το Πανεπιστήμιο που η …παραδοσιακή χαμουτζήδικη μικροψυχία ονόμασε Καποδιστριακό και όχι Οθώνειο. (Συνηθισμένο το Χαμουτζιστάν στις ασχημίες: Προ ημερών μια μαγείρισσα της ΤιΒι, μπέρδεψε το γιαχνί με την ιστορία: Αναφερόμενη στη λίμνη Πλαστήρα, μας πληροφόρησε ότι πήρε το όνομα αυτό επειδή …την σχεδίασε ο Πλαστήρας και υλοποιήθηκε το 1959. Χαλάλι το όνομα στον εκείθεν καταγόμενο Πλαστήρα, αλλά μωρή μαγείρισσα, η λίμνη κατασκευάστηκε επί Καραμανλή -τώρα αν ήταν και αυτός Μακεδόνας δεν φταίω εγώ! Και είχε ονομαστεί τότε λίμνη -και φράγμα- Ταυρωπού).

  23. sarant said

    22 Ώστε ακούγεται ακόμα ο ατζελές

  24. voulagx said

    #22: Λιμνη Ταυρωπού; Οχι βεβαια, λέγαμε λίμνη του Μέγδοβα, κι αυτό μακεδόνικο είναι.

  25. Alexis said

    Καλημέρα.
    Να επισημάνω την ονομασία «Έλληνες» που χρησιμοποιεί και όχι «Ρωμιοί» ή «Χριστιανοί»

  26. Alexis said

    Είθισται στα μεγάλα έργα να μην δίνεται το όνομα του πρωθυπουργού επί του οποίου κατασκευάστηκαν, αλλιώς θα είχαμε γεμίσει με εθνικές οδούς Κωνσταντίνου Καραμανλή, γέφυρες Ανδρέα Παπανδρέου και αυτοκινητόδρομους Κώστα Σημίτη (Θου Κύριε…)

  27. Pedis said

    # 21 β – Αν ημουν ο Ομέρ Βρυώνης θα τσαντιζόμουν με το δασκαλίστικο κι αφ’ υψηλού ιταλο(?)φράγκικο ύφος της επιστολής του Μ. …

  28. @ 22 Georgios Bartzoudis

    Τα είπες όλα… 🙂

  29. Alexis said

    Αν κατάλαβα καλά οι περιοχές Πρέβεζας-Άρτας ήταν τότε το νοητό όριο μεταξύ …Ελλάδας και Αρβανιτιάς;

  30. Αράουτ said

    Συγχαίρουμε από καρδιάς τον κύριο Σαραντάκο, που (μετά από 12 χρόνια συνεχούς παρουσίας στον Ουρανό του Διαδικτύου) αποφάσισε με το παρόν άρθρο να αποκαταστήσει την μνήμη του κάργα Ελληνόψυχου, Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, του ανθρώπου στον οποίο οφείλεται κατά 100% η ίδρυσις του Νεοελληνικού Κράτους. Ο Μαυροκορδάτος είχε την ΜΕΓΑΛΟΦΥΗ ιδέα να συνάψει (μέσω του Βύρωνος και των άλλων φιλελλήνων) τα Δάνεια του Αγώνα με τους Εβραίους του City, αναγκάζοντας τους Άγγλους να προχωρήσουν στο Ναυαρίνο, προκειμένου να μήν εξαλειφθούν παντελώς από προσώπου γής οι Ρωμηοί, ώστε να μπορέσουν να ξεπληρώσουν τα χορηγηθέντα Δάνεια.

    Δυό μόνο λόγια για τον Μέγα Μαυροκορδάτο, που αποκρύπτουν επί 200 χρόνια όλα τα σχολικά βιβλία του Ρωμέηκου, με εντολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας που τον μισεί θανάσιμα, επειδής ήτο δεδηλωμένος Μασώνος (οι μπολσεβίκοι τον μισούν επειδής ήτο Αρχηγός του Αγγλικού Κόμματος και φιλελεύθερος)

    1) Μπήκε στον Αγώνα πάμπλουτος και εξήλθε πάμφτωχος. Αντιθέτως, ο πολυδιαφημισμένος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, Αρχηγός του Ρωσσικού Κόμματος Θοδωράκης Κολοκοτρώνης, μπήκε πάμφτωχος και εξήλθε πάμπλουτος

    2) Χάρις στον γλωσσομαθέστατο Μαυροκορδάτο ήρθαν στην Ελλάδα όλοι σχεδόν οι Φιλέλληνες με πρώτους και καλύτερους τον ίδιο τον Βύρωνα και τον κορυφαίο Αμερικανο φιλέλληνα George Jarvis (1797 – 1828), που επίσης μισείται θανάσιμα από την Ορθοδοξη Εκκλησία, επειδής ήτο δεδηλωμένος Μασώνος , με αποτέλεσμα να μήν υπάρχει ούτε μισή οδός στο όνομά του, καθ’ άπασαν την Επικράτειαν. Πρόκειται περί μεγίστου σκανδάλου, που επιβεβαιώνει την παντοδυναμία της Εκκλησίας στο Ρωμέηκο

    ΟΣΟ για την επιστολή Μαυροκορδάτου προς τον Ομέρ Βρυώνη που φέρνει στην δημοσιότητα το παρόν άρθρο, είναι από πολλές απόψεις ενδιαφέρουσα. Θα σταθούμε μόνο σε ένα σημείο, που διέφυγε της προσοχής του κ. Σαραντάκου και των λοιπών σχολιαστών, καθότι τυγχάνουν παντελώς αθεολόγητοι:

    Γράφει επί λέξει στον Ομέρ Βρυώνη ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ: «…δεν μας πειράζει τελείως αν ο ένας πιστεύη τον Μωάμεθ και ο άλλος τον Χριστόν· αυτό ας το εξετάση ο Θεός, εις τον οποίον όλοι μας θε να δώσωμεν την ψυχήν.»

    Είναι τεράστιο θέμα για όσους σκαμπάζουν από Θεολογία το ότι ο ελληνομαθέστατος Μαυροκορδάτος νομίζει πως στον Θεό παραδίδουμε την ψυχή μας, αντί του ορθού «την ζωή» μας. Ως γνωστόν, όταν ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός χρησιμοποιεί στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο των Ευαγγελίων την λέξη «ψυχή», εννοεί «ζωή» και μόνο σε πολύ λίγες περιπτώσεις εννοεί όντως «ψυχή». Ο ανελλήνιστος (σύμφωνα με τον Νίτσε) Ιησούς Χριστός μπέρδευε συνεχώς την λέξη «ψυχή» με την λέξη «ζωή», ακόμη και στην ίδια πρόταση, όπως φαίνεται από το Ματθαίου 16, 25-26 όπου διαβάζουμε:

    Ματθ. 16,25 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ, εὑρήσει αὐτήν.
    Ματθ. 16,26 τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;

    ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΙ ο Ιωάννης Κολιτσάρας: «Ματθ. 16,25 Διότι εκείνος που θέλει να σώση την ζωήν του αρνούμενος εμέ, θα την χάση. Οποιος δε θυσιάσει την ζωήν του ένεκα της πίστεώς του εις εμέ, αυτός θα κληρονομήση την μακαρίαν και ατελεύτητον ζωήν.
    Ματθ. 16,26 Διότι τι έχει να ωφεληθή ο άνθρωπος, εάν κερδήση όλον τον κόσμον, χάση δε την αθάνατον ψυχήν του; Η τι θα δώση ο άνθρωπος αντάλλαγμα, δια να εξαγοράση την ψυχήν του;»

    ΔΗΛΑΔΗ, στην ίδια πρόταση, η πρωτότυπη λέξις «ψυχή» που ξεστόμισε ο Ιησούς, μεταφράζεται τις δύο πρώτες φορές «ζωή» και την τρίτη «ψυχή» !..

    Από αυτή την (επανειλημμένως επισημανθείσα από τους Καινοδιαθηκολόγους) αγραμματοσύνη των ανελλήνιστων Εβραίων Ευαγγελιστών, που μπέρδευαν την «ψυχή» με την «ζωή», προέρχονται οι κοσμαγάπητες ρωμέϊκες φράσεις «την ψυχή μας να σώσουμε» + «ταλαιπωρώ το σώμα για να σώσω την ψυχή». Ενώ, το σωστό είναι ότι, πιστεύοντας εις Χριστόν και αυτόν Εσταυρωμένον, δεν σώζουμε μόνο την Ψυχή μας, αλλά και το Σώμα μας. Γι’ αυτό και όλες οι νεώτερες μεταφράσεις της Καινής Διαθήκης, όπου (στο 90% των περιπτώσεων) ο Χριστός λέει «ψυχή» μεταφράζουν «ζωή». Ακόμη και οι εγκυρώτατοι μελετητές της Γραφής, Μάρτυρες του Ιεχωβά (ας βγεί – αν τολμά – ο κ. Λεώνικος να με διαψεύσει) προχώρησαν σε αυτή την αλλαγή το 2017 στην «Μετάφραση Νέου Κόσμου

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Ακόμη και ο ελληνομαθέστατος Μαυροκορδάτος έπεσε θύμα των ανελλήνιστων Τεσσάρων Ευαγγελιστών που από καθαρή άγνοια χρησιμοποιούν την λέξη «ψυχή», ενώ εννοούν «ζωή»

  31. nikiplos said

    Καλημέρα. Ενδιαφέρουσα η επιστολή του ΑΜ, γιατί αφενός πρώτα και κύρια, δίνει μιαν εικόνα της διπλωματίας της εποχής, αλλά και της οικουμενικής ματιάς ενός φαναριώτη, όσον αφορά τα ελληνικά ζητήματα. Στην περίπτωση που οι μεγάλες δυνάμεις, θέλουσι απλώς να περιορίσουν την δύναμη της Οθωμ. Αυτοκρατ., χωρίς εναργέστερα τεκμήρια, μια καλή συμμαχία με στόχο ένα δίγλωσσο ομόσπονδο ελληνοαλβανικό κράτος αν μη τι άλλο θα ήταν μια ρεαλιστική κατάληξη του δύσκολου ζητήματος που είχε προκύψει. Αφενός ήταν ρεαλιστικό, καθότι οι Έλληνες και οι Αρβανίτες αλλά και Αλβανοί (τουρκαλβανοί), ζούσαν μαζί για αιώνες, με ανακατεμένες οικογένειες που μόνο η θρησκεία τους χώριζε, και όχι πάντοτε γιατί και οι δυό λαοί αυτοί δεν ήταν θρησκευτικά φανατικοί, αφετέρου το όλον αν μη τι άλλο θα φάνταζε ως ένα αποτελεσματικό προγεφύρωμα ενάντια στον Σλαβικό επεκτατισμό από Βορρά, δηλαδή παρείχε ερείσματα για υποστήριξη από τους Αγγλογάλλους.

    Είναι ενδεικτικό για το πως έβλεπαν τα πράγματα εκείνη τη δύσκολη και ρευστή εποχή.

  32. @ 29 Alexis

    >>Αν κατάλαβα καλά οι περιοχές Πρέβεζας-Άρτας ήταν τότε το νοητό όριο μεταξύ …Ελλάδας και Αρβανιτιάς;

    Για τους έξω θα λέγαμε «ναι». Αλλά για τους ντόπιους και των δύο πλευρών τίθενται ερωτήματα.
    Ρωτούσα κατά καιρούς Αλβανούς (π.χ. στην Αγγλία, στη Γαλλία και μια φορά στην έκθεση βιβλίου της Φραγκφούρτης) για την Πρέβεζα και απαντούσαν με ένα στόμα πως είναι δική τους.
    Και φυσικά, από πλευράς μας, τόσος ελληνόφωνος κόσμος πολύ πιο βόρεια από τη Πρέβεζα και τα Γιάννινα που θυσιάστηκε στην αθηναϊκή πολιτική/οπτική (μαζί και τα οικόπεδα του παππού μου στους Αγίους Σαράντα).

  33. Nestanaios said

    30. Αργυρώ.

    Δεν συμφωνώ σε ένα. Τα περί Θοδωρή Κολοκοτρώνη. «Θοδωράκη» μόνο εσύ τον αποκαλείς. Λες ότι «μπήκε πάμφτωχος και εξήλθε πάμπλουτος». Ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης Ήταν πάντοτε μεγαλόψυχος και κατ’ επέκταση πολύ πλούσιος. Όσα και να πήρε από τους Τούρκους και τους Τουρκόφιλους και τους κοτζαμπάσηδες, ήσαν λίγα, πολύ λίγα εν συγκρίσει με αυτά που προσέφερε στην πατρίδα.
    Πολλές φορές σκέπτομαι το γεγονός ότι είχε ερωμένη ενώ ήταν παντρεμένος σε χαλάει. Και το άλλο είναι ότι αυτός και μόνο λίγοι άλλοι δεν προσκύνησαν ποτέ τον Τούρκο.

  34. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    @31. Καί μόνο τά Καπάκια τοῦ Παπαγιώργη νά διαβάση κανείς, θά ἀρχίση νά παίρνη μυρωδιά για τό πόσο «ρευστή» ἦταν ἐκείνη ἡ ἐποχή. Καί μιά πού μιλᾶμε γιά Ὀμέρ Βρυώνη ἀπ’ τήν μιά καί Μαυροκορδᾶτο ἀπό τήν ἄλλη, στοῦ Βρυώνη τό στράτευμα προσεχώρησε ὁ (κατοπινός ἀξιωματοῦχος τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους) Βαρνακιώτης!!!!

  35. Κουνελόγατος said

    Υπάρχει πάντως και άλλη μια περίπτωση που εξετάστηκε συνεργασία Ελλήνων και Αλβανών, την οποία αναφέρει ο Κολοκοτρώνης στα απομνημονεύματά του. Μαζί με τον Αλή Φαρμάκη, ήθελαν να συστήσουν κράτος, το οποίο θα είχε διοίκηση 12 Έλληνες και 12 Αλβανούς. Αυτά πριν από την Επανάσταση.

  36. Γιάννης Ιατρού said

    Βαρετές επαναλήψεις βλέπω (βλ. #17/9 στο https://sarantakos.wordpress.com/2021/03/23/k1821-6/#comment-726979)

  37. Αργυρώ said

    Εκλεκτέ φίλε και διαπρεπέστατε ελληνογνώστα, κύριε Νεσταναίε,

    είναι όντως περίεργο το ότι απαντάτε στον κύριο Αράουτ, μνημονεύοντας εμένα. Μακάρι να είχα τις γνώσεις και την σοφία του κ. Αράουτ, αλλά – φεύ – δεν τις έχω, όπως δεν έχω και την παραμικρή σχέση μαζί του. Παρεμπιπτόντως, επειδής είναι σεμνός άνθρωπος ο κ. Αράουτ, σάς απαντώ εγώ για λογαριασμό του:

    Όλοι οι Αγωνισταί (με πρώτο και καλύτερο τον Αρχηγό της Φιλικής Εταιρείας, Αλέξανδρο Υψηλάντη) στις επιστολές τους προς τον Κωλοκοτρώνη τον αποκαλούν Θεοδωράκη. ΑΝΑΡΤΩ π.χ. την περίφημη επιστολή του Αλ. Υψηλάντη προς Κωλοκοτρώνη (29 Γενάρη 1821) την οποία διασώζει ο γιός του Γέρου του Μωρηά, υποστράτηγος Ιωάννης Κωλοκοτρώνης, στα «Ελληνικά Υπομνήματα, ήτοι Επιστολαί και διάφορα έγγραφα αφορώντα την Ελληνικήν Επανάστασιν από το 1821 μέχρι το 1827» που εξεδόθησαν στην Αθήνα το 1856.

    Πρόκειται για την επιστολή – ντοκουμέντο στην οποία παραπέμπουν όλοι οι οπαδοί της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκειμένου να δικαιολογήσουν τον Αφορισμό της Επαναστάσεως από τον Αρχηγό του Ρωμέηκου Γένους. Στην εν λόγω επιστολή, ο Αλ. Υψηλάντης συνιστά στον Θοδωράκη Κωλοκοτρώνη να μή πάρει στα σοβαρά τον επικείμενο αφορισμό της Ελληνικής Επαναστάσεως από τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’ .

    Όσο για το ότι ο Θοδωράκης Κωλοκοτρώνης βγήκε πάμπλουτος από την Ελληνική Επανάσταση, ενώ ο Μαυροκορδάτος πάμπτωχος, είναι πασίγνωστο και ουδείς ιστορικός το αμφισβητεί. Άν όντως επιθυμείτε να ξεστραβωθείτε, διαβάστε αγαπητέ κύριε Νεσταναίε, τα όσα φοβερά και τρομερά γράφει στα Απομνημονεύματά του (επιμέλεια Κωστή Παπαγιώργη)για τον Θοδωράκη το παλιό αφεντικό του Κωλοκοτρώνη, ο Κανέλλος Δεληγιάννης, . Δεν σάς πονηρεύει το γεγονός ότι ο φίλτατος κύριος Σαραντάκος, στα 12 χρόνια ζωής του Ιστολογίου του, ουδέποτε τόλμησε να αφιερώσει μισό άρθρο στον Κανέλλο Δεληγιάννη, για να μή στεναχωρεθούν οι πολυπληθείς χριστιανούληδες αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου, που έχουν θεοποιήσει τον Θοδωράκη Κωλοκοτρώνη;

  38. Alexis said

    #33: Ποια Αργυρώ ρε φίλε, εδώ ολόκληρος Αράουτ επέστρεψε (για την ακρίβεια αναστήθηκε εκ νεκρών) κι εσύ ακόμα στην Αργυρώ έχεις κολλήσει;
    Ξεκόλλα, έχω πληροφορίες ότι την έκανε με τον Λεώνικο, δεν είναι τυχαίο που λείπουν επί μέρες και οι δύο…

  39. Πέπε said

    38, 33

    Δε μου κάνει καμία εντύπωση που ο Νεσταναίος τα μπέρδεψε. Ούτε εγώ παρατηρώ το όνομα – τον γραφικό χαρακτήρα αναγνωρίζω. Αντίθετα, το εντυπωσιακό είναι ότι οη ίδιαος οη Αργυράουτ είναι ακόμη σε θέση να τα ξεχωρίζει!

  40. sarant said

    29-32 Φαντάζομαι και τα Γιάννενα θα τα θεωρούν δικά τους οι Αλβανοί, κατά μείζονα λόγο.

    33 Για το αν πλούτισε ο Κολοκοτρώνης δεν το λέει μόνο ο Κανέλλος Δ. αλλά και ο Μακρυγιάννης, που γράφει ότι του έλεγε πως έγινε Κιαμήλμπεης (ήταν ο πλουσιότερος μπέης του Μοριά).

  41. Πάντως κάποια χρόνια πριν την επανάσταση κάποιος πργονός μου, με προστασία Βενετιιάς έγινε «President de la Republique de Vonitza, Prevesa, Butrinto et Parga»

  42. Γιάννης Κουβάτσος said

    Με τον Κανέλλο Δεληγιάννη ήταν και συμπέθερος ο Κολοκοτρώνης. Συμπεθεριό με σκοπό τη βελτίωση των σχέσεών τους, εννοείται.

  43. Στεφανία said

    Μπαίνω μετά από μέρες, μόνο και μόνο για να υπενθυμίσω σε όλους το εξής σημαντικό: Προ ολίγου η Alexa μάς ανέβασε στην 689η θέση της βαθμολογίας όλων των εν Ελλάδι ιστοσελίδων. Βρισκόμαστε πλέον μόνον 23 θέσεις από τον Αριθμό του Θηρίου (666), το σπάσιμο του οποίου αποτελεί – ως γνωστόν – όνειρο ζωής για τον κύριο Σαραντάκο.

    Ως εκ τούτου, θερμοπαρακαλώ τους αγαπητούς κ.κ. σχολιαστάς να αποφύγουν για τις επόμενες 20 ώρες την παπαρολογία και τις ανελλήνιστες γκάφες, ώστε να σπάσει το καταραμένο αυτό φράγμα του 666, πράγμα παραπάνω από βέβαιον, μετά τα σημερινά μνημειώδη σχόλια (30 + 37) του κ. Αράουτ και της δεσποινίδος Αργυρώς.

    Κατά τα άλλα, ευχαριστώ κι εγώ τον κύριο Σαραντάκο που φιλοτιμήθηκε (μετά από 12 ολόκληρα χρόνια σιωπής) να αποκαταστήσει την μνήμη του πολυτιμώτερου Ήρωα του 1821, Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, αδιαφορώντας αν θα λυσσάξουν οι πολυπληθείς χριστιανομπολσεβίκοι αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου

  44. Πουλ-πουλ said

    16.
    αληθοσύνη=αλήθεια+σωφροσύνη.
    Τι λες, καλύτερα έτσι;

  45. Alexis said

    #43: Τώρα έχουμε απαρτία! 😆

  46. Παλιοτόμαρο said

    Προσθέτω κι εγώ τη φωνή μου στην έκκληση της δεσποινίδος Στεφανίας (43) για την ανάγκη αποφυγής παπαρολογιών και λαθών κατά το επόμενο 20ωρο, ώστε να σπάσει επιτέλους το Σαραντάκειο Ιστολόγιο το ψυχολογικό φράγμα του Αριθμού του Θηρίου (666), για πρώτη φορά στην 12ετή ιστορία του…

    Όσο γι’ αυτά τα πολύ σωστά που αναφέρει ο κ. Αράουτ στο σχόλιο 30 περί εξαναγκασμού των Βρετανών από τον Μαυροκορδάτο να καταστρέψουν την αρμάδα του Ιμπραήμ στο Ναβαρίνο, ας μού επιτραπεί να προσθέσω τα εξής σημαντικά και εν πολλοίς άγνωστα στο Ρωμέηκο, γιατί δεν συμφέρουν την τουρκοπροσκυνημένη Ορθόδοξη Εκκλησία:

    Ο τουρκοαιγυπτιακός στόλος αποτελούταν από 89 πλοία με 2.240 πυροβόλα ενώ ο συμμαχικός από 27 μόνο πλοία: Δώδεκα αγγλικά υπό τον Ναύαρχο και αρχηγό ολόκληρης της αρμάδας Κόδριγκτον, 8 ρωσικά υπό τον Ναύαρχο Χέυδεν και 7 γαλλικά υπό τον επίσης Ναύαρχο Δεριγνύ, με 1.320 πυροβόλα. Η ναυμαχία άρχισε το μεσημέρι της 8/20 Οκτωβρίου 1827 και τελείωσε το απόγευμα της ίδιας μέρας. Οι απώλειες των Οθωμανών ήταν πολύ μεγάλες, αφού βυθίστηκαν 60 καράβια τους και σκοτώθηκαν 6.000 άνδρες ενώ από τους συμμάχους σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν μόνο 650 και κανένα σκάφος τους δεν βυθίστηκε. Οι Αυστριακοί χαρακτήρισαν «δολοφονία» τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου, ο Μέττερνιχ προφήτευσε πως θα επακολουθήσει χάος, ενώ και οι ίδιοι οι Άγγλοι τήρησαν μια επαμφοτερίζουσα στάση.

    Η ναυμαχία του Ναβαρίνου άγγιξε τις ψυχές των ελληνόψυχων διανοουμένων της Ευρώπης και δημιουργήθηκαν έξοχοι πίνακες ζωγραφικής, σπουδαία λογοτεχνήματα και καλή μουσική, Ενδεικτικά αναφέρω τη σύνθεση του μεγάλου μουσουργού Γιόχαν Στράους του Α΄ (1804-1849) «NAVARINER – GALOPP POLKA». Παρακαλώ τον βετεράνο οπαδό του ΠΑΟΚ, κ. Gpoint, που ειδικεύεται στις Όπερες, να βρεί και να μάς ανεβάσει το σχετικό βίντεο από το YouTube, ώστε να το απολαύσουμε κι εμείς οι αμύητοι.

    Τελειώνοντας παραθέτω το πρώτο δεκάστιχο από το ποίημα «Ναβαρίνο» του Βίκτωρος Ουγκό (1802-1885) από τη συλλογή «LES ORIENTALES» σε μετάφραση Ανδρέα Καφετζόπουλου (εκδόσεις «Δημητράκου»). Είναι απορίας άξιον γιατί ο κ. Σαραντάκος έχει αποφύγει όπως ο Διάβολος το Λιβάνι να μάς το αναρτήσει στα 12 χρόνια λειτουργίας του Ιστολογίου του:

    «Κλαίε Κανάρη Ναύαρχε! Εκατόν είκοσι πλοία!
    Κλαίε! Που όλα χάθηκαν στη άγρια ναυμαχία
    από ‘να στόλο ολόκληρο δεν έμεινε ούτε λόθρα!
    Και συ Κανάρη πού ‘σουνα; Των πλοίων καταβόθρα;
    και της θαλάσσης δαίμονα; Πού ‘σουνα κρυμμένος;
    Και πώς εστάθη δυνατόν ο Τούρκος νικημένος
    χωρίς εσένα να βρεθεί; Ω! Ήταν πεπρωμένο
    κάθε καράβι του να δει στον πάτο βουλιαγμένο!
    Σαν τον Κριλλιών που έλειψε σε μία ναυμαχία
    έτσι κι σύ δεν ήσουνα στην άγια φωταψία.»

  47. sarant said

    45 Aν δεν γίνει καβγάς μεταξύ τους, δεν θα εκπληρωθεί το όνειρο ζωής μου 🙂

  48. LandS said

    37
    Γεγονός το «καπετάν Θοδωράκης». Η παράδοση λέει ότι είχε δικό του σώμα από 16 χρονώ.

    Γεγονός ότι οι Κολοκοτρωναίοι και οι Δεληγιαναίοι ήταν εχθροί. Κλεφταρματολοί οι μεν, πρόκριτοι οι δε. Πρόκριτοι πρώτης γραμμής μάλιστα. Ο πατέρας του Κανέλλου ήταν Μοραγιάνης από το 1787 μέχρι τον αποκεφαλισμό του το 1816 από τους Τούρκους. Ως Μοραγιάνης κυνήγησε άγρια τους Πετμετζάδες, τους Κολοκοτρωναίους και ότι άλλο κλέφτικο ή μη αμφισβητούσε την Οθωμανική εξουσία στον Μοριά.

    Γεγονός ότι ο Κανέλλος (όπως και ο άλλος μεγάλος πρόκριτος ο πατέρας του οποίου έστρεψε τους Τούρκους εναντίον του Δεληγιάννη – ο Ανδρέας Λόντος) είχε πολύ σημαντική συμμετοχή στην Επανάσταση για την οποία χάλασε όλη του τη περιουσία για να καταλήξει στη ψάθα.

    Γεγονός ότι ο Κανέλλος Δεληγιάννης όταν ξεκίνησε η Επανάσταση ανάθεσε το Σώμα της Γορτυνίας στον εχθρό του τον Θοδωράκη Κολοκοτρώνη.

    Γεγονός, τέλος, ότι ο Κανέλλος Δεληγιάννης όταν στον Εμφύλιο τη πέσανε στο Μοριά οι Ρουμελιώτες, προσεταιρίστηκε για άλλη μια φορά τον Γέρο του Μοριά και τον έφερε στο πλευρό των Προεστών και των Υδραίων, αρραβωνιάζοντας τη κόρη του με τον Κολίνο Κολοκοτρώνη. Φυλακίστηκε και αυτός στο Μοναστήρι Προφήτη Ηλία για να βγει όταν εισέβαλε ο Ιμπραήμ. Όταν «ησύχασαν» τα πράγματα ξαναθυμήθηκε την οικογενειακή έχθρα και έγραψε ότι έγραψε.

    Αγγλόφιλος σαν τον Μαυροκορδάτο.

  49. Χαρουλλα said

    #45 Alexis …νομίζεις! Τσουπ νά και η παρέα! Ων ουκ έστιν αριθμός🤣😂!

  50. Pedis said

    # 40 – Ο Μακρυγιάννης έμεινε φτωχός;

    # 47 – Δεν του δίνεις και το πάσουορντ να γράφει και το κείμενο της ημέρας; 🤔

  51. spiridione said

    47 Θα είναι σα να βλέπουμε αυτό 🙂
    https://www.imdb.com/title/tt4972582/

  52. Μαρία said

    50
    α. Πάμπτωχος. Ζητιάνευε στην περιοχή της Αθήνας που προς τιμήν του φέρει το όνομά του 🙂

  53. sarant said

    50 Όχι βέβαια.

  54. Pedis said

    # 52 – κρίμα-κρίμα … 😢

    # 53 – E, στο #40, έτσι όπως το έγραψες, είπε ο γάιδαρος … 😃

  55. LandS said

    50-52-53

    Μπορεί να απόκτησε περιουσία ο Μακρυγιάννης αλλά μη ξεχνάμε ότι ήδη είχε τον τρόπο του όταν άρχισε η Επανάσταση. Επίσης έκανε τα έξοδα του μικρού του ασκεριού και, μετά τον Αγώνα, στήριξε πολλούς ξεπεσμένους αγωνιστές, τα παιδιά τους και τις χήρες τους – μιλάει με πολύ συμπόνια για αυτές τις ομάδες. Χρηματοδότησε και τους κατσαπλιάδες που είχαν βαλθεί να λευτερώσουν την Θεσσαλία.

    Ή τουλάχιστον έτσι γράφει.

  56. LandS said

    54 τέλος

    Πολλά τα τέτοια «γαϊδουρινά» στα Απομνημονεύματα του Στρατηγού.

  57. Πουλ-πουλ said

    Νομίζω ότι την εποχή εκείνη η κατάληξη -ακης (Θοδωράκης) δεν ήταν υποκοριστικό, με τη σημερινή σημασία, αλλά αντίθετα, αποδιδόταν σε κάποιον που κάτι είχε καταφέρει στη ζωή του.

  58. Pedis said

    Δεν ντρέπονται.

    https://www.efsyn.gr/ellada/ekpaideysi/290813_stoibazoyn-ta-nipia-se-peninta-konteiner

    Αλλά, καλά, δεν ντρέπονται;!

  59. Pedis said

    Κι εντάξει τα νήπια να συνηθίζουν από μικρά, θα τους χρειαστεί στο μέλλον για να επιβιώσουν στη φαβέλα, οι δασκάλες τι φταίνε;

  60. Nestanaios said

    48. LandS
    Πολύ σωστά. Δεν είναι δυνατόν οι αναφορές των παππούδων μου να ήταν για το δεκαεξάχρονο Θοδωράκη. Πάντοτε μιλούσαν για τον στρατηγό «Θοδωρή Κολοκοτρώνη».

    37. Αργυρώ.
    Πολύ σωστά, δεν γίνεται να συγκρίνω την δική μου βιβλιογραφία με αυτή του Αραουτ. Αλλά πρέπει να ξέρεις ότι δεν αρκεί η βιβλιογραφία. Χρειάζεται και κάτι άλλο.
    Για τον Κολοκοτρώνη θέλω να σου πω ότι οι παππούδες μου «Θοδωρή» τον έλεγαν και ήταν πραγματικό δώρο Θεού για τον ελληνισμό (άλλο ήταν το όνομά του). Όποιος πήγε κόντρα στον Κολοκοτρώνη δεν δικαιούται άρθρο επειδή δεν υπάρχει κάτι καλό για να ειπωθεί για αυτόν. Ο Κανέλλος Δεληγιάννης έχει διαπράξει μεγάλο έγκλημα. Ξεκλήρισε πολλές οικογένειες αθώων Τούρκων για να εκδικηθεί τον θάνατο του κοτζαμπάση πατέρα του. Μετά από αυτό, βρέθηκε με μία στρατιά αθώων Ελλήνων τρομοκρατημένων για τα αντίποινα των Τούρκων. Τους έδωσε στον Κολοκοτρώνη να τους εκπαιδεύσει και αυτό δεν καθιστά τον κοτζαμπάση αφεντικό τού στρατηγού. Ο Δεληγιάννης ήξερε να εισπράττει φόρους. Ο Κολοκοτρώνης δεν προσκύνησε ούτε Τούρκους, ούτε κοτζαμπάσηδες. Ό,τι απέκτησε το απέκτησε με αγώνα, πολύ αγώνα. Και αυτά που απέκτησε δεν ήταν μόνο καλά και χρυσά, αλλά και πολύ κακά. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από του να σου σκοτώνουν το παιδί σου οι κοτζαμπάσηδες.
    Πρέπει να ξέρεις και κάτι άλλο. Άλλο πράγμα είναι να διαβάζεις κάτι που έχει διασωθεί σε κάποιο μοναστήρι και άλλο είναι να σου το έχουν μεταφέρει οι παππούδες σου από γενιά σε γενιά.

    40.
    Ο Μακρυγιάννης έτρεξε να αγοράσει γη στην Αττική (Αθήνα) όταν έμαθε για την μεταφορά της πρωτεύουσας στην Αθήνα. Αυτή η νοοτροπία τον καθιστά (για μένα) ισάξιο των κοτζαμπάσηδων και το σύγγραμμά του (απομνημονεύματα) πολύ ύποπτο. Εγώ δεν τον θεωρώ αγωνιστή αλλά μία τσόντα εκ των υστέρων.

  61. Αράουτ said

    Να μάς πεί ο λαλίστατος οπαδός του ΠΑΟΚ, κ. Gpoint, γιατί στο επετειακό βίντεο για τα 95 χρόνια (1926 – 2021) του ιστορικού σωματείου, που έδωσε προ ολίγου στην δημοσιότητα η διοίκηση Σαββίδη, δεν περιλαμβάνεται η παραμικρή αναφορά στον ιστορικό πρόεδρο του «Πανθεσσαλονίκειου Αθλητικού Ομίλου Κωνσταντινουπόλεως», Γιώργο Παντελάκη.

    Μήπως για να μή θυμηθούμε εμείς οι παλαιοί ότι ο αείμνηστος Παντελάκης ήταν το δεξί χέρι του συνταγματάρχη Ασλανίδη, με αποτέλεσμα ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ να αποκαλούν τον ΠΑΟΚ «Παναθηναϊκό της Θεσσαλονίκης»;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα που περπατάς στα κάρβουνα…

  62. Γιάννης Κουβάτσος said

    Προφανώς και το Θοδωράκης, με το οποίο όντως αποκαλούσαν τον Κολοκοτρώνη, δεν ήταν υποτιμητικό, όπως λέμε σήμερα τον Παπανδρέου Γιωργάκη. Και τον παππού μου μέχρι που πέθανε 82 χρονών πρίν από 60 τόσα χρόνια μπαρμπα-Γιαννάκη τον φώναζαν όλοι. Κι όχι, βέβαια, επειδή δεν τον εκτιμούσαν.

  63. Πέπε said

    @50:

    Τι σημασία έχει ποιος γράφει το άρθρο; Όποιος και να το γράψει, κομπάρσος είναι. Άλλοι ανεβάζουν τις θέσεις στην Αλέξαινα.

    (Κοίτα μην απαντήσεις καμιά βλακεία και το μάθουν όλοι και δεν μπουν να τη διαβάσουν και πέσουμε θέσεις!)

  64. Georgios Bartzoudis said

    24 voulagx said: «22: Λιμνη Ταυρωπού; Οχι βεβαια, λέγαμε λίμνη του Μέγδοβα, κι αυτό μακεδόνικο είναι».
    # Ναι. Λέγανε ΚΑΙ φράγμα/λίμνη του Μέγδοβα

    26 Alexis said: « Είθισται στα μεγάλα έργα να μην δίνεται το όνομα του πρωθυπουργού επί του οποίου κατασκευάστηκαν, αλλιώς θα είχαμε γεμίσει με εθνικές οδούς Κωνσταντίνου Καραμανλή, γέφυρες Ανδρέα Παπανδρέου και αυτοκινητόδρομους Κώστα Σημίτη (Θου Κύριε…)
    # Άλλο αυτό και άλλο το ψέμα …γιαχνί στο φούρνο!

    28 dimosioshoros said: «Τα είπες όλα…».
    # Όσα ενεθυμήθην!

  65. Πάντοτε όταν έχει ενδιαφέρον άρθρο την Κυριακή, την Τρίτη με Τετάρτη παρουσιάζεται άνοδος, είναι παρατηρημένο εδώ και καιρό, στην κλίμακα της Αλέξαινας και κάποιος τετράμορφος προσπαθεί να το οικειοποιηθεί προσποιούμενος άγνοια για το πως οι περισσότεροι αναγνώστες δεν ασχολούνται με τα σχόλια

  66. sarant said

    65 Πράγματι, καλώς ή κακώς, οι περισσότεροι ευκαιριακοί αναγνώστες δεν διαβάζουν τα σχόλια.

  67. # 61

    Μια ζωή βλακείες γράφεις…πουθενά δεν αναφέρθηκαν οι πρόεδροι παρα φευγαλέα ο Παντελάκης και εντελώς φευγαλέα ο Ιβάν Σαββίδης. Οσο για το δεξί χέρι του Ασλανίδη που γράφεις φαίνεται πως ήμουνα και δεν κατάλαβα πως το «δεξί του χέρι» δεν επέτρεψε την μεταγραφή του Κούδα και στερήθηκε από τον ΟΣΦΠ ένα πρωτάθλημα και πως βγήκε το σύνθημα » Αρη, γαμήσου, εσύ κι οι στρατηγοί σου»

  68. Αράουτ said

    Είναι προφανές πως έχετε πάρει διαζύγιο με την Αριστοτελική Λογική, κύριε Gpoint (67): Ο Παντελάκης είχε μουλαρώσει και δεν έδινε τον Κούδα στον Ολυμπιακό, όχι για να πάει κόντρα στον παναθηναϊκάκια Ασλανίδη, όπως θέλετε να πιστέψουμε. Έβαλε βέτο στην μεταγραφή, για να μήν ισχυροποιηθεί υπερβολικά ο Ολυμπιακός και δεν ξαναδεί πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός.

    Αν ο Παντελάκης πήγαινε κόντρα στο Ασλανίδη και έδινε τον Κούδα στον Θρύλο το 1969, δεν θα είχε συμβεί ποτέ το Έπος του Γουέμπλεϋ, διότι ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε το Πρωτάθλημα το 1970 και θα έπαιζε στο Πρωταθλητριών το 1970-71 αντί της παρέας των Δομάζου – Αντωνιάδη. Τί δεν καταλαβαίνετε;

    ΥΓ: Δεν μάς είπατε όμως, κύριε Gpoint: Σάς άρεσε το βίντεο για τα 95 χρόνια; Εμείς που δεν διαθέτουμε τα δικά σας ντελικάτα γούστα (καθότι έχουμε μαύρα μεσάνυχτα από όπερες) το βρήκαμε επιεικώς απαράδεκτο

  69. @ 40 Sarant

    >>Φαντάζομαι και τα Γιάννενα θα τα θεωρούν δικά τους οι Αλβανοί, κατά μείζονα λόγο.

    Χαρτογραφικά …μειζονολογικό πράγματι, αλλά στους χάρτες που μοιράζουν φαίνεται πως προτιμούν ακτή. Με τα Γιάννενα και την τοποκεντρική ιστορία τους υπάρχουν δυσκολίες εμβάθυνσης. Δεν ξέρω αν άλλοι φίλοι έχουν γράψει κάτι.

  70. @ Gpointofview

    >>Πάντως κάποια χρόνια πριν την επανάσταση κάποιος πρόγονός μου, με προστασία Βενετιάς έγινε «President de la Republique de Vonitza, Prevesa, Butrinto et Parga»

    Πραγματικά, από όσα ακού(γα)με επί τόπου και συμπεραίνουμε υπήρχε κάποιο διάχυτο τοποκεντρικό συναίσθημα στην περιοχή και υπάρχουν και κάποια σχετικά δημοσιεύματα αλλά δεν αναδύθηκαν κάποιες εκδοχές στην τρέχουσα συζήτηση 1821/2021.

  71. @ 44 Πουλ-Πουλ

    >>Αληθοσύνη=αλήθεια+σωφροσύνη. Τι λες, καλύτερα έτσι;

    Βέβαια και αυτό παίζει. Η αλήθεια άλλωστε εμφανίζεται επιλεκτικά όταν υπάρχει σωφροσύνη.

  72. # 70

    Το συμβάν είναι του 18ου αιώνα. Ο δισέγγονός του με την κήρυξη του αγώνα ήρθε από την Κέρκυρα και εργάσθηκε στις οχυρώσεις Μεσολογγίου, Ναυπάκτου και Πάτρας. Αυτός είναι προ-προπάππος μου και όταν ο Κόμης Καποδίστριας έγινε πρόεδρος της Επικράτειας τον κάλεσε από την Κεφαλλονιά όπου εργαζότανε για την Ιονική κυβέρνηση ανέθεσε τον σχεδιασμό της Πάτρας μαζί με τον Βούλγαρη και συνέχισε σαν Μηχανικός της πόλης.
    Οι Επτανήσιοι στον αγώνα ήταν συγχρόνως έλληνες, φιλέλληνες και ξένοι !!

  73. # 72

    να διευκρινήσω πως οι Επτανήσιοι στο ελληνικό κράτος ήταν έλληνες όσο πολεμούσαν, φιλέλληνες στις προαγωγές των στρατιωτικών βαθμών καί ξένοι στις πολεμικές αποζημειώσεις

  74. Ας μου επιτραπεί σε αυτό το σημείο να καταγγείλω τον σκοτεινό ρόλο του σχολιαστή Pedis (#58) ο οποίος δήθεν κόπτεται για την έλλειψη σχολικών αιθουσών. Να μας πει ο ιλουστρίσσιμος, μήπως τις θέλει και πολλαπλών χρήσεων? Ας αφήσει τις υπεκφυγές και ας απαντήσει. Εδώ σε θέλω κάβουρα…
    https://tvxs.gr/news/ellada/kataggelia-astynomiki-anakrisi-mesa-se-lykeio-sto-peristeri

  75. @ 72, 73 Gpointofview

    Ενδιαφέροντα!

  76. Ο Μακρυγιάννης πάντως περιγράφει τη κατάστασή του ως άσχημη:
    «Ε μια μέρα εδούλευα στο κτήμαμ εδώ παρακάτ. Και ο Κολέτης απ τα Παρίσια μου στέλνει ένα Γάλλο ιστορικό. Εγώ ήμουν αποσταμένος. Έρχονται εκεί με ρωτάνε για τον Μακρυγιάννη.
    Τους λέω: εγώ είμαι.
    Μπα, μου λέει ο διερμηνέας τους, με γελάς.
    Ε, τους λέω, σα σας γελάω σύρτε να τον βρήτε.
    Ε, με τα πολλά πείστηκαν εκεί. Λέει : δεν έλπιζα να βρω εις τοιούτην κατάστασην έναν αγωνιστή της Ελλάδας.
    Του λέω : πως τον ήβρες παιδάκιμ; καλά ή αχαμνά;
    Μου λέει : όχι σε τέτοια αθλιότητα.
    Αμ, του λέω, οι ευεργέτες μας οι Ευρωπαίοι έτσι θέλανε να μας κάνουνε εμάς τους αγωνιστές.»

  77. Παναγιώτης K. said

    @66. Το βρίσκω αναμενόμενο να μη διαβάζουν τα σχόλια οι περισσότεροι ευκαιριακοί αναγνώστες. Τα περισσότερα σχόλια είναι κάτι ως εσωτερικός διάλογος. Διάλογος για…μυημένους!
    Αυτό δεν το λέω προς ψόγον. Για μένα αποτελεί σπουδαίο πλεονέκτημα για το ιστολόγιο το οποίο βεβαίως, απολαμβάνω!

  78. ΚΩΣΤΑΣ said

    Μοι προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι δεν γίνεται καμία αναφορά στο γεγονός της αποτυχημένης επανάστασης του 1821 και στην Μακεδονία, κυρίως σε Χαλκιδική και Θεσσαλονίκη, με Εμ. Παππά και καπετάν Χάψα και τους εκατοντάδες εκτελεσθέντες Θεσσαλονικείς, προληπτικά, από τους Οθωμανούς καθώς και τους νεκρούς έγκλειστους στις εκκλησίες, Γρηγορίου Παλαμά…

    Από τους πολλούς δεν περίμενα και πολλά, αλλά από 3-4 κορυφαίους/ες έχω μεγαλύτερες απαιτήσεις. Επιεικώς το θεωρώ παράληψη, κι αν θέλουμε να ξεπεράσουμε τον αριθμό του θηρίου στην Αλέξαινα, είναι απαραίτητα και σχόλια για τη Θεσσαλονίκη.

    Είπα και ελάλησα και άλλο τι δεν έχω να προσθέσω.

  79. # 78

    Οι φιλέλληνες-πολλές φορές λέγονται και έλληνες του εξωτερικού ή ξένοι όπως προείπα- μέχρι να προσαρμοσθούν στην πραγματικότητα ήταν οι μόνοι που καταλάβαιναν τον όρο Ελλάδα, οι άλλοι πολέμάγανε για την λευτεριά του Μωριά, άντε και της Ρούμελης μετά από δυο πολέμους και συ ζητάς να αναφέρουν Χαλκιδική ή Θεσσαλονίκη. Ακόμα και σήμερα αμα χάνουν απ΄τον ΠΑΟΚ Βουλγαρία τις λένε. Αν το ψάξεις θα δικαιώσεις τον Λ¨΄αμπρο, ακολούθα το χρήμα και θα βρεις γιατί.

    Εμ κάτσε και γράψε με στοιχεία για όλα αυτά, να τα δημοσιεύσει ο Νίκος και ν’ απογειώσεις την κλίμακα της Αλέξαινας !

  80. ΚΩΣΤΑΣ said

    78 παράληψη –> παράλειψη

    79 Τζι, καλό το σκεπτικό σου, με προβλημάτισες, αλλά θέλει και ταλέντο γραφής κι επιτελείο, εγώ τα στερούμαι και τα δύο…

  81. Georgios Bartzoudis said

    Μια και σούμπριξε ο ΚΩΣΤΑΣ (σχόλιο 78), ας παραθέσω ένα μικρό δείγμα που ημέραν τινά θα παρατεθεί ολόκληρο εν διαδικτύω:
    Ο Εμμανουήλ Παπάς γεννήθηκε το 1772 στη Δοβίστα Σερρών. Ο πατέρας του ήταν ταπεινός υπηρέτης του Θεού, αλλά και της Γης. Εκείνα τα χρόνια όλοι οι παπάδες ήταν γεωργοί και ζευγολάτες. Και τα παιδιά «ψήνονταν» στις αγροτικές δουλειές από 5-6 ετών.
    Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο του χωριού του και συνέχισε «εις το εν Σέρραις Ελληνικόν Σχολείον», που λειτουργούσε με τη φροντίδα συμβουλίου προεστών, προεδρευόμενο από τον Μητροπολίτη.
    Η πόλη των Σερρών εντυπωσίασε τον μικρό Μανωλάκη. Τα πάντα έσφυζαν από ζωή. Εικόνες πρωτόγνωρες. Αυλές ανθοστόλιστες. Σπίτια όμορφα. Άνθρωποι μπιλιούκια ολόκληρα με τσιασίτ ενδυμασίες να διασίζουν στα σοκάκια. Και μαγαζιά, πολλά μαγαζιά. Και πραματευτάδες και τζιαμπάζηδες και μεσιτάδες και σεργκιτζήδες, που διαλαλούσαν χίλια δυο πράγματα: Από άλογα και γελάδες μέχρι καρφίτσες, τσουράκια, μπιλτζιούκια, κομπολόια. Και άλλα πράματα που έρχονταν από μακριά. Και τσιομπλέκια και γυαλικά και αρώματα και του πουλιού το γάλα. Και χωρικοί με υποζύγια, άλλοι με αραμπάδες, να στέκονται εδώ και κει, περιμένοντας αγοραστή για λίγα χλωρά κουκούλια ή για 2-3 τσιουβάλια χωραφίσιο βαμπάκι, Κι άμα έπαιρναν παράδες στο χέρι, να τρέχουν ν’ αγοράσουν ψωμί-φυντούλα και χαλβά και μπιμπλιά και μέντες και ότι άλλο περίμεναν με λαχτάρα τα τζιουτζιουκλάρια. Και τα μαγειρεία γεμάτα από μερακλήδες που παράγγελναν κιφτέδες στον ταβά, κι ύστερα το έριχναν στο κρασί και στο τραγούδι.
    Τέτοια, και άλλα πολλά ήταν τα καλά που είχε τότε οι Σέρρες. Ήταν μητρόπολη χερσαίων μεταφορών, από και προς την Ευρώπη, «αποβαίνουσαι οσημέραι μέγα εμπορικόν κέντρον απασών των της Ελληνικής Χερσονήσου χωρών». Ήταν και το βαμπάκι, που η τιμή του ανέβαινε από μέρα σε μέρα, μετά το ξέσπασμα του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου (1775-1783). Το παραδοσιακό αυτό Σερραϊκό προϊόν είχε γίνει «άσπρος χρυσός», σε όφελος τόσο των γεωργών όσο (και περισσότερο) των εμπόρων.
    Από μαθητής ακόμα ο Μανωλάκης, δεν δυσκολεύτηκε να αντιληφθεί τη ροή του χρήματος. Και όταν, μετά την αποφοίτηση από το «Ελληνικό Σχολείο», επέστρεψε στη Δοβίστα, δεν έπαψε να έχει το ένα πόδι στις Σέρρες.
    Και στο χωριό όμως, δεν άργησε να διακριθεί. Ταυτόχρονα με τις αγροτοεμπορικές του δραστηριότητες, διακρίθηκε και στην κοινωνική προσφορά: Διαθέτοντας χρήματα, αλλά και προσωπική χειρονακτική εργασία πρωταγωνίστησε στην ανέγερση καινούργιας εκκλησίας στη Δοβίστα, αυτή που υπάρχει μέχρι σήμερα!
    Το 1793 παντρεύτηκε την Αφέντρα (Φαίδρα) με την οποία έμελλε να αποκτήσει μια ντουζίνα παιδιά. Το 1805, μετά τον θάνατο του πατέρα του, μοίρασε ακριβοδίκαια την περιουσία, με τους 4 αδερφούς και 2 αδερφές του, και μετακόμισε στις Σέρρες μαζί με την Αφέντρα και τα 6 παιδιά που του είχε χαρίσει έως τότε: Θανασάκης, Αναστασάκης, Γιαννάκης, Νιραντζή, Νικολάκης, Μιχαήλος. Στις Σέρρες θα γεννηθούν άλλα 5 παιδιά του: Γώργης, Ελένη, Αλέξανδρος, Ευφροσύνη, Κωστάκης.
    Επιδίδεται με ιδιαίτερο ζήλο στο εμπόριο. Τα κέρδη του αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο. Εξελίσσεται (και) σε τραπεζίτη. Το 1810 γίνεται ταμίας του ισχυρού Ισμαήλ μπέη, διοικητού της περιοχής Σερρών. Έχει αποκτήσει τόση δύναμη ώστε να επεμβαίνει και να σώζει από τα χέρια των δημίων κατάδικους ραγιάδες ή Τούρκους. «Σπουδαίον κατόρθωμά του ήτο ότι είχε κατορθώσει, ολίγα χρόνια προ του αγώνος, να δοθούν προνόμια εις τας Σέρρας. Αι μεταξύ των Χριστιανών διαφοραί δεν εξεδικάζοντο πλέον από τον Τούρκον κατήν αλλά από τον μητροπολίτην Σερρών, και διά τους εμπόρους συνεκροτήθη εμποροδικείον αποτελούμενον από Έλληνας και λειτουργούν υπό την προεδρίαν του μητροπολίτου»…..
    (λείπουν βέβαια οι βιβλιογραφικές παραπομπές. Και η συνέχεια …όταν με το καλό ξεπροβοδίσουμε τον κορονιό!!)

  82. Μαρία said

    78
    Καλά, για τις σφαγές στη Θεσσαλονίκη είχε γίνει χαμός στο μπλογκ και με Μπλογκ.
    https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/mnimon/article/view/10016/10129

  83. 82 Και να θέλαμε να το ξεχάσουμε, δεν μας αφήνουνε 🙂

  84. ΚΩΣΤΑΣ said

    81
    Φίλε Γεώργιε Μπ,. εξαιρετικό!

    Προσωπικά εξεπλάγην από το «σούμπριξε». Λέξη που την άκουγα μικρός και την είχα εντελώς ξεχάσει. Συνήθως στη έκφραση «ε, κι ‘σύ μην τουν σιουμπράς…»

  85. sarant said

    78-82-83 Aυτό θα έλεγα κι εγώ.

    84 Σιουμπράω δηλ. δίνω αφορμή;

  86. Πέπε said

    @81

    Ωραία γραφή! Μπράβο.

    Θα πρότεινα (αν μου ‘πεφτε λόγος): άμα είναι να το κάνετε σε λογοτεχνικό ύφος, βάλτε κι άλλο! Π.χ.: «Από μαθητής ακόμα ο Μανωλάκης, δεν δυσκολεύτηκε να αντιληφθεί τη ροή του χρήματος» > κάποιο περιστατικό, λίγη περισσότερη ανάπτυξη. Η πληροφορία βέβαια είναι σαφής και αυτάρκης, αλλά εδώ δε βλέπουμε μόνο γυμνές πληροφορίες.

  87. Μαρία said

    85
    Σου μπρια φωνάζουν οι Νιγριτνοί στα σκυλιά τους, για να χυμήξουν 🙂

  88. ΚΩΣΤΑΣ said

    85β
    Σιουμπράω –> τσιγκλάω, παρακινώ κάποιον, έμμεσα, να μιλήσει για κάτι. Έτσι το κατανόησα όταν το άκουγα μικρός.

  89. Triant said

    81: Εκτός από έμπορος με μεγάλα κέρδη (από που έβγαιναν άραγε) και τοκογλύφος ο Μανωλάκης. Εξαιρετικός κύριος και πολύ αγαπητός στους παραγωγούς θα ήταν τότε.

  90. Μαρία said

    86
    Φαντάσου σκηνή όπου ο δάσκαλος κάνει ασκήσεις ορθοφωνίας στο Μανωλάκη, που μιλάει ντουβιστνά.

  91. Pedis said

    # 74 – Αφού οι μαθητές δεν είχαν τίποτα να κρύψουν γιατί το κάνανε θέμα, δεν καταλαβαίνω.

    Φαίνεται ότι ακρο/Δεξιά τσουτσέκια και λογής τσογλάνια (δεν ξέρω σε ποια υποκατηγορία ανήκουν οι κ.κ. διευθύντριες των Λυκείων αυτών) έχουν βρει μοναδική ευκαιρία να βγάλουν τα σώψυχά τους τώρα που η αστυνομία έχει γίνει γενικός δερβέναγας στο ψιλό πόπολο.

  92. Αγγελος said

    (82) Μόνο που ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος (1775-1783) είναι βέβαια ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας. Είπαμε, quandoque bonus dormitat Homerus 🙂

  93. Μαρία said

    Το 92 στο 81, για να μην ψαχνόμαστε 🙂

  94. Μαρία said

    74
    Και η άλλη πλευρά https://www.peristerinews.gr/i-apokatastasi-tis-alitheias-gia-to-peristatiko-sto-7o-kai-10o-lykeio-peristeriou/?fbclid=IwAR2Y8nmopBK_PJj0_5-ENsFjTVb1nKAY8VExC8EoEhOHjPFgQMfGO_ghl5Y

  95. 91 Σαν τους άλλους τους αναρχοάπλυτους που φώναζαν επειδή τους ξεβρακώνανε εν μέση οδώ. Φαίνεται πως είχαν να κρύψουν τα βρόμικα βρακιά τους. Στοίχημα πως αύριο που θα μας βάλουν από μια κάμερα στον πάτο, θα διαμαρτύρονται για προσωπικά δεδομένα και δικαιώματα του κώλου.

    Βάση και ηγεσία, ό,τι σκατά και το φτυάρι, αμ τι νόμισες μάστορα?

  96. 94# Αν κατάλαβα, οι αστυν ήρθαν για να προστατέψουν φιλοκαταληψία από αντικαταληψίες? Τα ύστερα του κόσμου. Εκτός και νυστάζω πολύ.

  97. Όχι, ανάποδα μάλλον.

    Τη στιγμή που στο σχολείο διεξαγόταν μάθημα, παιδιά του σχολείου(που επιθυμούσαν την κατάληψη) και εξωσχολικοί εισέβαλαν στο σχολικό κτίριο πηδώντας τα κάγκελα και αναζητώντας κάποιους από τους μαθητές που είχαν πρωτοστατήσει στην ολοκλήρωση της κατάληψης.

    Ολοκλήρωση μάλλον εννοεί τερματισμό, ε? Όντως νυστάζω.

  98. Μαρία said

    97
    Όπως στη διαφήμιση σαμπουάν «να ολοκληρώσω θέλω».

  99. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>αν δεν ήρχοντο να μας φορτωθούν, ποτέ δεν ηθέλαμε τους φορτωθή
    με αυτή τη σημασία, φορτώνομαι = κάνω/ανοίγω καυγά/διαμάχη, το λέμε κάτω:
    » Ήρθε και με φορτώθηκε» ,μου ΄κανε καυγά
    «Ξεφορτώσου με», άσε με ήσυχο, σταμάτα την αψυμαχία

  100. Ξεχάσαμε όλοι να σχολιάσουμε το ότι, κατά την επιστολή, ο Ομέρ Βρυώνης είχε κάνει την αρχή της συνεννόησης…

  101. Georgios Bartzoudis said

    92 Αγγελος said: « (82) Μόνο που ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος (1775-1783) είναι βέβαια ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας»
    # Ναι, έτσι είναι. Ο εμφύλιος ήταν κοντά έναν αιώνα μετά. Ευχαριστώ για τη διόρθωση

    89 Triant said: « Εκτός από έμπορος με μεγάλα κέρδη (από που έβγαιναν άραγε) και τοκογλύφος ο Μανωλάκης. Εξαιρετικός κύριος και πολύ αγαπητός στους παραγωγούς θα ήταν τότε».
    # Ακόμα δεν τον είδαμι Γιάνν(η) τον βάφτσαμι. Ναι. Ήταν αγαπητός σε όλους. Όταν αναρτηθεί όλο το κείμενο στο διαδίκτυο (και αν το διαβάσεις) θ’ αλλάξεις γνώμη.

    84, 85, 87, 88 said:…..
    # Το «πρωτογενές» ρήμα είναι σουμπράω_[σου-μπράου, δισυλλάβως] τα σκυλιά (ή σκλιά, ως λέγονται παρ’ ημίν). Και όταν θέλουμε να σουμπρίξουμε τα σκυλιά, φωνάζουμε «ούμπριαααα». [Σπάζαμε πλάκα όταν προ ετών είχαμε επισκεφτεί μια περιοχή της Ανδαλουσίας που λεγόταν «Ούμπρια». Κάποιος είχε αναρωτηθεί: Σκλιά είμιστι κι μας σούμπριξαν κατά δω;;;
    Μεταφορικώς λέμε, σουμπράω κάποιον =τον παρακινώ να κάνει κάτι

    86 Πέπε said: «…Θα πρότεινα …άμα είναι να το κάνετε σε λογοτεχνικό ύφος, βάλτε κι άλλο! Π.χ.: «Από μαθητής ακόμα ο Μανωλάκης, δεν δυσκολεύτηκε να αντιληφθεί τη ροή του χρήματος» > κάποιο περιστατικό, λίγη περισσότερη ανάπτυξη….».
    # Το ανάγνωσμα προορίζεται για «τεκμηριωμένο» ιστορικό. Προστίθενται ελάχιστα «επιπλέον» στοιχεία μόνο όταν θεωρούνται αυτονόητα.

  102. Pedis said

    # 97 – Φοβάμαι ότι ασχολείσαι με ανούσιες λεπτομέρειες.

    Η Αστυνομία, καρίσσιμο Μπεστιόνε, πρέπει να αρχίσει να ενεργεί όπως στην Αμερική. Μπαμ και κάτω. Μετά υπάρχει ολος ο χρόνος που απαιτείται για να βρεθεί η άκρη.

  103. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Με τη συνδρομή της Δικαιοσύνης, εννοείται. Πώς τόλεγε σε κείνο το Λουκ: Το νεκροταφείο μας είναι σκιερό, ο δικαστής μας ανεξίκακος, οι πίτες μας με μήλα.

  104. Πισμάνης said

    @29
    Ο John Cam Hobhouse επισκέφθηκε τή περιοχή το 1809. Έγραψε τό βιβλίο A Journey through Albania. Σέ έναν από τούς δύο τόμους υπάρχει χάρτης μέ τόν τίτλο Map of Albania. Υποθέτω ως γεωγραφικός όρος.

  105. […] Το σημερινό άρθρο είναι το ένατο της σειράς – το προηγούμενο βρίσκεται εδώ. […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: