Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η Σέχτα δεν κόβει

Posted by sarant στο 26 Ιουνίου, 2009


Με την τελευταία προκήρυξή της όπου αναλαμβάνει την ευθύνη για τον φόνο του αστυνομικού, αλλά όχι για τα αυταρχικά μέτρα που θα εφαρμοστούν εξαιτίας του, η Σέχτα Επαναστατών μπήκε για τα καλά στην επικαιρότητα. Βέβαια, και προηγουμένως έβλεπε κανείς αναφορές στη Σέχτα, και θα θυμάστε ότι σε πρόσφατο σχόλιο ένας φίλος του ιστολογίου είχε επισημάνει ότι κάποιοι ιστότοποι επέμεναν να μην κλίνουν το όνομα, δηλ. να γράφουν «της Σέχτα», και μάλιστα μερικοί το έγραφαν με κεφαλαία, «της ΣΕΧΤΑ», λες και είναι αρχικά!

Καθώς το όνομά της θα τριφτεί, υποθέτω ότι θα μειωθούν και τα περιστατικά ακλισιάς. Πράγματι, ενώ στα ιστολόγια ο τύπος «της Σέχτα» είναι συχνός, στις εφημερίδες, τουλάχιστον, βλέπω ότι όλοι γράφουν «της Σέχτας» κι ελπίζω ότι αυτό θα επηρεάσει και τους ακλισιάρηδες του Διαδικτύου –έχει και τα καλά του ο γραπτός τύπος.

Ανάλυση του περιεχομένου της προκήρυξης δεν θα κάνω σε πολιτικό επίπεδο –εγώ λεξιλογώ και δεν πολιτικολογώ– αλλά ούτε και σε γλωσσικό –ας κάνει και καμιά δουλειά η αντιτρομοκρατική. Θα ήθελα όμως να εξετάσω τη λέξη «σέχτα» καθαυτή (ή «καθαυτήν» αν είστε πούροι). Η λέξη δεν είναι ελληνικής αρχής. Είναι δάνειο από το γαλλικό secte, που σημαίνει «θρησκευτική ομάδα, αίρεση» και το οποίο προέρχεται από το λατινικό secta. Αυτό το secta είναι θηλυκό της μετοχής του ρήματος sequi, «ακολουθώ» και αρχικά σήμαινε «οδός, πορεία», μετά «τρόπος, σχολή σκέψης» και τέλος «θρησκευτική ομάδα» στα χριστιανικά χρόνια.

Τα περισσότερα λεξικά λένε ότι το secta το θρησκευτικό-φιλοσοφικό μπλέχτηκε στη σημασία, ήδη στα λατινικά, με το ομόηχό του, secta, που είναι μετοχή του secare, τέμνω, κόβω (απ’ όπου και το securis – τσεκούρι, και τα διάφορα section, sector κτλ.) και θεωρήθηκε κι αυτό συγγενικό με το secare, οπότε πήρε την έννοια της αποκομμένης θρησκευτικής ομάδας, της χωριστά οργανωμένης, της αίρεσης που αποκόπτεται από τον κύριο κορμό της επίσημης θρησκείας. Να σημειώσω ότι αυτή τη στιγμή που γράφω, η αγγλική βικιπαίδεια στο λήμμα sect έχει την ετυμολογία, ότι τάχα προέρχεται από το secare = κόβω. Είπαμε, αυτό είναι λάθος· η σέχτα δεν κόβει.

Με τον καιρό η λέξη πέρασε και στην πολιτική, στα γαλλικά πάντα, για κάθε οργανωμένη ομάδα που βρίσκεται σε διαφωνία με τις κοινώς επικρατούσες απόψεις και που χαρακτηρίζεται από τον φανατισμό των μελών της ή από δογματισμό και έλλειψη ανεκτικότητας στην αντίθετη άποψη. Αλλά και στο θρησκευτικό επίπεδο η λέξη secte εξακολούθησε να έχει σαφώς μειωτικό χαρακτήρα ακόμα και σήμερα, όπου χρησιμοποιείται πολύ συχνά για τις παραθρησκείες, που χειραγωγούν τους πιστούς τους (υπάρχει και σχετική νομοθετική πρόνοια στη Γαλλία). Αν όμως το secte χρησιμοποιείται και σε πολιτικά και σε θρησκευτικά συμφραζόμενα, το παράγωγο ουσιαστικό sectarisme, ως δηλωτικό της έλλειψης ανεκτικότητας και του δογματισμού, έχει σχεδόν πάντα πολιτικό ή έστω κοινωνικό χαρακτήρα και όχι θρησκευτικό.

Η εντύπωσή μου είναι ότι στα αγγλικά, το αντίστοιχο sect είναι κάπως πιο ουδέτερο, μπορεί δηλαδή να χρησιμοποιείται χωρίς μειωτική απόχρωση για οργανωμένα θρησκευτικά ρεύματα, όπως στο παρακάτω απόσπασμα (παρμένο από την αγγλική Βικιπαίδεια):  The dispute over the right successor to Muhammad resulted in the formation of two main sects, the Sunni, and the Shia. Εδώ, το sect θα ήταν λάθος να το μεταφράζαμε «αίρεση» ή «σέκτα», θα το πούμε «κλάδο» ή κάτι άλλο ουδέτερο. (Και το γαλλικό κείμενο χρησιμοποιεί τον όρο branches εδώ, κλάδοι). Ωστόσο, και στα αγγλικά το sectarian είναι αναντίλεκτα αρνητικό, όσο και το γαλλικό sectaire.

Η λέξη σέχτα, και κυρίως ο σεχταρισμός, περνούν στα ελληνικά από το λεξιλόγιο της πολιτικής και καταρχάς μόνο προς το λεξιλόγιο της πολιτικής. Η χρήση του όρου σέκτα, στα ελληνικά, για τις διάφορες παραθρησκείες (τάγματα, αδελφότητες και τα συναφή) είναι νομίζω προϊόν μεταγενέστερου δανεισμού. Έτσι, ο όρος σεχταρισμός χρησιμοποιόταν πολύ συχνότερα από τον όρο σέχτα, σε σημείο που το Λεξικό Τριανταφυλλίδη (ΛΚΝ) να μη λημματογραφεί καν τη σέχτα, μόνο τα: σεχταρισμός, σεχταριστής, σεχταριστικός. Ο Μπαμπινιώτης, αντίθετα, λημματογραφεί και τη σέχτα, αν και δίνει πρώτο τύπο το «σέκτα». Ο Μπαμπινιώτης δίνει δύο σημασίες, πρώτα τη θρησκευτική και μετά την πολιτική και θα διαφωνήσω μαζί του όταν λέει ότι σέκτα σημαίνει «ομάδα στους κόλπους πολιτικού κόμματος με δογματικές αντιλήψεις». Μάλλον έχει μπερδέψει τη σέχτα με τη φράξια, διότι η φράξια βρίσκεται στους κόλπους κόμματος (αν και όχι απαραιτήτως με δογματικές αντιλήψεις) ενώ η σέχτα μπορεί να είναι αυτόνομη πολιτική ομάδα, πάντως όχι μαζική.

Λοιπόν, ο σεχταρισμός και η σέχτα μπήκαν στο λεξιλόγιο της πολιτικής, και δη των αριστερών οργανώσεων και κομμάτων. Πάντοτε όμως αρνητικά –η μία οργάνωση κατηγορούσε την άλλη για σεχταρισμό ή ότι έχει μετατραπεί σε σέχτα. Απ’ όσο ξέρω, και διορθώστε με, ποτέ ως τώρα δεν υπήρξε οργάνωση που να αποδέχτηκε ευχαρίστως τον χαρακτηρισμό ή να τον οικειοποιήθηκε: ο σεχταρισμός θεωριόταν βαρύτατο αμάρτημα ή έστω ασθένεια. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξαν περιπτώσεις σεχταρισμού στις αριστερές οργανώσεις –ασφαλώς υπήρξαν, αλλά οι οργανώσεις αυτές ποτέ δεν παραδέχονταν τον σεχταριστικό τους χαρακτήρα ή, αν το παραδέχονταν στην αυτοκριτική τους, υπόσχονταν ότι θα διορθώσουν την κατάσταση. Αντίθετα, στο σύγχρονο πολιτικό και δημοσιογραφικό λεξιλόγιο χρησιμοποιείται συχνά με θετική απόχρωση ο όρος «αιρετικός», ιδίως όταν κάποιος έχει «αιρετικές απόψεις» (όχι απαραίτητα σωστές, αλλά διαφορετικές από την πεπατημένη, όταν τολμάει να πει αυτά που δεν λένε οι άλλοι και να αμφισβητήσει θέσφατα). Βέβαια, ο «αιρετικός» δεν είναι κατ’ ανάγκη αριστερός. Ούτε κατ’ ανάγκην αιρετικός, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.

Για την εκκλησία, βέβαια, ο όρος αιρετικός εξακολουθεί να είναι κόκκινο πανί και συνεχίζεται ασίγαστος ο αγώνας κατά των αιρέσεων, ή αντιαιρετικός αγώνας αν προτιμάτε. Βέβαια, τον παλιό καιρό η αίρεση έπαιρνε δασεία, οπότε κανονικά «θα έπρεπε» να κάνουν λόγο για «ανθαιρετικό αγώνα», αλλά σ’ αυτό το θέμα οι εκκλησιαστικοί μας προτίμησαν να μη φανούν σεχταριστές!

58 Σχόλια προς “Η Σέχτα δεν κόβει”

  1. Εκπλήσσομαι πάντως που δεν σχολίασες την παλαιοδημοτικιστική επιλογή του χτ αντί του κτ, που είναι μια επιλογή πολιτικά βεβαρημένη, έτσι; Το χτ αντί το κτ η εντύπωσή μου είναι, πως σε λόγιους όρους το λέμε ακόμα, αλλά δεν το γράφουμε. (Δλδ λέγεται ακόμα το «συνταχτικό», αλλά μόνο από ορισμένους γράφεται, και συνειδητά.) Αυτό σε αντίθεση με π.χ. τη «φτώση» του Ψυχάρη, όπου το δημώδες πτ > φτ ούτε γράφεται, ούτε λέγεται για τα λόγια.

  2. sarant said

    Για το -κτ- vs. -χτ- δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Συμφωνώ με την παρατήρηση για το «συνταχτικό/συντακτικό» και πραγματικά αν ανατρέξεις σε προπολεμικά κείμενα θα δεις ότι πάρα πολλοί, και μη ακραίοι δημοτικιστές, έγραφαν -χτ- π.χ. «ηλεχτρικό» (πολλοί), «τρομαχτικός» (π.χ. ο Λαπαθιώτης).

    Ωστόσο, το σεχ(κ)ταρισμός (που είναι η συχνότερη λέξη της οικογένειας αυτής στα ελληνικά) ακόμα και σήμερα γράφεται κατά πλειοψηφία με -χτ- και όχι -κτ- (δες το γκουγκλ, σχεδόν 4:1) και άλλωστε το ΛΚΝ -χτ- λημματογραφεί. Οπότε, δεν μπορείς να βγάλεις πολλά συμπεράσματα από το «σέχτα» αντί για «σέκτα» -ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε.

  3. Μαρία said

    Νικ, το χτ στην προκειμένη περίπτωση δεν ακούγεται όπως λες. Ούτως ή άλλως η λέξη προέρχεται απ’ την πολιτική αργκό, όπου ο κυρίαρχος τύπος είναι σε-χτ-αρισμός. Δεν πρόκειται δηλαδή για συνειδητή επιλογή και περνάει απαρατήρητο. (Αν η πτώση ήταν λαϊκή λέξη, θα είχε την τύχη του πτωχός που χρησιμοποιείται μόνο ειρωνικά. Κι οι φτωχοί δεν πήγαιναν σχολείο για να μάθουν τις πτώσεις, ξέραν μόνο το πέσιμο.)

    Ενδιαφέρον το μπαμπινιώτικο μπέρδεμα σέχτας-φράξιας. Να τον στείλουμε στην Κανέλη για φροντιστήριο.
    Το λικβινταρισμό τον έχει λημματογραφήσει;

  4. Μαρία said

    Με όπλο της «Σέχτα» η επίθεση ΕΤ3 17/6/09 (Γραμμένο εννοείται)

    Η εναλλαγή πτ-φτ μου θύμισε ένα λάθος υπερδιόρθωσης που παραδίδει ο Κρουμπάχερ. Άκουσε κάποιους να λένε «νάπτης» και διαπίστωσε οτι δεν εννοούσαν τον απλό ναύτη αλλά αξιωματικό του ναυτικού.

  5. Στο Ηράκλειο ένα προφητικό σύνθημα (υπήρχε τουλάχιστον από το Πάσχα) γράφει: ΣΕΡΝ ΚΡΙΣΗ ΣΕΚΤΑ ΜΑΣΩΝΟΙ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΒΟΥΛΗ. Το CERN έγινε ΣΕΡΝ, αλλά η σέχτα σέκτα.

  6. το σέΚτα/σεΚταρισμός, με δεδομένη την ιστορικότητα του όρου και την περιορισμένη κατά τα άλλα χρήση του, θα μπορούσε να θεωρηθεί υπερδιόρθωση

    όντως, δεν είναι απλά τα πράγματα (# 2), και όπως «πάρα πολλοί, και μη ακραίοι δημοτικιστές, έγραφαν -χτ-«, αντίστοιχα σήμερα πολλοί, μη καθαρευουσιάνοι, γράφουν / γράφουμε όλο και περισσότερο -κτ-, είναι μια φυσική αναδίπλωση

    και ενώ το «ηλεχτρικό» σίγουρα δεν λέγεται, το «τρομαχτικός» μού φαίνεται κανονικότατο

    άλλωστε, νομίζω όλοι μας συχνά διστάζουμε και αναθεωρούμε, για την ίδια λέξη στο ίδιο κείμενο κτλ. –όπως και με τα χρησιμέψει/χρησιμεύσει κ.τ.ό.

  7. gbaloglou said

    Κυριαρχει γενικως το ΧΤ επι του ΚΤ, με εξαιρεση την αρχη των λεξεων (και εξαιρεση στην εξαιρεση το ΧΤΙΚΙΟ — ισως και λογω του δευτερου Κ), ή ετσι μου φαινεται?

  8. gbaloglou said

    Μπερδεμενο ειναι… Πχ, ΑΚΤΗ και ΑΚΤΙΝΑ αντι των ΑΧΤΗ και ΑΧΤΙΝΑ? (Το δευτερο οχι και τοσο σπανιο παντως.)

  9. Τακιτος said

    Μια και τελικά άναφέρθηκε, έστω ακροθιγώς, η σχέση της λεξης με τα πολιτικά κόματα σύμφωνα με έναν ορισμό της κ.Β. Παπανδρέου, από το 1978, σέχτα είναι μια φράξια οριζόντιας διασύνδεσης. Αν δεν με απατά η μνήμη το σχετικό άρθρο είναι δημοσιευμένο στο Αντι εκείνης της περιόδου.

  10. Χωρίς να έχω καμία διάθεση να ανακατευτώ στα ψυχολογικά κίνητρα των «Σεχταριστών Επαναστατών», ισχυρίζομαι ότι επίτηδες διάλεξαν το απωθητικό (για την Αριστερά) τίτλο της «Σέχτας» στα πλαίσια του πολιτικού πανκ, ακριβώς όπως οι Μπάαντερ-Μάινχοφ επέλεξαν να ονομαστούν RAF-Φράξια του Κόκκινου Στρατού, επειδή τόσο η RAF (η βρετανική αεροπορία) όσο και ο Κόκκινος Στρατός (ο σοβιετικός) ήσαν εξαιρετικά μισητοί από τον γερμανό πολίτη, καθώς επί Β’ Π.Π. είχαν μετατρέψει όλη τη χώρα σε αμμοχάλικο. Διαβλέπω και εδώ το ίδιο μίσος προς τον «μικροαστό».

  11. lost said

    Περί χτ: πρόκειται προφανώς για παλιά καλή (επαναστατική) παράδοση. Εξ ου και ο Μεγάλος Οχτώβρης, που ποτέ δε θα μπορούσε να ‘ναι Οκτώβρης ή (ακόμα χειρότερα) Οκτώβριος ή (ακόμα πιο… χειρότερα, που λένε) ο Μείζων Οκτώβριος του Σοσιαλισμού.

  12. @11 Lost: ε *αυτό* περίμενα να πει κάποιος…

  13. SophiaΟικ said

    Μια που αναφερθήκαμε και στις αιρέσεις, όλες αυτές οι θρησκευτικές ομάδες που δεν είναι αιρέσεις καμιάς θρησκείας πως λέγονται; Οι σαιεντολοτζι π.χ. ‘η οι διαφοροι γιαπωνεζοι π.χ.; Αγγλιστί τους ξερω όλους αυτους cult= λατρείες, αλλά στα ελληνικός τι επικρατεί;

  14. Μαρία said

    Σοφία, η επίσημη εκκλησία τη θεωρεί «παραθρησκευτική οργάνωση».

  15. π2 said

    Μια που αναφερθήκαμε και στις αιρέσεις, όλες αυτές οι θρησκευτικές ομάδες που δεν είναι αιρέσεις καμιάς θρησκείας πως λέγονται; Οι σαιεντολοτζι π.χ. ‘η οι διαφοροι γιαπωνεζοι π.χ.;

    Αρπαχτές;

  16. ἀπὸ ποῦ κι ὡς ποῦ τὸ κτ πολιτκὰ βεβαρημένο! ἔλεος! ὁ σεκουλαρισμὸς εἶναι τῆς ἴδιας ῥίζης;

  17. sarant said

    Κορνήλιε, νομίζω πως ο ΝικΝικ χαρακτήρισε το -χτ- πολιτικά βεβαρημένη επιλογή. Όσο για το secularism είναι από το λατινικό saeculum, αιώνας, εποχή, εξού και το γαλλικό siècle.

  18. ναὶ ξέρω γιὰ τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ δὲν ἤξερα τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτὸς ὁ σεκουλαρισμός. τώρα κατάλαβα. εὐχαριστῶ.

  19. «στις εφημερίδες, τουλάχιστον, βλέπω ότι όλοι γράφουν «της Σέχτας» κι ελπίζω ότι αυτό θα επηρεάσει και τους ακλισιάρηδες του Διαδικτύου –έχει και τα καλά του ο γραπτός τύπος.»

    Μάλλον δεν είδατε αυτό:
    Καθημερινή 25.06: «Από την ακραία πτέρυγα του ΕΛΑ τα μέλη της Σέχτα»

    Αν και στο συγκεκριμένο άρθρο το λιγότερο ενοχλητικό είναι ο τίτλος του˙ αναφέρομαι κυρίως στον άκριτη υιοθέτηση «έμπιστων πηγών της Αντιτρομοκρατικής» για τον προσδιορισμό της γεωγραφικής ταυτότητας των δραστών της δολοφονίας.

  20. Head charge, η Καθημερινή μια παράδοση στο παπαγάλισμα των «έμπιστων πηγών της Αντιτρομοκρατικής» την έχει. Θυμάμαι κάτι ανεκδιήγητα ρεπορτάζ το καλοκαίρι των συλλήψεων της 17Ν, με αποκορύφωμα την υιοθέτηση της ιστορίας με τον Μιχαλόπουλο της «Ελεύθερης Ώρας». Τίτλος της καλής εφημερίδας: «Η συνάντηση των άκρων».

  21. Η Σέχτα της Σεχτός και τα μυαλά στο μίξερ!

    Ή καλύτερα η Σεξ της Σεκτός!

  22. sarant said

    Head (19) έχεις δίκιο, βιάστηκα!

  23. Μαρία said

    Τους αντιμετωπίζουν φαίνεται σαν επωνυμία εταιρείας «Σέχτα» Α.Ε.

    Σήμερα πάντως, μέρα που είναι, άκουσα το κουφό «της Ιθάκης και της Αργώ».

  24. @sarant: θα σας το είχα επισημάνει το άρθρο νωρίτερα, αλλά υπέθεσα ότι το είχατε δει!

    @δύτη: για τη «συνάντηση των άκρων» υπάρχει και σχετικό άρθρο στον Ιό της Ελευθεροτυπίας.

  25. Ευγένιος Ραμίρεζ said

    Μα στη συγκεκριμένη περίπτωση το ΣΕΧΤΑ είναι αρχικά!

    ΣΕ ληνιασμένη
    ΧΤ ικιασμένη
    Α ρλούμπα

    Γι’ αυτό και γράφεται «χτ». Γίνεται να ήταν «Κτικιασμένη»;

    Ευτυχώς που ο Impact2 Vector της ελβετικής (ναι, όσο κι αν σάς φαίνεται παράξενο) SimanGo δεν αντιμετωπίζει τέτοιους είδους προβλήματα, διότι μια λάθος επιλογή θα οδηγούσε το ελικόπτερο κατευθείαν στις στέγες των σταύλων που φαίνονται στο βάθος.

  26. Gagarin said

    Έχω εκφράσει και αλλού την άποψή μου οτι τόσο το όνομα, όσο και η δράση και τα κείμενα της Σέχτας είναι άκρως προκλητικά, και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι σκόπιμο. Τόσο τα γραμματικοσυντακτικά χαρακτηριστικά (π.χ το -χτ αντί -κτ, κατά τα παλαιοκομμουνιστικά πρότυπα, ή ιδιωματισμοί π.χ. ξεχάσματα), η ίδια η επιλογή του ονόματος, που όπως επισημάνθηκε, είναι κόκκινο πανί για κάθε αριστερό, η σχιζοειδής διαφοροποίηση της γλώσσας και της «πολιτικής ανάλυσης» από παράγραφο σε παράγραφο, που κινείται από την (ομολογουμένως, γυμνασιακού επιπέδου) ανάλυση και την αποτίμηση στον τραμπουκισμό, όσο και η επιλεκτική στοχοποίηση κοινωνικών ομάδων που, ναι, μεν, νομιμοποιούν/με με την ανοχή τους/μας το σύστημα, αλλά δεν αποτελούν τον πυρήνα του, δεν μπορεί παρά να επιχειρεί να διαχωρίσει με όσο το δυνατόν πιό σαφή τρόπο τη θέση και τη δράση της οργάνωσης από τον ευρύτερο χώρο της αριστεράς (έστω και α/α, αντιεξουσιαστών και τα ρέστα), όσο και να την τοποθετήσει ακριβώς απέναντι από τις ομάδες που στοχοποιεί (ιδίως τη ΛΜΑΤ, όπως λένε), με απώτερο σκοπό να την τρομοκρατήσει. Οπότε, αντιμέτωποι με αυτό τι ιδιότυπο γλωσσικο/νοηματικό τουρλουμπούκι, τι συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε;

    1. Από τη μια, οι χουλιγκανικές απειλές που εκτοξεύει ένθεν κι ένθεν η Σέχτα (θα κόψουμε την γλώσσα όσων μιλάνε πολύ με φόντο τον πατριωτισμό και την μισαλλοδοξία τους, Τώρα ξέρετε ποιος έχει σειρά… και η λίστα είναι μεγάλη κουφάλες, θα σας χτυπάμε χωρίς κανένα έλεος, Αν η Σοφία Κυριακίδου συνεχίσει το παραλήρημα και τις ψευτιές της θα της ξεριζώσουμε την γλώσσα, όπως και σε κάθε επίδοξο «πολυλογά» στο μέλλον κ.α.) κι από την άλλη οι – επιφανειακά τουλάχιστον – εξευγενισμένες αναλύσεις του πολιτικοκοινωνικού γίγνεσθαι, εντός και εκτός επαναστατικού χώρου (π.χ. Διεκδικούμε το σημείο σύνδεσης, αλλά και την εξελικτική συνέχεια, προηγούμενων ιστορικών εμπειριών που δεν εντάχθηκαν ποτέ σε επίσημες γραμμές καμιάς εποχής, αλλά και δεν ακολούθησαν καμία πεφωτισμένη αντάρτικη ιντελιγκέντσια., Ακόμα και σήμερα με όλα αυτά τα συσσωρευμένα κοινωνικά προβλήματα ο φραστικός μαξιμαλισμός της αριστεράς με την πολιτική ανυπακοή και τη ρήξη με το σύστημα συναντά τον ρεφορμισμό της πρακτικής της. ).

    2. Από τη μια η διατύπωση της ανάγκης αναθεώρησης της επαναστατικής πρακτικής σε ιδεολογικό επίπεδο (π.χ. Πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τη συνείδηση ως το βασικότερο όπλο του ένοπλου αγώνα. Για να γίνει αυτό πρέπει να επανακτήσουμε τη κριτική γνώση, να την απαγκιστρώσουμε απ΄ τα δεδομένα του παρελθόντος, να την μετατοπίσουμε απ΄ τις θεωρητικές μανούβρες στη καρδιά του προβλήματος, να γυριστεί το μέσα έξω σαν γάντι και ενίοτε να συγκρουστεί ακόμα και με ότι θεωρούταν μέχρι σήμερα επαναστατικό. ) κι από την άλλη η διακήρυξη της αποκήρυξης κάθε ιδεολογίας ή, τουλάχιστον, μιας κοινά αποδεκτής σύμβασης ως προς το τι πρέπει να κινεί τον «ένοπλο αγώνα» (π.χ. Ζούμε λοιπόν «το τέλος των ιδεολογιών» όπως αναφέρει ο Φουκογιάμα, Η ιστορία πλέον του αντάρτικου πόλης θα μιλάει για την σημασία της κάθε στιγμής, Για αρκετούς η ιστορική εμπειρία του αντάρτικου πόλης είναι ένα αυτοκτονικό αδιέξοδο. Για άλλους μια παγίδα που μπορεί να εγκλωβιστεί το πιο υγιές κομμάτι του κινήματος σε μια αυτοκαταστροφική επιλογή. Για εμάς απλά είναι η πιο ευθεία «οδός» να πεις και να πράξεις την υποκειμενική σου αλήθεια). Απ’ ό,τι διαφαίνεται μέσα από το κείμενο, η «υποκειμενική αλήθεια» του ενόπλου, μάλλον είναι η προσωπική του σιχαμάρα για αυτό το «κάτι» – το οτιδήποτε – το οποίο στοχοποιεί. Ίσως είναι, όπως έγραψε κάποιος, το ιδεολογικό τσιμέντωμα του μηδενισμού.

    3. Αυτός ακριβώς ο γενικός και αόριστος χαρακτήρας του τι αποτελεί νόμιμο στόχο (π.χ. Όταν στο παρελθόν θεωρούνταν(και ως ένα βαθμό ίσχυε) ότι το βάρος των επιχειρησιακών βραχιόνων του αντάρτικου πόλης θα πρέπει ν΄ ανακηρύσσει ως κεντρικό εχθρό την Λ.Μ.Α.Τ.(Λούμπεν ΜεγαλοΑστική Τάξη) σήμερα πρέπει να διαθέτουμε τη διαύγεια να αναθεωρήσουμε. Μπορούμε κάλλιστα να διατηρήσουμε την ίδια ονομασία αλλάζοντας όμως τη νοηματοδότηση της. Από ΄δω και πέρα όταν μιλάμε για Λ.Μ.Α.Τ. εννοούμε την Λούμπεν ΜικροΑστική Τάξη) είναι που γενικεύει το κλίμα της απειλής και συσπειρώνει την απέναντι πλευρά (σχεδόν τους πάντες, δηλαδή, εφ’ όσον σχεδόν όλος ο αστικός πληθυσμός της Ελλάδας θα μπορούσε να θεωρηθεί οτι ανήκει στη μικροαστική τάξη), χτίζοντας φοβικά αναχώματα και σπρόχνωντάς τη να αναζητήσει τη σιγουριά της αγκαλιάς ενός κράτους «ενισχυμένης ασφάλειας». Από την άλλη, θεωρώ οτι αυτό το μένος προς το μικροαστισμό, προδίδει και μια – φροϋδικού τύπου – απέχθεια, που ενδεχομένως να μαρτυρά την καταγωγή των ιδίων των Σεχταριστών από τη μικροαστική τάξη.

    4. Κατά ένα περίεργο τρόπο αφήνει σχετικά στο απυρόβλητο φορείς και ανθρώπους που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κόκκινο πανί για έναν άνθρωπο ορμώμενο από αυθεντικά αναρχικά/επαναστατικά ιδεώδη, λούζοντάς τους με πολύ πιό ήπιους χαρακτηρισμούς και απειλές (π.χ. Αυτή η κοινωνική τάξη που βρίσκεται στο επίκεντρο της κριτικής ως πλειοψηφικός ρυθμιστής της κεντρικής πολιτικής και κοινωνικής ζωής, αποτελεί ένα συρφετό, αδίστακτο σαν αρπακτικό, που έχει ως στόχο την ανέλιξη του στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Είναι αυτό το κατακάθι των σύγχρονων νεοελλήνων, η παθητική σαπίλα των υπαλληλίσκων, των εμπόρων, των οικογενειαρχών νοικοκυραίων, των πρόθυμων δούλων που έχουν ως φιλοδοξία να μοιάσουν στους αφέντες τους Vs. Σήμερα η μοναδική τάξη που διαθέτει ταξική συνείδηση, είναι μόνο η μεγαλοαστική που έχει συνείδηση του εαυτού της και των συμφερόντων της, Τώρα λοιπόν οι νοικοκυραίοι ανακάλυψαν πως τους ενοχλούν οι «ξένοι», παρ΄ όλο που συνεχίζουν να τους εκμεταλλεύονται στις μαύρες δουλειές. Εμείς ποτέ δεν μιλήσαμε για λογαριασμό τρίτων, σίγουρα όμως θα κόψουμε την γλώσσα όσων μιλάνε πολύ με φόντο τον πατριωτισμό και την μισαλλοδοξία τους. Vs. Η πραγματικότητα είναι πως τα ίδια τα πολιτικά κόμματα ως κοινωνικοί φορείς είναι ξεπερασμένα. Είναι απλώς οι επιστάτες της πολυκατοικίας, όπως λέει ο Αδόλφος Καρατζαφέρης, ενός κόσμου που τον κυβερνούν οι διαφημίσεις και τα οικονομικά συμφέροντα κ.α.).

    Οπότε, πού καταλήγουμε; Σε κάθε περίπτωση, η Σέχτα – όπως πολύ πετυχημένα το έθεσε ο Σκύλος της Β.Κ. – ανήκει στο χώρο του πολιτικού punk. Η έκφρασή της, τουλάχιστον, αντιφατική και χονδροειδής όπως είναι, αυτό καταδεικνύει. Από την άλλη, βέβαια, οι παιδαριώδεις βιβλιογραφικές αναφορές μέσα στο κείμενο (πώς δεν έβαλαν και υποσημειώσεις!) καταδεικνύουν μια αγωνία να διαφανεί μια ιδεολογική κατάρτιση, η οποία θέλουν να φανεί οτι ξεπερνιέται μέσα σπό την επαναστατική διαλεκτική της σκέψης των σεχταριστών. Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη άποψη οτι η Σέχτα είναι χαφιεδοκινούμενη – και προσωπικά δεν μπορώ να πω οτι τα κείμενα και η δράση της με προδιαθέτουν για το αντίθετο. Όπως και να ‘χει το πράγμα, όμως, η δράση της και κυρίως η απειλή της, δεν μπορεί παρά να δώσει πάτημα στις δυνάμεις εκείνες εντός του πολιτικού συστήματος που επιδιώκουν τη σύνδεση του αριστερού, αναρχικού, α/α χώρου με την τρομοκρατία (ήδη άρχισαν τα λιβανίσματα οτι Σέχτα και Δεκεμβριανά συνδέονται) αλλά και ενίσχυση της θεσμοθετημένης καταστολής.

  27. […] Αιρετικός – Προς Σέχτα “Επαναστατών” (της πορδής), ενταύθα Ρίκα Βαγιάνη – Ένας από μας Νίκος Σαραντάκος – Η σέχτα δεν κόβει (διαβάστε οπωσδήποτε και το σχόλιο του Gagarin) […]

  28. […] αριστερή ομάδα δεν αυτοαποκαλείται “σέχτα” – όπως τεκμηριώνει πάρα πολύ καλά και ο κ. Νίκος Σαραντάκ…, ο σεχταρισμός στην Αριστερά θεωρείται τουλάχιστον […]

  29. elvizcaino said

    Ο Kluge (τουλάχιστον ο μπλε ιλουστρασιον τόμος που έχω εγώ) διαφωνεί με την εκδοχή σου Ν. Σ. ακολουθώντας την συντηρητική πεπατημένη της Wikipedia. Ο Cortelazzo δεν έχει καν τη λέξη. Πριν από το «έννεπε», «inseque» κλπ., πριν από το έπομαι, υπήρχε το έχομαι. Η σέκτα είναι βέβαια μία έξη. Η φωνολογία είναι ένα μεγάλο σχολείο.

  30. sarant said

    29: Πράγματι, ο Κλούγκε και στην ηλεκτρονική του έκδοση παράγει το sekte από το secare. Το νεότερο και μάλλον εγκυρότερο ATILF την παράγει από το sequi:
    http://atilf.atilf.fr/dendien/scripts/tlfiv5/advanced.exe?8;s=1520793735;

    Κάπου είχα διαβάσει και πιο αναλυτική ανασκευή της ετυμολογίας από secare, αλλά δεν υπάρχει ονλάιν.

    Αλλά εσείς, αν δεν κάνω λάθος, προβάλλετε τρίτη άποψη και παράγετε την σέκτα / secte από το έχω, έξη. Αν σωστά κατάλαβα, αυτό μου θυμίζει την κ. Τζιροπούλου, που από το έξις παράγει το sex.

    Η φωνολογία είναι μεγάλο σχολείο, συμφωνώ, και οι ετυμολόγοι πράγματι τη χρησιμοποιούν για να αποκλείσουν ή να επικυρώσουν μια θεωρία, αλλά δεν βλέπω πώς από την έξιν μπορείτε να μας οδηγήσετε στη secta με βάση νόμους της φωνολογίας. Που και να μπορούσατε, θα έπρεπε να ξεπεράσετε τον σκόπελο της αλλαγής σημασίας και των μαρτυριών στα κείμενα.

  31. elvizcaino said

    Όχι, «αγαπητέ μου», εσείς παράγετε την σέκτα από το sequi, και εγώ επαυξάνω, εισάγοντας στην συζήτηση το ελλ. έχομαι, και σχετίζοντας το τελευταίο ακριβώς με το λατινικό συνώνυμό του. Τι να πώ, έχει ζέστες και στο Λουξεμβούργο; Όσο για τον Cortelazzo, φαίνεται ότι ασυναίσθητα ήθελα να σας προστατεύσω από την μοίρα που επεφύλαξε ο πατέρας του János Bolyái στον Gauss, να συγχαρεί δηλαδή τον εαυτό του. Σας ζητώ ειλικρινά συγγνώμη γιαυτό.

  32. sarant said

    Τη σέχτα από το sequi την παράγουν τα λεξικά που συμβουλεύτηκα όταν έγραφα το άρθρο. Σας έδωσα ένα λινκ, λυπάμαι αν δεν σας πείθει. Έτσι κι αλλιώς, δεν γράφω για ξεροκέφαλους.

    Αν θυμάμαι καλά, την προηγούμενη φορά που είχατε επισκεφτεί το ιστολόγιο, μας είχατε βρίσει όλους και είχατε αποχωρήσει με το κεφάλι ψηλά -κρίμα που αλλάξατε γνώμη.

  33. sarant said

    Χμμμ… το λίνκι που έδωσα στο 30 δεν δουλεύει πια, οπότε όποιος ενδιαφέρεται πρέπει να πάει στο
    http://atilf.atilf.fr/
    και να αναζητήσει τη λέξη secte.

  34. elvizcaino said

    Ίσως έχετε τόση ανάγκη από τις γνώμες των άλλων που είστε έτοιμος να προβάλλετε όχι μόνο την δική σας συμπεριφορά αλλά και των εκάστοτε ομοίων σας στους… άλλους.

  35. elvizcaino said

    Πάντα μια φιλική χειρονομία! Θα πεθάνω στη ψάθα… τελικά.

  36. elvizcaino said

    Εκάς – τηλέ – Though I will concede there is a difference between knowing the path and walking the path – Τι να κάμωμε; Δεν μου κόβει και τόσο!

  37. elvizcaino said

    Αν… βαστάτε πάντως, κάνετε μία αντιπαραβολή των δικών μου λεγομένων και των της άλλης… ομηγύρεως στο συγκεκριμένο thread και κρίνετε ποια διώκονται από τον Ποινικό Κώδικα ως απειλή, εξύβριση, διέγερση, προσβολή προσωπικότητας et cetera et cetera…

  38. sarant said

    37: Αν βαστάω; Τι να βαστάω; Στυλό; Χαρτί και καλαμάρι; Χρήματα; Εννοείτε μήπως «αν σας βαστάει»; Τέλος πάντων, εδώ είναι το παλιό νήμα:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/01/12/500-028/
    και η δική σας (αγενέστατη κτγμ) παρέμβαση είναι το σχόλιο αριθ. 10. Για τον Ποινικό Κώδικα, το αφήνω σε σας.

  39. ΠΡΟΝΞ said

    «Αναλυτική έκθεση των Aρχών «περιγράφει» τα μέλη» -(«Καθημερινή», 29/7)

    «Αντικρατική»

    .. .. Ενα ακόμα συμπέρασμα της απόρρητης έκθεσης, που μοιάζει να επιβεβαιώνεται, αφορά τον χαρακτηρισμό της οργάνωσης ως «αντικρατική», (: «αντικρατικής» δεν είναι το σωστό;). Οι αναλυτές σημειώνουν ότι «η 17Ν είχε μια παραδοσιακή προσέγγιση στην τρομοκρατία, με ρίζες στο κομμουνιστικό κίνημα. Τον Γιωτόπουλο τον ενδιέφερε η ΕΛΛΑΔΑ. Η Ελλάδα ήταν το αντικείμενό του, αυτήν ήθελε να αλλάξει. Είχε αντίληψη της ΠΑΤΡΙΔΑΣ, της ΙΘΑΓΕΝΕΙΑΣ και οι συγκεκριμένες απόψεις αποτυπώνονταν με καθαρότητα στα κείμενα.

    ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ, η Σέχτα είναι έξω από τη λογική του πατριωτισμού, έχει κουλτούρα ΜΗ ΠΑΤΡΙΔΑΣ, απόλυτης άρνησης των στοιχείων που μας χαρακτηρίζουν ως προσωπικότητες. Θεωρεί ξεπερασμένο τον θεσμό του κράτους, ισοπεδώνει τα στοιχεία της ταυτότητας» .. .. ..

    Ενδιαφέρουσα διαπίστωση των αναλυτών της Αντιτρομοκρατικής αφορά σε λάθη του συντάκτη της προκήρυξης στη χρήση της ΓΛΩΣΣΑΣ και συγκεκριμένα την ύπαρξη «ΑΓΓΛΙΣΜΩΝ» στα κείμενα της οργάνωσης. «Θα γυριστεί το μέσα έξω σαν γάντι», «θα συνεχίσουμε την καλή δουλειά», «τα μεγάλα στόματα κοστίζουν ζωές», είναι μερικές από τις φράσεις που παρατίθενται στην έκθεση, με την επισήμανση ότι «ο συντάκτης είναι πιθανό να έχει ζήσει αρκετά χρόνια σε αγγλόφωνη χώρα», (: Ή, πιο απλά και απαλά, πονηρέ μου, να είναι μεταφρασμένη η …«ανακοίνωση» από τα αγγλικά).

    Παρόμοια «λάθη» εντοπίζονται και στο τελευταίο κείμενο της οργάνωσης. Γράφει, για παράδειγμα, ο συντάκτης ότι «από εδώ και πέρα θέλουμε να είμαστε τρομακτικά συνεπείς» φράση που παραπέμπει στην Αγγλική έκφραση «frightengly punctual», ενώ σε άλλο σημείο του κειμένου αναφέρει ότι «οτιδήποτε άλλο θα εκληφθεί ως συνεργασία με την αστυνομία και αυτό δεν είναι αποδεκτό» που παραπέμπει στην αγγλική φράση «this in not acceptable» .. .. ..
    ( http://www.ekathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100013_29/07/2010_409627 )

    ΧΑΙΡΕΤΕ, παίδες!

    Θα ήθελα εδώ να προσθέσω το εξής σχετικό, προς διερεύνηση. Ο τίτλος τής …»ανακοίνωσης ν.4″ είναι «Η Σέχτα Επαναστατών ΟΠΛΙΖΕΤΑΙ ΞΑΝΑ». Μάλλον, για λανθασμένη μετάφραση του “RE-LOADED” το βλέπω εγώ αυτό το «οπλίζεται ξανά», αλλά δεν έχω επιστημονικές γνώσεις και το θέτω σε σας.

    Αντί «Η Σέχτα Επαναστατών ΟΠΛΙΖΕΙ ΞΑΝΑ», που βγάζει νόημα, αφού έκανε 13 μήνες να πυροβολήσει, γράφει «οπλίζεται ξανά», χωρίς να εξηγείται ποια ήταν η προηγούμενη ή προηγούμενες φορές. Επίσης, το σωστό ρήμα στα ελληνικά είναι «εξωπλίζομαι» και όχι «οπλίζομαι», όταν κάποιος προμηθεύεται οπλισμό, νομίζω.

    Σας υπενθυμίζω και την φράση για «τα ντόνατς με τρύπα», του «Επ.Αγ.».

  40. voulagx said

    #38 Sarant, αν μου επιτρεπεις μια διορθωση, εχεις δωσει λαθος λινκ στον κ. Elvizcaino. Το σωστο ειναι αυτο εδω:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/15/troika/#comment-36965

  41. Η σέχτα κόβει. Κόβει την ελευθερία του ιστολογείν. Ίσως να πρέπει να μελετήσουμε τις ημερομηνίες των τρομοκρατικών χτυπημάτων και των πολιτικών γεγονότων που συμπίπτουν χρονικά με αυτά. Έχω την υποψία ότι Σέχτα, 17 Νοέμβρη κλπ δεν είναι καθόλου τρομοκρατικές οργανώσεις αλλά τρομοκρατικά συμπληρώματα της σύγχρονης παγκόσμιας (αμερικανικής;) εξουσίας. Ως εκ τούτου δεν διάβασα την προκήρυξη (δεν διαβάζω τα γραφόμενα φονιάδων) ούτε καν το σχόλιο υπ’ αρίθμ.26 του φιλτάτου Gagarin. Δε με ενδιαφέρει καν τι σκέφτονται και τι λένε.
    Αλήθεια έχω και εγώ ιστολόγιο, κινδυνεύω; Αν πάθω κάτι θα μάθει κανείς τίποτα ή θα πάω σαν το σκυλί στο αμπέλι δεδομένου ότι είναι ανώνυμο;

    περί χτ-κτ, πτ-φτ: είναι όπως τα λέει ο οικοδεσπότης, περίπλοκα τα πράγματα και έχει να κάνει και με την πνοή των συμφώνων. Κατά την ταπεινή μου άποψη είναι «Σέκτα» καθότι το τ είναι ψιλόπνοο. http://www.scribd.com/doc/22568028/%CE%93%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%93%CE%BB%CF%8E%CF%83%CF%83%CE%B7%CF%82?secret_password=&autodown=pdf

    Άκουσον-άκουσον «πολιτκὰ βεβαρημένο»!!! Είναι δυνατόν να χαρακτηρίζεται η γλώσσα πολιτικά; Δηλαδή επειδή ο Καρατζαφέρης λέει «εις το κοινοβούλιον», «εις την πατρίδαν» κλπ πρέπει να χαρακτηρίσουμε το «εις» ως πολιτικώς κεχρωματισμένο; Πόσο ηλίθιος λαός μπορεί να είμαστε;
    Κατά την άποψη μου μιλάμε για καπήλευση ενός ακόμη τομέα της ζωής μας από τις πολιτικές παρατάξεις, οι μεν προασπίζονται (καπηλεύονται) το υψηλό επίπεδο της αρχαΐζουσας (την οποία κατά κανόνα αγνοούν), οι δε τη λαοφιλία της απλοποιημένης νεοελληνικής. Στην ουσία όμως ουδείς εκ των δύο σέβεται την Ελληνική αλλά καπηλεύονται τα κοινωνικά ρεύματα που οι διάφορες μορφές της εκπροσωπούν. Επομένως όταν μιλάμε για πολιτικά χαρακτηρισμένη γλώσσα στην ουσία μιλάμε για πολιτική υποκρισία.

  42. Ηλεφούφουτος said

    sx. 39
    «αφορά τον χαρακτηρισμό της οργάνωσης ως «αντικρατική», (: “αντικρατικής” δεν είναι το σωστό;). »

    Πράγματι αυτό είναι το σωστό αλλά τα τελευταία χρόνια η σωστή σύνταξη σε αυτές τις περιπτώσεις στο δημοσιογραφικό λόγο είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας. Στον προφορικό μάλιστα λόγο δεν είναι καν εξαίρεση, απλά δεν απαντά.

    Ανάλογη περίπτωση διαπιστώνω ότι είναι και η ταυτοπροσωπία της μετοχής ενεργ. ενεστώτα (-οντας/-ώντας) με το ρήμα της πρότασης, κανόνας που επίσης φαίνεται να τον γνωρίζουν λίγοι πια επαγγελματίες του γραπτού λόγου. Αν μάλιστα το ρήμα είναι σε παθητική διάθεση, δίνουν και παίρνουν προτάσεις του τύπου «πρέπει να διασφαλιστεί το τάδε πράγμα λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της διαφάνειας, της καλής (συγγνώμη για τη βρισιά, «ορθής» ήθελα να πω) μεταχείρισης των ζώων και του παράγοντα Πινόκιο».
    Το αν βέβαια αυτός ο κανόνας είχε ποτέ γερά γλωσσολογικά θεμέλια είναι μια άλλη ιστορία.

  43. δὲν τὸ λέει καὶ συχνὰ τὸ «εἰς» ὁ Καρατζαφέρης. συνήθως τὸ χρησιμοποιεῖ ὁ ἀντιπρόεδρός του Γεωργίου. καὶ πολὺ συχνὰ τὸ χρησιμοποιεῖ ὁ Βασίλης Λεβέντης.

    Ηλεφούφουτε, τὰ λάθη ποὺ ἐπεσήμανες μοῦ ἀνάβουν τὰ λαμπάκια.

  44. Μαρία said

    Βουλάγξ 40. Μπράβο, ρε παιδί. Όχι τίποτ’ άλλο αλλά το #10 ήταν δικό μου.

  45. voulagx said

    #44 Καλως την! Επεστρεψες κιολας;

  46. Μαρία said

    Θα ξαναφύγω απο βδομάδα. Θα πας τελικά Σαμοθράκη;

  47. voulagx said

    Μαλλον οχι, αποκλεισθηκα λογω βενζινης, να δουμε, κανω διαφορα σχεδια, εσυ πως περασες;

  48. Μαρία said

    Κρίμα! Η Σαμοθράκη δεν έχει ποτέ πρόβλημα βενζίνης λόγω στρατού.
    Πέρασα θαυμάσια κι ο Στάζυ μπορεί να ξαναπάει άφοβα. Για τη φίλη μου η πιο σημαντική αλλαγή απο το 82 ήταν οι δρόμοι. Εγώ πάλι σε σύγκριση με άλλα μέρη, όπου δεν έχουν αφήσει τόπο άχεστο, το βρήκα σχεδόν παρθένο. Και για να ζηλέψεις, στου φονιά σκαρφάλωσα και στη 2η βάθρα, όπου βέβαια υπήρχαν και κατασκηνωτές με αδαμιαία περιβολή!

  49. ὡραία ἡ Σαμοθρᾴκη! καὶ τὰ κατσίκια της ὑπέροχα!!!

  50. voulagx said

    Ωχ,τωρα μου αναβεις τα αιματα, και τοχω απωθημενο, για να δουμε να το ξανασκεφτουμε ισως.
    Γμτ ανακατεψα μπυρες με κρασι, σκαει κι ο τζιτζικας, εψαχνα και τον Neugebauer εξ αιτιας των μαθηματικων του Κορνηλιου, τα βλεπω διπλα, θα την πεσω, τα λεμε αυριο. 🙂

  51. Μαρία said

    Άντε λεκανόστ.

  52. #48 Δεν αμφέβαλλα ποτέ ότι στη δεύτερη βάθρα στο Φονιά θα είναι όπως ήταν τα πράγματα. Σάμπως και ποιος θα πάει να τους βγάλει από κει; Όμως, ας πούμε ότι υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες για να κάνουμε πλέον ό,τι και πριν 20 χρόνια…

    Το νησί το έβρισκα να αλλάζει -προς το χειρότερο /εμπορικότερο /πιο «σύγχρονο» επίσκεψη με την επίσκεψη, χρονιά με τη χρονιά. Μακάρι να επιβραδύνθηκε η τάση αυτή. Άραγε είναι ακόμη το μισό του Κούβελα, που το αγόραζε για ένα κομμάτι ψωμί στις ένδοξες εποχές του Νιου Τσάνελ, ή το πούλησε όλο στους Γερμανούς;

    σημ: Η αδαμιαία περιβολή αποτελεί ίδιον και των καβατζών της Σαμοθράκης, και της Θάσου, και της Γαύδου, και όλων των αναλόγων μικρών παραδείσων που χάθηκαν ή χάνονται…

  53. Μαρία said

    Στάζυ, ο έτερος Καππαδόκης προσπάθησε να χτίσει στην Παχιά άμμο αλλά τον σταμάτησε η δασική υπηρεσία. Έχουν μείνει κάποιες υποδομές, που περιμένουν ίσως τον αποχαρακτηρισμό της περιοχής.

  54. #53 Η οποία έγινε παχιά και άμμος με τόνους κουβαλημένους από την Αλεξανδρούπολη…

  55. Μαρία said

    Την πρόλαβες και άπαχη και χωρίς πέτρα πριν γίνει ο δρόμος;

  56. Μαρία τι να πάμε να κάνουμε εκεί κάτω; ερημιά και πέτρα. Προτιμούσαμε τη μαύρη παραλία.

  57. ΜΑΡΙΑΓΚ said

    την παραλία των Κήπων εννοείς μάλλον, υπέροχη
    Η Σαμοθράκη τελευταία αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα με τις κατσίκες, έχουν γίνει τόσο πολλές σε σχέση με την έκταση του νησιού που εξαφανίζουν σιγά σιγά τη βλάστηση. Τρώνε τα πάντα και υπάρχει κίνδυνος να εξαφανιστούν και κάποια σπάνια ήδη φυτών που υπάρχουν στο νησί. Αν μάλιστα κάποιος επισκεφθεί τη Σαμοθράκη με αυτοκίνητο πρέπει να προσέξει να μην το αφήσει κάτω από τη σκιά κάποιου δέντρου γιατί οι κατσίκες ανεβαίνουν στα αυτοκίνητα για να φάνε τα φύλλα από τα κλαδιά, το πάθαμε μία φορά παλαιότερα και από τότε προτιμούμε τον ήλιο παρά τα βαθουλώματα στο καπό και τον ουρανό του αυτοκινήτου.

  58. Ναι, τους Κήπους εννοώ. Κι έχεις δίκιο και για τα κατσίκια, την έχουν πατήσει σχεδόν όλοι. Χαράματα δε, να κοιμάσαι στη σκηνή και να κατεβαίνουν την κατηφόρα μιλιούνια, είναι σχεδόν τρομαχτικό. σαν την επέλαση των Βαλκυριών ένα πράγμα. Τα ποδοβολητά σου δίνουν την εντύπωση ότι πρόκειται τουλάχιστον για καθαρόαιμα ιπποδρόμου. Άσε που περνούν ξυστά κι από τις σκηνές και μετά ψάχνεις τα πασαλάκια…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: