Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Θυμάστε τον Γαρουφαλιά;

Posted by sarant στο 15 Νοέμβριος, 2011


Το σημείωμα αυτό του πατέρα μου, Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύεται σήμερα, 15.11.2011, στην εφημερίδα Εμπρός της Μυτιλήνης. Με την ευκαιρία, καθώς ο πατέρας μου θίγει το θέμα του χιούμορ στην πολιτική, σκέφτομαι πως είναι καλή ιδέα να μαζέψουμε σε αυτό το νήμα διάφορες πρόσφατες (ή και παλιότερες) ατάκες -και λινκ- σχετικά με το θέμα «Λαϊκό σκώμμα και πολιτική/πολιτικοί».

Στο προηγούμενο σημείωμά μου προφήτευα πως η κατάργηση των σχολικών παρελάσεων θα είναι η λογική συνέπεια του ευτελισμού των πολιτικών προσώπων, με τα επεισόδια, που σημειώθηκαν κατά τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου.

Τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές έχει επιτέλους σχηματιστεί η μεταβατική αυτή κυβέρνηση, από την οποία περιμένουμε να εξασφαλίσει τη χορήγηση της 6ης δόσης του δανείου και να οδηγήσει τη χώρα σε βουλευτικές εκλογές. Άργησε κάπου μια βδομάδα να τα βρούνε οι υποτιθέμενοι κυβερνήτες μας (γιατί, να μη γελιόμαστε, οι πραγματικοί κυβερνήτες είναι άλλοι, που βρίσκονται αλλού) και ολόκληρη η Ελλάδα περίμενε εναγωνίως το σχηματισμό της.

Για να είμαι πιο κοντά στην πραγματικότητα, όχι και τόσο εναγωνίως αλλά περισσότερο με σκωπτική διάθεση. Τα ανέκδοτα που κυκλοφόρησαν αυτή την περίοδο της αναμονής, από στόμα σε στόμα ή στο Διαδίκτυο, θα μπορούσαν να γεμίσουν βιβλίο. Αναφέρω μερικά:

*Τηλεφωνούν στο προεδρικό μέγαρο οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ: «Τι θα γίνει, βρέθηκε ο πρωθυπουργός; Γιατί μέρες τώρα έχουμε ετοιμάσει πανώ που γράφει ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥ…και έχουμε κενό το όνομα».

*Άλλο: «Είχαμε έναν πρωθυπουργό μ…. και τώρα ψάχνουμε έναν μ…. να γίνει πρωθυπουργός»

*Άλλο: «Είναι σκληρό να μαθαίνουν από την τηλεόραση οι οικογένειες ότι κάποιος δικός τους κινδυνεύει να γίνει πρωθυπουργός».

*Άλλο: «Μύθος ότι υπάρχει ανεργία στη χώρα. Μια θέση άδειασε και κανείς δεν ενδιαφέρεται να την καταλάβει»

* Άλλο: «Ο παππούς παπατζής – ο εγγονός γκαφατζής»

* Άλλο: «Αν έχει χιούμορ ο νέος πρωθυπουργός, πρέπει μόλις ορκιστεί να προκηρύξει δημοψήφισμα»

Είναι πολύ παρήγορο φαινόμενο πως οι Έλληνες αποφασίσαμε να αντιμετωπίσουμε με χιούμορ τις δύσκολες μέρες που περνάμε. Είναι η πιο υγιής αντίδραση. Το είχαν κάνει οι πατεράδες μας το ΄40, όταν μετατρέψανε τον Ντούτσε, που ο Τσώρτσιλ τον είχε ονομάσει «μεγάλο ευρωπαίο πολιτικό» σε «κορόιδο Μουσολίνι» και τον κάνανε ρεζίλι των σκυλιών.

Αλλά και πιο πρόσφατα, στις παραμονές των πρώτων μετά τη μεταπολίτευση εκλογών του 1974, με παρόμοιο χιούμορ αντιμετωπίσανε τον Πέτρο Γαρουφαλιά, που είχε κατεβεί σ΄ αυτές επικεφαλής του κόμματος της «Εθνικής Δημοκρατικής Ενώσεως» (ΕΔΕ) που είχε ιδρύσει. Στον προεκλογικό λόγο που εκφώνησε από ένα μπαλκόνι πολυκατοικίας, στη γωνία Πανεπιστημίου και  Αιόλου, στα Χαυτεία, μπροστά σε πυκνότατο πλήθος συγκεντρωμένων έγινε το έλα και να δεις.

Πρώτα πρώτα έκανε το σοβαρότατο λάθος να βγάλει λόγο στην καθαρεύουσα, η οποία μπορεί να είναι ανακηρυχθεί «εθνική γλώσσα» από τους χουντικούς, αλλά είχε δεχτεί θανάσιμα πλήγματα από τον ίδιο τον αρχηγό τους, τον Γεώργιο Παπαδόπουλο. Ο φαιδρός αυτός καραβανάς, εκτός του ότι όταν έπιανε μικρόφωνο στα χέρια του ξεχνούσε να το αφήσει, κακοποιούσε βάναυσα την καθαρεύουσα, σε σημείο που η καθιέρωση της δημοτικής αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, από την κυβέρνηση Καραμανλή, να αποτελέσει αναπόδραστη ανάγκη.

Δεν ήταν όμως μόνο η ατυχής επιλογή της καθαρεύουσας, που προκάλεσε την πρωτοφανή ως τότε καζούρα από τους ακροατές του. Ήταν και η όλη πολιτεία του Γαρουφαλιά κατά τους ταραγμένους εκείνους καιρούς, που σημαδεύτηκαν                                                                                       από την «Αποστασία», την «υπόθεση του Ασπίδα», την «ανταρσία του Ναυτικού» και άλλες παρόμοιες υποθέσεις, για να καταλήξουν στην «Εθνοσωτήριο» Δικτατορία και στις οποίες ο ρόλος του ήταν σκοτεινός. Και δεν ήταν ο Γαρουφαλιάς κάποιο τυχαίο πρόσωπο. Ήταν νομικός, οικονομολόγος, διπλωμάτης, συγγραφέας και ιδρυτής βραχύβιου πολιτικού κόμματος. (Παρεμπιπτόντως ήταν και γαμπρός του γνωστού και ισχυρού – αν και στα πρόθυρα χρεοκοπίας – βιομηχάνου  Φιξ).

Δυστυχώς γι΄ αυτόν, το πυκνό πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στην προεκλογική ομιλία του, δεν ήταν οπαδοί του, αλλά δεν προχώρησαν σε καμιά βιαιοπραγία ή κατάφωρη αποδοκιμασία του. Δεν εκτοξεύθηκε ούτε ένα αυγό και δεν ακούστηκε κανένα «κάτω» ή «αίσχος» και τα παρόμοια. Οι ακροατές του διάλεξαν να τον αποδοκιμάσουν με το χιούμορ και γελοιοποίηση. Τις εξαγγελίες που εκφωνούσε από το μπαλκόνι, το πλήθος τις συμπλήρωνε με δικές του, όπως «στους παπάδες άσπρα ράσα» και άλλες παρόμοιες. Όταν δήλωσε «θα κινηθώμεν με θάρρος και συνέπειαν» το πλήθος αντιφώνησε «Πέτρο κουνήσου, σου τρώνε το πουλί σου» (υπονοώντας το πουλί της Χούντας).

Το γέλιο και η ευθυμία που επικράτησε κατά την προεκλογική αυτή συγκέντρωση, δεν είχε να ζηλέψει σε τίποτα από τις πιο ξεκαρδιστικές επιθεωρήσεις εκείνης της εποχής. και αυτός ο τρόπος αποδοκιμασίας αποδείχθηκε κυριολεκτικά θανάσιμος. Στις εκλογές που ακολούθησαν συγκέντρωσε το 1,09% των ψήφων και δεν εξελέγη ούτε ο ίδιος Ύστερα από αυτό, ο Πέτρος Γρουφαλιάς πέθανε ως πολιτικός, δέκα χρόνια πριν πεθάνει και ληξιαρχικώς.

Σκέφτομαι λοιπόν το τι μέλλεται να γίνει στις προσεχείς εκλογές αν μέλη των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αποφασίσουν να είναι  υποψήφιοι και αποπειραθούν να εκφωνήσουν προεκλογικούς λόγους από τα μπαλκόνια; Το φαντάζεστε, αγαπητοί αναγνώστες και μπορείτε να συλλάβετε την υποδοχή που θα τους επιφυλαχθεί;.

Προσωπικά δεν πιστεύω να το αποτολμήσουν αλλά και τι άλλο να κάνουν; Άνθρωποι που επί δύο και τρεις δεκαετίες έχουν κάνει την πολιτική επάγγελμα, είναι έρμαια της μοίρας τους. Ουσιαστικά δεν ξέρουν ούτε μπορούν να κάνουν καμιάν άλλη δουλειά.

61 Σχόλια to “Θυμάστε τον Γαρουφαλιά;”

  1. VasWho said

    Απ’ όσον ενθυμούμαι, δεν ερρίφθησαν ωά ή γιαούρτη εις τον υπιοψήφιον πρωθυπουργόν, πλην εκτοξεύθησαν ευάριθμα νεράτζια, άτινα αφειδώς παρείχοντο υπό τας παρακειμένως κοσμούσας την οδόν του Πανεπιστημίου «νερατζούλας»!

  2. Alexis said

    11/11/11 : Η μέρα ορκωμοσίας της νέας Κυβέρνησης ήταν γεμάτη «παλούκια».

    Σανίδα σωτηρίας πράγματι το χιούμορ, κ. Σαραντάκο, είναι διαπιστωμένο ότι ανθεί σε περιόδους μεγάλων κρίσεων, ως αντίδοτο.

  3. Νέο Kid Στο Block said

    1. Ευάριθμα ή πολυάριθμα; 🙂

    Είχε κι ένα σχετικό ωραίο άρθρο πρόσφατα ο Νικ.

  4. LandS said

    #1.

    Συμφωνώ στην χρήση της λέξης ευάριθμα=μπόλικα. Εκτός αν το έβαλες για πλάκα οπότε γυρνώ στην μοναξιά μου.

  5. VasWho said

    Ωχ! Συνελήφθην αδιάβαστος!
    Και όχι μόνο: π.χ. έπρεπε φυσικά να γράψω ‘εξετοξεύθησαν’ αντί για ‘εκτοξεύθησαν’.
    Συγχωρέστε με! Ποτέ δεν κατάφερα να γράψω καλά στην απλή ή σε σκληρή καθαρεύουσα…. Κι ας την διδάχθηκα επί χούντας…

  6. VasWho said

    4. Δεν τόβαλα για πλάκα, απλά για λίγο αναρωτήθηκα αν είναι σωστό, και στη συνέχεια έδιωξα τις ανησυχίες μου για την ορθότητα της χρήσης της λέξης ποστάροντας το μήνυμα!

  7. atheofobos said

    Η στάση του Γαρουφαλιά στην αποστασία και η σχέση του με την ΦΙΞ είχε σαν αποτέλεσμα να μην πίνει κανείς τότε αυτή μπύρα με αποτέλεσμα να κλείσει το εργοστάσιο!

  8. Και εδώ με πρόλαβε ο Αθεόφοβος. Η τωρινή Φιξ πάντως δεν είναι κι άσχημη.

  9. sarant said

    Ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια -ο ευάριθμος ξαναχτυπά!

  10. Θυμάμαι, στην καζούρα του Γαρουφαλιά, ένα πλακάτ «Χούντα – κάνει καλό» (που ήταν παρωδία διαφήμισης της Φιξ).

  11. 10 και μια γελοιογραφία του Μητρόπουλου, με την αφίσα «κάνει καλό’ και τη Δημοκρατία να ρωτάει «σε ποιον;»

  12. Εγώ ήμουν μικρό τότε αλλά θυμάμαι πως οι μεγαλύτεροι του σχολείου (17χρονοι και 18χρονοι με καμπάνα παντελόνια και μακριά μαλλια, οι οποίοι την προηγούμενη χρονιά είχαν κατέβει στο Πολυτεχνείο) του έκαναν καζούρα με απίθανα αιτήματα, πχ, «Θάλασσα στα Τρίκαλα και τρύπες στις δεκάρες». Πιθανώς, αυτό με τις δεκάρες να μην το θυμάμαι καλά γιατί οι δεκάρες είχαν ήδη τρύπες. Εκτός εάν ζητούσαν διαφορετικές, πχ τετράγωνες.

  13. Είχαν μόλις κοπεί καινούργιες δεκάρες και εικοσαράκια (και πεντάρες!) χωρίς τρύπες. Λόγω του καλπάζοντος πληθωρισμού, ουσιαστικά δεν κυκλοφόρησαν. Ίσως αυτό να εξηγεί το σύνθημα.
    Εγώ θυμάμαι και το «Πέτρο, πεινάμε, κατέβα να σε φάμε» και το «Πέτρο μ…., ήρθαμε για πλάκα».

  14. sarant said

    Κι εγώ θυμάμαι κάτι για τρύπες στις δεκάρες. Και για δίφραγκα τετράγωνα φώναζαν.

    11: Δύτη, αυτή ήταν:

  15. Kαλημέρα σε όλους!!!
    Τελευταία βλέπω συχνά σε αναδημοσιεύσεις αυτό που είχε πει κάποτε ο Χάρρυ Κλυνν: «Έχω αρκετά λεφτά να περάσω το υπόλοιπο της ζωής μου, με την προυπόθεση να πεθάνω αύριο!!!» …Επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε!!!

  16. ΣοφίαΟικ said

    Ας ελπισουμε ότι θα δουμε και λίγο χιούμορ τώρα, για΄τι όλο μαύρη μαυρίλα είναι οι Έλληνες (βεβαίως φτάινε και τα ΜΜΕ που όλο κλάψου- δάρσου είναι).

  17. Ηλεφούφουτος said

    To σύνθημα απ ό,τι ξέρω ήταν «όχι τρύπες στις δεκάρες».

    Επίσης «θάλασσα στα ΤΡίκαλα» και «πιο ζεστές τυρόπιτες».

    Δεν πήρα ποτέ χαμπαρι αυτό με τη ΦΙΞ. Θυμάμαι μόνο ότι δεν την άντεχα, μικρός μιλάμε βέβαια και όσο κράτησε, και ότι μου άρεσε η ΆΛφα Πίλσεν.

  18. LandS said

    Υπάρχει γλωσσολογικό ενδιαφέρον στη μεταγραφή του Fu-umlaut-chs σε Φιξ και όχι σε Φυξ;

  19. ππ said

    «Όπισθεν στα τρόλεϊ». Έτσι κατάλαβα οτι τα τρόλεϊ δεν έχουν όπισθεν

  20. ππ said

    18 : ορισμένοι Φ-ουμλάουντ-κσ το έκαναν Φουξ να υποθέσω; Όπως ο οπερατερ;

  21. 20 Τον Καρύδη-Φουξ σκέφτηκα κι εγώ.

  22. Μα τον λέγανε Fuchs (φουξ), όχι Füchs, έτσι δεν είναι;

  23. 17 Το «όχι τρύπες στις δεκάρες» ήταν παλιότερο, εκείνη την εποχή είχε επικαιροποιηθεί. Οι άτρυπες χουντικές δεκάρες είχαν κυκλοφορήσει για λίγο – αντίθετα οι δημοκρατικές (βγήκε μόνο μια σειρά, το 1976 νομίζω) πήγαν κατευθείαν στους συλλέκτες.

    Το «Θάλασσα στα Τρίκαλα» συμπληρωνόταν με το «χερσόνησος η Κρήτη».

  24. sarant said

    23: Μικρέ, θυμάσαι λάθος. Τρένο για την Κρήτη ήταν το αδιαπραγμάτευτο λαϊκό αίτημα.

  25. agapanthos said

    Ο πατέρας μου μου έλεγε ότι όταν ο Μαρκεζίνης πήρε επιτέλους τις τύχες της χώρας στα χέρια του (ή σχεδόν τέλος πάντων) πήγε στο νεκροταφείο και φώναζε πάνω από τον τάφο της μητρός του: «Μάνα, έγινα πρωθυπουργός!»

  26. Νέο Kid Στο Block said

    24. Μικρός είμαι κι εγώ,αλλά κάτι μου λέει ότι μόνο «τραίνο για την Κρήτη» μπορεί να ήταν. 🙂

  27. LandS said

    Το ερώτημα είναι γιατί γιώτα και όχι ύψιλον. Το γαλλικό u γιατί την εποχή εκείνη γινόταν υ και όχι ι;

    Και μετά, όταν στο μπουκάλι ξαναγύρισε το όνομα σε λατινικά γράμματα, έγινε Fix;

  28. Για Νίκο, Σκύλε της ΒΚ και για όλους:

    Τα συνθήματα-αιτήματα έχουν σωθεί από ένα μέλος της «Νεολαίας Μπάμπη» [*] σε ένα λεύκωμα, κι από κει κάπου στο ίντερνετ από όπου και τα είχα σώσει:

    ΕΔΩ και ΤΩΡΑ:

    Άσπρα ράσα στους παπάδες!
    ΟΧΙ-ΤΖΑ-ΤΖΙΚΙ-ΣΤΑ-ΣΟΥ-ΒΛΑ-ΚΙΑ!!!
    Γλυφιντζούρια στο λαό!
    Ε-ΜΠΡΙ-ΜΕ ΠΕ-ΡΙ-ΠΤΕ-ΡΑ!!! \
    Όχι τρύπες στις δεκάρες!
    ΕΝΑ ΜΠΑ-ΤΖΑ-ΚΙ ΣΤΑ ΠΑ-ΝΤΕ-ΛΟΝΙΑ!!!
    Θάλασσα χωρίς νερά!
    Η ΚΡΗΤΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΕΡ-ΣΟ-ΝΗΣΟΣ!!!
    Βιβλία δίχως γράμματα!
    ΚΟΥΡΕ-ΜΑ ΣΤΟΥΣ ΦΑ-ΛΑ-ΚΡΟΥΣ!!!
    Να φτηνύνει η ρίγανη!
    ΝΑ ΓΕΝ-ΝΑΝ ΟΙ ΚΟΚ-ΚΟ-ΡΕΣ!!!
    Νες καφές χωρίς καφέ!
    ΟΧΙ ΑΛΕΥ-ΡΙ ΣΤΟ ΨΩ-ΜΙ!!!
    Ο Ντεμέλο στη Βουλή!
    ΟΧΙ ΣΟΥ-ΣΑ-ΜΙ ΣΤΑ ΠΑ-ΣΤΕ-ΛΙΑ!!!
    ‘Οχι σάλτσα στους κεφτέδες!
    ΟΧΙ ΚΙ-ΝΕ-ΖΟΙ ΣΤΟ ΠΕ-ΚΙ-ΝΟ!!!
    Τα τανκς να γίνουν γιώτα-χι!
    ΟΧΙ ΣΠΟ-ΡΟΙ ΣΤΑ ΚΑΡ-ΠΟΥ-ΖΙΑ!!!
    ΟΧΙ ΣΟΥ-ΒΛΑ-ΚΙ ΣΤΟ ΤΖΑ-ΤΖΙ-ΚΙ!!!
    ΟΧΙ ΤΖΑ-ΤΖΙ-ΚΙ ΣΤΟ ΣΟΥ-ΒΛΑ-ΚΙ!!!
    ΟΧΙ ΤΖΑ-ΤΖΙ-ΚΙ ΣΤΟ ΤΖΑ-ΤΖΙ-ΚΙ!!!
    Το κουμ-καν ελεύθερο!
    ΦΤΙΑΞΤΕ ΚΑΡ-ΦΙ-ΤΣΕΣ ΧΩΡΙΣ ΚΕ-ΦΑ-ΛΙΑ!!!
    Πράσινα τα τρόλεϊ!
    ΠΡΕΦΑ, ΜΠΑ-ΛΑ ΚΑΙ ΚΑ-ΡΑ-ΤΕ!!!
    Πιο ζεστά τα παγωτά!
    ΟΧΙ ΤΡΥ-ΠΕΣ ΣΤΑ ΜΑ-ΚΑ-ΡΟ-ΝΙΑ!!!
    Παγωτό με σκορδαλιά!
    ΠΙΟ ΨΗ-ΛΟ ΛΥ-ΚΑ-ΒΗΤ-ΤΟ!!!
    Σύνταξη στα είκοσι!
    ΒΓΑΛΤΕ ΤΑ ΛΕ-ΠΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΨΑ-ΡΙΑ!!!

    [*] Νεολαία Μπάμπη = Η νεολαία του κόμματος «Δημοκρατική Αλλαγή» του Χαράλαμπου (Μπάμπη) Κωνσταντόπουλου. Κόμμα το οποίο έλαβε μέρος κανονικά εις τας εκλογάς του 1974. Ο μοναδικός ηγέτης οραματιστής Μπάμπης Κωνσταντόπουλος δεν κατόρθωσε, τελικά, να σώσει την Ελλάδα για λίγες ψήφους. Οι αφίσες του έγραφαν επί λέξει τα εξής:

    «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ Χαράλαμπος Ν. Κωνσταντόπουλος
    Συγγραφεύς – Οικονομολόγος – τέως Δικηγόρος Αρχηγός της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ Αρχηγός της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΕΩΣ της ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ
    Συμπράττει εκλογικώς με την Δ.Ε. και το Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδος»

  29. marulaki said

    Νομίζω σε μια ταινία του Κωνσταντάρα με την Κοντού (ο Γεροντοκόρος; ) προσπαθεί να περιγράψει τον ντεκαφεϊνέ και ζητά από τον καφετζή «έναν καφέ χωρίς καφέ». Σύμπτωση;

  30. 27: Το γαλλικό u γραφόταν ύψιλον γι’ αντιστρεψιμότητα. Το γερμανικό u δεν προφέρεται όπως το γαλλικό, αλλά όπως το γαλλικό ou και το ελληνικό ου. Όπως το γαλλικό u προφέρεται το γερμανικό ü. Φαντάζομαι πως το Φιξ έγινε Fix και όχι Fuchs επειδή το πρώτο διαβάζεται πιο εύκολα και με τον ίδιο τρόπο που διαβάζεται το ελληνικό «Φιξ», δηλαδή για εμπορικούς και όχι γλωσσοφιλολογικούς λόγους. Μάλλον για ευφωνικούς –δηλαδή εμπορικούς– λόγους το Fuchs είχε γίνει Φιξ και όχι Φουξ. Μπορεί οι Ρωμιοί το φουξ να το ακούγανε φιξ κι έτσι να του έμεινε του Johann Karl. Φαντάζομαι πως και οι Καβάφηδες μετέγραψαν το οικογενειακό τους όνομα ως Cavafy για εμπορικούς λόγους.

  31. 24 Γέρο, η επίσημη ιστορία του κινήματος (28) με δικαιώνει!

  32. sarant said

    28: Μπράβο Βασιλική που θυμήθηκες και τα συνθήματα και τον Μπάμπη!

  33. sarant said

    31: Μικρέ, αυτά ήταν τα συνθήματα προς Μπάμπη, όχι προς Πέτρο -άλλωστε δεν το είπες ακριβώς έτσι εσύ.

  34. στη θεσσαλονίκη η συγκεντρωση του Γαρουφαλια συνδεθηκε και με μια τραγική ερωτικη ιστορια -που λόγω ζηλιας -κατεληξε σε φονο ..Ενας νεαρος γνωριστηκε με μια κοπέλα στη συγκεντρωση προς ..τιμην του Γαρουφαλια ,μετα χωθηκε ενας τριτος ,εγινε παρεξηγηση και..
    δεν το θυμαμαι καλά το περιστατιικο θυμαμαι ομως οτι ειχε συνταραξε την τοτε κοινωνια της Σαλονικης

  35. Ridenus modo flemus, γελάσωμεν ίνα θρηνήσωμεν.
    Κι όσο για το άλλο, την πολιτική υπουργοποιήσεων εκ της ΝΔ, άνευ όμως… συγκυβερνήσεως, κατά το «smoked but did not inhale», μία η ερώτησις. Περιμένει κανείς την αχλάδα κόλουρον, άνευ ουράς;

  36. Immortalité said

    Τον Γαρουφαλιά δεν τον ήξερα, πάντως πάγιο αίτημα των απανταχού Κρητικών είναι το τραίνο. Το να γίνουμε χερσόνησος πρώτη φορά το ακούω! 🙂

    Γιατί μέρες τώρα έχουμε ετοιμάσει πάνω που γράφει
    Νίκο μάλλον πανώ εννοεί ο μπαμπάς σου, ε; 🙄

  37. ππ said

    Σε ένα βιβλίο του Χαρούκι Μουρακάμι, νομίζω αυτό που έχει στον τίτλο τον Σπούτνικ, ο αφηγητής βρίσκεται στην Κρήτη και αυτό που τον εντυπωσιάζει είναι που ένα τόσο μεγάλο νησί δεν έχει τρένο. Μάθε μπαλίτσα από τον «Τρικούπη», Χαρούκι, που μου συνήθισες στα σίνκανσεν!

  38. Την περίοδο της Ηγεμονίας στη Σάμο είχε πάντως συζητηθεί το τραίνο Βαθύ-Καρλόβασι.

  39. Ηλεφούφουτος said

    Άλλωστε το Καρλόβασι είχε δικό του τραμ για τις ανάγκες των βυρσοδεψείων.

  40. ΣΑΘ said

    @ 9 (6):

    Δεν συμφωνώ καθόλου, αγαπητέ, με την (σε προηγούμενο post) εν συμπεράσματι σύστασή σας:
    # … καλύτερα να την ξεχάσουμε [!!!] τη λέξη ‘ευάριθμος’ #, («λέξη της φιγούρας» [!!]),
    επειδή, όπως λέτε, ούτε αυτός που τη γράφει (γνωρίζοντας την πραγματική σημασία της) ξέρει αν ο αναγνώστης της θα την καταλάβει σωστά, ούτε ο γνωρίζων την πραγματική σημασία της αναγνώστης της ξέρει αν ο γράψας γνώριζε την πραγματική σημασία της.

    Μ’ αυτή τη λογική, πρέπει να ξεχάσουμε εκατοντάδες ‘δύσκολες’ (λόγιες;) λέξεις που υπάρχει κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν λαθεμένα από τον αδαή συγγραφέα/αναγνώστη. Κάτι τέτοιο, θα ήταν -κατά την ταπεινή μου γνώμη- ακατανόητο και αδιανόητο.

    Και κάτι ακόμα: Το «ευ» στις λέξεις ‘ευλογιά’, ‘ευώνυμος’ [ευφημιστικα], ‘ευτελής’, ‘ευήθεια’, ‘ευτράπελος’ π.χ., δεν παραπέμπει οπωσδήποτε σε κάτι καλό, εύκολο, άφθονο.

    Ευχαριστώ πολύ.

  41. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    40 Μὰ ἐδῶ πρόκειται γιὰ λέξη ποὺ νιώθουμε σίγουροι ὅτι ξέρουμε τί σημαίνει, κι ἂς κάνουμε λάθος, ἐνῷ ὅταν συναντήσουμε μιὰ δύσκολη λέξη, ἀνοίγουμε λεξικό.

  42. sarant said

    Καλά τα λέει ο Αχιλλέας: δεν είναι δύσκολη λέξη, όπως ο απροσδιόνυσος, είναι λέξη-παγίδα.

  43. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    Κι ἀκόμα χειρότερα, ἐπειδὴ μᾶς φαίνεται προφανὴς ἡ ἔννοια, καὶ δὲν ἀνοίγουμε λεξικὸ οὔτε ὅταν τὴν πρωτοσυναντήσουμε.

  44. ΣΑΘ said

    @ 41, (42, 43)

    Το συμπέρασμά σας ότι:
    «πρόκειται γιὰ λέξη ποὺ νιώθουμε σίγουροι ὅτι ξέρουμε τί σημαίνει, κι ἂς κάνουμε λάθος», νομίζω ότι δεν ευσταθεί.

    «Προφανής» φαίνεται -λόγω τού «εύ»- και η έννοια τού «ευώνυμος» (που έχει καλό όνομα;) ή του ευτελής, του ευήθεια κτλ.
    Αν, όμως, δεν ξέρουμε τι σημαίνουν οι λέξεις αυτές π ρ α γ μ α τ ι κ ά, υπάρχει κίνδυνος να τις χρησιμοποιήσουμε λαθεμένα.

    Να τις «ξεχάσουμε» και αυτές;

  45. sarant said

    Αγαπητέ ΣΑΘ, η πείρα μας από την πραγματικότητα δείχνει ότι πάρα πολύς κόσμος κάνει «λάθος» το ευάριθμος, ενώ δεν ξέρω καμιά περίπτωση λάθους στο ευτελής ή το ευώνυμος.

  46. Μπετατζής said

    Απίθανα και απολαυστικά σχόλια !!!!! Να στε καλά, μου φτιάξατε το κέφι. Εννοείται ότι τίποτα δεν ήξερα για όλα αυτά. Να πω μόνο ότι έχω δει σχετικά πρόσφατα δυο συνθήματα σε τοίχους που μάλλον πρέπει να αποτελούν απόηχο της εποχής εκείνης. Το ένα «σύνταξη στα 11, στράτευση στα 100» και το άλλο : «έξω ο Μάρτης απ΄ τη Σαρακοστή». Να΄ στε καλά και πάλι.

  47. ΣΑΘ said

    @ 45

    Και το «σεμνύνομαι» (‘φέρομαι σεμνά’ 😉 το κάνει πάρα πολύς κόσμος λάθος.

    Να το ‘ξαποστείλουμε’ κι αυτό;

  48. ππ said

    @ 47: για το «σεμνύνομαι» προσυπογράφω να αλλάξει. Κυρίως γιατί δεν βρίσκω λέξη να εκφράσω για την λάθος σημασία. Πχ ο Σαββόπουλος σε μια συλλογή συνεντεύξεων που είχε κυκλοφορήσει πριν πολλά χρόνια, έλεγε -πολύ νεαρός τότε- «ο πραγματικός καλλιτέχνης σεμνύνεται για το έργο του» κι ήταν προφανές ότι δεν έννούσε ότι κομπάζει. Αλλά πώς να τόλεγε σωστά;

  49. 36 «Τον Γαρουφαλιά δεν τον ήξερα…»

    Αχ, τα νιάτα…

  50. Τερέζα Αλάτση said

    Θυμάμαι ότι στη συγκέντρωση του Γαρουφαλιά στην Αθήνα ξετύλιγαν ρολλά χαρτι τουαλέττας. Μάλιστα κάποιοι τον σήκωσαν στα χέρια και του έβγαλαν τα παπούτσια. Οσο για τις δεκάρες, έχω μερικές με τρύπες όπως ήταν πριν τη Χούντα και μερικές χουντικές χωρίς

  51. Μαρία said

    49 Αχ νιάτα για την Ιμόρ και αχ γεράματα για μένα. Ενώ θυμάμαι τη συγκέντρωση του Στεφανόπουλου το 77, δεν θυμάμαι καθόλου του Γαρουφαλιά. Λες και δεν έγινε. Αλλά ο Νοσφεράτος παραπάνω, αν και νεότερος, λέει οτι έγινε. Δεν με βοηθάει ούτε και κάποιο σχετικό δημοσίευμα στη «Μακεδονία».

  52. sarant said

    50: Καλώς ήρθατε!

    Εγώ θυμάμαι συνθήματα κατά του Γαρουφαλιά, αλλά δεν θυμάμαι τον ίδιον καθόλου.

  53. ΣοφίαΟικ said

    Πάντως η επιθυμία των οπαδών για καρπουζια χωρίς σπόρια πραγματοποιήθηκε, ε΄στω και χωρίς πολιτική παρέμβαση. Αγόρασα προ καιρού ένα ΄τετοιο φρούτο, το διαφημίζανε κι όλας ότι δνε ε΄χιε κουκούτσια.

  54. ὅταν ἤμουν πρωτοετὴς ὁ καθηγητής μας εἶχε ξεχάσει τὸ ὄνομα τοῦ Γαρουαφαλιὰ καὶ τοῦ τὸ ὑπενθύμισα ἐγώ, τοῦ ἔκανε ἐντύπωσι. αὐτὸ ποὺ δὲν ἐξιχνίασα ποτὲ εἶναι ἂν πρόκειται γιὰ τὸν ἴδιο Γαρουφαλιὰ ποὺ ἔγραψε ἕνα πολὺ ἐντυπωσιακὸ σύγγραμμα γιὰ τὸν Πύρρο.

    Αὐτὸ γιὰ τὸν παπαδόπουλο καὶ τὴν καθαρεύουσα τὸ ἀκούω συχνά σὰν κλισέ, ἀλλὰ σὲ ὅσα ἀποσπάσματα ἀπὸ ὅμιλίες τοῦ Παπαδόπουλου ἔτυχε νὰ ἀκούσω δὲν βρῆκα ὅλη αὐτὴν τὴν θρυλούμενη κακοποίησι. ἴσως τὸ δεῖγμα νὰ εἶναι μικρό, τί νὰ πῶ.

    πάντως ἡ ἀπάντησι ἔπρεπε νὰ εἶναι ἡ κατάργησι τῆς χούντας, ὄχι τῆς καθαρεύουσας.

  55. ναί, αὐτὸς ἦταν!

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%93%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CF%82

  56. Μόνιμα Περαστικός said

    Αγαπητέ Κε Σαραντάκο,
    Έξω από τα ¨Φιξιακά» ,
    μπορείτε να μου πείτε γιατί η απόλυτη πλειονότητα των βουλευτών και των συμβούργων είναι σίγουρη πως μιλάνε «για τη Σύμβαση του ΟκτωΜβρίου¨ .
    Και γιατί πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη σε ανθρώπους, που βάζουν το «μ» ‘οπου τους γουστάρει;
    Κυρίως όταν εμφανίζονται ως δεσποινίδες τελείως «ατσαλάκωτες».
    Ο Οκτώβριος,είναι ο μήνας που «μαζεύουμε» ο ΟκτόΜβριος είναι ο μήνας του … Λαυρέντη»…

  57. sarant said

    53: Και από γεύση το ίδιο με το κανονικό;

    54-55: Επίσης, ως Αρτινός, ο Πέτρος Γαρουφαλιάς είχε συνεισφέρει στη μεταθανάτια έκδοση των απάντων του Κοτζιούλα.

    56: Καλημέρα, ωραίο ψευδώνυμο! Οι βουλευτές λένε ΟκτώΜβριος όχι λιγότερο και όχι περισσότερο από τον υπόλοιπο πληθυσμό, νομίζω. Για τον τύπο αυτό έχουμε συζητήσει παλιότερα:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/10/29/oktomber/

  58. Ἀχιλλέας Τζάλλας said

    44, 47: Ὁ εὐήθης κι ὁ εὐτελὴς δὲν ἔχουν κἀμμία σχέση· ἄλλο δὲν καταλαβαίνω, κι ἄλλο νομίζω τἀντίθετο.

  59. Οι δεκάρες της χούντας ΔΕΝ είχαν τρύπα!
    {άρα ισχύει το …αίτημα}
    Οι δεκάρες του Μαρκεζίνη (1952) ήταν τρύπιες.

    ΑΦΙΕΡΩΜΑ
    «Ενθάδε κείται ο μπατίρης ο Λουκάς
    που είπε τούτη την κουβέντα τη μεγάλη
    πως στη ζωή σου τα λεφτά αν δεν τα φάς
    όταν πεθάνεις θα στα φάνε κάποιοι άλλοι».

    Καλό δεν είναι για τον εμπνευστή των μετοχοδανείων, διακοποδανείων, εορτοδανείων και δεν συμαζεύεται;;;

  60. Για να τελειώνουμε μ’ αυτό το …σοβαρό ζήτημα, κατεβάζω τον κατάλογο:
    Η σειρά με τις τρύπιες δεκάρες (πεντάρα-δεκάρα-εικοσάρα) εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1954, με διάφορες επανεκδόσεις ως το 1971. Το 1973 βγήκαν οι δεκάρες δίχως τρύπα (μόνο δεκάρα και εικοσάρα) σε δύο εκδοχές, πρώτα με «Βασίλειον της Ελλάδος» και το πουλί με το φαντάρο, μετά με «Ελληνική Δημοκρατία» και το πουλί σκέτο (μεσολάβησε η χουντική «αλλαγή πολιτεύματος», που μάλλον δεν την είχε προβλέψει ο νομισματολογικός προγραμματισμός…).

    Αυτά στη νεότερη εποχή. Παλιότερα, είχαν κυκλοφορήσει τρύπιες δεκάρες και το 1912.

  61. sarant said

    Για μια τρύπια δεκάρα… Ευχαριστώ για τη διευκρίνιση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: