Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Έχει καταντήσει κοινωνική πληγή;

Posted by sarant στο 8 Μαΐου, 2015


Τblackphotoη φωτογραφία αριστερά την ξεσήκωσα από τον τοίχο μιας φίλης στο Φέισμπουκ πριν από πεντέξι μέρες, και προέρχεται από τα επεισόδια που σημειώθηκαν στο περιθώριο των μαζικών διαδηλώσεων στο Μιλάνο, τη μέρα των εγκαινίων της παγκόσμιας έκθεσης.

Σύμφωνα με τη λεζάντα, μέλη του Μπλακ Μπλοκ έχουν ξεμοναχιάσει έναν αστυνομικό και τον ξυλοφορτώνουν -αν και η επέμβαση των συναδέλφων του, συνεχίζει η λεζάντα, τον γλίτωσε από τα χειρότερα.

Η φωτογραφία σχολιάστηκε ποικιλότροπα -κάποιοι χάρηκαν που, μια φορά στο τόσο, ο άνθρωπος δάγκωσε σκύλο, άλλοι αποδοκίμασαν τη βία και αναρωτήθηκαν αν είναι μαγκιά να χτυπάνε δέκα άτομα έναν πεσμένο κάτω.

Η δική μου προσοχή, ομολογώ, εστιάστηκε κάπου αλλού. Όπως βλέπετε, δεν χτυπάνε «δέκα άτομα» τον πεσμένο κάτω αστυνομικό: ένα άτομο τον χτυπάει από κοντά, ένας άλλος (με το ματσούκι) τρέχει να τον χτυπήσει, και τουλάχιστον τέσσερις ή πέντε φωτογραφίζουν (ή βιντεοσκοπούν) τη σκηνή. Αν μάλιστα υπολογίσουμε και τον φωτογράφο και όσους (πιθανότατα) βρίσκονται από τη δική του μεριά, οι οποίοι ασφαλώς δεν χτυπάνε αλλά πολύ πιθανόν να φωτογραφίζουν (ή να βιντεοσκοπούν), τότε δεν αποκλείεται να είναι πάνω από δέκα αυτοί που απαθανατίζουν τη σκηνή και μόνο δύο ή τρεις που συμμετέχουν ενεργά. Κοινωνία του θεάματος, θα πείτε. Πάντως, να σκεφτούμε ότι αυτοί που φωτογραφίζουν ανήκουν, κατά πάσα πιθανότητα, επίσης στο Μπλακ Μπλοκ, δηλαδή στο πιο βίαιο κομμάτι του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος, που (υποτίθεται ότι) απορρίπτει και τα θεάματα και τις γκατζετιές.

Το περιστατικό του Μιλάνου δεν είναι βέβαια μοναδικό, ανάλογά του έχω συναντήσει στην Ελλάδα. Μια φορά, θυμάμαι, περνούσα από το Κολωνάκι και αντιλήφθηκα κόσμο και φασαρία στην οδόν Αναγνωστοπούλου -ήταν μια από τις συγκεντρώσεις που είχε οργανώσει ο σκηνοθέτης Δ. Κολλάτος έξω από το σπίτι του Κώστα Σημίτη. Κόσμος αρκετός είχε μαζευτεί και φώναζε συνθήματα, χέρια πολλά΄υψώνονταν στον ουρανό -αλλά τα περισσότερα κρατούσαν φωτογραφική μηχανή ή κινητό τηλέφωνο.

Κοινωνία του θεάματος, είπαμε πιο πριν -αλλά ενώ ο όρος («κοινωνία του θεάματος») υπάρχει εδώ και δεκαετίες, νομίζω ότι ο εκρηκτικός, κατακόρυφος πολλαπλασιασμός των φωτογραφήσεων/βιντεοσκοπήσεων, χάρη σε μερικές τεχνολογικές εξελίξεις, αρχικά την εμφάνιση, σε τιμές ολοένα και πιο προσιτές, της ψηφιακής φωτογραφικής μηχανής, έπειτα την εμφάνιση και διάδοση των εξελιγμένων κινητών τηλεφώνων/σμαρτοφώνων με δυνατότητες για αξιοπρεπείς λήψεις, ενώ και η μεγάλη εξάπλωση των κοινωνικών μέσων στο Διαδίκτυο και το κινητό Διαδίκτυο με τις δυνατότητες άμεσης ανάρτησης έχουν επίσης πολλαπλασιάσει τις φωτογραφήσεις/βιντεοσκοπήσεις, καθώς πολλές γίνονται για να προβληθούν στα κοινωνικά μέσα -διότι, τι αξία έχει να φωτογραφήσεις τα γεμιστά που μαγείρεψες αν δεν μπορείς να τα αναρτήσεις να τα θαυμάσει η υφήλιος;

Οπότε, φωτογραφίζουμε πολύ, καθώς είναι κάτι σχετικά αδάπανο. Φωτογραφίζουμε πολύ περισσότερο από τους πατεράδες μας, που έπρεπε να έχουν μαζί τους φιλμ και να το δίνουν για εμφάνιση, πληρώνοντας ποσά όχι ευκαταφρόνητα. Τότε, σκεφτόσουν πριν φωτογραφίσεις, τώρα φωτογραφίζεις αλόγιστα -η μηχανή μου, χωρίς να είναι πολύ εξελιγμένη, έχει κάρτα που χωράει 5.000 πόζες, πολύ πιθανοτερο είναι να ξεμείνω από μπαταρία (αλλά έχω εφεδρική) παρά να γεμίσει η κάρτα πριν μπορέσω να την αδειάσω. Διότι, παρά τα όσα έγραψα, κι εγώ αδιάκοπα φωτογραφίζω -όταν, ας πούμε, περπατάω στο ύπαιθρο. Όπως σε ένα άλλο επίπεδο έχει εκδημοκρατιστεί η δακτυλογράφηση, έτσι και η φωτογράφηση -παρόλο που εξακολουθούν να υπάρχουν, και στον ένα και στον άλλο κλάδο, και οι επαγγελματίες.

Οι πατεράδες μας, βέβαια, φωτογράφιζαν πολύ περισσότερο από τους παππούδες μας -προπολεμικά, πολύ λίγοι είχαν φωτογραφική μηχανή στην Ελλάδα, αν και, όπως θα δούμε, κι αυτοί οι πολύ λίγοι κάποτε φαίνονταν πολλοί. Ένας φίλος που ασχολείται με τη φωτογραφία, μου λέει ότι το πρώτο βήμα για την εξάπλωση της φωτογραφικής (όπως λεγόταν τότε) στο ευρύτερο κοινό ήταν οι μηχανές Κόντακ, ένα μαύρο κουτί που είχε μέσα το φιλμ και έπαιρνε δυο ρυθμίσεις -μετά έδινες το φιλμ στο φαρμακείο, που σου εμφάνιζε τις φωτογραφίες και σου έβαζε καινούργιο φιλμ μέσα στη μηχανή.

Αντιμέτωπος με αυτή την εξάπλωση της φωτογραφικής μηχανής βρέθηκε στη δεκαετία του 1920 ο Κώστας Βάρναλης όταν πήρε υποτροφία για το Παρίσι. Γράφει, σε ένα χρονογράφημά του, ενώ περιγράφει μιαν εκδρομή στις γαλλικές Άλπεις:

Αλλ’ εάν ο Κεμάλ εφήρμοσε την κρεμάλα για τους πολιτικούς του εχθρούς, ποίος δαίμων της κολάσεως εξεύρε για μας τους αθώους αυτό το διαβολικό σύνεργο, αυτή τη φορητή καρμανιόλα, που λέγεται φωτογραφική μηχανή; Γιατί α’) η φωτογραφία πάντοτε σχεδόν αποτυγχάνει, β’) σε αναγκάζουν να φωτογραφηθείς σε μια στιγμή, που εσύ ψοφάς της πείνας ή θέλεις να ξεκουραστείς, γ’) σε βασανίζουν επί μισή ώρα, όσο να βρεθεί η ρομαντική τοποθεσία, κι η κατάλληλη πόζα και δ’) αν επί τέλους επιτύχει η φωτογραφία, ένα στα εκατό, εσύ ούτε θα ιδείς ούτε θα λάβεις ποτέ αντίτυπο.

Ως προς το δ’, πάντως, ήταν άδικος -στο αρχείο Βάρναλη υπάρχουν φωτογραφίες από τη διαμονή του στη Γαλλία, αλλά και από τη συγκεκριμένη εκδρομή -τις έχουμε βάλει στο βιβλίο «Γράμματα από το Παρίσι«.

Φαίνεται ότι η μόδα είχε φτάσει και στην Ελλάδα κάπου δώδεκα χρόνια αργότερα, όταν ο Γεώργιος Δροσίνης άρχισε να γράφει, ογδοντάρης πια, στα τέλη της δεκαετίας του 1930, τα απομνημονεύματά του, τα σκόρπια φύλλα της ζωής του, όπως τα είπε. Εκεί, μιλάει και για τον Παλαμά, με τον οποίο ήταν φίλοι μια ζωή. Ο Δροσίνης κι ο Παλαμάς ήταν συνομήλικοι (γεννημένοι και οι δυο το 1859), και κατάγονταν και οι δυο από το Μεσολόγγι, αλλά ο μεν Δροσίνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πρωτεύουσα, ενώ ο Παλαμάς είχε γεννηθεί στην Πάτρα και μεγάλωσε στο Μεσολόγγι -στην Αθήνα ήρθε για να σπουδάσει και εκεί γνωρίστηκε και με τον Δροσίνη. Γράφει λοιπόν ο Δροσίνης:

Πόσο θα ήθελα να είχα φωτογραφία του στα παιδιάτικα χρόνια του, για να τον δω πώς ήτον, γιατί στις εικόνες που κάνει ο ίδιος προσπαθεί πάντα να γελοιογραφείται. Τον καιρό εκείνο ήταν σπάνιες οι φωτογραφίες και μάλιστα στις επαρχίες. Δεν είχε γίνει ακόμα τέχνη του καθενός η φωτογραφική, με τα τωρινά Κόντακ, που καταντούν κάποτε κοινωνική πληγή.

Γράφοντας περί το 1938-41, ο Δροσίνης θεωρεί «τέχνη του καθενός» τη φωτογραφία και «κοινωνική πληγή» τις συχνές φωτογραφίσεις στον δημόσιο χώρο ή σε κοινωνικές εκδηλώσεις -τι θα ‘λεγε άραγε σήμερα;

ΥΓ Κατά σύμπτωση, για φωτογραφίες είχαμε συζητήσει και πριν από είκοσι περίπου μέρες.

 

257 Σχόλια to “Έχει καταντήσει κοινωνική πληγή;”

  1. Πάρα πολύ ενδιαφέρον το σημερινό. Βάζει πολλά ζητήματα. Ο φίλος σας ο φωτογράφος έχει δίκιο για την την πρώτη Kodak (τη μηχανή) ότι δημιούργησε την ερασιτεχνική φωτογραφία σαν «κλάδο», αλλά βέβαια με κόστος 25$ το 1890 δεν ήταν ακριβώς για όλο τον κόσμο. Αυτό έγινε το 1900 με επίσης ένα μποντέλο της Kodak (της εταιρείας) την brownie που κόστιζε 1$. Η πρώτη Kodak (η μηχανή) δεν είχε καν 2 ρυθμίσεις..απλά προχώραγες στην επόμενη πόζα και πάταγες το κουμπί. Τό ελεγε και η πρώτη της διαφήμιση «You press the button, we do the rest, με υπότιτλο or you can do it yourself). Την μηχανή ολόκληρη την πήγαινες στα εξουσιοδοτημένα σημεία (και σε κάποια φαρμακεία) και αυτά την έστελναν στο εργοστάσιο της Kodak όπου σου τύπωναν τις φωτογραφίες και σου γέμιζαν με καινούργιο χάρτινο φίλμ την μηχανή και στην έστελναν πίσω στο εξουσιοδοτημένο σημείο (μπορούσες επίσης να την ταχυδρομήσεις στο εργοστάσιο για την ίδια διαδικασία).

  2. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !

    Πρώτα κάτι που χτύπησε στο μάτι : «παρά να γεμίσει η κάρτα πριν μπορέσω να την αδειάσω», ή πριν να μπορέσω;

    Όσο για τη φωτογραφία, είχε πάντα και την ομορφιά αλλά και τον κανιβαλισμό της : ας πούμε, ήταν έθιμο προπολεμικό, όταν πέθαινε κάποιος από την οικογένεια, να τον βάζουν μέσα στο σαλόνι και να φωτογραφίζεται όλη η οικογένεια στο προσκέφαλό του. Συνήθεια που εξέλιπε μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, για ευνόητους λόγους…
    Για να μην πούμε με τα πτώματα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, μέχρι και τη δεκαετία του 90…

  3. H περίπτωση της Kodak έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς η επιτυχία του μοντέλου άλλαξε και το όνομα της εταιρείας από Eastman που ήταν το όνομα του ιδρυτή, σε Kodak. Μια εταιρεία που κυριάρχησε και σίγουρα καθόρισε την πορεία της φωτογραφίας για περίπου 120 χρόνια και μετά κατέρευσε με πάταγο με την έλευση της ψηφιακής φωτογραφίας που ή ίδια στην ουσία (τι να γράψω εδώ εφηύρε;) και διέδοσε τα πρώτα χρόνια.

  4. Γς said

    Καλημέρα

    Αλλαξαν άρδην τα περί φωτογραφίας με τις ηλεκτρονικές μηχανές.

    Ομως [και στο άλλο θέμα στην εισαγωγή σου] άλλαξε και η συμπεριφορά των αστυνομικών και πολιτών στις μεταξύ τους συγκρούσεις.

    Παλαιότερα ήταν η αστυνομία πολύ πιο βίαιη.
    11 νεκροί θυμάμαι σε μια διαδήλωση. Δεκαετίες του 50 και 60.
    Το αντίθετο συνέβαινε με τους πολίτες [εκτός από τον Γς που τους είχε βουτήξει ένα γκλοπ].

    Και να τι εννοώ:
    Ποιος θα το πίστευε ότι θα συνέβαινε η πάρα κάτω σκηνή. Και όμως είναι αλήθεια. Ημουν εκεί.

    Διαδήλωση στα προπύλαια του Πανεπιστημίου, για Κύπρο, Ενωση και τέτοια.
    Φωνές ο κόσμος, συνθήματα κι η αστυνομία πιο πέρα περίμενε να έρθει η ώρα να χιμήξει.
    Κι ένας αστυφύλακας πετιέται και μπαίνει μέσα στο πλήθος και βουτάει έναν, Του έριξε μερικές και γύρισε στη θέση του.
    Και πάλι τα ίδια, δυο τρεις φορές ακόμα.

    -Της μάνας σου το [μπιπ], Του φώναζε ο διαδηκωτής και χωνότανε στο πλήθος να κρυφτεί.
    Απο πίσω του όμως ο πολιτσιμάνος. Τον εντόπιζε, του τις έβρεχε και πάλι απ την αρχή.

    Για να γινόταν σήμερα. Θα τον κάναν κομματάκια

  5. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Ψυλιάζομαι ότι η σημερινή ανάρτηση θα είναι η χαρά του Σπάϊραλ! 🙂
    H πρώτη-πρώτη μνήμη που έχω από φωτογραφική μηχανή είναι ένα μεταλικό μπογαλάκι που είχε ο πατέρας μου, με χίλια δυο μυστήρια κουμπάκια και κλειστρα ξερω γω πως τα λένε, και το φύλαγε προσεκτικά σε μια ωραία δερμάτινη θήκη . Είχε το εντυπωσιακότατο για μένα τον μπόμπιρα όνομα «Φόϋγκλαίντερ»!
    (παρότι ελαφρώς γερμανομαθής, δεν θα επιχειρήσω να το γράψω στην Γοτθικήν… 🙂 )

    υγ. πού στην ευχή να είναι αυτή η μηχανή; πρέπει να ψάξω στο πατρικό μου…(αν υπάρχει ακόμα δηλαδή…)

  6. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Kρίνοντας εξ ιδίων, πιστεύω ότι όποιος έχει ασχοληθεί ή ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία (οι επαγγελματίες εννοείται) δεν έχει μπεί στο σύγχρονο τρυπάκι της φωτογράφισης των πάντων, διαλέγει πάντα τι θα φωτογραφίσει και δεν το κάνει συνέχεια. Κατά τ΄άλλα, η υπερφωτογράφιση των πάντων, νομίζω ότι είναι ενα σοβαρό δείγμα-σύμπτωμα της υπερκαταναλωτικής νοοτροπίας των ανεπτυγμένων κοινωνιών, πρώτα κάνω και μετά σκέφτομαι (αν σκέφτομαι κάν) και μετά το πετάω στον κάδο «ανακύκλωσης».
    Η φωτογραφία του άρθρου πάντως, δείχνει πόσο αρρωστημένη, άγρια και αιμοδιψής, έχει γίνει η σύγχρονη-ανεπτυγμένη κοινωνία μας.

  7. Γς said

    4:
    >Θα τον κάναν κομματάκια

    Εννοώ τον απομονωμένο, μέσα στο πλήθος, νταή αστυφύλακα

  8. 5 Voigtländer μυθική εταιρεία για τους παλιούς φωτογράφους

  9. Υπήρξαν έλληνες στρασάδες φωτογράφοι τις δεκαετίες του 50 και του 60 που έκαναν περιουσίες μεγάλωσαν τα παιδιά τους έκαναν επιχειρήσεις με μια Voigtländer στο χέρι σαν αυτή του μπαμπά σου Νέο Kid L’errance d’Arabie

  10. Γς said

    Kodak.
    Και νομίζω ότι ήταν από τις πρώτες που σταμάτησε να διαθέτει φιλμ για φωτογραφικές μηχανές.
    Εξέλιξη.
    Οπως η Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα που σταμάτησε αρκετά νωρίς την μοναδική και περίφημη έκδοσή της, μόλις μυρίστηκε τη δουλειά με το ίντερνετ.

  11. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1κε: Σε ευχαριστώ για τα σχόλια, πολύ χρήσιμα!

    2: Δεν το ήξερα αυτό το έθιμο,
    Νομίζω ότι το «να» είναι προαιρετικό εδώ.

    4: Σε διαδηλώσεις για το Κυπριακό στη δεκ, 1950 πράγματι είχαμε νεκρούς, ίσως γράψουμε κάποτε.

    9: Στρασάδες;

  12. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    9. Mερσί Τράβελερ! Φόϋκτ-λαίντερ είναι λοιπόν! Kαλό εργαλείο δηλαδή, ε; Θάχει και ιστορική αξία τότε,υποθέτω.

  13. *Στρασάδες μάλλον από το γερμανικό στράσε (ταιριάζει και με τα γερμανικά μοντέλα των μηχανών που κυριαρχούσαν τότε μέχρι να έρθουν οι γιαπωνέζες) ήταν οι φωτογράφοι του δρόμου που όπου σε έβρισκαν σε φωτογράφιζαν σου ζητούσαν μια μικρή προκαταβολή αν ήθελες τις φωτογραφίες σου και σου έδιναν τη κάρτα με τη διεύθυνση του γραφείου τους αν ήθελες μετά από περίπου μια βδομάδα να πας να τις πάρεις πληρώνοντας και το υπόλοιπο. Αυτές οι εκατοντάδες μικρές προκαταβολές στο τέλος της ημέρας ήταν αρκετές χρυσές λίρες.

  14. Πάνος με πεζά said

    Πάντως εγώ, στην πλατεία της Νέας Σμύρνης, τη δεκαετία του ’80, πρόλαβα ακόμα το φωτογράφο με το τριπόδι και την «κουκούλα» !

    Ας βάλω όμως το κουϊζάκι :
    Είναι μια πλατεία, στην οποία υπάρχουν διάφοροι πλανόδιοι φωτογράφοι.
    Ο πρώτος, έχει μπροστά στη μηχανή μια ταμπέλα «Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ».
    Πιο κει, ο δεύτερος, «Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ»
    Ο τρίτος γράφει «Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ»
    Ο τέταρτος, «Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΥΦΗΛΙΟΥ»
    Και ο πέμπτος, «Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ»

    Πάει κι ένας φίλος μας, νέος και ψάρακας φωτογράφος, και ψάχνει να βρει κάτι να γράψει κι αυτός, για να τραβήξει πελατεία ! Όμως οι προτάσεις φαίνεται να έχουν τελειώσει !
    Σκέφτεται, σκέφτεται, και τελικά… «Α, μα ήταν πάρα πολύ εύκολο !» λέει.

    Τι έγραψε;

  15. Γιώργος Πρίμπας said

    Καλημέρα σας.
    Πάντα θα υπάρχουν πράγματα που θα μπορείς
    -ή μόνο να τα πεις
    -ή μόνο να τα φωτογραφήσεις
    -ή (για τους έχοντες το τάλαντο) μόνο να τα ζωγραφίσεις.

    Προσωπικά μου αρέσει πολύ η φωτογραφία και ιδίως τοπίων (φυσικών ή αστικών κλπ) όπου ο ίδιος ο άνθρωπος δεν φαίνεται ή φαίνεται μέσα από τα έργα του, εγκαταλελειμμένα ή μη.
    Ακόμα και στο wallpaper του υπολογιστή μου προτιμώ να βάλω μια δική μου φωτογραφία από κάπου (ακόμα και αν αυτό το κάπου είναι μια χελώνα από παραδίπλα πάρκο) που πέρασα παρά από απίθανα τοπία απόμακρων σημείων του πλανήτη κλπ (που βρήκα στο διαδίκτυο). Να μην πω για την πόλη «μου» και τα πράγματα που έχω δει μεσ’ από τις φωτογραφίες (και τη όλη τη διαδικασία να τις βγάλω) και πιθανόν δεν θα έβλεπα ποτέ.
    Η πιο ωραία πάντως που έχω βγάλει ποτέ είναι μία, με τη σύζυγο και την κόρη μου 40 ημερών – που την έχει κάνει κάδρο στο σαλόνι – και την τράβηξα πριν 24 χρόνια (με μια παλιά Zenith TTL) όταν μπαίνοντας στο σπίτι και βλέποντας το φως όπως πέρναγε από την κουρτίνα την έβγαλα χρησιμοποιώντας το ως φωτισμό.
    Το μόνο κακό της εποχής, μόδα είναι θα περάσει, είναι το τόσο πια selfies και το ανέβασμα όλων αυτών στο fb. Μου είναι αδιάφορο όπως και το fb.

  16. cronopiusa said

    Ιταλία: Τουρίστες κατέστρεψαν γλυπτό για να βγάλουν selfie

    Kαλή σας μέρα

  17. Πάνος με πεζά said

    @ 11,2 : Το έχω διαβάσει σε αυτό το φωτογραφικό λεύκωμα.

  18. 14. Πάνο συγνώμη αλλά αυτοί στις πλατείες με τα τριπόδια δεν ήταν πλανόδιοι. Ήταν σταθερότατοι επί δεκαετίες με σταθερή πελατεία της γειτονιάς και πολύ αγαπητοί.

  19. Πάνος με πεζά said

    @ 18 : Nαι, σωστά ! Μπέρδεψα το τρίποδο με το τρίκυκλο ! 🙂

  20. Γς said

    Σκανάτοβιτς.

    Ολες οι φωτογραφίες γάμοι βαφτίσια είχαν επάνω ανάγλυφη και πίσω σε σφραγίδα το όνομα της φίρμας.

    Σκανάτοβιτς. Φωτογραφείο στην οδό Υμηττού απέναντι από τον κινηματογράφο Παλλάς Παγκρατίου.
    Πόσοι δεν θα έχετε παλιές φωτογραφίες με την φίρμα αυτή.

    Να και μια τέτοια. Οχι και τόσο παλιά. Μόλις 71 χρόνων. Στην Γερμανοκατεχόμενη Αθήνα, Ο Γς.

  21. 11 και 17… έχω αντιγράψει εκατοντάδες παλιές φωτογραφίες με τα σόγια και τους νεκρούς όταν είχα εργαστήριο ασπρόμαυρης, αλλά του σαλονιού δεν ήταν τόσο συνηθισμένες. Οι πιο πολλές ήταν ή στην είσοδο της εκκλησίας που γίνονταν η κηδεία ή στην είσοδο του νεκροταφείου

  22. 20 Γς είσαι η επιτομή της ελληνικής αστικής φωτογραφίας

  23. Γς said

    15:

    >Μου είναι αδιάφορο όπως και το fb.

    Και να δεις που είναι αμοιβαία τα αισθήματα 😉

  24. Γς said

    22:

    Καλό ή κακό είναι αυτό που μου λες;

  25. sarant said

    20: Και ήταν και όμορφος στα νιάτα του.

    15: Δώσε και τη διεύθυνση του μπλογκ σου, δεν είναι κακό.

  26. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    24. Καλό είναι. Άμα ήσουν η περιτομή της ελληνικής αστικής φωτογραφίας, θα ήταν κακό…

  27. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    14 – Ο καλύτερος φωτογράφος απ΄όλους, (αυτούς – τους άλλους).

    20 – Ρε συ Γς ίδιος είσαι, δεν έχεις αλλάξει καθόλου, μάλλον στην φωτογραφία φαίνεσαι κάπως μεγαλύτερος.

  28. atheofobos said

    14
    Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ

  29. Γς said

    21:
    >Οι πιο πολλές ήταν ή στην είσοδο της εκκλησίας που γίνονταν η κηδεία ή στην είσοδο του νεκροταφείου

    Εκανα κάτι χειρότερο:
    Βιντεοσκόπησα [με τρόπο βέβαια] όλη την διαδικασία εκταφής [στα 3 χρόνια] της μακαρίτισσας γυναίκας μου. Για γερά νεύρα

  30. 15 Οι selfies όπως τις λέμε σήμερα ή αυτοπορτραίτα στην επίσημη φωτογραφική γλώσσα δεν είναι τωρινό φαινόμενο και δεν θα περάσει. Η πρώτη selfie τραβήχτηκε αμέσως με την εφεύρεση της φωτογραφίας δυστυχώς δεν έχω ανεβάσει κάτι στα ελληνικά αλλά μπορείτε οι αγγλομαθείς να δείτε αυτό http://photographytraveler.com/the-first-selfie/ (επίσης οι αγγλομαθείς να μην είναι αυστηροί με τα αγγλικά μου). Ο φωτογράφος σπάνια θα αντισταθεί και δεν θα φωτογραφήσει τον εαυτό του έστω την σκιά του ή ένα τμήμα του σώματος του, το χέρι του, το αποτύπωμα του ποδιού του ή του παπουτσιού του, ξέρω και εγώ τον καπνό από το τσιγάρο του, την φάτσα του σε ένα καθρέπτη

  31. Γς said

    22, 24:
    Αφεντικό, με βρίζουν!

  32. cronopiusa said

    Φωτογράφος με την επωνυμία «Σκανάτοβιτς» υπάρχει και στο Μοσχάτο

  33. Γς said

    30:
    Και μια σέλφι μου.

    Παλιοκατάσταση.

  34. Πάνος με πεζά said

    Στο λεύκωμα που ανέφερα, έχει φωτογραφίες «σαλονάτες». Ο νεκρός είναι στο πάτωμα, οριζόντιος αλλά στηριγμένος με κάποιο τρόπο σε μια ανφάς επικλινή προς τα μπρος στάση, περίπου όπως βλέπουμε στις αγιογραφίες.

    Κι ας μην ξεχάσουμε το «ρετρό» πριονωτό κόψιμο της άκρης του χαρτιού, στις παλιές ψωτογραφίες. Μπορούσε να σε βοηθήσει ακόμα και σαν χαρτοκόπτης !

    Για το κουϊζάκι (14) κανείς;

  35. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    30. A! πολύ ωραία ή πρώτη σέλφη! Κι αυτός ο Κορνήλιος μοιάζει κάπως και στο δικό μας Κορνήλιο εδώ. 🙂

  36. Πάνος με πεζά said

    @ 33 : Σ’ αυτή την περίεργη φωτογραφία μοιάζει σαν να υπάρχει καθρέφτης, και το σκουφί να είναι το πίσω μέρος του κεφαλιού σου ! 🙂

  37. Γς said

    32:

    Θα πάρω τηλέφωνο [το γράφει η φωτό σου].
    Να μάθω τι απέγινε αυτή η μεγάλη φίρμα

  38. Νατάσσα said

    Από τα πιο σοκαριστικά που έχω δει και διαβάσει η φωτογραφία με το κοριτσάκι και το όρνιο. Αλλά είναι μεγάλη συζήτηση η ατομική ευθύνη σε σχέση με την επαγγελματική…
    http://rarehistoricalphotos.com/vulture-little-girl/

  39. 12 εξαρτάται από το μοντέλο…κοίταξε το στο ebay τι αξία έχει στο σημερινό χρηματιστήριο της αντίκας
    15 και 23 για το FB συμφωνώ για τα αυτοπορτραίτα διαφωνώ http://www.vivianmaier.com/gallery/self-portraits/ δείτε αυτά μιας νταντάς που φωτογράφιζε ερασιτεχνικά χωρίς να δείχνει πουθενά τις φωτογραφίες της για πολλές δεκαετίες. Μετά το θάνατο της το έργο της ανακαλύφθηκε στα παλιατζίδικα…μαλλον αποκαλύφθηκε έπρεπε να πω γιατί η γυναίκα ήταν πραγματική αποκάλυψη για τον κόσμο της φωτογραφίας τουλάχιστον

  40. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    25 – «Και ήταν και όμορφος στα νιάτα του.» Τί εννοείς ήταν; (χαμόγελο).
    Πάντως κι εσύ ήσουν όμορφος στα νιάτα σου, στην αντίστοιχη φωτογραφία, στην αγκαλιά της γλυκύτατης μαμάς σου.

    28 – Σωστός, βλέποντας την απάντησή σου, θυμήθηκα ότι είναι παλιό κουϊζ.

  41. atheofobos said

    Η συνήθεια να βγαίνουν οι συγγενείς φωτογραφία με τον νεκρό ουσιαστικά καταργήθηκε γιατί σήμερα οι νεκροί πηγαίνουν κατευθείαν στο νεκροθάλαμο του νεκροταφείου.
    Θυμάμαι την 10ετια του 50 όταν πέθανε η γιαγιά μου να είναι το φέρετρο στο σαλόνι του σπιτιού, ανοικτό και συγγενείς και φίλοι να έρχονται για συλλυπητήρια.
    Όταν έφυγαν τι βράδυ όλοι, επειδή σαν παιδί δεν είχα ξαναδεί νεκρό ,πήγα μόνος μου και της έπιασα το μέτωπο για να αποκτήσω την αίσθηση του νεκρού αλλά και για να κατανικήσω τον έμφυτο φόβο του θανάτου.
    Φωτογραφία δεν βγάλαμε γιατί δεν είχαμε φωτογραφική μηχανή.

  42. Πάνος με πεζά said

    Και το ιστορικό φωτογραφείο του Μεγαλοκονόμου, στην παλιά Βουλή (δεν πρέπει να υπάρχει ακόμα, παρά μόνο κάπου να έχει κατατεθεί το αρχείο του).

    Οφείλουμε να πούμε ότι αρκετές από τις φωτογραφίες των εφημερίδων της εποχής 60-80, αδικήθηκαν από το ασπρόμαυρο τύπωμα, αλλά και την πολύ αραιά ανάλυση της εποχής. Με αποτέλεσμα, όταν ανατρέχουμε σε τέτοια ντοκουμέντα, όπως θα έχετε παρατηρήσει, το υλικό να μην είναι και τόσο εμφανίσιμο, με πολύ μεγάλα «πίξελ».

    Αντίθετα, πολύ πιο πριν, φωτογραφίες που έβγαιναν από τα γυρίσματα των ελληνικών ταινιών, επειδή ήταν κατευθείαν από το κινηματογραφικό φιλμ, έχουν άψογη ανάλυση.
    Δείτε τι εννοώ :

    Η ανάλυση του ασπρόμαυρου φιλμ ήταν τόσο πρωτοποριακά πυκνή για την εποχή, που έκανε τις ταινίες να «σταθούν» ακόμα και μετά την έλευση της τηλεόρασης (στην ουσία είχαν πυκνότερη ανάλυση από την τότε τηλεόραση).

  43. Γς said

    37:

    Τον πήρα και του εξήγησα προς τι το ενδιαφέρον μου.

    -Ναι το μεγάλο φωτογραφείο.
    Ηταν του παππού μου αλλά δεν έχουμε καμμία σχέση.
    -Μα ήταν παππού σας.
    -Δεν είχε σχέσεις ο πατέρας μου.
    -Ο γιος του. Γιατί;
    -Είχε χωρίσει τη γιαγιά μου και δεν ήθελε να έχει σχέσεις [ο πατέρας του με τον παππού του!].
    -Τελος πάντων. Τι απέγινε η μεγάλη αυτή φίρμα. Που μπορούμε να μάθουμε;
    -Δυστυχώς δεν μπορώ να σας βοηθήσω.
    -Δεν ξέρετε τίποτα;
    -Μα αφού σας είπα δεν είχαμε σχέσεις.

    Μύλος.

    Κάτι θα πρέπει να υπάρχει. Για να γκουγκλίσομεν καταλλήλως.

  44. Πάνος με πεζά said

    @ 28 : Ναι, μπράβο. Και δεν το είχα προσέξει ότι έδωσες την απάντηση πριν να ξαναρωτήσω.

  45. 41. Εγώ πιστεύω ότι η συνήθεια για τις φωτογραφίες με τον νεκρό καταργήθηκε γιατί δεν υπάρχουν πια περιπλανώμενοι φωτογράφοι που να την στήνουν για παράδειγμα έξω από τα νεκροταφεία όπως την παλιά εποχή. Άλλωστε οι περισσότερες που έχουμε είναι από την επαρχία και όχι από την Αθήνα, που ο νεκρός ήταν υπόθεση όλου του χωριού και όχι μόνο των συγγενών. Μην ξεχνάμε ότι την όποια φωτογραφική τεκμηρίωση έχουμε για την κοινωνική ζωή έξω από τα σπίτια για τις δεκαετίες 40-50-60-70 την οφείλουμε στους στρασάδες (που για να λέμε και μερικές ιστορικές αλήθειες οι περισσότεροι ήταν και αριστεροί γιατί ήταν από τις λίγες δουλειές που μπορούσαν να κάνουν αυτή του περιπλανώμενου φωτογράφου (χωρίς φωτογραφείο…απλά με ένα γραφείο κάπου στο κέντρο της Αθήνας) καθώς σε σταθερές δουλειές πήγαινε η ασφάλεια και τους έδιωχναν)

  46. Ηλεφούφουτος said

    Καλά, κανείς δεν έχει δει τους «Άλλους» του Αμενάμπαρ;
    (περισσότερα δε λέω, για να μη σπείρω σπόιλερ)

    Η καλύτερη μεταφορά που ξέρω της φωτογραφικής τεχνης στην ποίηση:

    Από το κομμάτι του Βάρναλη το μόνο που βλέπω να έχει κάποια ισχύ στο σήμερα είναι το
    «γ’) σε βασανίζουν επί μισή ώρα, όσο να βρεθεί … η κατάλληλη πόζα »
    σχεδόν πάντα θα υπάρχει κάποιος τέτοιος στην παρέα (όσο υπάρχουν παρέες ακόμα)

  47. Πάνος με πεζά said

    Δείτε κι εδώ.

  48. 42 Πάνο όλο διαφωνώ μαζί σου σήμερα. Οι φωτογραφίες από τις ελληνικές ταινίες είναι άψογες γιατί είναι με τον φωτισμό της ταινίας από τον φωτογράφο του πλατώ που έπρεπε να είναι άψογος επαγγελματίας γιατί οι φωτογραφίες πήγαιναν για τη διαφήμιση της ταινίας και για τα ταμπλό έξω από τους κινηματογράφους. Δεν είναι σε καμία περίπτωση από την μπομπίνα της ταινίας. Στην καλύτερη θα είχαν τις καθετες γρατζουνίεςπου έχουν όλα τα κινηματογραφικά φίλμ από τη χρήση.

  49. Γς said

    36:

    >σαν να υπάρχει καθρέφτης, και το σκουφί να είναι το πίσω μέρος του κεφαλιού σου !

    Είναι η κυρά μου.

    Πήγαμε χτες στο Κινέζικο εδώ και περάσαμε δίπλα στο ανθοπωλείο [με φόντο το νεκροταφείο καμια 100ριά μέτρα πιο πέρα]

    -Από δω να μου φέρνεις λουλούδια.
    -Πέθανε εσύ και θα μην ανησυχείς.

    [Χλωμό το βλέπω ένα ριμέϊκ του #29]

  50. Πάνος με πεζά said

    Αρκετές, δε μπορεί να είναι κι από πλάνα που ξαναγυρίστηκαν;

  51. 46. Ο Εμπειρίκος ανάμεσα στα υπόλοιπα ταλέντα του ήταν και εξαιρετικός, εξαιρετικότητατος φωτογράφος. Πως να μην ήταν όλοι οι » ματάκηδες» οφείλουν να είναι!

  52. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Mπαναϊαμ σήμερα…! (ο ένας βγάζ τσ πεθαμένοι σα ζωντανοί…ο άλλος βιντεοσκοπεί εκταφές!…. μπρρ…άντε γεια!)

  53. 50. Πιθανόν από τα πρωτότυπα νεγκατίφ που περίσσευαν; Αλλά οι περισσότεροι από τους σημαντικούς έλληνες φωτογράφους έχουν υπάρξει φωτογράφοι πλατώ και υπάρχουν αυτές οι φωτογραφίες στα αρχεία τους. Από την άλλη αν προσέξεις οι περισσότερες από αυτές τις φωτογραφίες έχουν άψογες ακίνητες πόζες που συνήθως δεν υπάρχουν στις ταινίες. Τα ίδια πλάνα στις ταινίες πρώτα από όλα θα ήταν κουνημένα λόγω της αργής ταχύτητας της κινηματογραφικής μηχανής. Είναι σκηνοθετημένες φωτογραφίες οι φωτογραφίες πλατώ και προσεκτικά διαλεγμένες για τις ανάγκες της προώθησης.

  54. Ο φωτογράφος του χωριού

  55. sarant said

    44: Να, αυτό το «να» (πριν να ξαναρωτήσω) είναι προαιρετικό κατά τη γνώμη μου. Όχι περιττό, προαιρετικό.

    46: Όσο υπάρχουν ακόμα παρέες, ξαναπέστο.

  56. 46 Τώρα για τον Βάρναλη που τον λατρεύω και δεν θέλω να πω κακή κουβέντα – Άλλωστε έχουμε και τον νικοκύρη που είναι ειδικός – σαν να είναι κομματάκι συντηρητικός στην άποψη του για τη φωτογραφία. Ήταν και καλοπερασάκιας θα προτιμούσε να τιμήσει το κατρούτσο του από το να περιμένει με το χέρι υψωμένο μέχρι να τον φωτογραφήσουν με τις αργές φωτογραφικές μηχάνές της εποχής.

  57. Λ said

    Τώρα με τις εφαρμογές που υπάρχουν για φωτογράφηση με τηλεχειριστήριο δεν θα ξέρουμε ποτέ αν είμαστε μόνοι σε μια παραλία:(

  58. 58. Ρυθμίσεις self timer για αυτοφωτογράφηση υπήρχαν και στις παλιές φωτογραφικές μηχανές

  59. Σωτήρς said

    41: Στην επαρχία συνεχίζουν ακόμη να φέρνουν τον νεκρό σπίτι, είναι και αυτές οι πολυκατοικίες που είναι κομμάτι δύσκολο να ανεβούν. Και πάλι δεν περνά ολόκληρο βράδυ στο σπίτι ο νεκρός, συνήθως μια δυο ώρες πριν την εκκλησία.

    Στο θέμα του Θεάματος. Κατέβαινα σε πορείες που υποστήριζα όσο ήμουν Ελλάδα. Σε μια πριν δυο, τρία χρόνια καθώς η πορεία έφτασε στο Σύνταγμα μπροστά μου τρεις θείες σαν τη μάνα μου 60 χρονών λένε «Πάμε γρήγορα στο Public να πιάσουμε μια καλή θέση να βλέπουμε». Είχα και καιρό που ανεβοκατέβαινα Αθήνα και μου ήρθε κάπως η όλη κατάσταση στο Σύνταγμα. Γύρω γύρω όλοι με κινητά και πασατέμπο και στην πλατεία είχε Μονομάχοι vs Πραιτωριανοί.

  60. 57… συγνώμη. Α δεν σας προλαβαίνω σήμερα…

  61. Πάνος με πεζά said

    @ 53 : Θεωρώ ότι αρκετές, ιδίως πολυπρόσωπες, είναι σίγουρα από το αρνητικό του φιλμ. Είναι πολύ δύσκολο να τις «στήσεις» τόσο όμοια με την ταινία.

  62. Α και για να πω και κάτι νόστιμο και όχι όλο να διαφωνώ… Είμουνα 15 χρονών και ψώνιζα για το σκοτεινό μου θάλαμο από μια αποθήκη χημικών με κρεμασμένη την φτηνή μου φωτογραφική μηχανή στο λαιμό. Κι ένας παπούς σαν τον Γς καλή ώρα και αυτός με μια μηχανή κρεμασμένη στον λαιμό αλλά πανάκριβη μου πετάει
    Αυτοσχέδιος είσαι; Θέλοντας να με πικάρει και για την γενικότερη εμφάνιση μου, ηλικία αλλά και για τη φωτογραφική μου μηχανή

  63. Πάνος με πεζά said

    @ 55 (44) : Επίτηδες το έγραψα, για να το προσέξεις, Όπως επίσης, δε μου αρέσει το «πριν» χωρίς το «από» (π.χ. «πριν το χάραμα μονάχος»).

  64. Γς said

    Και ωραία ιδέα οι μεγάλες φωτογραφίες από παλιές επιτυχίες του Ελληνικού Κινηματογράφου στους τοίχους του εστιατορίου του Σκλαβενίτη στην Νέα Χαλκηδόνα.

    http://caktos.blogspot.gr/2014/09/blog-post_68.html

  65. marulaki said

    Βέγγος: Αμ έτσι όπως πάμε, θα το δεις και το πουλάκι…
    🙂

    Zenith TTL, ε; Κάπου βόσκει και στο σπίτι μας μια αλλά παίρνει φως ο θάλαμος και τις βγάζει υπερφωτισμένες. Δεν ξέρω αν επισκευάζεται, και δεν έχω και εμπιστοσύνη.

    Καλημέρα!

  66. 61 Πάνο αποφάσισα να διαφωνώ μαζί σου σήμερα τελείωσε 🙂 Είχαμε και έχουμε εξαιρετικούς έλληνες φωτογράφους άσε που οι ηθοποιοί και η παραγωγοί της κάθε ταινίας στήριζαν πολλά στις προωθητικές φωτογραφίες. Καραστημένες ήταν όλες (και υπέροχες).

  67. Τσούρης Βασίλειος said

    13,21
    Στρα(τ)σαδόροι λέγονταν στα Γιάννινα. Χρησιμοποιούσαν στρατηγική όπως μου εξήγησε πριν χρόνια ο μακαρίτης πιά φωτογράφος Γιώργος Δρόσος.
    Έβλεπαν κάποιο άτομο ή οικογένεια κλπ και πατούσαν ένα κουμπί της φωτογραφικής μηχανής -όχι το κλείστρο- λέγοντας:
    -Μόλις σας έβγαλα μια ωραία φωτογραφία και μετά έδιναν την κάρτα τους και ζητούσαν προκαταβολή. Αν ο «φωτογραφιζόμενος»τσιμπούσε κι έδινε λεφτά τότε τον φωτογράφιζαν κανονικά, λέγοντας τα γνωστά
    – ας βγάλουμε μια ακόμη μήπως έχετε κλειστά μάτια.
    Το πρώτο μέρος της διαδικασίας γίνονταν για να μην χάσουν μία στάση – πλάκα την έλεγαν- φιλμ.

    Άλλος φωτογράφος ήταν ο Θωμάς Λιούμπος (μακαρίτης κι αυτός) πολύ καλός στην εμφάνιση- εκτύπωση.
    Όταν πήρε σύνταξη για να συμπληρώσει το εισόδημά του έκανε αντιγραφές από παλιές ασπρόμαυρες συνήθως. Εγώ τον πείραζα λέγοντάς του ότι βγάζει λεφτά ακόμη και απ΄τους πεθαμένους.Ηταν καλός και οι φωτογράφοι του δίναν και τις δικές τους αντιγραφές.
    Μια φορά κάποιος νέος φωτογράφος του έδωσε μια παλιά χιλιοτσακισμένη, σχεδόν κατεστραμμένη ασπρόμαυρη φωτογραφία και του είπε να την αντιγράψει και να την μεγαλώσει όσο μπορεί.
    Κοιτάζω μου λέει ο Θωμάς, βλέπω το φως στη φωτογραφία και καταλαβαίνω ότι την τράβηξα εγώ πριν 40 περιπου χρόνια.Ψάχνω και βρίσκω το αρνητικό -την πλάκα 6χ9 ή 10χ12,5- και τυπώνω 3-4 φωτογραφίες και τις πάω στον φωτογράφο που οταν τις είδε έμεινε με το στόμα ανοιχτό και είπε:
    Είχα ακούσει ότι είσαι καλός αλλά δεν περίμενα αυτό που βλέπουν τα μάτια μου!

  68. Πάνος με πεζά said

    <a href=https://www.google.gr/search?q=%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82+%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD+%CF%84%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CF%8E%CE%BD&espv=2&biw=1589&bih=701&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=lndMVf3iKcjzUqv9gdgI&ved=0CDEQsAQΕδώ μια συλλογή, όχι τίποτα ιδιαίτερο, ό,τι βγάζει το google. Τόσο εύκολο σου φαίνεται να είναι όλες στημένες; Αλλά δε διαφωνούμε, κάποιος θα βρεθεί και θα μας διαφωτίσει.

    Και φυσικά, αποκλείεται να είναι και capture από την ταινία, γιατί αυτό κι αν βγαίνει «κουνημένο»…

  69. marulaki said

    13, 21, 67 Να τι ξέχασα: Street photography πλέον. Έξω από τις διεθνείς Εβδομάδες μόδας γίνεται πλέον της κακομοίρας από τους φάσιον μπλόγκερ και τα σχετικά.

  70. Πάνος με πεζά said

    Συλλογή.

  71. 65 Αν παίρνει φως η μηχανή τις βγάζει καμένες. Αν τις βγάζει υπερφωτισμένες προφανώς ο φακός δεν έχει αυτόματο διάφραγμα και θέλει να τον ρυθμίζεις κάθε φορά πριν ταβήξεις αφού φτιάξεις το κάδρο σου. Να έχετε εμπιστοσύνη στους έλληνες μαστόρους. Αλλά οι συγκεκριμένες είναι πάμφθηνες και υπάρχουν άφθονες για να αγοράσεις μια. Σημαντικότατο φωτογραφικό επίτευγμα της σοβιετικής βιομηχανίας την δεκατία του 80 κάνανε αυτά που είχανε κάνει οι γιαπωνέζοι το 50 βέβαια στο 1/10 της τιμής. Εγώ είχα μια XP που προωρίζονταν για εξαγωγές.

  72. Τσούρης Βασίλειος said

    65, 71
    Μάλλον πρέπει να είναι η ΖΕΝΙΤ Ε που πρέπει να κλείσεις το διάφραγμα πριν πατήσεις το κλείστρο.

  73. Πάνος με πεζά said

    Θυμάμαι, τη δεκαετία του ’90, είχε βγει μια μηχανή (Νίkkon;Pentax;) που στη διαφήμισή της αναφερόταν ότι μόνο το μάτι καταφέρνει να εστιάσει (κατά τι) πιο γρήγορα από αυτήν. Εσείς οι ειδικοί θα την ξέρετε.

  74. Σωτήρς said

    Έχω μια HOLGA από αυτές τις καινούργιες επανεκδόσεις αλλά ποτέ δεν ασχολήθηκα μαζί της. Την έχω να με κοιτάει σε ένα ράφι.

    Και μια υπενθύμιση της φωτογραφίας του Παπαδιαμάντη, από παλιότερο πόστ εδώ: http://fotoart.gr/arthra/logotenxia/papadiamantis/index.htm

    Και ο παλιός φωτογράφος των Τρικάλων, Α.Μάνθος που έβγαλε φωτογραφία τον ληστή: https://www.youtube.com/watch?v=KVsy9Cy7C3c

  75. Πάνο η κινηματογραφική μηχανή τραβάει καρέ με ταχύτητα 1/50 του δευτερολέπτου. Με αυτή την ταχύτητα όλοι οι άνθρωποι που κινούνται φυσιολογικά μέσα στο κάδρο είναι κουνημένοι…τουλάχιστον τα χέρια τους τα πόδια τους οι μύτες τους τα μάτια τους. Είδες πουθενά καταγεγραμένη κίνηση σε αυτές τις φωτογραφίες είναι εντελώς παγωμένες. Άλλη ιστορία οι φωτογραφίες από τις ψηφιοποιημένες που δεν έχουν με τίποτε την ποιότητα των φωτογραφιών που συζητάμε.

  76. 74. Σωτήρη σε ευχαριστώ αυτό το άρθρο είναι δικό μου…εντάξει κατάλαβα σήμερα δεν θα δουλέψω…

  77. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    Την εποχή που στην Ελλάδα υπήρχαν λίγες φωτογραφικές μηχανές , το ρόλο του φωτογράφου έκαναν οι ελληνες μετανάστες (ελληνοαμερικάνοι) που ερχόντουσαν στην Ελλάδα και συνήθως είχαν και μια μηχανή Kodak. Εχω φωτογραφία μιας ξαδέρφης μου που πέθανε 2 ετών και ένας ελληνοαμερικάνος που βρέθηκε στην κηδεία απαθανάτισε το νεκρό μωρό στο στολισμένο νεκροκρέβατο!
    Η φωτογραφία αυτή μου έκανε μεγάλη εντύπωση και την παρατηρούσα συχνά από τότε που ήμουν παιδί γιατί προσπαθούσα να καταλάβω πώς είναι ένας νεκρός!

  78. 74 Του Παπαδιαμάντη ήταν στάση ζωής απέναντι στη φωτογραφία σε αντίθεση του Βάρναλη οι απόψεις ήταν ναζάκια

  79. Alexis said

    Πάνο με Πεζά (#63): Διυλίζεις τον κώνωπα και καταπίνεις την κάμηλο. 🙂
    Γιατί το λέω;
    Διάβασε λίγο το σχόλιο 59 και πρόσεξε: «ήμουν Ελλάδα» «ανεβοκατέβαινα Αθήνα».
    Οπότε τι ψάχνεις να βρεις με τα «πριν να» και τα «μετά από»;

    Για να μην παρεξηγηθώ, δεν έχω τίποτα με τον σχολιαστή του 59, ούτε και θεωρώ λάθος τις σχετικές εκφράσεις. Απλώς επισημαίνω ότι αυτά είναι φυσιολογικά στην εξέλιξη της γλώσσας και μάλλον δεν πρέπει να πολυασχολούμαστε…

    Και μια που το ξεκίνησα: Είχα πάντα την αίσθηση ότι τη «μόδα» του κοψίματος του εμπρόθετου άρθρου της κατεύθυνσης τη λάνσαρε (και την καθιέρωσε τελικά) ο Λαζόπουλος, κάπου το ’90, με το «πάμε πλατεία» στους «Δέκα μικρούς Μήτσους». Είναι δική μου μόνο αίσθηση ή έχουν κι άλλοι την ίδια άποψη;

  80. Σωτήρς said

    76: Εμείς ευχαριστούμε. Είναι ωραίο άρθρο και να ξέρεις το έχω μοιράσει σε γνωστούς και φίλους.

    Μια παλιά φωτογραφία που πάντα με εντυπωσίαζε ήταν ξάδερφος του παππού, ναυτικός φωτογραφημένος στο κανάλι του Παναμά κάποια στιγμή τη δεκαετία του ’50. Και όπως σε πολλές άλλες που έστελναν έγραφαν από πίσω «Στον αγαπημένο μου ξάδερφο να με βλέπει να με θυμάται …» ¨Παρόμοιες αφιερώσεις και στις φανταρικές φωτογραφίες.

  81. Πάνος με πεζά said

    @ 75 : Τέλος πάντων, δεν επιμένω. Αλλά ρε φίλε, στο καρεδάκι του 0,02 sec (=1/50, αν κι εγώ ξέρω ότι αρκεί και 1/24 για το μεταίσθημα), να έχουν βγει φλου; Ούτε ντράμερ !

  82. Τσούρης Βασίλειος said

    77
    Κοιτάζω τώρα στο :A GREEK PORTFOLIO’ του Κωνσταντίνου Μάνου έχει στη σελίδα 65 φωτογραφία από κηδεία νηπίου στο Μέτσοβο. Τρομακτικό.

  83. Πάνος με πεζά said

    @ 79 : Ας μη σχολιάσουμε αυτή τη μόδα… («Εμείς αγαπάμε Γιάννη Ζουγανέλη !»)

  84. Γς said

    Προσεχώς.
    Προσενμαν σιρ σετ-εκράν!

    Πάω στην Τράπεζα.
    Κι όταν γυρίσω θα γράψω για δυο τρία περιστατικά της κάμερας που βιντεοσκοπεί από λάθος [και εξεπίτηδες]

  85. Οι πιο σιχαμένες από κάθε άποψη φωτογραφίες νεκρών ήταν αυτές με τα κομμένα κεφάλια των ληστών ή άλλων που τραβούσαν αποσπάσματα της χωροφυλακής και οι διάφορες συμμορίες της δεξιάς όταν αργότερα κυνηγούσαν κουμουνιστές. (Μην ξεχνάμε και τη φωτογραφία με το κεφάλι του Άρη στον φανοστάτη των Τρικάλων -αιώνιο άισχος για την Ελλάδα και τους Έλληνες). Βέβαια σε κάποιες από τις αντίστοιχες που έχουν πέσει κατά καιρούς στα χέρια μου όταν το σώμα είναι ολόκληρο και δεν έχει κακοποιηθεί τουλάχιστον έτσι όπως το παρατηρούσα εγώ υπάρχει τεράστιος σεβασμός στον νεκρό και δέος για τον τόσο σημαντικό κατά την άποψη τους αντίπαλο που κατάφεραν να σκοτώσουν. Δεν είναι σαν τις φωτογραφίες με τα κυνηγητικά «έπαθλα» που είναι επίσης φωτογραφίες φρίκης!

  86. spiral architect said

    Αλάργα, γιατί θα βγάλει τα όπλα του ο φωτογράφος υπηρεσίας! 🙂

    Εγκυκλοπαιδικά: Street photography

    Ενδεικτική περιήγηση στη σύγχρονη φωτογραφία δρόμου
    Flickr: The HCSP (Hardcore Street Photography) Pool
    Flickr: The Street Photography Pool

    Μια δική μου:

  87. Σωτήρς said

    79: Με έχει επηρεάσει ο Λαζόπουλος; Αυτό έτσουξε λίγο. Μπορεί βέβαια, δεν είμαι καν τριαντάρης.

  88. 86. spiral architect αυτά πάνω στη δεξιά γωνία στον ουρανό τι είναι; χιόνιζε εκείνη τη μέρα ή σου έπεσε ζάχαρη στο σκοτεινό θάλαμο (χιούμορ κάνω)

  89. Πάνος με πεζά said

    @ 84 : Σε πληροφορώ ότι από την κάμερα της Τράπεζας (και μάλιστα της Ραφήνας, ας μην πούμε ποιας), βρέθηκε πλαστό πενηντάρικο, που «φούσκωσε» ο ταμίας -μεταξύ άλλων χαρτονομισμάτων- στη μάνα μου… Την πήρε ο διευθυντής, την πήγε κάτω και είδαν τα πλάνα κατ’ ιδίαν. Κι ίσως και με κάποια αναφορά στους αριθμούς των χαρτονομισμάτων, τελικά βρέθηκε…

    Το πενηντάρικο αυτό (που μου το είχε δώσει), το κατέθεσα σε παραδιπλανό ΑΤΜ, επίσης της Ραφήνας, και φυσικά το μηχάνημα το «τσίμπησε».
    Συννενοήθηκαν κι οι διευθυντές μεταξύ τους, τηλεφωνήματα, επιστολές, και τελικά έληξε η υπόθεση, με κατάθεση πενηντάρικου στον άλλο λογαριασμό.

  90. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα σχόλια!

    79: Δεν νομίζω ότι ο Λαζόπουλος το λάνσαρε αυτό το σχήμα. Υπήρχε ήδη.

    56 Ασφαλώς είναι συντηρητική άποψη.

  91. Γιώργος Πρίμπας said

    κε Σαραντάκο, σας ευχαριστώ για την παρατήρηση στο σχόλιο 25. Ο λόγος είναι ότι θεωρώ ότι το σημαντικότερο είναι, για έναν αναγνώστη σας, η ανάρτηση σας και μετά τα σχόλια πάνω σε αυτή.
    Tο link είναι: http://time-chronos.blogspot.gr/ (όπου υπάρχουν φωτογραφίες τραβηγμένες με ένα παλιό κινητό nokia το οποίο έχει ενσωματωμένη λειτουργία time lapse) και άλμπουμ φωτογραφιών (από φωτογραφική μηχανή) τα οποία δημοσιεύονται και στη σελίδα Ε10 του 24Γράμματα (για την οποία βασικά γίνονται).
    Σε αυτές τις διευθύνσεις
    http://pribas.blogspot.gr/search/label/%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B3%CE%BC%CE%AD%CF%82
    και
    http://pribas.blogspot.gr/search/label/%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20n-d3200
    αναρτώ όλες τις φωτογραφίες (είτε θα γίνουν άλμπουμ είτε όχι).

  92. Τσούρης Βασίλειος said

    86 spiral architect
    Πως έκανες την ανάρτηση της φωτογραφίας; Ζήλεψα και είπα να το κάνω κι εγώ, αλλά δεν μου βγάζει επικόλληση. Περιμένω στο billfan@in.gr

  93. sarant said

    92 Την έχει ανεβάσει κάπου π.χ. στο flickr και μετά δίνει το λινκ

  94. Selfie arm: η υπέρτατη τρασογκατζετίλα!

    http://luben.tv/wp-content/uploads/2015/04/6569729_orig.jpg?70306a

    http://luben.tv/wp-content/uploads/2015/04/6737211_orig.jpg?70306a

  95. spiral architect said

    @88: Έπαιξα με τον κορεσμό. 🙂
    @92, 93: Έτσι ακριβώς.

  96. sarant said

    Μια φωτογραφία που μου έστειλε ο Βασίλης:

  97. spiral architect said

    Φωτογραφία δρόμου από μια γυναίκα φωτογράφο: Vivian Maier Photographer | Official website of Vivian Maier

    Η αναγνώριση της Βίβιαν Μάγιερ (1926 – 2009) ήλθε μετά τον θάνατό της, όταν κάποιος ανακάλυψε σε ένα πατάρι τις εκτυπώσεις και τα ανεμφάνιστα αρνητικά της.

  98. Νικοκύρη και λοιποί ηλε-χαρτοπόντικες

    Σε ψηφιακή μορφή ο «δοσιλογικός Τύπος» της Κατοχής

    http://news247.gr/eidiseis/koinonia/se-pshfiakh-morfh-o-dosilogikos-tupos-ths-katoxhs-paraplhroforhsh-propaganda-kai-antishmitismos.3456395.html

  99. cronopiusa said


    πηγή

  100. sarant said

    98 Ονλάιν δεν βλέπω να υπάρχει το υλικό αυτό.

  101. Τσούρης Βασίλειος said

    39, 97

    Ναι οι φωτογραφίες της είναι υπέροχες, είπα και σε φίλους να μπουν να τις δουν, εγω έτυχε να μάθω πριν μήνες το γεγονός.

  102. cronopiusa said

    Το τελευταίο πορτρέτο

    προσέξτε πόσο νέα είναι η χήρα και πόσο μικρά τα παιδιά, υποθέτω είναι της εποχής που θέριζε η φυματίωση, αλλά εμένα σήμερα με συγκλόνισε αυτό

    Εργατικό ατύχημα με έξι τραυματίες από έκρηξη σε μονάδα των ΕΛΠΕ

  103. spiral architect said

    Για να ξεφύγουμε λίγο απ’ τη φωτογραφία δρόμου και να πάμε στο καθαρό φωτορεπορτάζ (να μην συγχέονται αυτά τα δυο) ναι, το σύγχρονο φωτορεπορτάζ ενοχλεί, γιατί ενοχοποιεί αυτούς που πρέπει. Σας θυμίζω τις περιπτώσεις των φωτορεπόρτερ Τατιάνας Μπόλαρη και Μάριου Λώλου καθώς και τις απανωτές δηλώσεις του τελευταίου, (ενδεικτικά) που λένε ότι, «οι φωτορεπόρτερ κινδυνεύουν περισσότερο σε επεισόδια στις πόλεις παρά στις εμπόλεμες ζώνες».

  104. Γς said

    96:

    Κι εμένα η ασφάλεια που νιώθει αυτό το κοριτσάκι

  105. Alexis said

    #90: Λάθος δικό μου η λέξη «λάνσαρε».
    Υπήρχε ναι, απλά το έκανε ευρέως γνωστό και το καθιέρωσε.

  106. Γς said

    Ε, να μην βάλουμε και την Nellie που σας έλεγα προχτές;

  107. sarant said

    103: Έτσι! Θα λείψω για μερικές ώρες, νάστε φρόνιμοι!

  108. Πολλά τα θέματα σήμερα
    94 και λίγα λες
    103 Το φωτορεπορτάζ πάντα θα ενοχλεί τους φασίστες κάθε είδους (βέβαια υπάρχουν και τα στημένα φωτορεπορτάζ που κάνουν τη δουλειά τους μια χαρά)…αλλά ας ξανά στην «καλλιτεχνική φωτογραφία δρόμου» με την ευκαιρία. spiral architect τους ανθρώπους που φαίνονται στην ωραία φωτογραφία που μας ανέβασες τους ζήτησες την άδεια να τους φωτογραφήσεις και να τους δημοσιεύσεις;

  109. μυλοπέτρος said

    Το 1897 ο Γλωσσολόγος Υμπέρ Περνώ πήγε στη Χίο. Μαζί του είχε και ένα «γραφόφωνον» στο οποίο έβαζε και μιλούσαν οι κάτοικοι του νησιού. Στο υλικό που μάζεψε υπήρχαν ναι τραγούδια. Όταν γύρισε στη Γαλλία τα έγραψε στο πεντάγραμμο ο μουσικός Πωλ Λεφλέμ με πολλά λάθη στον τονισμό κλπ. Από τις παρτιτούρες αυτές ο Ραβέλ έγραψε τα «πέντε Ελληνικά λαϊκά τραγούδια» για φωνή και πιάνο. Μεταξύ αυτών είναι και ο «γιαρούμπης». Υπάρχει και ένα έκτο τραγούδι ανεξάρτητο αυτό, ο «τρίπατος» τοπικός χορός των Νενήτων. Γιατί να λέγω όλα αυτά τα άσχετα. Ο Περνώ εκτός από το γραφόφωνον έφερε και μια φωτογραφική μηχανή. Πηγαίνοντας στα Μεστά συνάντησε μια κηδεία. Η πομπή σταμάτησε τότε και στήθηκαν όλοι για να βγουν στη φωτογραφία, η οποία υπάρχει στο βιβλίο του «Η Νήσος Χίος» (σελ. 80 και 83).

  110. Πάνος με πεζά said

    @ 106 : Νelly νομίζω είναι η φωτογράφος. Το μοντέλο, λέει, είναι η Ουγγαρέζα χορεύτρια Nikolska. (Η Ουγγαρία, ρε παιδί μου…από τότε…)
    Αλλά γυμνά στην Ακρόπολη πρέπει να έχει κάνει και η Ισιδώρα Ντάνκαν.

  111. Αγάπη said

    Καταπληκτικός φωτογράφος

    αλλά φωτογραφία χωρίς πουλάκι να κελαηδάει γίνεται;

    ούτε χωρίς τραγούδι γίνεται 🙂

  112. 24 Γς για καλό το είπα είσαι από τους αγαπημένους μου σχολιαστές εδώ. Απλά με μια μελαγχολική διάθεση καθώς το είδος αυτής της φωτογραφίας έχει τελειώσει.
    106 Έιδες Γς πάλι θα σχολιάσω σε σχόλιο σου Nelly’s ήταν η αγγλική υπογραφή της ή το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο, Έλλη Σεραϊδάρη ή Έλλη Σουγιουλτζόγλου – Σεραϊδάρη το κανονικό της

  113. Αγάπη said

    θυμήθηκε κανεις τους ιστορικους φωτογράφους; όπως π.χ. αυτούς εδώ;
    https://www.google.gr/search?q=%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%2B%CE%B5%CE%B1%CE%BC&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=BKFMVc3JLsKVsgHvuoHwBw&ved=0CC0QsAQ&biw=1280&bih=891

  114. Γς said

    110:

    Είπα εγώ ότι είναι η Nellie;

  115. Γς said

    112:

    Για όνομα του θεού:

    Τι πάθατε; Εσύ και ο Πάνος.

    Λέτε να μην ήξερα για την Nelly;

  116. Spiridione said

    Ναι, κι εγώ τους Άλλους θυμήθηκα. Δεν τό ‘ξερα ότι υπήρχε αυτό το έθιμο με τους νεκρούς και στην Ελλάδα.
    Μία ταινία που είδα πρόσφατα σχετική με το θέμα (φωτογράφοι σε εμπόλεμες ζώνες). Έχει αυτοβιογραφικά στοιχεία, αφού ο Νορβηγός σκηνοθέτης Eric Poppe είχε εργαστεί ως φωτογράφος παλιότερα.

  117. Γς said

    Nellie!
    Με ματιάξατε!

  118. Spiridione said

    Ναι, κι εγώ τους Άλλους θυμήθηκα. Δεν τό ‘ξερα ότι υπήρχε αυτό το έθιμο με τους νεκρούς και στην Ελλάδα.
    Μία ταινία που είδα πρόσφατα σχετική με το θέμα (φωτογράφοι σε εμπόλεμες ζώνες). Έχει αυτοβιογραφικά στοιχεία, αφού ο Νορβηγός σκηνοθέτης Eric Poppe είχε εργαστεί ως φωτογράφος παλιότερα.
    http://en.wikipedia.org/wiki/A_Thousand_Times_Good_Night

  119. 110 Πάνο ο Edward Steichen είχε κάνει το 1921 αυτή τη φωτογράφηση που λές τη Ντάνκαν και την κόρη της…εκπληκτικές φωτογραφίες . Η Nellys το έκανε το 1928 και δεν είναι τόσο καλές παρόλο που τις έκανε πιο τολμηρές …μάθαινε ακόμη φωτογραφία. Ο Edward Steichen από την άλλη μεγάλος δάσκαλος

  120. Spiridione said

    Ωχ, σβήσε το ένα σχόλιο Νικοκύρη.

  121. spiral architect said

    Η φόρμα και το περιεχόμενο της φωτογραφίας:

    Η φωτογραφία έχει να κάνει με αυτό που συμβαίνει μέσα στο κάδρο. Όταν βάζεις τέσσερις γωνίες γύρω από κάποια γεγονότα, τα αλλάζεις αυτά τα γεγονότα.
    Garry Winogrand.

    και το δίλημμα με αφορμή στην εισαγωγική της ανάρτησης φωτογραφία:

    Το δίλημμα του φωτογράφου: Αν είσαι παρών σε μια κατάσταση όπου ένας άνθρωπος πνίγεται και έχεις να διαλέξεις ή να σώσεις αυτόν που πνίγεται ή να φωτογραφίσεις τη σκηνή, τι φιλμ θα διάλεγες; Ασπρόμαυρο ή έγχρωμο;
    Ανώνυμος

  122. 117 Γς σε έχω ικανό να σε έχει φωτογραφήσει η Nellys στην αποφοίτηση σου από το γυμνάσιο με πηλίκιο και κουκουβάγια

  123. Γς said

    112:

    >Γς για καλό το είπα

    Τίποτα! Για κακό το είπες.

    Βγες έξω [από το ιστολόγιο] να σου πω εγώ!

    Μα και συ, σε καλό σου.
    Πλάκα στον πλακατζή;
    Δεν παίζει

  124. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ωραίο το νήμα!
    Ευτυχώς που υπάρχουν οι φωτογραφίες:
    Η μοναδική φωτογραφία του Βαν Γκογκ;
    http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=414264&catID=14

    Κώστας Μπαλάφας,ο φωτογράφος του αγώνα
    http://enfo.gr/ar776

  125. spiral architect said

    @113: Ενδεικτικά: Κώστας Μπαλάφας


    (αυτοφωτογράφηση κάπου στην Πίνδο)

  126. Πάνος με πεζά said

    @ 115 : Διευκρινίζουμε, για τον αναγνώστη του μέλλοντος…

    Μια που φωτογραφική είναι η κουβέντα, ν’ αναφέρουμε και τη slang λέξη «ποζεράς», νεώτερη αντικατάσταση του «φιγουρατζής».

  127. Γς said

    122:
    Θα μπορούσε και σένα.
    Αν τελείωσες πριν το 1998.

    Έλλη Σουγιουλτζόγλου-Σεραϊδάρη [Nellie]. (23 Νοεμβρίου 1899 – 17 Αυγούστου 1998)

  128. spiral architect said

    … γεια σου Έφη! 🙂

  129. 113 Το ΕΑΜ στάθηκε τυχερό που είχε τον Μπαλάφα και τον Μελετζή που ήτανε φωτογραφάρες (και με το μπόλικο φιλμ που βρήκαν σε ένα ιταλικό αναγνωριστικό αεροπλάνο που είχε πέσει στα βουνά). Η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς…

  130. Πάνος με πεζά said

    @ 125 : Να, κοίτα τώρα ανάλυση, ας πούμε ! Για πολεμική φωτογραφία !

  131. spiral architect said

    Κώστας Μπαλάφας: Σταδίου & Αιόλου, Δεκέμβριος 1960
    (όντας υπάλληλος της ΔΕΗ)

  132. 127 Εγώ τελείωσα το λύκειο το 1983 είχε σταματήσει να φωτογραφίζει από το 1966…αλλά εμείς ούτε ποδιές δεν φοράγαμε

  133. cronopiusa said

    Julia Margaret Cameron

  134. Μια από τις πιο διαδεδομένες τακτικές των αρχών του προηγούμενου (20ου) αιώνα για να καταφέρουν τα πιτσιρίκια να μείνουν ακίνητα κατά τη διάρκεια της φωτογράφησης ήταν να τα βάζουν να κάθουνται στην αγκαλιά της μαμάς τους, η οποία είχε καμουφλαριστεί σε έπιπλο. Γκουγκλίστε Invisible mother και δείτε τις κάπως creepy εικόνες.

  135. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Xα! Ο Γουσού δεν ήξερε τη Νέλυ;; 😆 Oύ ρε άσχετε!
    (καλά κάνατε και τον ξεμπροστιάσατε, Πάνε και Ταξιδιώτη!)

  136. cronopiusa said

    Realidades – Sebastião Salgado – Adagio for Strings

  137. 135 Νέο Kid μην τον προκαλείς θα μας ανεβάσει καμία φωτογραφία να τα κουτσοπίνει στη Νέα Υορκή με τον Άγγελο Σεραϊδάρη

  138. 121 –>τέλος

  139. 135 που θα την έχει τραβήξει η Nellys φυσικά στη βεράντα τους

  140. Σχετικό με το θέμα του Νικοκύρη

    A World Transfixed by Screens

    http://www.theatlantic.com/photo/2015/04/a-world-transfixed-by-screens/390861/

  141. Γς said

    2:
    >Για να μην πούμε με τα πτώματα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων, μέχρι και τη δεκαετία του 90…

    Και διάβαζα ΄στην πρώτη τάξη Δημοτικού] την εγκυκλοπαίδεια του ΗΛΙΟΥ.
    Δλδ τι διάβαζα; Τις φωτογραφίες έβλεπα.
    Και τις φωτογραφίες στον τόμο Ε – Ελλάς.
    Σελίδες ολόκληρες με πτώματα. Δεκεμβριανά και τέτοια.
    Φρίκη.

    Δίσταζα ακόμα και να φυλλομετρήσω τον τόμο.
    Και κοίτα τι σκεπτόμουν:
    Αν η «πτωμαΐλα» πέρασε στην κάμερα την στιγμή της φωτογράφησης κι από εκεί στις φωτογραφίες και μετά στις σελίδες του τόμου. Ψύχωση.

    Μεγαλωμένοι στον εμφύλιο. μερικού μήνες από τη λήξη του, ακόμα ηχούσε σ αυτιά μας: «μην το πιάνεις αυτό. Είναι από πεθαμένο»

  142. Corto Maltese said

    Ερώτηση προς φιλίστορες και φίλους της φωτογραφίας:
    Σώζονται φωτογραφίες ηρώων του ’21;
    Γνωρίζουμε ένα φωτογραφικό πορτραίτο του Κανάρη μεγάλου σε ηλικία (νομίζω όταν ήταν πρωθυπουργός).
    Άλλες μορφές έχουν εμφανισθεί σε φωτογραφίες (δαγκεροτυπίες κλπ) της εποχής;
    Όποιος μπορεί να αναρτήσει κάτι σχετικό, νομίζω θα προσφέρει στους αναγνώστες του ιστολογίου κάτι ιδιαιτέρως σημαντικό.

    Ο προβληματισμός έχει εμφανιστεί σε άλλο ιστολόγιο (όχι από εμένα) χωρίς όμως αποτέλεσμα.

  143. Πάνος με πεζά said

    @ 141 : Εγκυκλοπαίδεια Ήλιου με πτώματα; Να δεις κάτι sites που υπάρχουν σήμερα…

  144. marulaki said

    #71 & #72 Ευχαριστώ. Θα την ξεθάψω, και θα το ψάξω.

  145. 142 Νομίζω μόνο του Κανάρη και του Χριστόδουλου Χατζηπέτρου υπάρχουν δυστυχώς, αλλά πρέπει να ψάξω στη βιβλιοθήκη μου για να το βεβαιώσω 100%…από τους πραγματικούς ήρωες του 21, γιατί από τα τσογλανάκια που μπορεί να ακούσανε καμία μπαταρία στο διπλανό χωριό και πήραν τις θέσεις στη διοίκηση και στο στρατό επί Όθωνα και επι Γεωργίου αργότερα υπάρχουν πολλές. Άλλωστε τους περισσότερους ήρωες τους φάγανε πριν την εφεύρεση της φωτογραφίας

  146. Γς said

    135:

    Αστεία αστεία Nellie την γράφω τόση ώρα [την Nelly].

    Κι ήταν και κάτι άλλες φωτογραφίες στην εποχή μου.
    Δεν ξέρω αν λέγεται ακόμα:

    «Αυτή μας βγάζει φωτογραφία»
    [= φαίνεται το βρακί της]

  147. Γς said

    145:
    >να ακούσανε καμία μπαταρία

    μπαταριά

  148. 142 http://www.fotoart.gr/istoria/photographers/greeks/margaritis.htm αυτός όποιους μπόρεσε να φωτογραφήσει ο ένας στη φωτογραφία είναι σίγουρα ο Χατζηπέτρος http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A7%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%B4%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CE%B1%CF%84%CE%B6%CE%B7%CF%80%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82

  149. 147 Ευχαριστώ Γς φυσικά μπαταριά οι μπαταρίες δεν ακούγονται εκτός και βράζουν τα υγρά τους

  150. Πάνος με πεζά said

    @ 147 : Μου θύμισες ποίημα από το Δημοτικό : «Του βιολιστή του Μπαταριά το εγκώμιον», κι εγώ για να μου έρχεται καλύτερα το μέτρο, έλεγα «του Μπαταρία».

  151. marulaki said

    Να προσθέσω αφού μιλάμε για φωτογράφους: Ιστορικός και αγαπημένος φωτογράφος, κράτησε τη μνήμη μιας ολόκληρης πόλης, και παράλληλα ολόκληρου του νησιού, ο Τζουζέπε Τζερόλα, στα 1900 γύρισε με τα μέσα της εποχής όλην την Κρήτη και έβγαλε αυτά:

    http://www.heraklion.gr/vikelaia/photo/photo-gerola.html

    Για αρχείο της πόλης του Ηρακλείου, υπάρχει και ο Μπεχαεδίν:

    http://www.heraklion.gr/vikelaia/photo/photo-behaedin.html

    Όσο σκέφτομαι τα μέσα της εποχής, εντυπωσιάζομαι με την αφοσίωση και τη λεπτομέρεια που επέδειξαν.

    Όσο για τη μάστιγα της εποχής, τα είπαν άλλοι παραπάνω καλύτερα από μένα. Μη φας, είναι για το μπλογκ! (που λέει και η γιαγιάκα)

  152. 146 στο τέλος Γς εσένα εκεί ο νου σου…παρόλη τη διαφορά ηλικίας ταιριάζουμε

  153. 151 Όλοι οι ξένοι που δούλεψαν στην Ελλάδα ως φωτογράφοι ήταν φανταστικοί και οι Έλληνες μαθητές τους συνεχιστές τους επίσης. Αλλά έχω μια παρατήρηση. Στην Ελλάδα σε κάνει το φως καλό φωτογράφο θες δεν θες

  154. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Aς πούμε και ότι ο μεγάλος (από τους μεγαλύτερους όλων των εποχών) επιστήμονας Μάξγουελ ήταν και φωτογράφος ,και μάλιστα η Γουικιπήντια λέει: He is also known for presenting the first durable colour photograph in 1861 (το οποίο δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει. Ίσως μεχρι τότε οι έγχρωμες φωτό να είχαν μικρή διάρκεια ζωής …και μετά τα χρώματα χανόντουσαν; )

  155. Γς said

    149:
    >οι μπαταρίες δεν ακούγονται εκτός και βράζουν τα υγρά τους

    Αν ακούγονται λέει;

    Εβαλε μια μεταλλική ράβδο ο δικός μου για να μετακινήσει τη μηχανή και ν αλλάξει κάποια βάση και ακούμπησε τον +πόλο.
    Εκεί ν ακούσεις βραχυκύκλωμα! Διάλυσε η μπαταρία.
    Η πλάκα είναι ότι ήθελε να μου χρεώσει την μπαταρία, γιατί ήταν έτοιμη να εκραγεί. Κι ευτυχώς που έγινε στο συνεργείο του.
    Και γαμώ τα μαστόρια. Που λένε

  156. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Με εντυπωσιάζει επίσης το «and for his foundational work on analysing the rigidity of rod-and-joint frameworks (trusses) like those in many bridges.» Δεν είχα ιδέα ότι ο Μάξγουελ ασχολήθηκε και με Technische Mechanik και Statik σε χωροδικτυώματα! (έτσι εξηγείται βέβαια που ήταν τόσο αητός! είχε πάρει αέρα από μηχανιλίκι…)

  157. Στα γρήγορα…

    Εχω ένα μαύρο κουτί της Κόντακ αλλά δεν ξέρω από πότε είναι. Επαιρνε μια κασέτα για φιλμ περίπου όσο το μέγεθος πακέτου τσιγάρων.

    Κάποτε τέλος δεκαετίας 70, λόγω πρόσβασης έγινα κάτοχος εξελιγμένων μηχανών, Νίκον Εφουάν και τέτοια και τηλεφακούς και φίλτρα που χρησίμευσαν για φωτογραφίσεις στην ολική έκλειψη ηλίου στην Σαντορίνη. Την νέα χιλιετηρίδα το όλον βαλιτσάκι έφυγε από το παράθυρο του σαλονιού μου μαζί με τα λεφτά και το κινητό μου όπου περίμενε ο συνεργάτης της αλβανίδας οικιακής βοηθού όταν αυτή έκανε πως καθαρίζει το παράθυρο. Μετά μου είπε πως της έπεσε το βετέξ και κατέβηκε να το πιάσει, μου άφησε το παλτό της και μην την είδατε !
    Πονεμένη ιστορία

    Ισως λιγότερο διάσημος από την Νέλλυ αλλά πραγματικά η ιστορία της φωτογραφίας ήταν ο φίλος μου ο Ελιτ , χρόνια φωτογράφος του Εθνικού θεάτρου.
    Φωτογραφίες της Νέλλυ έχω από γάμους συγγενών μου, δεν μου λένε τίποτε το ιδιαίτερο, ίσως γιατί δεν είναι γυμνά στονΠαρθενώνα

  158. Corto Maltese said

    145:
    Ευχαριστώ για την απάντηση!
    Πράγματι και του Χατζηπέτρου την φωτογραφία την έχω υπόψιν μου. Προφανώς τους ήρωες εννοούσα κι όχι τα παράσιτα (αν και οποιαδήποτε τέτοια φωτογραφία μπορεί να έχει ιστορική – ερευνητική αξία).
    Πάντως οι Θοδωράκης Γρίβας, Δημήτρης Πλαπούτας, Γιάννης Μακρυγιάννης, Βασίλης Μπούσγος, Φώτιος Χρυσανθόπουλος, Δημήτριος Κριεζής, Παναγιώτης Βάρβογλης, Λάμπρος Κουτσονίκας κλπ πέθαναν μετά το 1860.
    Το ίδιο και ο ποιητής Ανδρέας Κάλβος.

  159. 154 Στον Μάξγουελ χρωστάμε σαφώς την πρώτη έγχρωμη φωτογραφία αλλά και την λογική που έφερε την εξέλιξη και την κατοπινή έγχρωμη εμπορική φωτογραφία. Αλλά ποιός άλλος θα μπορούσε να το κάνει . Έχεις δίκιο για το μεγάλος αν όχι ο μεγαλύτερος. Το durable μάλλον σημαίνει την πρώτη σταθερή με την έννοια ότι δεν την είδαν μόνο οι εφευρέτες στο εργαστήριο αλλά και κοινό. (Περίπτωση μη durable στην ιστορία της φωτογραφίας ήταν ο http://en.wikipedia.org/wiki/Thomas_Wedgwood_(photographer) ο οποίος ο καυμένος τραβούσε φωτογραφίες ήδη από το 1800 αλλά δεν μπορούσε να τις δείξει σε κοινό καθώς καιγόντουσαν στο φως. Δεν είχε ανακαλύψει πως να τις στερεώνει

  160. Πέπε said

    Η υπερφωτογράφηση ασφαλώς και είναι μάστιγα. Κανένας άνθρωπος (εκτός από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου) δε θυμάται ότι δεν έχουμε δικαίωμα να φωτογραφίζουμε/βιντεοσκοπούμε κανέναν χωρίς την άδειά του. Κι έχει γεμίσει το e-σύμπαν με άθλιες φωτογραφίες και βίντεο, ντοκουμένα υποτίθεται από διάφορες στιγμές που στην ουσία ούτε καν απαθανατίστηκαν, απλώς μουντζουρώθηκαν.

    Ένας επιπλέον λόγος που το θεωρώ μάστιγα είναι γιατί όταν τραβάω αυτό που συμβαίνει μπροστά μου αντί να το ζω, χάνω στιγμές από τη ζωή μου.

    ______________

    Οι φωτογραφίες πεθαμένων μαζί με τους ζωντανούς, μια χαρά μού φαίνονται όταν ο πεθαμένος είναι ξάπλα σαν κανονικός πεθαμένος. όταν τον στήνουν όρθιο ή σε καρέκλες κλπ., είναι όντως λίγο γκραν γκινιόλ.
    ______________

    @79: Τουλάχιστον μερικές τέτοιες συντάξεις, όπως «πάω σπίτι», «πάω σχολείο», υπήρχαν από πολύ παλιότερα. Δεν είμαι σίγουρος αν το λέγαμε, ήδη τότε, και με τοπωνύμια (πάω Αθήνα). Το «πάμε πλατεία», την εποχή που το έβγαλε ο Λαζόπουλος, είχε αρχίσει να ακούγεται αλλά η προσωπική μου ανάμνηση είναι ότι ξένιζε, επειδή ακριβώς η πλατεία δεν είναι σπίτι ή σχολείο.

    Σταδιακά γενικεύτηκε. Δεν ξέρω αν είναι θέμα Λαζόπουλου αυτό, γιατί η απαλοιφή άρθρων (και σκέτων, χωρίς το σ-) είναι γενικότερο φαινόμενο στον άτυπο προφορικό λόγο των τελευταίων 10-τόσων χρόνων:

    -Είμαι με Κώστα, Μαρία, Βαγγέλη, θα ‘ρθεις;

    -Και σκάει άτομο με πριόνι στα χέρια…

    (Παλιά όμως είναι και τα σχετικά ειδικώς με την μπάλα: «φέρε/δώσε μπάλα» αντί «μπάλα» το θυμάμαι, να λέγεται μέσα στο παιχνίδι, από τα ογδόντας.)

    Επίσης, η επέκταση από «πάω πλατεία» σε «είμαι πλατεία» είναι ανεξάρτητη από τον Λαζόπουλο, (α) γιατί δε νομίζω να το έλεγε -διορθώστε με- και (β) γιατί από παλιά λέγαμε «κοιμάμαι σπίτι μου», «θα κάτσω σπίτι» κλπ..

  161. 157 gpointofview το μαύρο κουτί σου δεν είναι η πρώτη Kodak, αυτή δεν έπερνε κασέτα, η Nellys είναι όντως υπερτιμημένη σαν φωτογράφος..αλλά δεν είχαμε και πολλούς εκείνη την εποχή πόσο μάλλον γυναίκες φωτογράφους οπότε πρέπει να τις δοξάζουμε

  162. Πέπε said

    διόρθ. @160: «φέρε/δώσε μπάλα» αντί «*την* μπάλα»

  163. Reblogged this on anastasiakalantzi50.

  164. 158 Οι πραγματικοί αγωνιστές είχαν τόση ταλαιπωρία τραβήξει και είχαν τόσους σωματικούς πόνους και από τα τραύματα (δες τα απομνημονεύματα του μπαρμπαγιάννη ) που μάλλον θα ήταν δύσκολο μετά από το 1859 – που όλοι οι επιζώντες ήταν σε ηλικίες ανάμεσα στα 50κάτι και μεγαλύτεροι- να τους κουβαλήσει κανείς σε ένα στούντιο οργανωμένο και να τους φωτογραφήσει. Για φωτογράφηση στο σπίτι τους ούτε λόγος να γίνεται Άσε που δεν τους λες και διασημότητες ποιός νοιάζονταν; Ο Κανάρης παρόλη την σεμνότητα του, είχε αποκτήσει διεθνή φήμη χάρη στον πυρπολισμό της τούρκικης ναυαρχίδας που ήταν και μια απάντηση στη σφαγή της Χίου που είχε συγκλονίσει τότε τους πολιτισμένους ευρωπαίους. Ο Χατζηπέτρος όταν φωτογραφήθηκε ήταν υπασπιστής του Όθωνα.

  165. # 161

    Δεν ξέρω πραγματικά ποιανής χρονολογίας είναι πάντως μέχρι το 60 αν θυμάμαι καλά βρίσκαμε αυτές τις κασέτες με φίλμ, μετά επικράτησαν οι μικρές πομπίνες.
    Το μεγάλο ατού της Νέλλυ ήταν το ότι δούλεψε έξω, εκείνη την εποχή μέτραγε πολύ.

  166. Γς said

    Διάφορα τρικ [από τα μικράτα μας]:
    Της έλεγες για τα γραμματόσημα σου και μετά της έλεγες θα βγάλουμε μερικές φωτογραφίες και θα τις δούμε μόνο εμείς και μετά θα τις κάψουμε μαζί με τα αρνητικά.
    Το φιλμ όμως έπαιρνε φως δήθεν [και σου έμενε].
    ‘Η έκαιγες άλλο φίλμ.

    Και αργότερα με τις ψηφιακές:
    Το βάζεις στην βιντεοσκόπηση και προσπαθείς δήθεν τάχα μου να την πείσεις να βγάλεις μερικά ενστατανέ [ενώ η μηχανή τραβάει αβέρτα, κουβέρτα].

    Σκέψου λέει να έμενες στο Χολαργό και να έστελνες τη γυναίκα σου να δώσει για εμφάνιση φιλμ στο φωτογραφείο της γειτονιάς.
    Κι ο φωτογράφος, λέει, πολύ εξυπηρετικός να το εμφανίζει αμέσως στον σκοτεινό θάλαμο, παρέα με τη γυναίκα σου.

    Ο Γκουσγκούνης ήταν φωτογράφος και είχε φωτογραφείο στο Χολαργό.

  167. Και μιας που πιάσαμε το 21. Συνήθως δεν τραβάω πορτραίτα αλλά πολύ θα ήθελα να είχα κάνει τις φωτογραφίες εκείνων των 118 που πιάστηκαν στο χορό με τον Οδυσσέα Αντρούτσο και μπήκανε στο χάνι της Γραβιάς ή τους φιλέλληνες που πολέμησαν στις πολιορκίες του Μεσολογγίου φυσικά και τον Λόρδο Βύρωνα (πάνω από 30 εθνικότητες)

  168. Avonidas said

    «η μεγάλη εξάπλωση των κοινωνικών μέσων στο Διαδίκτυο και το κινητό Διαδίκτυο με τις δυνατότητες άμεσης ανάρτησης έχουν επίσης πολλαπλασιάσει τις φωτογραφήσεις/βιντεοσκοπήσεις, καθώς πολλές γίνονται για να προβληθούν στα κοινωνικά μέσα -διότι, τι αξία έχει να φωτογραφήσεις τα γεμιστά που μαγείρεψες αν δεν μπορείς να τα αναρτήσεις να τα θαυμάσει η υφήλιος;»

    Αυτό το πράγμα δεν μπορώ να το υποφέρω! Αυτή η διαρκής προβολή και ανακύκλωση του απόλυτου τίποτα, χρησιμοποιώντας μάλιστα μια τεχνολογία που θα μπορούσε να μας κάνει, σαν κοινωνικά όντα, πιο συνειδητούς, πιο οργανωμένους, πιο δυνατούς σε σχέση με τους εξουσιαστές μας (που, αλίμονο, χρησιμοποιούν την ίδια τεχνολογία πολύ πιο επιτήδεια), με αποκαρδιώνει. Πολλές φορές έχω σκεφτεί ότι δεν αξίζουμε να έχουμε έναν υπολογιστή που χωράει στην τσέπη μας.

    Θυμάμαι όταν πρωτοξεκίνησε το Facebook, με είχαν πρήξει φίλοι και συγγενείς να μπω.

    -«Μα για τι πράγμα είναι, ρε παιδιά αυτό το Facebook?»
    -«Όλοι φτιάχνουν προφίλ!»
    -«Ναι, αλλά τι το κάνουν;»
    -«Ξέρω γω, αλλά όλοι μπαίνουν!»

    Δεν μπήκα ποτέ. Μη σώσουν και με βρουν οι παλιοί συμμαθητές και φίλοι. Αν δεν έχω κρατήσει επαφή μαζί τους, τι θα τους έγραφα έτσι κι αλλιώς;

    Με λένε και τεχνοφοβικό. Εγώ δεν αποστρέφομαι την τεχνολογία, αποστρέφομαι το αυτόματο που κάθεται στην άλλη άκρη της σύνδεσης.

  169. 166 Γς όταν είσουνα μικρός είχανε βγει τα γραμματόσημα;

  170. 168 Avonida έχεις τα δίκια σου και εσύ αλλά να μου το θυμηθείς ότι το ίντερνετ είναι το σκοινί που έλεγε ο Λένιν ότι θα μας πουλήσουν οι καπιταλιστές για να τους κρεμάσουμε. Έτσι για να λέμε κάτι για να περνάει κι ώρα

  171. Avonidas said

    #168. Φυσικά, μέρος της αιτίας του προβλήματος είναι και το μοντέλο εξάπλωσης της τεχνολογίας στην κοινωνία μας. Εάν κάποιος κατασκεύαζε ένα smartphone με σκοπό να το πουλήσει σε εκείνους που πραγματικά έχουν κάτι να το κάνουν, δεν θα έβγαζε ούτε τα έξοδά του. Το αυτό και για τους προσωπικούς υπολογιστές ή τις ψηφιακές φωτογραφικές. Έτσι, πρέπει για να το πουλήσει να πείσει όλο τον κόσμο ότι το θέλει. Και καταλήγουμε να ζούμε ασυναρτησίες, όπως «το ακόμη πιο λεπτό iPhone» (να σας πω πού να το βάλετε;) ή η κάμερα των 5MP (για να φαίνονται ακόμα πιο καλά τα μπιμπίκια στη σέλφι σας!).

    …ε, ναι, είμαι μισάνθρωπος.

  172. Avonidas said

    #170. Η μόνη συνειδητή χρήση της τεχνολογίας εκτός του καταναλωτικού καπιταλισμού που έχω δει ως τώρα είναι στις σελίδες του The Dispossessed της Ursula le Guin. Κατά τα άλλα, όλα δείχνουν ότι οι καπιταλιστές θα μας αδειάζουν τις τσέπες, ενώ θα παίρνουμε φωτό το σκοινί.

  173. aerosol said

    Γκούγκλαρα τη λέξη στρασάδες και παραπέμπει μόνο εδώ, στην σημερινή ανάρτηση.
    Δεν ξέρω αν θα έλεγα κοινωνική πληγή την αυξανόμενη τάση για αυτοφωτογράφηση ή την συνεχή καταγραφή της καθημερινότητάς μας αλλά σίγουρα σηματοδοτεί κάποια αποξένωση από τα δρώμενα και μια αντίληψη της ίδιας της ζωής μας ως «έργου» -που σκηνοθετείται παρα βιώνεται. Δεν μου αρέσει (αυτό είναι υποκειμενικό) και σίγουρα φέρνει στην επιφάνεια μια ολοένα αυξανόμενη αίσθηση απομόνωσης και έλλειψης κοινωνικών δεξιοτήτων (αυτό νομίζω πως ισχύει πιο αντικειμενικά).
    Το να είσαι -ας πούμε- σε συναυλία και να χάνεις την προσωπική σου συμμετοχή/μέθεξη προσπαθώντας να καταγράψεις σε κινητό ή και τάμπλετ (!) τα δρώμενα προσδωκόντας στην επιτυχία της ανάρτησης στο youtube (και ενοχλώντας τους πίσω που δεν βλέπουν) είναι θλιβερό. Η ίδια η ζωή μετατρέπεται σε προϊόν προς κατανάλωση σε δεύτερο χρόνο.

    Κάτι άλλο που με ενοχλεί είναι η κιτς ευκολία των φίλτρων τύπου instagram που μέσα σε λίγα χρόνια έχει διαστρεβλώσει αρκετά την λαϊκή αισθητική περί φωτογραφίας. Η ευκολία των φίλτρων και η αισθητική της διαφήμισης (ειδικά στην Ελλάδα όπου συχνά το κοινό αντιμετωπίζεται ως πιο απαίδευτο απ΄ότι είναι) έχει κάνει τον κόσμο να χωνέψει πως η θάλασσα (για παράδειγμα) είναι σαν μπλε φωσφοριζέ μπογιά, ή μια φωτό του ’75 έχει τόσα σκρατς όσα δεν έχουν ούτε φωτογραφίες 80 χρόνων!

    Είμαι χαρούμενος που έχω φωτογραφία του ’90 ή ’91 τραβηγμένη στην παραλία της Θεσσαλονίκης από φωτογράφο με το κλασικό τριπόδι και την κουκούλα, κομμένη κυματιστά. Εξ αρχής έδειχνε αρχαία και την αγαπώ πολύ.

  174. Αγάπη said

    και εδώ μια σειρά ευφάνταστες φωτογραφίες, λίγο ως σχόλιο στον Aerosol τού 173 🙂

  175. Avonidas said

    http://luben.tv/wp-content/uploads/2015/05/fb5.png?70306a

  176. 172 θέλω να είμαι πιο αισιόδοξος. Ο Γουτεμβέργιος την Αγία Γραφή πρωτοτύπωσε αλλά δες τι έγινε με τα βιβλία πόσες ιδέες και γνώση μπόρεσε να κυκλοφορήσει η ανθρωπότητα

  177. # 167

    Απ’ όσα ξέρω στο Χάνι της Γραβιάς προσεκλήθη να αναλάβει την αρχηγία σαν πιο εμπειροπόλεμος ο Ανδρούτσος με τα τριάντα παληκάρια του από τους 250 που ήταν ήδη μέσα με αρχηγό τον Μητρόπουλο

  178. Η ιστορία της Κόντακ έχει ενδιαφέρον σαν κλασικό παράδειγμα της δημιουργικής καταστροφής που αλλάζει (μεταλλάσσει) διαρκώς το επιχειρηματικό τοπίο αλλά και όλον τον υπόλοιπο κοινωνικό περίγυρο στην ελεύθερη οικονομία.

    Η Κόντακ γεννήθηκε στο Ρότσεστερ της πολιτείας της Νέας Υόρκης, σχετικά κοντά (μιάμιση ώρα οδήγημα) στους καταράκτες του Νιαγάρα. Στις δόξες του ήταν βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο, στρατηγικά τοποθετημένο στις όχθες της λίμνης Οντάριο. Ιστορικές εταιρείες, όπως η Ζήροξ (φωτοτυπικά) και η Μπαουσ εντ Λομ (με τα Ρέιμπαν) ξεκίνησαν από κει, και με τα χρόνια μάλλον συμπλήρωσαν τον κύκλο τους.

    Η Κόντακ, κάποτε ο μεγαλύτερος εργοδότης στο Ρότσεστερ, είναι πλέον πολύ μικρή έως ανύπαρκτη (αν και η θυγατρική Ήστμαν Κέμικαλ επιβιώνει αλλού αρκετά καλά, ως μέλος μεγαλύτερου ομίλου χημικών προϊόντων). Θυμάμαι πριν κανα-δυο χρόνια την οριστική διακοπή της παραγωγής από την Κόντακ του Έκτακρομ, ίσως του πιο ιστορικού έγχρωμου φιλμ, με το οποίο έχουν τραβηχτεί εμβληματικές φωτογραφίες.

    Στο Ρότσεστερ, ο μεγαλύτερος εργοδότης για κάποιο διάστημα ήταν το ομώνυμο πανεπιστήμιο, και σήμερα ο τομέας που προσφέρει την μεγαλύτερη ανάπτυξη σε θέσεις εργασίας είναι η ιατρική βιομηχανία, φαινόμενο που παρατηρείται ευρέως στις ΗΠΑ – ίδια πορεία ακολούθησε το Πίτσμπουργκ, μετά την συρρίκνωση της χαλυβουργίας (πλήγμα, αλλά η πόλη έγινε και πολύ καθαρότερη) το Μπάφαλο, Κλίβελαντ, Σινσινάτι, κ.α. Και στο Χιούστον ακόμα, όπου η βιομηχανία της ενέργειας παραμένει κραταιά, ο μεγαλύτερος εργοδότης, τα τελευταία χρόνια, είναι πλέον η ιατρική βιομηχανία (όθεν πετρέλαιο στα 50 δολλάρια πονάει πολύ λιγότερο απ’ ότι το ’80, που είχαν κλάψει μανούλες…), με εστία ένα τεράστιο ιατρικό κέντρο, που μάλιστα επεκτείνεται ραγδαία, και άλλα δορυφορικά. Για υγειή οικονομική ανάπτυξη.

  179. 173. Και εσύ έχεις τα δίκια σου παρόλο που θα σου θυμίσω ότι ο προιοστορικός άνθρωπος στα σπήλαια όταν ζωγράφιζε τη μούντζα του στον τοίχο με φούμο μια selfie μας άφηνε…Είμουν και εγώ εδώ!!! Μια δήλωση ματαιοδοξίας ίσως αλλά υπαρκτή και στις εκατομύρια selfies του σήμερα. Οπτικός ο πολιτισμός μας σήμερα . Οπτικά και τα σκουπίδια του. (Πάντως τη μούντζα του προιστορικού την θαυμάζουμε ως τέχνη)

  180. 177 Οι εθελοντές αυτόχειρες δεν έρχονται με πρόσκληση

  181. 177 Οι Γαλαξιδιώτες αγωνιστές υπό την αρχηγία του καπετάν Μητρόπουλου ήταν οι, Νικόλαος Κύρκος, Μιχάλης Ραυτόπουλος, Φίλης Ζυγούρης, Βασίλειος Ζεγκίνης, Δημήτριος Πρεβεζάνος, Χριστόφορος Μπεσίρης, Λουκάς Σταύρος, Παναγιώτης Νίκος, Νικόλαος Μιχαλόπουλος, Σπύρος Βλαχοθανάσης, Χαράλαμπος Ανάγνος, Γεωργάκης Μπόκολος, Νικόλαος Κοτσιάνος, Ευστράτιος Αργαλιτός, Γιάννης Κορφιάτης, Αγγελής Τσιπούρας, Μήτρος Κολομπιώτας, Γιάννης Μπαμπάτσικας, Νικήτας, Στάθης Σκέτος, Ψιλοθεοχάρης, Κωνσταντίνος Παπαντώνης, Θανάσης Μυλωνάς ή Βλασσόπουλος, Μήτρος Τσαπλαρής, Κωνσταντίνος Μπούδρης, Αναγνώστης Χαλέτσος και Τσίτσος Σταματοδήμος (αυτοί δεν είναι με τίποτε 250). Πάντως είναι γνωστοί με τα ονόματα τους και οι 118 που μπήκαν στο Χάνι ακολουθώντας τον Οδυσσέα στο χορό.

  182. Πέπε said

    @173: > > Το να είσαι -ας πούμε- σε συναυλία και να χάνεις την προσωπική σου συμμετοχή/μέθεξη προσπαθώντας να καταγράψεις σε κινητό ή και τάμπλετ (!) τα δρώμενα προσδωκόντας στην επιτυχία της ανάρτησης στο youtube (και ενοχλώντας τους πίσω που δεν βλέπουν) είναι θλιβερό.

    Επί της αρχής συμφωνώ κάργα. Αλλά ειδικά για τα τάμπλετ, είναι κοινωνικό έργο, όταν έχει τόσο κόσμο ώστε δε βλέπω, να βλέπω τουλάχιστον την αναμετάδοση από την οθόνη που κρατάει κάποιος μπροστά μου σηκωμένη πιο ψηλά από το κεφάλι του. 🙂

  183. # 180
    όταν σε έχουν αποκηρύξει φίλοι κι εχθροί έρχεσαι τρέχοντας και αποκαθιστάς την φήμη σου. Από το 85 περίπου υπάρχουν τα ονόματα όσων ήταν στο Χάνι της Γραβιάς, έχουν βρεθεί από τα αρχεία και γράφτηκαν μαζί με την αναστήλωση που έγινε. Αλλη ιστορία έμαθα κι εγώ στοσχολείο κι άλλη προκύπτει από τα αρχεία.

  184. Μαρία said

  185. marulaki said

    Coachella and Lollapalooza ban selfie sticks

  186. # 181

    Αυτοί είναι οι Γαλαξιδιώτες όπως προκύπτει και από τα επίθετά τους, το σώμα όμως του Μητρόπουλου είχε συνολική δύναμη 250 ανδρών προφανώς από τα γύρω χωριά

  187. Corto Maltese said

    164
    Κρίμα! Στερούμαστε κεφάλαιο από την εθνική μας κληρονομιά! Οι γιάνκηδες έχουν φωτογραφίες του κάθε κατσαπλιά Μπίλυ δε Κιντ. Εμείς για τέτοιους μεγάλους ήρωες σχεδόν τίποτα.

    Υ.Γ. Ευτυχώς ο λήσταρχος καπετάν Γκαντάρας και το πρωτοπαλλήκαρό του ο Περικλής Παπαγεωργίου στις αρχές του 1920 είχαν την «ματαιοδοξία» να καλέσουν θαρραλέο φωτογράφο στα λημέρια τους και έτσι σώζονται λίγες φωτογραφίες της θρυλικής εποχής της ληστείας του μεσοπολέμου. Η σωζόμενη φωτο του Γιαγκούλα είναι αμφισβητούμενης γνησιότητας.

  188. Πάνος με πεζά said

    @ 167, 177 κ.α. : To Χάνι της Γραβιάς νομίζω ότι έγινε σαν σήμερα (δεν ξέρω αν το είπατε). Κι όπως έλεγε και το ανέκδοτο, μόλις το πλησίασε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος, είπε «Hello, honey !»

  189. Πάνος με πεζά said

    @ 182 : Κράτα κι εσύ ένα νεροπίστολο !

  190. Κόντακ είχα ακούσει ότι δε σημαίνει τίποτα, είναι μια φτιαχτή λέξη (και το τσέκαρα στη Βίκη)

    The letter k was a favorite of Eastman’s; he is quoted as saying, «it seems a strong, incisive sort of letter.»[26]

    He and his mother devised the name Kodak with an anagrams set. Eastman said that there were three principal concepts he used in creating the name: it should be short, easy to pronounce, and not resemble any other name or be associated with anything else.[2
    ____________
    Photography Traveler,
    πρέπει να παραδεχτείς οτι τα σέλφι είναι συνήθως καλύτερα από τις αναμνηστικές φωτογραφίες που έβγαζε ο κόσμος παλιά και που έκαναν οι περισσότεροι το υπ.Αριθμ 1 λάθος της αναμνησικής φωτογραφίας: Έβγαζαν τον άνθρωπο πολύ μικρό. Πηγαίναν πολλά μέτρα πίσω ,για να μπάσουν μέσα στο πλάνο και την Πυραμίδα κι ο άνθρωπος έβγαινε ψείρα.

    Τωρα η μανία να βγάζουμε οι ίδιοι το πρόσωπό μας γκρο, κοινωνιολογικά κάτι πρέπει να δείχνει…
    __________________

    Με τα κινητά-φωτογραφικές σε συνδυασμό με το διαδίκτυο έχουν συμβεί και άλλες κοσμογονικές αλλαγές τα τελευταία χρόνια.Φανταστείτε.Δυο δισεκατομύρια φωτογράφοι και οπερατέρ κινηματογραφούν και φωτογραφίζουν οτι κινείται πάνω στον πλανήτη και το δημοσιεύουν . Τις ίδιες πιθανότητες να πιάσει το σπάνιο, περίεργο, αστείο πλάνο δεν τις έχει κανένας φωτογράφος, κανένας ντοκυμαντερίστας. Κανένας κωμικός. Ο Τσάπλιν έκανε 70 και 80 λήψεις μια κίνησης να πετύχει το σωστό τάιμινγκ Μόνο που εκείνου ήταν κάτι παραπάνω, ήταν Τέχνη.

    Όμως αν η χοντρή γάτα που πηδάει και πέφτει, βγάζει γέλιο, τι άλλο θες;

    Τωρα πια δεν υπάρχει τηλεοπτική εκπομπή επικαιρότητας, ακόμα και οι ειδήσεις, ή κωμικές εκπομπές, χωρίς πλάνα από το Ιντερνετ. Δεν το κάνει μόνο ο Λαζόπουλος, το κάνουν όλοι, κι εδώ και έξω.

    Και μια που μιλάμε για Τέχνη, Οικονομόπουλος:

    Απ’ την άλλη, φανταστείτε να μην υπήρχε το πλανάκια από το μπαλκόνι που δείχνει να σκοτώνεται ο Γρηγορόπουλος…

  191. aerosol said

    @179:
    Καταλαβαίνω την οπτική αλλά δεν νομίζω πως απαντά σε αυτό που θίγω. Δεν αγγίζω κάποια αόριστη ηθική πλευρά (πχ, ματαιοδοξία) αλλά την επικράτηση μιας συμπεριφοράς ως αναπόσταστο μέρος την καθημερινότητας και απαραίτητο για την αυτοεκτίμηση. Ο προϊστορικός άνθρωπος δεν ζωγράφιζε την μούτζα του δέκα φορές την ημέρα, κάθε μέρα. Αν το έκανε κάποιος (!), δεν θα είχε να κερδίσει σε αποδοχή και κοινωνικό κύρος από τα μέλη της φυλής του -αυτά ασχολούνταν να βρουν τροφή και τα χρειαζούμενα, δεν είχαν ενέργεια να σπαταληθεί σε συνεχή μουτζοπαρασκευή.
    [Αλλά η προϊστορική τέχνη είχε και μαγική σημασία που τώρα εκλείπει]

    Και αυτοφωτογράφηση υπήρξε από παλιά και καταγραφή. Αυτό που δεν υπήρξε παρά πρόσφατα ήταν η συνεχής αυτοφωτογράφηση και η συνεχής καταγραφή εις βάρος του βιώματος. Δεν είμαι προφήτης για να ξέρω που θα οδηγήσει αυτό τις κοινωνικές σχέσεις και διστάζω να κάνω δυσοίωνες προβλέψεις. Αλλά ξέρω πως σηματοδοτούν απόσταση από αυτό που συμβαίνει (το παράδειγμα της συναυλίας είναι συχνό και ενδεικτικό). Αυτή η απόσταση έχει ψυχολογικές συνέπειες που ψιλοφαίνονται και θα φανούν περισσότερο αργότερα.

    Ήδη στις ΗΠΑ είναι μάλλον διαδεδομένο σε σχολιαρόπαιδα να στέλνουν στο κορίτσι που τους αρέσει όχι ραβασάκι αλλά φωτό των γενννητικών τους οργάνων (dick pics, έτσι για να γεμίζει ο Σαραντ περίεργα searches στο ιστολόγιο!). Δεν ζούμε κάποια σεξουαλική απελευθέρωση, είναι τα ίδια παιδιά που θα κοκκίνιζαν να αρθρώσουν λέξη μπροστά στο αντικείμενο του ενδιαφέροντός τους. Αλλά η μεσολάβηση συσκευών και μέσων βοηθά στην αποπροσωποποίηση του άλλου -και δεν σε μαθαίνει πώς να τον βλέπεις ως πρόσωπο και να φλερτάρεις σύμφωνα με τις ανάγκες του. Δεν λέω «πάει, χάλασε ο κόσμος!» αλλά… κάτι αλλάζει σημαντικά -και δεν βλέπω να πάει προς το πιο λειτουργικό και άμεσο.
    Ασφαλώς αυτό δεν σημαίνει πως δεν εκτιμώ απεριόριστα υπολογιστές και ίντερνετ και τις εκπληκτικές χρήσεις τους (ίσως λιγότερο τα κινητά). Πάντως παρατηρώ πως η πλειοψηφία δεν παίρνει χαμπάρι τις απίστευτες δυνατότητες και αυνανίζεται (κυριολεκτικά και μεταφορικά) στις παρυφές του όλου θαύματος.

    @175: 🙂

  192. Jimakos said

    @42, Πάνο

    Το αρχείο του Μεγαλοκονόμου πέρασε στα χέρια της γυναίκας του ενός από τα αδέρφια (του Κώστα νομίζω), αλλά το μεγαλύτερο μέρος καταστράφηκε σε πυρκαγιά το ’50,

    Μια ιδιαίτερη κατηγορία σέλφι είναι και η διαστημική (στην κυριολεξία), με τα πρωτεία να τα έχει ο Μπαζ Όλντριν αν θυμάμαι καλά, ωστόσο δεν θυμάμαι αν ήταν πάλι ο Όλντριν ή ο Άρμστρονγκ αυτός που έβγαλε την πρώτη φώτο μετά την πρώτη προσελήνωση.

    Επίσης για τους πιο γνώστες, ισχύει αυτό που λένε, οτι μια Χάσελμπλαντ είναι (ή έστω ήταν) το πιο ακριβό σκουπίδι που αιωρείται στο διάστημα (κάμερα που έφυγε από τα χέρια αστροναύτη σε κάποια αποστολή) ;;

  193. leonicos said

    Έχεις καταντ’ήσει προσωπική πληγή. Τελευταίως τα άρθρα σου θέλουν 4-7 μέρες για ν’ αξιοποιηθούν πλήρως. Το σημερινό θέλει ένα μήνα. Είναι δύσκολο να σε παρακολουθήσουμε πια!

  194. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    128,131.Γεια σου Σπίραλε.’Εμορφος και γλυκύς ήταν ο Κ.Μ. ως το τέλος.
    Τώρα μόνο ξαναμπήκα στο ιστολόγιο και είδα ότι ξέχασα,ενώ για το Μπαλάφα και τις τελευταίες φωτό με δολοφονημένο τον Τσε που βρέθηκαν πρόσφατα ήθελα κυρίως να πω νωρίτερα,αλλά βλέπω έβαλε η Μαρία την πιο χαρακτηριστική στο σχ. 184.
    http://www.koutipandoras.gr/article/126056/deite-anekdotes-fotografies-toy-tse-poy-vrethikan-krymmenes-se-koyti-poyron-photos
    Για σένα,τον παλιό φωτογράφο υπηρεσίας εδώ,το Blow-Up, από τις ταινίες που αγαπήσαμε

  195. Παναγιώτης Κ. said

    1970.Από Γιάννενα στην πρωτεύουσα για σπουδές.Η μοναδική συμβουλή του πατέρα προς τον 18-άρη γιο.
    Να αποφεύγεις τις κάμερες (=φωτογραφικές μηχανές).
    Μου είχε φανεί αστεία η κουβέντα αυτή. Διαπίστωσα ότι είχε δίκιο ο πατέρας μου μετά πέντε χρόνια με την πτώση της δικτατορίας. Έμαθα λοιπόν ότι αποτελούσε πρακτική της αστυνομίας να φωτογραφίζει τις διάφορες συγκεντρώσεις και με μεγεθυντικό φακό, έψαχνε για τα πρόσωπα που την ενδιέφεραν!

  196. 190 Ιάκωβε δεν έχω κανένα πρόβλημα με τις seflie . Από την άλλη η έκρηξη των selfie δεν λέει κάτι κοινωνιολογικά . Όλοι οι φωτογράφοι στην ιστορία της φωτογραφίας έβγαζαν αυτοπορτραίτα εκτός από κανά δυο τρείς σαν τον Μπρεσόν. Απλά στις μέρες μας ο καθένας είναι φωτογράφος λόγω κινητών κυριώς αλλά και ψηφιακών εφαρμογών οπότε μιλάμε όντως για δις φωτογραφίες

  197. Σωτήρς said

    Gpointofview

    Φέτος μια συγχωριανή σου η Κάτια Σταντζούρη, 19 χρονών πήγε στον παγκόσμιο διαγωνισμό της Sony.
    http://worldphoto.org/images/image/1078553/?FromUrl=%2Fsearch%2Fimages%2F%3FKeywords%3Dkatia+stantzouri%26page%3D1

  198. Jimakos στο 192 (τέλος)

    12 Χάσελμπλαντ έμειναν για πάντα στο φεγγάρι. Χωρίς τις γεμιστήρες των φιλμ, εννοείται…

    http://en.wikipedia.org/wiki/Hasselblad#Hasselblad_cameras_in_space

    Ο Μπάζ Ώλντριν στην πρώτη σπέις σέλφι

    Και ο ίδιος, πολλά χρόνια αργότερα, όταν τον πλησιάζει απροειδοποίητα ένας λαλημένος με κάμερα, ο οποίος τον ρωτά για το αν όντως προσγειώθηκαν στη Σελήνη ή αν είναι όλα συνωμοσία.

  199. 191 Αυτοεκτίμηση Αυτοπορτραίτο Αυτοικανοποίηση τα τοποθετείς πολύ ωραία τα ζητήματα. Αλλά είναι βαθιά φιλοσοφικά νερά και δεν έχω έτοιμη απάντηση γιατί φοβάμαι ότι θα βγάλω μπουρμπουλήθρες.

  200. atheofobos said

    157 -161 -165
    Οι κασέτες ήταν στα τέλη της 10ετιας του 60 στις kodak instamatic
    https://www.google.gr/search?q=kodak+instamatic&espv=2&biw=1268&bih=593&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=wfFMVePQLIuxsQGf6oCoAw&ved=0CB4QsAQ
    H πρώτη φωτογραφική μηχανή που απέκτησε η οικογένεια την δεκετία του 50 ήταν μια Αgfa clack που έπαιρνε ένα φιλμ σε καρούλι των 8 φωτογραφιών και στο κλασσικό μέγεθος των τότε φωτογραφιών.
    https://www.google.gr/search?q=agfa+clack&espv=2&biw=1268&bih=593&tbm=isch&tbo=u&source=univ&sa=X&ei=9O9MVYfMFeehyAPproDoAw&ved=0CB4QsAQ

  201. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα, μόλις επανήλθα!

    Ο Τζι έστειλε φωτογραφίες ενός «μαύρου κουτιού» Κόντακ που έχει:

    και

  202. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    100 χρόνια Leika
    http://portfolio.news247.gr/100-leica

  203. sarant said

    121 Αυτό συνήθως το λένε για κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο, συνήθως πολιτικό, π.χ. ΓΑΠ

    124 Εντυπωσιακό!

    129 Τη λεπτομέρεια με το ιταλικό φιλμ δεν την ήξερα!

    138 Ακριβώς!

    146 Το λέγαμε κι εμείς: βγάζει φωτογραφία ή φωτογραφίζει

    153 Αυτό το έχω ακούσει κι εγώ -αλλά τότε γιατί όχι και στη Βόρεια Αφρική.

    172 Ωραία αυτή η βελτίωση της ρήσης με το σκοινί…

  204. sarant said

    193 Τι εννοείς «να αξιοποιηθούν πλήρως»;

  205. Παναγιώτης Κ. said

    Ταξίδι στην Ελβετία άλλος και να φωτογραφίες στο fb! Απάντηση του άλλου από την Σκωτία και τελειωμό δεν έχει αυτό το γαϊτανάκι. Μου φαίνεται ότι οι άνθρωποι αρέσκονται να εκθέτουν την …ευτυχία τους.

  206. Η φωτογραφία του νεκρού μπορεί να έχει και πολιτικές προεκτάσεις.
    Μια τέτοια περίπτωση είναι και η φωτογραφία από ότι απόμεινε από τον Ρώσο αστροναύτη Vladimir Komarov, ο οποίος ουσιαστικά θυσιάστηκε για ένα καπρίτσιο του Μπρέζνιεφ το 1967.
    Ο ίδιος γνώριζε ότι οι πιθανότητες να γυρίσει ζωντανός ήταν ελάχιστες, και είχε ζητήσει η κηδεία του να γίνει με ανοικτό φέρετρο ώστε οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι που τον έστειλαν στον θάνατο, να “θαυμάσουν” το έργο τους…
    http://rarehistoricalphotos.com/remains-astronaut-vladimir-komarov-man-fell-space-1967/

  207. Παναγιώτης Κ. said

    @131.(Spiral) Αφέθηκα για πολλή ώρα να κοιτάζω την φωτογραφία αυτή και να τη θαυμάζω!

  208. Γς said

    Βλέπω στις ειδήσεις την Μπακογιάννη να μπαίνει με αέρα στο Γραφείο του ΠτΔ, να κοιτάζει τα έπιπλα και να λέει [περίπου]:

    -Αλλα της Πρόεδρε! Αλλαγές;
    Κι ο Πρόεδρος να τα έχει χάσει. Να τρέχει πίσω της και
    -Οχι, ο καναπές.

    Και τέτοια 😉

  209. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    70 χρόνια από την τελευταία μάχη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στο Βερολίνο, φωτογράφος του Ρόιτερς απαθανατίζει τα ίδια σημεία με την ίδια μηχανή!…

  210. 203 για το 153….γιατί Νικοκύρη στην Βόρεια Αφρική έχει σκόνη που εμποδίζει την διαύγεια. Ενώ τα μελτέμια του Αιγαίου τα κάνουν όλα αστραφτερά. Καλά δεν είμαι κανένας Ελληναράς αλλά την Ελλάδα ξέρω την Ελλάδα μαρτυράω (όχι ότι με χαλάει η Ρώμη ή Νίκαια ή η Βαρκελώνη, έστω η Κωνσταντινούπολη)

  211. 201 αυτό το μαύρο κουτί είναι η δευτερη γενιά Kodak με την ονομασία KODAK BROWNIE βγήκαν πάρα πολλές παραλλαγές από το 1900 μέχρι το 1930 κάτι

  212. sarant said

    210 Δεκτό.

  213. Παρόλο που πρέπει να παραδεχτώ ότι δίνει εντυπωσιακότερα χρώματα σε ανατολές και δύσεις…η σκόνη

  214. 203 για 129 για το ιταλικό φίλμ το αναφέρει και εδώ http://www.academia.edu/7453037/K%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%86%CE%B1%CF%82_%CE%A0%CE%B5%CF%81%CE%AF_%CE%A6%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CE%AE_%CE%97_%CE%B4%CF%85%CF%83%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%B9%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%B1%CF%82_%CF%83%CE%B5_%CE%BC%CE%B9%CE%B1_%CE%B5%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%B7_%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B7_%CE%A4%CE%AD%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%BF_1987_ Εγώ δεν θυμάμαι αν το είχα ακούσει σε συνέντευξη ή από τον ίδιο στις 2-3 φορές που είχα την τιμή να τον συναντήσω με το δέος του μαθητή προς τον μεγάλο δάσκαλο

  215. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Στην αναφορά για τον Μπαλάφα,γίνεται λόγος για τρία είδη φωτ. μηχανών της εποχής.
    Μαζί τους οι ξένοι είχαν μια μικρή φωτογραφική μηχανή Μπράουν της Κόντακ. απλή και εύκολη στο χειρισμό, για να φωτογραφηθούν.
    Όταν σπούδαζε στα Ιωάννινα, κατάφερε ν’ αγοράσει μια Τζούνιορ Κόντακ πουλώντας και το ρολόι του για να συμπληρώσει το ποσό. Την εποχή που βρισκόταν στην Ιταλία, αντικατέστησε τη μηχανή του με μία Ρομπότ.

  216. 215 Έφη για τις BROWNIE είπαμε (μάλλον μπράουνι πρέπει να τις λέμε και όχι Μπράουν). Οι Kodak Junior ήταν οι πρώτες σοβαρές ευκολομεταφερόμενες φωτογραφικές μηχανές με φυσούνα και ρυθμιζόμενο φακό με διαφραγματικό κλείστρο και καρέ 6χ9 cm που έπαιρναν φίλμ ρολό 70mm τύπου 620 που αργότερα γέννησε τα 120 και 220 ρολό φιλμ….με εξαιρετική ποιότητα. Οι robot ήταν γερμανικές κάμερες που έπαιρναν το στάνταρ κινηματογραφικό φιλμ 35mm όπως και η Leica. Oι πρώτες που σχεδιάστηκαν το 1930 είχαν τετράγωνο καρέ 24χ24mm στη συνέχεια έβγαλαν και μοντέλα 24χ36 αλλά και μισού καρέ 18χ24 και διάφορες άλλες εκδοχές πάντα από το ίδιο φιλμ το 35mm

  217. Γς said

    131:

    >Σταδίου & Αιόλου, Δεκέμβριος 1960

    Σ αυτό ακριβώς το σημείο, 1980:

    Καλοκαίρι μεσημέρι και απεργία των τρόλεϊ. Και ο κόσμος που είχε γεμίσει το πεζοδρόμιο είχε κατέβει κάνα δυο μέτρα και στην άσφαλτο.

    Κοιτάζουν τη γωνία της Αιόλου περιμένοντας το λεωφορείο από την Πατησίων.
    Και βλέπουν να σκάει από την Αιόλου ένα φολκσβάγκεν που οδηγούσε ο Γς.

    Τους βλέπω και κάνω τάχα μου ότι μιλάω με το φίλο μου δίπλα το Βασίλη ενώ κατευθύνομαι κανονικά στη δεξιά λωρίδα της Σταδίου.

    Με βλέπουν ότι δεν τους βλέπω και ότι θα πέσω πάνω τους.
    Και οι πρώτοι κάνουν πίσω έντρομοι και πέφτουν στους δεύτερους κι εκείνοι στους πιο πίσω.

    Κι έγινε ένα ντόμινο να το πιεις στο ποτήρι!

  218. Γς said

    131, 217:
    Κι άλλες παραλλαγές σ’ ένα θέμα του Παγκανίνι, ουπς του Μπαλάφα

  219. Ήρα Ήρα Γηραιός said

    δεν διάβασα κανέναν σας όμως να τιμά την Polaroid (την μόνη φωτογραφική μηχανή που σού επέτρεπε την κατ’ οίκον πορνογραφία χωρίς να δίνεις λογαριασμό πουθενά, παρά μόνο στο ακριβό της φιλμ)

  220. Γς said

    215:

    Από το λίκνο της Εφης για τον Μπαλάφα:

    >Το 1942 συνελήφθη και πέρασε στο Μεσολόγγι ιταλικό στρατοδικείο, όχι για κάποια σημαντική πράξη αντίστασης, αλλά από μια «απροσεξία», όπως λέει ο ίδιος: Από κάποιους Αλβανούς μαυραγορίτες είχε αγοράσει ένα ασφράγιστο τρανζίστορ.

  221. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    216.ναι,παρόλο που το γράφει Μπράουν,κατάλαβα ότι πρέπει να ήταν Brownie που λέγατε.Ευχαριστώ για τις πληροφορίες.Πολύ γοητευτική αυτή η αναφορά στην εξέλιξη των φωτ.μηχανών.’Εχω λιγάκι εμπειρία από κουβέντες οπερατέρ και σκηνοθετών και πάντα μιλούσαν για τις παλιότερές τους μηχανές με ευλάβεια και τρυφερότητα .Και ζούμε πια την εποχή που γίνονται ταινίες με ψηφιακή κάμερα.

  222. 219 Το οποιοδήποτε ασπρόμαυρο φιλμ που μπορούσε ο καθένας να επεξεργαστεί εύκολα και φθηνά μόνος του είχε δώσει αυτό το «δικαίωμα» δεκαετίες πριν. Από τις αρχές του 19ου αιώνα πολλά ξενοδοχεία σε πολυτελή θέρετρα είχαν σκοτεινούς θαλάμους όπου μπορούσαν οι φιλοξενούμενοι να επεξεργαστούν τα φιλμ τους. Η polaroid ήταν όμως μια επίσης μια ιστορία επιχειρηματικής επιτυχίας…η πορεία της μετοχής της τα πρώτα χρόνια μοιάζει με την πορεία της μετοχής της google. Χάρη στον Land που η κόρη του δεν είχε υπομονή να περιμένει να δει τις φωτογραφίες αφού τις εμφάνιζε και τις τύπωνε ο πατέρας της στο σκοτεινό θάλαμο.

  223. …και του έδωσε την ιδέα για τις αυτοεμφανιζόμενες φωτογραφίες

  224. cronopiusa said

    1916. Gumendzé (Γουμένισσα) Κιλκίς.

    φωτογραφίες της Ελλάδας την περίοδο 1870-1930

    Hubert Pernot, 1898-1900, Πλατεία Ομονοίας

    «Ο φωτογράφος των Τρικάλων » Βασίλης Κοσμόπουλος

  225. 221 Η φωτογραφία για αρκετές δεκαετίες ειδικά τις πρώτες ήταν χειρονακτική τέχνη ήθελε και μαστοριά πέρα από την αισθητική. Πολλοί φωτογράφοι έφτιαχναν μόνοι τους από τις μηχανές, τις φωτοευαίσθητες επιφάνειες (φιλμ) τύπωναν μόνοι τους τις φωτογραφίες, έφτιαχναν μόνοι τους τις συνταγές για τα χημικά της επεξεργασίας με κάθε είδους πατέντες. Για παράδειγμα αυτοί οι πλανόδιοι φωτογράφοι που δεν ήταν τελικά πλανόδιοι (για τους οποίους μας μίλησε ο Πάνος σήμερα που υπήρχαν για δεκαετίες στις πλατείες των ελληνικών πόλεων, οι περισσότεροι είχαν μηχανές ιδιοκατασκευές που ήταν και σκοτεινοί θάλαμοι ημέρας στο ίδιο ξύλινο κουτί, που μπορεί να είναι και ελληνική ιδιαιτερότητα ή τουλάχιστον μεσογειακή. Φαντάζεστε έναν άγγλο υπαίθριο φωτογράφο;

  226. Μιλήσατε για αυτοσχέδια φωτογραφική μηχανή και αυτοσχέδιο φιλμ (πλάκα);

    Εδώ έχει ένα καλό δείγμα, εξόριστοι στην Ανάφη που αφήνουν τα αρνητικά κρυμένα στο έπιπλο και τα ανακαλύπτει μια κοινωνιολόγος μετά από 70 χρόνια!

    https://athens.indymedia.org/post/271437/

  227. 226 Σκύλε βέβαια…αρκεί να έχεις νιτρικό οξύ και ασήμι (φτιάχνεις νιτρικό άργυρο που είναι φωτοευαίσθητος) και μπορείς να ευαισθητοποιήσεις οποιαδήποτε επιφάνεια…για συνδετικό υλικό μπορείς να χρησιμοποιήσεις οτιδήποτε οργανικό ή καλύτερα ζελατίνα (αυτή τη ζωική) ή λεύκωμα από αυγά. Η μηχανή μπορεί να είναι Pinhole φωτογραφική μηχανή χωρίς φακό και είσαι έτοιμος πρωτοπόρος φωτογράφος του 19ου αιώνα

  228. Νίκος Κ. said

    Βλέποντας τη σημερινή φωτογραφία του νικοκύρη, μου γεννήθηκαν δύο αντίθετες σκέψεις:

    -Που καταντήσαμε, ακόμη κι οι πιο οργισμένοι αναρχικοί υποκλίνονται στην κοινωνία του θεάματος
    – Ευτυχώς που οι περισσότεροι ασχολούνται με το να φωτογραφίζουν και δεν όρμηξαν κι αυτοί να δείρουν!

  229. Ταξιδιώτη, στο 227

    επειδή σε βλέπω νάσαι κάποιας ώριμης ηλικίας, θυμάσαι το γέρο Μπουμπαγατζόγλου στην Κωλέττη 5, Εξάρχεια; Πριν 35 χρόνια μας έλεγε πώς τύπωναν φωτογραφίες στην Κατοχή, παίζοντας με το τσουκάλι της μάνας του, όπου μαγείρευαν τα χημικά. Και πώς ξέπλεναν τα τζαμιλίκια, που τάχαν κάνει «πλάκες».

    Κι εμείς μέναμε χαζά και ακούγαμε σαν σφουγγαράκια. Όχι πως δεν μούχουν μπει ιδέες για μια κάμερα ομπζκούρα κι έναν ψηφιακό σένσορα, λέμε τώρα…

  230. 228, Νίκο Κ.

    γκούγκλισε riot porn και τα λέμε! 😉

  231. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Το άρθρο έγινε καταπληκτικό χάρη στα σχόλιά σας, και του Ταξιδιώτη αλλά και όλων των άλλων!

  232. 229 Ναι είμαι σεβάσμιος πια και με μούσι. Με ένα καπάκι σώματος με την κατάλληλη τρύπα είτε σε μια mirrorless είτε σε μια dslr έχεις μια κανονική pinhole. Αν θέλεις να μάθεις πως θα κάνεις εύκολα μια τρύπα pinhole με κατάλληλη εστιακή απόσταση για την ψηφιακή δες και εδώ http://www.photographyinfo.gr/photography/articles/pinholephotography/index.html μάλλον καλύτερα εδώ http://www.fotoart.gr/arthra/pinhole/index.html

  233. Και πριν από λίγο

  234. Ενα παλιό μου κείμενο σχετικά με την φωτογράφιση του επαρχιώτη πολιτικού, τις εποχές που το κουστούμι ήταν δύσκολο :

    Το ξεφτισμένο στις ραφές πουκάμισο
    – Μετάξι είναι, χώστο μεσ’ στο καβάλο

    Κουμπί δεν έχει το κολλάρο
    αλλά το σφίγγει η γραβάτα.
    Κι’ η τρύπα απ’ το τσιγάρο
    ούτε που φαίνεται.

    Σακάκι σμόκιν
    και ταινία θαλασσιά
    διαγώνια στο στήθος

    Παράσημο στο πέτο
    Λεκές δερματικός
    καφέ
    στο πάνω μέρος του λαιμού
    -Υπάρχει το φουλάρι, σκέπασέ τον.

    Στη μέση ο ζωστήρας
    Φτηνός κροκόδειλος
    Η τσάκιση στο παντελόνι
    Αυτή μετράει

    ά ψ ο γ η.

    Πενθούντα νύχια άκοφτα
    -Βάλε τα χέρια μεσ’ στις τσέπες
    Ρολόϊ σταματημένο
    -Κανένας δεν ρωτά την ώρα !

    Καπέλλο επίσημο και δανεικό
    – Μα να φοράμε ψηλό καπέλλο
    και νάμαστε ξυπόλυτοι ;;
    Φωτογράφε, μη πάρεις τα πόδια !

    Η στάση του κορμιού
    τα πάντα καθορίζει
    – Εξω το στήθος !
    μέσα το πηγούνι !

    Χαμογελάστε, παρακαλώ…

  235. Γς said

    234:
    Ωραίο.

    >Κι’ η τρύπα απ’ το τσιγάρο

    Αχ, αυτές οι καύτρες!

    Και στο Σουβενίρ της τάξης μας, ενας ένας φωτογραφία.
    Κι ένα σακάκι δυο φορές. Στη δικιά μου φωτό και στου ιδιοκτήτη.
    Κι από κάτω σχόλια.
    «Ο Γς είναι ένα κομμάτι χρυσάφι. Κάθε στιγμή του μυθιστόρημα ολκής» και άλλα τέτοια.

    Και πριν από καμιά 15αριά χρόνια σ ένα παλαιοβιβλιοπωλείο στο Μοναστηράκι το βρήκε μια δικιά μου.
    Κι άρχισε το χαζό να κάνει χαρούλες, λες και ανακάλυψε δεν ξέρω τι.
    Που τις κόπηκαν όμως απότομα όταν ρώτησε τον παλαιοβιβλιοπώλη για την τιμή.
    Εμ, μετά από τόσες χαρούλες…

  236. Γς said

    233:

    Τους είχα όλους φακελωμένους. Με τις εργασίες τους, τις επιδόσεις τους και τις παρατηρήσεις μου.
    Βέβαια στο Εκσέλ του καθενός υπήρχε και η φωτογραφία τους μιας και το φατσικό γραδάρισμα είναι το πιο αξιόπιστο.

    Ελα όμως που ζητούσα την άδειά τους πρώτα. Ετσι υπήρξαν μερικοί(ές) που αρνήθηκαν κι το σεβάστηκα [δεν γλίτωναν βέβαια].

    Και όσο θυμάμαι τα δικά μας, που πολλές φορές έπρεπε να γραφτούμε στα εργαστήρια προσκομίζοντας και μία φωτογραφία, από τα αυτόματα μηχανήματα συνήθως.

    Τα θυμάται κανείς αυτά τα μηχανήματα. Ενα κουβούκλιο ήταν. Εριχνες ένα τάλιρο και αναβόσβηνε το φλας 4 φορές.
    Τόσες ήταν κι η φωτογραφίες που σου έβγαζε, την μία κάτω από την άλλη.

    Σέλφι της εποχής μέ αστείες πόζες πολλές φορές

    . http://peopleandideas.gr/wp-content/uploads/2013/04/The_Big_Internet_Museum_2.jpg

  237. Γς said

  238. 237 Καλημέρα Γς Αυτός πρέπει να είναι ο Αndy Warhol που ανέβασες (Σα νάναι ο Πλεύρης στα νιάτα του είναι σε αυτές τις selfie)

  239. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Καλά τη Νέλυ…αλλά ούτε κάν το Γουόρχολ δεν ξέρει ο αχάππαρος;; 😆

  240. 239 Καλημέρα Νεο Kid επιμένω να μην τον προκαλείς γιατί θα μας ανεβάσει φωτογραφία να τα κουτσοπίνουνε μαζί στο Studio 54 και με καμιά 10 «δικές του» γύρω γύρω

  241. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Kαι δύο προσφάτως ανεπτυγμέναι φωτό,για το φιλάρα μου το Φυσικό!

  242. Γς said

    238:

    Ναι, αυτός είναι.
    Είχε πάθος με αυτές τις φωτό.

    Και με άλλες:

  243. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    Μου κάνει εντύπωση που κανείς δεν προβληματίστηκε για τη λαιμαριά με τα κλειδιά…είναι τα κλειδιά απ’τ αρμάρια που κρατάει τους ασφαλίτικους φακέλους;

  244. Γς said

    239, 240:

    Κωλύομαι λόγω ανατροφής και παιδείας να σας απαντήσω, αλλά μην νομίζετε ότι έχω οντιτίβ ντιμινιέλ λόγω του γαλλόφερνου επωνύμου μου.

    Σας ακούω τι λέτε.

  245. Νέο Kid L'errance d'Arabie said

    244. Την κλειδάλυσο, θα μάς πεις τί την θέλεις; ή είναι μυστικό κι αυτό σαν την πόρτα του Σατάνα;

  246. Γς said

    84:
    > δυο τρία περιστατικά της κάμερας που βιντεοσκοπεί από λάθος [και εξεπίτηδες]

    Σας υποσχέθηκα χτες.
    Αλλά μετάνιωσα. Δεν είστε ικανοί να εκτιμήσετε το λεπτό μου χιούμορ.

    Τεςπα, θα περιγράψω μόνο ένα.
    Προλαβαίνουμε;

    Η κυρά μου πάλι που ότι κουμπί βρει πρόχειρο το πατάει. εκτός από του τηλεφωνου της που το αφήνει ανοιχτό [και τα κουμπιά των πουκάμισων μου, που δεν τα ράβει].

    Στις φωτογρφικές μηχανές βιντεοσκοπεί όταν θέλει να πάρει μια φωτό και παίρνει ένα και μόνο ενσταντανέ ενώ υποτίθεται ότι βιντεοσκοπεί ένα γάμο.

    Ετσι έγινε και πέρυσι. Επαιρνε διάφορες φωτογραφίες από τα αξιοθέατα που μας έδειχνε στην πόλη του κάποιος γνωστός μας μέχρι που πήγα για πιπί μου.
    Ε, εκείνη τη στιγμή βρήκε την ευκαιρία ο άθλιος να της την πέσει.
    Βράχος όμως αυτή. Και να επιμένει αυτός, παρόλη την μαεστρία της τις αποκρούσεις.
    Τελικά δεν φάγαμε γκολ, μέχρι που επανήλθα στον αγωνιστικό χώρο.
    Και τι ωραία που το λέει ο μάγκας στο βίντεο:
    -Νάτον έρχεται!

    Είχε βιντεοσκοπίσει όλον τον αγώνα η φωτογραφική της μηχανή που κρατούσε στο χέρι της.

    Δεν άντεξα, το ανέβασα στο Γιουτιουμπ και το έθεσα υπόψη μερικών φίλων για να καταλάβουν πόσο δίκιο είχα όταν τους έλεγα τι κάθαρμα είναι.

  247. Γς said

    Θα σου πω.
    Είναι να μην πάθεις.
    Είχα μισό κιλό κλειδιά κάποτε που βάραιναν τον διακόπτη της μηχανής του αυτοκινήτου που μας άφησε στα καρακοβούνια βραδιάτικα.

    Ετσι αποφάσισα τότε να είναι μόνο το κλειδί της μηχανής στον διακόπτη και τα υπόλοιπα πάνω στο ταμπλώ [πως το λένε] του αυτοκινήτου. Στην αρχή ήταν ένα νήμα, μετά μια αλυσιδίτσα, μετά η λαιμαργιά, που γουστάρω

  248. 245 μπα τα κλειδιά του σκαραβαίου είναι αυτούνου ντε που δημιούργησε το περιβόητο Ντόμινο Σταδίου και Αιόλου για προφανείς λόγους λόγω ιστορικής αξίας έχει πολλά αντίγραφα. Τώρα και εγώ λόγω ανατροφής δεν θα πω γιατί τα κρεμάει με αλυσίδα στο λαιμό (ασε που ο Σκύλος στο 229 με είπε ώριμης ηλικίας και όπως λέει και η παροιμία στο σπίτι του κρεμασμένου κλπ)

  249. sarant said

    247 Ήταν και δική μου απορία αυτό.

  250. 233, μια που ήρθε στο προσκήνιο, ας βάλω κι αυτό:

    Μού συνέβη στο Μαπούτο (Μοζαμβίκη), όπου μόλις είχα τραβήξει μερικές φωτογραφίες στην Πλατεία Ηρώων, πριν καλά-καλά τελειώσω, μού την πέφτουνε – ευγενέστατοι βέβαια – κάτι φανταράκια απ’ τη διπλανή στρατώνα, ότι, τάχα μου, «απαγορεύεται», «χρειάζεται άδεια απ´ το υπουργείο, αλλιώς να τις σβήσεις», κλπ.

    «Πόσο κάνει να αγοράσω άδεια;» ρωτάω με νόημα, αλλά δεν πάμε πουθενά – είναι και η γλώσσα που δυσκολεύει: αγγλικά-ισπανικά-πορτογαλέζικα – οπότε καταλήγω «Να τις σβήσω!»

    Και πάνω που ανοίγω το iPad, τζουφ, τελειώνει η μπαταρία (δεν μού ‘χει ξανασυμβεί)!

    «Ασ´ το εδώ, και πήγαινε φέρε τον φορτιστή απ’ το ξενοδοχείο», μού λέει ο αρχηγός.

    «Κάθομαι εγώ, και μού τον φέρνει ο οδηγός μου απ´ το ξενοδοχείο», τού λέω.

    Αφού λοιπόν, μετά από κάνα δίωρο, έρχεται πίσω ο οδηγός μου με τον φορτιστή, και περιμένουμε στο δωμάτιο να φορτίσει το iPad, μπαίνει ο γενναίος, κοιταζόμαστε με νόημα, και ξέρω (κι αυτός) πως καθαρίσαμε.

    Το κλείσαμε στα 300 μετικάλ (κάπου 7-8 δολλάρια), του έδωσα πεντακοσάρικο, γιατί δεν είχα ψιλά, μού έδωσε ρέστα(!), γιατί «300 συμφωνήσαμε», και την έκανα με ελαφρά πηδηματάκια…

    Για το κόστος ενός εισιτηρίου σινεμά, δεν ήταν κι άσχημο το έργο που είδα λάιβ…

  251. 246, …τα κουμπιά των πουκάμισων μου, που δεν τα ράβει…

    Δεν έχει βρει ακόμα το κουμπί σου! 🙂

  252. spiral architect said

    Ο χώρος της επαγγελματικής φωτογραφίας-φωτορεπορτάζ είναι άκρως ανταγωνιστικός, ο δε καλλιτεχνικός αντίστοιχος άκρως ελιτίστικος. Το μεν πρώτο πνίγουν τα πνευματικά δικαιώματα των ενταγμένων σε πρακτορεία φωτογράφων, αφού τα δικαιώματα ανήκουν στα πρακτορεία, τα οποία ταυτόχρονα ανταγωνίζονται, αλλά και συνδιαλέγονται με τους ελεύθερους-freelancer φωτογράφους. Στον δε δεύτερο, η ευκολία των ψηφιακών εργαλείων επεξεργασίας αλλά και η άμεση θέαση των φωτογραφικών αποτελεσμάτων μέσω του διαδικτυακού sharing (fb, πλατφόρμες) έχουν ουσιαστικά εξαλείψει τις ατομικές εκθέσεις ταυτόχρονα απομυθοποιώντας τους πάλαι ποτέ γκουρού της καλλιτεχνικής φωτογραφίας, φέρνοντας στο προσκήνιο τους μέχρι πρότινος άγνωστους οι οποίοι οσονούπω μέλλον να καούν από την στιγμιαία λάμψη των επόμενων.
    Ενδεικτικά αναφέρω το μεγαλύτερο εν Ελλάδι φωτογραφικό φόρουμ το dpgr που μάζευε όλους τους παραπάνω, (κάποτε κι εμένα) όπου νήματα σχολιασμού καλλιτεχνικής φωτογραφίας έχουν κλείσει καθότι χυνόταν πολύ ψηφιακό μελάνι και αίμα, πολλοί «καλοί» και «κακοί» έχουν αποχωρήσει και το κάποτε εξαιρετικό αυτό πόρταλ (φυσικά με την παρότρυνση του ιδιοκτήτη και των διαχειριστών του) κατέληξε μόνο να κριτικάρει καινούργια μοντέλα φωτογραφικών μηχανών και φακών. 😦

  253. cronopiusa said

  254. cronopiusa said

    253
    Η υποδοχή της Αγίας Βαρβάρας στην Αθήνα
    και των ανθρακωρύχων στη Μαδρίτη τραγουδώντας Santa Bárbara bendita

  255. sarant said

    Φοβερές φωτογραφίες!

  256. cronopiusa said

    συγκλονιστικές φωτογραφίες του Μπεχράκη: Las fábricas fantasma de Grecia

  257. H selfie ως μέσον κοινωνικού δαρβινιζμού

    http://www.naftemporiki.gr/story/955983/rosia-anti-na-patisei-to-koumpi-gia-selfi-trabikse-ti-skandali

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: