Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Ένας επικούρειος στον καιρό μας

Posted by sarant στο 6 Οκτωβρίου, 2015


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η πεντηκοστή δεύτερη, και είναι η πρώτη του 11ου κεφαλαίου, που έχει ακριβώς αυτόν τον τίτλο, Ένας επικούρειος στον καιρό μας. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ. Βρισκόμαστε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με αρχές δεκαετίας του 60, στην Αθήνα. Πρέπει να πω ότι η σημερινή συνέχεια είναι κάπως μεταβατική, γι’ αυτό και πιο μικρή σε έκταση από ό,τι συνήθως.

mimis_jpeg_χχsmallΌταν ολοκληρώθηκε η δεύτερη έκδοση του Εγκυκλοπαιδικού Λεξικού (το 1964), αφού εξεδόθη και το Επίτομο Ορθογραφικό και Εγκυκλοπαιδικό, που οι συντάκτες το λέγανε Ορθοπαιδικό, ο Πασσάς θέλησε να συνεχίσει μόνο την έκδοση του περιοδικού «Ο Ήλιος», αλλά η μικρή του κυκλοφορία που πέτυχε στους πρώτους μήνες τον απογοήτευσε. Έτσι σταμάτησε τις εκδόσεις και απέλυσε όλο το προσωπικό εκτός από το γραφείο πωλήσεως των τευχών και των τόμων του Λεξικού. Στα δεκατέσσερα χρόνια που μεσολάβησαν, παράλληλα με τις εκδόσεις ο Πασσάς είχε ασχοληθεί και με το χρηματιστήριο, παίζοντας με ξένες κυρίως μετοχές. Έτυχε να έχει καλούς συμβούλους, ήταν ο ίδιος πολύ διορατικός ή απλώς τυχερός, το γεγονός είναι ότι από το παίξιμο με τις μετοχές, μετά το ’55-’58, τα κέρδη του ήταν πολλαπλάσια από όσα έβγαζε από την κύρια δραστηριότητά του. Στο τέλος μετακόμισε ουσιαστικά στη Γενεύη, στο χρηματιστήριο της οποίας κατά κύριο λόγο έπαιζε. Σημαντικό ποσοστό των κερδών του το επένδυε σε έργα τέχνης και κοσμήματα, δημιουργώντας έτσι μια τεράστια συλλογή, που αργότερα αποτέλεσε τον πυρήνα του Μουσείου Ανατολικής Τέχνης που φιλοδόξησε να ιδρύσει. Αλλά αυτά είναι μια άλλη ιστορία που δεν πρόκειται να μας απασχολήσει εδώ.

Για τον ποιητή, το κλείσιμο του «Ηλίου» δεν είχε οικονομικές συνέπειες. Είχε πλέον μια καλή σύνταξη, δικό του σπίτι και καμιάν υποχρέωση, μετά το γάμο του γιού του. Τα σημαντικά έσοδα από το Λεξικό αποτελούσαν περίσευμα, που το αποταμίευε. ‘Αλλωστε με τη γυναίκα του επί τέσσερις σχεδόν δεκαετίες είχαν συνηθίσει σε μια μετρημένη αλλά χωρίς στερήσεις ζωή. Ποτέ του άλλωστε δεν υπήρξε παραδόπιστος. Η κυριότερη πολυτέλειά του ήταν να αγοράζει βιβλία και να παραθερίζει επί ένα μήνα το χρόνο, εναλλάξ στο Ξυλόκαστρο και στο Τολό, πολυτέλεια που με το κλείσιμο του Ηλίου επιμηκύνθηκε σ’ όλο το καλοκαίρι. Μένανε πάντα στα ίδια ξενοδοχεία, στην Κυανή Ακτή του Παναγιώτη Κούστα στο Ξυλόκαστρο και στην πανσιόν Μπικάκη στο Τολό. Είχε γίνει τόσο αγαπητός στους δύο ξενοδόχους, που τον θεωρούσαν σοφό και τόχαν τιμή και καμάρι τους να τον έχουν πελάτη, ώστε όχι μόνο εξασφάλισε τη δωρεάν φιλοξενία του εγγονού του αλλά και την πλήρη ασυλία για τις όποιες σκανταλιές του μικρού. [σκανταλιές εγώ; υπερβολές!]

Οι παρέες του ήταν τα αδέλφια του, οι παλιοί του φίλοι, ο Βασίλης ο Σπανόπουλος, ο Μίλτης ο Παρασκευαΐδης, ο Γιώργος ο Βαλέτας, ο Ασημάκης ο Πανσέληνος, ο Νίκος ο Σωτηράκης, ο Γιώργος ο Ράσκος, και ορισμένες νεότερες γνωριμίες. Ακολουθώντας το δημοκρίτειο βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος είχε καθιερώσει να τους συγκεντρώνει δυο φορές το χρόνο, στη γιορτή του και στη γιορτή της Ελένης, στο σπίτι του, ενώ τακτικές ήταν οι προσκλήσεις του από μέρους τους. Οργάνωνε επίσης αρκετές εκδρομές με τον Γρηγόρη στις κοντινές προς την Αθήνα εξοχές. Παράλληλα, ήταν απαραίτητος συνδαιτυμόνας στα γλέντια που οργάνωναν τακτικά ο γιος του και η νύφη του.

Παρ’ όλα αυτά το κλείσιμο της Εγκυκλοπαίδειας του δημιούργησε κενό απασχόλησης. Τον πρώτο καιρό κυριολεκτικά δεν ήξερε τι να κάνει. Ρίχτηκε στο γράψιμο ποιημάτων και άρχισε έμμετρη αλληλογραφία με τους φίλους του. Βελτίωσε τις λεγόμενες «Ψυχρολουσίες», ποιήματα που άρχιζαν ως λυρικά και είχαν απροσδόκητο σατιρικό τέλος. Παραθέτω ένα από αυτά:

Μέσα στην καμαρούλα σου την άνετη
μου χάρισες σαν άνθος μια ζωή.
Πάρ’την κι ευτυχισμένη μου’πες κάνε τη,
γιατί μακρυά από σε φυλλορροεί.

Κι εγώ που την αγάπη νήστεψα,
γιατί τα χείλη τα’θελα παρθένα
γητεύτηκα από σένανε και πίστεψα
πως είχα βρει ό,τι ζήταγα σε σένα.

Είναι στιγμές καθένας που το είναι του
το δίνει δίχως όρους και φροντίδες.
Σε λίγο μου’πες: Μάζωχτα και δίνε του,
γιατί είν’ ουρά στη σάλα οι μουστερήδες…

Εκείνο τον καιρό ήρθε στην Ελλάδα ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βόρειας Ντακότας Δημήτριος Ι. Γεωργακάς με την εντολή να συντάξει σύγχρονο ελληνοαγγλικό λεξικό. Η χρηματοδότηση του έργου γινόταν από ειδικό κυβερνητικό πρόγραμμα, που ψήφισε η κυβέρνηση Κένεντυ. Ο Γεωργακάς δημιούργησε μια ομάδα από ειδικούς που κάλυπταν όλους τους επιστημονικούς κλάδους και προχώρησε στη σύνταξη του λεξικού. Στην ομάδα αυτή συμπεριελήφθη και ο ποιητής, με τον οποίο ο Γεωργακάς είχε συνεργασία που κράτησε αρκετά χρόνια, ώσπου ολοκληρώθηκε το λεξικό.

Παράλληλα με τη συνεργασία του με τον καθηγητή Γεωργακά ο ποιητής συνεργάστηκε την ίδιαν εποχή με τον Ντίνο Εμμανουήλ, που εξέδιδε σε ελληνική μετάφραση και προσαρμογή την Αμερικανική Εγκυκλοπαίδεια (Encyclopedia Americana).

Η περίοδος αυτη της ζωής του, που κράτησε γύρω στα δεκαπέντε χρόνια, είναι ίσως η πιο δημιουργική αλλά ταυτόχρονα και η πιο φτωχή σε γεγονότα. Ο ίδιος και η γυναίκα του ήταν απόλυτα ικανοποιημένοι με την ασάλευτη ζωή που έκαναν. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο δεν επισκέφτηκε ποτέ ούτε μια φορά τη Μάνη, τη Μυτιλήνη ή τη Θεσσαλονίκη, μέρη που υπεραγαπούσε και νοσταλγούσε. Ακόμα, όταν άρχισαν τα τουριστικά ταξίδια στις Ανατολικές Χώρες, δε θέλησε να επισκεφτεί ποτέ τη Σοβιετική Ένωση. Στις προτροπές των φίλων του να συμμετάσχει σε τέτοιες εκδρομές, έλεγε συνήθως:

«Έχουμε καιρό, θα πάμε οργανωμένα…»

[Το Λεξικό του Γεωργακά, που φτιάχτηκε με πρωτοποριακές μεθόδους για την εποχή ολοκληρώθηκε μεν αλλά, αν δεν κάνω λάθος, δεν εκδόθηκε. Ο πρώτος τόμος, το γράμμα Α, είναι διαθέσιμος ονλάιν και μπορείτε να δείτε σε τι λεξικογραφική ποιότητα είχε φτάσει]

114 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Ένας επικούρειος στον καιρό μας”

  1. Κουνελόγατος said

    «αλλά και την πλήρη ασυλία για τις όποιες σκανταλιές του μικρού».
    Κοίτα κάτι πράγματα, και δε σου φαίνεται :mrgreen:

  2. nirevess said

    «καμαρούλα» και «άνετη»;

  3. alexisphoto said

    καλημέρα
    » από όσα έβγαζε από τΥν κύρια δραστηριότητά του»???
    έχω χάσει κάτι;
    καλημέρα και πάλι

  4. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Είπαμε, το διαψεύδω 🙂

    2: Είδες σε τι αντιφάσεις σε αναγκάζει η ρίμα; (Εξάλλου το ποίημα επιτηδες είναι σαχλό)

    3: Απλό τυπογραφικό λάθος, το διόρθωσα, μερσί!

  5. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες !
    Ανεξάρτητα από όλα τα άλλα, είναι παρήγορο ότι οι δύο ξενοδοχειακές επιχειρήσεις υπάρχουν ακόμα.
    http://www.businessclub.gr/profile-7857.html
    http://www.booking.com/hotel/gr/kyani-akti-xylokastron.el.html
    Εμ, δεν έπαιζαν χρηματιστήριο οι άνθρωποι ! 🙂

  6. dacazman said

    Καλημέρα,
    Μου φαίνεται πως χτύπησε ο Μέφρι… αφού εξεδόθη και το Επίτομο Ορθογρσαφικό

  7. sarant said

    5: Ναι, λειτουργούν (αν και στο Τολό πρόκειται για άλλη μονάδα, είναι απλώς συγγενείς)

    6: Ευχαριστώ για τη διόρθωση, αν και δεν νομίζω πως εμπίπτει στον Μέφρι 🙂

  8. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    H «Aμερικάνικη Εγκυκλοπαίδεια» (20 ή 30 μεγάλοι τόμοι, δεν θυμάμαι ακριβώς) ήταν η πρώτη μου επαφή (κι απ τις τελευταίες… 🙂 ) με την καθαρεύουσα.

  9. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    «Επενδυτής» ο Πασσάς λοιπόν. Συνεπώς τα λεξικολογικοφιλολογικά ήταν μόνο η βιτρίνα! 😀

    Μολάγα τα μολόγα τα
    Τα φράγκα μοιρολόγα τα
    Τι γίνανε μολόγα τα
    Χορτάρι για τ΄αλόγατα

    Άκης Πάνου

  10. Παναγιώτης Κ. said

    «…μακρά οδός απανδόΚευτος».

    Ενώ εννοούμε μακρά οδός χωρίς πανδοχείο, γιατί χρησιμοποιούμε κ αντί χ;
    Κάνω σε κάτι λάθος και δεν το πήρα χαμπάρι;

  11. Παναγιώτης Κ. said

    «μετρημένη, χωρίς στερήσεις ζωή». Όπως ήταν η ζωή τότε για όσους είχαν δουλειά.

  12. sarant said

    10: Ο αρχαίος τύπος ήταν «πανδοκείον» και από εκεί το απανδόκευτος. Ο τύπος πανδοχείον είναι μεταγενέστερος. Το ρήμα δέχομαι είχε και δεύτερο τ. δέκομαι.

  13. 10
    απανδόκευτος λέει ο Στοβαίος ότι λέει ο Δημόκριτος. Εξάλλου, όλες οι σχετικές λέξεις είναι με την ίδια ρίζα: πανδόκεια και πανδόκισσα η ταβερνιάρισσα, πανδοκεία το να έχεις πανδοχείο (ήδη στον Πλάτωνα), πανδοκεύω το ρήμα, πανδοκείον το πανδοχείο (ήδη στον Αριστοτέλη), πανδοκεύς ο ταβερνιάρης. Η μορφή πανδοχείον είναι μεταγενέστερη και οι γραμματικοί την καταδίκαζαν.

    Και πάνδοκος ο Άδης, για να το μαυρίσω λίγο.
    …έγραφε αλλού παλιά ένας γνωστός μας 🙂

    Α, και ψάχνοντας έπεσα στον συγγραφέα του παρόντος (με ψευδώνυμο): http://www.sarantakos.com/arx/arx_dhmwnaks10.html

  14. 12-13 Βλέπω κάτι έχω πάθει τελευταία. Μέχρι πρόσφατα γινόταν το ανάποδο 😉

  15. Gpoint said

    Μπορεί να διαψεύδεις αλλά χρειάζονται μάρτυρες για να το δεχθούμε

  16. spiral architect said

    @11: Δύσκολη μεν η ζωή τόνενες, δεν είχε όμως και πολλές (καταναλωτικές) απαιτήσεις.

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Στον κύκλο μας στα Γιάννενα αλλά και στον κύκλο της συμβίας στη Θεσσαλονίκη η ταβέρνα ήταν κάτι το απλησίαστο. Και έμενα με την απορία: Γιατί γράφουν Οικογενειακή Ταβέρνα στην επιγραφή;
    Για τότενες μιλώ.

  18. Παναγιώτης Κ. said

    @9. Να υποθέσουμε ότι δεν κέρδισε τη δόξα του μαικήνα με πλούσιες κρατικές επιχορηγήσεις τύπου Μέγαρο Μουσικής και του ονόματος που πρωτοστάτησε. 😦

  19. sarant said

    14: Τυχαίο είναι 🙂

  20. alexisphoto said

    @17:
    δεν νομίζω να ήταν απλησίαστο – τουλάχιστον για τη Θεσσαλονίκη.
    Ο Σουρούνης περιγράφοντας τα παιδικά του χρόνια κάνει αναφορά στο κυριακάτικο δίλημμα «ταβέρνα και ποδαρόδρομο ως το Κουλεκαφέ ή ταξί μετά τη βόλτα»
    Ευχαριστώ

  21. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    >>στο Τολό
    Θαρρώ είχε αναφερθεί,κάπου(στο άντίστοιχο νήμα;) ότι πηγαίνατε για φραγκόσυκα σ΄αυτήν την περιοχή με τον παππού ‘η εγώ αυθαίρετα το τοποθέτησα εκεί από δικές μου μνήμες;

  22. Γς said

    21:
    Αχ, το Τολό!
    Εδώ οι καλές μνήμες!

    -Κάθε μέρα, δις, τρις, αλλά και τετράκις.

    [για τον Γς, στις φιλενάδες της]

    Και μια άλλη μέρα περφόρμινγκ [μπιπ] κανονικά μέσα στη θάλασσα, κοιτάζοντας τους λουόμενους στα ρηχά, όταν ξαφνικά βλέπουμε ότι ένα φουσκωτό με κάμποσους νοματαίους επάνω, να έχει σβήσει τη μηχανή και μουλωχτά μουλωχτά να έχει πλησιάσει μερικά μέτρα πίσω μας.

    Και μόλις είχα κρεμάσει το μαγιό μου μια άλλη φορά, σε μια σημαδούρα περιμένοντας την δικιά μου, όταν μια ρωσίδα, που το είδε, έπεσε στη θάλασσα και ήρθε σφαίρα κατά πάνω μου. Μερικά μέτρα πιο πέρα κολυμπούσε η κορούλα της.

  23. sarant said

    21 Ναι, στο νησάκι απέναντι στο Τολό.

  24. Γς said

  25. sarant said

    Nαι, αυτό!

  26. ΚΑΒ said

    >>ήταν απαραίτητος συνδαιτημόνας στα γλέντια

    Ο συγγενής του δαίμονας του τυπογραφείου τον παρέσυρε και γράφτηκε με η αντί υ.

  27. Βάσω said

    Σήμερα που δεν έχει πάθη η συζήτηση, μπορώ να αερολογήσω λίγο: νόμιζα πως μουστερής είναι ο μάγκας κι ο καραμπουζουκλής, αλλά μόλις το γκούγκλισα είδα την πλάνη μου…

    μουστερής ο [musterís] Ο8 : (λαϊκότρ.) αγοραστής ή πελάτης και με επέκταση αυτός που ενδιαφέρεται για κτ. με σκοπό να το αποκτήσει.

    [τουρκ. müşteri -ς]

  28. Alexis said

    Λίγο φτωχό το σημερινό. 😦
    Λες κι έχει ρίξει στροφές ξαφνικά ο παππούς…
    Αυτή την αίσθηση μου αφήνει.
    Σα να έχει περάσει σε μια άλλη φάση, πολύ πιο ήρεμη και με πιο χαλαρούς ρυθμούς…
    Εντύπωση επίσης μου κάνει (μοι προξενεί κατάπληξιν που θα ‘λεγε και κάποια ψυχή 😀 ) πώς ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν, με τέτοια φιλομάθεια και ευρύτητα πνεύματος, δεν το ‘ριξε στα ταξίδια ανά τον κόσμο, μόλις συνταξιοδοτήθηκε.
    Αντιθέτως φαίνεται ότι τα απέφευγε…

  29. Γς said

    28:

    >δεν το ‘ριξε στα ταξίδια ανά τον κόσμο

    -Ρε παιδιά τι γυρεύει ο ταμίας μας στην Βραζιλία;

  30. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Το ποίημα σωστό, «Αρούρειο»* !. Ξεκινάει τρυφερά. ρομαντικά και του δίνει μια ξανάστροφη με εφτά σβούρες στο τέλος. Η ιδέα θυμίζει το Μαραμπού του Καββαδία όπου «και,σαν προφήτη, εκστατικὸς την άκουα να μιλάει», για να τη βρει μετά στο πορνείο(δραματικό) ενώ ο Άχθος λέει»γητεύτηκα από σένανε» για να τον ξωπετάξει μετά χάριν των μουστερήδων και βγάζει καγχασμό με γέλιο καθώς σατιρίζει την ανθρώπινη συνθήκη που λένε και οι κριτικοί. Ωραίος ο παππούς.

    *στα περισσότερα ποιήματα του μου φαίνεται πως προτιμά αυτό το στιλ της σάτιρας και ψυχρολουσίας. Δεν αφήνει το μελό και το δράμα ν΄απλωθεί, σα να θυμάμαι ακόμη και τα αναφερόμενα σε πραγματικές δραματικές συνθήκες(στο στρατόπεδο,τη φυλακή) αλλά στο Χαράλαμπο Κανόνη το άφησε σπαρακτικό,ως είναι, για να τον κλαίμε ως του πρέπει.

  31. sarant said

    26 Έχεις δίκιο, θα το διορθώσω

    27 Ακριβώς! Και θαμώνας σε καφενείο, εστιατόριο κτλ.

    28 Είναι περίεργο πράγματι, αν σκεφτείς ότι ένα σύντομο ταξίδι που έκανε για δουλειές στην Ιταλία του είχε αφήσει καλές αναμνήσεις. Πάντως, θυμάμαι να λέει για εκείνον τον ήρωα του Ιουλίου Βερν που έλεγε πως είχε ταξιδέψει στην τάδε μακρινή χώρα και εννοούσε ότι είχε διαβάσει γι’ αυτήν

  32. Gpoint said

    # 28

    Αλέξη από τα περισότερα ταξίδια δεν παίρνεις στην πραγματικότητα τίποτε. Μόνο αν μείνεις κάπου μεγάλο διάστημα κάτι παίρνεις από ένα διαφορετικό τρόπο ζωής που μπορεί πραγματικά να σε αναζωογονήσει. Αυτά που βλέπεις τα βλέπεις καλύτερα σ’ ένα άλμπουμ ή ένα βίδδεο (ποιά λεπτομέρεια θα δεις με γυμνό οφθαλμό από το Duomo π.χ ; )
    Ετσι κι οι διακοπές το ίδιο μέρος προσφέρουν περισσότερα από το άγνωστο, όπου δεν ξέρεις που να κολυμπήσεις, που να φας, που να κοιμηθείς. Σοφός ο παπούς

  33. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    27.>>Μουστερής
    το λέει αρκετά συχνά ο πατέρας μου,αλλά όχι αρνητικά. π.χ. ήθελα να βράσω τη χοιροκεφαλή μα δεν έχω μουστερήδες, μου είπε προ ημερών.Δεν είχε παρέα,»πελατεία» στο μεζέ .
    (παρεμπιπτ.το κεφάλι του γουρουνιού, βγάζει καλούς μεζέδες κρασιού)

  34. Triant said

    Ο πατέρας μου, γεννημένος το 1906, έλεγε συχνα για κάτι ωραίο (συνήθως φαΐ :)) ‘έ,ρε πράγμα που σαλεύει και τον μουστερή γυρεύει’. Τώρα μου λύθηκε η απορία.

  35. Βάσω said

    33. Κι ο δικός μου ο πατέρας το έλεγε!!!
    Έβαζε το κεφάλι του από την εξώπορτα και φώναζε: πού είναι οι μουστερήδες μου; Και ορμάγαμε εμείς και πηδολογούσαμε πάνω του.
    Με κάτι τέτοια και τέτοια μόλις έμαθα τι σημαίνει!

  36. Βάσω said

    0. Να κάνω και την ηλίθια ερώτηση, αν μου επιτρέπετε:

    Κι εγώ που την αγάπη νήστεψα,
    γιατί τα χείλη τα’θελα παρθένα
    γητεύτηκα από σένανε και πίστεψα
    πως είχα βρει ό,τι ζήταγα σε σένα.

    Τα δικά του τα χείλη φύλαγε παρθένα ο παππούς νηστεύοντας την αγάπη, ή το καταλαβαίνω λάθος;

  37. Ούπς! Τι βλέπουνε τα ωραία κι αμυγδαλωτά ματάκια μου; Ο ποιητής απαντά εμμέσως σ’ ένα αρχαίο ερώτημα που ταλανίζει το ιστολόϊ και όλο το νικοκυριό!

    …αφού εξεδόθη και το Επίτομο Ορθογραφικό και Εγκυκλοπαιδικό, που οι συντάκτες το λέγανε Ορθοπαιδικό, ο Πασσάς θέλησε…

    Wow! που θάλεγε κι ο Γιάνης! 😎

  38. spiral architect said

    Σβήστο, θα το πάρει μυρουδιά ο ορθοπεδικός και δεν θα αποσώσουμε. 😮

  39. 38,
    αμάν εσείς, πιά, με την αποφυγή επεισοδίων! 😀

    Καιρό έχει να γίνει λίγος τζερτζελές εδώ μέσα!

    Κι επιπλέον, βαργιέμαι λιγάκι

  40. spiral architect said

    Άμα βαργιέσαι, να πας ταξίδι. 🙂

  41. Πρώτον, δεν έχω λεφτά.
    Και ύστερα, να πάω στο Μάτσου-Πίτσου, να πέσω πάνω στη γκαμήλα; (On the left)

  42. Ιάκωβος said

    31, τον ήρωα του Ιουλίου Βερν που έλεγε πως είχε ταξιδέψει στην τάδε μακρινή χώρα και εννοούσε ότι είχε διαβάσει γι’ αυτήν

    Και ο ίδιος ο Βερν δεν είχε ταξιδέψει εκτός Ευρώπης, όλες οι περιγραφές τόπων μακρινών ήταν από τα διαβάσματά του.

    Η «μετρημένη και άνετη ζωή» που ζούσαν οι άνθρωποι τότε, ουσιαστικά μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του 60, μάλλον αφορούσε τους μικροαστούς της πόλης, που σήμερα πια και φτωχοποιούμαστε και η ποιότητα ζωής μας υποβαθμίζεται.
    Τότε το χωριό ακόμα ζούσε δύσκολα. Οικονομικά μιλώντας αυτά τα δύο ήταν αλληλένδετα. Η ντόπια παραγωγή πχ αγροτικών προϊόντων είχε χαμηλό κόστος για τον Αθηναίο, τα νοίκια στην επαρχία ήταν πολύ χαμηλά και οι δίμηνες διακοπές στη θάλασσα δεν ήταν άπιαστο όνειρο. Κάπως δηλαδή σαν τη βάρκα του καμπούρη Αντρέα.
    Τώρα πια υπάρχουν κι εργαζόμενοι, νέοι πχ, που οι διακοπές τους είναι τρεις μέρες ή καθόλου.
    Από την άλλη τότε,ακόμα κι επί χούντας,θυμάμαι, στα ορεινά χωριά τα πιτσιρίκια ήταν συχνά ξυπόλητα και σε σχέση με τα Αθηναιάκια, μπασμένα και υποσιτισμένα.

  43. 42

    Σωστό. Επιπλέον, τότε τα (αεροπορικά) ταξίδια ήταν ακόμα πανάκριβα. Ήταν η εποχή που καθιερώθηκε ο όρος jet set για την …εχμμμ… καλή κοινωνία που μπορούσε να πληρώσει ταξίδι με αεριωθούμενο.

  44. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    37-38: Λέτε;

    36: Όπως το καταλαβαίνω, τα δικά του -αλλά είπαμε, το ποίημα εσκεμμένα είναι γλυκανάλατο.

    34: Η φράση αυτή ήταν στερεότυπο κάλεσμα των πλανόδιων: Έχω πράμα που σαλεύει κτλ.

  45. Ιάκωβος said

    Αααα, jet set. Δεν το ‘χα σκεφτεί. Τα ταξίδια στο εξωτερικό πραγματικά ήταν ακριβά και κυρίως τα αεροπορικά. Οι πρώτοι συμμαθητές μου στο σχολείο που ταξίδεψαν Ευρώπη, πήγανε οδικώς, με τα αυτοκίνητα των γονιών τους, Γιουγκοσλαβία, Αυστρία κλπ.

    Και θυμάμαι, πως τότε ήταν, από τις διηγήσεις τους, που εμείς οι νότιοι μάθαμε ότι υπήρχε κι άλλη μια χώρα, και μάλιστα κομμουνιστική, που τη λέγανε Μακεδονία.

  46. Περί jet set:

    , Ok, καταδικάζω τη βία απ’ όπου… μπλάμπλάμπλά… αλλά μερικών τα θέλει ο κώλος τους!

  47. Γς said

    Σηκώναμε το κεφάλι πάνω,
    Όταν ακούγαμε αεροπλάνο.

    Κι έλεγε ο Στάθης:
    -Αυτοί είναι άνθρωποι κει πάνω. Εμείς είμαστε…
    [μπιπ]

  48. Δημητρης said

    45 Ούτε εμεις οι Βόρειοι το ξέραμε. Αλήθεια, ποιοι την λέγανε;

  49. 48

    Αυτοί που την κατοικούσαν, ίσως;

  50. spiral architect said

    @41: Δεν την έφτυσε ρε γμτ; 😦

    (όνειρο ζωής ένα ταξίδι στο Δρόμο του Θανάτου (άντε, στον καινούργιο) και για κάνα σουτάκι στο Χερνάντο Σίλες) :/

  51. 50α, τρόμαζε το ζωντανό, ρε συ!

    Κι επειδή εδώ λεξιλογούμε
    ωδή στους ανώνυμους μεταφραστές

    http://freecinema.gr/ode-to-the-anonymous-translators/

  52. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    50,41
    Σα να μοιάζουνε!(τί μου φταίει η ομορφούλα θα πεις).Πάντως(ως και) το ωζό γελά

  53. sarant said

    51 Υποτιτλιστές -αλλά τα έχει κάνει λίγο αχταρμά, ανάμεσα σε τολμηρές αποδόσεις και σε λάθη

  54. 53

    «λεξιλογούμε» είπα, δεν είπα «ακριβολογούμε». 😉

  55. Δημητρης said

    49 Ακριβώς, μα ακριβώς όπως το πες !!! (χαμόγελο)

  56. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Υποτιτλιστές
    Στο διδίκτυο ένα καιρό,δεν ξέρω αν γίνεται ακόμη, κάποιες ομάδες έκαναν μεταξύ τους άτυπο αγώνα ποιος θα πρωτοαντιγράψει(παράνομα) και αναρτήσει μια νέα ταινία και μετά να κάνει τους πιο καλούς υπότιτλους.Σαν διαγωνισμός.
    Σε ένα πάνελ ειδημόνων περί τα κινηματογραφικά και το στρίμιν τότε,πριν καμιά οχταετία,λέγανε ότι ενώ αρχικά σκέπτονταν να κυνηγήσουν αυτήν την παράνομη δραστηριότητα,τελικά είδαν ότι μάλλον λειτουργεί σαν διαφήμιση του έργου και προώθησή του καθώς γινόταν πλήθος διαδικτυακές συζητήσεις και αναφορές που κάνουν (θεμιτό) θόρυβο γύρω από την ταινία.

  57. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    54.>>λεξιλογούμε» είπα, δεν είπα «ακριβολογούμε
    και λοξολογούμε 🙂 λοξο όχι δοξο, λέω

  58. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    46.και στη Φλώρινα
    http://www.inewsgr.com/0/propilakisan-treis-eforiakous-se-panigyri-sti-florina.htm

  59. 57

    λόξα το θεό, να είμαστε καλά να λοξολογούμε! ⭐

  60. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

  61. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    50. Λίγη αδρεναλίνη λοιπόν

  62. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Η Γιούτα είναι το μεγαλύτερο κέντρο των Ρεπουμπλικανών» ακούω στην Ελληνοφρένεια να λέει ο Άδωνης.
    Ρεπουμπλικανοί όπως Μοϊκανοί;

  63. 62

    Όχι. Όπως Μορμόνοι. Μορμόνος είναι ο Μιτ Ρόμνεϊ, που την ήπιε από τον Ομπάμα στις προηγούμενες προεδρικές.

  64. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    63.Kατάλαβα, Μορμόνοϊ καπέλο.

  65. physicist said

    Παντελώς άσχετο: πριν λίγη ώρα έμαθα αφενός την καινούργια λέξη balustrade και αφετέρου ότι έχει ελληνική προέλευση από την επίσης καινούργια για μένα λέξη βαλαύστιον, το άνθος του ροδιού. Επειδή η εξέλιξη της λέξης από το ρόδι σε αρχιτεκτονικό στοιχείο μοιάζει γοητευτική κι ενδιαφέρουσα, ήθελα απλώς ν’ αναφέρω το εύρημά μου, φοβούμενος ότι για πολλούς είναι γλαύκα εις Αθήνας κι ελπίζοντας ότι για τους περισσότερους δεν είναι. Ο Νίκος που είναι μερακλής και με τις λέξεις και με τα ρόιδα (γενικώς), αν θέλει παίρνει πάσα γι’ άλλη φορά.

  66. nirevess said

    Εγώ το καταλαβαίνω ότι νηστεψε την αγάπη γιατί έψαχνε για παρθένα γυναικεία χείλια, και βρήκε αυτήν, που όμως του βγήκε ξεσκολισμενη.

  67. Μαρία said

    65
    Στα ελληνικά τη μπαλουστράδα δεν την συνάντησες ποτέ;

  68. physicist said

    #67. — Ποτέ μα ποτέ. Άντε κάγκελο, άντε κουπαστή αλλά μπαλουστράδα ποτέ, είναι και πολύ συγκεκριμένη κουπαστή, βλέπεις. Υπάρχει στη λογοτεχνία; Είναι μόνο παλιότερη ή χρησιμοποιείται και σύγχρονα;

  69. Μαρία said

    68
    Η κουπαστή είναι απο πάνω απ’ τα κολωνάκια, αν πρόκειται για σκάλα.
    Μπαλούστρα λένε οι αρχιτέκτονες τα πήλινα κολωνάκια, που φοριούνται σε διάφορα καρακιτσάτα μπαλκόνια νεόπλουτων.

    Το βαλαύστιον πάντως της αγριοροδιάς δεν το ήξερα. Για ιταλική την είχα την λέξη.
    Βλέπω οτι γουγλίζεται https://www.google.gr/search?q=%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CE%B4%CE%B1&ie=utf-8&oe=utf-8&gws_rd=cr&ei=3BMUVs7-KIvxUI7MrpAC

  70. Παναγιώτης Κ. said

    @20 ( Alexisphoto). Διάβασε τώρα και τι είχε πει ένας άλλος σαλονικιός, ο Σταύρος Κουγιουμτζής:
    Όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν τρεις τάξεις. Η πρώτη είναι οι πλούσιοι.Η δεύτερη είναι οι μεσαίοι και η τρίτη οι φτωχοί.
    Εμείς λοιπόν, είπε ο Κουγιουμτζής εννοώντας τον εαυτό του και την οικογένειά του, ανήκαμε στην…τέταρτη τάξη!
    Πάντως την έκφραση «φτώχεια καταραμένη» στη Θεσσαλονίκη την έμαθα παρόλο που η καταγωγή μου είναι «από τη φτωχότερη περιφέρεια της ΕΕ, την Ήπειρο».

  71. physicist said

    #69. — Βλέπεις, αυτά είναι για μένα ψιλά γράμματα, ότι δηλαδή η κουπαστή είναι μόνο η ράγα πάνω από τα κολωνάκια/τα μπαλούστρα: εγώ όλο το κάγκελο κουπαστή το λέω ή έτσι το καταλαβαίνω, μια φορά. Πάντως χαίρομαι που αν μη τι άλλο έμαθες κι εσύ για το βαλαύστιον, επομένως κάτι χρησίμεψε η εκτροπή.

  72. Παναγιώτης Κ. said

    @61. Έφη, να… σε πάω σε ορισμένα μέρη της Ηπείρου για να σου ανέβει η αδρεναλίνη!
    Εντάξει δεν είναι σαν και αυτό αλλά ένα κάποιο δέος το προκαλεί σε όσους το διαβαίνουν για πρώτη φορά.
    Δέος πάντως ένιωσα διασχίζοντας το φαράγγι για τον Θέρισο.(Ήμουν στην Κρήτη την περασμένη εβδομάδα). Ένα αίσθημα ότι οι πελώριοι εκείνοι βράχοι θα με συνθλίψουν! Αυτά στο πήγαινε διότι στην επιστροφή όλα είχαν ξεχαστεί.

    Με την ευκαιρία αυτού του σχολίου ας προσθέσω δυο-τρεις εντυπώσεις μου από την ιδιαίτερη πατρίδα σου.Είναι η τρίτη μου επίσκεψη μετά από καμιά δεκαριά χρόνια και η διαφορά κατά την γνώμη μου είναι εκπληκτική! Η κρίση δεν φαίνεται να σας αφορά και μπράβο σας! ( Δεν είδα κλειστά μαγαζιά κάτι που κάνει μπαμ στη Θεσσαλονίκη).Πρώτα βρέθηκα στο Ρέθυμνο και λέω ότι δεν μπορεί να υπάρξει πιο όμορφο μέρος. Πήγα όμως στα Χανιά και μου φαίνεται ότι είναι η ομορφότερη πόλη της Ελλάδας!
    Έμεινα όμως με μια απορία: Οι κρητικοί τόσα πολλά μαχαίρια αγοράζουν; Μιλάμε για πολλά μαχαιράδικα!

  73. 72 Τα Χανιά είναι ωραία πόλη αν βγάλεις τους Χανιώτες 😉 Όσο για τα μαχαίρια… οι ξένοι τα αγοράζουν (οι ντόπιοι, χμ, προτιμούν άλλα όπλα) 🙂

  74. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «Έτυχε να έχει καλούς συμβούλους, ήταν ο ίδιος πολύ διορατικός ή απλώς τυχερός, το γεγονός είναι ότι από το παίξιμο με τις μετοχές, μετά το ’55-’58, τα κέρδη του ήταν πολλαπλάσια από όσα έβγαζε από την κύρια δραστηριότητά του.»

    Αν κρίνουμε από την ενέργειά του, να κλείσει την επιχειρησούλα του και να πάει στην Γενεύη, ήταν διορατικός επενδυτής κι όχι κορόϊδο παίχτης.

    » ‘Αλλωστε με τη γυναίκα του επί τέσσερις σχεδόν δεκαετίες είχαν συνηθίσει σε μια μετρημένη αλλά χωρίς στερήσεις ζωή.» Ποιός να τόλεγε πριν είκοσι χρόνια, πως ο παππούς θα γινόταν συμβιβασμένος μικροαστός.

    «Ποτέ του άλλωστε δεν υπήρξε παραδόπιστος.» Κάθε φορά που ακούω – διαβάζω αυτή την φράση, βλέπω πόσο σοφό και τέλειο είναι το σύστημα, πιο στέρεη βάση από το κέντρο του μυαλού των ανθρώπων, δεν θα μπορούσε να έχει, πώς κι από ποιόν να χάσει μετά, ΥΠΟΚΛΕΙΝΟΜΑΙ.
    Ας μου λύσει κάποιος μιά απορία που έχω από την εφηβεία μου, (την έχω βρεί από τότε, αλλά θα ήθελα την άποψή σας) γιατί λέγεται παραδόπιστος κάποιος που ξοδεύει ελάχιστο χρόνο για να βγάλει πολλά λεφτά, κι όχι κάποιος που ξοδεύει όλη του την ζωή για να βγάλει ελάχιστα;

    Και λίγο Σταύρο από τα παλιά.

  75. spiral architect said

    Mιας και λεξιλογούμε:

  76. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    75 Του Κέμπριτζ δεν ξέρω αν είναι αλλά κυκλοφορεί εδώ και κάμποσο καιρό

    Ναι το είχα σημειώσει κάπου το βαλαύστιον και τη μπαλουστράδα. Σε προηγούμενη έκδοση του λεξ. Μπαμπινιώτη και το μπαλαούρο έβγαινε από εκεί, αλλά τώρα δίνει άλλην ετυμολογία.

  77. 72 ΥΓ

    Τα Κρητικάτσα ψωνίζουνε επαέ!

    Κι απέ, απ’ τον μπονοτσέφαλο πάνε στο φαρμακείο…

  78. Triant said

    @75
    Αυτό ισχύει όταν οι λέξεις είναι μέσα σε προτάσεις. Για δοκίμασε με μία μία τις λέξεις αποκομένες από το κείμενο, θα δεις ότι δεν είναι το ίδιο εύκολο. Πιθανόν να παίζει ρόλο και το πλάτος του κειμένου. Πιο μακριές γραμμές μπορεί να δυσκολεύουν το φωτογραφικό διάβασμα. Αν δεν βαριέσαι (εγώ βαριέμαι) πληκτρολόγησε το κείμενο στα σχόλια που οι γραμμές είναι μεγαλύτερες να δούμε.

  79. Spiridione said

    Το μπαλαούστρο δεν το έχετε ακούσει;

  80. Μια ενδιαφέρουσα ιστορία: γιατί το BBC επέβαλε στους εκφωνητές του να φοράνε φράκο όταν έλεγαν τις (ραδιοφωνικές) ειδήσεις και πώς ο Β’ Π.Π. το υποχρέωσε να χαλαρώσει τους κανονισμούς για αψεγάδιαστη αριστοκρατική προφορά προς όφελος των διάφορων ντοπιοπροφορών, επειδή οι Ναζίδες το μιμούνταν. 👿

    http://www.todayifoundout.com/index.php/2015/09/dinner-jacket-nazis-british-accent-bbc-news/

    σχετικό:

    https://en.wikipedia.org/wiki/Lord_Haw-Haw

  81. sarant said

    79 Κερκυραϊκό δεν είναι αυτό;

  82. Spiridione said

    81. Ναι, λέω μήπως είναι γνωστό και παραέξω

  83. Μαρία said

    79
    Μόνο στα ιταλικά 🙂

    Απροπό ο δικός σας χρυσαύγουλος ιατροδικαστής στην παρθενική του ομιλία μίλησε για τέθριππο της τρόικας.

  84. 83

    Μπάς κι έκανε καλαμπούρι με την κουαντρίγκα της πύλης του Βραδεμβούργου;
    Μπα, ε;

  85. Μαρία said

    84
    Μπα, τη Ρωσία είχε στο μυαλό του, σύμμαχο απ’ την οποία έχει ανάγκη ειδικά η Κέρκυρα, είπε, που απειλείται απ’ την Αλβανία.

  86. 85

    Η Ρωσσία το ξέρει;

  87. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    69β. όποιος θέλει να δει από κοντά τη μπαλουστράδα του Μέλαθρου, εκτός από το ενδιαφέρον μουσείο(Νομισματικό-Επιγραφικό) έχει έναν κήπο όνειρο στην καρδιά της Αθήνας. Με εκδηλώσεις μουσικο/λογο/καλλι τεχνικές και καφενείο με υποφερτές τιμές και μερακλίδικο σερβίρισμα ως την άλλη άκρη του χώρου κι από το πρωί ως τα μεσάνυχτα. π.χ. 12 ευρώ μια πλούσια πιατέλα τυριά. 🙂 Το λέω γιατί πολλοί δεν το έχουν ακόμη ανακαλύψει κι επίσης πάτε τώρα γιατί κάτι είπε ο Υπ.Πο. Μπαλτάς σήμερα, ότι τα ισοδύναμα του φπα της ιδ.εκπαιδ μπορεί να βρεθούν από αύξηση των εισιτηρίων στους αρχ.χώρους(δεν είπε για μουσεία αλλά…)
    72. Χανιά,Ναύπλιο,Καβάλα, οι πόλεις της καρδιάς μου.Ο Δύτης 73, κάτι παραπάνω κατέει 🙂
    Μαχαιράδικα(μαζεμένα σ΄ένα δρόμο) έχει και στο Ηράκλειο,αν και όπως τα θυμούμαι παλιά ,τα βρήκα από καιρό να έχουνε λιγοστέψει.Η αλήθεια είναι ότι παίρνομε και χαρίζομε μαχαίρια ως ενθύμιο και δώρο(με τις γνωστές μαντινάδες απάνω-ανοξείδωτον).
    Μια ανάλογη αλλά για ειδική περίσταση χαραγμένη σε μαχαίρι δώρο σε (χασάπη πήγα να γράψω) χειρουργό:
    Δεν τηνε κόβουν τη ζωή πάντοτε τα μαχαίρια
    μα τη χαρίζουν σα βρεθούν σε δυο ‘πιτήδεια χέρια
    77.Ναι,πουσουνίζουνε εκειά 🙂

  88. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Κρητικό μαχαίρι(ενδεικτικά-έχει και κατασκευή βοσκομάχαιρου εξαντλητικά- 2-3γιουτούμπ)

  89. sarant said

    87 Συμφωνώ, πολύ ωραίο μέρος, αν και το έχω βρει κλειστό τις δυο τελευταίες φορές που πήγα στο καφενείο του.

  90. 87α

    Στο Ιλίου Μέλαθρον; Α, μπα; Δεντόξερα.

    Για μαχαίρια χειροποίητα, ο θεός λέγεται Trollsky, είναι Πολωνός, δουλεύει στα κομπιούτερ και φκιάνει μαχαίρια χειροποίητα από χόμπυ. Α, και δεν τα πουλάει.

    https://www.youtube.com/user/Trollskyy

  91. Γς said

    Μπαλούστρα να φανε κι οι κότες.
    Προφήτης Ηλίας. Μικρολίμανο Κερατέας.

    https://ssl.panoramio.com/photo/82225787

    Βυζαντινός νεοκλασικισμός. Νά’ χαμε και μερικά ακροκέραμα…

  92. Γς said

    89:

    1950. Νωπές κόμα οι μνήμες του πολέμου, της γερμανικής κατοχής.
    Και ο μικρός Γς έπαθε την πλάκα του μπρος το Ιλίου Μέλανθρον όταν είδε στα κάγκελα του τόσους πολλούς αγκυλωτούς σταυρούς.
    Κι η μάνα του τον τράβαγε απ το χέρι για να προλάβουμε το λεωφορείο στην Ακαδημίας

  93. Μαρία said

    Για φίλαθλους, Κοντονής https://www.youtube.com/watch?t=63&v=7umtF_cRFjQ

  94. Γς said

    92:
    Είχαν μείνει και τα σφυροδρέπανα στα κάγκελα της ρώσικης πρεσβείας στο Βερολίνο που δεν ξέρω αν τα αφαίρεσε στο μεταξύ ο Πούτιν

  95. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Kαλά ρε Φυσικέ…40 χρόνια φούρναρης, της χούρε το μπάλουστρεηντ δεν έτυχε να το ακούσεις ποτέ; 😆

  96. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Από το Ιλίου Μέλαθρο, παρατηρώ, σε καθέναν μένει αυτό που έχει στην καρδιά, το νου (και το στομάχι-για τυριά έγραψα γω 🙂 )
    Καλημέρα Κίντ

  97. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Mαρχαμπά Αλ Εφη-Εφη! 🙂

  98. spiral architect said

    … και σαλαμαλέκουμ. 🙂

  99. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Aλέικουμσαλάμ مهندس دوامة 🙂

  100. sarant said

    90 Δηλαδή ο Τρόλλσκι τρολλάρει το εμπόριο 🙂

  101. physicist said

    #96. — Και μένα οι σβάστικες στα κάγκελα μου έχουν μείνει στο νου ως πρώτη και επίμονη εντύπωση από το Ιλίου Μέλαθρον, από ττότε που τις πρωτοείδα μικρός όταν κατεβαίναμε στο κέντρο μία τόσο με τη μάνα μου. Έχοντας ήδη συνδέσει το σύμβολο με τους Ναζήδες, μου έκανε τεράστια εντύπωση ότι υπήρχε σε δημόσια έκθεση σε μέρος τόσο προβεβλημένο. Να το πούμε κι αλλιώς, ωραία κτίρια θα βρεις κάμποσα στην Αθήνα, όσο για κήπους με λιχουδιές και τσιμπούσια άλλο τίποτα, πήξαμε. Κάγκελα με πεντακόσιες σβάστικες στη σειρά όμως, μόνον εκεί έχει.

    Για τον υπαινιγμό ας μη σχολιάσω εκτενώς … είναι ντροπή.

  102. Γς said

    96:

    Ιδέα δεν έχω για το καφενείο στο Ιλίου Μέλανθρον και τα τυριά του.
    Απλώς κάθε φορά που το βλέπω θυμάμαι την έκπληξη και τον τρόμο που ένιωσα 6 χρονών που βρέθηκα μπροστά σε τόσους «γερμανικούς» σταυρούς [#92].

    Και βέβαια ο καθένας γράφει για ότι έχει στην καρδιά του στο νου του {και τα τυριά στο στομάχι σου 😉 ].

    Εγώ έγραψα για κάτι που είδα πριν 65 χρόνια, τότε που όλοι τρέμανε ακόμη από τις συμφορές του πολέμου και του εμφύλιου που πριν κάτι μήνες είχε τελειώσει.

  103. Ε ναι, βάλτε κι εμένα σ’ αυτούς που πιτσιρίκια εντυπωσιάστηκαν απ’ τις σβάστικες του Σλήμαν!

  104. Souitonios said

    Ο Πασάς έμενε με τη γυναίκα του στην οδό Κυψέλης, στην αρχή και Ευελπιδων. Η πολυκατοικία που είναι επί της Ευελπίδων ήταν ο κήπος του σπιτιού που κάποια στιγμή πουλήθηκε και ανοικοδομήθηκε. Ηταν ένα θαυμάσιο σπίτι που όμως κατεδαφίστηκε, όταν γκρεμίστηκε ο τσιμεντένιος σκελετός που είχε ανεγερθεί επί χούντας στη Πλατεία Πρωτομαγιάς, απέναντι απ την σχολή Ευελπίδων για να στεγάσει τις συλλογές του. Είχε κάνει συμφωνία με τον Παπαδόπουλο. Οταν λοιπόν απελπίστηκε οτι θ αποκτήσει Μουσείο γκρέμισε το παλαιό σπίτι και τα κράτησε εκεί. Οι συλλογές εδώ και 5-6 χρόνια εξαφανίστηκαν όταν πέθανε και η γυναίκα του…Τώρα στο ισόγειο είναι η μουσική του Δήμου και το υπόλοιπο διατίθεται…

  105. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Αυτές τις μέρες που δικάζεται η χα και οι φονιάδες της,που καταθέτει η μάνα του Παύλου Φύσσα, ας θυμηθούμε την αθωότητα των συμβόλων της :
    http://www.mixanitouxronou.gr/giati-o-tsiller-evale-agkilotous-stavrous-sto-iliou-melathron/

  106. Κι εγώ πιτσιρικάς σκαρφάλωσα μια φορά στα παράθυρα του Μεγάρου Σλήμαν χωρις να ξέρω τί ειναι, για να χαζέψω τη μαθητική παρέλαση, και… έφριξα με τους αγκυλωτούς σταυρούς στα κάγκελα. Το είπα με απορία σπίτι μου λαιμού εξήγησαν τί και πώς…
    Και ο Θεοπρόβλητος, που έγραφε κάποτε κι εδώ, διέβλεπε Κύριος οίδε τι σκοτεινές διαπλοκές στο γεγονός ότι η μπίρα Carlsberg είχε παλιά (πολύ πριν από τον Χιτλερ) τον αγκυλωτό σταυρό στο έμβλημά της…

  107. Ααααα! Ο Σπελ Τσέκερ μου έκανε «λαιμού» τις λέξεις «και μου»! (Εντάξει, ήμαρτον, μπορεί να ξέχασα το κενό ανάμεσα…)

  108. Νάτανε μόνο ο Σλήμαν! Ακόμα περισσότερο ο Κίπλινγκ π.χ., που ήταν και ινδοτραφής: http://www.kiplingsociety.co.uk/facts_swastik.htm

  109. Γς said

    105:

    >Αυτές τις μέρες που δικάζεται η χα και οι φονιάδες της,που καταθέτει η μάνα του Παύλου Φύσσα, ας θυμηθούμε την αθωότητα των συμβόλων της

    101:

    >Για τον υπαινιγμό ας μη σχολιάσω εκτενώς … είναι ντροπή.

    και θα με υποχρέωνες αν τον έπαιρνες πίσω

    Γιατί την άλλη φορά, αντι της γελαστής αγελάδας [για τα τυράκια σου, #102]
    θα [σου] βάλω κάτι τέτοιο:

  110. Γς said

    🙂

  111. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Με άλλη αφορμή, είχα πει πως κατά τις μαθητικές παρελάσεις της μεταπολίτευσης καθώς περνάγαμε εν-δυο,από Ζάππειο, στην Πανεπιστημίου μέχρι τα Προπύλαια, μπρος από το κτήριο που τότε στέγαζε τον Άρειο Πάγο,οι συμμαθήτριες ξέροντας πως θα έδινα νομική, έστρεφαν και μου εύχονταν «να σε δούμε εδώ». Αργότερα, για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα δούλευα ακριβώς δίπλα και το παράθυρό μου έβλεπε στον κήπο του.Σε όλους μας που ζούμε στην Αθήνα μερικές δεκαετίες είναι γνωστό λοιπόν κατ΄όψιν και κατ΄ουσίαν το Ιλίου Μέλαθρον. Αλλά για τώρα, λέω πως το φεγγάρι είναι εντός (και πίσω,στον κήπο).

  112. Γς said

    Το άλλο με τον Τοτό, το έχουμε πει εδώ;

  113. leonicos said

    @12 Υπάρχει όντως ιωνικός τύπος δέκομαι, αλλά είναι πολύ αρχαϊκός για να παίζει στο πανδοκείο. Το πανδοκείο μετατρέπει το χ σε κ, δηλαδή το μετατρέπει σ’ εκρηκτικό, επειδή το δ είναι ‘τριβόμενο’. Πρόκειται δηλαδή για ανομοίωση, π.χ θριξ [θ. θριχ-] – τριχός, φεύγω – πέφευγα, κεχηνώς… ακόμα και ἔχω [θ. σεχ-] μἐλλων ἕξω, δηλαδή το ‘σ’ θα έπρεπε να είναι δασεία και στο ἔχω αλλά έγινε ψιλή λόγω του χ.

  114. Βάταλος said

    Αγαπητοί κύριοι,

    από το έγκριτον ιστολόγιόν σας θέλω να καταγγείλω τον 93χρονον Μανώλην Γλέζον, διότι – φοβηθείς την Αιωνίαν Κόλασιν – προσεκύνησε τους Γαλιλαίους: Επήγε εις τον Αρχιεπίσκοπον Ιερώνυμον Λιάπην και του εζήτησε να τού κάμη χριστιανικήν κηδείαν, διά να μή πάρουν το κουφάρι του οι κομμουνισταί και το κηδέψουν με πολιτικήν τοιαύτην

    http://www.protothema.gr/greece/article/515104/ieronumos-o-manolis-glezos-mou-zitise-na-analavo-tin-kideia-tou/

    Μετά τιμής
    Β.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: