Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Οι πολιτικές του πεποιθήσεις

Posted by sarant στο 24 Νοέμβριος, 2015


Εδώ και κάμποσο καιρό έχω αρχίσει να δημοσιεύω, κάθε δεύτερη Τρίτη, αποσπάσματα από το βιβλίο του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης” (εκδ. Ερατώ, 1995, εξαντλημένο), που είναι μια βιογραφία του παππού μου, του Νίκου Σαραντάκου (1903-1977), ο οποίος είχε το ψευδώνυμο Άχθος Αρούρης (που είναι ομηρική έκφραση και σημαίνει ‘βάρος της γης’). Η σημερινή συνέχεια είναι η πεντηκοστή πέμπτη, και είναι η τέταρτη του 11ου κεφαλαίου, που έχει τον τίτλο: Ένας επικούρειος στον καιρό μας. Η προηγούμενη συνέχεια βρίσκεται εδώ.

mimis_jpeg_χχsmallΜολονότι από το 1948 είχε πάψει να είναι οργανωμένος στο ΚΚΕ, ο ποιητής δεν έπαψε ποτέ του να είναι αριστερός. Από το 1951 ως το 1964 ψήφιζε ΕΔΑ. Η απριλιανή δικτατορία δεν τον πίκρανε ούτε τον φόβισε. Μάλ­λον τον εξόργισε, για το γεγονός ότι βρέθηκαν επίορκοι αξιωματικοί που με τα όπλα, που πλήρωσε και τους τα εμπιστεύτηκε ο ελληνικός λαός, έβαλαν το λαό στο γύψο. Είχε πει τότε προφητικά πως οι συ­νταγματάρχες τελικά θα καταστρέψουν αυτούς ακριβώς τους θε­σμούς που υποτίθεται ότι θέλησαν να υπερασπίσουν. Με αγαλλίαση είδε τους δικτάτορες να διώχνουν τον Κωνσταντίνο και εν συνεχεία να καταργούν τη Μοναρχία. Πολύ σύντομα είδε τη γελοία πλευρά της δικτατορίας και έγραψε γι’ αυτήν αρκετά σατιρικά ποιήματα, που τα κυκλοφορούσε στο στενό φιλικό του κύκλο. Όταν έγινε η απόπειρα του Παναγούλη, οι εφημερίδες είχαν γεμίσει από διατεταγμένες ευχές προς τον Παπαδόπουλο, επί τη διασώσει του, συνοδευόμενες από κατάρες ή ύβρεις για το δράστη. Ο ποιητής το σχολίασε από τη δική του σκοπιά:

Επί τη διασώσει σας συγχαίρει σύμπασα η Ελλάς
Ειλικρινώς ημέτερος (Εις εθνικόφρων πορτοφολάς)\

Του Παναγούλη αστόχησαν οι δολοφόνες σφαίρες
και σώον κι υγιαίνοντα οι Έλληνες σας είδον
χρόνια να κόβει μου ο Θεός και να σας δίνει μέρες
(Εις έντιμος προαγωγός αθώων κορασίδων)

 Σας φύλαξεν ο Ύψιστός ο πάντα προνοών
να χτίσετε τον ιερόν του Τάματος Ναόν
να φέξει λίγο και για μας, τους υπέρ Σας μοχθούντας
(Πεντέξι μεσολαβηταί στις μπίζινες της Χούντας)

 Πως ο θεός σας έχει στείλει φως φαεινότερον ηλίου
Μια νέα τώρα θ’ ανατείλει εικοστή πρώτη Απριλίου,
αφού σωθήκατε απ’τις σφαίρες του δολοφόνου Παναγούλη
(δέκα βαλτοί εργατοπατέρες όλοι μας ταπεινοί σας δούλοι)

[Να προσθέσω εδώ ότι αυτό το τέχνασμα των ειρωνικών συγχαρητηρίων τηλεγραφημάτων, ο παππούς μου το είχε δανειστεί από τον Ρωμηό του Σουρή]

Η διάσπαση του ΚΚΕ στα 1968 τον στεναχώρησε πολύ. Στην αρχή δε δεχόταν να συνταχθεί ούτε με τη μία ούτε με την άλλη πλευρά. Οι περισσότεροι φίλοι του συμπαθούσαν το ΚΚΕ εσωτερικού και γι’ αυτό μετά τη Μεταπολίτευση έστειλε στην “Αυγή” δύο συνεργασίες. Η μία ήταν άρθρο για τις σχέσεις του Σουρή με τους βασιλιάδες της εποχής του κι η άλλη ένα αντιμοναρχικό ποίημα.

Έχοντας εξ απαλών ονύχων αγαπήσει και μελετήσει σε βάθος τον Σουρή, έκατσε και συγκέντρωσε όσα αντιμοναρχικά ποιήματα είχε γράψει ο κορυφαίος αυτός σατιρικός. Είχαν σχεδιάσει μαζί με τον Ασημάκη τον Πανσέληνο να γράψουν από κοινού βιβλίο με θέμα ο Σουρής και η Μοναρχία, αλλά αιώνια αναβλητικοί και οι δύο δεν το προχώρησαν. Με την ευκαιρία όμως της αντιμοναρχικής εκστρατείας εν όψει του Δημοψηφίσματος του 1974, έστειλε στην “Αυγή” εκτεταμένο άρθρο με τίτλο «Ο Γεώργιος Σουρής και η Μοναρχία», που δη­μοσιεύτηκε στο φύλλο της 7 Δεκεμβρίου 1974. Έστειλε επίσης στην ίδια εφημερίδα παράφραση του καβαφικού «Οροφέρνης», που δημοσιεύτηκε με τον εξής πρόλογο της σύνταξης:

Δεν είναι μόνο ο κ. Μελισσηνός που «συμπληρώνει» τον Καβάφη. Ο παλιός συνεργάτης της «Παπαρούνας» του Πολ Νορ και του «Τριβόλου» της Μυτιλήνης, Άχθος Αρούρης, μας έστειλε το παρακάτω καβαφικό «Οροφέρνης»

[Εδώ το ποίημα του Καβάφη]

ΟΡΟΦΕΡΝΗΣ Ο ΒΟΥΣ

Αυτός που εις το δεκάδραχμον επάνω
μοιάζει σαν να χαμογελά το πρόσωπό του,
το έμορφο κουτό του πρόσωπο,
αυτός είναι ο Κωνσταντίνος Χαζοπαύλου.

Παιδί εις τη σχολήν των Αναβρύτων
απ’ το μεγάλο πατρικό παλάτι,
που τον εστείλανε να μαθητεύσει
ήρχετο σ’ όλα πρώτος. Ας κοτούσαν
να μην τον φέρουν πρώτον οι δάσκαλοι.

Κι αργότερα σαν πέθανε ο Παύλος
κι αυτόνε τον εκάμαν Βασιλέα,
στη βασιλείαν χύθηκεν επάνω.
Για να μαζέψει αρπακτικά χρυσό κι ασήμι.
Κι εις τα κελεύοματα υπείκοντας της
A
έδιωξε τον Πρωθυπουργόν κάποιαν ημέρα
κι εδέχθη τους Συνταγματάρχας και τη Χούντα.

Όσο για μέριμνα του τόπου για διοίκηση
ούτε ήξερε τι γένονταν τριγύρω του.

Μια μέρα ωστόσο την πολλήν αργία του
συλλογισμοί ασυνήθιστοι διακόψαν.

Θυμήθηκε που απ’ τη μητέρα του τη Φρειδερίκη
κι απ’ τον χαζόν πατέρα του τον Παύλο
κι αυτός βαστούσε απ’ την κορόνα των Γλυξβούργων
και βασιλέας πως ήτανε σχεδόν.

Για λίγο βγήκε από τη βλακεία του τη συνήθη
κι ανίκανα και μισοζαλισμένος
κάτι εζήτησε να ραδιουργήσει
κάτι να κάμει κάτι να σχεδιάσει
κι απέτυχεν οικτρά κι εξουθενώθη.

Οι Συνταγματάρχες άναυλα τον στείλαν
μαζί με τη φαμίλια του στη Ρώμη
να ξεκοκαλίζει τον λουφέ του και να οκνεύει.

Το τέλος του δε γράφτηκεν ακόμη
μα θα γραφεί μέσα σε λίγες μέρες.
Κι η ιστορία του τόπου θα το περάσει
και, με το δίκιο της, τέτοιο ασήμαντο
πράγμα δε θα καταδεχθεί να το σημειώσει.

Ο «Οροφέρνης ο Βους» ήταν το πιο εκτεταμένο αλλά όχι το μόνο αντιμοναρχικό ποίημά του. Έγραψε και άλλα που έμειναν αδημο­σίευτα.

Στις πρώτες μετά τη μεταπολίτευση εκλογές του ’74 ψήφισε Ενωμένη Αριστερά, σταυρώνοντας Κύρκο και Φλωράκη. Πάντα προσδο­κούσε την επανένωση της Αριστεράς. Το ΚΚΕ όμως το έβλεπε στην αρχή με δυσπιστία. Τον ενοχλούσε η διαρκώς αναβαλλόμενη από την ηγεσία του κόμματος εκκαθάριση του παρελθόντος. Ποιος έφταιξε για τα λάθη που γίνανε και χάθηκε άδικα τόσος κόσμος. Δεν τον ικανοποίησε η εκ των υστέρων προβολή του Νίκου Πλουμπίδη, συχνά από εκείνους που είχαν επιδοκιμάσει την αποκήρυξή του σαν χαφιέ και πράκτορα της Ασφάλειας, ή η μίζερη και «στα μουλωχτά» αποκατάσταση του Παντελή Δαμασκόπουλου,για τον οποίο είχε μάθει πολλά από τον αδελφό του τον Μιχάλη, που τον είχε γνωρίσει από κοντά. Καθώς όμως όλοι οι κατιόντες του, από το γιο του και τη νύφη του ως τα δύο μεγαλύτερα εγγόνια του, πήγαν με το κόμμα, οπωσδή­ποτε άρχισε να επηρεάζεται ευνοϊκά. Το 1976 έστειλε στο “Ριζοσπά­στη” το παρακάτω ποίημα που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της Κυρια­κής 27 Ιουνίου 1976:

ΕΦΤΑ ΧΡΟΝΩ

Ήταν μικρός, εφτά χρονώ σαν ήρθε η Κατοχή.
Στην πρώτη τάξη. Κι έλεγες πως δε θα νιώθει ακόμα.
Όμως το μίσος που έκρυβε για τον εχθρό η ψυχή
πώς χώραγε σε τοσοδούλι σώμα;

Τον Ούννο καθώς κοίταγε που εμόλυνε τη γης
καβάλα σε διαβολικά σιδερικά θανάτου
γινόταν όλος σύσπαση ανήμπορης οργής
κι άβυσσο μίσους ήταν η ματιά του.

Πληθαίναν γύρω τα δεσμά, τα πτώματα κι οι τάφοι.
Το σχήμα μιας εκδίκησης παίρναν σιγά τα μίση.
Κι ήταν μικρός…! Να μπόραγε συνθήματα να γράφει…
Να δοκιμάσει τάχα; Να τολμήσει;

Τον ηύρε η σφαίρα ως πάσκιζε τα γράμματα να φτιάσει
όσο μπορούσε πιο καλά. Κι απόμεινε μισή
σα μια κατάρα που ακλουθά πέρα απ’ τον τάφο η φράση
«Τσεκούρι και κρεμάλα στους φασί…»

[Υπάρχει και ονλάιν –εδώ, στη σελίδα 5]

Όπως προανέφερα, το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ τον είχε συγκλονίσει. Ύστερα από τις αποκαλύψεις που έγιναν σ’ αυτό, έπαψε να θαυμά­ζει και να αγαπά τον Στάλιν. Τον Χρουστσόφ αντίθετα τον είδε με καλό μάτι. Του άρεσε η θυμοσοφία και το χιούμορ του.

«Είναι ο πρώτος αυθεντικός χωριάτης που έγινε ποτέ αρχηγός μεγάλου κράτους», έλεγε στους δικούς του. Γι’ αυτό και η ανατροπή του από τον Μπρέζνιεφ τον πείραξε πολύ. Εκείνο όμως που τον ενό­χλησε περισσότερο ήταν ότι δε δόθηκε καμιά επίσημη εξήγηση για την αλλαγή αυτή στον ρωσικό λαό.

«Μα καλά, δεν έχουν εμπιστοσύνη σ’ αυτό τον υπέροχο λαό, που έδειξε στον πόλεμο τι αξίζει», αναρωτιόταν.

Τον Μπρέζνιεφ πάντως τον αντιπάθησε από την πρώτη στιγμή. Παρ’ όλα αυτά η ΕΣΣΔ εξακολούθησε ως το τέλος της ζωής του να είναι η μεγάλη του αγάπη. Παραδεχόταν σχεδόν ακρίτως τη σοβιε­τική επιστημονική πρόοδο και την εκτόξευση του πρώτου Σπούτνικ την είδε σαν επιβεβαίωση αυτής της προόδου. Η πρωτοπορία που κατάκτησε εν συνεχεία η Σοβιετική Ένωση στην εξερεύνηση του διαστήματος τον γέμιζε με ενθουσιασμό. Ξέροντας ρωσικά είχε γρα­φτεί συνδρομητής σε δύο περιοδικά, στο σκακιστικό «Σάχματι» και στο επιστημονικό-εκλαϊκευτικό «Ναούκα ι Ζιζν». Τότε επίσης αγό­ρασε τον Καλό Στρατιώτη Σβέικ σε ρωσική μετάφραση. Ήταν μια θαυμάσια και πλήρης έκδοση με την αρχική εικονογράφηση του Γιόσεφ Λάντα. Ο ποιητής που έκρινε ότι οι μεταφράσεις του Σβέικ που κυκλοφορούσαν στα ελληνικά, τόσο μια ελλιπής, από τα αγγλικά, όσο και η πλήρης δίτομη της Ρενέ Ψυρούκη, από τα τσέχικα, δεν απέδι­δαν το πνεύμα του Χάσεκ, τουλάχιστον στο βαθμό που πέτυχε ο Αγγελομάτης, αποφάσισε να μεταφράσει αυτός το αγαπημένο του βι­βλίο. Προχώρησε πράγματι στη μετάφραση αρκετών κεφαλαίων αλλά δεν την ολοκλήρωσε.

Advertisements

89 Σχόλια to “Ο άγνωστος ποιητής Άχθος Αρούρης – Οι πολιτικές του πεποιθήσεις”

  1. Επίκαιρο μια και το Βήμα φροντίζει να μας θυμίζει τον «Βασιλέα Κωνσταντίνο» (sic). 🙂

  2. Κουνελόγατος said

    Καλημέρα. Τελικά, που είναι ο κύριος Γς;

    Υ.Γ. Πλάκα που έκανα με τα στιχάκια…

  3. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    1,
    έχει συζητηθεί πολλάκις και ας είμαστε ρεαλιστές: υπάρχουν διεθνείς συνθήκες κλπ. που κατοχυρώνουν τον τίτλο και μετά την έκπτωση, μας αρέσει – δεν μας αρέσει. Με άλλα λόγια «άπαξ βασιλεύς, πάντα βασιλεύς».

  4. Δεν μιλάω μόνο για τον τίτλο: http://www.efsyn.gr/arthro/i-triti-stepsi-toy-konstantinoy-gklixmpoyrgk
    Η διαφήμιση είναι ενδεικτική: http://banners.dol.gr/KONSTANTINOSLOW.pdf

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1: Κι εγώ σκέφτηκα τη συγκυρία.

    2: Ο Γουσού είναι στο Λαϊκό νοσοκομείο, με το πρόβλημα που είχε γράψει τις προάλλες. Του μετέφερα τις ευχές όλων για ταχεία ανάρρωση, έχετε χαιρετίσματα.

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Διεθνείς συνθήκες!
    Για φαντάσου!

  7. Παναγιώτης Κ. said

    Τι σημαίνει η Ρώσικη λέξη Ναούκα; Ξέρει κάποιος;
    Πριν από πολλά χρόνια μου είχαν δείξει ένα παιχνίδι με τράπουλα (σαν και αυτά που ο άλλος βρίσκει το φύλλο που επιλέξαμε ή έχουμε βάλει με το νου μας ) και μέρος της αποκάλυψης του κόλπου ήταν και η χρήση αυτής της λέξης.
    Το παιχνίδι το έχω εντελώς ξεχάσει.

  8. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    6,
    Ναι, η Συνθήκη της Βιέννης του 1815, νομίζω.

  9. atheofobos said

    Και τα 2 σατυρικά ποιήματα είναι εξαιρετικά και ιδιαιτέρα ευρηματικό είναι το Κωνσταντίνος Χαζοπαύλου. !
    Όσο για τον ιερόν του Τάματος Ναόν που αναφέρει στο πρώτο ποίημα τον θυμήθηκε στις μέρες μας ο μητροπολίτης ΝΑΣΑ και Λούτσας Μεσογαίας με το αμίμητο:
    Τώρα που πεινάμε, τώρα να κτίσουμε τον ναό του Τάματός μας!
    Για το τάμα έχω γράψει σχετικά βάζοντας και μια απολαυστική γελοιογραφία του ΜΠΟΣΤ στο:
    Η ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΟΥΝΤΙΚΟΥ ΤΑΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2012/06/blog-post_12.html

  10. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    4,
    σ’ ευχαριστώ, πάντως, για τις παραπομπές, Δύτη: πέρα απ’ το ότι ήταν ΕΞΟΧΩΣ ενδιαφέρουσες, μου έδωσαν την δυνατότητα της συμμετοχής στο διαγωνισμό για ένα βιβλίο -που δεν θα κερδίσω, βέβαια (αλλά και η προσμονή της νίκης έχει ήδη βγάλει τα λεφτά της…)!

  11. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    7: Επιστήμη.

  12. sarant said

    7 Ναι, Επιστήμη και ζωή λεγόταν το περιοδικό. Υπήρχε και γαλλικό με τον ίδιο τίτλο Science et vie

  13. leonicos said

    αλλά και να είναι προσιτό σε άτομα μεγάλης ηλικίας με δυσκολίες στην όραση.

    Από το Βήμα, απότο λινκ του Δύτη στο 4

    Άρα, ξέρουν ποιο είναι το αναγνωστικό κοινό τους. Πιστεύουν ειλικρινά ότι το 25% που ψήφισε βασιλιά ζουν ακόμα;

  14. leonicos said

    Λέτε να πουλήσει φύλλα;

    Και τι θα πει ο Κοκός; Έμαθε ποτέ του τίποτα για να το πει;

  15. Και ελληνικο περιοδικό με τον ιδιο τίτλο (για την ακριβεια: Κόσμος, Επιστήμη και Ζωή) θυμάμαι αμυδρά γύρω στο 1960. Πρέπει να ηταν και καλό. Αν ξέρει κανείς τίποτε περισσότερο, ας το πει — θα ήθελα να μάθω.

  16. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    14,
    δεν μιλάμε για «φύλλα», Λεώνικε. Μιλάμε για τόμους!

  17. Alexis said

    #13: Στο δημοψήφισμα του ’74 υπέρ της Βασιλευόμενης ψήφισαν το 32% του εκλογικού σώματος περίπου.

    #3: Η αλήθεια είναι ότι εμένα προσωπικά δεν μου αρέσει.
    Με ποιά λογική τα θέματα αυτά ρυθμίζονται από διεθνείς συνθήκες;
    Και ποιούς άραγε δεσμεύουν;
    Παρεμπιπτόντως, εάν η (μοναδική) συνθήκη στην οποία αναφέρεσαι είναι του 1815, η Ελλάδα δεν υπήρχε ως ανεξάρτητο κράτος τότε…

  18. gpoint said

    «Ας κοτούσαν
    να μην τον φέρουν πρώτον οι δάσκαλοι»

    Είναι φανερό πως για τον ρυθμό και το μέτρο η τελευταία λέξη πρέπει να είναι, παροξύτονη, οι δασκάλοι

  19. Ηλεφούφουτος said

    17 τέλος
    Όχι απλώς δεν υπήρχε· δε θα έπρεπε να υπάρχει ούτε σήμερα με βάση εκείνη τη συνθήκη.
    Βασικά ούτε δημοκρατία θα έπρεπε να υπάρχει.

    Τη συνθήκη της Βιέννης συνήθιζε να επικαλείται και η Βλάχου για να δικιολογεί τα «βασιλιάς/βασίλισσα» που χρησιμοποιούσε η Καθημερινή για τους τέους, τις τέες και τα τέια.

  20. gpoint said

    # 13, 17

    και το δημοψήφισμα ήταν όντως ανφαίρ

    δεν είμαι φιλοβασιλικός αλλά σε δημοψήφισμα σήμερα σαφώς θα ψήφιζα την επαναφορά της βασιλείας, την προτιμώ από την κοινοβουλευτική δικτατορία στην οποίαν οδηγηθήκαμε με μαθηματική ακρίβεια και τους δοτούς (οθντκ) προέδρους δημοκρατίας (;)

  21. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Το θρυλικό Σαχμάτι φ Εσεσεσάρ!
    Koυίζ: Ποιος από τους 2 κάτωθι εικονιζόμενους θρυλικούς παιξταράδες ήταν Γαλιλαίος; (που λέει ο καπετάν-λακαμάς)

  22. Κουνελόγατος said

    Ο Γκάρι Κασπάροφ θαρρώ (το διάβασα πρόσφατα, διότι έκανα μια συζήτηση με τον γάτο μου-μικρό γιο μου- που είναι σε φάση μάθησης)… 🙂

  23. Κουνελόγατος said

    Ουπς, Γαλιλαίος γράφεις, άλλο νόμιζα;;;

  24. 21

    Όπου Σαχμάτι είναι το σκάκι στα ρούσικα; Όπως σαχ+ματ;

    Το λέω διότι με τις τελευταίες εξελίξεις στα συροτουρκικά σύνορα, καλό είναι να ξέρομε κάνα δυό λέξεις από τη γλώσσα του ξανθού γένους…

  25. Ω, ναι!

    Шахматы

    https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A8%D0%B0%D1%85%D0%BC%D0%B0%D1%82%D1%8B

  26. Ηλεφούφουτος said

    Σάχματι

  27. Πράγματι https://pbs.twimg.com/media/CUkpDkWUAAANozI.jpg

  28. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    22. Οι εικονιζόμενοι είναι παλαιότεροι του Κασπαρώφεος. Μακαρίτες και οι δυό. ο αριστερός ήταν δάσκαλός του και πρωτοπόρος των ΗΥ (ή ακριβέστερα της αρτιφίσιαλ ιντέλιτζενς. Ήταν ο πρώτος που προέβλεψε σωστά,ότι μια μέρα τα κονσερβοκούτια θα κοπανάνε τα ανθρωπάκια στο σκάκι ,για πλάκα! (ήταν Ηλεκτρολόγος Μηχ/κός) Βοήθειες τέρμα! 🙂

  29. ΓΑΛ(ι)ΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ said

    Αγαπητοί φίλοι, καλημέρα από τον «Νέον Κόσμο». Επανήλθα αισίως στην έδρα μου μετά το περιπετειώδες ΣαββατοΚύριακό μου στην Ατλάντα όπου ο εβραίος φίλος μου «Κέννυ Τζι» ΕΘΡΙΑΜΒΕΥΣΕ και εγώ ήμουνα από τους τυχερούς που τον χειροκρότησα.

    21 Κύριε «Κιντ», ακόμη και για έναν απλό και ταπεινό ζαχαροπλάστη σαν κι εμέναν (του οποίου η σκακιστική δεινότητα είναι επιπέδου …νηπιαγωγείου) η απάντηση στην ερώτησή σας είναι ΠΡΟΦΑΝΗΣ: από τους δύο ΤΙΤΑΝΙΟΥΣ σκακιστές που μάς παρουσιάζετε στο εξώφυλλο του περιοδικού, ΕΒΡΑΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ο ΕΝΑΣ, ΕΒΡΑΙΟΣ ΕΙΝΑΙ κ-α-ι Ο ΑΛΛΟΣ…!!! ΚΑΙ οι δυό τους είναι ΓΑΛΙΛΑΙΟΙ…!!! Διότι ΚΑΙ στο σκάκι οι Εβραίοι είναι ΑΝΕΚΑΘΕΝ «κορυφές». Για τους γνώστες, πρόκειται για 2 ΤΙΤΑΝΟΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ Σοβιετικούς σκακιστές στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος για τον τίτλο του 1951: για τον (άτυχο ΙΔΙΟΦΥΕΣΤΑΤΟΝ!) Ουκρανό-εβραίον Ντέηβιντ Μπρόνστάιν και τον Φιλλανδό-εβραίον Μιχαήλ Μποτβίνικ…

  30. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    17β και 19 (επί του παρόντος:)

    Στο Συνέδριο της Βιέννης (1814-1815), οι ελληνικές θέσεις («Το Ελληνικό Ζήτημα») εκφράστηκαν από τον κόμη Ιωάννη Καποδίστρια, ως μέλος της Ρωσικής Αντιπροσωπείας, υπό τον τσάρο Αλέξανδρο, συναντώντας της αντίδραση πρωτίστως του Μαίτερνιχ.
    Η Συνθήκη της Βιέννης, που υπεγράφη τον Ιούνιο του 1815 στην αυστριακή πρωτεύουσα, επικυρώθηκε από την νεοσύστατη επαναστατική Ελληνική Κυβέρνηση, μέσω τριμερούς κλιμακίου εκπροσώπων της στο Συνέδριο της Βερόνας (Οκτ.-Δεκ. 1922).
    Η επικυρωμένη και από την Ελλάδα Συνθήκη της Βιέννης αναφέρει ρητά ότι «βασιλεύς εκπεσών του θρόνου του, διατηρεί τον τίτλον του αλλά χάνει τας προς εαυτόν τιμάς».
    Στο ίδιο πνεύμα, πολύ πιο πρόσφατα, το Συμβούλιο της Επικρατείας (αριθμ. 4575/1996), με αφορμή την εκδίκαση της υπόθεσης της βασιλικής περιουσίας, απεφάνθη ότι ο τίτλος «βασιλεύς» δεν είναι τίτλος ευγενείας, αλλά «λειτουργεί ως προσδιορισμός του προσώπου».

    Δεν είναι δυνατόν από τα διεθνή κείμενα (Συνθήκη της Βιέννης, εν προκειμένω) να κρατάμε μόνο ό,τι μας βολεύει και ν’ απορρίπτουμε ό,τι, φυλακισμένοι στις ιδεοληψίες μας, μάς ξινίζει. Η αλήθεια δεν οφείλει να είναι μία;
    Και λυπάμαι αν αναγκάζομαι να παίξω τον ρόλο του «δικηγόρου του διαβόλου», αν περί αυτού νομίζουν ότι πρόκειται ορισμένοι από τους εδώ συσχολιαστές…

  31. Αυτός;

  32. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    29. Σωστός ο καπετάνιος! (πλην του Φιλλανο-εβραίου) Μπατβίνικ. Μπορεί να γεννήθηκε στη σημερινή Φιλλανδία, αλλά ήταν Ρώσος,Ρωσότατος! (και λίγο Γαλιλαίος)

  33. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    31. Ντα, ταβάριτς Σαμπάκα! 🙂

  34. ΓΑΛ(ι)ΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ said

    32 Γιατί, όμως, αγαπητέ μου φίλε επιμένετε να μέ αποκαλείτε «καπετάνιο»;;;!!!

  35. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    30+,
    και για να «φρεσκάρω» λίγο το κοκτέιλ:

    Μας αρέσει να υπογράφουμε τα μνημόνια -ή ό,τι άλλο- μέχρι να πέσει το παραδάκι και μετά να τα σκίζουμε.

  36. Ηλεφούφουτος said

    27 Κι εγώ τη σκέφτηκα αυτή τη ρίμα γράφοντας το 26!

  37. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #34
    Μην τον ακούτε, του αρέσει να πειράζει τους νέους…

  38. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    18: Πολύ σωστά! Όταν έκανα τη μεταγραφή το πρόσεξα κι εγώ, είδα ότι στο βιβλίο ειναι προπαροξύτονο (δάσκαλοι), προσπάθησα να βρω τη δημοσίευση, δεν τη βρήκα και τελικά ξέχασα να το αλλάξω.

  39. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Ο παππούς μας ο Νίκος Σαραντάκος. Η μόνη φορά που κατέβηκα σε εκλογές ως εκπρόσωπος των συναδέλφων μου ήταν με την ενωμένη αριστερά (κυρκοφλωράκι τιμημένο 🙂 ). Ναι βγήκα,αν αναρωτιέστε 🙂

    >>Ας κοτούσαν
    να μην τον φέρουν πρώτον οι δάσκαλοι.

    Τί μου θυμίζει, τί μου θυμίζει…(αν το έγραψε κι άλλος,συγγνώμη δε σας διάβασα ακόμη)

  40. Pedis said

    Τώρα που ο βάταλος θα έπρεπε να ψάχνει καυτές ειδήσεις από το περιβάλλον του πρεσβευτή Μαβίλ, κάθεστε και τον απασχολείτε με τη λιστα (του των προγραφών) των εβραιομπολσεβίκων (ακτύπητος είναι σε αυτά).

    Ας αφήσουμε την πλάκα γι άλλες μακρινές μελλοντικές εποχές … τα πράγματα, τώρα, είναι σκούρα … Τα ελληνικά σάιτς έχουν άμεση συνδεση και κοπιάρουν bbc, οπότε καλύτερα να ενημερώνεται κανείς κατευθείαν από κει (αν δεν γνωριζει άλλες εξίσου βάρβαρες ξένες γλώσσες).

  41. sarant said

    39 Νάσαι καλά 😉

  42. Γιάννης Ιατρού said

    40: β
    Μπά, μάλλον περισσότερο σασπενς έχει η υπόθεση με τα εσωτερικά της ΝΔ 🙂
    – Πρόεδρο δεν έχουν, αμφισβητείται αν μπορεί να ορίσει o Μεϊμαρ μεταβατικό πρόεδρο
    – Επικεφαλής της ΚΕΔΕ δεν έχουν
    κλπ. κλπ.

  43. gpoint said

    Αντιγράφω από ΠΟΛΙΤΙΚΟ σάιτ :

    Ξέρετε ρε παλληκάρια τι με τρελλαίνει περισσότερο και από τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο που δείχνει αναπόφευκτος;
    Γιατί εκεί οδηγούμαστε και όποιος δεν το καταλαβαίνει είναι νυχτωμένος σε βαθύ όνειρο και κοιμάται ξεσκέπαστος.
    Αυτό που με τρελλαίνει είναι – εντάξει – να γίνει ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και να μην έχει πάρει ένα πρωτάθλημα ο ΠΑΟΚ;
    Όλα μπορώ να τα σηκώσω αλλά αυτό δεν τρώγεται με τίποτα.
    Να πεθάνουμε ρε αλάνια, ναι, αλλά να πάμε ευτυχισμένοι σε άλλες διαστάσεις ξέροντας ότι ο μεγάλος Δικέφαλος έχει σηκώσει την Κούπα και ότι στην Τούμπα στέφθηκε ξανά πρωταθλητής.
    Να αυτό είναι το παράπονό μου.
    Ιβάν κάνε τον ΠΑΟΚ πρωταθλητή κι ύστερα ας γίνει ότι θέλει.
    Όλα μπορώ να τα αντέξω ύστερα.
    Όλα…

    Ρισπέκτ !!

  44. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    40.>>Ας αφήσουμε την πλάκα 42.>>μεταβατικό πρόεδρο
    Πλακιωτάκης ο μεταβατικός .Από την Ανατολική Κρήτη! Την και Διαόλου Μάνα καλούμενη.Από τη Σητεία.Κοντοχωριανός να ξέρετε.χαχα

  45. Γιάννης Ιατρού said

    44: Πλακιωτάκη, ναί μεν ΕΦΗ, αλλά ο νομικός σύμβουλος της ΝΔ αμφισβητεί ότι μπορεί ο ΒΜ να ορίσει αυτός …. το κοντοχωριανό 🙂

  46. ΓΑΛ(ι)ΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ said

    Αγαπητοί φίλοι, κάνοντας τώρα ένα μισάωρο διάλειμμα για να καταβροχθίσω τα λαχταριστά μου μπέγκελς μαζί με τον αχνιστό καφέ, ξαναμπαίνω στο ωραίο φιλολογικό καφενείο του κυρίου Σαραντάκου περίεργος για να δω τα νεώτερα σχόλια αλλά και για και να προσθέσω κάποιες παρατηρήσεις.

    15 – Κύριε Άγγελε, το περιοδικό που θυμόσαστε από τις αρχές του ’60 όντως υπήρχε και εκυκλοφορείτο μαζί με τα τεύχη μιάς ομώνυμης εικονογραφημένης πολυθεματικής εγκυκλοπαίδειας. Νομίζω ότι η έκδοσή του συνεχιζότανε στις αρχές του ’80, όταν έφυγα για να εγκατασταθώ μονίμως στις Η.Π.Α.
    Όμως, προσέχτε: ΚΑΜΜΙΑΝ απολύτως σχέση δεν είχε αυτό το γυαλιστερό όφφσετ ιλουστρασιόν περιοδικό, της επιδειχτικά φανταχτερής πολυτέλειας, με το απροσχημάτιστο НАУКА И ЖИЗНЬ….! Το αξεπέραστο ρούσσικο αυτό περιοδικό όχι μόνο ήτανε και παραμένει ΣΚΑΛΕΣ ΑΝΩΤΕΡΟ από τις γνωστές εκλαϊκευμένες δυτικές επιστημονικές φυλλάδες (Scientific American, La Recherche, Focus, κ.λ.π.) αλλά ούτε κάν θα μπορούσε να συγκριθή με εκείνο το ανεκδιήγητο «Επιστήμη & Ζωή» που είχατε ακουστά! Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες αλλά, τόσο το περιοδικό «Επιστήμη & Ζωή» όσο και η ομότιτλη Εγκυκλοπαίδεια, ήτανε συγκεκαλυμμένως ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ έντυπα που πλασσάρονταν από κάποια διεθνή Χριστιανική σέχτα! Εμένανε μού θύμιζε έντονα κάτι ανάλογα έντυπα των Γεχωβάδων και των Ευαγγελικών…!!! Τα γραφεία-πρατήρια εκείνων των εκδόσεων στην Αθήνα (στα Χαυτεία) τα θυμάμαι καλά διότι εκεί κοντά είχαμε τότε το οικογενειακό μας ζαχαροπλαστείο και μέσα στην στοά που έβγαζε στην οδόν Αιόλου είχε το συμβολαιογραφείο του ο θείος μου. Ακόμη και δίχως να ήξερε κάποιος σπουδαία ρωσσικά, απλώς ξεφυλλίζοντας (και …μυρίζοντας!) το χοντρό (περί τις …200 σελίδες!) μηνιαίο τεύχος του ρούσσικου περιοδικού με το χοντρό κιτρινωπό …στρατσόχαρτο, με τις θαμπές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του και το μελάνι των …προπολεμικών εφημερίδων αλλά και την ΥΠΕΡΟΧΗ εικονογράφηση σε στυλ παραμυθένιων έγχρωμων χαλκογραφιών του 18ου αιώνα, καταλάβαινε αμέσως όποιος το άνοιγε πως επρόκειτο για κάτι ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟ. Άν, μάλιστα, μπορούσε και να το διαβάσει θα διαπίστωνε ότι ήτανε ΑΦΘΑΣΤΗΣ επιστημονικής ποιότητος!

    Ήταν αξιοθαύμαστος ο μακαρίτης ο παππούς Σαραντάκος που, παρά τα τσάτρα-πάτρα ρωσσικά της αυτοδιδασκαλίας του στην νειότη του, μπόραγε να το κουλαντρίζει!!! Αλλά απορώ πώς και ο ίδιος δεν έγινε συνδρομητής σε ένα άλλο ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ και ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟ ρούσσικο μηνιαίο περιοδικό ποικίλλης ύλης, το περίφημο КРУГОЗОР…! Εκειμέσα θά ‘βρισκε κάθε μήνα ενσωματωμένους 6 ΔΙΣΚΟΥΣ για πικάπ με συνεντεύξεις, ρεπορτάζ, μουσική, θέατρο, κ.λ.π., να τους βάζει και ν’ ακούει ορίτζιναλ τη γλώσσα του «πατερούλη» και να ευφραίνεται η ευαίσθητη καρδιά του και να πλημμυρίζει από περηφάνεια για τα επιτεύγματα του «υπαρκτού»…
    Βέβαια, για τους ρέκτες των φυσικομαθηματικών και της μηχανικής υπήρε και το ένδοξο μαθητικό-φοιτητικό περιοδικό КВАНТ που έγραψε ιστορία σαν εκκολαπτήριο ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ του Ανατολικού Μπλοκ.

    Εγώ, που η 85χρονη μητέρα μου είναι Λευκορωσσίδα και που είχα κάποτε τα ρώσσικα ως (κατά κυριολεξία!) μητρική γλώσσα, τα διάβαζα στα νειάτα μου όλα αυτά τα ωραία και δεν είχα δυσκολίες στη γλώσσα τους. Άλλο που τώρα τά ‘χω λησμονήσει τα ρούσσικα και μένουν …σκουριασμένα στις σκοτεινές αποθήκες του μυαλού μου.

    Θά ‘θελα κι άλλα να σάς γράψω αλλά η ώρα πέρασε και πρέπει να ξαναπέσω με τα μούτρα στη δουλειά γιατί έχω να φροντίσω μιά επιχείρηση με περίπου 1200 νοματαίους σε 21 Πολιτείες…

  47. sarant said

    45 Kαι τότε ποιος αντικαθιστά τον παραιτηθέντα μεταβατικό Πρόεδρο;

  48. Γιάννης Ιατρού said

    47: Γιαυτό είπα Νίκο ότι έχει σασπένς… Μάλλον θα το κουκουλώσουν αυτό με την γνωμάτευση του νομκού συμβούλου γιατί το μπάχαλο θα είναι ακόμα μεγαλύτερο ….

  49. Νίκος Κ. said

  50. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    5α >>συγκυρία
    Έχει μια σύμπωση και ως προς τον Οροφέρνη και ξαναδιάβασα τον Καβάφη,σαν για να πιέσω πάνω απ΄ το ρούχο μια λαβωματιά.
    3.>>κατοχυρώνουν τον τίτλο και μετά την έκπτωση, μας αρέσει – δεν μας αρέσει.
    Για το βασιλιάς ποιος νοιάζεται,(λέμε και κάτι σφηγκάρες), το «υπήκοος» με δαιμονίζει.
    20. Εκείνο το σαφώς σου, πολύ με πλήγωσε 🙂

  51. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    45. Το «Πούντο Πούντο το Δαχτυλίδι» παίζουνε κει πέρα.
    Βιοχημικός ο Πλακιώ καθώς λέει.

  52. spiral architect said

    Εδώ ο κόσμος χάνεται και μεις συζητάμε για τα λιμά της πολιτικής. 😦

  53. Μαρία said

    47
    Άρθρ.9, 2.8.
    αλλά άρθρ.10, 19 (οριακά προκύπτει Παπαμιμίκος 🙂 http://nd.gr/sites/default/files/files/katastatiko2013.pdf

  54. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    53. Τ ακούω τώρα και στο Κόκκινο» Ο εκλεγμένος δύναται να ορίζει…»
    αλλά ο Παπαμιμ ξέρει γαλλικά; Ήκουσα πως ο Μεϊμαρ του ριξε μερικά και του μήνησε* να μην ξαναπατήσει στη Συγγρού.Αλήθεια, στο ράδιο το ΄κουσα το μεσημέρι και δεν έχω λόγο ν΄αμφιβάλλω 🙂

    *μηνώ κάνει το ρήμα

  55. gpoint said

    # 50

    Εφη-έφη δυστυχώς…σαφώς

    διότι πέρα από ιδεολογικά πιστεύωείχαμε μια οικογένεια που μας είχε κατσικωθεί » ελέω Θεού» και τώρα έχουμε καμιά τριανταριά ! Η μήπως δεν φέρονται στην καθημερινή τους ζωή σαν βασιλιάδες οι Παπανδρεομητσοτάκηδες ;
    Κι από την ΄λλη σκέψουπως ψήφισες Τσίπρα για να έχεις πρόεδρο τον…Πάκη !!! ή τον Καρλ προηγουμένως σαν επιλογή του Κωστάκη !!
    Το δούλεμα σ’ όλο του το μεγαλείο

  56. Γιάννης Ιατρού said

    52: Εννοείς ότι
    εδώ ο κόσμος καίγεται και … χτενίζεται;

  57. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    55. Τζη,έχουμε ποικιλία, όπως αντιστοιχούν στις ποικίλες μερίδες του κόσμου. Κάποιοι ψήφιζαν και τον Πάκη και τον Καρλ και τον Κωστάκη τόσα χρόνια θέλω να πω.

    Υπηρεσιακό πρόεδρο τον είπαν τώρα τον Πλακιώ και η Ντόρα λέει ότι και στις προηγούμενες εκλογές τους το 09,είχαν γίνει σημεία και τέρατα. Ανοίξαν τα καπάκια

  58. Λ said

    Ας κοτούσαν. ..
    Έχω χρόνια να ακούσω αυτή τη λέξη. Εμείς την προφέρουμε διπλό τ. Είναι δάνειο;

  59. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    20 – Και τι θα άλλαζε, αν στην κοινοβουλευτική δικτατορία προσθέσεις και έναν κρετίνο με λοφίο; πάλι οι τραπεζίτες – κεφαλαιούχοι θα κυβερνούν, άλλωστε όσοι βασιλείς δεν συμορφώθηκαν με τα επαναστατικά δεδομένα των κεφαλαιούχων, βρέθηκαν να κρατάνε το κεφάλι τους στα χέρια, Ο ΛΑΟΣ ΝΙΚΗΣΕ (χαμόγελο).
    Για πραγματική κοινωνική αλλαγή, το μυστικό βρίσκεται στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση Gee, ξέρεις, αυτή που είναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ, που είναι υποχρεωτικά τα θρησκευτικά, αλλά δεν διδάσκεται σεξουαλική διαπαιδαγώγηση (από ποιούς θα μου πείς) από σένα τουλάχιστον, περίμενα να το γνωρίζεις αυτό, μια και οι πολλοί εκπαιδευτικοί εδώ μέσα, δεν λένε κουβέντα.

    43 – «Ιβάν κάνε τον ΠΑΟΚ πρωταθλητή κι ύστερα ας γίνει ότι θέλει.»
    Αν περιμένετε από τον Ιβάν πρωτάθλημα πρίν τον ε΄π.π παίξατε και χάσατε. Τελικά οι παοκτσήδες είναι πιο κορόϊδα κι απ΄τους γαύρους, αυτοί παίρνουν κι ενα σωρό πρωταθλήματα τουλάχιστον, οι παοκτσήδες είναι σαν τους χάνους, τσιμπάνε δίχως δόλωμα (που δεν το κάνει αυτό ο χάνος βέβαια).

  60. Γιάννης Ιατρού said

    58: Νομίζω ότι προέρχεται από το αρχαιοελληνικό κόττος = κύβος (δηλ. ρίχνω τα ζάρια), γιαυτό και τα δύο τ

  61. sarant said

    58-60 Ενδιαφέρον. Το ΛΚΝ την παράγει από το κόττος αλλά τη γράφει με ένα τ, ενώ ο Μπαμπ. (που θα την έγραφε με δύο τ αν την πάραγε από το κόττος) βρίσκει ένα ομηρικό κοτώ = τολμώ και την παράγει από εκεί.

  62. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Διατί αποκρύπτετε ότι εις το 80όν λεπτόν οι ανάλγητοι Βαυαροί προηγούνται 4-0 του Ολυμπιακού Πειραιώς που επήγαινε διά το θαύμα εν Μονάχω; Και ότι το τελικόν αποτέλεσμα ΔΕΝ θα είναι μία επτάρα ξεγυρισμένη, διότι η Μπάγερν αγωνίζεται με 10 παίκτας από το 50όν λεπτόν, κατόπιν διαταγής της χριστιανοπούλας Μέρκελ, προκειμένου να μή διασυρθή εντελώς ο Θρύλος;

    2) Εντιμώτατε κ. Γαλέε Σκορδαλιά (σχόλιον 34): Πιθανώτατα αγνοείτε ότι ο κρυφοχριστιανούλης αναγνώστης κ. Νεογίδιος παρεπιδημεί εν Αραβική Χερσονήσω διά να το ξεροκόμματον. Ως γνωρίζητε, εις τας Αραβικάς Χώρας δεν υπάρχωσι μπορδέλα διά να ξεχαρμανιάση και – προφανώς – αρνείται να ξεχαρμανιάση με την δεδοκιμασμένην μέθοδον του προπάτορός μας Αυνάν. Νομίζει, λοιπόν ο κ. Νεογίδιος πως είσθε εγώ κι ότι εγώ είμαι κάποιος καπετάνιος που έγραφε προ ετών εις το παρόν Σαραντάκειον Ιστολόγιον!..

    3) Το χειρότερον είναι άλλο: Ο πολυπράγμων κι Νεογίδιος νομίζει ότι η λέξις «Γαλιλαίοι» σημαίνει τους Εβραίους! Και σάς παρέσυρε και υμάς, που σάς κόπτω διά μορφωμένον νέον. Αγαπητέ κ. Γαλέε Σκορδαλιά, η λέξις «Γαλιλαίοι» πρωτοελανσαρίσθη υπό του Μεγίστου Ιουλιανού εις τον περίφημον λόγον του «Κατά Γαλιλαίων»

    και σημαίνει την παρέαν των Γαλιλαίων (= κατοίκων της Γαλιλαίας) που εδημιούργησαν αυτό που ωνομάσθη «Χριστιανισμός». Έκτοτε, η λέξις Γαλιλαίοι είναι είς ευφημισμός διά τους Χριστιανούς. Εκλεκτέ κύριε Γαλέε Σκορδαλιά, εκπρόσωπε της εν Αμερική Ρωμέικης Κοινότητος, επιτρέψατέ μοι να σάς προσφέρω τον 3ον Τόμων των Έργων του Μεγίστου Ιουλιανού από τας εκδόσεις «Loeb». Εκεί θα εύρητε και τον περίφημον λόγον του «Κατά Γαλιλαίων» (σελίδες 318 έως 427). Όποιος έντιμος άνθρωπος αναγνώση αυτόν τον λόγον του Μεγίστου Ιουλιανού, θα αντιληφθή τα πάντα διά την σκευωρίαν των Γαλιλαίων, που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφήν του Ελληνο-Ρωμαϊκού Πολιτισμού, όπως πρώτος επεσήμανε ο Μέγας Γίββων

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος

  63. Και ο γάβρος θύμα των Γαλιλαίων!! Στοιχηματίζετε τη μισή σας περιουσία; (ας στείλει ο Νεοκίντ το σχετικό κουΐζ με τη γεωμετρική ακολουθία…) 😀

  64. ΓΑΛ(ι)ΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ said

    61 Το σόι του πατέρα μου, κύριε Σαραντάκο, που άγουν την καταγωγή τους από τα μέρη της Τριπολιτσάς (Γορτυνία), συχνά λένε ακόμα και σήμερα: «-Άν κοτάς, σύρε να βγάλεις το φίδι απ’ την τρύπα του» ή «-Η κυρα-Πόταινα δεν κόταγε ν’ αντιμιλήσει του μακαρίτη του κυρ-Παναγιώτη» και άλλα τέτοια. Άρα, με την σημασία του «τολμώ» χρησιμοποιείται ευρέως ακόμα και σήμερα το ομηρικό ρ. «κοτώ» κάτω εκεί στα χωριά της Αρκαδίας.

  65. Γιάννης Ιατρού said

    Κάθε βράδυ η νεράϊδα της βλακείας χτυπά κάποιους ανθρώπους με το ραβδάκι της. Ε, αυτόν τον έχει … σαπίσει στο ξύλο!

  66. Γιάννης Ιατρού said

    61: Νίκο, θεωρώ ότι η σημασία είναι η πρακτικά ίδια (ρίχω τα ζάρια => διακινδυεύω => τολμώ). Μένει η εξήγηση για τα δύο (ή ένα) τ, αναλόγως πως εξηγεί κανείς την προέλευση. Ο Λ στο 58 λέει ότι αλλιώς το γράφει (με ένα τ) και αλλιώς το προφέρει (με δύο τ)!

  67. sarant said

    66 Καταρχάς, η Λ 🙂

    64-66 Φυσικά είναι ίδια η σημασία και δεν έχω άποψη για την μια ή την άλλη ετυμολογία.

  68. ΓΑΛ(ι)ΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ said

    62 Αξιότιμε φίλε, κύριε Βάταλε, θερμώς σάς ευχαριστώ και πολλαπλώς μάλιστα: αφ’ ενός μπήκατε στον ευγενή κόπον να μέ διαφωτίσετε σχετικά με το παρανόμι που μού κόλλησε ο κύριος Κιντ και που απεγνωσμένα προσπαθούσα να δικαιολογήσω, αφ’ ετέρου μού ανοίξατε τα μάτια για κάτι που αγνοούσα και που ελαφρά τη καρδία χρησιμοποιούσα κατ’ αστοχίαν. Οφείλω να σάς ευχαριστήσω, επίσης, για την προσφορά σας σχετικώς με τον, όντως ΜΕΓΙΣΤΟΝ, Ιουλιανό: η αστραπηβόλος αυτή ιστορική μορφή με συγκινούσε από τότε που ήμουνα ακόμα αμούστακο μειράκιο στο Α’ Γυμνάσιο Αρρένων Τριπόλεως και πάντα ήθελα να μάθω περισσότερα για αυτόν. Εσείς που έχετε, εκτός από τις ανεξάντλητες και πολυσχιδείς γνώσεις, και το αδιαμφισβήτητο προνόμιο στην σοφία της ωριμότητος θα θυμόσαστε ίσως την θαυμάσια δραματοποιημένη θεατρική απόδοση της τραγικής ζωής του μεγάλου εκείνου ΑΝΔΡΟΣ που είχε παρουσιασθή στην σκηνή του Εθνικού Θεάτρου της Αθήνας αμέσως με την μεταπολίτευση και βασιζότανε στο μνημειώδες έργο του (συγγενούς μου από την πλευρά του πατέρα μου) μακαρίτη γιατρού-σεξολόγου Νίκου Ζακόπουλου.
    Χαίρομαι που σάς συναντώ εδωμέσα και μοιραζόμαστε κοινά ενδιαφέροντα με συμπίπτουσες απόψεις για αυτόν τον θεότρελλον κόσμο που μάς έλαχε να ζούμε.
    Έχετε τους εγκάρδιους ελληνικούς χαιρετισμούς μου από τις γερμανικές αποικίες του «Νέου Κόσμου».

  69. Μαρία said

    66, 67
    Κατά δεύτερον είναι Κυπραία, γι’ αυτό και τα διπλά 🙂

  70. Γιάννης Ιατρού said

    67α, 69: Δεν παίζω, έχετε εσωτερική πληροφόρηση 🙂 tnx!

  71. Βάταλος said

    Φίλτατε κ. Γαλέε (σχόλιον 68)

    1) Είχον γνωρίσει τον μακαριστόν Νίκον Ζακόπουλον και διαβεβαιώ τους αναγνώστας του παρόντος Ιστολογίου ότι επρόκειτο περί εξαιρέτου Έλληνος. Ήτο ο «Θάνος Ασκητής» των δεκαετιών 1960 – 70 και 80, αλλά τα όσα έγραφε εις διάφορα έντυπα είχον επιστημονικήν τεκμηρίωσιν και δεν ήσαν φιλολογικαί παρλαπίπαι διά να αυνανίζωνται τα μειράκια, ως του κ. Ασκητού. Όχι μόνον έχω ιδεί εις το Θέατρον τον «Ιουλιανόν» του Ζακοπούλου, αλλά και τον έχω μελετήσει εις την τυπωμένην του μορφήν (εκδόσεις «Δωδώνη», αν δεν απατώμαι). ΑΝ τον εύρω εις την βιβλιοθήκην μου, θα βάλω την ακαμάτραν την εγγόναν μου (ουχί αυτήν της πλατείας Μαβίλη, που είναι εργατικωτάτη, αλλά μίαν άλλην νεωτέραν: Διαθέτω 5 εγγόνας δόξα νάχη ο Ζεύς) να μοί το σκανάρη και να το αναβιβάσω ενταύθα.

    2) Περαίνων, επιτρέψατέ μοι να σάς αποκαλύψω κάτι συνταρακτικόν διά τον μακαριστόν μπάρμπαν σας, που (στοιχηματίζω την μισήν μου περιουσίαν) αποκλείετε να γνωρίζητε: Δεν ήτο δεξιός ως νομίζωσι οι πολλοί, επειδή έγραφε εις δεξιάς εφημερίδας: Τω 1948 είχε καταδικασθή εις θάνατον από το έκτακτον Στρατοδικείον ως δολοφόνος κάποιων ταγματασφαλιτών και εταλαιπωρήθη επί έτη εις τας εξορίας ως επικίνδυνος κομμουνιστής. Το πιό συνταρακτικόν είναι άλλον: Αντί να προσκυνήση τους Γαλιλαίους διά να διασωθή (όπως έκαμαν εκείνα τα χρόνια χιλιάδες Ρωμιοί μπολσεβίκοι), ο Ζακόπουλος εστράφη εις την μελέτην της Πατρώας Θρησκείας, καρπός της οποίας ήτο η συγγραφή του θεατρικού του έργου διά τον Μέγιστον Ιουλιανόν. Σάς πληροφορώ, λοιπόν, ότι οι Γαλιλαίοι είχον λυσσάξει εναντίον του: Και ότε τω 1989 προσεβλήθη από καρκίνον (που τον ωδήγησε τελικώς εις τον τάφον τω 1997), οι Γαλιλαίοι επανηγύριζον, διότι τάχα του έστειλε τον καρκίνον ο Γιαχβέ, διά να τον τιμωρήση!..

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος

  72. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    65 Το καλύτερο σχόλιο του νήματος με διαφορά, δεν θα μπορρέσω να κοιμηθώ από τα γέλια, νάσαι καλά.

  73. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Φυσικά και στον Κοτζιούλα το κοτάει-κόταγε
    Γιώργος Κοτζιούλας, Ημερολόγια Κατοχής: Η επιστροφή
    Ο Κωνσταντής ο δικός μου(της Βασίλαινας) δεν κόταγε να τον ρωτήσει

  74. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Η αποκοτιά ,να σχετίζεται;

  75. Λ said

    Το θυμάμαι σε φράσεις όπως αν σου (ασσου) κοττά έλα δήλ αν τολμάς έλα και να σου κοττίσω μια ( πατσαρκά εννοεί μάλλον )

  76. Λ said

    Το θυμάμαι σε φράσεις όπως αν σου (ασσου) κοττά έλα δήλ αν τολμάς έλα και να σου κοττίσω μια (πατσαρκά εννοεί μάλλον)

  77. Triant said

    Κάποια σχόλια έχουν όλα τα χαρακτηριστικά του bullying ή κάνω λάθος;

  78. Και η γιαγιά μου έλεγε πολύ συχνά «κοτάει» = τολμά, αλλά αυτό δεν προσθέτει τίποτε καινούργιο, διότι ήταν κοντοχωριανή του πατέρα του Γα(λι)λέου Σκ. (κολλινιάτισσα). Αφού όμως το χρησιμοποιούν και ο Κοτζιούλας και η Λ, μάλλον μπορούμε να το θεωρήσουμε πανελλήνιο. Μένω εμβρόντητος μαθαίνοντας πως είναι και ομηρικό!

  79. Λ said

    Το χρησιμοποιούμε επίσης όταν θέλουμε να δείξουμε αιφνιδιασμό:
    Του κόττησε να πάει ταξίδι χειμωνιάτικα πχ ή
    Ήρθε (ήρτε) και μου κόττησε αυτό το τιμολόγιο (η και ευχάριστη έκπληξη, γιατί όχι, αυτά τα λουλούδια, ας πούμε).

    Με ήττα και όχι με γιώτα η ορθογραφία σίγουρα.

  80. Μαρία said

    78
    Μόνο που το ομηρικό σημαίνει οργίζομαι κι όχι τολμώ.

  81. ΓΑΛ(ι)ΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ said

    Αγαπητοί μου διαδικτυακοί φίλοι, καθώς σιγά-σιγά ετοιμάζομαι να επιστρέψω σπίτι μετά από μιάν ακόμη μακρά κοπιαστική μέρα, θά ‘θελα να σάς ενημερώσω ότι έλαβα σοβαρά υπ’όψη μου την υπόδειξη του αξιότιμου κυρίου Βατάλου (που μού έγινε τόσο ευγενικά) και απεφάσισα να …απλοποιηθώ παραμένοντας ένας, νόστιμος βιταμινούχος και τρυφερός, μικρούλης …καρχαρίας. Εφεξής θα υπογράφω απλώς ως «ΓΑΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ».
    Αμέσως τώρα, μάλιστα, θα στείλω (απευθυνόμενος στον φίλο κύριον Άγγελο) το επόμενό μου σχόλιο με την διορθωμένη μου υπογραφή.

  82. Λ said

    Η υπόλοιπη οικογένεια και ειδικά η μανιάτικη πλευρά συμμεριζόταν τις απόψεις του παππού σας;

    Σε μας υπήρχαν εξ ανέκαθεν (μεγάλες) διαφορές.

  83. gpoint said

    Και στην Φωκίδα λέγεται το αν σου κοτάει, έλα κ.λ.π.

  84. gpoint said

    # 59 β

    Λάμπρε, ως γνωστόν οι ΠΑΟΚτσήδες βγάζουν τα εξυπνότερα συνθήματα, έχουν την σκληρότερη έδρα, οι δε ΠΑΟΚgήδες τις καλύτερες γκόμενες, δεν βαριέσαι για ένα πρωτάθλημα, ας έχουμε κι ένα απωθημένο για ξεκάρφωμα !!
    Man kann nicht alles haben

  85. ΓΑΛΕΟΣ ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ said

    Κύριε Άγγελε, χαίρομαι να μαθαίνω πως η γιαγιά σας κρατούσε από τα πατρώα μέρη μου.
    Επειδή, ενωρίτερα σήμερα, είχατε ενδιαφερθή για εκείνο το παλαιό περιοδικό που αναφέρατε, θά ‘θελα να σάς ρωτήσω εάν προσέξατε το σχετικό σχόλιο που είχα κάνει το πρωί. Είμαι περίεργος να μάθω εάν μιλάμε για το ίδιο περιοδικό. Ίσως, μάλιστα, ο αγαπητός (κοινός μας φίλος σ’ αυτόν τον κύκλο) κύριος Λεώνικος να διαθέτει τις αναγκαία περισσότερες γνώσεις για να μάς διαφωτίσει αμφοτέρους. Εγώ, πάντως, υποψιάζομαι ότι η γαλλική έκδοση ίσως και να έχει σχέση με την ελληνική αφού πιθανόν να ήταν η «μητρική» έκδοση της σειράς.

  86. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    85: Το είχε κρατήσει μερικές ώρες η σπαμοπαγίδα, λόγω αλλαγής ψευδωνύμου

    80 και πριν: Ναι, και το επισημαίνει αυτό ο Μπαμπινιώτης, λάθος δικό μου ήταν, είχα κρατήσει λάθος σημείωση.

  87. Alexis said

    #77: Εγώ πάλι θα ‘λεγα τα χαρακτηριστικά του tromping.

  88. Estrellita Fugaz said

    @81, άνευ σκορδαλίας, ο νόστιμος βιταμινούχος τρυφερός μικρούλης καρχαρίας θα απέμενε ένα μεγάλο Τίποτα.

  89. Ριβαλντίνιο said

    @ 84 gpoint
    «οι ΠΑΟΚτσήδες βγάζουν τα εξυπνότερα συνθήματα»

    😆 😆 😆 😆 😆 😆

    «έχουν την σκληρότερη έδρα,»

    Η Λεωφόρος είναι. Αήττητη για 5 περίπου χρόνια την δεκαετία του ’70 στο ελληνικό πρωτάθλημα.

    «οι δε ΠΑΟΚgήδες τις καλύτερες γκόμενες»

    Τις πιο εύκολες ! :mrgreen:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: