Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Το κεραμίδι και ο μύθος για το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα

Posted by sarant στο 23 Νοέμβριος, 2015


Τώρα που με απαίτηση των δανειστών αίρεται η προστασία της πρώτης κατοικίας από πλειστηριασμούς, έχει αρχίσει να κυκλοφορεί και πάλι ο μύθος για το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα. Τις προάλλες, μάλιστα, διάβασα ένα άρθρο στο Πρωταγών που, λίγο-πολύ, εξομοίωνε την επιθυμία της ιδιοκατοίκησης με παράνοια, και μάλιστα παράνοια που αποτελεί σχεδόν αποκλειστικά ελληνικό χαρακτηριστικό.

Το άρθρο αυτό του Α. Ζαμπούκα περιέχει κάμποσα χοντρά ψέματα, αλλά επειδή εδώ (και) λεξιλογούμε, εγώ θα ξεκινήσω από μια ωραία λαϊκή φράση που βρίσκεται στην αρχή του: Ο Έλληνας θέλει να έχει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του. Συνήθως εγώ τη φράση δεν την ακούω έτσι, παροιμιακά -αν και λέγεται κι έτσι. Κατά τη γνώμη μου, τη λέμε περισσότερο με τη μορφή «να βάλω ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μου, π.χ. «Πήραν δάνειο για να βάλουν ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους» -η παραδειγματική φράση από το Λεξικό της Ακαδημίας.

Λέγοντας «κεραμίδι» εδώ εννοούμε το σπίτι -και μάλιστα το ιδιόκτητο. Η φράση δεν λέγεται σχεδόν ποτέ για νοικιασμένο σπίτι. Λέγοντας κεραμίδι εννοούμε τη στέγη, όσο κι αν εδώ και μερικές γενιές οι περισσότεροι Έλληνες ζούμε σε σπίτια χωρίς κεραμοσκεπή’ αλλά και τα διαμερίσματα των πολυκατοικιών, όπου αριά και πού να βρεις κανένα διακοσμητικό κεραμίδι, κι αυτά με «κεραμίδι» τα παρομοιάζουμε. Η γλώσσα είναι συντηρητική, το έχουμε ξαναπεί: γεννημένοι στην πόλη οι περισσότεροι, ακόμα «δένουμε τον γάιδαρό μας» όταν θέλουμε να πούμε ότι εξασφαλιστήκαμε.

Το κεραμίδι προέκυψε από το υποκοριστικό «κεραμίδιον» του αρχαίου «κεραμίς», που ανάγεται στο ακόμα πιο αρχαίο «(η) κέραμος», λέξη ήδη μυκηναϊκή, που για την ετυμολογία της έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες, όπως ότι πιθανώς συνδέεται με το ρ. «κεράννυμι» (με τη σημασία αναμιγνύω).

Το κεραμίδι και τα παράγωγά του έχουν ενδιαφέροντα φρασεολογικά. Καταρχάς, ο τύπος «κέραμος» επιβιώνει σε μια αρχαιοπρεπή φράση «λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι ατάκτως ερριμμένα» που τη λέμε όταν επικρατεί κάπου μεγάλη ακαταστασία (στην αρχαία γραμματεία η φράση δεν απαντά ακριβώς έτσι).

Έχουμε έπειτα τη φράση «του ήρθε κεραμίδα», που τη λέμε για κάποιον που έμεινε άναυδος όταν πληροφορήθηκε κάτι αναπάντεχο, σαν τον αμέριμνο διαβάτη που δέχεται στο κεφάλι κεραμίδι που πέφτει από τη στέγη σπιτιού, ατύχημα που δεν θα ήταν σπάνιο τον παλιό καιρό -καμιά φορά όχι και ατύχημα, αφού κι ο τελευταίος μεγάλος στρατηλάτης του αρχαίου ελληνικού κόσμου, ο Πύρρος, από κεραμίδα πήγε.

Λέμε ακόμα «Θεέ μου, πώς κρατάς τα κεραμίδια ξεκάρφωτα;« για απίθανες ή περίεργες καταστάσεις, όταν ακούμε κάτι παράλογο, εξωφρενικό, ενώ αντίθετα  «τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;» για να υπονοήσουμε ότι κάτι είναι  αυτονόητο ή οφθαλμοφανές (εδώ ο αστείος της παρέας απαντάει: ένας σκύλος που ξέρει ξένες γλώσσες). Τέλος, όταν κάποιος καταστρέφει τα πάντα σε ένα μέρος, λέμε ότι «τα έκανε κεραμιδαριό», επειδή το κεραμοποιείο είναι γεμάτο θραύσματα από σπασμένα κεραμίδια και πήλινα σκεύη.

Για κάποιον που υπεραντιδρά ή κοινολογεί ένα μυστικό λέμε κάποτε ότι «ανέβηκε στα κεραμίδια». Στα κεραμίδια, όταν υπάρχουν, ανεβαίνουν επίσης, κυριολεκτικά, οι μπουκαδόροι και οι γάτοι, που έχουν παραδοσιακά τις στέγες για πεδίο των ερώτων τους. Και εδώ θα θυμίσω και ένα σχετικό τραγούδι, από έναν από τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών, τον Γάτο του Σταμάτη Κραουνάκη και της Λίνας Νικολακοπούλου, με συγκλονιστική την Άλκηστη Πρωτοψάλτη:

Αλλά να γυρίσουμε από τα κεραμίδια στο κεραμίδι, δηλαδή στην ιδιοκατοίκηση. Στην αρχή του άρθρου χαρακτήρισα «μύθο» την άποψη που ευρέως διαδίδεται, ότι στην Ελλάδα έχουμε υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης σε σύγκριση με άλλες χώρες.

Πιο σωστό ίσως θα ήταν να μιλήσουμε όχι για μύθο αλλά για μισή αλήθεια -αλλά μήπως και οι μισές αλήθειες δεν είναι μύθοι; Το στοιχείο αλήθειας που υπάρχει είναι ότι υπάρχουν ορισμένες ανεπτυγμένες χώρες, κυρίως στη Δυτική Ευρώπη, που έχουν ποσοστό ιδιοκατοίκησης αρκετά χαμηλότερο από το ελληνικό (που βρίσκεται γύρω στο 75%). Πρόκειται όμως για μισή αλήθεια, επειδή υπάρχουν επίσης πολλές χώρες, κάποιες από τις οποίες ανεπτυγμένες, που έχουν ποσοστά αρκετά ψηλότερα από το ελληνικό.

Στον σχετικό πίνακα της Βικιπαίδειας, που έχει συνταχθεί με βάση έγκυρες πηγές, η Ελλάδα βρίσκεται στην 22η θέση από 46 χώρες –σχεδόν ακριβώς στη μέση!

Ο πίνακας:

  1. Ρουμανία 95,6%
  2. Λιθουανία 92,2%
  3. Σλοβακία 90,5%
  4. Σιγκαπούρηη 90,3%
  5. Κίνα 90%
  6. Ουγγαρία 89,6%
  7. Κροατία 88,5%
  8. Ινδία 86,6%
  9. Βουλγαρία 85,7%
  10. Ρωσία 84%
  11. Πολωνία 83,8%
  12. Νορβηγία 83,5%
  13. Λετονία 81,2%
  14. Εσθονία 81,1%
  15. Μάλτα 80,3%
  16. Τσεχία 80,1%
  17. Μεξικό 80%
  18. Ισπανία 77,7%
  19. Ισλανδία 77,5%
  20. Σλοβενία 76,6%
  21. Τρίνινταντ 76%
  22. Ελλάδα 75,8%
  23. Βραζιλία 74,4%
  24. Πορτογαλία 74,2%
  25. Κύπρος 74%
  26. Φινλανδία 73,6%
  27. Ιταλία 73%
  28. Λουξεμβούργο 73%
  29. Βέλγιο 72,3%
  30. Ιρλανδία 69,7%
  31. Σουηδία 69,6%
  32. Καναδάς 67,6%
  33. Τουρκία 67,3%
  34. Ολλανδία 67,1%
  35. Αυστραλία 67%
  36. Νέα Ζηλανδία 64,8%
  37. ΗΒ 64,6%
  38. ΗΠΑ 64,5%
  39. Γαλλία 64,3%
  40. Δανία 63%
  41. Ιαπωνία 61,6%
  42. Αυστρία 57,3%
  43. Νότια Κορέα 54,2%
  44. Γερμανία 53,3%
  45. Χονγκ Κονγκ 51%
  46. Ελβετία 44%

Δηλαδή, δεν είναι αφύσικα ψηλό το ποσοστό ιδιοκατοίκησης της Ελλάδας, είναι αφύσικα χαμηλό το ποσοστό της Γερμανίας, που πιθανώς εξηγείται από τις εκτεταμένες καταστροφές στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο.

Η Ελλάδα βρίσκεται στη μεσαία ζώνη, όπου, με ποσοστό από 72% έως 78% συνωστίζονται αρκετές ευρωπαϊκές χώρες (Ισπανία, Ιταλία, Βέλγιο, Πορτογαλία, Σλοβενία, Λουξεμβούργο, Φινλανδία). Δεν βλέπω τίποτα το αξιοπερίεργο σε αυτή την ομάδα χωρών.

Είναι επίσης αλήθεια ότι σε γενικές γραμμές οι χώρες με πολύ ψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης (πάνω από 80%) έχουν κατά κεφαλήν ΑΕΠ αρκετά χαμηλότερο από τις χώρες με χαμηλό ποσοστό (κάτω από 66%), αλλά ακόμα κι εδώ υπάρχουν εξαιρέσεις, αφού πολύ μεγάλα ποσοστά έχουν και πολύ πλούσιες χώρες σαν τη Νορβηγία ή τη Σιγκαπούρη.

Κάποια μελέτη είχε συσχετίσει το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης με το υψηλό ποσοστό ανεργίας, αλλά δεν είμαι βέβαιος για την ορθότητά της. Το συζητάμε αν θέλετε στα σχόλια.

Πάντως, ένα χαρακτηριστικό των περισσότερων χωρών με πολύ ψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης είναι ότι οι περισσότερες από αυτές κυβερνήθηκαν (ή ακόμα κυβερνιούνται) από κομμουνιστικά κόμματα. Φαίνεται ότι οι κομμουνιστές, αντί να παίρνουν σπίτια, όπως το θέλει ο παλιός μύθος, κατάφεραν να δώσουν σπίτια στους περισσότερους, σχεδόν σε όλους!

 

Advertisements

107 Σχόλια to “Το κεραμίδι και ο μύθος για το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα”

  1. Κουνελόγατος said

    «Τα κεραμίδια στάζουν» του Χρόνη Μίσσιου, συμπληρώθηκαν πρόσφατα 3 χρόνια… Καλημέρα.

  2. Κουνελόγατος said

    Για την ουσία, ξέρουμε αν οι στατιστικές αυτές είναι για όσους έχουν όντως ένα σπίτι τουλάχιστον ή ισχύει το γνωστό: έχω 2 σπίτια, δεν έχεις κανένα, συνεπώς έχουμε και οι 2 από 1 σπίτι;

  3. Επιπρόσθετα, ενδιαφέρον έχουν τα ευρήματα της απογραφής του 2011:
    Στην Ελλάδα υπάρχουν 6.384.533 κατοικίες (σχεδόν 2 ανά νοικοκυριό κατά μέσο όρο), από τις οποίες 453.901 ήταν κενές προς ενοικίαση και άλλες 88.996 κενές προς πώληση. Περίπου 1.352.000 σπίτια δηλώθηκαν ως κενά επειδή λειτουργούν ως εξοχικά ή δευτερεύουσες κατοικίες.
    Πηγή: http://www.euro2day.gr/news/economy/article/1250650/elstat-adeio-ena-sta-tria-spitia-sthn-ellada.html

    Ας σημειωθεί επίσης πως ψηλά ποσοστά ιδιοκατοίκησης παρουσιάζουν συσχέτιση με ποσοστά ανεργίας λόγω της μη ευελιξίας στην επιλογή εργασίας σε άλλη περιοχή.

  4. vk said

    Μια υπόθεση είναι ότι το ποσοστό ιδιοκατοίκησης είναι (σε γενικές γραμμές) αντιστρόφως ανάλογο του ΑΕΠ γιατί στις χώρες με σταθερότητα στη διοίκηση και την οικονομία, και με κάποια έστω σχετική ανάπτυξη, η επένδυση σε ντουβάρια είναι μη ελκυστική για πολύ κόσμο. Είναι δηλαδή είτε προτιμότερο να επενδύσεις αλλού ή γενικότερα να ξοδεύεις σε καταναλωτικά αγαθά (αυτοκίνητα, διακοπές κλπ) από το να δεσμεύσεις ένα μεγάλο μέρος του εισοδήματός σου για να πάρεις σπίτι (για να αποπληρώνεις ένα δάνειο δηλαδή). Σε χώρες όπως η Ελλάδα όπου η πολιτική, οικονομική, διοικητική, εργασιακή κλπ σταθερότητα δεν ήταν και δεν είναι δεδομένη, η αγορά σπιτιού ήταν όχι μόνο σίγουρη επένδυση αλλά έδινε και ένα αίσθημα ασφάλειας («ότι και να γίνει τουλάχιστον έχουμε ένα σπίτι και δε θα μείνουμε στο δρόμο»). Έχω την αίσθηση ότι οι τάσεις αυτές έχουν αλλάξει κυρίως με αύξηση της ιδιοκατοίκησης στη Δ. Ευρώπη. Ίσως και πάλι να εξηγείται από την ολοένα και πιο ασταθή οικονομία παγκοσμίως αλλά ίσως και η φάση με το πολύ φτηνό χρήμα (χαμηλότοκα δάνεια) έκανε την αγορά σπιτιών πιο ελκυστική.

  5. sarant said

    Kαλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Η μεθοδολογία θα εκτίθεται στις πηγές, αλλά φαντάζομαι ότι δεν τα υπολογίζουν έτσι -αλλά «ποιος πληρώνει νοίκι εκεί που μένει»

    3: Το έχω ακούσει αυτό το επιχείρημα για την έλλειψη ευελιξίας, αλλά δεν ξέρω αν ισχύει -καταρχάς, στην Ελλάδα που έχουμε τον μισό πληθυσμό στο Λεκανοπέδιο, δεν υπεισέρχεται αυτόςο ο παράγοντας. Κι έπειτα, άλλοι παράγοντες δίνουν πολύ μεγαλύτερη ευελιξία -ας πούμε, οι χιλιάδες επιστήμονες που έφυγαν για αναζήτηση εργασίας στην Εσπερία, δεν εμποδίστηκαν από το ότι είχαν δικό τους σπίτι.

  6. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα και καλή βδομάδα!

  7. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρα !

    Μου κάνει εντύπωση το ~65% στις ΗΠΑ, στη χώρα που τα πάντα είναι χρεωμένα, και υπάρχει και το περίφημο «πάρτι άρσης της υποθήκης» (μου διαφεύγει ο αγγλικός όρος). Ένας θείος μου Ελληνοαμερικάνος, μας είχε επισκεφτεί την εποχή που χτίζαμε το σπίτι μας, και σχεδόν είχε σκάσει στα γέλια με «τα λεφτά που πετάμε»…Άλλα ήθη εκεί, βεβαίως (του απομάκρυναν κάποτε το εστιατόριο εν μιά νυκτί, λόγω ανακατασκευής του αυτοκινητοδρόμου, με όλη την προβλεπόμενη διαδικασία, χωρίς κιχ…)

    Στο προκείμενο τώρα, επειδή αυτά τα ποσοστά, λόγω της στατιστικής που «αποδεικνύει τα πάντα», αλήθεια ξέρουμε σε τι αναφέρονται; Όπως πιστεύω εγώ μετριούνται «από την πλευρά των σπιτιών», δηλαδή «σε πόσα σπίτια, αυτός που μένει, είναι και ο ιδιοκτήτης τους;» Έτσι, μπορεί να βγουν αυτά τα ποσοστά. Γιατί αν μετρήσουμε «ποιός, όπου και όπως κι αν μένει, έχει κάπου ένα οίκημα δικό του, είτε της γυναίκας του, κι ας μη μένει σε αυτό», ε, θα βλέπαμε άλλα νούμερα, όχι;

  8. sarant said

    7: Βέβαια. Αν εγώ έχω ένα σπίτι (που το νοικιάζω σε άλλον) αλλά μένω στο νοίκι, δεν ιδιοκατοικώ.

    6: Δεν την είχα δει τη γελοιογραφία με το κεραμίδι

  9. Πάνος με πεζά said

    Στα λογοτεχνικά, να προσθέσουμε τον «Κεραμιδοτρέχαλο», παιδικό βιβλίο της Άλκης Ζέη, και το «Ματζουράνα στο κατώφλι, γάιδαρος στα κεραμίδια», θεατρικό έργο του Γιώργου Αρμένη.

    Στα τεχνικά, το ρωμαϊκό και το βυζαντινό κεραμίδι. Το δεύτερο τοποθετείται «ένα ίσια ένα ανάποδα», έχει το πλεονέκτημα να προσαρμόζεται σε μεγάλες καμπυλότητες (τρούλους κλπ.), είναι πιο παλιό και παραδοσιακό, αλλά εμφανίζει προβλήματα στεγανότητας (όταν, βεβαίως, βασίζεσαι μόνο σε αυτό), γι αυτό και εξελίχθηκε. Σήμερα τα τοποθετούμενα κεραμίδια είναι σχεδόν όλα ρωμαϊκά (εκτός από εκκλησίες).

    Τέλος, στις ακμές τοποθετούνται οι «καβαλλάρηδες», μεγάλα «βυζαντινά» κομμάτια, που με το λάσπωμα στεγανώνουν τις ράχες, στη δε άκρη έξω-έξω, τοποθετείται όχι πλέον το ακροκέραμο, αλλά το διπλά φαλτσοκομμένο κεραμίδι (στις 45 μοίρες) που πολλοί μαστόροι το λένε «Παναγιά». Το δε μηχάνημα που το κόβει, λέγεται ότι είναι ελληνικής επινόησης.

    Πολλοί βέβαια κεραμοποιοί, για το άκρο των καβαλλάρηδων, έχουν κατασκευάσει «ειδικά τεμάχια», με διάφορες μορφές.

  10. sarant said

    9: Πολύ ωραία τα μαστόρικα!

    Ο τίτλος του θεατρικού του Αρμένη είναι παραλλαγή παροιμιακής έκφρασης (που την έχει το ΛΚΝ και κακώς δεν την ανάφερα): Ματζουράνα στο κατώι, γάιδαρος στα κεραμίδια, για παράλογα ή ασυνάρτητα λόγια.

  11. Παναγιώτης Κ. said

    Η πηγή είναι η Βικιπαίδεια.
    Έχω υπόψη μου ένα άλλο ποσοστό πολύ ψηλότερο. Στο 86%. Δεν θυμάμαι την πηγή. Δεν το αμφισβήτησα τότε αλλά και με αυτά τα στοιχεία πάλι μέσα είμαστε.
    Δεν το αμφισβήτησα διότι ματαίως ψάχνω στον κύκλο μου (έχω σχετικά μεγάλο δείγμα καθότι γνωρίζω το έχειν των χωριανών μου που οι πιο πολλοί ζούνε στην Αθήνα, στα Γιάννενα, στο Αγρίνιο και στην Πάτρα ) να βρω άνθρωπο να μένει στο νοίκι.Πάρα πολλοί δε, έχουν παραθαλάσσιο εξοχικό ή σπίτι στο βουνό ( η διάζευξη εγκλειστική…)
    Μήπως αλλιώς υπολογίζουν οι ξένοι την ιδιοκατοίκηση και αλλιώς εμείς;
    Τα στοιχεία του Τάσου (#3) είναι αποκαλυπτικά.

  12. μήτσκος said

    Στην Ελβετία, που φαίνεται να είναι στον πάτο της λίστας, είναι αρκετά διαδεδομένες και κάποιες συνεταιριστικές μορφές ιδιοκτησίας (Wohngemeinschaften), οι οποίες λογικά δεν θεωρούνται «ιδιοκατοίκηση», αλλά πάλι ούτε το κλασικό «νοίκι» είναι. Τέτοια πρότζεκτ υπάρχουν και στη Γερμανία. Αν και δεν ξέρω αν ο αριθμός τους θα είχε κάποιο αξιοσημείωτο αντίκτυπο στη στατιστική, νομίζω πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι, εκτός από το δίπολο ιδιοκατοίκηση – νοίκι, υπάρχουν και ενδιάμεσες καταστάσεις.

  13. Πάνος με πεζά said

    @ 11 : Eμείς το μπερδεύουμε με την ιδιοκτησία. Βεβαίως, αν βγάζαμε τις υποθήκες στην άκρη, το ποσοστό θα έπεφτε τρομακτικά ! Κι από την άλλη, το να μένεις ως «φιλοξενούμενος» σε σπίτι γονικής παροχής, πάλι δε θεωρείται «ιδιοκατοίκηση» (φορολογικά, να σκεφτείς, δεν απαλλάσσεσαι από δάνειο που μπορείς να πληρώνεις εσύ, παρά μόνο όταν πεθάνει ο επικαρπωτής και τότε χριστεί το σπίτι ως «πρώτη κατοικία» σου…)
    To ίδιο ισχύει και γα τη «δωρεάν παραχώρηση» γονιού προς το παιδί του. Το παιδί και πάλι δεν εμπίπτει σε καθεστώς ιδιοκατοίκησης !…

  14. sarant said

    12-13 Σωστές επισημάνσεις

  15. Παναγιώτης Κ. said

    @9.Πάνο, διάβασε και τα παρακάτω χάριν της εμπειρίας.
    Στο χωριό μου στην Ήπειρο, υψόμετρο 930, παραδοσιακά οι στέγες καλύπτονταν με σχιστόλιθο (πλάκες).
    Κατάσταση προβληματική. Κάθε καλοκαίρι έπρεπε να ανέβει ο μάστορας » για να πιάσει τις σταλαγματιές «. Μα κάθε καλοκαίρι!Το έδαφος βλέπεις, κάθε χρόνο μετατοπίζεται.Ανεπαίσθητα μεν αλλά μετατοπίζεται. Η λύση στο πρόβλημα ήταν η κυματοειδής λαμαρίνα (τσίγκος) με άριστα αποτελέσματα.Το πρόβλημα λύθηκε άπαξ διαπαντός.
    Σε νεώτερες κατασκευές κάποιοι δοκίμασαν τα κεραμίδια , για αισθητικούς και άλλους λόγους, αλλά στην πορεία τα αντικατέστησαν.Δημιουργούνται κάποια μικρά κενά όπως επισήμανες και επειδή στο συγκεκριμένο χωριό έχουμε το ανεμοσούρι ( ο αέρας στροβιλίζει το χιόνι και το…άτιμο εισχωρεί στο εσωτερικό της στέγης τα αποτελέσματα του οποίου τα βλέπουμε στους τοίχους του σπιτιού την Άνοιξη, που ζεσταίνει ο καιρός και το χιόνι αρχίζει να λιώνει ) οπότε κανείς πια δεν διακινδυνεύει να βάλει κεραμίδια παρότι κάποιοι ειδικοί διαβεβαιώνουν ότι ακόμα και με τα κεραμίδια το πρόβλημα είναι πια λυμένο.

  16. 9 Σήμερα έχουμε και τα γαλλικά κεραμίδια.

  17. Πάνος με πεζά said

    Ναι, υπάρχουν και τα γαλλικά, αλλά λόγω της επιπεδότητας, θέλουν μεγάλες, «βορειοευρωπαϊκές» κλίσεις για να «δουλέψουν»…, Γι αυτό και στις δικές μας στέγες, δεν πολυχρησιμοποιούνται…

    Φυσικά και στην Ήπειρο ή στο Πήλιο, έχουμε τις σχιστόπλακες. Εκεί η στεγανότητα απαιτεί, και πάλι, μεγαλύτερες κλίσεις (η επιπεδότητα της βασικής μονάδας, αντιστρόφως ανάλογη με τη στεγανότητα), το δε «καβάλλημα» γίνεται σε μορφή ρόμβων. όλα αυτά βέβαια δείχνουν ότι το σύστημα είναι προβληματικό (όπως και τα κεραμίδια, άλλωστε), και απαιτεί και άλλα υλικά στεγάνωσης από κάτω, ει δυνατόν και τσιμεντένια πλάκα, να απορροφά και τις παραμορφώσεις, που θα οδηγήσουν σε προβλήματα στεγανότητας (γιατί γίνεται και αυτό). Ακόμα και σε ξύλινη στέγη πάντως, το κεραμίδι θέλει οπωσδήποτε μεμβράνη από κάτω, που με τη σειρά της θέλει ειδική τεχνική για να μην της χαλάσεις τη στεγανότητα, τοποθετώντας τα κεραμίδια…

    Mικρή τεχνική λεπτομέρεια στα ρωμαϊκά κεραμίδια, που τοποθετούνται αφού προηγουμένως έχουμε τοποθετήσει οριζόντιες σειρές από πηχάκια : επειδή τα κεραμίδια αυτά πατάνε το από πάνω στο από κάτω, το πρώτο-πρώτο πηχάκι, στην απόληξη, πρέπει να είναι διπλάσιου πάχους, ώστε το χαμηλότερο κεραμίδι, που δεν έχει σε άλλο να πατήσει, να μη «μπρουμουτιάζει»…

    Επίσης εδώ η «καλύπτρα», που καλύπτει τα κενά της πρώτης σειράς κεραμιδιών, για να μη μπαίνουν πουλιά, ποντίκια κλπ.

  18. gak said

    Βρήκα αυτό στη λεξιλογία:

    Καλημέρα. Να δώσω ολόκληρο το κείμενο σε συμπλήρωση των παραπάνω. Σε ένα από τα βιβλία που έγραψε ο Ξενοφών για τον Σωκράτη, τα Απομνημονεύματα (3.1.7), έχει το εξής απόσπασμα:

    καλὸν δὲ καὶ τὸ τακτικὸν εἶναι· πολὺ γὰρ διαφέρει στράτευμα τεταγμένον ἀτάκτου, ὥσπερ λίθοι τε καὶ πλίνθοι καὶ ξύλα καὶ κέραμος ἀτάκτως μὲν ἐρριμμένα οὐδὲν χρήσιμά ἐστιν, ἐπειδὰν δὲ ταχθῇ κάτω μὲν καὶ ἐπιπολῆς τὰ μήτε σηπόμενα μήτε τηκόμενα, οἵ τε λίθοι καὶ ὁ κέραμος, ἐν μέσῳ δὲ αἵ τε πλίνθοι καὶ τὰ ξύλα, ὥσπερ ἐν οἰκοδομίᾳ συντίθεται, τότε γίγνεται πολλοῦ ἄξιον κτῆμα, οἰκία.

    Μετάφραση του H. G. Dakyns στα αγγλικά:

    No doubt it is a grand thing also to be a tactician, since there is all the difference in the world between an army properly handled in the field and the same in disorder; just as stones and bricks, woodwork and tiles, tumbled together in a heap are of no use at all, but arrange them in a certain order—at bottom and atop materials which will not crumble or rot, such as stones and earthen tiles, and in the middle between the two put bricks and woodwork, with an eye to architectural principle, and finally you get a valuable possession—to wit, a dwelling-place.

    Στα αρχαία, λίθος και κέραμος είναι αρσενικά ή θηλυκά. Από το κείμενο φαίνεται ότι έχουμε δύο αρσενικά (λίθοι, κέραμος), ένα θηλυκό (πλίνθοι) και ένα ουδέτερο (ξύλα), που έχει χαθεί στη σημερινή χρήση. Το ΛΚΝ πετάει όλο το δεύτερο κομμάτι και λέει μόνο «λίθοι, πλίνθοι, κέραμοι». Πληρέστερο του ΛΝΕΓ: «λίθοι, πλίνθοι (και) κέραμοι ατάκτως ερριμμένα». Πολλοί παρασύρονται από τα τρία «-οι» και γράφουν «ερριμμένοι», αλλά το ουδέτερο είναι οπωσδήποτε το «σωστό». Και, ακόμα πιο σημαντικό: δύο «ρ» και δύο «μ».

  19. Πάνος με πεζά said

    Δεκαετία ’90, ρεμπετάδικο «Το κουτούκι του Κώστα», στα Μελίσια. Η κομπανία τραγουδάει το «Γεννήθηκες για την καταστροφή», του Μπηθικώτση, αλλά παραλάσσει τη στίχο «τώρα τα’ χεις κάνει ρημαδιό», με τη λέξη «κεραμιδαριό». Συμπαθής και εύηχη σχετική λέξη : γίναν όλα κεραμιδαριό = δεν έμεινε κολυμπηθρόξυλο, και δεν είναι τυχαίο που τέτοιες εκφράσεις αναζητούν μια εύηχη λέξη, για λόγους παραστατικότητας !

  20. Πάνος με πεζά said

    Μια «εμβληματική» λέξη, καλύτερα….

  21. Εύη Ευθυμίου said

    Καλημέρα! Ενδιαφέρον άρθρο όπως πάντα. Να προσθέσω και γω μερικά σχόλια:
    @ Sarant: Σχετικά με «πολύ ψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης… (σε χώρες που) κυβερνήθηκαν (ή ακόμα κυβερνιούνται) από κομμουνιστικά κόμματα» – ξέρω ότι στην Βουλγαρία τουλάχιστον, μετά το ΄γκλασνοστ’ κατοικίες & γη (πρώην κρατικά όλα) εδόθηκαν στους κατοικούντες/ καλλιεργούντες. Γι’ αυτό ‘πετάξανε’ τα νούμερα στις στατιστικές.
    @3: συμφωνώ με Sarant, η ευκινησία του πληθυσμού για ανεύρεση εργασίας όταν δεν υπάρχει ιδιοκατοίκηση, παραμένει θεωρία – στην πραγματικότητα υπάρχει αντίσταση από όλους (φίλοι, συγγενείς, γενικώς αδράνεια).
    @12 : έχετε δίκιο και μου θυμίσατε ότι στην Αγγλία υπάρχει το leasehold ειδικά στα διαμερίσματα – δηλαδή αγοράζεις το διαμέρισμα αλλά όχι την γη. Αυτή την ‘νοικιάζεις για πχ. 100 χρόνια. Νομίζω ότι το μετράνε στατιστικά σαν ιδιοκατοίκηση.

  22. cronopiusa said

    Τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια και το διακύβευμα για την αριστερά

  23. Συμπτωματικά, πριν λίγη ώρα κυκλοφόρησε η Eurostat το σχετικό ενημερωτικό δελτίο της:
    http://ec.europa.eu/eurostat/documents/2995521/7086099/3-23112015-AP-EN.pdf/a3cba175-0776-4063-86d4-c475b1c7454c

    Ξεχωρίζει το ότι στην Ελλάδα «40.7% of the population were living in a household where total housing costs represented more than 40% of total disposable household income» με Ευρωπαϊκό μέσο όρο 11,4%

  24. Πάνος με πεζά said

    Στις μεταφράσεις μας, με βαριά καρδιά γράφω «σε βαθμιδοφόρους δοκούς», παρόλο που μου έρχεται καλύτερα «σε βαθμιδοφόρες»…Βάσει της σκευοφόρου, στο lexigram…

  25. Πάνος με πεζά said

    «Home mortage burning party» αυτό που έψαχνα.
    @ 21 : Σε μας υπάρχει κι ένας άλλος όρος, η «σύμβαση χρησιδανείου» : σου παραχωρώ τη (δική μου) γη για να επιτελέσεις μια λειτουργία (ακόμα και να χτίσεις, σαν να ήταν ιδιόκτητη δική σου), αλλά όταν έρθει η ώρα και πάει μεσάνυχτα, το γυάλινο γοβάκι επιστρέφεται, δηλαδή αφαιρείται η λειτουργία, τα οικήματα κλπ. και επιστρέφεται η γη στην αρχική κατάσταση.

  26. giorgos said

    Παρόλο πού ή οίκοδομή είναι αντιπαραγωγική επένδυση ,τό έλληνικό κράτος έδινε κίνητρα μόνο καί μόνο γιά νά παίρνει λεφτά από τήν φορολογία. Τά αύθαίρετα είναι «εθνικός πλούτος» έλεγε κάποτε ένας υπουργός τού ΥΠΕΧΩΔΕ .
    http://katotokerdos.blogspot.gr/2010/12/2.html

  27. Eug Looper said

    Μια ακόμη επισήμανση και ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για τους νεολογισμούς:
    Η συγκεκριμένη στατιστική δίνει ως ποσοστό τον λόγο των ιδιοκατοικημένων σπιτιών προς τον συνολικό αριθμό των σπιτιών (the ratio of owner-occupied units to total residential units).
    Επίσης από όσο θυμάμαι κι η ΕΣΥΕ/ΕΛΣΤΑΤ χρησιμοποιούσε τον ίδιο δείκτη.
    Δηλαδή σε καμία περίπτωση δεν μας λέει ότι το 76% των Ελλήνων ιδιοκατοικεί,
    αλλά ότι στο 76% των κατοικιών ζει ιδιοκάτοικος.

    Αυτό σε σχέση με το σχόλιο #3 βέβαια βάζει κι άλλα ερωτήματα…

    Επίσης, στο owner-occupancy δεν διαχωρίζονται οι τρόποι χρηματοδότησης της ιδιοκτησίας. Οπότε δάνεια, υποθήκες, συνεταιριστικές μορφές, αντιπαροχή και άλλα συστήματα δεν επεισέρχονται στον ορισμό. Προσπαθώ να το βρω κάπου να ορίζεται «επισήμως» για σιγουριά…

  28. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    23 Ποια είναι τα housing costs; Και οι δόσεις στεγαστικού δανείου;

    18 Σωστά το επισημαίνετε για τα γένη. Στα αρχαία, ο κανόνας ήταν πως όταν έχουμε άψυχα με διαφορετικό γένος, τότε το κατηγορούμενο είναι ουδέτερο, γι αυτό και «ερριμμένα» Τον κανόνα τον ακολουθώ και στα νέα ελληνικά, αν και δεν θα συμφωνούσαν όλοι με το, ας πούμε; αγόρασα μαρκαδόρους, μολύβια και πένες, κόκκινα και πράσινα.

  29. spiral architect said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.
    Δεν ασχολούμαι πια με σκατόψυχους «δημοσιογράφους».
    (και σόρι ε;)

  30. gak said

    28 δεν ήταν δικό μου, ήταν από τη λεξιλογία.

  31. Πάνος με πεζά said

    Για να συμπληρώσουμε τη γκάμα, υπάρχει και το «καναδέζκο κεραμίδι», το παλιό TEGOLA, που κατά συνθήκη αποκαλείται κεραμίδι ή ασφαλτικό κεραμίδι, αφού στην ουσία πρόκειται για μεμβράνη…

    Υπάρχει, νομίζω, και η λέξη «επικεράμωση», για την εργασία. Το «επι» θα το έλεγε περιττό κανείς, γι αυτό υπάρχουν και σκέτες οι λέξεις «κεράμωση» και «κεράμωμα».

  32. gpoint said

    Όλα καλά με τα κεραμίδια αλλά η κριτική για το τραγούδι ξεφεύγει από τα όρια της αντικειμενικότητας…

    από το κεράννυμι κι ο κρατήρας, δεν είναι ;

  33. Pedis said

    Οι στατιστικές σχετικά με την ιδιοκατοίκιση πρέπει να πιαστούν με την «τσιμπίδα». Θέλουν προσοχή, Σε πολλές ευρωπαικές χώρες, η κατοικία ανήκει πρακτικά (δεν υπάρχει ρεαλιστική περίπτωση έξωσης) αλλά όχι τυπικά σε αυτόν που την κατοικεί. Και θα περάσει στην ιδιοκτησία του μετά από παρέλευση κάποιων ετών. (Έγραψαν κι αλλοι παραπάνω σχετικά.)

    Είναι θέμα λεπτό.

    Συνεπώς ο δημοσιοκάκος του πρώκταγκον είναι ξεκάθαρα οφσάιντ και βάζει και αυτογκόλ.

  34. Pedis said

    ιδιοκατοίκιση -> ιδιοκατοίκηση (θα μας πάρουν με τη βέργα οι φιλόλογοι του ιστολογίου)

  35. Alexis said

    #17: Πάνο, σε βλέπω άριστα καταρτισμένο στα κεραμίδια. Μια σκεπούλα θέλω να φτιάξω και κάτι άλλα μερεμετάκια, είσαι διαθέσιμος; :mrgreen:

    #0: Να συμπληρώσω και το κεραμιδί χρώμα βέβαια, στα λεξιλογικά του κεραμιδιού…

  36. Pedis said

    Μέχρι πριν από τρία χρόνια, όταν έκανα πειράματα μαζοχισμού διαβάζοντας μεταφρασμένα στα ελληνικά τα επιχειρήματα του νεοφιλελευθερισμού των τελευταίων τριάντα χρόνων, έμπαινα στο πρώκταγκον. Ο σάχλας είχε μαζέψει πολλα από τα ατάλαντα πιράνχας της αλλοφαγίας. Βέβαια, εκεί, έγραφε συστηματικά και ο γνωστός μας Γιάνης, στερεώνοντας τα κευνσιανά αντίβαρα σε ώμους σαν αυτούς του γιωργάκη κι άλλων αριστερών.

    Χάλια μαύρα.

  37. Ανδρέας said

    Πολύ ωραίο άρθρο, πριν το κεραμίδι τι είχαμε, πως φτιάχναμε τις οροφές;

  38. 37

    Με σχιστόπλακες ή με πιεσμένο χώμα.

  39. Pedis said

    Και οι ξεσπιτωμένοι

    «Η Ιθάκη των προσφύγων: Αυτό συμβαίνει πραγματικά στη Μυτιλήνη. Αντέχετε να διαβάσετε; »
    http://diktiospartakos.blogspot.it/2015/11/blog-post_897.html

    » Πρόσφυγες στην Ειδομένη: Ας τους λυπηθεί κάποιος (ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ)
    Ο φωτορεπόρτερ Φώτης Φιλαργυρόπουλος βρέθηκε στην Ειδομένη, δε θα ξεχάσει ποτέ αυτό που αντίκρυσε»
    http://diktiospartakos.blogspot.it/2015/11/blog-post_430.html

  40. Αποποίηση ευθύνης, disclaimer, ντε: Τα παρακάτω μου τα μετέφεραν, νομικούς θαμώνες έχουμε μπόλικους, μπορούν να τα διορθώσουν, όπου δεν ισχύουν.

    Το πιο ωραίο είναι ότι ένα μεγάλο μέρος κατοικιών εξακολουθεί να ανήκει στα χαρτιά στις τράπεζες, και μετά την αποπληρωμή του δανείου τους. Ξεχρεώνεις το δάνειο, σε βάζουν να πληρώσεις κι ένα κάρο λεφτά για «έξοδα άρσης υποθήκης» και δεν ξέρω γω τι άλλο, και μένεις με την εντύπωση ότι, επιτέλους, το σπίτι είναι ολόδικό σου. Αμ δε! Η τράπεζα «ξεχνάει» κατά κανόνα να σου πει ότι θα πρέπει να πας στο υποθηκοφυλακείο, μάλιστα με δικηγόρο και καινούργια έξοδα σεβαστού ύψους (τετραψήφιο νούμερο), για να κάνεις εκεί οριστική άρση της υποθήκης. Αλλιώς παραμένει αιωρούμενο και συνεχίζει -φυσικά- να το δηλώνει η τράπεζα ψευδώς στα στοιχεία της. Αν/όταν έρθει η ώρα μεταβίβασης διαπιστώνεις έκπληκτος ότι το σπίτι θέλει κάποια χιλιάρικα ακόμη για να γίνει δικό σου -και φαντάσου και να μην υπάρχει καν τότε η τράπεζα που είχες το δάνειο…

  41. Πάνος με πεζά said

    @ 35 : Eγώ όχι, αλλά υπάρχει ένας «όνομα και πράμα» !

  42. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    @3.

    Δυο κεραμιδια πανω απο το κεφαλι καθε οικογενειας.

    1. Τα δεδομενα

    1.1. Το συνολο των στεγαστικων δανειων ειναι 1.200.000, εκ των οποιων 400.000 μη εξυπηρετουμενα. Επισης απο τα 6.3 εκατομ. διαμερισματα τα 2.2. ειναι ακατοικητα*

    Το διαθεσιμο αποθεμα κενων κατοικιων ειναι υπερδιπλασιο ολων των οικογενειων με στεγαστικο δανειο και 4,5 φορες το πληθος των κοκκινων στεγαστικων δανειων.

    1.2. Πίνακας 04Α. Απογραφή Πληθυσμού-Κατοικιών 2011. Κανονικές κατοικίες κατά κατάσταση κατοικίας (κατοικούμενες, κενές), διαθεσιμότητα δικτύου ύδρευσης και λουτρού . Σύνολο Ελλάδος, Περιφέρειες

    ΣΥΝΟΛΟ ΧΩΡΑΣ

    Κατοικίες συνολο 6.371.901 κατοικούμενες 4.122.088 κενές 2.249.813

    Πηγη ΕΛΣΤΑΤ

    1.3. Αντιστοιχουν περιπου 2 διαμερισματα /οικογενεια, οποτε και εις την χειροτεραν των περιπτωσεων, καθε λυση ειναι ανοικτη και ελευθερη βαρων και εμποδιων 🙂

    2. Οι πιθανες παραπλευρες ωφελειες

    2.1. Οι ασχολουμενοι με το real estate 🙂 αλλα και οι μηχανικοι συνεταιριζομενοι, καλο θα ητο να κανουν μια συλλογη ενδιαφεροντων σπιτιων (υπογραφοντας συμβολαιο διαχειρισης με τους ιδιοκτητες των ακατοικητων ή τις τραπεζες στις οποιες θα περιελθουν ορισμενα σπιτια ) καταλληλα για τις διαφορες ομαδες βορειοευρωπεων, να τα συντηρουσουν , εξοπλισουν και να τα ενοικιασουν.

    2.2. Ορισμενοι απο αυτους που απωλεσαν σπιτι και εργασια ειναι πιθανον να μετοικησουν προς την επαρχια (και για οσους δεν κατεχουν πατρικο σπιτι) τα ακατοικητα διαμερισματα σε πολεις της χωρας ή σε εξοχικα μπορουν να τους στεγασουν πολυ φθηνα**, να βρουν δουλειες εκει και να αρχισει η ποθητη αποκεντρωσις και η αυξησις της πρωτογενους παραγωγης.

    **Λ.χ. Διαμέρισμα Ενοικίαση
    € 240 | 105 τ.μ. | 3 υπνοδωματίων Αλεξανδρεια Ημαθιας.
    € 320 | 100 τ.μ. | 3 υπνοδωματίων Καβαλα
    € 350 | 120 τ.μ. | 3 υπνοδωματίων Κατερινη

  43. venios said

    Δεν ξέρω πόσο αξιόπιστη είναι η στατιστική του νοικοκύρη. Το πώς ορίζεται η ιδιοκατοίκηση είναι αμφιλεγόμενο και το επισήμαναν αρκετοί. Πάντως η περίπτωση της Ισλανδίας είναι χαρακτηριστική, είναι η μόνη χώρα που έχει δύο διαφορετικά ποσοστά, στη 19η και την 30 θέση (ποια από τις δυο είναι η Ιρλανδία;)

  44. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Στα ποσοστά της Ινδίας (ίσως και της Βραζιλίας…) πρέπει να προσμετρώνται στην «ιδιοκατοίκηση» και τα χαρτόκουτα ύπνου στις παραγκοτενεκεδουπόλεις. Είναι μια ιδιοκτησία κι αυτά, όσο να πεις…

  45. 44

    Δύσκολο, Κίντο μ’, αν δεν έχουν καταγραφεί στο όποιο κτηματολόγιο.
    Ξέρω, ξέρω, είπα κτηματολόγιο λες κι εδώ χάμου είμαστε καλύτεροι.

  46. marulaki said

    Να σημειωθεί και το έπος του Μπεν Χουρ, που βασίζεται επίσης στο εύρημα με το κεραμίδι. «Του ήρθε κεραμίδα» το λέμε και για τον κεραυνοβόλο έρωτα, όχι; Σωστός ο Πάνος για τις υποθήκες, ήταν το πρώτο που σκέφτηκα.

  47. marulaki said

    Και από το κεράννυμι νομίζω και η Κρήτη και ο συγκρητισμός, αλλά πείτε μου αν κάνω λάθος. Δεν θυμάμαι πού το είχα διαβάσει…

  48. Λ said

    Στην Κύπρο λένε ότι αν δαγκώσει τη μύτη σου ο ακκανομούττας (κουκουτάς) θα πρέπει να ανεβεί στα κεραμίδια ο γάιδαρος να γκαρίσει για να την αφήσει.

  49. cronopiusa said

    39

    Κι ο στρατός, Πάνο; Στο ντουλάπι, με το τρενάκι του μικρού Αλέξη!

  50. antpap56 said

    Ας κάνω τον συνήγορο του διαβόλου, έστω και χωρίς να έχω στοιχεία. Ποια θα ήταν η σειρά κατάταξης των χωρών ως προς την ιδιοκατοίκηση σε σπίτι δυσανάλογα ακριβό σε σχέση με τις πραγματικές (ή τις δηλωμένες) οικονομικές δυνατότητες του κατόχου του;

  51. Spiridione said

    40. Δεν ισχύει 🙂 Την κυριότητα την έχει ο δανειολήπτης, άλλωστε γι’ αυτό συζητάμε για πλειστηριασμούς α’ κατοικίας κλπ. Απλά, αν εξοφλήσεις το δάνειο αλλά δεν πας να κάνεις τη διαδικασία άρσης της προσημείωσης υποθήκης, τότε, όταν θελήσεις να το πουλήσεις, ο αγοραστής που θα κάνει έλεγχο τίτλων θα δει το βάρος που υπάρχει και θα σου πει να το εξαλείψεις. Έχει ταλαιπωρία και γραφειοκρατία η εξαλείψη, αλλά όχι και τέτοιο κόστος, τετραψήφιο! Στο υποθηκοφυλάκειο αν θυμάμαι 60 ευρώ.

  52. gpoint said

    Οποτε ακούω για ιδιοκτησίες, σπίτια, συμβόλαια, υποθήκες, κ.λ.π. θυμάμαι πως ακόμα δεν έχει βγει μοντελάκι σάβανο με τσέπες …

  53. Δεν εξαλείφονται μόνες τους οι υποθήκες έπειτα από άλφα χρόνια;Δεν το ξέρω, ρωτάω· στο Βέλγιο ήταν 15 χρόνια και έγινε σχετικά πρόσφατα 30, και συνήθως αυτά τα πράματα είναι παρόμοια σε όλες τις χώρες ρωμαϊκού/ναπολεόντειου δικαίου, ή όχι;
    Πάνο με πεζά(25), έχω την εντύπωση ότι αυτό που περιγράφεις λέγεται εμφύτευση, και ότι το χρησιδάνειο είναι άλλο πράμα, που μόνο για κινητά μπορεί να γίνει (βλ. Αστικό Κωδικα, άρθρο 810: «Με τη σύμβαση του χρησιδανείου ο ένας από τους συμβαλλομένους (χρήστης) παραχωρεί στον άλλο τη χρήση πράγματος χωρίς αντάλλαγμα και αυτός (χρησάμενος) έχει υποχρέωση να αποδώσει το πράγμα μετά τη λήξη της σύμβασης.»

  54. Λάθος το τελευταίο: χωρεί και επί ακινήτων χρησιδάνειο, αλλά ουσιαστικά ισοδυναμεί με δωρεάν παραχώρηση με υποχρέωση συντήρησης.

  55. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα! Επεσε πολλή δουλειά και χρειάστηκε να λείψω.

    43 Το διόρθωσα, η Ισλανδία είναι πιο ψηλά και η Ιρλανδία πιο χαμηλά στην ιδιοκατοίκηση,

  56. Καλημέρα,

    Να και ένας Βαγγέλης πρόεδρος Εδεσσαϊκού (άσχετο, αλλά επίκαιρο και ωραίο).

  57. Πάνος με πεζά said

    @ 53,54 : Ναι, σωστά το διόρθωσες. Έχω βγάλει οικοδομικές άδειες (ειδικών περιπτώσεων, βέβαια), με τίτλο ιδιοκτησίας μια Σύμβαση Χρησιδανείου.

  58. Spiridione said

    53. Όχι, μόνο αν εξοφληθεί η απαίτηση ή παραγραφεί, και σε κάποιες ακόμα περιπτώσεις, και πάντως όχι αυτόματα, αλλά με δικαστική απόφαση που προσκομίζεται στο Υποθηκοφυλάκειο (και σε ορισμένες περιπτώσεις συμβ/κο έγγραφο).

  59. 51, 58: Δηλαδή είναι μόνο τα 60 ευρώ το έξοδο, ή υπάρχει και υποχρεωτική απασχόληση -και συνακόλουθη αμοιβή, πόση;- δικηγόρου; «Γίνεται δικαστήριο», που λένε, για να πάρεις το σπίτι σου στα χέρια σου παρότι τόχεις ξοφλήσει; Και τι σημαίνει έχεις την κυριότητα; τι δεν έχεις και το αποκτάς μόνο μετά από «ταλαιπωρία και γραφειοκρατία»; Η τράπεζα μέχρι τότε μπορεί να το παρουσιάζει στα στοιχεία της; Αν δεν υπάρχει πια τράπεζα μετά από χρόνια, είναι μεγαλύτερη η ταλαιπωρία;

  60. Νίκος Κ. said

    Ενδιαφέρον πρέπει να είχε και το καθεστώς κοινοτικών / δημοτικών κατοικιών που υπήρχε στο Ηνωμένο Βασίλειο και φρόντισε να το υπονομεύσει η Θάτσερ. Αν κάποιος γνωρίζει κάτι σχετικό, θα παρακαλούσα να μας ενημερώσει.

  61. Spiridione said

    59. Όταν αγοράζεις ένα σπίτι με στεγαστικό δάνειο αποκτάς κανονικά την κυριότητα αυτού, η τράπεζα όμως εγγράφει στο υποθηκοφυλάκειο ή κτηματολόγιο, για εξασφάλισή της, μια προσημείωση υποθήκης όπως λέγεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κυριότητα ανήκει στην τράπεζα, η κυριότητα ανήκει στον δανειολήπτη. Η τράπεζα όμως αυτό που πετυχαίνει είναι ότι, σε περίπτωση που ο δανειολήπτης δεν πληρώνει το δάνειο του και βγει το ακίνητο σε πλειστηριασμό, έχει προνόμιο κατά την είσπραξη του εκπλειστηριάσματος, έναντι τυχόν άλλων δανειστών που δεν έχουν υποθήκες ή ενέγραψαν μεταγενέστερα υποθήκες. Το ακίνητο πάντως έχει δικαίωμα νομικά να το μεταβιβάσει ο δανειολήπτης μετά την εγγραφή της προσημείωσης υποθήκης, αλλά οι υποθήκες και τα βάρη γενικά παρακολουθούν το ακίνητο και έτσι ο νέος αγοραστής έχει τον κίνδυνο να χάσει το ακίνητο του λόγω χρεών του προηγούμενου ιδιοκτήτη. Γι’ αυτό όταν αγοράζουμε ακίνητο κάνουμε έλεγχο τίτλων. Αν η δανειακή σύμβαση εξελιχθεί ομαλά και εξοφληθεί το δάνειο, πρέπει να γίνει μια διαδικασία στο δικαστήριο συναινετικής λεγόμενης εξάλειψης της προσημείωσης, όπου πληρώνεις τα έξοδα του δικηγόρου της τράπεζας (γύρω στα 200-300 ευρώ), τα έξοδα του δικού σου δικηγόρου αν βάλεις (σ’ αυτή τη διαδικασία έχεις δικαίωμα να παρασταθείς αυτοπροσώπως, αλλά πρέπει να πας ένα πρωινό στο δικαστήριο), συν κάποια άλλα έξοδα και τρεχάματα για αντίγραφα αποφάσεων συν τα έξοδα υποθηκοφυλακείου/κτηματολογίου κλπ. Αυτά ισχύουν στα συνηθισμένα στεγαστικά δάνεια, δεν μιλάμε τώρα για άλλες συμβάσεις, πχ leasing κλπ.

  62. Πάνος με πεζά said

    Ναι σωστά…Εγώ το 2007, κάνα εννιακοσάρι ευρώ «μεταγραφιάτικα», κι ένας Θεός ξέρει πόσα πάλι, όταν με το καλό εξοφληθεί το δάνειο…
    Άκου 60 ευρώ !

  63. Ευάγγελος said

    Ποτέ μου δεν κατάλαβα αυτή τη λύσσα των Ευρωπαίων με το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα.(πόσο μάλλον που, όπως αποδεικνύεται σήμερα, δεν είναι και πολύ υψηλό)
    Συγνώμη αλλά τα σπίτια που μένουν αυτοί δεν έχουν ιδιοκτήτη;
    Και για ποιόν ακριβώς λόγο είναι καλύτερο τα σπίτια να είναι ιδιοκτησία λίγων μεγάλων εταιρειών που να τα νοικιάζουν στον κόσμο,
    και όχι πολλών μικρών ιδιοκτητών;
    Μήπως γιατί πάλι ενδιαφέρονται περισσότερο για τα κέρδη των εταιρειών και όχι για τον κοσμάκη;
    Ασε που όταν υπάρχουν πολλοί μικροί ιδιοκτήτες, λειτουργεί καλύτερα η αγορά όσον αφορά στη διαμόρφωση των τιμών των ενοικίων.
    Σε άλλα θεοποιούν την ελεύθερη αγορά, εδώ κάνουν λίγο το παγώνι ή μου φαίνεται;

  64. 61: Ποιος είναι ο λόγος που κάνει τις τράπεζες κατά κανόνα να σου αποκρύπτουν ότι πρέπει να κάνεις την άρση προσημείωσης υποθήκης; Κερδίζουν – μπορούν να εκμεταλλευτούν αυτές κάτι μέχρι να γίνει η άρση;

    Πιάνουμε τελικά τετραψήφιο νούμερο ή όχι;

    Γιατί πρέπει κι εδώ να υπάρχει δικαστήριο και όχι μια αυτοματοποιημένη διοικητική/πράξη χωρίς αμοιβές προνομιούχων επαγγελματιών; τουλάχιστον στις ευθείες περιπτώσεις προσημείωσα-δανείστηκα-αποπλήρωσα;

  65. Spiridione said

    64.
    Γιατί δεν τις ενδιαφέρει τις τράπεζες από τη στιγμή που εξοφλήθηκαν.

    Όχι βέβαια, και απ’ ό,τι τσέκαρα η δαπάνη εξάλειψης προσ/σης στο υποθ. αθ. είναι 20 ευρώ, στο κτηματ. 0.

    Για το τελευταίο δεν έχεις και πολύ άδικο.

  66. Pedis said

    # 63 – Σωστός!

  67. Είναι βέβαιο ότι οι τράπεζες -εκεί που τις συμφέρει- δεν συμπεριλαμβάνουν ως «υποθήκες» και όσες αντιστοιχούν σε αποπληρωμένα δάνεια, που ο ανίδεος -ή ρέστος, πλέον- πρώην δανειολήπτης-ιδιοκτήτης δεν έχει προβεί ακόμη στην «ταλαιπωρία και γραφειοκρατία»;

  68. leonicos said

    Αυτο το τέρας ο Γς πάλι λείπει;

    Νομίζω ότι το κέρας (εβραϊκά qeren) ως προταρχική μορφή δοχείου, ευθύνεται για το κεράννυμι, τον κρατήρα, την κράση, το κράμα και το κρασί. Πώς από εκεί διακτινίζεται στην κέραμο, ή αν είναι όντως άλλη λέξη, ή αν είναι εμπορική διεθνής ονομασία κάποιου αγαθού, λέξη χωρίς πατρίδα (όπως ο οίνος, yayin, gvin, vinus, το ελληνικό μέθυ), ομολογώ δεν γνωρίζω.

    Τον Γς βρέστε μου

  69. #18 τὸ θυμᾶμαι ἀρσενικὸ καὶ στὸν Θουκυδίδη

  70. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Μέχρι να του βάλουν το κεραμίδι στο στόμα, γραφει στις Νησιώτικες Ηθογραφίες η γιαγιά Νικοκύρη.Εννοεί όταν πεθάνει.Προφανως κάποιο ταφικό έθιμο ή ταφική διαδικασία.Δεν έχω μαζί μου εδώ το βιβλίο για να το δωκαριβώς.Προχτές το διάβαζα.
    Ο καραγκιόζης σύσταινε τριμμενο κεραμίδι για τους κοριούς αλλά ν ανοίγεις σ έναν έναν το στόμα τους και να το ρίχνεις μέσα.

  71. sarant said

    70 Ναι μπράβο, είναι ταφικό έθιμο. Το είχα ακουστά.
    Και από μαθητική εργασία για την Αγιάσο:

    Την ώρα της ταφής έβγαζαν το νεκρό από το φέρετρο και τον έθαβαν με το σεντόνι. Την ώρα που τον έβαζαν μέσα στον τάφο, ο νεκροθάφτης τοποθετούσε πάνω στο στόμα του νεκρού ένα κομμάτι κεραμίδι, που συμβόλιζε πως, όπως έγινε χριστιανός με το βάπτισμα, πεθαίνει χριστιανός πιστεύοντας στην Αγία Τριάδα που, σύμφωνα με τον Άγιο Σπυρίδωνα, συμβολίζεται με το κεραμίδι που αποτελείται από χώμα, νερό και φωτιά.

  72. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    «είναι αφύσικα χαμηλό το ποσοστό της Γερμανίας, που πιθανώς εξηγείται από τις εκτεταμένες καταστροφές στον Β’ παγκόσμιο πόλεμο.»

    Η Ελβετία που δεν είχε καμία πολεμική καταστροφή, είναι ακόμα πιο χαμηλά. Η εξήγηση, βρίσκεσται στον τραπεζικό τομέα που ελέγχεται από την οικονομική ελίτ, και ελέγχει πάνω από το 50% της ακίνητης (και κινητής) περιουσίας της Γερμανίας (ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό ελέγχει στην Ελβετία) πιάνοντας κορόϊδο τον γερμανικό λαό, που τον κάνουν να αισθάνεται πλούσιος με τα ψίχουλα που του δίνουν, φτωχοποιώντας τους αδύναμους λαούς. Όσο πιο παλιό και αναπτυγμένο είναι το τραπεζικό σύστημα σε μια χώρα, τόσο μικρότερη ιδιοκτησία υπάρχει. Από το 92 και μετά βέβαια, που ο Bily the pipe υπέγραψε το διάταγμα που επιτρέπει στις εμπορικές τράπεζες να επενδύουν τα χρήματα των ανύποπτων καταθετών τους, και να «κόβουν» (δημιουργούν χρήμα από το πουθενά μέσω δανείων) έχει κάπως αλλάξει αυτή η σχέση, λόγο της προώθησης του real estate, (που ελέγχεται παγκοσμίως από ποιούς άλλους; όχι πάντως από αυτούς που πήγε το μυαλό σας) και μέσω των χαμηλών επιτοκίων στα στεγαστικά δάνεια, υπάρχει μια μεγάλη αύξηση στην αγορά κατοικίας στις ανεπτυγμένες χώρες, δημιουργόνταςμια τεράστια φούσκα, που όταν θα σκάσει, οι «ιδιοκτήτες» δεν θα ξέρουν από πού τους ήρθε, και τα ακίνητα θα επιστρέψουν στους πραγματικούς ιδιοκτήτες, που αφού βγάλουνν ένα σκασμό λεφτά από τα παράγωγα, θα στείλουν τον λογαριασμό στους τεμπέληδες νοικοκυραίους, αφού ΜΑΖΙ ΤΑ ΤΡΩΝΕ.
    Τελικά αν το καλοσκεφτούμε, ο καπιταλισμός είναι πιο κομουνιστικός, τουλάχιστον ως προς την συγκέντρωση της ιδιοκτησίας (χαμόγελο).

  73. στὰ κεραμίδια πετούσαμε μικροὶ καὶ τὰ νεογιλὰ δόντια ὅταν μᾶς ἔπεφταν.

  74. Και φυσικά, με κομμάτια κεραμίδια το τζαμί -το παιχνίδι- τότε που υπήρχαν κεραμοσκεπές παντού· και γραφική ύλη για τη χάραξη του κουτσού.

  75. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Ζεσταμένο κεραμίδι για τα πονεμένα πλευρά,τη μέση κλπ

  76. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Στο κεραμίδι σερβίρουνε τώρα τελευταία σουβλάκια ή άλλα εδέσματα για στιλ.

  77. Τα κεραμίδια ως ψηφοδέλτια τα είπαμε;

  78. gbaloglou said

    mortgage = mort gaige = dead pledge = νεκρή υπόσχεση … διότι, λέει, η υπόσχεση/συμφωνία πεθαίνει είτε με την εξόφληση είτε με την αποτυχία εξόφλησης.

  79. gbaloglou said

    τα παραπάνω που έγραψα αφορούν το σχόλιο 25 και το home mortgage burning party

  80. Λ said

    75. Το έζησα κι εγώ αυτό με το ζεστό τζιεραμί

  81. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Χίλια μύρια σκουτελάκια πίστομα κι ανάσκελα. (τα κεραμίδια στην σκεπή).

  82. Λ said

    Πρέπει να ήξερε μαγικά ο άγιος Σπυρίδωνας από την Τρεμετουσιάν της Κύπρου. Κατατρώπωσε τον Άρειο στην Α’οικουμενική σύνοδο στη Νίκαια τον 4ο αιώνα με ένα σπασμένο κεραμίδι. Όταν είπε στο όνομα του πατρός πετάχτηκε η φωτιά με την οποία ψήθηκε όταν είπε και του υιού, έπεσε στη γη το νερό με το οποίο επλάστηκε και όταν είπε και του Αγίου πνεύματος, έμεινε στη φούχτα του το χώμα.

  83. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα!
    Ξέρει κανείς, τι κάνει ο Γς;

    77: Όλα τα λεφτά 🙂

  84. nestanaios said

    Από το «κεράννυμι» δεν βγαίνει τίποτα. Το «κεράννυμι βγαίνει από κάπου.
    Έχει προκύψει από ρήμα της έκτης συζυγίας των βαρυτόνων το «κεραννύω» και
    δεν νομίζω ότι έχει πολύ σχέση με κάτι που είναι πάνω από τα σπίτια και έτοιμο να
    πέσει στα κεφάλια μας ἄν δεν το έχουμε φροντίσει. Η ετυμολογία είναι κερ –αν-νυ –ω. (κακή σύνθεση).
    Κεράνω ἤ κερανύω είναι πολύ καλλίτερα.

    Έχουμε επίσης το «κέραμος» και το «κεραμίδιον».
    Όλα αυτά ετυμολογούνται.

    Κερ –αμ –ος.
    Κερ –αμ –ιδ –ιον
    Κερ-αμ –ιδ – ι.

    «Η ετυμολογία, διαίρεση των λέξεων απεργάζεται.»

    Ἄν δύο λέξεις δεν έχουν το ίδιο θέμα, δεν είναι ίδιες και ούτε βγαίνει η μία από την άλλη όπως ισχυρίζεται η παρετυμολογία.
    Ο ήλιος βγαίνει από την ανατολή αλλά λέγεται «ήλιος» και όχι «ανατόλιος».

  85. spiral architect said

    @83α: Αρρωστούλης ήταν τις προάλλες.

  86. Reblogged στις Michael Christoforou Trimithiotis Gerolakkos Cyprus και σχολίασε
    Το κεραμίδι………………….

  87. hellegennes said

    Δεν ξέρω αν έχει ειπωθεί αλλά ας ληφθεί υπόψη ότι μακράν υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης εμφανίζονται σε περιοχές και χώρες που έχουν μικρότερη αστικοποίηση καθώς στην επαρχία τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης αγγίζουν σχεδόν το 100%, στις περισσότερες χώρες, αναπτυγμένες και μη. Αυτό που έχει σημασία περισσότερο είναι η ποιότητα της κατοικίας και ο χώρος (σε δωμάτια ή σε τετραγωνικά) που αντιστοιχεί σε κάθε κάτοικο, που μετράει αν θυμάμαι καλά η Eurostat και που η Ελλάδα βρίσκεται αρκετά χαμηλότερα στην σχετική λίστα (όπως και όλες οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ).

  88. sarant said

    87 Εχει κι αυτό σημασία, τα τετραγωνικά ή τα δωμάτια

    83-85 Δείτε το πρώτο σχόλιό μου στο σημερινό άρθρο

    78 Σαν να αξίζει άρθρο εδώ

  89. spiral architect said

    Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι, σχεδόν από τότε που μπήκαμε με παράτες στην ΕΟΚ το ’81, ο Tύπος κατά καιρούς ασχολιόταν με τις ομοιότητες και -κυρίως- με τις διαφορές των ευρωπαϊκών κρατών απέναντι στην Ελλάδα. Όλα -μα όλα- ήταν «ενοχλητικά» και έπρεπε να διορθωθούν, για να γίνουμε και εμείς επιτέλους Ευρωπέη
    – Έχουμε πολλούς δημόσιους υπάλληλους
    – Έχουμε πολλούς αυτοαπασχολούμενους.
    – Έχουμε πολλούς βιοτέχνες.
    – Έχουμε πολλούς αγρότες.
    – Έχουμε μεγάλη ιδιοκατοίκηση.
    (αλήθεια οι ενοικιαστές, ξέρουν ότι το σπίτι που νοικιάζουν ανήκει κι αυτό σε ιδιοκτήτη;)

    Ψάξτε στον τύπο της εποχής και θα τα βρείτε

    … έχουμε, έχουμε, μια ζωή τα ίδια της συχωρεμένης! 👿

  90. Pedis said

    Κι ως κοινωνική καφρίλα αλλά κι ως πολιτική τραγωδία η ιστοριούλα μάλλον είναι διδακτική …

    Η «κυρά» και ο «οδηγός»
    http://www.efsyn.gr/arthro/i-kyra-kai-o-odigos

  91. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Εδώ είστε και λίγο ΄ξομολόγοι μου. Μα πού να το πω.(Λέω κι ότι πάει λιγάκι με το νήμα).
    Ψες απόγεμα κάτω από την τελείως ειδική συνθήκη του καφέ μετά από κηδεία ενός θείου,(όχι του Γιώργη Ν.Ξυλούρη), ξεφεύγει η κουβέντα με τα ξαδέλφια και διαπιστώνουμε ότι όλοι μας έχουμε επιδοθεί τελευταία να σπάμε τις μπανιέρες στα διαμερίσματα για διευκόλυνση των ηλικιωμένων μας(αλλά και δικής μας σιγά σιγά). Οπότε είπα πως πάει το νεότερο,μετά το μπιντέ σύμβολο της ανόδου στην αστική κλίμακα.Ο Μπιντές και η περίπτωση Χάκκα, ήταν η σωστή συνέχεια της κουβέντας μας που «κούμπωσε» με τον εκλιπόντα θείο,ερασιτέχνη ηθοποιό πάλαι ποτέ και λίγο γραφιά και τυπογράφο τελικά για τη βιοτική μέριμνα.
    Και τώρα δα ο Κράου στο Κόκκινο μας διάβασε από το Μπιντέ του Μάριου Χάκκα και τσιμπιέμαι

  92. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Μπιντές-μπανιέρα, τζάκι και μετά μεζονέτα λέω πως πήγε η εξέλιξη. Όχι; 🙂

  93. sarant said

    91 Μαζί το ακούγαμε 😉

  94. Souitonios said

    Στον αρχαιολογικό χώρο κάτω απ το Θησείο, υπάρχει μια μαραμάρινη στήλη γύρω στα 2 μ. ύψος η οποία έχει ανάγλυφο το αποτύπωμα δύο κεραμιδιών. Σύμφωνα με την επεξηγηματική επιγραφή των αρχαιολόγων υπήρχε στην Αθηναική αγορά όπου και βρέθηκε και δίπλα της στέκονταν κάποιες ώρες ένας υπάλληλος τουτ Δήμου. Ο κάθε κατασκευαστής κεραμιδιών έπρεπε να πάει εκεί με ένα δείγμα της παραγωγής του και αν ταίριαζε απόλυτα με το μαρμάρινο πρότυπο ελάμβανε ειδική σφραγίδα για να την θέτει στα προιόντα του και να μπορούν να κυκλοφορούν στην αγορά…Μιλάμε για πρότυπα και τυποποίηση χωρίς προηγούμενο οταν στη συγχρονη Ελλάδα κανένα κεραμίδι δεν ταιριάζει με το άλλο και κάθε βιοτέχνης έχει το καλούπι του…Οσο για τον ΕΛΟΤ ούτε για μεταφράσεις δεν είναι ικανός εφού για δεκαετίες είχε Προεδρο τον πατέρα Βαρουφάκη…

  95. Souitonios said

    Που μοίραζε το χρόνο του μεταξύ Διδότου και Χαλυβουργικής…Κι όταν τον έδιωξε η ΝΔ για να βάλει μια κύρια εξ ίσου άσχετη αυτός επανήλθε θριαμβικά όταν βγήκε στις εκλογές ο Ανδρέας….

  96. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Σ΄ένα από τα παλιά κεραμίδια όταν αλλάξαμε τη σκεπή στο σπίτι του εξ αγχιστίας Αρκάδα παππού, βρήκαμε χαραγμένη σ΄ένα κεραμίδι (εγχάρακτη-όταν ήταν φρέσκος ο πηλός του-) την παραγγελία της ποσότητας,τα αρχικά του παραγγέλοντα και την ημερομηνία, από το καμίνι.Κάπου στο Άργος είχε κεραμοποιϊα μου είπαν. Διάολε,δε θυμάμαι τώρα πότε γράφει,προπολεμικά πάντως. Ξαφνικά από χτες που μου το θύμισε το νήμα, ανησυχώ μην κι έχει θρυμματιστεί γιατί είναι καταχωνιασμένο στον (πρώην) ληνό για να το εντοιχίσουμε, υποτίθεται, κάποτε κάπου τιμητικά 🙂 .

  97. sarant said

    96 Τι ωραίο!

  98. --επ said

    Πριν από πολλά χρόνια είχα ακούσει την αείμνηστη Αγγελική Λαΐου να αναπτύσει την θέση ότι ο θεσμός της προίκας που υπήρχε στην Ελλάδα (ως συνέχεια από το Βυζαντινό δίκαιο όπου δεν επιτρεπόταν η εκποίηση του ¨προικώου¨, παρά μόνο σε συμφωνία με την οικογένεια της συζύγου ή σε περίπτωση λιμού) είχε ως αποτέλεσμα η χώρα να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις, παγκοσμίως, σε ΜΗ ΥΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΗ ιδιόκτητη ακίνητη περιουσία. Τα επιχειρήματα ήταν πειστικά, τεκμηριωμένα και πολύ ενδιαφέροντα. Το αναφέρω σαν κάτι που δεν το έχω ξανακούσει από τότε …

  99. Το χαμηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης της Γερμανίας και της Αγγλίας εξηγείται από τα μεγάλα προγράμματα εργατικής κατοικίας που πραγματοποιήθηκαν μετά τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο

  100. sarant said

    99: Που τα νοικιάζουν εργατικές οικογένειες με χαμηλό ενοίκιο, εννοείτε;

  101. Λ said

    99-100 Και στην Ιρλανδία επίσης θα έλεγα αλλά ξαφνιάστηκα όταν είδα πόσο διαδεδομένο είναι το φαινόμενο.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Public_housing

    Δεν θα με χάλαγε να έμενα σένα τέτοιο οικισμό στο Νόττινγκ Χιλ του Λονδίνου.

  102. Από συνέντευξη του Πάπα στο Ολλανδικό περιοδικό δρόμου Straatnieuws που αναδημοσιεύεται στο αντίστοιχο ελληνικό Σχεδία και έχει σχέση με τα παραπάνω:
    «Η Εκκλησία επιδιώκει να αγκαλιάσει όλους εμάς και λέει ότι είναι δικαίωμα (του κάθε ανθρώπου) να έχει μια στέγη πάνω από το κεφάλι του. Τα λαϊκά κινήματα εργάζονται προς την κατεύθυνση των τριών ισπανικών «t»: trabajo (δουλειά), techo (στέγη), tierra (γη)«.
    Πέρα από τα θεολογικά, η ανάγκη να έχει κάθε άνθρωπος ένα σπίτι φαίνεται πως δεν είναι μόνο ελληνική. Την έχουν και στην Αργεντίνα!

  103. sarant said

    O πάπας λέει για τα λαϊκά κινήματα; Μωρέ μπράβο!

  104. Κι εμένα μ’ εντυπωσίασε γι’ αυτό είπα να το μεταφέρω εδώ, έστω κι αν το νήμα έχει σχεδόν κλείσει 🙂

  105. tasos said

    Για το 2014 το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα μειώθηκε στο 74% από 75,8%
    Οι Γερμανοί είχαν πάντα πρόβλημα με αυτό το θέμα,και όχι μόνο.
    Το στιγματίζουν ακόμη και οι Έλληνες της Γερμανίας,που πολλοί από αυτούς έχουν αγοράσει σπίτι στην Γερμανία!!!
    και διατηρούν και στην Ελλάδα…!

  106. tasos said

    https://en.m.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_home_ownership_rate

  107. […] ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του. Έχουμε γράψει ένα παλιότερο άρθρο για το θέμα αυτό, και στα σχόλια είχαμε κάνει εκτενή συζήτηση για τη […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: