Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ο καθρέφτης Βεϊζαδές (χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη)

Posted by sarant στο 18 Αύγουστος, 2019


Τις Κυριακές βάζουμε ύλη λογοτεχνική -αλλά και το χρονογράφημα ξαδερφάκι της λογοτεχνίας είναι. Άλλωστε διήγημα βάλαμε και προχτές που ήταν αργία.

Tο όνομα του τίτλου θα σας είναι άγνωστο, κι όμως σήμερα θα μιλήσουμε για μια υπόθεση που είχε συνταράξει το πανελλήνιο πριν από 64 χρόνια. Πρόκειται για τον βασανισμό της 12χρονης Σπυριδούλας Ράπτη, από χωριό του Μεσολογγίου, που δούλευε υπηρέτρια σε ένα σπίτι ευκατάστατων πολιτών στον Πειραιά. Δεν ήταν καθόλου ασυνήθιστο, τα χρόνια εκείνα, κορίτσια από την επαρχία να δουλεύουν σε τόσο μικρή ηλικία σε σπίτια Αθηναίων, μακριά από τους οικείους τους και με ελάχιστη επαφή μαζί τους.

Τη Σπυριδούλα τη μετέφερε στο Τζάννειο του Πειραιά, με σοβαρά εγκαύματα σε όλο της το σώμα, η αφεντικίνα της, η Αντιγόνη Βεϊζαδέ, στις αρχές Αυγούστου 1955. Είπε στους γιατρούς ότι το κορίτσι είχε τραυματιστεί όταν χύθηκε πάνω της ζεματιστό νερό, όμως γρήγορα έγινε φανερό ότι τα τραύματα της Σπυριδούλας δεν είχαν προκληθεί από ατύχημα.

Τελικά, η αλήθεια ήρθε στο φως: τη μικρή την είχε βασανίσει με ηλεκτρικό σίδερο ο αφεντικός της, Γιώργος Βεϊζαδές, ιδιοκτήτης καμπαρέ στην Τρούμπα, επειδή υποψιαζόταν ότι είχε κλέψει ένα πενηντοδόλαρο το οποίο είχε εξαφανιστεί από το σπίτι. Την είχε δέσει και την έκαιγε επί ώρες για να την κάνει να ομολογήσει. (Τελικά τα χρήματα δεν τα είχε πάρει η μικρή).

H υπόθεση έκανε τρομακτική εντύπωση στην κοινή γνώμη και ο κόσμος άρχισε να συρρέει στο νοσοκομείο (δείτε αριστερά την είδηση απο τα Νέα της 11.8.1955).

Το ζεύγος Βεϊζαδέ συνελήφθη και πέρασε από δίκη, τον επόμενο χρόνο. Καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 5 (η Αντιγόνη) και 4,5 (ο Γιώργος) χρόνων.

Η Σπυριδούλα έγινε καλά, μεγάλωσε και έκανε οικογένεια. Περισσότερες λεπτομέρειες είναι εύκολο να βρείτε στο Διαδίκτυο. Πληρέστατη πραγμάτευση του θέματος υπάρχει εδώ.

Η εντύπωση που προκλήθηκε από την υπόθεση της Σπυριδούλας δεν ήταν εφήμερη. Το όνομα του συγκροτήματος ροκ Σπυριδούλα, που συνεργάστηκε με τον Παύλο Σιδηρόπουλο στον δίσκο Φλου το 1979 και άφησε αισθητό ίχνος στην ελληνική ροκ σκηνή είναι εμπνευσμένο από την υπόθεση της Σπυριδούλας, παρόλο που είχαν περάσει πάνω από 20 χρόνια από τότε. Αλλά και λίγο νωρίτερα, το 1973, όταν η χούντα του Παπαδόπουλου επιχείρησε να μεταλλαχθεί σε δημοκρατία με δοτό πρωθυπουργό τον Σπύρο Μαρκεζίνη, ο Μποστ παρουσίασε σειρά από γελοιογραφίες στον Ταχυδρόμο, με τον Μαρκεζίνη ως υπηρέτρια Σπυριδούλα -κάποτε θα τις παρουσιάσουμε. «Σπυριδούλα δούλα» φώναζαν στον Μαρκεζίνη οι εξεγερμένοι του Πολυτεχνείου.

Καιρός να δούμε πώς ασχολήθηκε χρονογραφικά με το θέμα ο Βάρναλης. Το χρονογράφημα με τίτλο «Ο καθρέφτης Βεϊζαδές» δημοσιεύτηκε στην Αυγή στις 19 Αυγούστου 1955 και στη συνέχεια στον τόμο Αστυνομικά, που κυκλοφόρησε το 2018 σε δική μου επιμέλεια από τις εκδόσεις Αρχείο. Ο Βάρναλης, όπως θα δείτε, εστιάζει όχι στο θύμα αλλά στον θύτη και δίνει, φυσικά, πολιτική διάσταση στην υπόθεση.

Ο καθρέφτης Βεϊζαδές

Στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη του ο Βεϊζαδές, κοιτάχτηκε λίγο και θύμωσε!

―Καθρέφτης είσαι συ;  Όσο μεγάλος κι αν είσαι, δε με χωράς… Καθρέφτης είμ’ εγώ! Μέσα μου χωράει όλος ο κόσμος, ο «Ελεύθερος» κόσμος και φαίνεται ωραιότερος. Όλος ο κόσμος σας, ο τωρινός κι ο περασμένος, ακόμα κι ο κόσμος σας ο αυριανός, πρόκειται να είναι σαν το σημερινόνε· κόσμος της Βίας, του Μίσους και του Θανάτου.

Μέσα στη λάσπη και στα αίματα κυλάτε τον τροχό της Ιστορίας, εσείς οι πρώτοι. Κι εμείς οι δεύτεροι κάνουμε ό,τι και σεις. Και πάμε όπου μας πάτε. Όσο λερώνουνε τα δικά μας τα χέρια, τόσο τα δικά σας τα πρόσωπα πιότερο ασπρίζουν. Είμαστε τ’ άξιά σας παιδιά και τα όργανά σας. Όταν εσείς αμαρταίνετε, σ’ εμάς πέφτ’ η αμαρτία σας.

* * *

Εγώ με το σίδερό μου έσβησα μέσα στη μνήμη των «επιζώντων» τα 60 εκατομμύρια των μαύρων νεκρών του Παγκοσμίου και τα τέσσερα του κορεατικού πολέμου. Εγώ με το σίδερό μου έσβησα τις 60 χιλιάδες των καμένων της Χιροσίμα και τα 4 εκατομμύρια των φουρνισμένων του Άουσβιτς. Δε σιδέρωσ’ απλώς ένα παιδί. Σιδέρωσα το χάρτη του Κόσμου σας κι εξαφάνισα τις εκατοντάδες εκατομμύρια των πεινασμένων, των πορνών και των αγραμμάτων…. Και γέμισε γης κι ουρανός φως, συμπόνια κι αγάπη… Όχι, παίζουμε…

Κι ότι είμαι «καλό παιδί σας» φαίνεται από τούτο. Καμιά από τις εφημερίδες δε δίνει βιογραφικές πληροφορίες για το παρελθόν μου. Άρα το παρελθόν μου (και το παρόν μου!) είναι λευκόν και για την ακρίβεια κυανόλευκον. Και γεμάτο «εύσημα»… Αλλιώς δε θα μπορούσα μέσα σ’ ένα τέτοιο ηθικό Σύνολο ν’ ασκώ τόσα χρόνια τα τρία τίμια επαγγέλματα του νταβατζή, του τοκογλύφου και του βασανιστή, αν δεν ήμουν «εντάξει».

Τόσα χρόνια «προμήθευα» στους ξένους τις καλύτερες ποιότητες. Άρα είμαι πατριώτης! Με είδατε ποτές σε καμιάν έκκληση υπέρ της ειρήνης; Άρα δεν είμαι… προδότης…

Σιδέρωσα τη Σπυριδούλα… Ένα τσαλακωμένο κουρέλι… Για να την… ισιάξω. Για να ομολογήσει την αλήθεια. Αυτού του είδους την ανακριτική μέθοδο δεν τη βρήκα εγώ. Την πήρα. Κι είδατε τι αποτελεσματική μέθοδο… Δέκα φορές μολόγησε, το κουρέλι, πως έκλεψε τα δολάρια, που τα ’χε κλέψ’ η γυναίκα μου… Θαύμα… Κι όλ’ αυτά με λίγο σιδέρωμα… Δε χρειάστηκαν άλλα, πιο τελειοποιημένα μέσα…

Και τώρα με πήρε κι εμένα το ρέμα της φιλανθρωπίας. Δεν είμαι μονάχα καλός πατριώτης παρά και καλός χριστιανός… Θα στείλω κι εγώ μερικά δώρα στη Σπυριδούλα μας… Το κατά δύναμιν… Προς το παρόν. Αργότερα που θα το φέρ’ η ανάγκη να ρίξω την ατομοβόμβα, δε θα φταίω εγώ, που θα γίνουνε στάχτη όλες οι Σπυριδούλες κι όλοι οι Σπυριδούλοι της Γης. Γιατί θα ’ναι για… καλό τους.

 

135 Σχόλια to “Ο καθρέφτης Βεϊζαδές (χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη)”

  1. Πολύ ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες στο λινκ του musicheaven. Μέχρι και με τους ταγματασφαλίτες είχε συνεργαστεί η κυρία Βεϊζαδέ λέει!
    Βεϊζαδέ, θα πει «γιος του μπέη».

  2. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα…

  3. tryfev said

    Το θυμάμαι ολοζώντανα το φρικτό περιστατικό. Είχε αφήσει βαθιές χαρακιές στην παιδική μου (ήμουν 9 ετών) μνήμη.

    Δεν ήξερα όμως ότι της είχε αφιερώσει χρονογράφημα ο Μεγάλος Βάρναλης που είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά στα 21, παραμονές του πραξικοπήματος των επίορκων αξιωματικών της Χούντας, και να περάσω μαζί με τον αδελφό μου μια βραδιά στο τραπέζι του ίδιου και της γυναίκας του Δώρας, στη διάρκεια αποκριάτικου χορού του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου. Εκείνο που μου είχε κάνει εντύπωση ήταν η γλυκύτητα της συμπεριφοράς του και το πόσο μας πρόσεχε. Σαν να ήμασταν εγγόνια του.

  4. Γς said

    >όταν η χούντα του Παπαδόπουλου επιχείρησε να μεταλλαχθεί σε δημοκρατία με δοτό πρωθυπουργό τον Σπύρο Μαρκεζίνη

    Αχ, αυτά τα εάν, αν. if…

    Αν είχε πετύχει το σχέδιο του δικτάτορα πόσα δεινά θα είχαν αποφευχθεί.
    Και πρώτα πρώτα το δράμα της Κύπρου και όλα τα επακόλουθα μέχρι το καθημερινό μας ζόρι με τις ΑΟΖ και τις παράνομες προκλήσεις-γεωτρήσεις [μέχρι στιγμής]
    Ντάξει δεν λέω δεν θα είχαμε γράψει στις δέλτους της ιστορίας το λαμπρό έπος του Πολυτεχνείου και τους σεμνούς πρωταγωνιστές της μεταπολίτευσης

  5. BLOG_OTI_NANAI said

    Την θυμάμαι αυτή την ιστορία να την ακούω ως παιδάκι και αν στενοχωριέμαι στη δεκαετία του ’70. Τι πίκρα κι αυτή, μικρά παιδάκια να φεύγουν από την οικογένεια τους και ξεριζωμένα να πέφτουν στα χέρια αφεντικών δύστροπων, σκληρών, σεξουαλικά στερημένων κοκ. Στις ελληνικές ταινίες τα κορίτσια αυτά είναι υποτιμημένα και συχνά παρουσιάζονται σαν αφελή αλλά και πονηρά που «κουνούν την ουρά τους» στους άνδρες αφεντικά. Δυστυχώς πρόκειται για τη μεγαλοαστική ματιά των πραγμάτων…

  6. Παναγιώτης Κ. said

    Διαβάζοντας το χρονογράφημα (μεγάλος μάστορας ο Βάρναλης) μου γεννήθηκε η απορία πότε και από ποιόν ή ποιους πρωτοχρησιμοποιήθηκε ο όρος «στρατευμένη τέχνη».
    Το θέτω υπόψη της συλλογικής σοφίας του ιστολογίου.

    Μια γενική παρατήρηση: Η δεκαετία του ΄40 άφησε βαθιά τραύματα στο σώμα της χώρας και κυρίως στις ψυχές των ανθρώπων. Το περιστατικό, εκτός από τα ζωώδη χαρακτηριστικά των δραστών αναδεικνύει και ένα συγκεκριμένο κλίμα. Απόηχος κτγμ, της φοβερής δεκαετίας του ΄40 όπου η ανθρώπινη ζωή είχε γίνει το ευτελέστερο πράγμα.

  7. Κωστής Ανετάκης said

    Εγώ έμαθα την ιστορία της Σπυριδούλας εξαιτίας του Μποστ. Έβλεπα τον Μαρκεζίνη στις γελοιογραφίες, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’70, και ρώτησα τον πατέρα μου, που μου εξήγησε τι σήμαινε και ο Μαρκεζίνης και η Σπυριδούλα. Ανατριχιαστικό περιστατικό, πόσο μάλλον όταν το μαθαίνεις έξι εφτά χρονώ…

  8. Παναγιώτης Αλεβαντής said

    Το χρονογράφημα του Βάρναλη μου θύμισε το τελευταίο (και αμφιλεγόμενο) κεφάλαιο του βιβλίου του George Steiner με τίτλο The Portage to San Cristobal of A.H.

  9. Αγγελος said

    Απορία ψάλτου: γιατί τιμωρήθηκε (λίγο) αυστηρότερα η σύζυγος, αν ο άντρας της ήταν ο φυσικός αυτουργός του βασανισμού; Για την ψευδή δήλωση στο νοσοκομείο;

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και τις μαρτυρίες.

    4 Φυσικά αυτό είναι τεράστια αυταπάτη, ότι αν έμενε ο Παπαδόπουλος δεν θα γινόταν εισβολή στην Κύπρο. Όπως αυταπάτη είναι ότι αν δεν έχανε ο Βενιζέλος τις εκλογές του 1920 θα είχαμε τη Σμύρνη. Στην Κύπρο υπήρχε μια μη διατηρήσιμη κατάσταση, με την ε/κ πλειοψηφία να έχει αποκλείσει τους τ/κ σε θύλακους και το ενιαίο κράτος να μη λειτουργει.

  11. gak said

    Γιατί όμως η ποινή του φυσικού αυτουργού ήταν μικρότερη από αυτήν της συζύγου του;

  12. gpoint said

    Και ποιός δεν θυμάται την σπυριδούλα και τις τόσες σπυρι-δούλες που υπήρχανε σε ευκατάστατα σπίτια… άλλες ψυχοκόρες κι άλλες δουλικά και στα καθήκοντά τους και η σεξουαλική επιμόρφωση του κανακάρη…
    Δύσκολες εποχές στις επαρχίες στέλνανε τα κορίτσια στην Αθήνα νάχουν λιγότερα στόματα να θρέψουν.
    Ενα άλλο είδος σπυριδούλας ήταν οι εργαζομενες σε τυροπιττάδικο της Φ.Ν.που είχε αναλάβει την τροφοδοσία κάποιων καψιμί και δουλεύανε επί 24 ώρου βάσεως σ’ ένα πολύ μικρό χώρο οι ερχόμενες από την περιοχή της Ηπείρου, κορίτσια αντιπροσωπευτικά του τύπου «γυναίκα της Πίνδου»… και από μια μπε-εμ-βε σύντομα οι δυο αδερφοί- καταστηματάρχες και τζάμπα παιδευότανε ο Ακτύπης πούχε καλύτερες τυρόπιττες αλλά κανονικό ωράριο μπροστά στο ξενυχτάδικο.

  13. Georgios Bartzoudis said

    ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟΝ …ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΒΑΡΝΑΛΗ!
    (α) «Εγώ με το σίδερό μου έσβησα μέσα στη μνήμη των «επιζώντων» τα 60 εκατομμύρια των μαύρων νεκρών του Παγκοσμίου και τα τέσσερα του κορεατικού πολέμου. Εγώ με το σίδερό μου έσβησα τις 60 χιλιάδες των καμένων της Χιροσίμα και τα 4 εκατομμύρια των φουρνισμένων του Άουσβιτς».

    # Ναι. Εγώ ο Βάρναλης τα λεω πολύ καλά, αλλά δεν θέλω να τα λεω όλα: Δεν θυμάμαι τίποτα από τις χιλιάδες θύματα του πατερούλη Στάλιν. Ούτε ξέρω τίποτα για τις χιλιάδες θυμάτων της κόκκινης τρομοκρατίας του 1944, στις περιοχές Κιλκίς-Νιγρίτας-Σερρών. Έχω βλέπετε στραβομάρα στο αριστερό μάτι και κουφαμάρα στο αριστερό αυτί. Ε! Αυτό θα πει κομματική δουλειά: Να λες τη μισή αλήθεια. Είναι καλλίτερη από το ψέμμα. Διότι το σχέτο ψέμμα το καταλαβαίνουν όλοι. Με τη μισή αλήθεια όμως εξαπατάς τον κόσμο χωρίς να σου παίρνουν εύκολα χαμπάρι!

    (β) «Σιδέρωσα τη Σπυριδούλα… Ένα τσαλακωμένο κουρέλι… Για να την… ισιάξω. Για να ομολογήσει την αλήθεια. Αυτού του είδους την ανακριτική μέθοδο δεν τη βρήκα εγώ. Την πήρα. Κι είδατε τι αποτελεσματική μέθοδο… Δέκα φορές μολόγησε, το κουρέλι, πως έκλεψε τα δολάρια»

    # Προσοχή όμως! Εγώ ο Βάρναλης σας λεω μην πείτε για τα ίδια και τρις χειρότερα μαρτύρια συντρόφων του Μπούλκες από συντρόφους διακεκριμένους σαν και μένα. Προσοχή, μην μας πάρουν χαμπάρι οι …κυανόλευκοι! Και μην πείτε σε κανέναν ότι στην 7η μεραρχία του τιμημένου Δημοκρατικού Στρατού, μερικές …εκατοντάδες σύντροφοι (και καπεταναίοι) ομολόγησαν ότι είναι προδότες, ώστε να οδηγηθούν στο εκτελεστικό απόσπασμα και να γλιτώσουν έτσι από τα φρικτά βασανιστήρια στα οποία τους υπέβαλλαν σύντροφοι πιστοί στο κόμμα σαν και μένα.

  14. nikiplos said

    Η μητέρα μου, στα 9της χρόνια μπήκε υπηρέτρια σε σπίτι… άλλοι καιροί άλλα έθιμα… Το κακό ήταν ότι την σταμάτησαν από το σχολείο, όπου κατά πως έλεγαν ήταν άριστη μαθήτρια… έτσι ούτε το δημοτικό δεν τελείωσε… Πάντως ξύλο έτρωγαν τα κορίτσια τότε, ξεσπούσαν οι κυράδες πάνω τους, καθώς οι σύζυγοι-άνδρες των «ξενότρωγαν»… Οποτεδήποτε ρώτησα τη δική μου μητέρα για αυτήν της την εμπειρία, πάντοτε μου έλεγε «άς τα αυτά τώρα δεν σε αφορούν»… Πάντοτε νόμιζα πως ήταν για να μην με στενοχωρήσει… Αργότερα κατάλαβα πως απλά δεν ήθελε καν ούτε να τα θυμάται…

    Να σημειώσω εδώ ως περεμπίπτουσα (αλλά τεμνόμενη ιστορία) πως πολλά από τα κορίτσια εκείνα, ιδίως τα πιο «ξεπεταγμένα» συχνά έμεναν έγκυες. Αν ο κύρης τους ήταν άκληρος τα κρατούσαν και τα έδιναν υποχρεωτικά σε αυτούς, γιατί ειδάλλως δεν υπήρχε περίπτωση να παντρευτούν κάποτε… Αν ο κύρης τους είχε κλήρο, τότε έκαναν ήθελαν δεν ήθελαν την έκτρωση… Εκείνα τα χρόνια εκτρώσεις έκαναν κυρίως οι μαίες ή (παράνομα) οι ιατροί μαιευτήρες και είχαν σακατέψει πολλά κορίτσια… Αν το θέμα μαθευόταν η δικαιολογία ήταν στο στόμα: Το κορίτσι έτρωγε ένα βρωμόξυλο από τον κύρη της και ύστερα η γειτονιά, έβλεπε τον πατέρα της, συνήθως με έναν αδερφό μεγάλο να εκλιπαρεί τον «αφέντη» να τους αφήσει να την σκοτώσουν με τα ίδια τους τα χέρια… Το όλον τελείωνε συνήθως με παρέμβαση του ιερέα της γειτονιάς και του χωροφύλακα…
    (τα άνωθεν αφορούν αληθινές ιστορίες, ενώ για τους γνωρίζοντες η κυρία Θέκλα των Αμπελοκήπων, διαπρύσια της ηθικής της εκκλησίας και πολέμιος των εκτρώσεων, έβγαλε κάμποσες πολικατοικίες, αφού τα σούρουπα στο σπίτι της, ενέθαλπτε εκτρώσεις… )

  15. Αγγελος said

    Την απορία μου την έλυσε το άρθρο: «η (μικρή) διαφορά της ποινής μεταξύ των δύο κατηγορουμένων οφείλεται στο γεγονός πως, σύμφωνα με την ετυμηγορία τους, ο Γ. Βεϊζαδές πριν από την τέλεση του αδικήματος είχε «βίον ηθικόν και έντιμον», ενώ μετά επέδειξε ειλικρινή μεταμέλεια, κάτι που δεν δέχθηκαν για τη σύζυγό του Αντιγόνη.»

  16. 9, 11 Γιατί λέει οι ένορκοι αναγνώρισαν ότι «ο Γ. Βεϊζαδές πριν από την τέλεση του αδικήματος είχε «βίον ηθικόν και έντιμον», ενώ μετά επέδειξε ειλικρινή μεταμέλεια, κάτι που δεν δέχθηκαν για τη σύζυγό του Αντιγόνη.» Ίσως, συνεχίζει το λινκ, επειδή είχε συνεργαστεί με τα Ες-Ες στον πόλεμο: http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&id=1271

  17. Μπράβο συγχρονισμός!

  18. Γς said

    Είχαμε κι εμείς στο σπίτι ένα κοριτσάκι για να προσέχει το μωρό μας.
    Μια ανιψιά της μακαρίτισσας [νο 1] γυναίκας μου.

    Και δεν την σιδερώσαμε

    https://caktos.blogspot.com/2013/08/blog-post_3.html

  19. nikiplos said

    14@ «με την δικαιολογία στο στόμα» εννοώ πως συνήθως έλεγαν πως την διακόρεψε κάποιος «άλλος» (συνήθως «σεσημασμένος» της γειτονιάς, αλλά απών) και όχι φυσικά ο κύρης του σπιτιού που ήταν ανέκαθεν αμέμπτου ηθικής…

  20. Θυμάμαι την ιστορία. Η Σπυριδούλα αργότερα παντρεύτηκε και έκανε οικογένεια. Ο Βεϊζαδές ήταν ιδιοκτήτης μπαρ στην Τρούμπα.

    «Καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 5 (η Αντιγόνη) και 4,5 (ο Γιώργος) χρόνων». Αν καταδικάζονταν σήμερα, γρήγορα θα αποφυλακίζονταν με τον τελευταίο νόμο. Οι θανατικές ποινές τότε υπήρχαν και εκτελούνταν.

  21. Αγγελος said

    Ο Παπαδόπουλος μπορεί να μην είχε κάνει το πραξικόπημα, που υπήρξε η αφορμή της τουρκικής εισβολής. Φυσικά η κατάσταση δεν μπορούσε να μείνει εσαεί όπως είχε διαμορφωθεί το 1963-64, αλλά αν δεν είχε δοθεί το 1974 η αφορμή, μπορεί να είχε ρυθμιστεί πιο δίκαια και σχετικά αναίμακτα, ιδίως μετά το θάνατο του Μακαρίου. Και ο Βενιζέλος μπορεί να είχε απαγκιστρωθεί από τη μικρασιατική εμπλοκή και να είχε κρατήσει τουλάχιστο την Ανατολική Θράκη (άλλο ζήτημα τι μειονοτικό πρόβλημα θα είχαμε τότε.) Αλλά αν η θεία μου είχε ρόδες…

  22. BLOG_OTI_NANAI said

    Υπάρχει και ένα άλλο σοβαρότατο ζήτημα που εν δυνάμει θέτει υπό αμφισβήτηση όλους τους «ηθικούς» μηδενός εξαιρουμένου: η συγκυρία του να βρεθείς με τη δυνατότητα να πάρεις ξένα πράγματα χωρίς να κινδυνεύεις να σε ανακαλύψουν, η συγκυρία του να βρεθείς με τη δυνατότητα να ασκήσεις βία στον αδύναμο χωρίς να σε καταλάβουν κ.λπ. κ.λπ. Κάτι παρόμοιο με την συμπεριφορά που έχει κάποιος στο περιβάλλον του και την συχνά «απελευθερωμένη» συμπεριφορά που έχει σε ένα μέρος όπου δεν τον γνωρίζει κανένας.
    Η απουσία αστυνομικού ή κοινωνικού ελέγχου μπορεί να δείξει πολλά για το ποιοι είμαστε στην πραγματικότητα.

  23. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα, με προλάβατε και απαντήθηκε το ερώτημα της ποινής.

    Από τα Ανώγεια γράφει φίλος:
    Το επώνυμο μου θύμισε μια μαντινάδα του Ψαρονίκου δεκαετία του 60:
    Απόψε μουσαφίρης σου κι ότι κι αν θες με κάμε
    Μπεϊζαντές θα μου φανεί ανε θέσω εγώ και χάμε.

    Όπου «μπεϊζαντές» στα ανωγειανά η πολυτελής κλίνη.

  24. ΚΩΣΤΑΣ said

    Και μόνο ότι είναι χρονογράφημα του Βάρναλη, μόνο καλό λόγο έχω να πω, μου άρεσε. Όπως και να το κάνουμε, έστω κι αν λειτουργεί ως στρατευμένος, καυτηριάζει φρικτά, στραβά κι ανάποδα της ελληνικής κοινωνίας.

  25. BLOG_OTI_NANAI said

    Παρόμοιο όνομα στην ελληνική ταινία: ο κ. Μπειζάνης

  26. Jago said

    Υπάρχει και ο Βεϊζαδές του Καβάφη, από τα Κρυμμένα του.

    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/tools/concordance/browse.html?cnd_id=9&text_id=840

  27. Για τον μπεϊζαντέ/βεϊζαδέ κι εγώ υπήρξα κάπως υπερβολικά κυριολεκτικός στο #1. Η σημασία είναι «αρχοντόπουλο», ας πούμε.

  28. BLOG_OTI_NANAI said

  29. nikiplos said

    21@ Η Χούντα του Παπαδόπουλου έγινε για να ενθάλψει (προφανώς με κάποιες αφορμές) την Τουρκική Εισβολή στην Κύπρο, η οποία κατά τα τεκμήρια είχε αποφασιστεί στα 1964 τελεσίδικα, ιδίως μετά τον Αύγουστο εκείνου του έτους και τις μάχες της Τυλληρίας και της Μανσούρας. Η εισβολή τότε απετράπη εξαιτίας της δυναμικής παρέμβασης του συντρόφου Νικήτα… Η εισβολή απετράπη και ο Μακάριος … εξετράπη αφού ήθελε Ρωσικά όπλα (πυραύλους) στο νησί, κάνοντας ΗΠΑ και Ισραήλ να θέλουν «να τον βομβαρδίσουν με πυρηνικά»…

    Προφανώς οι κυβερνήσεις από το 1962 έως και το 1965 λάμβαναν (η κάθε μία με τη σειρά της) πληροφόρηση[*] για το τι τους ετοιμάζουν οι ΗΠΑνοί στην Κύπρο, γι’ αυτό και την έκαναν αλα Γαλλικά έκαστη, με ελαφρά πηδηματάκια…

    Καθώς από το 1965 και ένθεν ο Μπρέζνιεφ είχε δηλώσει τόσο άμεσα όσο και έμμεσα ότι δεν θα παρενέβαινε στην Κύπρο τόσο θερμά όσο ο προκάτοχός του, έψαχναν τον πρόθυμο μλκ που θα το κάνει στην ημεδαπή (θα δώσει δλδ την αφορμή) και τον βρήκαν στους χουνταίους…

    Τι απέτρεψε το 1968 την ολοκλήρωση της οργανωμένης εδώ και 6 χρόνια εισβολής? Ο πόλεμος του Βιετνάμ που φούντωνε και τα ρωσικά όπλα είχαν επιτυχίες εκεί, το φούντωμα της Μέσης Ανατολής και φυσικά η δολοφονία του Μπόμπυ Κένεντυ, που οδήγησε τις ΗΠΑ να απασχολούνται με άλλα πιο καυτά για αυτούς θέματα από την κάβλα των Τουρκαλάδων και των Οβριών… Ας μην ξεχνάμε πως ο Λεονίντ μπορεί να είχε παραιτηθεί από τη Μεσόγειο, όμως ήταν ιδιαίτερα σκληρός στην Άπω Ανατολή και στην Ευρώπη, όπου είχε δείξει ότι δεν αστειεύεται με την εισβολή στην Πράγα…

    Έτσι τρόπον τινά ο Παπαδόπουλος πήρε περίοδο χάριτος, την οποία έχασε μετά το 1972… Με την αμνήστευση και το λεγόμενο δημοκρατικό πείραμα, καταλαβαίνοντας κι εκείνος τι του ετοίμαζαν οι αφεντικοί του, προτίμησε να την κάνει κι αυτός αλά Γαλλικά, αφήνοντας να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά ο πιο ηλίθιος της τάξης των Ευελπίδων, ο Δημητράκης που σήκωνε το χέρι του «μόνο για να ζητήσει να πάει στην Τουαλέτα»…

    15 Ιουλίου έδωσε την αφορμή – χωρίς να το γνωρίζει ο Δημητράκης – 20 μπούκαραν οι βαρύμαγκες στο νησί… Ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα που έχουμε Η/Υ, προσομοιωτές κλπ θέλει κανείς τουλάχιστον 2 χρόνια για μια τέτοια προετοιμασία… 5 μέρες δεν φθάνουν ούτε για ζήτω…

  30. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Και στον περίγυρο των ποινικού ενδιαφέροντος μικρογεγονότων, τα πολιτικά σημάδια μιάς πολύ ιδιαίτερης εποχής: Ένα κτήνος, άνθρωπος της νύχτας, και μιά θεούσα σύζυγος, προφανώς αποθρασυμένοι από τις σχέσεις εμπιστοσύνης με τους κρατικούς μηχανισμούς αστυνόμευσης που υποσυνείδητα πιθανολογούν ότι έχουν τα περιθώρια για μιά ατιμώρητη τέτοια κτηνωδία και ένας ολόκληρος κόσμος -που σαφώς ανήκει στο αντικομμουνιστικό στρατόπεδο- (ο βασιλιάς και ο -άριστος- γιατρός του Δοξιάδης, βουλευτές, δήμαρχος, μητροπολίτες, καλλιτέχνες, εκπρόσωποι κοινωνικών ιδρυμάτων και φιλανθρωπικών οργανώσεων, ναύτες της 6ης Μοίρας του αμερικανικού Ναυτικού, ο περίφημος Γ.Γ. της Γ.Σ.Ε.Ε. Μακρής, πλήθη κόσμου κλπ) και προσπαθεί να εκπέμψει μηνύματα κοινωνικής ευαισθησίας, για να ακυρώσει τις πολιτικές μπηχτές του Βάρναλη και της τότε Αριστεράς. (Ό,τι και να λέμε, ο Θεός μας αξίωσε να ζούμε σε λιγότερο ενδιαφέρουσες εποχές κι αυτές οι ιστορίες ακούγονται πλέον σαν εφιαλτικό παραμύθι..)

  31. Γς said

    Ενα τέτοιο δουλικό μου έκανε καμάκι από το μπαλκόνι απέναντι που έμενε με τη «θεία» της όταν ήμουν φοιτητής.

    Η Λίνα απ την οποία γνώρισα ένα άλλο δουλικό. Τη Γεωργία.

    https://caktos.blogspot.com/2013/05/blog-post_11.html

  32. Λοζετσινός said

    Καλημέρα
    Υπηρέτρια, υπηρεσία, παραδουλεύτρα, ψυχοκόρη κλπ
    nikiplos said 14,19
    η στενοχώρια μου όταν ήμουν μικρός για μια αντίστοιχη (τελικά η μικρή δεν έφυγε ευτυχώς απ΄την πάμπτωχη οικογένειά της) ήταν για λίγες μέρες πολύ μεγάλη.
    οπότε καταλαβαίνω πως νιώθεις σήμερα

  33. Χαρούλα said

    Καλημέρα!
    Ωραιότατη η λεπτή ειρωνία με την οποία ξορκίζει και παράλληλα τονίζει την ατμόσφαιρα του περιστατικού ο μεγάλος Βάρναλης.

    Εντυπωσιάστηκα γιατί αν και γεννήθηκα έξι χρόνια μετά, θυμάμαι τις αναφορές στην Σπυριδούλα πολύ έντονα. Ίσως γιατί ήταν σημείο αναφοράς για πολλά χρόνια, λόγω ακρότητας.

    Το φαινόμενο των μικρών παιδιών που δούλευαν σε σπίτια, δεν ήταν πάντα επαρχία προς την Αθήνα. Ούτε ηταν πάντα τραυματικό. Η γιαγιά μου, πέντε ορφανά, μοιραστηκαν όπου. Μεχρι που έφυγε δεν βρέθηκε με τα αδέλφια της, πλην ενός που τον βρήκε τυχαία, εξήντα χρόνια μετά, να ζει ως βοσκός 15 χλμ μακρυά της.
    Ήρθε(;) από την Αίνο(ακμάζουσα πόλη της περιοχής) στην νεοϊδρυθείσα Αλεξανδρούπολη. οκτάχρονη, βοηθός σε σπίτι. Πλην του σχολείου που δεν πήγε, πέρασε καλά. Την αγαπούσαν, την φρόντιζαν και δεν την κακομεταχειρήστηκαν. Την πάντρεψαν δε, με τον άνδρα που εκείνη διάλεξε. Προερχόμενη απο ορφάνια και φτώχεια, ένοιωθε ευγνωμοσύνη μέχρι τα τελευταία της.

  34. BLOG_OTI_NANAI said

  35. nikiplos said

    Άσχετον, αλλά ο Νεοκίδιος ας μας πληροφορήσει τι έστιν η σίκλα ως δοχείον:
    http://www.xronografos.com/%ce%b5%cf%88%cf%8c%cf%86%ce%b7%cf%83%ce%b5-%ce%b1%cf%86%ce%bf%cf%8d-%ce%ae%cf%80%ce%b9%ce%b5-%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%83%ce%af%ce%ba%ce%bb%ce%b1-%ce%b6%ce%b9%ce%b2%ce%b1%ce%bd%ce%af%ce%b1/

  36. Γς said

    Και πάνω στη καλοκαιρινή ραστώνη ξεμείναμε κι από Αμβρόσιο

    Παραιτήθηκε

  37. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο θάνατος σου – η ζωή μου στην (κίτρινη) δημοσιογραφία:

  38. Γς said

    Αν πάω σε μια κακή εκπομπή στην τηλεόραση την νομιμοποιώ.

    Ο Γιωργος Καπουτζιδης στον ΣΚΑΙ τωρα

  39. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    14 >>στα 9της χρόνια μπήκε υπηρέτρια σε σπίτι

  40. sarant said

    37 Α μπράβο, ωραίο εύρημα. Θα έπρεπε να ψάξω να βρω το φύλλο της Απογ. αλλά έχω δουλειά.

  41. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    και το διήγημα και τα περισσότερα σχόλια εξαιρετικά !

    Ενδιαφέρον και το (προκύπτον) «κοινωνικό» θέμα της νέας από την επαρχία που έγινε υπηρέτρια σε κάποιους στην πόλη.
    Τρομακτικό, αν το σκεφτεί κανείς, ειδικά επειδή θύματα ήταν τα κορίτσια. Και τ’ αγόρια τα έστελναν να «μάθουν μιά τέχνη»…, αλλά η κακοποίηση των κοριτσιών δεν συγκρίνεται.

  42. sarant said

    37-40 Επειδή όμως κάνω ό,τι μπορώ για να ΜΗΝ ασχοληθώ με τη δουλειά που έχω, ιδού το σχετικό φύλλο. Δεν τα θυμάται με ακρίβεια φυσικά ο Θ. Δράκος:

    https://sarantakos.files.wordpress.com/2019/08/apogeumatini1955.pdf

  43. argyris446 said

    Reblogged στις worldtraveller70.

  44. BLOG_OTI_NANAI said

    42: Καλό!

  45. Μανούσος said

    Να σημειώσω (υπερβολικά συνοπτικά) την παρουσία (στην φωτογραφία της εφημερίδας) του Δημάρχου Πειραιά Δ. Σαπουνάκη, εκλέχθηκε με την ΕΔΑ ως προσωπική επιλογή του τότε αρχηγού της ΕΠΕΚ Σάββα Παπαπολίτη. Ο Σαπουνάκης ήταν επιτυχημένος επιχειρηματίας από φτωχή οικογένεια της Αρκαδίας, ο οποίος επετέλεσε σημαντικότατο έργο όχι μόνο σε υποδομές, εργασιακά κλπ., αλλά και στα πολιτιστικά, έχοντας να αντιπαλέψει το αυθαίρετο πάγωμα των τακτικών οικονομικών υποχρεώσεων της Κυβερνήσεως έναντι του Δήμου. Είναι σημαντικό το ότι προτιμήθηκε έναντι άλλων προσωπικοτήτων ευρύτερα γνωστών και θριάμβευσε έναντι αντιπάλων υποψηφίων μεγάλης εμβέλειας στον Πειραιά (Ανδριανόπουλος, Ντεντιδάκης). Δεν ήταν βέβαια παιδί του κομματικού σωλήνα (όπως οι περισσότεροι σήμερα….) και μετά την μία και μοναδική του θητεία αποσύρθηκε από τα κοινά (το 1963 εξελέγη βουλευτής ΕΔΑ αλλά όχι και το 1964).

  46. BLOG_OTI_NANAI said

    Το περιοδικό «Δεκαπενθήμερος Πολίτης» ( http://62.103.28.111/infopubl/05.02.4960.0034/#46 ) επισημαίνει την απαράδεκτη ενέργεια της Ελευθεροτυπίας που έβαλε διαφήμιση τσιγάρων(!!!), στην ίδια σελίδα όπου παρουσιάζονται τα βασανιστήρια με κάψιμο από τσιγάρα ενός μικρού παιδιού που θύμιζε την τραγική περίπτωση της Σπυριδούλας:

  47. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    23β >> Απόψε μουσαφίρης σου κι ο,τι κι α θες με κάμε μπεϊζαντές θα μου φανεί ανε θέσω ΄γω και χάμαι

  48. Νέο Kid said

    35. Ο κουβάς , βέβαια. 🙂

  49. sarant said

    47 Με πρόλαβες, μόλις μου το έστειλαν 🙂

  50. ݂Μανούσος said

    35, 48
    Σιγκλί στην κρητική

  51. dryhammer said

    35,48,50 και στη Χίο σίκλα ο κουβάς και το σικλί και σικλάκι ο μικρότερος.

    «Τα σικλιά του μαγγάνου έχουνε στο μπάτο μια τρυπιά για να μη μένει το νερό και σκουργιάζουνε»

  52. ΚΩΣΤΑΣ said

    33 Χαρούλα, γνώρισα πριν λίγα χρόνια στη Χαλκίδα ένα ζευγάρι, όπου η κυρία είχε μεγαλώσει ως υπηρέτρια σε ένα αρχοντικό Χαλκιδαίων. Μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή το όνομα, αλλά και να το θυμόμουν δεν θα το έγραφα.

    Η κυρία αυτή υπηρέτησε μέχρι το θάνατό τους τις τρεις άγαμες κόρες του ζευγαριού, που χάθηκαν σε βαθιά γεράματα. Της δώρισαν και ένα άλλο διαμέρισμα που είχαν, όταν παντρεύτηκε και συνέχισε να τις υπηρετεί και ως παντρεμένη. Μιλούσε με τα καλύτερα λόγια γι’ αυτές, όπως και η γιαγιά σου. Μάλλον αυτός ήταν ο κανόνας, η άτυχη Σπυριδούλα ήταν η εξαίρεση.

    Μου έδειξε κι ένα σπαθί που κράτησε ως ενθύμιο από αυτή την οικογένεια, ήταν κάποιου προπάππου των κοριτσιών που συμμετείχε στην επανάσταση του 1821. Είχε και εγχάρακτη επιγραφή πάνω. Πολύ στεναχωρέθηκα όταν μου είπε ότι μετά τον θάνατο της τελευταίας κόρης, μακρινοί συγγενείς-κληρονόμοι από τη Θεσσαλονίκη, έδωσαν εντολή εκκένωσης του σπιτιού από τα διάφορα έπιπλα και σκεύη, με αποτέλεσμα να πεταχτούν στα σκουπίδια και παμπάλαια βιβλία. Δυστυχώς δεν είχα την τύχη να γνωρίσω αυτό το ζευγάρι λίγα χρόνια πιο νωρίς.

  53. sarant said

    52 Η Σπυριδούλα σίγουρα ήταν εξαίρεση αλλά ο κανόνας τότε περιλάμβανε πολλά πράγματα που σήμερα θα θεωρούνταν απαράδεκτα -πχ τη σεξουαλική εκμετάλλευση πολλών κοριτσιών από τα αφεντικά της ή τους γιους του.

  54. ΚΩΣΤΑΣ said

    53 Δεν ξέρω αν και σε τι βαθμό συνέβαινε αυτό (σεξουαλική εκμετάλλευση) κυρίως από τους γιους ή ανεψιούς του ζευγαριού. Τα αφεντικά μάλλον τελούσαν υπό την αυστηρή επιτήρηση της αρχιαφεντικίνας-συζύγου, δεν τολμούσαν εύκολα! 🙂

  55. Aghapi D said

    53 Ίσως όχι οι σύζυγοι αλλά οι γιοι τής οικογένειας συνηθιζόταν να εκπαιδεύονται σεξουαλικά από τις – πρόθυμες σπανίως, συχνά απρόθυμες αλλά ανίκανες να αντιδράσουν – υπηρέτριες

  56. Aghapi D said

    Αυτό το βάλαμε;

    https://thecaller.gr/callers-choice/deite-pos-einai-simera-siderosan-spiridoula/

    (Μήπως υπερβαίνω τα όρια;)

  57. Γς said

    55:

    >Ίσως όχι οι σύζυγοι

    κι οι σύζυγοι

    Κι απορούσα πιτσιρικάς γιατί στράβωσε ξαφνικά το στόμα της νονάς.

    Αργότερα έμαθα ότι είχε πιάσει στα πράσα το νονό με την υπηρέτρια

  58. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στη μάχη στο Βαλτέτσι (12-13 Μαΐου 1821)πήρε μέρος και ο Ηλίας Μπεϊζαντές από το Λεοντάρι.

    «…Σε δέκα ημέρες περάσοντας τους έγραψα εις το Λεοντάρι, ότι «να έλθητε να πιάσουμε το Βαλτέτσι». Και τότε εκίνησε ο Μπεϊζαντές, οι Πετροβαίοι και Μεσσήνιοι 1200,Παπατσώνης.
    …Εξημερώσαμεν εις τον πόλεμον. Βάνω το κιάλι και τηράω, βλέπω τους Τούρκους εις ένα μέρος, ο Ρουμπής ήτον αποκλεισμένος. Την αυγή ο Κεχαϊάς έβαλε το κανόνι εις το ταμπούρι του Μπεϊζαντέ του Ηλία. Το κανόνι προσπέρναε το ταμπούρι του Ηλία και έπαιρνε το ταμπούρι του Ρουμπή. Αν το χαμήλωνε, θα τον έπαιρνε…»

    Διήγησις Συμβάντων της Ελληνικής Φυλής από τα 1770 έως τα 1836. (1851) Υπαγόρευσε Θεόδωρος Κωνσταντίνου Κολοκοτρώνης.

  59. Γιάννης Ιατρού said

    58: Ο Ηλίας Μαυρομιχάλης γεννήθηκε το 1795 στη Μάνη και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και γνωστός με το παρατσούκλι Μπεζαντές.

  60. Jago said

    42. Πολύ ενδιαφέρον φαίνεται κι αυτό με τον καπετάν Τρομάρα του Νταβέλη.

  61. Ωραίο το κείμενο.
    Πάντα καυστικός ο Βάρναλης.
    Δεν έχω αγοράσει ακόμα το βιβλίο, αλλά θα το πάρω με την πρώτη ευκαιρία.

    @ 6
    Για την «στρατευμένη λογοτεχνία», μια απάντηση καλή είναι εδώ. Από το 17 κ μετά.

    Καλή Κυριακή

  62. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    59. Ευχαριστώ! Γι΄αυτό πριν, μόλις έβαλα Μπεϊζαντές μ΄άνοιξε η γούγλη τους Μαυρομιχαλαίους! Ιστορείται και ο Γεωργάκης Μπεϊζαντές Μαυρομιχάλης. Οικογενειακό κάπως,φαίνεται. Οι αρχόντοι Μαυρομιχαλαίοι.
    (Γιάννη Καποδίστρια, πες αλεύρι 😦 )

  63. Χαιρετώ τα πλήθη 🙂

    Η Σπυριδούλα στην τραγουδοποιία

  64. Γιάννης Ιατρού said

    60: 108 χρονών! Δεν του φαίνεται. Εδώ το 1955 στην Αθήνα

  65. Θρακιώτης said

    Θα τα πώ επιγραμματικά γιατί είναι πολλά:

    1) Εύγε στον εθνικόφρονα σχολιαστή κ. Μπαρτζούδη για το αριστουργηματικό σχόλιο 13, που προσυπογράφω και με τα δυό μου χέρια: Ιδίως όσα λέει για τα ανείπωτα βασανιστήρια κομμουνιστών από κομμουνιστές στο Μπούλκες, τα οποία και γνώριζε πολύ καλά ο Βάρναλης το 1955, αλλά απεσιώπησε για λόγους κομματικής πειθαρχίας…

    Σε έξι μήνες από την δημοσίευση του παρόντος χρονογραφήματος (Φλεβάρης 1956) έγινε το 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, όπου ο Κρουτσώφ αποκάλυψε τα τερατώδη εγκλήματα του πατερούλη Στάλιν. ΡΩΤΑΩ τον κ. Σαραντάκο: Έγραψε ποτέ ο αγαπημένος σας Βάρναλης, κύριε Νίκο μου, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΛΕΞΗ για τις Σταλινικές Θηριωδίες που απεκαλύφθησαν στο 20ό Συνέδριο του ΚΚΣΕ, ή μόνο για το σιδέρωμα της Σπυριδούλας φιλοτιμήθηκε να δείξει τον ανθρωπισμό του;

    2) Κατά την συνήθειά του, ο διακεκριμένος χριστιανός ιστοριοδίφης κ. Blogotinanai κάτι ψιλοβρίσκει, αλλά αδυνατεί να το εκτιμήσει, είτε από την έμφυτη ανικανότητά του, είτε επειδή τον εμποδίζει η χριστιανοκομμουνιστική του συνείδησις. Στο σχόλιο 37 βρήκε κάτι σημαντικό, αλλά το αποσιώπησε: Η αποκάλυψις του σκανδάλου «σιδέρωμα υπηρετριούλας Σπυριδούλας Ράπτη» δεν έγινε από κάποια ευαίσθητη αριστερή εφημερίδα: Έγινε από την δεξιώτατη «Απογευματινή» του Νάσου Μπότση, με προσωπική απόφαση του τότε διευθυντή της, διαβόητου χουντικού εκδότη του «Ελεύθερου Κόσμου» (1966 – 1975) Σάββα Κωνσταντόπουλου…

    3) Όπως ήδη επεσήμαναν και άλλοι σχολιασταί, οι υπηρετριούλες στα μεγαλοαστικά σπίτια του Ρωμέικου έπαιζαν επί αιώνες και τον ρόλο της «πρόθυμης» πόρνης για τα άρρενα μέλη της οικογενείας. Αυτό το γνώριζε πολύ καλά η ευαίσθητη στις παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά ουδέποτε φιλοτιμήθηκε να επέμβει ή να πεί μιά λέξη για τα ανυπεράσπιστα θύματα, διότι πάντοτε ήθελε να τα έχει καλά με την Μεγαλοαστική Τάξη…

    4) Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, από τις ανομολόγητες σχέσεις υπηρετριών και αφεντικών, γεννήθηκαν κατά καιρούς Μεγάλοι Άνδρες που δόξασαν το Ρωμέικο. Θα αναφέρω ένα μόνο παράδειγμα που γνωρίζει άριστα ο σχολιαστής κ. Blogotinanai: Η αείμνηστη μητέρα του πατρός Γεωργίου Μεταλληνού (όπως Ο ΙΔΙΟΣ έχει επανειλημμένως ομολογήσει σε τηλεοπτικές εκπομπές…), ήτο φτωχειά Μαλτέζα λαθρομετανάστρια που μπήκε επί 4ης Αυγούστου ως υπηρέτρια στο αρχοντικό των Μεταλληνών στην Κέρκυρα. Εκεί, σαγήνευσε με τα κάλλη της τον υιό της οικογενείας Μεταλληνού, Δημήτριο, και παρήχθη ο παπα-Γιώργης, που αρχικά προοριζόταν για έκτρωση, αλλά επικράτησε η Χριστιανική Εντολή «ού φονεύσης» το έμβρυο…

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Τυχαία βρισκόμαστε ΟΛΟΙ στην παρούσα ζωή… Μιά μαλακία να τραβούσε ο πατέρας μας πρίν από την κρίσιμη στιγμή, δεν θα είμασταν εδώ να συζητάμε τώρα…

  66. Γιάννης Ιατρού said

    62: Ναι, και σημαντικό μέλος, τον είχε σε μεγάλη υπόληψη ο Κολοκοτρώνης, εδώ ένα βιογραφικό

  67. Γς said

    65:

    Και γαμώ το φινάλε σου.

    Αμάν ρε!

  68. Γς said

    65:

    Οταν λες ο πατέρας σου εννοείς αυτόν που παντρεύτηκε τη μάνα σου;

    καλά…

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τα δουλάκια
    Ζωρζ Σαρή/Σοφία/Εκδόσεις Πατάκη
    Στα χρόνια του μεσοπολέμου, σε μια μικρή ευρωπαϊκή χώρα όπως η Ελλάδα, η οποία μόλις προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της μετά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και την οικονομική κρίση, τα προβλήματα αυτά παρουσίαζαν ιδιαίτερη έξαρση. Στην ύπαιθρο οι οικογένειες δεν είχαν τα μέσα να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Έστελναν, λοιπόν, τα κορίτσια στις πόλεις, στη δούλεψη πλούσιων οικογενειών, για να σωθούν από την πείνα και τις αρρώστιες. Εκεί, θα είχαν εξασφαλισμένο σπίτι και φαγητό. Με τα χρόνια θα μάζευαν και χρήματα μήπως και βρουν μια καλή τύχη και παντρευτούν. Έμπαιναν στα σπίτια για δουλάκια κι ας ήταν ακόμη νήπια. Όταν μεγάλωναν και γίνονταν πια δούλες είχαν και έξοδο, ένα απόγευμα την εβδομάδα. Εκείνο το απόγευμα γέμιζαν οι δρόμοι με κορίτσια που μιλούσαν για τις ατέλειωτες πίκρες τους και τις μετρημένες χαρές, βιαστικά γιατί ώρα περνούσε κι έπρεπε να γυρίσουν στο σπίτι των αφεντικών τους και να μπουν και πάλι στο δωματιάκι τους, στο«δωμάτιο υπηρεσίας»που κάθε μεγαλοαστικό σπίτι διέθετε και που πολλές φορές δεν είχε φως, ούτε παράθυρο παρά μόνο ένα μικρό κρεβάτι στο οποίο χωρούσαν μόνο αν μάζευαν τα πόδια.
    https://www.kontoleon.gr/54-gr

    Το δουλάκι, /Σκαπάνη/Βόλος, 30/1/1910 – Εργατικό Κέντρο Βόλου/Κείμενα εφημερίδας
    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

    http://62.103.28.111/aski/listsearch.asp?lsid=246&fcode=xxx&ftext=%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1&fval=%CE%94%CE%B9%CE%AE%CE%B3%CE%B7%CE%BC%CE%B1

  70. Γιάννης Ιατρού said

    68: μήτηρ φιλότεκνος μάλλον πατρός η μεν γαρ αυτής οιδ’ εόντας, ο δ οίεται, και αυτόν γαρ ουδείς οιδέ πως ποτ’ εγένετο

  71. sarant said

    69 Iσχυει, αλλά οι πρώτες υπηρέτριες ήταν από παλιότερα, από το γύρισμα του αιώνα ή και πιο πίσω, κοπέλες από τις Κυκλάδες.

  72. cronopiusa said

    -Εδώ μέσα γίνονται Σόδομα και Γόμορρα!
    -Τι με φόρτωσε σαν τη γκαμήλα με όλα τα καθολικά και τα ορθόδοξα! Έχω λουμπάγκα!
    -Μπουρλότο!
    -Ήρθα να ξεσκονίσω την περικεφαλαία σου!

  73. Γς said

    70:

    «μητηρ μεν τε με φησι του εμμεναι αυταρ εγω γε ουκ οιδ. Ου γαρ πω τις εον γονον αυτος ανεγνω»

    Οδύσσεια Α 215-216

  74. Γς said

    70:

    Και μετά ήρθαν οι Watson and Crick

  75. Αγγελος said

    (26-28) Και τώρα, όπως και άλλες φορές, βλέποντας κρυμμένα ποιήματα του Καβάφη δεν μπορώ να μη σκεφτώ πόσο δίκιο είχε που τα έκρυψε 🙂 Όχι πως είναι κακά, αλλά πως να το κάνουμε, σαν τα αναγνωρισμένα του δεν είναι!

  76. leonicos said

    5 BLOG_OTI_NANAI

    είδα την κίτρινη μολυβιά, διάβασα το άρθρο και απόρησα. Μετά είδα πως είσαι εσύ.

    Νόμισα…. τα γνωστά

  77. Μανούσος said

    Δεν νομίζω ότι εν γένει τα κατά σάρκα τέκνα ξυλοφορτώνονταν πολύ λιγότερο από τα δουλάκια. Σε κάποιες περιπτώσεις που γνωρίζω, πχ ο γιός του δασκάλου έτρωγε διπλό ξύλο από τον πατέρα-δάσκαλο στην τάξη ακριβώς επειδή ήταν γιος του δασκάλου.
    Τουλάχιστον -λέμε τώρα- γλίτωναν το ξυλοφόρτωμα του δασκάλου…
    Οι άνθρωποι έκαναν παιδιά είτε από αυτοματισμό είτε για να έχουν βοήθεια στις δουλειές, συνεπώς η τύχη των παιδιών σε όλους τους αιώνες ήταν η ίδια μέχρι τον Β΄ΠΠ: εργασία και «παιδαγωγικό» ξύλο.
    Όποιο παιδί επιβίωνε από αρρώστειες και πείνα, αλλά περίσσευε για τις δυνατότητες επιβίωσης της οικογένειας δινόταν προς υιοθεσία σε άτεκνους συγγενείς ή οικείους, δουλάκι ή ακόμη και σε μοναστήρι μπορούσε να ανατεθεί η κηδεμονία με έγγραφη παραχώρηση. Αρχαίο άλλωστε το έθος ειδικά με τα έκθετα μωρά που κατέληγαν δούλοι στους ναούς.
    Πάντως στην σκληρή δουλειά από μικρά: Μία πιο εξωτική περίπτωση που είναι γνωστή (διότι δεν θα ήταν η μόνη), είναι ο Βασίλειος Βατάτζης (γενν. 1684) και τον έστειλαν οι δικοί του από Κωνσταντινούπολη να εμπορευθεί στην Μόσχα και από εκεί έφθασε έως την Περσία. Αυτά όταν ήταν δεκατεσσάρων…

    Η αντιμετώπιση των παιδιών (Ελλάδα και Ευρώπη) ήταν πάντοτε μέχρι (και μετά) τον Β΄ ΠΠ πολύ σκληρή.

  78. leonicos said

    Υπόθεση Σπυριδούλα

    Πρέπει να ήμουν 11 χρονώ, αν συνέβη προ 64ρων. Είναι ίσως το μόνο περιστατικό γενοκιυ ενδιαφέροντος που θυμάμαι, μαζί με καποια ανεξιχνάστη δοόφονία, τον δρακο του Σεϊχ Σου και την βομερή υπόθεση Παγκρατίδη. Και η γιαγιά διάβαζε Ακροπολη

    Είχα μια θεία που είχε δυο τέτοιες κοπέλες από την Εύβοια (τη μία μετά την άλλη). Αλλά τους φέρονταν κλά, τρώγανε μαζί του, αλώς εκαναν όλες τις δουλειες και πρόσεχαν τα παιδιά. Σχεδόν σαν κι εμάς, τις είχαν, αλλά ήταν όρτως μικρές, γύρ στα 12-14. Καθε λίγο πέρναγε ο πατέρας τους κι έπαιρνε τα »μιστά». Μια άλλη, που είχε φίλη της μάνας μου, μεγαλύτερη όμως γιατί την είχαν πολλά χρόνια, την πάντρεψαν, κι εκείνη, ακόα και παντρεμένη τούς παραστάθηκε σε ό,τι συνέβαινε στην οικογένεια.

    Τουλάχιστον αίσχη δεν συεβησαν σ’ εμάς

    Πηραμε κι εμείς για λίγο μια κοπέλα, ντόπια όμως, όταν πήγαμε στις Κουκουβόυνες. Νομίζω ότι ερχόταν από το σπίτι της κάθε πρωί, και απλώς βοηθούσε τη μάνα μου.

  79. Γιάννης Ιατρού said

    72: Γειά σου ρε Κρόνη 🙂

  80. Γς said

    77:

    >το ξυλοφόρτωμα του δασκάλου…

    Να ένα ξυλοφόρτωμα δασκάλου:

    https://caktos.blogspot.com/2013/05/blog-post_18.html

  81. sarant said

    Ευχαριστω για τα νεότερα!

  82. Μανούσος said

    Άσχετο μεν
    https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/31008-otan-i-istoria-jepoulietai

  83. leonicos said

    22 BLOG_OTI_NANAI

    Αυτό ακριβώς που περιγράφεις είναι ένα προσωπικό στοίχημα για μένα. Πιστεύω πως τα καταφερνω, αλλά συνειδητά. για να μην το κάνω ή για να μη γίνω σαν τους άλλους. Ίσως κάνω αυστηρή αυτοκριτική, αλλά χρειαζεται επαγρύπνηση και για τον εαυτό μου / μας

  84. Λοζετσινός said

    77
    Τα πολλά παιδιά (και με μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ τους) ήταν η κοινωνική ασφάλιση των φτωχών γονέων.

  85. Γς said

    82:

    Να το κατεδαφίσουν!

  86. Myriolis said

    23β: Ευχαριστώ, λύθηκε ραμόνι χρόνων!
    Κάπως σαν περίσσ(ει)α θε να μου φανεί το άκουγα, ξέροντας ότι δεν είναι το σωστό. Την λέξη πάντως δεν την ήξερα.
    Εδω υπάρχουν όλα, λέμε!

  87. Γιάννης Ιατρού said

    77: Αυτός είναι ο «ποιητικός» περιηγητής, πρόσφατος, του 17ου αι. Άλλος, διαφορετικός, από εκείνον με τα αυτοκρατορικά κλπ.που έζησε περίπου 5 αι. πριν.

  88. 77, 87 Μια και σπάνια γράφω πια ας διαφημίσω πάλι τα παλιά μου. Όσοι ενδιαφέρεστε για τον Βατάτζη, προσέλθετε: https://dytistonniptiron.wordpress.com/2010/05/11/vatatzi/

  89. BLOG_OTI_NANAI said

    76: «Φόβος και τρόμος» έχει γίνει…

    83: Είναι μεγάλη υπόθεση και σίγουρα απαιτεί ψυχικά αποθέματα.

  90. Γιάννης Ιατρού said

    88: Πάει πιά Δϋτα, ξεχνάω.
    Κι έλεγα, ρε γμτ@$@%# κάπου είχα διαβάσει γι αυτόν, αλλά ποοου να θυμηθώ. Μόνο ό,τι έβγαλε το search του υπογείου….

  91. Η σπαμοπαγίδα έπιασε κάτι λινκ με το κείμενο του Βατ.

  92. Άντε να βάλω κι αυτά:
    https://www.academia.edu/8804852/An_Eighteenth-Century_Ottoman_Greeks_Travel_Account_in_Central_Asia
    και το χειρόγραφο για τους μερακλήδες: http://www.bl.uk/manuscripts/Viewer.aspx?ref=add_ms_10075_f001r

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    72α. Μόλις διάβαζα το τουί σου, εκεί που έψαχνα κάτι σχετικό με το νήμα, πέφτω πάνω σ΄αυτό:

  94. Γιάννης Ιατρού said

    92: Α, μπράβο.
    ΥΓ: Για τους πολύ μερακλήδες ρέκτες 🙂 🙂 το χειρόγραφο, όπως το δίνει ο Δύτης στο 92, αλλά περιποιημένο με τους χάρτες, (στις τελευταίες σελίδες σε καλή ανάλυση 🙂 ), εδώ

  95. Ξαναδοκιμάζω:
    88 Εδώ η δημοσίευση του Λεγκράν με το Περιηγητικόν
    και εδώ, χάρη στον φίλο μας τον Στάζυ, το Περιηγητικόν μόνο του, έτοιμο για ανάγνωση!
    Χωρίς τον ωραίο χάρτη, δυστυχώς.

  96. sarant said

    91-95 Το έπιασε δυο φορές, αλλά μάλλον είναι το ίδιο

    93 Από πού είναι;

    86 Όλα απαντιούνται, είπαμε!

  97. gpoint said

    Κι εκεί που είχα μια εποικοδομητική συζήτηση με δύο εκπροσώπους των ερυθρίνων του Κρισσαίου κόλπου, τσουπ, πετάγεται ενας πιτσιρικάς, προφανώς ξενομερίτης…
    – Από που είσαι εσύ, του λέω
    – Από την Κόρινθο, μου λέει
    – Και τι θεςεδώ ;
    – Ηρθα να σου πω χαιρετίσματα από τον φίλο σου, τον Γιάννη!

    Εσπασα το μυαλό μου αλλά δεν μπόρεσα να καταλάβω ποιόν Γιάννη εννοεί, το αφήνω στην συλλογική σοφία του ιστολογίου. Αποθανάτισα τον μικρό ξενομερίτη και τον ξανάρριξα στην θάλασσα να ανταποδώσει τα χαιρετίσματα, αυτός ξέρει σε ποιόν

  98. Γιάννης Ιατρού said

    97: Χαχαχα, μας τά ΄πανε, μας τά ΄πανε 🙂

  99. Θρακιώτης said

    Αγαπητοί φίλοι,

    Τελείωσε προ ολίγου το πρώτο ημιχρόνιο του φιλικού Ελλάς – Σερβία για το Τουρνουά «Ακρόπολις»στο ΟΑΚΑ, παρουσία 15.000 φανατισμένων θεατών. Η Ελλάς, παίζοντας μέτριο μπάσκετ, προηγείται των καφενόβιων Σέρβων με 38-31 . Στις 9.15 μ.μ. τραυματίστηκε (γύρισε το γόνατό του) ο Γιάννης Αθηναίος, ανεβάζοντας σε 3 τους σοβαρά τραυματίες της Ρωμέικης Ομάδος.

    Η είδησίς που βγήκε από το αποψινό μάτς είναι ) ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο αρνείται (και χίλια μπράβο του) να τραγουδήσει τον (ρατσιστικό κατά τον Χρήστο Γιανναρά, που τον Ιούνη του 2012 ζήτησε να αντικατασταθεί με το Τσάμικο των Γκάτσου + Χατζιδάκι…) Εθνικό Ύμνο της Ελλάδος, διότι αισθάνεται Νιγηριανο-Αμερικανός και ουχί αποβλακωμένος Ρωμιός. Οι φωτογραφίες που δημοσιεύει το Επιτελείο μας (από την ζωντανή μετάδοση της ΕΡΤ-Sport είναι ενδεικτικές:


    Όλοι οι παίκτες (με πρώτο και καλύτερο τον ελληνόψυχο Θανάση Αντετοκούνμπο) έχουν το κεφάλι τους ψηλά και τραγουδούν τον εθνικοβαρεμένο Ύμνο εις την Ελευθερίαν του Διονυσίου Σολωμού, πλήν του Γιάννη που έχει το κεφάλι κάτω και δεν ψελλίζει λέξη

  100. Γς said

    97,98:

    ου παντός κολυμβείν ες Κόρινθον

  101. gpoint said

    # 98

    Ελα βρε γιάννη εσύ τον έστειλες τον πιτσιρικά ; Δεν πήγε το μυαλό μου…
    τι μας χωρίζει, τι μας ενώνει, μια θάλασσα !

  102. Jane said

    Το χρονογράφημα του Βάρναλη είναι καταπληκτικό.

    Για τη Σπυριδούλα έμαθα με έναν τρόπο κωμικοτραγικό.

    Είχε καεί στο πρόσωπο , στον λαιμό και στα χέρια η μάνα μου καθώς έφτιαχνε λουκουμάδες και πετάχτηκαν λάδια απ’ την κατσαρόλα.
    Αναστέναζε η καημένη και μονολογούσε κοιτάζοντας στον καθρέφτη, «Πω πω σαν τη Σπυριδούλα έγινα. Πώς το ‘παθα αυτό; » κι έβαζε διάφορα πρακτικά που ήξερε για τα καψίματα κι ορκιζόταν να μην ξανακάνει λουκουμάδες.
    Όταν ρωτήσαμε ποια ήταν η Σπυριδούλα, μας αφηγήθηκε τα πάθη της βογκώντας παράλληλα και δακρύζοντας από τον πόνο των εγκαυμάτων απ’ το λάδι.
    Εγώ μικρή ήμουν , δεν καταλάβαινα και νόμιζα πως η Σπυριδούλα ήταν κάποια ξαδέρφη της μαμάς, που ήταν και η ίδια ορφανή και δούλευε από μικρή. Έκλαιγε η μάνα μου για το κάψιμο, έκλαιγα κι εγώ για τους λουκουμάδες που πέταξε κι ορκίστηκε να μην ξανακάνει, τραγελαφικό σκηνικό.
    Για χρόνια –μέχρι να διαβάσω για το γεγονός- πίστευα πως η Σπυριδούλα ήταν συγγενής μας. Την είχα συνδέσει μάλιστα την με την φριχτή απώλεια της …απόλαυσης των λουκουμάδων, που η μάνα μου δεν ξαναέφτιαξε.

  103. Γς said

    102:

    για τους λουκουμάδες σου:

    https://caktos.blogspot.com/2014/10/blog-post_20.html

  104. Αλέξανδρος said

    Ανέκαθεν ένοιωθα μια σιχαμάρα για τη στρατευμένη τέχνη. Διάβασα και τα γραφόμενα τού Βάρναλη και αηδίασα (όχι βέβαια για την ούτως ή άλλως αισχρή και απάνθρωπη συμπεριφορά τού αφεντικού τής Σπυριδούλας, αλλά για την προπαγανδιστική διαστρέβλωση).

  105. Γς said

    Ντάξει μωρέ. Μην τον διαβάζεις και μας πάθεις και τίποτα…

  106. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    96 Ωχ, δεν πήρε το λινκ
    Απο τη βιβλιοθήκη των ΑΣΚΙ
    http://62.103.28.111/aski/listsearch.asp?lsid=246&fcode=xxx&ftext=%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1&fval=%CE%94%CE%B9%CE%AE%CE%B3%CE%B7%CE%BC%CE%B1
    Γραμματικής Καταδίκη,
    Χριστοβασίλης, Χρήστος
    Αθήνα, 6/11/1965 – Μπάμπης Θεοδωρίδης / ΔΝΛ
    Κείμενα εφημερίδας
    ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
    η β΄συνέχεια

  107. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μέρα των φάρων σήμερα, χρόνια πολλά Νικοκύρη! 🙂

    Φαροφύλακες, αγρυπνάτε! 🙂

  108. sarant said

    106 Ωραία, «Η γενιά μας», ευχαριστώ!

  109. ΚΩΣΤΑΣ said

    106 Το γραμματικής καταδίκη μπορείτε να το βρείτε κι εδώ σε αναγνώσιμη μορφή pdf

    http://www.bakolas.gr/published_work/pub_in_npapers/makedonia/mak%20compl%20pages/1984/mak%20030584.pdf

  110. Γιάννης Ιατρού said

    106: αποκαρδιωτική η ποιότητα του τεκμηρίου στα ΑΣΚΙ. Πρακτικά δεν διαβάζεται, μικρή ανάλυση και προβληματική εστίαση. Και δεν διορθώνεται.

  111. Γιάννης Ιατρού said

    109: Μπράβο ρε Κώστα 🙂

  112. ΚΩΣΤΑΣ said

    109 συνέχεια
    όλα εδώ:
    http://www.bakolas.gr/published_work/pub_in_npapers/mak%20compl%20pages%201984.htm

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    «Σπυριδούλα» (20/12/1980) Στην (πρώτη) «Πρώτη σελίδα», η Σπυριδούλα -ώριμη γυναίκα πια-, μίλησε στο Φρέντυ Γερμανό για όλα αυτά και σε κάποιο σημείο, ανέφερε ότι δεν είχε ούτε σπίτι να μείνει. Η τηλεθεάτρια Ελένη Δημητρίου, μια γυναίκα σχετικά προχωρημένης ηλικίας, συγκινήθηκε και τηλεφώνησε στην εκπομπή, ανακοινώνοντας την απόφασή της να παραχωρήσει το δικό της σπίτι στη Σπυριδούλα, μετά θάνατον.
    Πράγματι, σε λίγες ημέρες πραγματοποίησε την υπόσχεσή της υπογράφοντας τα σχετικά συμβόλαια, παρουσία της τηλεοπτικής κάμερας και το στιγμιότυπο μεταδόθηκε στη δεύτερη «Πρώτη σελίδα», της 28ης Ιανουαρίου 1981…
    https://www.musiccorner.gr/aspromavra-ki-egchroma-proti-selida-133255/

    97. Τζη Δεν του «δαχτυλίδωσες» την ουρά όμως! 🙂
    Ταχυδρομικά λιθρίνια! Σωσοκύριε! 🙂

    Μαθαίνω πως στην Κόρινθο
    επήγες για μπανάκι
    και σου πεψα χαιρετισμούς
    με ένα λιθρινάκι
    Αφού δεν είμαι κυνηγός
    να στείλω περιστέρια
    κι είμαι πσαράς, έχω γερά
    με ψάρια νταλαβέρια 🙂

  114. Θρακιώτης said

    Εκλεκτέ φίλε κ. Λεώνικε (76 +78 +83),

    είναι σπατάλη σάλιου το να «γλείφετε» τον αμετανόητο χριστιανό λόγιο κ. Blogotinanai. Το άτομο αυτό, με τον φανατισμό που τον διακρίνει – αν ζούσαμε στο Βυζάντιο – θα σάς απαγόρευε τα πάντα, επειδή τάχα οι συμπατριώτες σας εσταύρωσαν τον Ιησού Χριστό. Μιάς και σάς αρέσει ο κίτρινος μαρκαδόρος, ΔΕΙΤΕ, κύριε Λεώνικέ μου, τί προέβλεπαν ο Θεοδοσιανός και ο Ιουστινιάνειος Κώδιξ για εσάς τους Εβραίους και φρίξτε. Ούτε χριστιανούς υπηρέτες δεν μπορούσατε να έχετε επί Χριστιανικού Βυζαντίου, όπως είχε η οικογένειά σας την δεκαετία του 1950 στις Κουκουβάουνες με κυβερνήσεις Δεξιάς…


    Σε περίπτωση που βγεί ο κ. Blog να μάς πεί ότι ο Αντισημιτισμός, που αποπνέουν οι δύο αυτοί Κώδικες, διέκρινε μόνο την Πολιτεία και όχι την Εκκλησία, τον προειδοποιώ ότι υπάρχουν (τουλάχιστον) τρείς Ιεροί Κανόνες που λένε ακριβώς τα ίδια. Αν με προκαλέσει, θα τους αναρτήσω εδωπέρα και ας γίνει του Κουτρούλη ο Γάμος…

    Στο κάτω – κάτω, στο κορυφαίο Γλωσσικό Ιστολόγιο του Ρωμέικου γράφουμε, και όλοι δικαιούνται να μάθουν από πόσο μεγάλη Αγάπη «για τους Άλλους» διαπνεόταν επί Βυζαντίου η Ορθόδοξος Εκκλησία μας…

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    110. Ναι προσπάθησα να το βρω ευανάγνωστο, το είδα στο «Η Νεολαία Λαμπράκη τη δεκαετία του 1960» που δε μ΄ανοιγε με καμιά μηχανή.Θα ξαναπροσπαθούσα αλλά καταπιάστηκα με κάτι άλλο κι έμεινε.Ήλπιζα να κάνεις το θάμα σου εσύ πάλι 🙂 αλλά το έκανε ο Κώστας. Μια χαρά!
    111 Φχαριστούμε Κωστ 🙂

  116. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    – Δεν έπρεπε να θυμηθούμε και την Άννα Βαγενά ως… Άννα; Και το διαφορετικό της «κάψιμο»;

  117. Γιάννης Ιατρού said

    115: Αυτό που προσπάθησες να ανοίξεις («Η Νεολαία Λαμπράκη τη δεκαετία του 1960») θα το βρεις εδώ, αλλά *δεν* περιέχει το ίδιο το διήγημα, μόνο μιά αναφορά σ΄αυτό έχει στη σελ. 306.
    (ΥΓ: Το iaen.gr δεν φαίνεται να λειτουργεί αυτή τη στιγμή, γι αυτό δεν σου άνοιγε 🙂 )

  118. Λ said

    Η μητέρα του Διονύση Σολωμού, Αγγελική Νίκλη, στα 13 πήγε να δουλέψει στο σπίτι του κόντε Σολωμού. Καπου μάλιστα διάβασα ότι του την πούλησε ο μανιάτης πατερας της.

  119. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα!
    [Ευκαιρία 🙂 να τεστάρω το πρώτο μου ανέβασμα εικόνας στο Ιστολόγιο με κάτι που βρήκα χθες αργά…]

    – Η εφημερίδα ΔΡΑΣΙΣ (Φιλελεύθερη-Βενιζελική), στο φύλλο της 20-8-1955, σχολιάζει και συνδέει μεταφορικά τα βασανιστήρια της Σπυριδούλας με τα βάσανα του ελληνικού λαού, από την κυβέρνηση του ‘Ελληνικού Συναγερμού’… [Πάντως, η παραδειγματική τιμωρία του Ε.Σ. -και της διαδόχου του ΕΡΕ- άργησε πολύ…]
    https://imgur.com/oLlxMmT

  120. Παναγιώτης Κ. said

    @61. Ευχαριστώ! Απόλαυσα όλη τη συνέντευξη!

  121. @120
    Παρακαλώ.
    καλημέρα κ καλή εβδομάδα.

  122. Γιάννης Ιατρού said

    119: Άντε, μπράβο MIK_IE. Ωραία.

    Αν θες να φαίνεται στο μπλογκ και η εικόνα, τότε βάλε κι ένα (τελεία)jpg στο τέλος του URL που σου έδωσε το imgur και κοτσάρισέ το όπως έκανες πιό πάνω 😀 , δηλ. εν προκειμένω γράψε το: https://imgur.com/oLlxMmT.jpg (ισχύει μόνο για το imgur αυτό!).
    ΥΓ: προσοχή στις διαστάσεις 🙄🙄, ε.., κάνε και καμιά πρόβα προηγουμένως, να δεις πως θα φαίνεται η εικόνα… π.χ. βάλε το (αυτό με την κατάληξη jpg) σε ένα ξεχωριστό παράθυρο του browser 😉

  123. BLOG_OTI_NANAI said

    114: Οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας μπάρμπα δεν κανονίζουν την ζωή των Εβραίων, κανονίζουν τη ζωή των Χριστιανών σε σχέση με τους αιρετικούς ή τους Εβραίους. Και φυσικά είναι αυστηρά τα όρια που θέτουν διότι υπήρξαν προβλήματα. οι Κανόνες που υποχρεώνουν :τους χριστιανούς να μένουν μακριά από τους Εβραίους, ταυτόχρονα γράφουν ξεκάθαρα ότι υπήρξαν προβλήματα με χριστιανούς που υιοθετούσαν συνήθειες των Εβραίων και αυτό έπρεπε να αποτραπεί.

    Άλλωστε εξίσου πολεμική και αντιχριστιανική ήταν και η διδασκαλία των Εβραίων οι οποίοι με χαρά έβλεπαν τις σφαγές των Χριστιανών από τους Ρωμαίους στους τρεις πρώτους αιώνες κυριαρχίας των ειδωλολατρών.
    Άλλωστε ο Σωκράτης Σχολαστικός είναι ξεκάθαρος πως όταν πήρε τη Βασιλεία ο Ιουλιανός που εφάρμοζε το σύστημα διαίρει και βασίλευε, οι Εβραίοι απειλούσαν τους Χριστιανούς ότι τώρα θα πάθουν από εκείνους όσα είχαν πάθει οι Χριστιανοί από τους ειδωλολάτρες Ρωμαίους:

    Και φυσικά, οι αυστηρές βυζαντινές νομοθεσίες είχαν κυρίως αποτρεπτικό χαρακτήρα. Δεν σημαίνει ότι όλα αυτά εφαρμόζονταν όπως λένε οι ηλίθιοι νεοπαγανιστές σαν και σένα, διότι αν εφαρμόζονταν, δεν θα χρειαζόταν π.χ. οι αντιπαγανιστικές νομοθεσίες να επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια επί… ΔΙΑΚΟΣΙΑ χρόνια! Αν εφαρμόζονταν, θα είχαν εξαφανιστεί οι ειδωλολάτρες από την πρώτη στιγμή.

    Έτσι ακριβώς συνέβαινε και με τις νομοθεσίες για τους Εβραίους, διαφορετικά, πώς θα ήταν δυνατόν σε μια εποχή που ίσχυε η Θεοδοσιανή Νομοθεσία (405 μ.Χ.) οι Εβραίοι να οργανώσουν την σφαγή των Χριστιανών στην Αλεξάνδρεια;

    Όσο για τον Ιουστινιανό τα ξαναείπαμε: όχι μόνο δίωξε την Εκκλησία όταν αυτή αρνήθηκε το μονοφυσίτικο δόγμα του αφθαρτοδοκητισμού, αλλά επιπλέον, τις μεγάλες προσυλητιστικές του ενέργειες ο Ιουστινιανός τις οργάνωσε με τον ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΗ Ιωάννη Εφέσου όνειρο του οποίου ήταν η επικράτηση του μονοφυσιτισμού.

  124. Αγγελος said

    Φυσικά και ο κοσμικός και ο εκκλησιαστικός νόμος έχει πολλά εναντίον των Εβραίων (και πολύ περισσότερα εναντίον των αιρετικών), αλλά απαγόρευση του να τελούν το Πάσχα τους πριν από τους Χριστιανούς δεν είναι δυνατόν να προβλέπει, αφού ήδη η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος όρισε να εορτάζεται το χριστιανικό Πάσχα μετά το εβραϊκό. Ή ο Φλάνερυ ή ο μεταφραστής του κάποιο λάθος πρέπει να κάνει.

  125. Γιάννης Ιατρού said

    124: Άγγελε, καλή η παρατήρησή σου, αλλά δεν έκανε ο μεταφραστής λάθος, έτσι το γράφει στο αυθεντικό έργο του, σελ. 66, ο συγγραφέας Edward Flannery

  126. Γιάννης Ιατρού said

    124 (συνέχεια): Συγκρίνοντάς το με το αυθεντικό (βλ. #125), βλέπετε πως το κείμενο-εικόνα (στο σχ. 114 του γνωστού σχολιαστή), δεν ανταποκρίνεται πλήρως στην δομή του αυθεντικού έργου του Φλάννερυ. Εμ, τι νομίζετε, πως έχει ο ακατονόμαστος αντίγραφο/εντύπο του μεταφρασμένου έργου του Φλάννερυ;;; 😂😂😂
    Μπάαα, σας πληροφορώ πως κοπυπαστώνει από γνωστών ηθών… ιστολόγια, εν προκειμένω από εδώ (ανοίγετε με δική σας ευθύνη…😎).
    Και μάλιστα κάνοντάς προηγουμένως το κείμενο εικόνα 🙄, για να μην καταλάβουμε που «βόσκει» πρώτα και μετά μας πλασάρει τάχα μου πληροφορίες δικές του …)

  127. ΣΠ said

    126
    Αμάν, τι ιστολόγιο είναι τούτο! Ανατρίχιασα!

  128. Γιάννης Ιατρού said

    127: Εμ,… Σταύρο, αναμενόμενες οι ¨»κακές παρέες» 🙂
    Αλλά που να δεις (άαααν δεν το πρόσεξες ήδη) κι εκεί που παραπέμπει (στο τέλος του άρθρου, βλ. «πηγή») !

  129. Αγγελος said

    Και έχει, τρομάρα του, και ιστορικώς ενδιαφέροντα κείμενα!
    Εμεινα εμβρόντητος. Είμαι ίσως (μάλλον) αφελής, αλλά δεν φανταζόμουν πως υπήρχαν στην Ελλάδα θαυμαστές του Χίτλερ. Θα μου πείτε, το παρελθόν των στελεχών της ΧΑ δεν το έχεις ακούσει; Το έχω, αλλά άλλο είναι να τα βλέπεις με τα μάτια σου… Και είναι και ενημερωμένοι. Πόσοι στην Ελλάδα ξέρουν τον Degrelle ή και τον Brasillach;

  130. Α, δεν έχετε ακουστά το Μαύρο Κρίνο; Είναι και η Μαρία διακοπές… Το παλιό σάιτ τους είχε μαζί με διάφορους ναζί φωτογραφίες του Καρυωτάκη και του Καμί, απ’ ό,τι θυμάμαι. Στρασερικοί θα έλεγα, ένα είδος αναρχικού μηδενισμού που, κακά τα ψέματα, εισήγαγε στα καθ’ ημάς ο Ρένος.
    Για τις καταβολές τους δείτε κι αυτό: http://jungle-report.blogspot.com/2009/12/blog-post_02.html

  131. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    #122: Ευχαριστώ πολύ κ. Ιατρού. : star : 🙂
    Εφαρμογή και των συμπληρωματικών συμβουλών, προσεχώς (πιστεύω σύντομα…) 😉

  132. Γιάννης Ιατρού said

    130: τι μαύρο Κρίνο… τώρα 😎😋

  133. sarant said

    130 Τι περίεργα φρούτα κι αυτοί, κι ο Ρένος…

  134. mitsos said

    Το διάβασα σήμερα.
    Εξαιρετικό.
    Η μάνα μου είχε αντίστοιχη εμπειρία στα 8 της αλλά όχι με τόση ακραία βία. Της βρήκαν σύντομα μια άλλη οικογένεια που τα πράγματα ήταν πολύ πιο πολιτισμένα. Ίσως συνθήκες που ποτέ δεν μπορούσε να σκεφτεί ότι θα εξασφάλιζε στο σπίτι των γονιων της . Και όμως . Αυτή στην μάνα της ήθελε να γυρίσε και το πέτυχε πριν κλείσει τα17 της.
    ……………………………………………………………..
    Είδα και μερικά σχόλια που το μόνο που βρήκαν να πουν ήταν για τον Στάλιν. Τι να πω ; Μόνο τούτο :
    Αν ο Ν.Μπουραντάς ζούσε όχι στην Αττική αλλά στο Στάλιγκραντ , σίγουρα θα ήταν κουκουλοφόρος της Γκε Πε Ου
    ΚΑΙ αν δεν ήταν στην Ελλάδα , σύμμαχος των σταλινικών, ο Κ.Βάρναλης, αλλά ζούσε στη Μόσχα σίγουρα πάλι θα έγραφε ποιήματα για τον πόνο του απλού λαϊκού ανθρώπου και ενάντια στην εξουσία . ϊσως να άφηνε και αυτός ένα τελευταίο ποίημα σαν αυτό :
    Το καράβι της αγάπης συντρίφτηκε
    πάνω στην καθημερινή ρουτίνα.
    Εσύ κι εγώ, δεν χρωστάμε τίποτε ο ένας στον άλλον,
    και δεν έχει νόημα η απαρίθμηση αμοιβαίων πόνων, θλίψεων και πληγών. ( Β Μαγιακόφσι)

    Νομίζω πως όλοι γνωρίζουμε τι αντιπροσωπεύει σε κάθε ιστορική στιγμή σε κάθε συγκεκριμένο τόπο, αυτό που επιλέγουμε να υπερασπιστούμε. Ας κριθούμε ο καθείςλοιπόν, όχι για αυτό που στηλιτεύει αλλά γι αυτό που υπερασπίζεται.

  135. Λ said

    134. Εύγε! Τα είπατε πολύ σωστά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: