Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Πριν από 40 χρόνια: Ο Μποστ χαιρετίζει το Νόμπελ του Ελύτη

Posted by sarant στο 12 Δεκεμβρίου, 2019


Μια επέτειος που, αν δεν κάνω λάθος, πέρασε σχετικά απαρατήρητη, ήταν ότι προχτές συμπληρώθηκαν 40 χρόνια από την απονομή του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Οδυσσέα Ελύτη. Εννοώ σαράντα χρόνια από την τελετή της απονομής, που έγινε στη Στοκχόλμη στις 10 Δεκεμβρίου 1979, διότι βέβαια, όπως με όλα τα βραβεία Νόμπελ, η ανακοίνωση του βραβείου είχε γίνει δυο μήνες νωρίτερα, στις 18 Οκτωβρίου. Εύλογα ίσως, η απονομή αποσπά τα φώτα της δημοσιότητας πολύ περισσότερο απ’ ό,τι η βράβευση.

Θυμήθηκα το γεγονός -και την επέτειο- από ένα άρθρο που είδα σε ένα ιστολόγιο. Υπάρχουν, βλέπετε, ακόμα ιστολόγια· αν και πρέπει να πω ότι το άρθρο το πληροφορήθηκα μέσω Τουίτερ, που είναι κι αυτό ενδεικτικό.

Στο ιστολόγιο αγαπάμε τον Μποστ, έχουμε παρουσιάσει, με τη μια ή την άλλη αφορμή, πολλές δεκάδες σκίτσα του, και παλιότερα είχαμε βάλει αρκετά σκίτσα του σε μια ενότητα με τον γενικό τιτλο «Πριν από 50 χρόνια…» αλλά τον τελευταίο καιρό είναι η αλήθεια πως τον έχω παραμελήσει.

Οπότε, για να επανορθώσω, αποφάσισα να κλέψω την ιδέα από τον συνάδελφο, εννοώ το άλλο ιστολόγιο. Την ιδέα μόνο, διότι το σκίτσο το έχω κι εγώ στο αρχείο μου.

Να δούμε λοιπόν πώς χαιρέτισε ο Μποστ την τελετή απονομής του Νόμπελ στον Οδυσσέα Ελύτη:

 

Το σκίτσο δημοσιεύτηκε την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 1979 στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, με την οποία συνεργαζόταν τότε ο Μποστ (πρόκειται για την τελευταία τακτική και μακρόχρονη συνεργασία του με εφημερίδα). Στην Κυριακάτικη, ο Μποστ δημοσίευε συνεργασίες που συνήθως απαρτίζονταν από το σκίτσο επάνω, με εκτενές κείμενο από κάτω. Δεν υπήρχε το «κείμενο της μπορντούρας» περιμετρικά στο σκίτσο, που είχε καθιερώσει ο Μποστ στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Επίσης, η ιστορική τριάδα των ηρώων του έχει διασπαστεί: η μαμα-Ελλάς πρωταγωνιστεί τις περισσότερες φορές, η Ανεργίτσα εμφανίζεται σε αρκετά σκίτσα αλλά ο Πειναλέων ελάχιστα παρουσιάζεται.

Στο συγκεκριμένο σκίτσο, ο Μποστ παραλλάζει το Νόμπελ Λογοτεχνίας που απονεμήθηκε στον Ελύτη σε «Νόμπελ Υπομονής» που απονέμεται στην Ελλάδα. Ο Πρόεδρος της Σουηδικής Ακαδημίας απονέμει το βραβείο ενώ δεξιά βλέπουμε το βασιλικό ζεύγος της Σουηδίας. Ο καθισμένος με το τουρμπάνι κασκέτο και τη γενειάδα πίσω από τον πρόεδρο πρέπει να είναι ο Ελύτης -με το χαρακτηριστικό του κασκέτο αλλά με τα γένια που είχε νέος όταν πολέμησε στην Αλβανία. Αν λάθεψα και έγραψα κοτσάνα, να μου το πείτε. είναι ο πακιστανός Μοχάμαντ Αμπντούς Σαλάμ πυρηνικός φυσικός που επίσης βραβεύτηκε με Νόμπελ.
Φυσικά, όπως και σε πολλά σκίτσα του μετά τη μεταπολίτευση, ο Μποστ υπογράφει «μη μέλος της Ενωσεως Συντακτών» (πριν από τη δεκαετία του 1980 η ΕΣΗΕΑ ήταν κλειστό κλαμπ και με μεγάλη φειδώ έγραφε μέλη, ιδίως από την Αριστερά -μέχρι και εξετάσεις είχαν θεσπίσει για τους δημοσιογράφους του Ριζοσπάστη.

Το κείμενο που συνοδεύει το σκίτσο αξίζει προσοχή, καθώς παρωδεί με πολύ κέφι το Άξιον Εστί. Μερικά αποσπάσματα:

Χαίρε η Καιομένη και χαίρε η Χλωρή
χαίρε η Αμεταμέλητη που δεν οπισθοχωρεί

Χαίρε του Παραδείσου των τιμών η Αγρία
χαίρε της ερημίας των νησιών η Αγία

Χαίρε Μακρινή μυτέρα, Ρόδον Αμάραντον
η τρόγων διά σολομόν τον κονσερβοποιημένον τάραντον

Χαίρε δεξιόπληκτος, πολυδιάστατος, αρειμανία
πυραβλοϋποτελής, ΗΠανάπτυκτος και πειθηνία

(….)

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΕΞΟΔΟΝ

Τις ημέρες εκείνες έκαναν σύναξη μυστική τα παιδιά (ο Θανάσης, ο Κώστας, ο Δήμας και ο Παναγιωτόπουλος με τα δεκανίκια) και λάβανε την απόφαση, επειδή τα κακά μαντάτα πλήθαιναν, όχι μόνο στην προτέβουσα αλλά και σε άλλα μέρη και υπέφερεν και ο Σίφνος και ο Αμοργός και ο Αλόνησος και ο Κως και ο Σίκινος, να βγουν έξω σε δρόμους και πλατείες με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει. Να δείξουν έξω στον ήλιο το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών που είχαν κάτω απ’ το ανοιχτό πουκάμισο με τις μάβρες τρίχες και ν’ απλώσουν την παλάμη για να συνάξουν χρήματα με τις ζώνες ασφαλείας, ότι το κακό είχε παραγίνει, η ψείρα είχε φθάσει στη γκοφρέτα κι ήταν κι αυτό απ’ την ακρίβια ανυπόφερτο.

(…)

ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

Ένα το χελιδόνι κι η Άνοιξη πιο ακριβή
για να πέσουν όλοι τούτοι θέλει δουλειά πολλή.
Θε μου Πρωτομάστορα, μέσα στο Πάσχα κι εσύ
πάνε για Προεδρία, μυρίζει η κατάσταση.
Λιτότης και πυράβλοι και φόροι στους τροχούς
των ζωντανών Ελλήνων πίνουν το αιμα τούς.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Καλώς! Παραλάβατε εκ του Βασιλικού Θεωρείου
το Νόμπελ Υπομονής και Μαρτυρίου.

Βρισκόμαστε στα τέλη του 1979, με κυβέρνηση ΝΔ-Καραμανλή, αλλά μπροστά στην αμείλικτη άνοδο του ΠΑΣΟΚ και τη διαφαινόμενη ήττα στις επόμενες εκλογές ο Κων. Καραμανλής έχει ήδη βάλει σε ενέργεια το σχέδιό του να μεταπηδήσει στην Προεδρία της Δημοκρατίας, όπως πράγματι έκανε την άνοιξη του 1980. Στο μεταξύ έχει δρομολογηθεί και η ένταξη στην (τότε) ΕΟΚ, το επιστέγασμα της μεταπολιτευτικής δραστηριότητας του Κ. Καραμανλή.

Δεν κάθισα να αναδιφήσω τις εφημερίδες της εποχής για να ξεδιαλύνω τους πάμπολλους υπαινιγμούς. Δεν ξέρω, ας πούμε, τι εννοεί με τον «κονσερβοποιημένο τάρανδο» και δεν έχω καταλάβει αν η «αρσενικοποίηση» των ονομάτων των νησιών (αλλά και γυναικείων ονομάτων σε άλλο σημείο) αποτελεί κάποιου είδους υπαινιγμό (πέρα, ίσως, από το να δώσει ένα ύφος αντρίκειο, σαν του Ελύτη). Ούτε καταλαβαίνω την αναφορά στη γκοφρέτα, όπου είχε φτάσει η ψείρα.

Οι αναφορές στους φόρους και στα πρόστιμα από τις ζώνες ασφαλείας είναι κατανοητές -τότε είχαν εισαχθεί- ενώ τα «παιδιά» είναι ο Θανάσης Κανελλόπουλος, ο Κώστας Μητσοτάκης, ο Σταύρος Δήμας και ο Γεώργιος Παναγιωτόπουλος, δηλαδή οι βασικοί οικονομικοί υπουργοί της κυβέρνησης. Ο τελευταίος πιθανώς είχε πάθει κάποιο ατύχημα, γι’ αυτό τον αναφέρει με τα δεκανίκια. Παρεμπιπτόντως, είναι αδελφός του πατέρα του σημερινού υπουργού Άμυνας Ν. Παναγιωτόπουλου -η βουλευτική έδρα δεν κληροδοτείται πάντοτε από πατέρα σε γιο αλλά ενιοτε από θείο σε ανιψιό.

Καθώς αντέγραφα το κείμενο πιο πάνω, δεν μπόρεσα να αντιγράψω πιστά όλες τις ανορθογραφίες του Μποστ, ήταν πολύ κουραστικό -τις περισσότερες τις «διόρθωσα», αλλά κράτησα μερικές όπως το λογοπαίγνιο «μυτέρα» ή το θαυμάσιο «ΗΠανάπτυκτη»: ανορθογραφία που διδάσκει!

 

 

 

112 Σχόλια to “Πριν από 40 χρόνια: Ο Μποστ χαιρετίζει το Νόμπελ του Ελύτη”

  1. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα κι απ΄εδώ!
    κι επανάληψη του https://sarantakos.wordpress.com/2019/12/11/biblia-15/#comment-620576 ff. 🙂

    Αυτό του Μποστ μας είχε ξεφύγει; Τόσα και τόσα έχουμε γράψει/πει γι αυτόν!
    Πάω να το ξεκοκαλίσω 🙂

  2. nikiplos said

    Καλημέρα…

    Την θυμάμαι έντονα αυτή τη βράβευση γιατί την είχε παίξει ολόκληρη η Τιβή… Κι έναν Σουηδό να τραγουδάει το Άξιον Εστίν στα Σουηδικά, που τότε μου ακούγονταν ίδια με τα κινέζικα…

    Ήταν πράγματι εποχή προ του 1981, εγώ ήμουν το 1979 10 χρόνων. Η τηλεόραση έπαιζε το «Είσαι στην ΕΟΚ? Μάθε για την ΕΟΚ», ενώ οι πράσινες φάλαγγες φώναζαν στα συνθήματά τους το «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» μαζί με το «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι» και το «Έξω οι βάσεις του θανάτου». Εμπρός Αντρέα για μιαν Ελλάδα νέα, Αλλαγή και τέτοια, αλλά η Αλλαγή δεν ήρθε δυστυχώς… Ανεβλήθη επ’ αόριστον η επίσκεψή της στη χώρα μας.

    Καθώς ήταν η εποχή που οι γονείς μου απέκτησαν αυτοκίνητο, θυμάμαι τις ζώνες ασφαλείας που έγιναν υποχρεωτικές τότε και η τροχαία μας βρήκε πεδίον δόξης λαμπρό να γράφει. Το «Λιτότης» με τη χαρακτηριστική φωνή του Κώστα Καραμανλή Α’. Αυτή η Λιτότης (που ο ανεψιός εκδημοτίκησε σε Σεμνότητα και Ταπεινότητα), είχε επιβάλει και τα Μονά Ζυγά στα αυτοκίνητα. Ο πατέρας μου είχε αγοράσει ένα φίατ πόλσκι με μονό αριθιμό. Ο μπάρμπας ένα φίατ 128 με ζυγόνε… Ο μπάρμπας ήτο μπάκουρος τότε, οπότε κάθε Κυριακή πηγαίναμε «εκδρομή» σε κοντινή παραλία…

    Λογικά (και εκείνον) τον Δεκέμβρη ο Στέφανος Μάνος θα πρέπει να έκανε έργα στην πρωτεύουσα σκάβοντας τα πάντα στα πεζοδρόμια –> λασπουριά..

  3. Reblogged στις anastasiakalantzi50.

  4. dryhammer said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε Σπύρους, Σπυριδούλες κλπ.

    Θυμάμαι αχνά την τελετή και το πριν και μετά νταβαντούρι, και αδρά την ενενηντάχρονη γιαγιά μου*, να με ρωτά: «Εφτός ο αλήτης που τονε λένε και τονε ξαναλένε, ίντα ήκαμε;»

    —————
    * Η γιαγιά ήταν πρόσφυγια, μητέρα 7 παιδιών, αναλφάβητη και μας άφησε το επόμενο καλοκαίρι…

  5. leonicos said

    «ΗΠανάπτυκτη»:

    Αν δεν είχες κρατήσει κι αυτό….

    Σ’ ευχαριστω και πάλι για τα χτεσινά, τα δικά μας. Επικοινώνησα και με τον συγγραφέα. (Μήνυμα τού έστειλα, όχι ότι μου απάντησε)

  6. Πιπίτσα said

    Καλημέρα. Ο καθισμένος πίσω απ’τον Πρόεδρο πρέπει να είναι ο συνυποψήφιος Τούρκος Γιασάρ Κεμάλ με σαρίκι & σαλβάρι.

  7. dryhammer said

    (4) συνέχεια. (Βιάστηκα να πατήσω δημοσίευση μετά τον αστερίσκο)

    Της το εξήγησα λέγοντάς της για το Σεφέρη που τον ήξερε, σαν όνομα τουλάχιστον, γιατί το πατρικό της στη Σκάλα των Βουρλών ήταν απέναντι από το εξοχικό των Σεφεριάδηδων.

  8. Jago said

    Με τον τάρανδο σίγουρα εννοεί τις κονσέρβες ταράνδου που είναι για σκύλους, ιδίως η μάρκα RINTI. Εξ ου «η τρόγων δια σολωμόν τον κονσερβοπιημένον τάρανδο».

  9. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Καλημέρα, πολύ ενδιαφέρον το σημερινό κι ευτυχισμένη στιγμή για τη χώρα μας η βράβευση!

    Γιατί, αλήθεια, ο Ελύτης (αν πράγματι πρόκειται γι’ αυτόν) φοράει τον φρυγικό σκούφο της Δημοκρατίας;
    Με προβληματίζει η εμφάνισή του και γενικώς. Ήταν σαφέστατα μεγαλύτερος το 1979 απ΄την απεικόνισή του εδώ.

  10. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Δεν είχα διαβάσει την Πιπίτσα, στο 6 -απαντάει, οπωσδήποτε, στις απορίες μου.

    Χρόνια Πολλά, Πιπίτσα!

  11. Costas X said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε Σπύρους και Σπυριδούλες !

    «…η ψείρα είχε φθάσει στη γκοφρέτα…»

    Οδυσσέα Ελύτη «Η πορεία προς το μέτωπο» : «…Τι μας είχε ανέβει η ψείρα ως το λαιμό, κι ήταν αυτό πιο κι απ’ την κούραση ανυπόφερτο.»

    Η αναφορά στη γκοφρέτα είναι κατά τη γνώμη μου χιουμοριστική αντίθεση με την πείνα των στρατιωτών του Αλβανικού μετώπου και των παιδιών της κατοχής.
    Προς τα τέλη του ΄70 οι γκοφρέτες είχαν γίνει πολύ της μόδας και τις τρώγαμε μανιωδώς για να μαζέψουμε τα αυτοκόλλητα που περιείχαν !

  12. Costas X said

    Ξέχασα να αναφέρω ότι την ίδια εποχή γινόταν προσπάθεια εξάλειψης της ψείρας από τα σχολεία, με ενημερώσεις των παιδιών από γιατρούς στην τάξη.

  13. Jago said

    @11 Μπράβο γιατί σκάλιζα το Action XT να θυμηθώ που είναι ο στίχος με την ψείρα. Και δεκαετία του ’80 είχαμε μανία με τις γκοφρέτες και τα αυτοκόλλητα όπως η αλήστου μνήμης Κουκουρούκου, που προχτές πέθανε ο εμπνευστής της.

  14. Άρης Τοτέλης said

    Θυμάμαι ένα ειδησάριο με χαλασμένες γκοφρέτες που είχαν ψείρες, χωρίς να μπορώ να το τοποθετήσω χρονικά.

    Βέβαια, επειδή εδώ λεξιλογούμε, παραδέχομαι ότι το ρήμα «θυμάμαι» έχει πολύ ίππουλη χρήση. Πιθανότατα το 1979 ζήταγα από τον περιπτερά το καινούριο πεντανόστιμο παγωτό που θυμόμουν από την διαφήμιση στην τηλεόραση, αλλά την διαφήμιση την είχα δει στον ύπνο μου.

  15. Jago said

    @12 και αυτό ισχύει, τότε γινόταν πανικός με απειλές από τους δασκάλους για αποβολές αν φέρναμε από τη μάνα μας επιβεβαίωση ότι είχαμε λουστεί με αντιψειρικά σαμπουάν.

  16. nikiplos said

    11@ Θυμάμαι έντονα εκείνη την εποχή, πως σε κάποια κυλικεία είχαν βρεθεί αλλοιωμένα τρόφιμα. Κάτι είχε δημοσιεύσει η Βραδυνή, αλλά μετά ξεκίνησε ένας υφέρπων αστικός μύθος για σκουληκιασμένες σοκολάτες και σαύρες!!! που είχαν βρεθεί σε φιάλες πορτοκαλάδας (Ήταν κάτι πλαστικές φιάλες ατομικης πορτοκαλάδας Χελμός λέγονταν αν δεν θυμάμαι λάθος).

    Μάλλον ήταν αποκυήματα της φαντασίας. Εκεινη την εποχή ή λίγο αργότερα είχαν επικηρύξει τις σαύρες και πλήρωναν 120δρχ το κομμάτι. Το θυμάμαι καλά γιατί είχα εξελιχθεί σε μέγα σαυροκυνηγό… Ίσως ο Γς μπορεί να μας πει μιαν εξήγηση γιατί το είχαν κάνει αυτό στα δύσμοιρα αυτά ζωάκια τότε το Υπ. Γεωργίας. Αυτές οι φιάλες Χελμός ήταν ιδανικές για να βάζεις τη σαύρα και να την πηγαίνεις στη νομαρχία…

  17. Jago said

    @15 αν ΔΕΝ φέρναμε, γκρρρρ

  18. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρωτα σχόλια! Και βέβαια χρόνια πολλά στον Σπιριντιόνε και στους υπολοιπους Σπύρους και τις Σπυριδούλες!

    Αυτό με τη γκοφρέτα πρέπει να είναι αυτό που λέει το σχόλιο 14.

  19. sarant said

    8 Αγνοούσα εντελώς ότι υπήρχαν τέτοιες κονσέρβες.

  20. Jago said

    @14 & @18 αποκλείεται να ζει ψείρα σε τρόφιμα, είναι παρασιτικά όντα που θέλουν θερμά περιβάλλοντα, δηλαδή είναι ξενιστές.

  21. Άρης Τοτέλης said

    @20: Σωστά, γι αυτό μου είχε κάνει εντύπωση και το θυμάμαι. Αλλά δεν είπε κανείς ότι οι ψείρες ήταν ζωντανές. Τώρα, πως βρέθηκαν στο «εργαστήριο ζαχαροπλαστικής», …

  22. leonicos said

    5 …. στον εαυτό μου

    Και όμως μου απάντησε πριν από λίγο

  23. dryhammer said

    20. Με τον όρο ψείρα, ο κόσμος εννοούσε κάθε παρασιτικό έντομο. «Το αλεύρι ( ρύζι, μακαρόνια, κλπ) ψείριασε» έλεγαν (και λένε) όταν αποκτούσε μαμούνια.

  24. Jago said

    @20 σωστό κι αυτό που λες οπότε ας κάνουμε μια αναδίφηση στα σώματα των εφημερίδων τότε.

  25. Jago said

    Είναι πολύ τολμηρό αυτό που θα παρουσιάσω τώρα και γι αυτό αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη μου. Μόνο εγώ και όχι ο νικοδεσπότης.

    Με προβλημάτισε κι εμένα αυτή η αρσενικοποίηση των ονομάτων αλλά αν θυμάται ή και μελετάει κανείς τα κουτσομπολιά της εποχής, υπάρχουν πολλές ενδείξεις για το τι σκεφτόταν ο Μποστ. Έχουμε ξανασυζητήσει παλιότερα με αφορμή την εικονογράφηση του Μποστ στον Φώτη Κόντογλου ότι χρησιμοποιούσε όπως θα λέγαμε σήμερα ομοφοβικές αναπαραστάσεις, τα γνωστά σκίτσα με τους τουρλωτούς Άγγλους.

    Κάπου εκεί οδηγούμαι ότι μου φαίνονται κάπως φανερές οι κρυπτικές αναφορές στο σημερινό σκίτσο. Είναι διαχρονική η γνωστή μπηχτή για το σεξουαλικό προσανατολισμό του Εθνάρχη και του περιβάλλοντός του.

    Μυρτώ είναι ο Εθνάρχης, Μέρτεν με τα ίδια σύμφωνα. Γνωστά τα ανάλογα ιστορικά σκίτσα του Μποστ που του τα έχωνε.
    Ο Αλεξάνδρα υποψιάζομαι ότι είναι ευθεία αναφορά στην Τριάντη καθώς είναι γνωστό ότι ανήκε στον κύκλο του.
    Ο Φωτεινή κάνει συνώνυμο με τον Λάμπρο Ευταξία, γνωστά είναι τα κουτσομπολιά.
    Ο Μαρίνα είναι εμφανώς ο Γιώργος Μαρίνος που τον ανέδειξαν τότε ο Μάνος Χατζιδάκις και ο Δημήτρης Χορν, κολλητοί του Εθνάρχη όπως ξέρουμε.
    Η εντελώς θεατρική αναφορά στα ονόματα Ρωξάνη και Ελένη παραπέμπουν σε ένα πασίγνωστο σκάνδαλο τότε το 1979, η κόντρα μεταξύ Δημήτρη Χορν και Ειρήνης Παππά με αφορμή το ανέβασμα του σεξπηρικού Αντώνιου και Κλεοπάτρα σε σκηνοθεσία Κακογιάννη. Περισσότερα εδώ:
    https://www.mixanitouxronou.gr/i-agria-kontra-dimitri-chorn-ke-irinis-pappa-o-chorn-amfisvitise-tin-theatriki-tis-axia-ke-zitise-na-min-protagonistisi-se-parastasi-sto-irodio-gia-isteria-ton-katigorisan-anonima-sinadelfi-tou/

    Είμαι σίγουρα τολμηρός στη σκέψη μου αλλά μόνο τυχαίες δεν μου φαίνονται αυτές οι διασυνδέσεις.

  26. sarant said

    25 Δυσπιστώ

  27. dryhammer said

    25. Χωρίς να μπορέσω να συσχετίσω «ονόματα» με πρόσωπα, κάτι ανάλογο φαντάστηκα διαβάζοντας τα γυναικεία ονόματα με αρσενικό άρθρο.

  28. atheofobos said

    Ο γενειοφόρος με το τουρμπάνι είναι ο πακιστανός Μοχάμαντ Αμπντούς Σαλάμ πυρηνικός φυσικός , ο πρώτος μουσουλμάνος επιστήμων που βραβεύτηκε με Νόμπελ. Στην απονομή φορούσε την τοπική ενδυμασία του Πακιστάν.

  29. atheofobos said

    Στην φωτογραφία ο Σαλάμ από πίσω με το τουρμπάνι.

  30. spiridione said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τις ευχές.
    Για τις γκοφρέτες:
    Καταδικάστηκε τότε διαβάζουμε ο υπεύθυνος της Αλατίνης και ενός σουπερμάρκετ από το Αγορανομικό Δικαστήριο σε φυλάκιση 5 μηνών για διάθεση ενός κουτιού με γκοφρέτες που ήταν γεμάτες ζωύφια.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=33855&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASLASSASXASeASZASFAScASJ&CropPDF=0

    Επίσης, υπήρχε επιδημία κατασχέσεων ακατάλληλων κονσερβών, ζαμπόν (TULIP) και ψαριών (NORDA κλπ), που αντί για σολομό έβαζαν κάποιο είδος μπακαλιάρου με άλλες ουσίες μαζί χρωστικές κλπ. Για ταράνδους δεν βρήκα τίποτα 🙂
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=34147&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ABaABbABeABQABN&CropPDF=0

  31. Νέο Kid said

    28. Σωστός. Και μόλις ο δεύτερος μουσουλμάνος . Ο πρώτος ήταν ένα χρόνο πριν, το 1978 ο Σαντάτ της Αιγύπτου. Νόμπελ του κωλου βέβαια… Ειρήνης.

  32. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    28,

    σαλβάρ-καμίζ λέγεται και πλέον φοριέται και στην Ελλάδα.
    Μόνο γι’ αυτό, θά ‘πρεπε να μάθουμε όλοι το όνομά του.

    Το τουρμπάνι δείχνει κλαν των Πατάν ή Παshτό (Βορειοδυτικό Πακιστάν).

  33. spiridione said

    Για τους πυραύλους οι υπαινιγμοί είναι επειδή συζητιόταν τότε να εγκατασταθούν στην Κρήτη. Είχε γράψει και κείμενο ο Μποστ τότε στον Ριζοσπάστη «περί πηραύλων».
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=33818&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASYASPASZASJASlASTAShASV&CropPDF=0
    Τους πυραύλους τους γράφει με 3 διαφορετικές ορθογραφίες. Πυραβλουποτελής και πηράβλους στο εδώ σκίτσο, πηραύλους στον Ριζοσπάστη.

  34. dryhammer said

    28,32. Τότε ακόμα επιτρεπόταν σε Πακιστανούς οι πυρηνικές έρευνες, ενώ τώρα θα κινούσαν γη και ουρανό.

    (Το είχαμε προβλέψει άλλωστε «Δος μοι Παshτό και ταν γάν κινάσω» προείπε…)

  35. νεσσιμ said

    2. πρώτα «μικρά – μεγάλα» και μετά «μονά – ζυγά»

    Η εκ περιτροπής κυκλοφορία των Ι.Χ στο κέντρο της Αθήνας, είχε αρχικά εφαρμοστεί ως προσωρινό μέτρο το 1979, με σκοπό την εξοικονόμηση καυσίμων λόγω της παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης. Το 1982 ίσχυσε αρχικά το σύστημα των «μικρών- μεγάλων», όπου ανάλογα το τελικό ψηφίο του αριθμού κυκλοφορίας επιτερεπόταν η είσοδος στο δακτύλιο (τα «μικρά» αφορούσαν τα ψηφία από 1 έως 5 και τα «μεγάλα» τα ψηφία 6-0). Αργότερα αυτό μετατράπηκε στα, γνωστά έως σήμερα, «μονά-ζυγά»

  36. sarant said

    28 Μπράβο, αυτός είναι. Λάθος είχα υποθέσει λοιπόν.

  37. Περιονουσκιας said

    Μου φάνηκε παράξενο που δεν θυμόμουν ότι τότε άρχισε το αναγκαστικό της ζώνης στο αυτοκίνητο, αλλά ύστερα αντελήφθην ότι είχε μόλις χαθεί ο πατέρας μου και πλέον δεν έμπαινα συχνά σε αυτοκίνητο και γι’αυτό…

    Όμως, τα μονά-ζυγά δεν θεσπίσθηκαν από το ΠΑΣΟΚ ως μέτρο κατά του νέφους;

  38. atheofobos said

    34
    Βέβαια ο Μοχαμάντ Ἀμπντούς Σαλάμ το Νόμπελ το πήρε για την έρευνα που έκανε στην Αγγλία και όχι στο Πακιστάν. Εκεί μάλιστα το 1974 το κοινοβούλιο του Πακιστάν ανέκρινε ομόφωνα μία συνταγματική τροπολογία πού χαρακτήριζε τούς Ἀχμάντι , την μουσουλμανική κοινότητα που ανήκε ο Σαλάμ ως μη μουσουλμάνους!
    Στήν ταφόπλακα τοῦ Σαλάμ στήν πακιστανική πόλη Ραμπουάχ (Rabwah), περιγραφόταν ὡς ὁ πρώτος μουσουλμάνος βραβευμένος με Νόμπελ, μέχρις ότου οι τοπικές αρχές αφαίρεσαν τη λέξη «Μουσουλμάνος».
    http://www.exostispress.gr/Article/san-simera-to-1996-mpntous-salam#ixzz67tKQ2eXT

  39. atheofobos said

    37
    Από το 1983 η ελληνική νομοθεσία προσαρμόστηκε στην Ευρωπαϊκή και δεν δίνει εγκρίσεις τύπου σε αυτοκίνητα που δεν έχουν ζώνες ασφαλείας τριών σημείων. Από το 1990 έγινε μάλιστα υποχρεωτική σε όλη την Ευρώπη και η ύπαρξη ζωνών ασφαλείας στα πίσω καθίσματα.
    Με τον περί Οδικής Ασφάλειας Νόμο του 1986 (174/1986)προβλέπεται πως:
    15Β.-(1) Τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 15Γ και 15Δ, ο οδηγός ή ο συνοδηγός οχήματος κατηγορίας Μ2 και Μ3 ή το πρόσωπο που έχει ορισθεί αρχηγός της ομάδας και επιβαίνει επί του οχήματος πρέπει να ενημερώνει του επιβάτες ότι είναι υποχρεωτικό να προσδένονται εφόσον κάθονται και το όχημα είναι εν κινήσει

  40. νεσσιμ said

    37. ναι, το 82 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να το καθιερώσει μόνιμα για λόγους κυκλοφοριακής αποσυμφόρησης

  41. ΚΑΒ Εξαιρετικός said

    Σας καλημερίζω και χρόνια πολλά στον Σπύρο του ιστολογίου και γενικά σε όσους γιορτάζουν.

    Πολύ μου άρεσε ο Μποστ. Σε φοβερή φόρμα! Ευχαριστούμε, Νικοκύρη.

  42. nikiplos said

    Και μάλλον ο μικρός το πρωί πρέπει να είναι ο Θανάσης Κανελλόπουλος, ενώ ο μέγας το βράδυ στην Τιβή ο Μητσοτάκ.

  43. nikiplos said

    35, τα μονά ζυγά ίσχυσαν σε όλη τη χώρα το 1979.

  44. Alexis said

    #23: Ακριβώς. Δεν εννοούμε την ψείρα του ανθρώπου αλλά τα λεγόμενα «έντομα αποθηκών», μικροκολεόπτερα συνήθως που αναπτύσσονται σε αποθηκευμένα τρόφιμα, μακαρόνια, αλεύρι, ρύζι κλπ.
    Κι αυτά ο πολύς κόσμος τα λέει γενικώς μαμούνια ή ψείρες.

  45. ΣΠ said

    25
    Δεν κάνει μόνο αρσενικά τα θηλυκά αλλά και το αντίστροφο. Σε κάποιο σημείο γράφει: «ενόπιον της βασιλέως κε του βασιλίσης». Θα πρέπει να σχετίζεται με κάποιο γεγονός.

  46. spyridos said

    Αυτό με τα μαμούνια ξεκίνησε από τις γκοφρέτες και μετά από ελέγχους βρέθηκε μια ολόκληρη σειρά τροφίμων με έντομα.
    Είχαν επικεντρωθεί οι έρευνες σε μπινελίκια που υπήρχαν και σε κυλικεία σχολείων. Βρήκαν και χαλασμένα πατατάκια.
    Στο σχολείο τραγουδούσε μια συμμαθήτριά μου (σίγουρα 1979)
    «πατάτες τσιπίτα
    γεμάτες σκουλήκια
    όποιος τις φάει
    στο ΙΚΑ θα πάει»

    Από το 1977 ήμουν στην παιδικά χορωδία του Αξιον Εστί (και στο Λυκαβητό) και με είχε πιάσει μεγάλη τρέλα με οτιδήποτε το αφορούσε.
    Στις 9 Δεκεμβρίου του 1979 πρέπει να έγινε μια επίσημη εκτέλεση του Αξιον Εστί στα Σουηδικά με τον Ελύτη αλλά και το Σουηδό βασιλιά στην αίθουσα.
    Το μετέδιδε ζωντανά και η Ελληνική τηλεόραση.
    Κι αρχίζει ο Σουηδός βαρύτονος το κομμάτι με τα νησιά. Πολύ καλός και εκφραστικός. Εντυπωσιακότατος.
    Μόνο που τα νησιά ακούγονταν σαν να είχαν αρσενικό άρθρο. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο σαν υπαινιγμό.
    Έχω ψάξει για αυτή τη Σουηδική εκτέλεση αλλά δεν βρήκα τίποτα.

  47. ΣΠ said

    Το Νόμπελ λογοτεχνίας περισσότερο από κάθε άλλο έχει μόνο έναν βραβευόμενο κάθε χρόνο. Μόνο τα έτη 1904, 1917, 1966, 1974 το μοιράστηκαν δύο.

  48. Γιάννης Ιατρού said

    Αυτά τα άρθρα για τον Μποστ μαζί με τα σχόλιά σας είναι ενδιαφέροντα και για το στυλ, λεξιλογικά, απεικονιστηκα κλπ. του Μποστ, αλλά για εμένα είναι πολύ ενδιαφέρουσες οι λεπτομέρειες/πληροφορίες που αναφέρονται για τα τεκτενόμενα εκείνα τα χρόνια εδώ.
    Βλέπετε έξω που ζούσα τότε, αυτά λίγο γίνονταν γνωστά, ειδικά να δεν υπήρχαν πολλοί γνωστοί / συμπατριώτες στην περιοχή. Και ποιός είχε καιρό να τρέχει να βρίσκει ελληνικό τύπο κλπ. Μόνο κανένα Σαββατοκύριακο. Και διαδίκτυο με τη σημερινή μορφή δεν υπήρχε…

  49. Γιάννης Ιατρού said

    48: απεικονιστικά 🙂

  50. Γιάννης Ιατρού said

    Μέρα και η σημερινή… 12/12 🙂

  51. sarant said

    46 Aν τα είχε πει έτσι ο Σουηδός βαρύτονος στην τηλεόραση, βρέθηκε η απάντηση.

    Όσο για το στιχάκι, το θυμάμαι κι εγώ από τα παιδικά μου χρόνια που είναι πρωτύτερα.

  52. Χαίρετε,
    Η εκ περιτροπής κυκλοφορία των αυτοκινήτων είχε εφαρμοστεί αρχικά επί χούντας, τότε με την πετρελαϊκή κρίση, για τις Κυριακές. Αργότερα το κάνανε τις καθημερινές (δεν θυμάμαι ημερομηνίες).
    Αλλά για τις ζώνες στα αυτοκίνητα, ήδη ήταν υποχρεωτικές το 77. Και αυτοκίνητα που δεν είχαν, έπρεπε να βάλουν.

  53. Περιονουσκιας said

    Η ύπαρξη ζωνών στα αυτοκίνητα κατέστη υποχρεωτική από παλιά, αλλά η ζώση τους παρέμεινε «προαιρετική» για δεκαετίες μετέπειτα… 😉

  54. spiridione said

    Το 1979 ίσχυσε η εκ περιτροπής κυκλοφορία μονών – ζυγών ΙΧΕ από τον Απρίλιο. Εφαρμοζόταν μόνο για τα σαββατοκύριακα, από τις 15.00 του Σαββάτου μέχρι την 06.00 της Δευτέρας. Το θυμάμαι πολύ αμυδρά. Πρέπει να είχαν γίνει διάφορα ευτράπελα.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=92283&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASYASNASZASRAScASZASXASYASGASa&CropPDF=0

  55. Alexis said

    Εγώ θυμάμαι μονά-ζυγά το 1979-80 σε όλη τη χώρα τις Κυριακές για λόγους εξοικονόμησης ενέργειας, και αργότερα (από το 1982 ίσως) μονά-ζυγά στην Αθήνα λόγω νέφους.
    Το πρώτο μέτρο δεν πρέπει να κράτησε πολύ, πρέπει να καταργήθηκε λίγο πριν τις εκλογές του 1981.

  56. Μαρία said

    37
    Πουλήθηκαν τότε πολλές ζώνες μαϊμού για τα παλιά αυτοκίνητα κι έπειτα το μέτρο ατόνησε, κάτι σαν τον αντικαπνιστικό.

  57. Alexis said

    #54: Μπράβο αυτό είναι!
    Το θυμόσουν αμυδρά μεν αλλά καλύτερα από μένα! 🙂

    Με την ευκαιρία χρόνια πολλά σε σένα και σε όλους τους Σπύρους, Σπυριδούλες.

  58. Capten Vilios said

    Για να ξεδιαλύνω τους πάμπολλους υπαινιγμούς.
    Το παλίμψηστο της ανθρώπινης και όχι μόνον φύσης.

  59. spiridione said

    Οι ζώνες ασφαλείας έγιναν υποχρεωτικές για τα καινούργια αυτοκίνητα με τον ν. 614/1977 (ΚΟΚ), αλλά δόθηκε παράταση δύο ετών, μέχρι 16-12-1979, για τα παλιά αυτοκίνητα. Διαβάζω σε ρεπορτάζ ότι τον Δεκέμβρη του ’79 επικρατούσε πανικός, πουλιούνταν ζώνες στη μαύρη αγορά κλπ.
    Μέχρι και τον Μινιόν πουλούσε ζώνες
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=34014&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASOASmASVASNASaAAgASJASbASeASJASTASNASHASJASaAAi&CropPDF=0

  60. sarant said

    59 Α μπράβο. Θυμάμαι που είχαν βγει και κάτι τισέρτ με μια διαγώνια μαύρη ρίγα, τάχα ότι φοράς ζώνη 🙂

  61. Μαρία said

    Χρόνια πολλά, Σπυρέτο και λοιποί Σπύροι.

    60
    Αυτά ήταν ναπολιτάνικη πατέντα. Δεν ξέρω αν κυκλοφόρησαν εδώ στα σοβαρά.

  62. Με πρόλαβε ο Νικοκύρης για τις μπλούζες-απομίμηση ζώνης !

    Ωραίος πάντοτε ο Μποστ !

    Το κεφαλαίο Ν -υποθέτω από Νόμπελ- αλλά μέσα σε κύκλο στο πάτωμα δεν θυμίζει λίγο το κυκλωμένο Α των αναρχικών ;

    Χρόνια πολλά στις και στους εορτάζοντες

  63. spiridione said

    Και ένα ρεπορτάζ του Ριζοσπάστη (4-7-1980) μετά την επιβολή του μέτρουQ
    …Έτσι, πρόχειρα, αψυχολόγητα, και με επαναλαμβανόμενες απειλές, το υπουργείο προσπάθησε να πείσει τους Έλληνες οδηγούς ότι τους «σώζει .. τη ζωή». Το ξαφνικό έξοδο των 2.000 – 3.000 δρχ., που απαιτούσε η εγκατάσταση των ζωνών, δεν έπεισε τους τελευταίους για τις αγαθές προθέσεις του υπουργείου. Το γεγονός ότι ορισμένοι εισαγωγείς θησαύρισαν, ότι άλλοι – όσο η προθεσμία πλησίαζε να λήξει – ζητούσαν μεγάλα ποσά για τις τοποθετήσεις, ότι οι μεγαλέμποροι ειδών αυτοκινήτου «καπέλωναν» τις τιμές και, τέλος, τα κρούσματα ζωνών, που έσπαγαν με το παραμικρό, έκανε πεποίθηση τη φήμη ότι η χρήση των ζωνών ήταν μια μεγάλη «κομπίνα». Το τελευταίο ισχυροποιείται σαν επιχείρημα, αν παρθεί υπόψη ότι ενώ γινόταν έλεγχος από την αστυνομία, αν έχουν τοποθετηθεί ζώνες, σήμερα δεν γίνεται κανένας έλεγχος αν χρησιμοποιούνται! Πράγμα που δείχνει την προχειρότητα, με την οποία αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα, αλλά και τον στρουθοκαμηλισμό του υπουργείου, που ενδιαφέρθηκε, επέβαλε, απείλησε κλπ., μόνο για την τοποθέτηση των ζωνών και αδιαφόρησε για τη χρήση τους. Σήμερα, από έλεγχο που έγινε, αποδείχθηκε ότι κανένας σχεδόν δεν φοράει ζώνη ασφαλείας: Στα 100 ιδιωτικά αυτοκίνητα μόνο οι οδηγοί των 10 φοράνε ζώνη ασφαλείας. Αυτό σημαίνει ότι το 90% των οδηγών δεν τις χρησιμοποιούν. Αποτέλεσμα της έλλειψης ενημέρωσης και σωστής διαφώτισης των οδηγών από την πλευρά της πολιτείας. Όσο για τα τροχαία, αυτά εξακολουθούν να παρουσιάζουν ανοδική πορεία.
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=65&pageid=38961&id=-1&s=0&STEMTYPE=1&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASOASmASVASNASaAAgASJASbASeASJASTASNASHASJASaAAi&CropPDF=0

  64. Η προσπάθεια της Ελλάδας μήπως φτάσει στην 15η θέση στην κατάταξη της Ουέφα μέσω ΟΣΦΠ είναι η αιτία που δεν σχολιάζεται το γεγονός πως ο Ζαντέρ του Ερυθρού Αστέρα μπήκε στο 82 του αγώνα και έκανε το – ακατανόητο για όλους – πέναλτυ πο έκρινε το παιχνίδι στο 86 του χθεσινού αγώνα.

    Εχει και μια παράδοση στις φήμες από παλιά – περίπου πριν 50 χρόνια – ο Ερυθρός Αστέρας…

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    Σαν και τώρα θυμάμαι που μπήκε η φιλόλογός μας στην τάξη, γ’ λυκείου, και πριν ξεκινήσει το μάθημα, μας ανακοίνωσε την απονομή του Νόμπελ στον Ελύτη. Δεν τον ξέραμε καλά-καλά, άλλες εποχές, το σχολείο με είχε αναθρέψει με Πολέμη, Στρατήγη και Δροσίνη, εξωσχολικά διαβάσματα Λουντέμης και Καζαντζάκης οι πιο προχωρημένοι, δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός. Κατά τα άλλα, μαθαίναμε γράμματα τότε. ☺
    «Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασαν τα χρόνια.»

  66. Γιάννης Κουβάτσος said

    64: Φήμες ζηλιάρηδων. Και πριν από 50 σχεδόν χρόνια και τώρα. ☺

  67. Γιάννης Κουβάτσος said

    65:…μας είχε αναθρέψει.

  68. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Περί «αναγκαστικότητας» των ζωνών ασφαλείας

    Λάθος θυμάμαι ότι υπήρχε φήμη για συγγενικό πρόσωπο υπουργού ότι ήταν εισαγωγέας ζωνών και εξ αυτού το ζόρι-ζόρι να εφαρμοστεί το μέτρο;

  69. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Δακτύλιος Αθηνών
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B1%CE%BA%CF%84%CF%8D%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%91%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CF%8E%CE%BD

  70. Μαρία said

    65
    Καλά πού ζούσατε! Τους προσανατολισμούς τους αγόρασα μαθήτρια, στην πέμπτη γυμνασίου, και σου ρίχνω και 10 συναπτά.

  71. aerosol said

    «…ενόπιον της Βασιλέως και του Βασιλίσης» 😀

    Κι εμένα το μυαλό μου πήγε σε πιθανό καλαμπούρι πάνω σε κάποιο μπέρδεμα αρσενικού – θηλυκού στη μετάφραση της ποίησης του Ελύτη στην τελετή της απονομής. Κάτι τέτοιο θα είχε σχολιαστεί τότε αλλά ήμουν πολύ μικρός για να θυμάμαι -οπότε αυτό δεν είναι παρά εικασία.

  72. # 66

    Πάντως στην Σερβία «άρχισαν τα όργανα», αυτά γράφει η Τέλεγκραφ :

    Ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Ευάγγελος Μαρινάκης κατέβηκε στα αποδυτήρια στο ημίχρονο του αγώνα απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα. Εθεάθη στο χώρο που υφίσταται για τους παίκτες των δύο ομάδων και έφυγε από το χώρο, όταν τελείωσε η 15λεπτη ανάπαυλα. Ο εκατομμυριούχος σκληρός επιχειρηματίας είναι ένας από τους πιο πλούσιος και ισχυρούς ανθρώπους στην Ελλάδα. Δεν είναι γνωστό για ποιο λόγο το έκανε αυτό.

    Αν ήθελε δηλαδή να εμψυχώσει τους παίκτες της ομάδας του ή ήθελε να βάλει πίεση στους αντιπάλους, αλλά και στους διαιτητές, από την στιγμή που θεωρείται ένας «επικίνδυνος τύπος», ο οποίος στο παρελθόν κατηγορήθηκε από της ελληνικές αρχές με την υποψία ότι στήνει παιχνίδια του Ολυμπιακού, αλλά και με φερόμενες κατηγορίες για διακίνηση ναρκωτικών.

    Στο παρελθόν έχει κάνει αρκετές βίαιες κινήσεις, όπως το να διαλύσει όλη την ομάδα του Ολυμπιακού επειδή δεν ήταν ικανοποιημένος με τα αποτελέσματα της πρώτης ομάδας.

    Μετά την κλήρωση των ομίλων του Champions League στο Μονακό είχε μόνο καλά λόγια να πει για τον Ερυθρό Αστέρα. Όταν πληροφορήθηκε ότι η ομάδα του θα έπαιζε απέναντι στην ομάδα από το Μαρακανά τους αποκάλεσε «τα αδέρφια μας από την Σερβία) και μετά από αυτό είχε δείπνο με τον γενικό γραμματέα της ζβέζντα, το Ζβέζνταν Τέρζιτς στο Μονακό.
    Ο Ερυθρός Αστέρας αποκλείστηκε από την Ευρώπη μετά την ήττα με 1-0 από τον Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι (δλδ ο Ερυθρός Αστέρας ) είχαν τα πάντα στα χέρια τους μέχρι το 87ο λεπτό, όταν ο Ζάντερ έκανε την χαζομάρα της χρονιάς και έπιασε την μπάλα με το χέρι εντός περιοχής.

    Επιπροσθέτως, ο Ζάντερ είχε μία σειρά από ακατανόητες κινήσεις, οι οποίες φρίκαραν τους οπαδούς του Ερυθρού Ασυέρα, οι οποίοι δεν μπορούν να δεχθούν το γεγονός ότι αποκλείστηκαν από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με έναν τέτοιο τρόπο».

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    65:Προσανατολισμούς! Άγνωστα πράγματα για μας και μέναμε και στην Αθήνα. Ε, αυτά που λέγαμε: αν δεν βρεθεί ο άνθρωπος που θα σου ανοίξει δρόμους είτε στο σχολικό είτε στο οικογενειακό και φιλικό περιβάλλον, πας ψάχνοντας στην τύχη. Την ποίηση ουσιαστικά την ανακάλυψα στα 19 μου, όταν έπεσε στα χέρια μου το βίπερ της ποιητικής ανθολογίας Παπύρου, το περίφημο 100ο Βίπερ. Αποκάλυψη για μένα, το είχα ευαγγέλιο εκείνο το βιβλιαράκι. ☺

  74. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το 73 στο 70.

  75. 46, … πατάτες τσιπίτα
    γεμάτες σκουλήκια …

    Μάλλον ανακυκλωμένο – Θυμάμαι στο δημοτικό (60-70ζ) το αντίστοιχο

    «Μπανάνες Τσικίτα
    γεμάτες σκουλήκια
    μία να φας
    στο ΙΚΑ θα πας
    δύο να φας
    στον Άδη θα πας»

    Επ’ ευκαιρία, τα σκουλήκια είναι πολύ μικρότερο πρόβλημα από τους μύκητες, καθότι η (μονο)καλλιέργεια μπανάνας – που, ειρωνεία, δεν ήταν αυτόχθων στις banana republics – απειλείται από καταστροφικό μύκητα.
    Δεν θα είναι η πρώτη φορά.
    Σε προηγούμενη, μύκητας (η Ασθένεια του Παναμά) εξάλειψε τελικά από την Αμερική την πλέον δημοφιλή ποικιλία Big Mike (I am not making this up) η οποία σταδιακά αντικαταστάθηκε από την γευστικά υποδεέστερη αλλά ανθεκτικότερη ποικιλία Cavendish.
    Οι βιοτεχνολόγοι είναι έτοιμοι για την επόμενη ποικιλία.
    Όπως και οι έμποροι έργων τέχνης!

  76. Γιάννης Κουβάτσος said

    Έλα, βρε Τζι, ξέρεις ότι το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι λαθών, πολλές φορές απίστευτων. Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις ποιος έκανε γκάφα και ποιος είναι στημένος. Τι να πούμε για το πέναλτι του Τσάβι Μαρτίνες στο 90′, στο Γκλάντμπαχ-Μπάγερν; Φαντάζεσαι να είχε γίνει σε «πονηρό» ματς, τι θα λέγαμε;

  77. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    46.Spyridos Εν πρώτοις, χρόνια πολλά, δυνατά !
    >>Κι αρχίζει ο Σουηδός βαρύτονος το κομμάτι με τα νησιά…
    Μόνο που τα νησιά ακούγονταν σαν να είχαν αρσενικό άρθρο.
    Ναι! σα να το βλέπω και σα να τ΄ακούω στ΄αυτιά μου! Πρέπει να υπάρχει ηχητικό στο αρχείο της ΕΡΤ. Εψαξα από δω από κει, δεν το πέτυχα.

  78. # 76

    Κοίταξε Γιάννη, το ύποπτο είναι που μπήκε στο 82 από εναν (πολύ καλό) προπονητή που κακά τα ψέμματα όταν ήταν στον Πανιώνιο από αλλού πληρωνότανε και που ΔΕΝ δικαιολογείται να έχει «θολωμένο» μυαλό ώστε να κάνει τέτοιο πέναλτυ. Σαν πιο παλιός έχω μνήμες-πριν καθιερωθούν οι αλλαγές- όταν έκανε ο κυνηγός τον τραυματισμένο μέσα στην αντίπαλη εστία κι έτρεχε ο μασέρ με τα χιλιάρκα να τα χώσει στις κάλτσες του τερματοφύλακα. Από τότε που καθιερώθηκαν οι αλλαγές πολλές φορές είναι το όργανο ή το σύνθημα πως έκλεισε η συμφωνία.
    Θα συμφωνείς,πιστεύω, πωςο αποκλεισμός του ΟΣΦΠ θα ήταν η αρχή του τέλους για πολλούς στον ΟΣΦΠ και η ηθική τους ανεξιχνίαστη.
    Ενδείξεις υπήρξαν, όχι αποδείξεις.

  79. Όλα τα βρίσκουμε στο ιστολόγιο του Σαραντάκου, λέμε (αλήθεια, προς τι η αναφορά πως «Υπάρχουν, βλέπετε, ακόμα ιστολόγια·» Κι αυτό εδώ τι είναι; Αλλά πάμε στο ζουμί).

    69 Ευχαριστώ πολύ!
    Με αφορμή την παραπομπή στην Βικιπαίδεια διάβασα την ιστορία του δακτυλίου και μου έκανε εντύπωση η αναφορά σε πράσινο δακτύλιο, που ήξερα πως υπήρχε στη Γερμανία. Κι ανακαλύπτω πως το αυτοκίνητό μου είναι στις προδιαγραφές του πράσινου δακτυλίου και για την Ελλάδα, άρα δεν με πιάνουν τα μονά – ζυγά!!!
    Έστω και τώρα, καλά είναι που το μαθαίνω. Σήμερα π.χ. το πρωί που χρειάστηκε, έκανα το γύρο του δακτυλίου για να μην περάσω από μέσα.

  80. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.

  81. Χαρούλα said

    Χρόνια πολλά, καλά με υγεία σε Σπυρ…. που γιορτάζουν.

    Δεν ξέρω αν έτυχε (ή πέτυχε😊), αλλά σαν αύριο το 1995, έφυγε ο Μποστ.

  82. sarant said

    79 Λένε πολλοί ότι τα ιστολόγια έχουν πια πεθάνει -το δικό μας είναι δεινόσαυρος 🙂

  83. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    – Πολύχρονοι οι εορτάζοντες και εορτάζουσες, ιδιαίτερα οι ιστολογούντες (αλήθεια, υπάρχει εκκλησιαστικό/λόγιο όνομα για τη Σπυριδούλα; Σπυριδωνία μήπως;;)

    – Εδώ μια εκτέλεση του τελευταίου μέρους του ‘Αξιον Εστί’ στα σουηδικά (μάλλον όχι του 1979). Μετά το 4:50 ακούγονται τα νησιά. Δεν εκφέρονται, από τον –καλό- Σουηδό …ψάλτη, ακριβώς με άρθρο ‘ο’, αλλά με κάτι σαν κλειστό ‘ου’. Πάντως, ακούγεται παράξενα/ανάποδα στ’ αυτιά μας και –προφανώς- αυτό έκανε εντύπωση στον Μποστ.

  84. Jane said

    Το μόνο που θυμάμαι από το 1979 είναι ότι τα Χριστούγεννα πήραμε έγχρωμη τηλεόραση… 🙂
    Για τον Ελύτη έμαθα αργότερα στο γυμνάσιο και αγόρασα έργο του πρώτη φορά –το «Άξιον εστί»- μαζί με πολλά άλλα βιβλία ποίησης , όταν εγκατέλειψα την πρώτη μου σχολή και το ‘ριξα στην ποίηση το 1990.
    Ο Μποστ είναι πραγματικά εκπληκτικός. Όχι τόσο για τα σκίτσα του αλλά για τα γραφόμενα. Για τον τρόπο που διακωμωδούσε την αριστεία της εποχής του.
    Πόσο λείπει σήμερα ένας τέτοιος σατιρικός κειμενογράφος.

  85. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Και βέβαια, μετά το 11:40, ο(ν) Έρση, ο Μυρτώ κλπ

  86. Περιονουσκιας said

    Διαβάζοντας το άρθρο της Βικιπαίδειας για τον δακτύλιο έπεσα στον άγνωστο σε μένα όρο των «πολιτικών αναπήρων»: «επιβατηγά αυτοκίνητα, τα οποία είναι ειδικά διασκευασμένα ή αυτόματα για τη μεταφορά πολιτικών αναπήρων».
    Ψάχνοντας κατόπιν στο διαδίκτυο βρήκα ότι υπάρχει και «Διεύθυνση Πολιτικών Ατόμων με Αναπηρία»…
    Εσείς τον γνωρίζατε; Δηλαδή οι ανάπηροι πολίτες λέγονται πολιτικοί ανάπηροι; Προφανώς σε αντιδιαστολή προς τους στρατιωτικούς αναπήρους; Και είναι «σωστό»; Με την έννοια, δεν είναι κάπως παραπλανητικό νοηματικά; Δηλαδή, οι πολιτικοί που είναι ανάπηροι και δεν είναι στρατιωτικοί λέγονται πολιτικοί ανάπηροι πολιτικοί;

  87. Ξέρει κανείς γιατί στο σκίτσο του Μποστ κάθονται όλοι οι άντρες σταυροπόδι ;

  88. Μαρία said

    86
    Διεύθυνση Πολιτικών Ατόμων με Αναπηρία
    Οι καταραμένες γενικές φταιν για την παρερμηνεία. Εννοεί τις πολιτικές για τα άτομα…
    Δες εδώ στη γ.γ. κοινωνικής αλληλεγγύης https://aplo.yeka.gr/Pages/OrgChart.aspx στη διεύθυνση πολιτικών … υπάρχει τμήμα πολιτικών και προγραμμάτων …

    Παλιά υπήρχαν οι ανάπηροι πολέμου.

  89. Γιάννης Ιατρού said

    Παλιά υπήρχαν οι ανάπηροι πολέμου.

    μετρημένοι στα δάχτυλα πλέον…

  90. Πέπε said

    Άραγε υπήρχε ικανή μερίδα αναγνωστών τότε που να εκτιμήσει το χιούμορ του «παραλάβατε» (Καλώς! Παραλάβατε εκ του Βασιλικού Θεωρείου το Νόμπελ Υπομονής και Μαρτυρίου);

  91. Περιονουσκιας said

    Καλή εξέλιξη δεν είναι αυτό; Πω πω, θυμήθηκα τις gueules cassées του α’ παγκοσμίου…

  92. Περιονουσκιας said

    88. Κι όμως!.. Βρήκα και «δελτία κυκλοφορίας πολιτικών αναπήρων»…

  93. Περιονουσκιας said

    92. Εννοεί στις συγκοινωνίες; Μα είναι ελληνικά αυτά;

  94. spyridos said

    77 Ευχαριστώ

    Εχω ψάξει και στα αρχεία της Σουηδικής ττηλεόρασης αλλά τσάτρα πάτρα μεταφράζοντας Σουηδικά με το γκούγκλη δεν το βρήκα. Ούτε στα ιντερνετικά αρχεία του Νόμπελ.

    Στο μελτέμι τα ορτσάροντας με κόντρα-φλόκο
    Στον γαρμπή τ’ αρμενίζοντας πόντζα – λαμπάντα

    έως όλο το μάκρος τους τ’ αφρισμένα
    με λιτρίδια μαβιά και με ηλιοτρόπια

    Η Σίφνος, η Αμοργός, η Αλόννησος
    η Θάσος, η Ιθάκη, η Σαντορίνη
    η Κως, η Ίος, η Σίκινος

    Lova upp i enhård Meltemi och gå över stag
    på läns eller slör i sydvästan och gippa

    tills friborden är täckta av skummet
    från solrosor och mörkblå klapperstenar

    Sifnos, Amorgos, Alonissos
    Thassos, Ithaka, Santorini
    Kos, Ios, Sikinos

    Αχ αυτός ο γαρμπής που έγινε sydvästan (νοτιοδυτικός)
    Τα μαβιά λιτρίδια έγιναν mörkblå klapperstenar
    Σκούρα μπλε βότσαλα που είναι αρσενικού γένους στα Σουηδικά και στα Γερμανικά και υποθέτω σε όλες τις Γερμανικές γλώσσες.
    Στα νησιά δεν έχει άρθρο αλλά προσπαθώ να φανταστώ τον βαρύτονο.
    Τι φθόγγο χρησιμοποιεί στη μετάβαση?

    Το Σουηδικό δεν μπορώ να το βρω αλλά υπάρχει η Γερμανική εκτέλεση της Λειψίας (1982)

    Από το 7¨40 και μετά. Ολες οι μεταβάσεις είναι κάτι ανάμεσα σε ο και το

  95. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    94, Spyridos
    Χρόνια πολλά και με υγεία!

    – Tο βίδεο του σχ. 83 δεν είναι μια εκτέλεση σε σουηδικά; 🙂

    – Μια και ο Μποστ αναφέρει παρωδώντας το ‘Ένα το χελιδόνι’, μού ήρθε ένα πρόσφατο ‘ραμόνι’ του εγγονού μου (α΄Δημοτικού):
    …Θέ μου να βρω το μάστορα
    έπεσε μέσ’ στη θάλασσα!

  96. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

  97. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83 ΜΙΚ_ΙΟΣ >>– Εδώ μια εκτέλεση του τελευταίου μέρους του ‘Αξιον Εστί’ στα σουηδικά (μάλλον όχι του 1979).

    26 November 1979 γράφει κάτω από το Υ/Τ για την ημερομηνία αυτής της εκτέλεσης

    «Στις 26 Νοεμβρίου του 1979 το έργο ακούστηκε στο Stocholm Konserthaus στη Σουηδία. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και λίγο καιρό μετά κυκλοφόρησε σε διπλό δίσκο. Σολίστ ήταν οι Βjorn Thulin και Rolf Leanderson και αφηγητής ο Bjorn Gedda.»
    https://www.ogdoo.gr/diskografia/diskoi-pou-den-ksexasa/to-aksion-esti-sta-germanika

  98. Μαρία said

    89
    Κατάλογος Γάλλων αναπήρων πολέμου απο 17/11/2018 – 26/1/19 https://www.liberation.fr/checknews/2019/01/14/gilets-jaunes-le-decompte-des-blesses-graves_1702863

  99. spyridos said

    95

    Το 83 δεν το είχα διαβάσει. Κάτι με την ανανέωση σελίδας. Και χαίρομαι που έφτασα στο ίδιο συμπέρασμα και με τα Γερμανικά.
    Όπως ακούγεται στα Σουηδικά υπόφερε σίγουρα ο έρμος ο Σίφνος.
    Απίστευτο ότι θυμόμουν το συγκεκριμένο μετά από τόσα χρόνια.
    Το σημερινό του Μποστ μου έφερε εικόνες και ήχους που τους είχα ξεχάσει.

  100. spyridos said

    95 97

    Αρα αυτή είναι η εκτέλεση του 1979

  101. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    97, ΕΦΗ-ΕΦΗ
    Πλήρης τεκμηρίωση, λοιπόν! 👍

    99, 100
    ΟΚ. Σου εύχομαι να έχεις τέτοιο θυμητικό για πολλά-πολλά χρόνια ακόμη!
    Εγώ ούτε που είχα ακούσει (με κάποια προσοχή, εννοείται) ξένες εκτελέσεις. (Από γερμανικά και προ παντός σουηδικά …έχω μεσάνυχτα!)

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    95τέλος ΜΙΚ. ο εγγονός, να τον χαίρεστε, γράφτηκε στους τροφοδότες των ραμονιών λοιπόν! Ν΄αξιωθούμε να «ιστολογήσει» και ο ίδιος εδώ. 🙂

    100-101
    Εν τούτοις την εκτέλεση της 10.12.1979 κατά τη βράβευση δεν την ηύραμε ακόμη. Πέτυχα το μεσημέρι ένα μικρό κομματάκι (που στον υπότιτλό του αναφέρεται η ημερομηνία της εκτέλεσης-μέρα απονομής) και είναι από την εκπομπή Ριμέικ της Ρ.Θεολογίδου.
    Προς το τέλος, στο 55:33 ακριβώς

  103. Aghapi D said

    … και επειδή ο Μποστ δέν ήταν «μόνο» γελοιογράφος…

  104. gpointofview said

    # 103

    !!!!!!!!!!!

  105. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Και 40 χρόνια μετά… https://tvxs.gr/news/ellada/agkaze-me-ti-xrysi-aygi-meta-apo-20-xronia-boyleytes-tis-nd-sto-mnimosyno-makrygianni
    «…συμμετοχή βουλευτών του κόμματος (της ΝΔ) -για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια- στο μνημόσυνο του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη».

    Για λύπηση είμαστε!

    Καλημέρα!

  106. nikiplos said

    Καλημέρα! αυτό το 103@ θέλει ανεξάρτητο άρθρο αγαπητέ Νικοκύρη σε παρακαλούμε…
    παπασνάκη,
    μαγιόλικα
    φαρφούρικες (λάμπες
    μπομπέ πρόσωψη τζακιού)
    όλο λέξεις άγνωστες…

  107. sarant said

    105 Α μπράβο!

    106 Το κείμενο του Κώστα Μποστ για τον πατέρα του έχω σκεφτεί να το βάλω κάποτε αλλά όλο ξεχνάω την επέτειο του θανάτου του -είναι σήμερα.

  108. dryhammer said

    Καλημέρα! Αυτό το 103 το πέρασα χωρίς να το ανοίξω όλο χτες. Σήμερα με αφορμή τα λεξιλογικά του 106 το διάβασα όλο. Σπάνια (πια) υπάρχει κείμενο που θα με κάνει να βουρκώσω διαβάζοντάς το… Σ΄ ευχαριστώ Aghapi D.

  109. νεσσίμ said

    το 103 έχει λινκ ρε παιδιά; πως δεν το βλέπω;

  110. νεσσίμ said

    οκ, το ειδα, ειχα αφήσει ένα φίλτρο ανοιχτό..

  111. νεσσίμ said

    103. υπέροχο, ευχαριστούμε Αghapi D.

  112. Aghapi D said

    Σε όσες και όσους συγκινήθηκαν από τα λόγια τού Κώστα Μποσταντζόγλου για τον πατέρα του, σας βεβαιώ πως (και εγώ) δάκρυσα, και μάλιστα επειδή είχα γνωρίσει τον μεγάλο Μποστ και είχα λατρέψει την γλυκιά του φύση Και τον Κώστα τον εκτιμώ απεριόριστα για την καλοσύνη και το ταλέντο του.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: