Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Περί οθόνης σκιάς (χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη)

Posted by sarant στο 15 Αυγούστου, 2021


Εδώ και χρόνια ασχολούμαι με τα χρονογραφήματα του Κώστα Βάρναλη σε διάφορες αθηναϊκές εφημερίδες από το 1939 ως το 1944 και από το 1950 έως το 1958. Έχουν ήδη εκδοθεί, από τις εκδόσεις Αρχείο και σε δική μου φιλολογική επιμέλεια, τέσσερις τόμοι με θεματική κατάταξη: Αττικά, Αστυνομικά, Συμποσιακά και Πολεμικά. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, στο τέλος του χρόνου θα κυκλοφορήσει ένας ακόμα τόμος, που είναι σχεδόν έτοιμος, τα «Ερωτικά», δηλαδή 181 χρονογραφήματα του Βάρναλη για τον έρωτα και τη γυναίκα, για τις σχέσεις των δύο φύλων και την έγγαμη συμβίωση.

Θα μιλήσουμε κι άλλη φορά για τον τόμο αυτόν, όταν κυκλοφορήσει. Σήμερα όμως, που είναι Κυριακή κι έχουμε θέμα λογοτεχνικό, σκέφτηκα να βάλω, σε προδημοσιευση, ένα χρονογράφημα του Βάρναλη που είναι όχι απλώς ερωτικό αλλά και σινεφίλ, θα έλεγε κανείς, αφού εξετάζει την αίθουσα του κινηματογράφου ως ερωτική εστία. Το βρίσκω πολύ καλογραμμένο και νομίζω πως θα σας αρέσει, έστω κι αν τέτοιες μέρες μόνο σε θερινούς κινηματογράφους έχουμε όρεξη να μπούμε.

Το χρονογράφημα αυτό του Βάρναλη δημοσιεύτηκε στην Πρωία τον πρώτο χρόνο της Κατοχής, στις 15 Οκτωβρίου 1941. Φυσικά πάρα πολλά έχουν αλλάξει από τότε, ο έρωτας όμως;

Περί οθόνης σκιάς

— «Ό,τι είναι τα πάρκα το καλοκαίρι, είναι οι κινηματογράφοι το χειμώνα: ερωτικό εντευκτήριο. Όλο το καλοκαίρι, πριν ακόμη βασιλέψει ο ήλιος, τα προνοητικά ζευγάρια πιάνανε από νωρίς τους πιο παράμερους πάγκους, περιμένοντας τη νύχτα με τ’ άστρα της, όχι για να παραδοθούνε στη δροσιά της, παρά να παραδοθούνε στη φωτιά τη δική τους. Το πάρκο του Πολυγώνου με την απέραντη έκτασή του και με τους αμέτρητους κρυψώνες του ήτανε το βασίλειο του Έρωτα και πολίτες του μονάχα οι νέοι. Οι γέροι εκεί καταπίνανε το φαρμάκι της ατιμίας τους, με την αρχαία σημασία της λέξης, που θα πει στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων. Όχι όμως και λίγοι από τους γέρους ήταν ενθουσιασμένοι με το θέαμα των αγκαλιασμένων νέων, όπως εκείνος ο γέρος του Μυρζέ[1], όταν είδε στο αντικρινό του σπίτι τους φοιτητές που ολοχρονίς διαβάζανε και δε γλεντούσανε, να φέρουνε μια μέρα κορίτσια και να τραγουδάνε, βγήκε κι αυτός στο μπαλκόνι κι άρχισε να χορεύει από τη χαρά του.

Τώρα το χειμώνα ο υιός της Αφροδίτης φτερουγίζει στις εισόδους των κινηματογράφων, κάτου από τους ηλεκτρικούς γλόμπους! Αλλά χωρίς τη φαρέτρα του. Γιατί όλα του τα βέλη τα έχει ήδη «τοποθετήσει» σε καλή μεριά. Τα ζευγαράκια μπαίνουνε, αν όχι με το άνθος καρφωμένο στην μπουτονιέρα, όμως με το βέλος του έρωτα καρφωμένο στην καρδιά. Κι ο φτερωτός θεός περιμένει εκεί να καμαρώσει το έργο της καλοσύνης του. Και χαμογελά από πάνου και τρίβει τα χεράκια του και κλείνει με πονηριά το μάτι ευχαριστημένος.

Οι περισσότεροι δίνουνε το ραντεβού τους εκεί στην είσοδο. Βλέπεις νέους και νέες, που δεν βγάζουν εισιτήριο, αλλά περιμένουν. Όλο τους το είναι μοσκοβολά από τη χαρά της αναμονής. Και κοιτάζουν διαρκώς έξω. Ο φτερωτός θεός κοιτάει κι αυτός έξω με ανησυχία, γιατί κάθε λεπτό που περνά θέτει σε δοκιμασία την παντοδυναμία του. Επιτέλους έρχεται βιαστικός εκείνος ή εκείνη, σφίγγουν τα χέρια, «ο γαλανός αιγιαλός γελάει γάλα όλος»[2], βγάζουν αμέσως το εισιτήριό τους και πάνε στην ευκή του θεού  ̶  του φτερωτού εννοώ.

Εάν τα πάρκα το καλοκαίρι είναι το βασίλειον του έρωτα, οι κινηματογράφοι το χειμώνα είναι το βασίλειο του αισθήματος. Αλλά δεν είναι μονάχα τα ζευγάρια ευτυχισμένα, όταν κάθονται στην αίθουσα πιασμένα χέρι με χέρι και εξαντλούν μέχρι τελευταίας ρανίδος την αιωνιότητα. Και με το δίκιο τους. Γιατί μονάχα οι ερωτευμένοι νιώθουν το αίσθημα της αιωνιότητας – και οι ποιητές· αλλά και η ποίηση δεν είναι τίποτες άλλο από ένα είδος έρωτος. Δεν είναι, λέω, μονάχα τα ερωτικά ζευγάρια ευτυχισμένα. Είναι και οι… άλλοι, οι ανέραστοι, οι γέροι. Όλην την ημέρα τσακίζονται στη δουλειά. Βλέπουνε γύρω τους μούτρα κατσουφιασμένα, μούτρα… υπηρεσιακά. Στα σπίτια και στα γραφεία μισοσκόταδο. Έξω στους δρόμους σκοτάδι πίσσα. Όλοι οι άνθρωποι κινούνται σαν σκιές χωρίς ζωή. Στον κινηματογράφο το σκοτάδι είναι φωτεινό και οι σκιές ζωντανές. Έξω επικρατεί ένας απαίσιος πανανδρισμός με την σκαιότητά του. Εδώ επικρατεί η τρυφερότητα του θηλυκού κόσμου. Έξω ακούς όλην την ώρα κουβέντες για φαγί. Εδώ ακούς δίπλα σου κελαδήματα από νεανικά χείλη για τους αιθέρες. Οι ανέραστοι και οι γέροι ζευγαρώνουνε κι αυτοί με τους… αστέρες της οθόνης! Γιατί η φαντασία ξαναβρίσκει τα απαράγραπτα δικαιώματά της εδώ σ’ αυτό το υποβλητικό περιβάλλον. Και δεν πρέπει να ξεχνούμε πως όποια και να είναι η υπόθεση του έργου, πάντως θα υπάρχει μια γοητευτική ηρωίδα, που ανήκει «εξ ολοκλήρου» σε όλον τον κόσμο και ειδικά σε εκείνους, που ο χρόνος τούς έχει αφαιρέσει το δικαίωμα της αγάπης. Αν μάλιστα η ηρωίδα είναι γνωστή τους, μ’ αυτήν έχουνε δώσει το ραντεβού τους οι απόκληροι της νεότητος. Και δεν υπάρχουν πιστότερες ερωμένες από τις… σκιές της οθόνης.

Η ερωτική, λοιπόν, ατμόσφαιρα στους κινηματογράφους δεν είναι απλός τρόπος του λέγειν. Είναι πραγματικότητα. Πραγματικότητα και για τους ζευγαρωμένους και για τους αζευγάρωτους. Αλλ’ υπάρχει κι ένα άλλο στοιχείο, που κάνει τον κινηματογράφο ενδιαφέροντα. Πουθενά αλλού η γυναίκα: ούτε στο σπίτι, ούτε στο γραφείο, ούτε στο δρόμο δεν είναι τόσο αυτή, όπως εδώ. Γιατί; Γιατί παντού αλλού είναι και κάτι άλλο: νοικοκυρά, κοσμική κυρία, υπάλληλος κλπ. Εδώ είναι μονάχα γυναίκα, συγκινημένη είτε από τον έρωτα το δικό της, είτε από τον έρωτα της οθόνης. Δε σκέπτεται και δε ζει παρά την «αιωνιότητά» της – τον εαυτό της. Είναι μονάχα γυναίκα στην απόλυτη έννοια του όρου. Όποιος λοιπόν έχει μέσα του την αγιάτρευτη κατάρα να του αρέσουν οι γυναίκες ως θέαμα, εδώ μονάχα, μέσα σ’ αυτήν τη μαγεμένην ατμόσφαιρα θα ικανοποιήσει τα μάτια του και την καρδιά του. Είδες; Μόλις τελειώσει το φιλμ κι ανάψουνε τα φώτα κι ανοίξουνε οι πόρτες κι αρχίσουνε να φεύγουν οι θεατές, όλοι με μιας μεταβάλλονται σε κοινούς τύπους. Λύνονται τα μάγια  ̶  κι αρχίζει το σκοτάδι του δρόμου και της ψυχής».

Αυτά είπε με παράξενη θέρμη ο παράξενος ωραιοπαθής.

[1] Αναφορά στο μυθιστόρημα Σκηνές μποέμικης ζωής (ή: Οι μποέμ) του Ερρίκου Μυρζέ.

[2] Στίχος διάσημος για την παρήχησή του. Ακριβέστερα, ο Παν. Σούτσος στο ποίημα «Μεσσίας ή τα πάθη Ιησού Χριστού» είχε γράψει ο σιγαλός αιγιαλός εγέλα, γάλα όλος και ακολούθησαν διάφορες παραλλαγές. Ίσως αξίζει να αφιερώσω άρθρο στο θέμα αυτό.

155 Σχόλια προς “Περί οθόνης σκιάς (χρονογράφημα του Κώστα Βάρναλη)”

  1. ΓιώργοςΜ said

    Βοηθούσης της ραστώνης, μάλλον παίρνω πρωτιά στα σχόλια σήμερα, ε;

  2. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Αύτό θά ἔπρεπε νά δουλέψεις πρῶτο πρῶτο, Νῖκο. Τά Ἐρωτικά του! Γιατί ἡ κύρια συνιστῶσα τῆς ψυχῆς τοῦ Βάρναλη ἧταν αὐτή (Τά ὑπόλοιπα -πολιτικά, ἀττικά κλπ- ἤτανε παραγέμισμα..): Ἀκατάσχετος κι ἀμετανόητος Ἐρωτύλος! 🙂
    Ἀπ’ ὅτι ξέρω, δέν εἶχε ἀφήσει τίποτε ἀπήδηχτο στό περιβάλλον του. :
    Καλημέρα σας!
    Χρόνια πολλά στίς Μαρίες, στίς Δέσποινες, στούς Παναγιώτηδες καί τούς λοιπούς ἑορτάζοντες!

  3. ΓιώργοςΜ said

    Με εξασφαλισμένη την πρωτιά, να ευχαριστήσω για το άρθρο, δροσερό, αισιόδοξο και ανάλαφρο.
    Όπως το βορειοανατολικό θαλασσινό αεράκι, στην παραλία, στο Πευκί. Αυτό το τελευταίο το λέω σε περίπτωση που κάποιος δυνητικός παραθεριστής (ας πούμε ένα τυχαίο όνομα, Πάνος πχ) τυχόν ενδιαφέρεται.
    Και φυσικά, χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες! Ίσως οι χριστιανομπολσεβίκοι κλπ σχολιαστές να είναι στην εκκλησία, τώρα που το ξανσσκέφτομαι….

  4. Αναρωτιέμαι αν ο μεγάλος μας Βάρναλης έχει γράψει και κάτι πιο κοινωνικό για την κινηματογραφική αίθουσα. Σκοτεινή καθώς είναι αποθαρρύνει τη όποια κοινωνική επαφή. Καλημερίζουμε.

  5. sarant said

    Καλημερα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    Χρόνια πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν σήμερα, Μαρίες, Δέσποινες, Παναγιώτες και Πάνους -και ιδίως στον Πάνο με πεζά, που θα δει ότι στο Πευκί τα πράγματα είναι καλά.

  6. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Τό «Γιατί παντού αλλού είναι και κάτι άλλο [ἡ γυναῖκα]: νοικοκυρά, κοσμική κυρία, υπάλληλος κλπ. Εδώ είναι μονάχα γυναίκα, συγκινημένη είτε από τον έρωτα το δικό της, είτε από τον έρωτα της οθόνης» μόνο ἐκεῖνο τόν καιρό θά μποροῦσε νά γραφῆ, δηλ. πρίν τήν ἐμφάνιση τοῦ Νέου Ἑλληνικοῦ Κινηματογράφου..

  7. ΚΩΣΤΑΣ said

    Χρόνια πολλά για την ημέρα σε όλους/ες και ιδιαίτερα σε όσους/ες γιορτάζουν σήμερα.

    Στη Μαρία, την οσία και απούσα, καθώς και στον Παναγιώτη Κ στέλνω νοερά και μία χειραψία. 🙂

  8. Καλημέρα

    «επαγγελματικό» γράψιμο, δεν βρήκα τίποτε το ερωτικό ή κινηματογραφικό στο -χωρίς έμπνευση, καθημερινό μου φάνηκε- άρθρο. Την όπερα Λα Μποέμ του Πουτσίνι την ήξερα, τον Μυρζέ, ουκ.

  9. BLOG_OTI_NANAI said

    Καλημέρα. Ας υπάρχει και στην τυπωμένη μορφή:

  10. Να ευχηθώ και γω χρόνια πολλά σε όσες/ους εορτάζουν σήμερα επειδή το όνομά τους έχει κάποια σχέση με την Παναγία ή έχουν γενέθλια. Ειδικά σε αυτούς και σε όσους άρεσε το προ διετίας » ένα απόγευμα στην Θήβα» προτείνω σήμερα το ένα πρωινό στην Θήβα δλδ παιδιά το πρωί και μεσόκοποι το απόγευμα…

  11. Πέπε said

    9

    Εξεμηδενίσθησαν
    Εφείλκυε την προσοχήν
    Εξ Άμστερνταμ

    !

  12. Γιάννης Κουβάτσος said

    Χρόνια πολλά στις εορτάζουσες και τους εορτάζονται και ιδιαιτέρως στον φίλο Παναγιώτη Κ.

  13. Γιάννης Κουβάτσος said

    12:Και τους εορτάζοντες.

  14. BLOG_OTI_NANAI said

    Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!

  15. atheofobos said

    Ως γνήσιος κινηματογραφόφιλος το σημερινό με ενθουσίασε, γιατί εκτός των άλλων μου θύμισε εικόνες από ένα ανεπιστρεπτί χαμένο παρελθόν για το οποίο έχω γράψει, επιβεβαιώνοντας τον Βάρναλη :
    Σαν φοιτητές λοιπόν, σχεδόν επί καθημερινής βάσης, είχαμε διατρίψει σε όλες τις κινηματογραφικές αίθουσες της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας, έχοντας γνωρίσει όλους τους εξώστες των κινηματογράφων, λόγω του φθηνότερου εισιτήριου και της δυνατότητας που σου προσφέρουν τα τελευταία καθίσματα όταν η ταινία δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να προβείς σε ερωτικές διαχύσεις χωρίς τα βλέμματα των περίεργων.
    ΡΕΚΒΙΕΜ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥΣ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΑΝ
    http://atheofobos2.blogspot.com/2008/11/blog-post_17.html

    Επίσης μου έκανε εντύπωση που αναφέρει το σχετικά άγνωστο Πάρκο του Πολύγωνου ως «βασίλειο του Έρωτα» αντί για το Πεδίο του Άρεως ή και τον Λυκαβηττό.
    Τέλος η τελευταία παράγραφος του που εκθειάζει την κινηματογραφική παρουσία των γυναικών στην οθόνη, μου θύμισε πως μεταπολεμικά υπήρχαν αρκετές πολεμικές ταινίες.
    Συχνή λοιπόν ήταν η ερώτηση γυναικών στην είσοδο του κινηματογράφου καθώς κοιτούσαν τις φωτογραφίες, πριν να μπουν : παίζουν γυναίκες στην ταινία;

  16. sarant said

    15 Για το Πάρκο του Πολυγώνου παραξενεύτηκα κι εγώ.

    Η τελευταία σου παρατήρηση έχει βάση. Θα βάλω κουίζ.

  17. sarant said

    Κουίζ, με βάση το σχόλιο 15 του Αθεόφοβου.

    Υπάρχει μια ταινία που έχει προταθεί για Όσκαρ στον καιρό της και που περιλαμβάνεται σε διάφορους καταλόγους των 100 καλύτερων ταινιών από καταβολής κινηματογράφου, που δεν έχει ούτε έναν γυναικείο ρόλο. Ούτε πρωταγωνιστικό, ούτε δεύτερο, ούτε τρίτο, ούτε καν φευγαλέα εμφάνιση γυναίκας πχ σε ρόλο ταμία.

    Ποια ειναι; Προσθέτω ότι δεν είναι πολεμική ταινία.

  18. SteliosZ said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν.
    Η Γέφυρα του ποταμού Κβάι;

  19. sarant said

    18 Έχει κάποιες γυναίκες, Siamese girl, στη διανομή.

    Η ταινία που λέω εγώ δεν είναι καν πολεμικη.

  20. BLOG_OTI_NANAI said

    9, 11: Εμείς σήμερα ξέρουμε το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου. Ποιος όμως θα μπορούσε να φανταστεί τον τρόμο όσων διάβαζαν για τις πρώτες επιτυχίες της επιχείρησης Μπαρμπαρόσα και τα εκατομμύρια των Ρώσων αιχμαλώτων; Ο κόσμος, ενάμιση χρόνο ακόμα, μέχρι να έρθει η ήττα των Γερμανών στο Στάλινγκραντν, καθόταν σε αναμένα κάρβουνα..

  21. Πέπε said

    Για τον τίτλο Περί οθόνης σκιάς:

    Πρώτα τον είδα και είπα «α, για τον καραγκιόζη».
    Μετά είδα ότι είναι για τον κινηματογράφο. Ωραία, λέω, αλλά τι διάβολο λέει ο τίτλος; Εντάξει, ο κινηματογράφος έχει σκιές στην οθόνη, αλλά και πάλι, από τη φράση δε βγάζω νόημα.
    Πιο μετά έφτασα στη φράση «σκιές οθόνης» και είπα α, εντάξει: η σκιά της οθόνης, περί της σκιάς της οθόνης.
    Μετά έβαλα δεύτερο καφέ και επιτέλους κατάλαβα την αναφορα στο περί όνου σκιάς (περί της σκιάς του όνου).

    Είναι μπέρδεμα αυτό με τη σειρά των λέξεων στα αρχαία. Λες και είναι Άγγλοι, όλα ανάποδα!

  22. Πέπε said

    20

    Πολύ σωστά! Αλλά εμένα γλωσσικά μου έκαναν εντύπωση.

  23. voulagx said

    #17: «Δυο λιοντάρια στον Ειρηνικό (Πρωτότυπος τίτλος: Hell in the Pacific)» μήπως;

  24. Πέπε said

    @ευχές προς εορτάζοντες:

    Ευχαριστούμε, κι εσείς ό,τιεπιθυμείτε (λέω τώρα, μήπως κανείς σκεφτεί ότι το Πέπε είναι από το Δέσποινος), αλλά και χρόνια πολλά σε όλους γενικώς! Δεν το λέτε εσείς, της Παναγίας;

  25. konos said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά! Μήπως είναι το 12 Angry Men; Νοικοκύρευα τις ταινίες στο NAS χθες και έπεσα πάνω της…

  26. voulagx said

    #17: Η μηπως το Sleuth

  27. Πέπε said

    Εγώ λέω, Νίκο, να μην απαντάς αμέσως σε όλες τις απαντήσεις του κουιζ. Άσε να έχει λίγο τζόγο και για όσους μπουν αργότερα.

  28. Νέο Kid said

    Δεν πρέπει να είναι αυτή που έχει υπόψι ο Νικοκύρης, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι το «The thing” του Τζων Κάρπεντερ δεν είχε μνι ούτε για δείγμα! …

  29. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα και Χρόνια Πολλά!
    Χαρακτηριστικός Βάρναλης ,ως θαυμαστής του ωραίου φύλου —που έχει κι αυτός “την αγιάτρευτη κατάρα να του αρέσουν οι γυναίκες”, με ματιά που θαρρείς ότι προοικονομεί αυτή στο Nuovo Cinema Paradiso (1988) του Τορνατόρε και με λόγο προανακρούοντα εν μέρει την επωδό «Εγώ ξεδίπλωσα τα φύλλα της καρδιάς μου κι εσύ υπόγραψες σαν σταρ του σινεμά» του Ν.Ζιώγαλα..
    Άποψη σαφώς γυναικολατρική αλλά και μονόπλευρα ανδρική ως εκ τούτου, σε βαθμό που μοιάζει μάλλον όχι μόνο να μην αντιδιαστέλλεται στον “απαίσιο πανανδρισμό” που επικρατεί εκτός σινεμά, αλλά και να τον συμπληρώνει επαυξάνοντάς τον, αφού ως “οθόνης σκιά” προβάλλει τελικά μόνο κάθε σκηνοθετημένο θηλυκό είδωλο, πάσα πανανδρική (“που ανήκει «εξ ολοκλήρου» σε όλον τον κόσμο”) ψευδοερωμένη του φωτεινού πανιού.
    Από την άλλη πλευρά, αυτή του κοριτσιού που “Ο συμμαθητής της μοιάζει κάποιον γόη του σινεμά”, φαίνεται να καταθέτει εν ολίγοις την άποψή του ο Σαββόπουλος στο τραγούδι “Τα κορίτσια που πηγαίνουν δυο-δυο”(1966).
    Όπως και νά’ χει , κάθε μορφή τέχνης (της εβδόμης περιλαμβανομένης) ασκεί πάντα ένα είδος μαγείας που είναι όντως θαυμαστή μόνον εάν έχει διάρκεια., εάν δηλαδή μπορεί και να συνεχίζεται υγιής, αναλυμένη, λογικευμένη και απομαγευμένη ως φωτεινή καθαρτική ενέργεια που καταπολεμά “το σκοτάδι του δρόμου και της ψυχής” του φορέα της.
    Κάπως έτσι όπως υπονοεί και το Τετράστιχο 18 του Παλαμά:
    “Κι αν είναι τ’ άνθια εξωτικά, γοητευτικά στα θερμοκήπια / στο σινεμά ενθουσιασμοί και σεληνιασμοί στα ερείπια, –
    και τα στεφάνια για τα σπορτ και για το νου τα καταφρόνια,/ στην καθαρή ατμοσφαίρα ζουν τέχνη, ομορφιά, γερές, αιώνια. “

  30. Γιάννης Ιατρού said

    Να ευχηθώ κι εγώ τα χρόνια πολλά σε εορτάζουσες και εορτάζοντες, σχολιαστές και οικείους τους, συντασσόμενος πλήρως με τον Νίκο στο #5 🙂

    Πάω να διαβάσω το σημερινό😉 και τα υπόλοιπα σχόλια!

  31. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Καπραβέλος:Ἄς μήν θεοποιοῦμε τόν ἐμβολιασμό!

    https://www.in.gr/2021/08/15/greece/koronaios-protos-thanatos-pliros-emvoliasmenou-kai-xoris-ypokeimena-nosimata-sti-thessaloniki/

    (Τί σέ πότιζαν ὅλη νύχτα ἀγόρι μου καί σέ τρελάνανε; Ποῦ χάθηκαν ἐκεῖνα τά τρμολαγνικά σου;
    Μέ τί μοῦτρα θά βγῆς αὔριο καί πάλι στά κανάλια καί θά κοντραριστῆς μέ ἐκεῖνον τόν Πολιτικό Μηχανικό-10.000 κρούσματα! Ὅχι, 20.000. Καί γιατί νά μήν εἶναι 30.000;)

  32. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Χρόνια πολλά στις Μαρίες, Παναγιώτες (Γιώτες), Δέσποινες (;) και λοιπές εορτάζουσες και Παναγιώτηδες, Πάνους [με πεζά ή κεφαλαία 🙂 ] του ιστολογίου!
    —–
    Δεν ξέρω αν είναι το φόρτε του Κ. Βάρναλη τα ερωτικά… Θα περιμένουμε!
    Πάντως με εντυπωσίασε ως λέξη ο ‘πανανδρισμός’!
    —–
    Για το κουίζ: Νομίζω το ‘Men Without Women’ (1930) του Τζον Φορντ, που η δράση του εκτυλίσσεται μέσα σε υποβρύχιο.

  33. Νέο Kid said

    Το ανάποδο κουίζ , women only that is!, μού έρχονται μόνο ντι μπίτερε τραίνεν της Πέτρα φον Καντ του Φασμπίντερ. Ταινία για γερά νεύρα και ιώβειο υπομονή…

  34. Καλημέρα,
    Χρόνια καλά και πολλά σ’ αυτούς που γιορτάζουν. Και, όχι δεν έβαλα κανέναν Δέσποινο μέσα. Μαρίες, Δέσποινες, Παναγιώτες, Γιώτες από τα θηλυκά, Παναγιώτηδες και Πάνους (και μερίδα από Τάκηδες) από αρσενικά (μήπως να βάλω και κάναν Μάριο;) Νομίζω πως τα κάλυψα όλα!

    Για το χρονογράφημα δεν έχω να προσθέσω ή να αφαιρέσω τι!

  35. ΣΠ said

    Μια ταινία χωρίς καθόλου γυναίκες είναι σίγουρα Η μεγάλη απόδραση. Από τα trivia:
    John Sturges was reproached for not putting women in this story, because that could hurt the ticket sales. But Sturges insisted that there was no room for women in a POW camp story.

  36. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Ως προς το κουίζ, μπορεί να είναι κι αυτή που λέει ο Σταύρος στο 35, αν και έμμεσα είναι πολεμική.

    Εγω είχα στον νου μου το 12 Angry men, που αναφέρει το σχόλιο 25. Την ξαναείδα πρόσφατα και πρόσεξα ότι δεν υπάρχει πουθενά γυναίκα.

  37. ΣΠ said

    36
    Κι όμως υπάρχει στην αρχή της ταινίας, στο 0:50.
    https://mixdrop.co/f/tqae9q7av

  38. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ὅταν τελειώσετε μ’ αὐτό τό κουίζ, πέστε μας καί κανέναν τίτλο ταινίας ὅπου παίζουνε μόνο γυναῖκες. Θά μᾶς χρειαστῆ ἐκεῖ στήν Κόλαση, μέ τίς ψυχές τοῦ Βάρναλη, τοῦ Γς καί μυριάδων ἄλλων μερακλήδων πού πλήττουν βράζοντας ὅλη μέρα στά καζάνια… 🙂

  39. ΣΠ said

    33
    Σωστά. Μία άλλη είναι η The Women (1939) του Τζορτζ Κιούκορ, στην οποία δεν υπάρχει ούτε φωτογραφία άνδρα.

  40. Χαρούλα said

    Ευχές στους εδώ Μαρία, Παναγιώτη, Πάνο, και λοιπούς που ξεχνώ ή δεν ξέρω.
    Επίσης γιορτάζουν Παντάνασσα, Μαλαματένια, Σ-ο-υμέλα, Γεσθημανή και όλα τα Μαρ+κάτι( Γυναικεία τα περισσότερα φυσικά ).
    Όλοι γεροί, χαρούμενοι, ισορροπημένοι, δημιουργικοί. Και οι με τ´όνομα της μέρας, και οι χωρίς!

  41. ΚΩΣΤΑΣ said

    Στη σημερινή ανάρτηση.

    Δεν είναι και από τα καλύτερα ερωτικά του Βάρναλη. Ο Βάρναλης, κατά τα φημολογούμενα, ήταν μερακλής … νινάκιας 😉 … και καμουφλαρισμένα έγραφε και την ερωτική του βιογραφία. Μια σχετική ιστορία:

    Ο «γάτος Βάρναλης»…
    ……………………………..
    «Μια άλλη φορά, ο Βάρναλης που, καθώς είναι γνωστό, είχε την ικανότητα να ανακαλύπτει πού υπήρχε καλό βαρελίσιο κρασί, ξεκίνησε ένα βράδυ με τον μουσικό φίλο του Προκοπίου, για κάποια «εγγυημένη» ταβέρνα στην Πειραϊκή. Λίγο πριν φθάσουν εκεί συνάντησαν ένα νεογέννητο κλαψιάρικο γατάκι, που μπουσούλαγε στη μέση του δρόμου αναζητώντας προστασία… Ο Προκοπίου το λυπήθηκε -όπως αφηγήθηκε αργότερα ο Βάρναλης στον Αυγέρη- και το «μάζεψε». Το ‘βαλε στην τσέπη του αλλά ο Βάρναλης διαμαρτυρήθηκε: θα γυρίσω πίσω, απείλησε. Είναι δυνατόν να πάμε στην ταβέρνα με το γατί στην τσέπη; Αδύνατο… Μπρος στην απειλή αυτή, ο Προκοπίου αναγκάστηκε να το εγκαταλείψει στο ίδιο μέρος και -για να ολοκληρωθεί το ανέκδοτο- έτυχε στην επιστροφή να το βρουν πάλι εκεί, οπότε ο Προκοπίου το πήρε αυτή τη φορά μαζί του, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα στον Βάρναλη:
    — Ξέρεις, Κώστα, η μάνα μου αγαπάει πολύ αυτά τα ζωντανά κι έχουμε 12 γάτους στο σπίτι!
    — Τι λες αθεόφοβε;
    — Ναι. Και ξέρεις κάτι ακόμη;
    — Τι;
    — To πιο μικρό απ’ όλα τα γατιά είναι αρσενικό και το λέμε «Βάρναλη».
    — Και γιατί αυτή η τιμή σε μένα; ρώτησε με προφανή ειρωνεία ο ποιητής.
    — Γιατί, απλώς, είναι μόλις τριών μηνών και πασχίζει να «π…. » και τη μάνα του.» …

    https://anemourion.blogspot.com/2017/10/blog-post_136.html

  42. Νέο Kid said

    Νομίζω ότι στην μεγάλη απόδραση εμφανίζονται γυναίκες σε ρόλο κομπάρσου.

  43. venios said

    H ανταρσία του Κέιν έχει μόνο άντρες νομίζω

  44. ΓΤ said

    8@
    Προσυπογράφω. Κουραστικός φα_flat_άς

    41@
    Ευτυχώς που από το επεισόδιο στο λινκ με τη συνεσταλμένη ποιήτρια Αθανασία Μ. βλέπουμε πόσο μουρνταροχυδαιοπέφτουλας ήταν αυτός ο Βάρναλης

  45. ΣΠ said

    42
    Ναι, πράγματι. Μετά την απόδραση. Τελικά μόνο αυτά τα δύο που λέει ο Βουλάγξ στο 23 και στο 26, τα οποία έχουν μόνο δύο άνδρες ηθοποιούς.

  46. ΚΩΣΤΑΣ said

    44
    Χειρότερος και από τον Λιγν… και Φιλιπ… 😉

  47. Νέο Kid said

    45. Και το the Thing που έχει πολλούς άντρες ηθοποιούς .

  48. ΣΠ said

    47
    Και αυτό. Μόνο η φωνή του υπολογιστή είναι γυναικεία.

  49. ΓΤ said

    Έπεσε η Καμπούλ. Να δούμε τι θα καταλιμπάνουν οι Ταλιμπάν όποτε… φύγουν.

  50. Το αλσάκι του Πολυγώνου ήταν πιο βολικό τουλάχιστον από το πεδίο του Αρεως που είχε δρόμους, παγκάκια και κίνηση απ’ όσους έκοβαν δρόμο μέσα σ’ αυτό. Λογική επιλογή για μουρτντάρηδες το βράδυ και χαζογονείς το πρωϊ

  51. ΣΠ said

    Πέθανε στα 75 του ο Γκερντ Μίλερ.

  52. Χαρούλα said

    Αφού μετράμε και τις ταινίες με δύο μόνο ηθοποιούς, το τρένο της λύτρωσης.

    “the sunset limited”, εκπληκτικό δράμα δύο χαρακτήρων βασισμένο στις επιλογές που κάνουν οι άνθρωποι και επηρεάζουν τη ζωή τους για πάντα. Να συνεχίσουν να προσπαθούν ή να παραδοθούν στην απελπισία;
    Δυό πολύ διαφορετικοί άνδρες, ένας μαύρος, ο Μπλακ (Σάμιουελ Λ. Τζάκσον) με έναν λευκό, τον Γουάιτ (Τόμυ Λη Τζόουνς), τον οποίο σώζει από την απόπειρά του να αυτοκτονήσει πέφτοντας στις γραμμές του τραίνου Σάνσετ Λίμιτιντ.
    Μια λεκτική αντιπαράθεση φιλοσοφικού περιεχομένου. Μπορεί ο Μπλακ να πείσει τον Γουάιτ ότι η ζωή είναι πολύτιμη ώστε να μην αυτοκτονήσει στο The Sunset Limited;

    Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα!

  53. tryfev said

    Νίκο μου, έχω αναφερθεί κατ’επανάληψη, νομίζω όμως όχι από εδώ, στην αξέχαστη βραδιά που περάσαμε, ο νεότερος αδελφός μου κι εγώ, τη βραδιά της 3ης προς 4η Απριλίου 1967. Θυμάμαι με ακρίβεια την ημερομηνία γιατί εκείνη την ημέρα παραιτήθηκε η κυβέρνηση Παρασκευόπουλου και ανέλαβε Πρωθυπουργός ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος με εντολή διενέργειας εκλογών στις 28 Μαϊου 1967, οι οποίες ματαιώθηκαν λόγω του προδοτικού πραξικοπήματος των συνταγματαρχών.

    Τη βραδιά εκείνη έγινε στην ταβέρνα «Καλαμπόκα» ο Αποκριάτικος χορός του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου, του οποίου Πρόεδρος ήταν ο θείος μας Γιάννης Ευαγγελίδης, πρώην βουλευτής της ΕΔΑ και Διευθυντής της απογευματινής εφημερίδας της, «Δημοκρατική Αλλαγή», μέχρι τις 21 Απριλίου 1967 που η Χούντα έκλεισε την εφημερίδα και εκείνος οδηγήθηκε στη Γυάρο και στη συνέχεια στη Λέρο για τρία σχεδόν χρόνια.

    Ο θείος, λοιπόν, μας έβαλε να καθήσουμε στο τραπέζι του Κώστα Βάρναλη και της γυναίκας του Δώρας Μοάτσου-Βάρναλη.

    Δεν θα ξεχάσω όσο ζω, πώς μας φέρθηκε ο Βάρναλης. Ούτε παππούς μας να ήταν. Μας έδινε μεζέδες από το πιάτο του και μας έστελνε, με το στανιό σχεδόν, να ζητήσουμε από τα άγνωστα κορίτσια των κοντινών τραπεζιών να χορέψουν μαζί μας.

  54. voulagx said

    #43: (Α λα μανιερ ντε ΣΠ 🙂 )
    Στο 0:04 περιπου του βιντεο εμφανιζεται μια γυναικα στο βαθος.

  55. ΣΠ said

    54
    Υπάρχουν γυναικείοι ρόλοι στην ταινία https://www.imdb.com/title/tt0046816/

  56. voulagx said

    #55: Ωχ! Διύλισα τον κώνωπα και κατάπια την κάμηλο! 🙂

  57. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    37 Ωχ, την πάτησα!
    Αρα τα μόνα έγκυρα είναι 23,26 που έχουν μόνο δύο ρόλους, και το 47, αν κατάλαβα καλά.

    53 Τυχερέ Τρύφωνα

  58. Παναγιώτης Κ. said

    Να στείλω πρώτα τις ευχές μου στις εορτάζουσες και τους εορτάζοντες και να ευχαριστήσω για τις ευχές προς εμένα.
    ΚΩΣΤΑ (7) νοερά ανταποδίδω την χειραψία .
    Γιάννη (12) σε ευχαριστώ από καρδιάς για τις ευχές σου.
    Χαρούλα (40) να είσαι πάντα καλά.

  59. sarant said

    Παναγιώτη, σε ξέχασα! Συγγνώμη!
    Χρόνια σου πολλά!

  60. ΣΠ said

    57α
    Και το 52 της Χαρούλας επίσης με μόνο δύο ρόλους.

  61. ΧριστιανoΜπoλσεβίκoς said

    Χρόνια πολλά για τη μέρα. Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες.

  62. sarant said

    60 Σωστά, κι αυτό.

  63. Irresistible said

    1) Όταν ο Βάρναλης λέει «Το πάρκο του Πολυγώνου με την απέραντη έκτασή του και με τους αμέτρητους κρυψώνες του ήτανε το βασίλειο του Έρωτα και πολίτες του μονάχα οι νέοι. » δεν εννοεί το σημερινό μικροσκοπικό άλσος του Πολυγώνου, όπως νόμισαν κάποιοι αδαείς σχολιαστές (15,16 και 50). Εννοεί την τεράστια έκταση που σήμερα αποκαλούμε «Άλσος Βεΐκου» στο Γαλάτσι και ξεκινά από τα Τουρκοβούνια (Πολύγωνο) μέχρι το Γαλάτσι και την Καλογρέζα. Αυτό καταλάβαιναν και οι αναγνώστες της «Πρωΐας» τον Οκτώβρη του 1941 που γράφτηκε το χρονογράφημα. Αυτό καταλάβαιναν και όλοι οι Αθηναίοι επί 4ης Αυγούστου, όταν για πρώτη φορά διαμορφώθηκε στοιχειωδώς η εν λόγω περιοχή από το 1937 και μετά. Μέχρι τότε ήταν ένα πυκνό δάσος που απέφευγαν οι πάντες..

    Κάτι άλλο που δεν έγινε κατανοητό από τους αναγνώστες (ούτε κάν από τον επιμελητή του Βάρναλη κ. Σαραντάκο) είναι το εξής: Η εμμονή του Βάρναλη στο χρονογράφημα με τους γέρους που δεν μπορούν να ανεχτούν τα νεαρά ζευγάρια να φιλιούνται στις αμέτρητες κρυψώνες του Πάρκου Πολυγώνου οφείλεται στον περίφημο «Δράκο της Καλογρέζας», τον θρυλικό Δαμιανό Μαυρομμάτη (1904-1937) που στις αρχές του 1936 συνελήφθη για τον φόνο δύο παιδιών και αρκετών βιασμών στο Πάρκο του Πολυγώνου, μεταξύ Ομορφοκκλησιάς, Γαλατσίου και Τουρκοβουνίων.

    Η ιστορία του «Δράκου της Καλογρέζας» μονοπώλησε επί μήνες τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων με αποκορύφωμα τον Οκτώβριο του 1936 που καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά και πέθανε στην φυλακή στις αρχές του 1937. Ο Μεταξάς στα τέλη του 1936 αποφάσισε να διαμορφώσει το «Πάρκο του Πολυγώνου» ώστε να το χαίρονται οι Αθηναίοι. Και τότε ξέσπασε νέος καυγάς στις εφημερίδες, γιατί να δώσουμε τόσα λεφτά για την διαμόρφωση του «Πάρκου Πολυγώνου» αφού τελικά θα γίνει άντρο ανωμάλων, όπως ορθά υπαινίσσεται και ο κ. Gpoint στο σχόλιο 50

    2) Μού προξενεί μεγάλη κατάπληξη το γεγονός ότι επί 8 ώρες κάποιοι επιφανείς σχολιαστές (του κ. Σαραντάκου συμπεριλαμβανομένου) προσπαθούν να ξανα-ανακαλύψουν την Αμερική, τουτέστιν να βρούν σε ποιά ταινία του Χόλλυγουντ δεν υπάρχει γυναικείος λόγος. Κι αυτό διότι το Διαδίκτυο είναι γεμάτο με καταλόγους για τις 15 διασημότερες ταινίες του Χόλλυγουντ όπου παίζουν μόνο άντρες. Ιδού π.χ. ο πειστικότερος από αυτούς τους καταλόγους, όπου περιλαμβάνοναι και οι 3 ταινίες που πρότειναν οι 2 σχολιαστές και ο κ. Σαραντάκος

  64. venios said

    Είχα δει «το τέλος του ταξιδιού» στο θέατρο με το Μάνο Κατράκη, χωρίς γυναικες. Απ’ ότι ειδα στο διαδίκτυο, έχει γυριστεί και ομώνυμο έργο.

  65. Γιάννης Κουβάτσος said

    Το Πεδίον του Άρεως πρέπει να εννοεί ο Βάρναλης ως πάρκο του Πολυγώνου. Εκεί πήγαιναν τα ζευγαράκια, όπως και στο Ζάππειο αλλά και στον Λυκαβηττό και στου Φιλιπάππου. Σιγά μην ξενιτεύονταν στα δάση και στις ρεματιές του Βεΐκου. Όσο για τη δυσφορία των γέρων, είναι ολοφάνερο στο χρονογράφημα ότι οφείλεται στη ζήλεια των απόμαχων έναντι των εν ενεργεία. Ατιμία, στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων στην αρχαιότητα, στέρηση των ερωτικών δικαιωμάτων λόγω ανημπόριας των γέρων στο κείμενο. Από πού προκύπτει έστω και ο πιο ανεπαίσθητος υπαινιγμός για κινδύνους και δράκους της Καλογρέζας, Βάτμαν;

  66. Παναγιώτης Κ. said

    @59. Νίκο σε ευχαριστώ πολύ.

  67. sarant said

    65 Kι εγώ το σκέφτηκα αυτό, αλλά δεν θα έλεγε «Πεδίον του Άρεως»;

  68. ΣΠ said

    63-2
    Διαφορετικοί κανόνες από το κουίζ
    To qualify for the list, a film has to have no named or speaking female roles – extras in crowd scenes or allusions to unseen women are allowed as they (if anything) highlight a missed opportunity.

  69. Γιάννης Κουβάτσος said

    67: Πάντως, όλα Πεδίον του Άρεως δείχνουν ( απέραντη έκταση). Μαζί με το Ζάππειο ήταν οι δύο κύριοι τόποι περιπάτου και αναψυχής των παλαιότερων Αθηναίων.

  70. Costas Papathanasiou said

    Καλησπέρα.
    Για ταινίες μόνο με γυναίκες βλέπε στο https://en.wikipedia.org/wiki/Category:Films_featuring_an_all-female_cast (όπου παραδείγματα όπως “8 Women” του Οζόν) και υπέρ ειδωλοποίησης αυτών την ταινία(2002) Simone (:εκ του Sim-ulation One) του Andrew Niccol.
    Κλασική ταινία μόνο με δύο πρωταγωνιστές η “Hell in the Pacific”(1968) του John Boorman και με περισσότερους η “Man Friday”(1975, σενάριο: Adrian Mitchell, σκηνοθεσία :Jack Gold ) . Επίσης, της κατηγορίας “μόνον άντρες”, και η “Τhe Shawshank Redemption” (της οποίας όμως η φωνητική -τουλάχιστον- ανδροκρατία διακόπτεται ευφυώς από την Canzonetta sull’aria του Μοτσαρτ, βλ. https://www.youtube.com/watch?v=5Hfe_1Fny-Q )

  71. Το πεδίον του Αρεως είχε μέχρι το 65 τουλάχιστον κέντρα διασκέδασης, εκκλησίες, θερινά θέατρα, δρόμους και πλατείες γεμάτα κόσμο και ελάχιστα μέρη απομονωμένα που αν δεν το είχες πολυπερπατήσει δεν τα έβρισκες χωρίς τζι-πι-ες. Το αλσάκι δίπλα στην σχολή Ευελπίδων μια χαρά ήταν για «απομονώσεις»

  72. Χρόνια πολλά σε όλους και όλες. Μακάρι του χρόνου να περνάμε καλύτερες μέρες.

  73. Γιάννης Ιατρού said

    55: Βέβαια, π.χ. η May Wynn😍

  74. Γιάννης Ιατρού said

    Όλο και αποθρασύνεται ο λεγάμενος… (αδαείς σχολιαστές κλπ.). Όπου νά ΄ναι θα αναπτυχθεί πλήρως το φιλολογικό του ταλέντο😎

  75. sarant said

    72 Mακαρι….

    70 Στο Shawshank Redemption δεν εμφανίζεται η γυναίκα του κεντρικού ήρωα στην αρχή;

  76. Μόνο εγώ έχω την απορία ποιοι Αθηναίοι πήγαιναν σινεμά μέσα στην κατοχή;

  77. sarant said

    76 Όπως φαίνεται, πολλοί. Ο Βάρναλης έχει γράψει τουλάχιστον άλλο ένα με σκηνές από κατάμεστο θερινό σινεμά.

  78. Alexis said

    Τη βραδιά εκείνη έγινε στην ταβέρνα «Καλαμπόκα» ο Αποκριάτικος χορός του Ελληνοκουβανικού Συνδέσμου

    Μήπως κάνετε κάποιο λάθος ως προς το «Αποκριάτικος»;
    Γιατί στις 3 Απριλίου αποκλείεται να ήταν απόκριες.

    Κατά τ’ άλλα ωραία ιστορία, είστε τυχερός που γνωρίσατε από κοντά τον Βάρναλη…

  79. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είχα κι εγώ την απορία του Στάζιμπου με αφορμή χρονογραφήματα του Βάρναλη για τις ταβέρνες στην κατοχή. Ακούγοντας κατοχή οι νεότεροι σκεφτόμαστε μόνο εκτελέσεις και βασανιστήρια…Αλλά, όπως φαίνεται, η ζωή συνεχίζεται και υπό ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες, οι άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώσουν και να ξεδώσουν όπως μπορούν.

  80. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ίσα που προλαβαίνω εντός 15Αύγουστου να πω
    χρόνια πολλά Μαρία, Παναγιώτηδες και Πάνοι μας εδώ.

  81. Πέπε said

    76 κλπ:

    Ίσα ίσα, έχω ακούσει ότι μέσα στην πείνα της Κατοχής οι άνθρωποι πήγαιναν σινεμά για να βλέπουν να τρώνε ι ήρωες!

    Θα πει κανείς, μαζοχισμός… Κι όμως, αν το συγκρίνουμε με το να βλέπεις πορνό (πράγματα που θα προτιμούσες να κάνεις εσύ αλλά τελικά μόνο βλέπεις να τα κάνουν), βγ΄ζει κάποιο νόημα.

    Μάλιστα συγκεκριμένα έχω διαβάσει και κάποια ιστορία όπου στο έργο βγάλανε ένα ψωμί με τυρί και τρώγανε, και ο κόσμος γιουχάριζε: τι ‘ν’ αυτά ρε, βγάλτε κάνα φιλέτο! (…Κάπως έτσι, από μια απόμακρη ανάμνηση…)

  82. Πέπε said

    *οι* ήρωες

  83. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Όποιος λοιπόν έχει μέσα του την αγιάτρευτη κατάρα να του αρέσουν οι γυναίκες ως θέαμα
    αγιάτρευτη κατάρα! Βάρναλης και Κατράκης θα το λέγανε έτσι αυτό! Τώρα το «ως θέαμα» είναι λίγο κάπως 🙂
    Θυμήθηκα έναν παλιό μεγάλο φίλο, με αρκετή απόσταση ηλικίας μεταξύ μας,δικηγόρο με μεταπτυχιακή εξειδίκευση στην Εσπερία, (με επηρέασε στην επιλογή των σπουδών), που όμως κυρίως ασχολιόταν με την ποίηση, το δοκίμιο,τη μετάφραση και μετείχε και σε έκδοση λογοτεχνικού περιοδικού.
    Ε, απ αυτόν είχα ακούσει, κρυφακούσει θα πω αληθέστερα, μικρή και ανυποψίαστη, ότι βιαζόταν πότε θα περάσουν τα χρόνια, να γεράσει να πάψει να τον απασχολεί ο έρωτας για να είναι απερίσπαστος στα δοκίμια και τα λογοτεχνικομεταφραστικά του.
    Πικρή ειρωνία ότι πέθανε από καρδιά κάπου στα 51 – 52 του. Ένας άνθρωπος-κλαρί, που ξεχνούσε να φάει ψάχνοντας μια λέξη για να αποδώσει πληρέστερα αυτό που μετέφραζε.

  84. Alexis said

    Χρόνια πολλά και από μένα σε όλους τους εορτάζοντες, τον Παναγιώτη Κ., τον Πάνο με πεζά, τη Μαρία και όλους τους άλλους!

  85. sarant said

    83 A τον καημένο!

  86. ΣΠ said

    75β
    Πολύ καλά θυμάσαι. https://www.imdb.com/title/tt0111161/

  87. Alexis said

    Πέθανε σήμερα (χθες πλέον) ένας θρύλος του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και από τους μεγαλύτερος σκόρερ όλων των εποχών, ο Γερμανός Γκερντ Μίλερ.
    Παρ’ όλο που στο ποδόφαιρο οι Γερμανοί μου ήταν πάντα αντιπαθείς, ο Μίλερ ήταν ένας από τους ελάχιστους Γερμανούς ποδοσφαιριστές που θαύμαζα για την «ποδοσφαιρική ευφυΐα» του…

  88. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    83. Α! και θα γιόρταζε σήμερα ο Τάκης. Ας είναι ελαφρύ το χώμα του εκεί ψηλά στη μικρή του πατρίδα όπου κείτεται.

    Στο παραλίγο να γνωρίσω κι εγώ το Βάρναλη. Μεταπολίτευση πια με φουσκωμένα πανιά και στο γυμνάσιο η καινούργια φιλόλογος μας ξεκίνησε τη χρονιά με πλάνα συναντήσεων μας με ανθρώπους των γραμμάτων. Μια ομάδα θα πήγαινε στην Έλλη Αλεξίου, μια άλλη στην Ελένη Καζαντζάκη και η δική μου στον Βάρναλη. (Ό,τι και τους μαθαίναμε). Κανονίστηκε να τον συναντούσαμε κάπου αρχές Δεκεμβρίου αλλά ασθένησε, μπήκε στο νοσοκομείο και αναβλήθηκε (η καθηγήτρια μιλούσε με την γυναίκα που τον φρόντιζε ή με την κόρη του). Επέστρεψε σπίτι αλλά πριν να γίνει νέο ραντεβού σε πολύ λίγο ξανακύλησε και πέθανε. Πήγαμε λουλούδια στο λαϊκό προσκύνημά του στο παρεκκλήσι, αλλά στην κηδεία που έγινε πεζή ,με το φέρετρο στον ώμο νέων παιδιών, δεν πήγαμε, θα πρέπει να ήταν καθημερινή μέρα σε ώρα σχολείου;

  89. MA said

    Χρόνια πολλά και καλά στους εορτάζοντες και στις εορτάζουσες που είναι σίγουρα πιο πολλές. Και του χρόνου καλύτερα, δεν είναι και δύσκολο😊Ευχαριστώ στον Νικοκύρη για το ανάλαφρο ανάγνωσμα. Όσο για τις απορίες του Στάζυ και του Γ. Κουβάτσου, έχετε διαβάσει αυτό;
    «Ποντάροντας Στην Γερμανική Ρουλέτα
    Καζίνο και πράκτορες στην κατοχική Θεσσαλονίκη (1941- 44)» του Α. Βενιανάκη
    Να κόσμος στα καζίνα. Είχα σοκαριστεί!

  90. Παναγιώτης Κ. said

    @84. Ευχαριστώ πολύ.
    Σου εύχομαι να συνεχίσεις να καλλιεργείς τις ξεχωριστές ευαισθησίες σου!

  91. # 78

    Οπως συχνά η πρωτοχρονιάτικη πίττα κάποιων συλλόγων -που είναι τεταρτοπέμπτη επιλογή- κόβεται … Μάρτιο, έτσι είναι πιθανότατο ο αποκριάτικος χορός να δόθηκε Απρίλιο, ειδικά μια χρονιά που η Ελλάδα πολεμούσε στην Αλβανία από τον Νοέμβρη περίπου.

  92. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>ο σιγαλός αιγιαλός εγέλα, γάλα όλος και ακολούθησαν διάφορες παραλλαγές. Ίσως αξίζει να αφιερώσω άρθρο στο θέμα αυτό.
    Ναι, στις παρηχήσεις ! Όταν δροσίσει και γυρίσουν όλοι 🙂

  93. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>στο τέλος του χρόνου θα κυκλοφορήσει ένας ακόμα τόμος, που είναι σχεδόν έτοιμος, τα «Ερωτικά», δηλαδή 181 χρονογραφήματα του Βάρναλη για τον έρωτα και τη γυναίκα, για τις σχέσεις των δύο φύλων και την έγγαμη συμβίωση.
    Τί ωραία! Και σε ποιον δεν θ΄αρέσει ένα τέτοιο βιβλίο; Να είμαστε καλά, να ΄χουμε κατραπριγιώσει τον κορονιό, να τ΄απολαύσουμε και να το χαρίσουμε. Με το καλό!
    …………………………………………….
    10. Τζη Τώρα διάβασα το «Πρωινό» σου. Καλό είναι. Μα Αϊσε η αρραβωνιάρα; Τετοια ονόματα έχουν οι τσιγγανοπούλες; Μουσουλμανικά; Δεν ξέρω ούτε μία, εκτός από την …Ερατώ του Γκλέτσου 🙂 κι αυτές στα τραγούδια που τις λένε αλλιώς.

  94. # 93

    Ε, όνειρο ήτανε Εφη, έτσι μου ταίριασε ηχητικά. Με την (Κ)Ερατώ του Γκλέτσου μου θύμισες ένα απίστευτο συμβάν του κάποτε συζυγικού μου βίου : είχα πάει μόνος μου στο Γαλαξίδι για δυο-τρεις μέρες χειμώνα κι όταν γύρισα η πρώην μου που έβλεπε Γκλέτσο στην τιβί με ρώτησε πως πέρασα. Νέκρα είχε, της λέω, μόνο η Φαίη (Κοκκινοπούλου) κι έκανε βόλτες μόνη στην παραλία, πρόσθεσα για να την τσιγκλίσω. Εκείνη την στιγμή σε γκροπλαν βγαίνει η Φαίη στην οθόνη όπου έπαιζε την γυναίκα του Γκλέτσου (;) και λέει στην τηλεοπτική μάνα της με την οποίαν σχολίαζαν τις ατασθαλίες του Γκλέτσου «και γω, θα μπορούσα χθες με τον Γιώργο να κάνω ό,τι θέλω…» και βλέπω την πρώην μου θυμωμένη με κατακόκκινο πρόσωπο, λες και δεν ήταν ατάκα του σίριαλ !! Νευρικά γέλια εγώ κι άντε να με πιστέψει !

  95. sarant said

    88 Σε ώρα σχολείου ήταν η κηδεία του, γιατί θυμάμαι ότι σε κάποιο γυμνάσιο έπεσαν αποβολές όταν πήγαν μαθητές στην κηδεία.

    Η καθηγήτρια θα μιλούσε με την κυρία που τον φρόντιζε, αφού η (θετή) κόρη του ήταν τότε δέκα χρονών. Η κυρία ήταν η φυσική της μητέρα.

  96. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα!
    75-Ναι. “Άφωνες” γυναικείες παρουσίες υπάρχουν και σ’αυτή την ταινία (την οποία διέπει ο ανδρικός λόγος και τάξη και στη οποία προκρίνεται η μπεσαλίδικη ανιδιοτελής φιλία δύο φαινομενικά αντίθετων ανδρών), όπως είναι -νομίζω-και η στενογράφος στην αίθουσα του δικαστηρίου, η σύζυγος-μοιχαλίς που γίνεται καταδίκη αθώου αλλά και η Ρίτα Χέϊγουορθ ως «λύτρωση-έξοδος» (σα να λέμε “Εκ γυναικός τα χείρω. -Kαι εκ γυναικός τα κρείττω”).
    Κατά ντιπ « άντρες», όπως λεμε «(υπόδοχα νόσου)-λυσσάρικα σκυλιά», στο “Reservoir Dogs”

  97. Νίκος Κ. said

    Σχετικά με το «πάρκο του Πολυγώνου»:

    Από ότι διαβάζω (ΣΚΡΙΠ 10-01-1902) την εποχή εκείνη πρέπει να ήταν ονομασία που χρησιμοποιείτο (εναλλακτικά) για το Πεδίο του Άρεως

    https://ibb.co/6rWQN0c

  98. sarant said

    97 Α μπράβο, τότε κουμπώνει καλά!

  99. Νίκος Κ. said

    97 (συνέχεια)
    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=123&pageid=-1&id=4026&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=AAiASYASJASZASSASXAAgAScASXASdAAgASYASXASTASdASLAShASVASXASdAAi&CropPDF=0

  100. Γιάννης Ιατρού said

    97, 99: 👍👏 Α, μπράβο. γιατί υπάρχουν και πραγματικά αδαείς που ψάχνουν μόνο σε θολά νερά…

  101. # 97, 98

    Δεν ξέρω γιατί σας θέλγει τόσο η κοινή ονομασία αλλά όποιος διαβάσει προσεκτικά το μονόστηλο άλλα καταλαβαίνει…

    Αρχικά φαίνεται καθαρά πως προϋπάρχει το πάρκο του Πολυγώνου και υπάρχει μια ιδέα να δενδροφυτευθεί υο Πεδίο του Αρεως και να ενωθεί με το πάρκο του Πολυγώνου, η οποία απερρίφθη. Φυσικά κάποτε δημιουργήθηκε πάρκο στο Πεδίο του Αρεως αλλά εχωρίζετο από το άλσος Πολυγώνου και την Σχολή Ευελπίδων από την περιβόητη Αλάνα όπου γινότουσαν αγώνες ποδοσφαίρου σε κανονιές διαστάσεις σε τρία-τέσσερα γήπεδα , τοσο μεγάλη ήτανε και όπου έχει αγωνισθεί ο γράφων στις αρχές του 60. Σήμερα στον χώρο αυτόν έχει γίνει υπόγειος δρόμος, μια καφετέρια , πάρκιν και άλλα.
    Εξ άλλου θα ήταν τουλάχιστον περίεργο να λέγεται έστω κι συμπληρωματικώς το Πεδίο του Αρεως σαν Αλσος Πολυγώνου με σύνορα την Αλεξάνδρας και την Μαυροματαίων (σχεδόν Πατησίων για τους μη γνωρίζοντες) για όποιον έχει υπ’ όψιν του τα σύνορα του Πολυγώνου

  102. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ο Βάρναλης γράφει «για το πάρκο του Πολυγώνου με την απέραντη έκτασή του». Απέραντη έκτασή (για τα αθηναϊκά δεδομένα) στην περιοχή έχει μόνο το Πεδίον του Άρεως. Και προπολεμικά θα ήταν ακόμη περισσότερο εκτεταμένο, αφού, ως γνωστόν, του έχουν καταπατήσει αρκετά τετραγωνικά.
    Πιθανόν παλιά να το έλεγαν εναλλακτικά και πάρκο του Πολυγώνου, όμως φαίνεται στο λινκ του Νίκου Κ., παρόλο που όντως είναι εκτός των ορίων του σημερινού Πολυγώνου.

  103. Νίκος Κ. said

    @101

    Όταν την Ελλάδα την διοικούσε ο Βασιλεύς Γεώργιος Α από τον πύργο τον Κουκουβαγιών της Βαυαρίας, έβγαλε ένα φιρμάνι τότε, ΦΕΚ 201 την 27/7/1887 που το εντάσσει στο σχέδιο πόλεως το οποίο ρυθμίζει το χώρο του Πεδίου του Άρεως πάνω στο αντίστοιχο σχεδιάγραμμα με ερυθρές εστιγμένες γραμμές. Το σχεδιάγραμμα αυτό τότε δείχνει επακριβώς το χώρο του Π.Α ο οποίος αρχίζει από την Λεωφ. Πατησίων και τερματίζει εκεί ψηλά στο βουνό του Πολυγώνου.

    Δύο χρόνια αργότερα από τις τότε ληφθείσες διατυπώσεις με το υπ. αριθμ. φύλλο 229 της Εφημερίδας της κυβερνήσεως στις 10/12/1902 ο ίδιος Βασιλεύς Γεώργιος διορθώνει το προηγούμενο «ατόπημα» ( πλατεία Άρεως , άραγε τι θα μπορούσε κάποιος κακόβουλος να επικαλεσθεί πια ;;) , αφού η απόφαση του Βασιλιά είναι καταπέλτης. Συγκεκριμένα κηρύσσει δασωτέα την ανήκουσα στο Δημόσιο έκταση γνωστή υπό το όνομα έκταση πεδίο του Άρεως ή Πολύγωνο ένθα ευρίσκονται οι στρατώνες του Ιππικού και η Σχολή των Ευελπίδων εκ 476 στρεμμάτων και 800 τετ.μ, σύμφωνα με το ανάλογο προεκδοθέν διάγραμμα.

    • Στη πλατεία του ναού των Ταξιαρχών του Π.Α υπήρχε στημένη μια εξέδρα μουσικής σε σχήμα πολυγώνου, όπου παιάνιζε η φιλαρμονική. Από εκεί προήλθε και το όνομα της όμορης γειτονιάς «Πολύγωνο»
    https://www.oikologos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1405:0484&catid=78:city&Itemid=231

  104. Γιάννης Κουβάτσος said

    103: Είναι ξεκάθαρο πια, Νίκο, τι εννοεί ο Βάρναλης.

  105. Νίκος Κ. said

    104: Μήπως να τα λέγαμε πάρκο του Νότιου Πολύγωνου και του Βόρειου Πολύγωνου για να μην υπάρχει πρόβλημα; 🙂

  106. Γιάννης Ιατρού said

    103: εξαιρετική ανάλυση✔

  107. sarant said

    103 Mάλιστα, πολύ πειστικό.

  108. Γιάννης Κουβάτσος said

    105: Αν ήμουν τσιπροπροδότης, θα το έλεγα Δημοκρατία της Βόρειας Πολυγωνίας. Και θα πούλαγα και την καθιαυτού πολυγωνική γλώσσα.😉

  109. # 103

    (ταξίδευα γι αυτό κι άργησε η απάντηση και πρόλαβε να σχολιάσει ο γνωστός και συμπαθής Κουβάτσος νομίζοντας -ως συνήθως- πως ανακάλυψε το… Πολύγωνο !)

    Εξέδρα σε σχήμα πολυγώνου !!!! Θυμίζω πως και το ορθογώνιο και το τετράγωνο είναι πολύγωνα και κυκλική εξέδρα δεν υπάρχει. Νατσουλισμός μου μυρίζει άγρια…
    Για να μην παραπονιέσαι πάντως υπάρχει το αναφερόμενο στην ιστορία του κτιρίου της Σχολής Ευελπίδων : :
    «Στο βορειοδυτικό της όριο προς την πλευρά της Κυψέλης υπήρχε ο χείμαρρος Ελλοβόρος, ο οποίος οφείλει το όνομά του στο ομώνυμο δηλητηριώδες αλλά και με φαρμακευτικές ιδιότητες βότανο που κυριαρχούσε στις όχθες του.

    Στη δεκαετία του 1970 καλύφθηκε και είναι η σημερινή λεωφόρος Ευελπίδων. Ο οικισμός που αναπτύχθηκε και συνορεύει με τις περιοχές Γκύζη και Νέα Φιλοθέη ονομάζεται Πολύγωνο, που και αυτό επισκιάζεται από το τοπωνύμιο «Σχολή Ευελπίδων».Η επίσημη καταχώριση της συνοικίας αποδίδεται στην πολυγωνική εξέδρα που υπήρχε στα τέλη του 19ου αιώνα μπροστά στην είσοδο του κτιριακού συγκροτήματος προς την πλευρά του Πεδίου του Αρεως, η οποία φιλοξενούσε ορχήστρες σε γιορτές και αργίες.Ως τα τέλη του 19ου αιώνα το όριο του σχεδίου πόλης ήταν η σημερινή λεωφόρος Αλεξάνδρας!

    Επίσης ο Βάρναλης γράφει το 1941 και δεν νομίζω να χρησιμοποιεί ονομασίες του 1887 που μόλις είχε γεννηθεί στην Βουλγαρία !! Κι επειδή η σχολή θεμελιώθηκε το 1890 δεν μπορεί θάχε τελειώσει η κατασκευή 50 χρόνια μετά που έγραφε ο Βάρναλης.
    Την δεκαετία του 50 που από το μέσον της περπατούσα σ’ αυτές τις γειτονιές το Πολύγωνο ξεκινούσε πιο πάνω από την Σχολή όπου ήταν και τα προσφυγικά κτίσματα (τώρα μόνο απέναντι από το γήπεδο του ΠΑΟ έχουνε μείνει). Οπως έγραψα το πεδίον του Αρεως έσφυζε από κοσμική ζωή με το GreenPark και το Αλσος (;) όπου εμφανιζότανε ο Γ. Οικονομίδης, δεν είχε σχέση με το… Πολύγωνο
    Ισως το μόνο σημείο επαφής να ήταν τα πεύκα μετά τα βόρεια όρια του Πεδίου του Αρεως και δίπλα από το αναψυκτήριο Αλσος που πιθανότατα ανήκαν στο Δασος Πολυγώνου και αποκόπηκαν από αυτό με την δημιουργία της Σχολής Ευελπίδων, της Αλάνας και την προέκταση της Μουστοξύδη.

    Τέλος όλα οφείλονται στην λάθος έκφραση του Βάρναλη » Το πάρκο του Πολυγώνου με την απέραντη έκτασή του και με τους αμέτρητους κρυψώνες του ήτανε το βασίλειο του Έρωτα και πολίτες του μονάχα οι νέοι.» γιατι δεν είναι πάρκο αλλά δάσος Πολυγώνου με πραγματικά αμέτρητους κρυψώνες που είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να βρεθούν στο πάρκο του Πεδίου του Αρεως με τους φαρδείς δρόμους, τις πλατείες με τις λιμνίτσες κ.λ.π. και ΜΟΝΟ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ μπορεί να φαντάζεται αμέτρητους ανύπαρκτους κρυψώνες για ζευγαράκια.

  110. Πέπε said

    109

    > Θυμίζω πως και το ορθογώνιο και το τετράγωνο είναι πολύγωνα

    Μαθηματικά, ναι. Όχι όμως στην τρέχουσα γλώσσα.

    Έτσι κι αλλιώς, αν η ονομασία δεν προέρχεται από την εξέδρα, θα προέρχεται από κάτι άλλο που ήταν πολυγωνικού σχήματος. Αν ψάχναμε να βρούμε τι ήταν αυτό, δε θα αποκλείαμε εξ αρχής όλα τα τετράγωνα και τα ορθογώνια;

    Συγγνώμη, ήθελα να πω μόνο όλα τα ορθογώνια (τα τετράγωνα περιλαμβάνονται).

  111. Αγγελος said

    Σκέπτομαι μήπως η Σχολή των Ευελπίδων είχε κανένα πεδίο βολής εκεί κοντά, και αυτό είχε ονομαστεί Πολύγωνο, κατά το γαλλικό polygone de tir. Αλλωστε και το Πεδίο του Άρεως κατά μίμηση του Champ de Mars του Παρισιού ονομάστηκε έτσι.
    Οπωσδήποτε, για όλους τους Αθηναίους το Πολύγωνο βρισκόταν και βρίσκεται αρκετά πάνω από το Πεδίο του Άρεως, κοντά στη Σχολή Ευελπίδων, και την εποχή που γράφει ο Βάρναλης ήταν κυρίως προσφυγικά, ρέματα και δάσος (το δάσος υπάρχει και τώρα), ενώ το Πεδίο του Άρεως ήταν ήδη διαμορφωμένο σε πάρκο, με το άγαλμα του Κωνσταντίνου, την αλέα των Ηρώων του 1821 κλπ. Πήγαιναν βεβαίως κι εκεί ζευγαράκια, αλλά το βράδυ 🙂

  112. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Μεγάλωσα σε ένα οικισμό έξω από το Ναύπλιο, γνωστό ως Πολύγωνο (ο οικιστικός πυρήνας ήταν τα «Κουμπουραίικα», από το παρωνύμιο της οικογένειας Γεωργόπουλου, του εκ μητρός παππού μου).
    Χρόνια απορούσα για την προέλευση του τοπωνυμίου εκείνου του Ναυπλίου, καθώς και εκείνου των Αθηνών.
    Για την Αθήνα έχει γραφεί αφελώς ότι πήρε το όνομά του από μια πολύγωνη εξέδρα που στα χρόνια του Όθωνα, στο σημερινό Πεδίον Άρεως, παρά τον ναό των Ταξιαρχών, έπαιζε κάθε Κυριακή η στρατιωτική μπάντα.
    Μου τα χάλαγε όμως το γεγονός ότι τουλάχιστον έως το 1920 το τοπωνύμιο «Πολύγωνο» στην Αθήνα κάλυπτε το σημερινό Πεδίο του Άρεως, την παλαιά Σχολή Ευελπίδων και τμήμα της συνοικίας Γύζη (έως τον ναό του Αγίου Ελευθερίου).

    Τελικά με λίγο ψάξιμο και περισσότερη τύχη βρέθηκε η λύση! «Πολύγωνο» ήταν πεδίο βολής και ασκήσεων του Στρατού! (Polygon αγγλικά, Polygone γαλλικά, Poligono, ιταλικά)!
    https://www.argolikeseidhseis.gr/2019/07/blog-post_167.html

  113. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για το Πολύγωνο του Ναυπλίου, βλέπω να μνημονεύεται, από την Επανάσταση ακόμη
    «το πεδίον του Πολυγώνου», έξω από την πόλη

    Click to access 150-cf87cf81cf8ccebdceb9ceb1-ceb1cf80cf8c-cf84ceb7-cebdceb1cf85cf80cebbceb9ceb1cebaceae-ceb5cf80ceb1cebdceaccf83cf84ceb1cf83ceb7.pdf

  114. Δημήτρης Καραγιώργης said

    https://thesaurus.plus/related/polygon/shooting_range

  115. Αγγελος said

    Βάζε και τίποτε εισαγωγικά όταν παραθέτεις αλλουνού λόγια, ΕΦΗ²! Είπα κι εγώ με έκπληξη, προτού ανοίξω το λινκ, «καλά, θα μας βγει και Μωραΐτισσα η ΕΦΗ-ΕΦΗ;»

  116. sarant said

    109-112 Ο Βάρναλης γράφει μεν το 1941 αλλά επειδή είναι πια μεσήλικας, πάνω από 55, χρησιμοποιεί ορολογία της νιότης του, του 1910 ας πούμε.

  117. #116

    Νίκο το πιο πιθανό είναι να τα μπέρδεψε μια που έπινε και λιγουλάκι και δεν ήταν και τίποτε το συνταρακτικό το καθημερινό του χρονογράφημα, ρουτίνα ήταν για να το προσέξει ιδιαίτερ.

    Εννοείται πως η παραπομπή του # 103 είναι εντελώς αναξιόπιστη, μόνο από την εξέδρα στην εκκλησία που αναφέρει γιατί όποιος έχει δει τον χώρο δεν είναι αρκετόςγια εξέδρα και θεατές αντίθετα με την είσοδο της τότε σχολής Ευελπίδων. Εκπληξη πως την πάτησε στο σχόλιο 106 γνωστός για το κύρος του επιτελείιου του σχολιαστής (λατινιστί errare humanun est ) 🙂 🙂

    Ο πατέρας μου ήταν γεννημένος στην Αθήνα και τοπογράφος μηχανικός και είχε επαγγελματικούς χάρτες της Αθήνας και περιχώρων όταν είχε αναλάβει τα τοπογραφικά για την αποχέτευση της ΥΔΡΕΞ στις αρχές του 60. Τους είχα μελετήσει και δεν θυμάμαι να υπήρχε Πολύγωνο κάτω από την Σχολή Ευελπίδων

    Πιθανόν το πεδίο βολής που λέει η Εφη να ήταν ο χώρος που γνώρισα και περιέγραψα με την ονομασία Αλάνα ( # 101) φυσικά η επέκταση της Αθήνας θα το χρήστευσε, μάλλον με την μικρασιατική καταστροφή , τότε που κτίστηκαν τα προσφυγικά.

    Ο Αγγελος μίλησε την φωνή της λογικής «Οπωσδήποτε, για όλους τους Αθηναίους το Πολύγωνο βρισκόταν και βρίσκεται αρκετά πάνω από το Πεδίο του Άρεως» αν ο Βάρναλης ήταν Αθηναίος θα το ήξερε, αν δεν ήταν έκανε λάθος

  118. sarant said

    117 Γιώργο (και όσοι ακόμα παρακολουθούν).

    Βρήκα ένα άλλο κατοχικό χρονογράφημα του Βάρναλη που μιλάει για το «πάρκο του Πολυγώνου» και νομίζω ότι εννοεί το Πεδίον του Άρεως.

    Διάβασέ το. Λέει για παιδάκια, συνταξιούχους και ερωτευμενους, που κατακλύζουν το πάρκο, λέει για ανοιχτό ορίζοντα, για ερωτευμενους τη νύχτα:

    Το πάρκο του Πολυγώνου δεν είναι μονάχα το μεγαλύτερο κι ωραιότερο της Αθήνας, με τον πλέον ανοιχτό και πρόσχαρον ορίζοντα, αλλά είναι κι ο παράδεισος των νηπίων και… των συνταξιούχων. Περιττό να πούμε και των ερωτευμένων.
    Από πού ξεφυτρώνουνε κάθε μέρα και γεμίζουνε τους δρόμους και τα ξέφωτα του πάρκου τόσα κοπάδια… νεοσσών, που με την κρουσταλλένια αναβρυτή φωνή τους και με την ακούραστη τρεχάλα τους κάνουνε τον αέρα και τα τόξα των σιντριβανιών να τρικυμίζονται από χαρά κι ευτυχία; Αλλά κι από πού ξεφυτρώνουνε με τα κούφια τους μάγουλα, με τα πηγούνια φτασμένα στις μύτες και με τα… τέσσερα μάτια τους, τόσα σεβάσμια γεροντάκια και συμμαζεμένες γριούλες με μιαν εφημερίδα στο ένα χέρι και με το εισιτήριο του μεγάλου ταξιδιού στην τσέπη; Πειράζονται από τα ξεφωνητά και τα τρεχάματα των νηπίων και τα κοιτάνε με κάποια κακία, γιατί, τ’ αφιλότιμα, μόλις βγήκανε από τ’ αυγό, τρέχουνε να τους πάρουνε τη θέση, ενώ το άλλο τρένο θα περάσει πιθανόν μετά 80 ή 100 χρόνια!
    Ανάμεσα στα δυο αυτά έσχατα όρια της ζωής, την αφετηρία και το τέρμα, κυκλοφορεί –ποιος άλλος; –ο Έρως. Αλλ’ αυτουνού η βασιλεία αρχίζει μετά το σούρουπο. Οι άνθρωποι της δουλειάς: εργάτες και υπάλληλοι –όσοι κατοικούν πέρα από το Πολύγωνο, αυτοί είναι οι περαστικοί του πάρκου. Κι αν πέσουνε σε κανένα παγκάκι ν’ ανασάνουν και να ξαποστάσουν, φεύγουνε γρήγορα γρήγορα: δεν τους πιάνει η ώρα. Ενώ τα παιδάκια και οι παλίμπαιδες είναι έξω καιρού και τόπου.
    Τη νύχτα η σκηνοθεσία αλλάζει. Τα παιδιά και οι γέροι εξαφανίζονται. Και γεμίζει το πάρκο από ανθρώπους της μέσης ηλικίας και τάξεως, απ’ αυτούς που δουλεύουν όλη μέρα σε γραφεία, σε καταστήματα, σε δημόσιες υπηρεσίες, αλλά κι από νέους, που βρίσκουν εδώ το ιδανικό άσυλό τους. Γιατί παντού ο Έρως έχει στρώσει τα χρυσά φτερά του, για να κάθονται στα μαλακά οι… ψυχές!
    Αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο ρόδινα. Της νύχτας τη μακαριότητα την διακόπτει η σκνίπα, αυτή η άφαντη Εριννύς, που κυνηγάει τα γυμνά μπράτσα και τα πόδια και φαρμακώνει την καρδιά. Την ημέρα είναι η φλυαρία των γέρων, που άμα τύχεις καθισμένος κοντά τους θα σ’ αρπάξουν από το λαιμό και θα σε ξυρίσουν χωρίς σαπούνι, όσο να σε κάνουνε να πέσεις στη… λίμνη για να γλιτώσεις.

  119. Γιάννης Κουβάτσος said

    Παιδιά, μην το κουράζουμε, είναι ξεκάθαρο ότι πρόκειται για το Πεδίον του Άρεως. Υπάρχουν πολλά πάρκα με απέραντη έκταση (για Αθήνα πάντα) στην περιοχή; Η ισχυρογνωμοσύνη δεν παλεύεται με επιχειρήματα και είναι κάπως δύσκολο να αναστηθεί ο Βάρναλης, για να επιβεβαιώσει.

  120. # 118

    Νίκο, εγώ προσπαθώ με την λογική και όχι τα γραπτά γιατί τα γραπτά μένουν κι αν είναι λάθος γραμμένα διαιωνίζουν το λάθος, Είναι μέρη της γειτονιάς μου, ποτέ δεν έχω ακούσει καποιον να αποκαλεί το πεδίον του Αρεως σαν πάρκο Πολυγώνου. Αν ήταν παλιά ονομασία θα την ήξερα από τον πατέρα μου. Τώρα αν κάποιος θέλει να το αποκαλεί έτσι δικαίωμά του αλλά δεν θα το δεχτώ επειδή το λέει ο Βάρναλης γιατί και μια γιαγια από τα Εξάρχεια μπορεί να το έλεγε το πάρκο της Αθηνάς από το άγαλμα στην Λεωφ. Αλεξάνδρας ή το πάρκο του καβαλάρη από τον έφιππο Κων/νο πιο κάτω, ούτε αυτηνής θα το δεχτώ.

    Εγώ ξέρω Δάσος Πολυγώνου με δέντρα κι ερωτικές φωλιές και πεδίον του Αρεως ή σκέτο Πάρκο (δεν έχουμε Γκρην … Παρκ του Πολυγώνου αλλά σκέτο ) σαφώς ρυμοτομημένο, καλλιεργημένο, με εκκλησίες, θέατρα, αναψυκτήρια αλλά όχι ερωτικές φωλιές αν και εδώ ο Βάρναλης μάλλον τις εννοεί με την ηθική της εποχής του δλδ να της κρατάα το χέρι και να ορκίζεται ψευδώς την πίστην αιωνίαν

    Μου θυμίζει αυτούς που δεν είναι τουρίστες και λένε την Πανεπιστημίου Ελ.Βενιζέλου και την Πατησσίων 28ης Οκτωβρίου επειδή έτσι το γράφουν οι πινακίδες. Το 40 δεν είναι τόσο μακριά από το 50 για να αλλάξουν οι επικρατούσες ονομασίες, υπάρχει άλλος που να γράφει το πεδίον του Αρεως…πάρκο Πολυγώνου ;; (πάντως περισσότεροι θα λένε την Πανεπιστημίου Ελ. Βεν. )

  121. sarant said

    118 Γιώργο με τη λογική, η περιγραφη του «Πάρκου του Πολυγώνου» στο 118 ταιριάζει μόνο στο Πεδίον του Άρεως.
    Κατ’ εμέ, πρέπει να το έλεγαν και έτσι το 1900-1920 και ο Βάρναλης έτσι το έμαθε σαν ήρθε στην Αθήνα το 1902.

    Εικάζω πως αν ψάξουμε παλιές εφημερίδες θα βρούμε κι άλλες αναφορές.

  122. sarant said

    118-120-121

    Γιώργο, τελείωσε το θέμα. Βρηκα πρωτοσέλιδο του Εμπρός, Δεκέμβριο 1916, για το ανάθεμα στον Βενιζέλο, και λέει
    Το ανάθεμα του Βενιζέλου εις το Πολύγωνον

    Ξέρουμε όλοι ότι το ανάθεμα έγινε στο Πεδίον του Άρεως. Κλείνω τη βαλιτσα μου 🙂

    efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=108&pageid=-1&id=30064&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASYASEASZASSASXAAgASYASXASTASdASLASmASVASXASd&CropPDF=0

  123. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    122 Καλό δρόμο!
    Τώρα είναι εύκολο να βρεθεί μπόλικο υλικό 🙂
    «Η συγκέντρωση διήρκεσε από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ. Τα καταστήματα της πρωτεύουσας έκλεισαν ώστε οι πολίτες να μπορέσουν να αναθεματίσουν τον «προδότη» στο Πεδίο του Άρεως….»

    https://www.mixanitouxronou.gr/i-katara-tou-ethnikou-dichasmou-se-mia-fotografia-to-anathema-me-chiliades-petres-kata-tou-venizelou-ke-o-pirinos-logos-tou-archiepiskopou-giati-o-venizelos-arnithike-na-to-apomakrini/

  124. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ου με πείσεις καν με πείσης.😉

  125. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    120/122 Χαλάλι όμως, ήταν πολύ γόνιμη όλη η συζήτηση/αναζήτηση. Πολλά βγήκαν στο φως.

    «Η ειρωνεία της Ιστορίας είναι ότι οι πέτρες, που είχαν την κατάρα της Ιεράς Συνόδου το 1916, έγιναν οικοδομικά υλικά για την ανέγερση του μεγάλου Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου στου Γκύζη, ο οποίος και θεμελιώθηκε από τον ίδιο τον Ελευθέριο Βενιζέλο.»
    https://www.postmodern.gr/to-anathema-kata-venizeloy-sto-pedion-t/

  126. Nίκο, η περιγραφή του 118 ταιριάζει απόλυτα με το σημερινό πάρκο στο πεδίο του Αρεως. Από τα γραφόμενα συνάγεται πως η αδιαμόρφωτη περιοχή ονομαζόταν Πολύγωνο ή Πεδίον του Αρεως, αμφότερα από γαλλικές έλξεις, Με την διαμόρφωση της σχολής Ευελπίδων και του πάρκου, η μεν ονομασία Πολύγωνο αναφέρεται πλέον στην πάνω και δίπλα από την σχολή περιοχή όπου και το δασάκι, το δε πάρκο πήρε το όνομα Πεδίον του Αρεως ή και σκέτο Πάρκο
    Πάρκο του Πολυγώνου που γράφει ο Βάρναλης δεν φάνηκε πουθενά, είναι ίσως δικος του τρόπος για να περιγράψει την περιοχή, με κάτι τέτοια δικαιώνεται ο Νιόνιος που έγραψε » τη νύχτα αυτή εσύ την λες φωτιά, εγώ την λέω δέντρο»
    Αλλά ίναι νύχτα !!

  127. Γιάννης Ιατρού said

    Υπάρχει μιά αεροφωτογράφιση της Αθήνας του 1920, αρκετά λεπτομερής (για το εγχείρημα έχουν γραφτεί πολλά κι ενδιαφέροντα, αλλά αλλού το πάω😎):
    Λοιπόν, σε αυτή θα πρέπει να διακρίνεται η εξέδρα, περί ης ο λόγος (πολύγωνο). Μόλις ευκαιρήσω θα τον ψάξω, γιατί υποψιάζομαι σφόδρα πως η εξέδρα αυτή δεν ήταν κυριολεκτικά μπροστά από την εκκλησία, μιάς κι όπως γράφει ο Γιώργος ο χώρος πιθανώς να μην επαρκούσε κλπ. κλπ., αλλά να ήταν λίγο πιό πέρα, κάπου μεταξύ της εκκλησίας και της Σχολής Ευελπίδων. Άλλωστε η εκκλησία απέχει από την Σχολή Ευελπίδων λίγες εκατοντάδες μέτρα, οπότε χώρος υπήρχε, π.χ. στο ύψος που είναι το κέντρο «Άλσος» (που εμφανιζόταν παλιά ο Οικονομίδης).

    Επίσης βάζω και μιά άποψη της σημερινής κατάστασης, όπου σήμερα με «Πολύγωνο» αναφέρεται η περιοχή πάνω από την σχολή Ευελπίδων. Επίσης διακρίνεται και το σχετικό παρκάκι (που είναι τώρα τα δικαστήρια) και το οποίο πιό παλιά π[ολύ λίγο θα ξεχώριζε από το τμήμα που σήμερα αναφέρουμε σαν Πεδίον Άρεως.

  128. SteliosZ said

    Καλημέρα. Η εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, για το Πολύγωνο αναφέρει «Συνοικία των Αθηνών, άλλως καλούμενη Πεδίον Άρεως».
    «Ο χώρος ούτος, δισκευασθείς εις άλσος κατά την περίοδο 1936-1940, κατέστη ο δεύτερος πράσινος πνεύμων των Αθηνών».
    Νομίζω, ότι και αυτό συνηγορεί στο ότι ο Βάρναλης αναφέρεται στο (σημερινό) Πεδίο του Άρεως

  129. Νίκος Κ. said

    117: Ένας βασικός λόγος που βρήκα την αναφορά αξιόπιστη είναι ότι έχει και ΦΕΚ!
    Διαβάζουμε λοιπόν στο ΦΕΚ του 1902:

    «Κηρύσσομεν ως δασωτέα τα εξής εδάφη

    Εν τω νομώ Αττικής

    Την προς το βόρειον μέρος της πόλεως Αθηνών ανήκουσαν τω Δημοσίω έκτασιν γνωστήν υπό το όνομα «Πεδίον του Άρεως» ή «Πολύγωνον» ένθα ευρίσκονται οι στρατώνες του ιππικού και η Σχολή Ευελπίδωνεκ στρεμ. 476 και 800 τετργ. μ.

  130. sarant said

    128-129 Ωραία!

  131. # 127 τέλος

    Οχι Γιάννη

    το παρκάκι που δημιουργήθηκε με την υπογειοποίηση της προέκτασης Μουστοξύδη και την κατάργηση του γυμνού γηπέδου της Αλάνας ξεχώριζε καθαρά από το πάρκο του Π.τ.Α. από τον εναπομείναντα πευκώνα δίπλα στο «Αλσος» και τα άλλα λίγα πεύκα στην άλλη μεριά που υπάρχει ένα σχολείο που ήταν η συνέχεια του άλσους δίπλα στην σχολή Ευελπίδων και το οποίο υπάρχει ακόμα. Το σημερινο Π.τ.Α έχει συγκεκριμένα όρια που δεν περιλαμβάνουν αυτόν τον πευκώνα.
    Για μένα είναι φανερό πως μέχρι εκεί έφτανε το άλσος Πολυγώνου παλιά (γι αυτό και ζητήθηκε η επέκτασή του στον χώρο του σημερινού Π.τ.Α.που απερρίφθη σαν ασύμφορη οικονομικώς και προτιμήθηκε η λύση του πάρκου). Εππίσης πιθανότατα έγινε αποψίλωση μπροστά από την Σχολή Ευελπίδων όταν ιδρύθηκε και δημιουργήθηκε η αλάνα για τις τότε γυμναστικές ανάγκες των σπουδαστών της σχολής.
    Τώρα αν (πιθανότερον γιατί η ονομασία προϋπάρχει της…εξέδρας) υπήρχε εκεί πεδίο βολής αυτό θα έπρπε να ήταν στον νταμαροειδή λόφο πιο πάνω από την Σχολή Ευελπίδων, θέση που συμπίπτει και με το σημερινό Πολύγωνο.

    Γενικά η ονομασία του πάρκου σαν πάρκο Πολυγώνου είναι μια παραξενιά του Βάρναλη, δεν νομίζω άλλος να το ονόμαζε έτσι το 1940

  132. # 129

    Η αναξιοπιστία προκύπτει ΟΠΩΣ ΓΡΑΦΩ από την πολυγωνική εξέδρα μπροστά την εκκλησία που έδωσε το όνομά της στην περιοχή και που φυσικά είναι νατσουλισμός

    Γράφω : Εννοείται πως η παραπομπή του # 103 είναι εντελώς αναξιόπιστη, μόνο από την εξέδρα στην εκκλησία που αναφέρει γιατί όποιος έχει δει τον χώρο δεν είναι αρκετόςγια εξέδρα και θεατές αντίθετα με την είσοδο της τότε σχολής Ευελπίδων.

    Γράφει τίποτε τέτοιο το ΦΕΚ που έφερες σαν πειστήριο ή προσπαθείς να πείσεις όσους θέλουν να πεισθούν ;

    Καλή η αλληλεγγύη μα πιο αλή η αλήθεια, διάλογο με αλλ΄αντ΄άλλων μόνο οι πολιτικοί κάνουνε που δεν τους ενδιαφέρει η αλήθεια αλλά πως θα πείσουν να τους ψηφίσουν.

    Λυπάμαι

  133. Νίκος Κ. said

    129 Το θέμα μας δεν είναι πού ήταν η εξέδρα αλλά αν στις αρχές του 1900 το Πεδίο του Άρεως ονομαζόταν και Πολύγωνο. Και όπως φαίνεται και στο ΦΕΚ οι δύο ονομασίες ταυτίζονται

  134. Νίκος Κ. said

    133 ->132

  135. BLOG_OTI_NANAI said

    125: Πώς λέει ο συντάκτης ότι ο Άγ. Ελευθέριος Γκύζη χτίστηκε με τις πέτρες του αναθέματος του 1916, όταν σε ΦΕΚ του 1913 αναφέρεται ο ναός ως νεόδμητος και έλαβε έγκριση να γίνει ενοριακός ναός;
    Μήπως πρόκειται για ανέκδοτο / μύθο που κυκλοφόρησε αργότερα.

    Ο ναός αυτός, όπως βλέπω σε παλιά εκκλησιαστικά έντυπα, λεγόταν «Άγιος Ελευθέριος Άρεως»:

  136. BLOG_OTI_NANAI said

    Σε δύο αναφορές 1870 και 1882, λέει ότι το «πεδίον» ή «πλατεία» «του Άρεως» λεγόταν και «Πολύγωνο»:

  137. BLOG_OTI_NANAI said

    Σε άρθρο του 1909, στο οποίο διηγείται γεγονότα του 1833, δίνει στους αναγνώστες και τα δύο ονόματα:

  138. # 133

    Κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Οταν ήταν αδιαμόρφωτος χώρος είχε δυο ονομασίες από τα γαλλικά, Πολύγωνο και πεδίον του Αρεως, τα έγραψε και ο Αγγελος. Οταν έγινε η Σχολή Ευελπίδων η περιοχή πήρε το όνομά της και σαν Πολύγωνο ονομάσθηκαν τα προσφυγικά που κτίστηκαν κοντά της μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Οταν δημιουργήθηκε το πάρκο πιο κάτω πήρε το όνομα πεδίον του Αρεως.

    Το θέμα είναι το 1940 πως ονομαζότανε το πάρκο κι όχι πως ονομαζότανε η περιοχή το 1900 που ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΑΝ ΠΑΡΚΟ !!

    Γιατί ο Βάρναλης γράφει «Πάρκο του Πολυγώνου» δεν γράφει «Πολύγωνο’

    Ε η λογική λέει πως όταν δεν υπήρχε πάρκο δεν υπήρχε και ονομασία «Πάρκο του Πολυγώνου», είναι μια παραξενιά του Βάρναλη. Από τότε που έγινε λέγεται πεδίον του Αρεως ή και σκέτο Πάρκο

    Κοίταξε παλιά η Ιτέα λεγότανε Σκάλα (και το Γαλαξίδι, Χάλειον) Αν ζητήσεις σήμερα το λιμεναρχείο…Σκάλας ή το Μουσείο του Χαλείου επειδή έτσι λεγότουσαν κάποτε μαλλον θα σε πάρουν για…παράξενο.

    Σκέφτομαι μήπως ο Βάρναλης ήταν ΠΑΟΚτσής και ήθεε να αποφύγει το αντιπαθέστατο όνομα του Αρη… 🙂 🙂

  139. ΣΠ said

    Παρακολούθησα όλη την συζήτηση και νομίζω ότι είναι σαφές ότι ο Βάρναλης, όταν γράφει «το πάρκο του Πολυγώνου», εννοεί το πάρκο του Πεδίου του Άρεως. Δεν ξέρω πότε έγινε η αλλαγή της ονομασίας αλλά ο Βάρναλης, ως παλαιότερος, είχε μείνει στην παλιά,

  140. Γιάννης Κουβάτσος said

    Τουλάχιστον ο Βάτμαν, όταν αντιλαμβάνεται ότι έκανε «πατάτα» (όπως σ’ αυτήν την ανάρτηση, ή το παραδέχεται ή κάνει την πάπια. Δεν μας πρήζει με την ξεροκεφαλιά του. Γι’ αυτό λέω ότι υπάρχουν και χειρότεροι.

  141. ΚΩΣΤΑΣ said

    140 🤣

    Αρχίζω να αμφιβάλω και για τις απόψεις του Γιώργου Κ. από την ώρα που δήλωσε μπαοκτσής!!! Καλός ο ΠΑΟΚ αλλά μια μερίδα μπαοκτσήδων… 😉

  142. Ρε Κουβάτσε …η οξυδέρκειά σου αρκεί, μην σπαταλιέσαι και είσαι δείγμα χωρίς καλούπι για αντικατάσταση…

  143. # 139

    Είναι όντως σαφές ότι ο Βάρναλης, όταν γράφει «το πάρκο του Πολυγώνου», εννοεί το πάρκο του Πεδίου του Άρεως μετά από όσα γράφτηκαν.
    Ο Βάρναλης όμως δεν «έμεινε στην παλιά ονομασία» γιατί ποτέ δεν φαίνεται να υπήρξε ονομασία «πάρκο Πολυγώνου» απλά έφιαξε μια δική του όπως κάνουν μερικές φορές κάποιοι και λογικά νόμισα πως εννοούσε το δασάκι δίπλα στην σχολή Ευελπίδων.
    Οταν έγινε το πάρκο η ονομασία Πολύγωνο είχε περιορισθεί στην περιοχή πάνω από τη σχολή Ευελπίδων , όπως και σήμερα. Στο # 109 αντιγράφω από την ιστορία του κτιρίου της Σχολής Ευελπίδων και φαίνεται καθαρά μετά την ίδρυση της σχολής (περί το 1890) τι ονομάσθηκε Πολύγωνο και τι σχέση έχει με το πάρκο στο πεδίο του Αρεως. Απάντηση : καμία. Τώρα αν ο Βάρναλης σαν μαρξιστής έκανε διαλεκτικά άλματα στις ονομασίες είναι άλλου παπά ευαγγέλια.
    Ενα καλό που προέκυψε ήταν πως μάθαμε από Εφη-εφη αι Αγγελο [πως προέκυψε η ονομασία Πολύγωνο

  144. sarant said

    143 Μην είσαι τόσο βέβαιος πως δεν υπήρχε ονομασία «Πάρκο του Πολυγώνου» το 1910.

  145. ΓιώργοςΜ said

    144 Πολύ συχνά οι παλιές ονομασίες επιμένουν για χρόνια. Θα έλεγα για μια γενιά τουλάχιστον, συχνά και περισσότερο. Αρκεί να θυμηθούμε την Πανεπιστήμιου και την Πειραιώς, που ξεπέρασαν αυτό το χρονικό όριο, ή τα ονόματα χωριών που εξελληνίστηκαν αλλά ακόμα λέγονται από τους παλιούς ως κύρια. Το Ασμήνιο και το Αρτεμίσιο, που η φωτιά έφερε στο προσκήνιο, αν και μετονομάστηκαν από τη δεκαετία του 20 ή του 30, οι μεγαλύτεροι ακόμη Ποτόκι και Κουρμπάτσι τα λένε.

  146. ΣΠ said

    Να επισημάνω ότι ο Βάρναλης δεν γράφει Πάρκο Πολυγώνου, οπότε θα ήταν ολόκληρο ονομασία, αλλά το πάρκο του Πολυγώνου, δηλαδή το πάρκο που βρίσκεται στο Πολύγωνο, οπότε μόνο το Πολύγωνο το θεωρεί ονομασία.

  147. BLOG_OTI_NANAI said

    Λεξικό Ηλίου 1955 και σχολικό βιβλίο 1923:

  148. sarant said

    147 Νομίζω όμως ότι το λεξικό σφάλλει ως προς τον τόπο εκτέλεσης των καταχραστών επί Πάγκαλου.

  149. BLOG_OTI_NANAI said

    148: Βλέπω κάπου ότι στις 26 ή 27 Νοέμβρη του 1925:

    «στη θέση «Τσακός» κοντά στο Γουδί απαγχονίστηκαν οι καταδικασθέντες σε θάνατο καταχραστές του Δημοσίου, ανώτεροι αξωματικοί Δ. Δρακάτος και Γ Ζαφειρόπουλος»

  150. Γιάννης Ιατρού said

    148: συνήθως αυτά γίνονταν στου Γουδή, δίπλα στο νοσοκομείο «Σωτηρία»

  151. Γιάννης Ιατρού said

    148: α, τώρα το είδα, https://sarantakos.wordpress.com/2012/04/29/agxoni/ 🙂 Εμ…

  152. #143

    Νίκο, μα δεν υπήρχε πάρκο, δάσος ήτανε στον χώρο που έγινε ηΣχολή Ευελπίδων. Το ΠΑΡΚΟ πεδίον του Αρεως έγινε επι Μεταξά όχι από το 1910 για να υπάρχε η ονομασία που «θυμότανε» ο Βάρναλης.
    Αλλά κι αν δεχθούμε πως ονόμαζαν το δάσος πάρκο δεν ήταν σίγουρα στην θέση που είναι σήμερα το πεδίον του Αρεως, δεν νομίζω πως αμφισβητείται αυτό

    Αρα ο Βάρναλης ή άλλο εννοεί (το μικρό πλάι στην σχολή Ευελπίδων) ή το ονομάζει λάθος(αυτό που έγραψα παραξενιά)

  153. # 146

    Να λέει Πολύγωνο την γωνία Αλεξάνδρας και Μαυροματαίων το 1940 δεν στέκει, η ονομασία Πολύγωνο χαρακτήριζε την πάνω από την σχολή Ευελπίδων περιοχή περίπου από το 1930 (πηγή η ιστορία του κτηρίου της Ευελπίδων # 109)

  154. # 147

    Αναγκάζομαι να γράψω το προφανές πως πριν κατασκευασθεί το Παρκο δλδ μεταξύ 35-40 δεν έχει νόημα να συζητάμε για την ονομασία του πάρκου.
    Για τις ονομασίες της περιοχής το έχουμε εξαντλήσει αρχικά υπήρχαν και οι δυο ονομασίες με την κατασκευή της σχολής Ευελπίδων και μετά με τα προσφυγικά οικήματα των μικρασιατών και την επέταση της Αθήνας τα πράγματα άλλαξαν.

    Μπλογκ όταν έχει εκδοθεί το 23 τα στοιχεία που γράφει είναι λογικά προ αρκετών ετών και κάπου αλλού σφάλλει

  155. sarant said

    151 Ναι, αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: