Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Ένα κουνούπι στον καναπέ μου

Posted by sarant στο 14 Μαρτίου, 2012


Το κουνούπι είναι μικρό, δεν φαίνεται στη φωτογραφία

Τι κάνει ένα κουνούπι πάνω στον καναπέ; Μπορούμε να βρούμε πολλές απαντήσεις σ’ αυτή τη μάλλον απροσδόκητη ερώτηση, αλλά εγώ θα δώσω μια απάντηση γλωσσική, αφού γλωσσικό ιστολόγιο είμαστε. Λοιπόν, το κουνούπι πάνω στον καναπέ συμπληρώνει το δίπολο δανείου-αντιδανείου, αντιπροσωπεύει την αρχή της ετυμολογικής αλυσίδας που οδηγεί από τη Μέση Ανατολή της αρχαιότητας στα σαλόνια και τα καθιστικά των διαμερισμάτων στις μεγαλουπόλεις του δυτικού κόσμου σήμερα. Μπερδεμένο; Να τα πάρουμε με τη σειρά.

Ο καναπές που έχουμε στο σαλόνι μας, αγορασμένος από επιπλάδικο ή από μεγάλο κατάστημα τύπου ΙΚΕΑ, ή κληρονομιά από τους γονείς μας, μπορεί να είναι κατασκευασμένος εγχώρια, μπορεί να είναι και εισαγωγή. Όμως ο καναπές σαν λέξη είναι σίγουρα εισαγωγή, και μάλιστα από τη Γαλλία, αφού τη δανειστήκαμε από το γαλλικό canapé.

Από τα γαλλικά την πήραν και οι άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες (ιταλικά, ισπανικά), ενώ στα αγγλικά χρησιμοποιούνται συνήθως οι λέξεις couch ή sofa (που είναι τούρκικη, και την έχουμε κι εμείς: σοφάς). Βέβαια, στα ελληνικά σοφάς δεν είναι μόνο ένα είδος καναπέ αλλά και ένας χώρος, στο εσωτερικό δωματίου, με υπερυψωμένο δάπεδο, που προορίζεται για κατάκλιση. Αλλά ξεστρατίζω και δεν κάνει, προς το παρόν πρέπει να ξεδιαλύνουμε τη διαδρομή που μας έφερε από το αρχαίο κουνούπι στον μοντέρνο καναπέ, ετυμολογικά εννοώ.

Το σχέση έχει άραγε ο καναπές με τo κoυνoύπι, τoν κώνωπα; Ανάκλιντρα παρόμoια με τoυς σημερινoύς καναπέδες είχαν και oι αρχαίoι. Στα μέρη τα ζεστά, τo καλoκαίρι τα σκεπάζανε με ένα ύφασμα λεπτό, για να μην τoυς ενoχλoύν τα κoυνoύπια. Αυτό τo ύφασμα, τo λέγαν κωνωπείoν, κoυνoυπιέρα πoυ θα λέγαμε σήμερα. Στην Π. Διαθήκη διαβάζoυμε ότι η Ιουδήθ, όταν έσφαξε τον Ολοφέρνη, «αφείλε τo κωνωπείον από των στύλων«, δηλαδή «έβγαλε την κoυνoυπιέρα από τoυς στύλoυς» (Ioυδήθ 13.9) και μετά πήγε το ύφασμα στους συντρόφους της, μαζί με το κεφάλι του σφαγμένου. Να πω εδώ ότι σε άλλες εκδόσεις της ΠΔιαθήκης έχει κωνωπείον και σε άλλες «κωνώπιον», γραφή που δέχεται, π.χ. το TLG και γενικά οι νεότερες πηγές· και βέβαια, κωνώπιον είναι επίσης το υποκοριστικό του κώνωπα, άρα το κουνουπάκι, αλλά εδώ είναι σαφές ότι πρόκειται για ύφασμα.

Το κωνώπιον ή κωνωπείον, η κουνουπιέρα, πέρασε και στα λατινικά, ως conopeum ή conopium, με τη σημασία της κουνουπιέρας και του επίπλου που είναι περιτριγυρισμένο με κουνουπιέρα, και από εκεί στα μεσαιωνικά γαλλικά ως conopé. Φτάνοντας στα γαλλικά, άρχισε να δηλώνει  τo έπιπλo και μόνo, κι ας ήταν ξεσκέπαστo. Κι έτσι πρoέκυψε o καναπές, ή μάλλον ο canapé, που μαρτυρείται στα γαλλικά από τον 17ο αιώνα.

Ο καναπές είναι από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αντιδανείων, όπως λέμε τις λέξεις που μπαίνουν ως δάνεια σε μια γλώσσα αλλά έχουν την απώτερη καταγωγή τους σε αλλη, παλαιότερη λέξη της γλώσσας προορισμού. Αντιδάνεια υπάρχουν σε όλες τις γλώσσες, π.χ. το budget στα γαλλικά είναι αντιδάνειο από τ’ αγγλικά, αλλά στα ελληνικά είναι πάρα πολλά λόγω της μακραίωνης ιστορίας της γλώσσας και των πολλών επαφών της με άλλες. Βέβαια, έτσι θεωρούμε ότι η ελληνική είναι μία, ένα θέμα στο οποίο η απόφαση είναι πολιτική περισσότερο παρά γλωσσική, αλλά αυτό προς το παρόν ας το προσπεράσουμε. Έτσι κι αλλιώς, τα αντιδάνεια μπορεί κανείς να τα μελετήσει με σκοπό να «επαναπατρίσει» λέξεις και να ξαναδώσει διαπιστευτήρια ελληνικότητας και κλασικού κάλλους στον καναπέ, το πέναλτι ή το μπάνιο, μπορεί όμως και να τα δει σαν ένα γοητευτικό ταξίδι λέξεων, σαν μια δοσοληψία ανάμεσα σε γλώσσες και πολιτισμούς απ’ όπου και τα δυο μέρη βγαίνουν εμπλουτισμένα -σαν μια μελέτη του πώς σκέφτηκαν οι άνθρωποι πριν από αιώνες, τιμώντας όλους τους εμπόρους, τους τεχνίτες, τους ναυτικούς, τους πραματευτάδες, τους λαθρομετανάστες χάρη στους οποίους, μέσα στους αιώνες, μπολιάστηκε η μια γλώσσα με λέξεις της άλλης. Και άλλωστε η ελληνική αρχική λέξη του αντιδανείου σπανίως είναι η πρώτη αρχή. Ο κώνωψ, που είναι η «αρχή» της αντιδανειακής αλυσίδας του καναπέ, είναι με τη σειρά του δάνειο από τα αιγυπτιακά (hnms = μύγα, κουνούπι), ίσως με επίδρ. της λ. κώνος.

Στα ελληνικά πρέπει να ήρθε η λέξη στα μέσα ή στα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά ομολογώ ότι δεν το έχω ψάξει. Στο ποίημα Ο ήλιος του απογεύματος (1919), ο Καβάφης θυμάται την κάμαρη όπου συναντούσε το αγαπημένο του πρόσωπο:

A η κάμαρη αυτή, τι γνώριμη που είναι.

Κοντά στην πόρτα εδώ ήταν ο καναπές,
κι εμπρός του ένα τουρκικό χαλί·

Ο καναπές πάντως μπήκε στη ζωή μας για τα καλά τις τελευταίες δεκαετίες, ενώ έχει αποκτήσει και μεταφορικές σημασίες. Μια απ’ αυτές, το καναπεδάκι, το ορεκτικό με βουτυρωμένες φετίτσες ψωμί που πάνω τους κάθεται ένα μεζεδάκι, ζαμπόν ας πούμε ή τυρί ή σολομός ή ό,τι άλλο σκεφτεί η φαντασία του οικοδεσπότη. Στις φιλικές συγκεντρώσεις σε σπίτια, πολλοί κάθονται σε καναπέδες μασουλώντας καναπεδάκια, λογοπαίγνιο που είναι καλύτερο στα γαλλικά όπου χρησιμοποιείται η ίδια λέξη (canapé) και για το έπιπλο και για το ορεκτικό, σημασία που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα και που έχει περάσει και στα αγγλικά.

(Μια άλλη σημασία της λέξης καναπέ έχουμε στο μπριτζ: είναι το αγοραστικό σύστημα στο οποίο αγοράζεις πρώτα το κοντό σου χρώμα και μετά το μακρύ, και όχι πρώτα το μακρύ όπως στα περισσότερα διαδεδομένα συστήματα. Με συστήματα καναπέ μεγαλούργησαν οι Ιταλοί της χρυσής εποχής 1957-1968, αλλά αυτοί ήταν μάστορες που θα θριάμβευαν με οποιοδήποτε σύστημα).

Ο σημερινός άνθρωπος περνάει πολλές ώρες στη ζωή του καθισμένος ή καθηλωμένος στον καναπέ, μπροστά στην ανοιχτή τηλεόραση, γι’ αυτό και η λέξη «καναπές» έχει γίνει τα τελευταία χρόνια (πόσα άραγε; δεκαπέντε; ) δηλωτική της παθητικότητας· αυτός που κάθεται στον καναπέ είναι ο παθητικός θεατής των εξελίξεων, είτε βολεμένος είτε υπερβολικά νωθρός για να αντιδράσει. Λέγεται και μονολεκτικά, καναπεδάτος ή καναπεδάκιας. Κάτι παρόμοιο ισχύει και στα αμερικάνικα, όπου ο καναπεδάτος λέγεται couch potato (είπαμε, couch είναι ο καναπές), όρος που πλάστηκε στη δεκαετία του 1970. Για πολύ βαριές περιπτώσεις, λέμε ότι «έχει βγάλει ρίζες στον καναπέ».

Είναι και πείραγμα μεταξύ οπαδών αντίπαλων ομάδων, όταν η μία προχωράει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις ποδοσφαίρου και η άλλη αποκλείεται, ότι «εσείς θα μας βλέπετε από τον καναπέ». Και, «μιλάνε όλοι, μιλάνε και οι καναπέδες», και άλλα πολλά όσα σκαρφίζεται η οπαδική κακεντρέχεια για να πικάρει τον αντίπαλο, γιατί ποιο το όφελος να νικάει η ομάδα σου αν δεν έχεις έναν αντίθετο να τον δουλέψεις;

Αλλά ας γυρίσουμε στον καναπέ. Λέμε λοιπόν πως ο παθητικός θεατής είναι καθηλωμένος στον καναπέ, γι’ αυτό και λένε π.χ. για επαναστάτες του καναπέ, ή την Ελλάδα του καναπέ, μερικοί μάλιστα αντιδιαστέλλουν την Ισλανδία ή την Ισπανία, όπου οι πολίτες εξεγείρονται και διεκδικούν, ενώ εδώ είμαστε όλοι (λένε) αποχαυνωμένοι στον καναπέ, συμπεριλαμβανομένου εκείνου που μιλάει για καναπέδες.

Η σημασία αυτή της λέξης καναπές δεν νομίζω πως έχει λεξικογραφηθεί, εκτός βέβαια από το φοβερό slang.gr που έχει τα πάντα ή σχεδόν τα πάντα, είναι πάντως αρκετά διαδεδομένη. Μέχρι και σύνθημα σε τοίχο υπάρχει, «Ο καναπές σου, η συνενοχή σου».

Μια ειρωνική φράση, αρκετά καινούργια, είναι η «επί του καναπέως», που, όπως λέει το σχετικό λήμμα του σλανγκρ, μπορεί να σημαίνει απλώς «πάνω στον καναπέ», μπορεί να είναι δηλωτική απραξίας, μπορεί να έχει την αθλητική σημασία που είπαμε πιο πάνω, μπορεί να είναι και ερωτικό υπονοούμενο.

Τα παιδιά του σλανγκρ γράφουν «καναπέος», και έχουν επιχειρήματα γι’ αυτή τη γραφή, αλλά νομίζω πως είναι προτιμότερο να γράφουμε «του καναπέως», ιδίως αν σκεφτούμε ότι ο αρχαίος ήρωας Καναπεύς ήταν ένας από τους Επτά επί Θήβας, που προς τιμή του υπάρχει και η οδός Καναπέως στον Κολωνό (βέβαια, τα τελευταία χρόνια, καθώς με την επιβολή του μονοτονικού έχει αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος που μας συνδέει με τα τρισχιλιετή νάματα, το όνομα του ήρωα έχει παραφθαρεί σε Καπανεύς, οδός Καπανέως).

Σε κάποιο ιστολόγιο διάβασα και μιαν Απολογία του καναπέ, όπου τονίζεται:

Το θέμα είναι βεβαίως, ότι «καναπές» σημαίνει στις μέρες μας… εφησυχασμός, αδιαφορία, μακαριότητα, τζάμπα μαγκιά και πολυλογία εκ του ασφαλούς. Σημαίνει απλά τη λατρεία της ατομικότητας που οδηγεί τον καθένα και την καθεμιά στο οικείο λαγούμι. Τη διάλυση της εμπιστοσύνης στις συλλογικότητες, τον εγκλεισμό στους βολικούς για το νεοφιλελευθερισμό «ατομικούς παραδείσους», που σιγά μην υπάρχουν. Έτσι είναι.

Είναι έτσι; Δεν ξέρω. Έχει κι ένα δίκιο με το μέρος του ο εξουθενωμένος βιοπαλαιστής του καναπέ. Είναι όμως κι εκείνο το ετυμολογικό κουνούπι, που μπορεί να τον τσιμπήσει και να τον κάνει να σηκωθεί από τον καναπέ. Ή όχι;

(Υστερόγραφο: Για να μη βρούμε κανένα μπελά, ας σημειωθεί ότι η παράγραφος στην οποία εμφανίζεται ο ήρωας Καναπεύς είναι ειρωνική· Καπανέα τον έλεγαν, αλλά πάνε εικοσπέντε χρόνια που δεν έχω κάνει αυτό το λογοπαίγνιο, από τότε που είχα έναν συμφοιτητή που έμενε στην οδό Καπανέως του Κολωνού).

Προσθήκη: Ο φίλος Αλέξης δεν συμφώνησε με τη δικαιολογία ότι το κουνούπι δεν φαίνεται, και έφτιαξε ένα κουνούπι που φαίνεται -άντε τώρα να κάτσει κανείς στον καναπέ:

257 Σχόλια to “Ένα κουνούπι στον καναπέ μου”

  1. Έρση said

    Καλημέρα!
    Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε τον αγγλικό όρο canopy ως προερχόμενο από το κωνωπείον;

  2. Κωνωπεία μου, αμαρτία μου…

    Γιάννης με καλημέρες

  3. Mar Pap said

    Υπάρχει τούρκικη λέξη σοφάς; Εγώ μόνο το σοφρά ξέρω, αν και στην Κρήτη σοφά λέμε τον σοβά. Γνωστή η παροιμία: «Θα φάει η μύγα σίντερο και το κουνούπι ατσάλι» και η έκφραση «η ασφαλής αμπελοφιλοσοφία του καναπέ» για όσους περιορίζονται να κριτικάρουν χωρίς να συμμετέχουν ενεργητικά στα τεκταινόμενα.

    Ωραίο άρθρο.

  4. Καλημέρα!
    Και το κουνούπι-κώνωψ, τι ετυμολογία έχει;
    Να ομολογήσω κοκκινίζοντας ότι εγώ την ιστορία με την οδό Καναπέως που έγινε Καπανέως την έχαψα, σκέφτηκα μάλιστα ότι έγινε σύγχυση με το Σκαπανέως. Ώρα για δεύτερο καφέ λοιπόν. 🙂

    Τώρα, για το 3: στα τούρκικα υπάρχει και sofa και sofra. Και τα δύο αραβικής προέλευσης, το πρώτο είναι προθάλαμος, παγκάκι και σοφάς, το δεύτερο τραπέζι όπου τρώνε, ή και δίσκος φαγητού, συνεκδοχικά γεύμα.

  5. Mar Pap said

    4. μάλιστα, ευχαριστώ

  6. Κάτω οι Ροζ-Μπουμπουάδες.
    Έτσι φαντάζομαι θα μπορούσαμε να κράξουμε τους επί καναπέ Roche Bobois καθημένους και εξομοιούμενους.

    Γιάννης

  7. spiral architect said

    Καναπές: Έπιπλο πρώτης και τελευταίας κατοικίας! :mrgreen:
    Καλημέρα.

  8. Συμπληρωματικά (3,4):
    σοφράς ο [sofrás] O1 : ανατολίτικου τύπου τραπέζι φαγητού, στρογγυλό, ξύλινο και πολύ χαμηλό. [τουρκ. sofra (από τα αραβ.) -ς]
    σοφάς ο [sofás] O1 : 1. είδος χαμηλού ανατολίτικου καναπέ, συνήθ. χτιστού, για περισσότερα από ένα πρόσωπα· μιντέρι. 2. (σε παλιές ή παραδοσιακές κατοικίες) ιδιαίτερος χώρος στο εσωτερικό δωματίου με υπερυψωμένο δάπεδο, ο οποίος προορίζεται για κατάκλιση. [τουρκ. sofa (από τα αραβ.) -ς]

    (δεν κάνω τον έξυπνο, κι εγώ αναρωτήθηκα προς στιγμή 🙂 )

  9. # 7.
    Spiral καλύτερα μη λοξοκοιτάζεις προς διακόσμηση, Καιροφυλακτεί ο Νεο Kid με γερμανικά ρητά.

    Γιάννης

  10. Λευκάδιος Ελμάς said

    7 μπρρρρ…..

    παλιότερα στα χωριά (Επτάνησα) είχαμε κυρίως ντιβανοκασέλες. διαφέρανε από τους καναπέδες, δεν είχαν πλάτη.

    αλλά στη σύγχρονη επιπλοποιία φαίνεται ότι το χάσμα γεφυρώνεται (;)

    http://www.md.all.biz/el/buy/goods/?group=1052791

    καλημέρα

  11. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    Δύτη, ξέχασα να γράψω την ετυμολογία του κουνουπιού, ήταν μικρό και δεν το είδα!

  12. Mar Pap said

    8. ο χώρος με το υπερυψωμένο δάπεδο που προορίζεται για κατακλιση…τον οντά εννοεί;

  13. sarant said

    11: Πρόσθεσα την ετυμολογία του κουνουπιού κι επειδή είχα όρεξη τράβηξα κι έναν δεκάρικο περί αντιδανείων:

    Ο καναπές είναι από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αντιδανείων, όπως λέμε τις λέξεις που μπαίνουν ως δάνεια σε μια γλώσσα αλλά έχουν την απώτερη καταγωγή τους σε αλλη, παλαιότερη λέξη της γλώσσας προορισμού. Αντιδάνεια υπάρχουν σε όλες τις γλώσσες, π.χ. το budget στα γαλλικά είναι αντιδάνειο από τ’ αγγλικά, αλλά στα ελληνικά είναι πάρα πολλά λόγω της μακραίωνης ιστορίας της γλώσσας και των πολλών επαφών της με άλλες. Βέβαια, έτσι θεωρούμε ότι η ελληνική είναι μία, ένα θέμα στο οποίο η απόφαση είναι πολιτική περισσότερο παρά γλωσσική, αλλά αυτό προς το παρόν ας το προσπεράσουμε. Έτσι κι αλλιώς, τα αντιδάνεια μπορεί κανείς να τα μελετήσει με σκοπό να «επαναπατρίσει» λέξεις και να ξαναδώσει διαπιστευτήρια ελληνικότητας και κλασικού κάλλους στον καναπέ, το πέναλτι ή το μπάνιο, μπορεί όμως και να τα δει σαν ένα γοητευτικό ταξίδι λέξεων, σαν μια δοσοληψία ανάμεσα σε γλώσσες και πολιτισμούς απ’ όπου και τα δυο μέρη βγαίνουν εμπλουτισμένα -σαν μια μελέτη του πώς σκέφτηκαν οι άνθρωποι πριν από αιώνες, τιμώντας όλους τους εμπόρους, τους τεχνίτες, τους ναυτικούς, τους πραματευτάδες, τους λαθρομετανάστες χάρη στους οποίους, μέσα στους αιώνες, μπολιάστηκε η μια γλώσσα με λέξεις της άλλης. Και άλλωστε η ελληνική αρχική λέξη του αντιδανείου σπανίως είναι η πρώτη αρχή. Ο κώνωψ, που είναι η «αρχή» της αντιδανειακής αλυσίδας του καναπέ, είναι με τη σειρά του δάνειο από τα αιγυπτιακά (hnms = μύγα, κουνούπι), ίσως με επίδρ. της λ. κώνος.

  14. rogerios said

    @ 1: Ναι!

  15. Τόση ώρα έψαχνα τζάμπα σε διαδικτυακούς Λίντελ-Σκοτ λοιπόν. Ώστε αιγυπτιακό ε; Καθόλου παράξενο, με τόσες δεξαμενές γύρω από το Νείλο!

  16. δυστυχῶς δὲν ὑπάρχει κἀμμία ἀξιόπιστη ἔκδοσι τῆς ΠΔ, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι ἄλλη ἱστορία, ὅπως ἄλλη ἱστορία εἶναι καὶ τὸ ὅτι ἂν ποτὲ ὑπάρξῃ πρέπει νὰ ἀφήσῃ τὴν Ἰουδὴθ ἀπ’ ἔξω.

    ἤξερα γιὰ τὴν καταγωγὴ τοῦ κουνουπιοῦ ἀπὸ τὸ κωνωπεῖον, νομίζω ὅτι τὴν λέξι «κουνουπιέρα» πρωτοσυνάντησα μικρὸς σὲ κάποια ἀπὸ τὰ μυθιστορήματα τῆς αὐτόχειρος προγόνου τοῦ νῦν προέδρου τῆς Ν.Δ.

    πειράζει νὰ βάλω κι ἕνα ποίημα τοῦ Φωστιέρη; Ἀφ’ οὗ τὸ κοπυπαστώνω στὸ μονοτονικὸ ἐλπίζω ὅτι δὲν θ’ἀποτελῇ ἰδιαίτερο βάρος:

    ΚΟΙΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΩΦΕΛΗΣ

    Τρεις ώρες τώρα προσπαθώ να κοιμηθώ.
    Ζέστη Αυγούστου
    Μα επιπλέον σαν έμμονη
    σκέψη ανώφελα κοινή
    Μες στο αυτί στριγγλίζοντας
    Ένα κουνούπι.
    Ανωφελές; Κοινό; Δεν το γνωρίζω.
    Επίμονο-μην πω εμμανές.
    Τι να΄κανα.
    Το΄διωξα οχτώ, δέκα φορές
    Στο τέλος πλέον τω κρούοντι
    Και τω αιτουντι (αλίμονον΄
    πώς αβαντάρει τους θρασείς
    ως κι η θρησκεία της φύσης)
    Είπα να ενδώσω. Ελπίζοντας
    Μ΄ εθελουσία αιμοδοσία πως θ εξαργύρωνα
    Ρανίδες ύπνου.
    Αφέθηκα.

    Προσεδαφίστηκα απλά
    Στο ελικοδρόμιο του λοβού. Κι όταν σηκώθηκε
    Θα πρέπει να΄τανε
    Τουλάχιστον μισό απ΄το βάρος του
    Δικό μου αίμα.
    Ωραία εξαλλαγή:
    Εγώ, μισό εγώ ενός κώνωπα!
    Σχεδόν το διασκέδαζα. Και πώς να κοιμηθώ
    Κατόπιν τούτου. Αφού το αίμα μου
    Πρώτη φορά που απέκτησε φτερά
    Και πάει σφυρίζοντας
    Στο δυσθεώρητα ιλίγγου που αναντίρρητα
    Τον είχε στερηθεί. Σαν πούπουλο.
    Θα φύγει μές΄απ΄τις γρύλιες για χιλιόμετρα
    Όλη την πόλη να ρουφήξει απ΄τα ψηλά
    Ως το ξημέρωμα.

    Ως το ξημέρωμα.
    Τον είχα ολότελα ξεχάσει. Μου τον θύμισε
    Η αμελητέα φιγούρα του πλάι στο κρεββάτι:
    Κοκαλωμένη ορειβάτης που έμεινε
    Στο χιονισμένο απόκρημνο ενός τοίχου.

    Ώστε αυτό ήτανε λοιπόν.
    Τόσος αγώνας, τόσο αίμα
    Τόση ένταση
    Για να πετάξει μισό μέτρο παρακεί!

    Ανωφελής εντέλει και κοινότατος.

    Όχι μισός
    Μα ολόκληρος εγώ, σας λέω.

  17. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    Επομένως, για να είμαστε εντάξει και με τον υπουργό μας, από αύριο θα καθόμαστε στον «κωνωπέ», θα είμαστε «κωνωπεδάκηδες» και «κωνωπεδάτοι», ενώ πλέον το «επί του κωνωπέως» θα έχει επιπλέον νόημα: με σχήμα κώνου! 🙂 🙂

  18. sarant said

    16: Ωραίος ο Φωστιέρης, αλλά είναι «προσεδαφίστηκα» [προοικονομία για τη συνέχεια;] ή απλώς «προσεδαφίστηκε»;

    Και ένα περίεργο «θ’ εξαργύρωνα», το είχε όντως γράψει έτσι;

    17: Αυτό δεν το είχα σκεφτεί -εμ βέβαια, πρέπει να διατηρήσουμε το ετυμολογικό ίνδαλμα!

  19. bernardina said

    Canopy και ο ουρανός των four posters με όλες τις παραλλαγές τους http://homeworlds.files.wordpress.com/2011/03/wonderful-fairytale-bed-1.jpg
    αλλά και ο θόλος που σχηματίζει το δάσος http://travel.mongabay.com/pix/peru/aerial-rainforest-Flight_1022_1635.html (εκεί να δεις κουνούπια που θα ‘χει 😆 )

    Το μπρρρ επιπλάκι, μεγάλο αισθητικό σουξέ. Τώρα και λόγω λιτότητας…

  20. #18 δὲν ἦταν καὶ ἡ ἐγκυρότερη σελίδα ἀπὸ τὴν ὁποία τὸ ἄντλησα, ἀλλὰ δὲν θυμόμουν τὴν ἄλλη, ὅπου τὸ εἶχα πρωτοδιαβάσει, καὶ ὁ γούγλης ἐν προκειμένῳ δὲν μὲ βοήθησε.

    #19 ὅτι ἀπὸ τὸν Κανωπὸ τῆς Αἰγύπτου ἐτυμολογεῖται ὁ κώνωψ εἶναι κἄτι ποὺ διαβάζουμε στὸ ἐτυμολογικὸ τοῦ J.B. Hofamann

  21. ἀπὸ τὴν Κάνωπο

  22. Απ’ ότι βλέπω, σε πολλά μέρη της Ελλάδας (= της ελληνοφωνίας/ελληνογλωσσίας) το «κνουπ«λέγεται πάντα κουνούπι.

    Γιάννης

  23. φτού, ἀπὸ τὸν Κάνωπο. πότε θὰ μάθω ἐπὶ τέλους (σὶκ ῥέ!) νὰ πληκτρολογῶ;

  24. ppan said

  25. «…μπορεί όμως και να τα δει σαν ένα γοητευτικό ταξίδι λέξεων, σαν μια δοσοληψία ανάμεσα σε γλώσσες και πολιτισμούς απ’ όπου και τα δυο μέρη βγαίνουν εμπλουτισμένα -σαν μια μελέτη του πώς σκέφτηκαν οι άνθρωποι πριν από αιώνες, τιμώντας όλους τους εμπόρους, τους τεχνίτες, τους ναυτικούς, τους πραματευτάδες, τους λαθρομετανάστες χάρη στους οποίους, μέσα στους αιώνες, μπολιάστηκε η μια γλώσσα με λέξεις της άλλης.»

    Αυτό ακριβώς (ε μα πια!)

  26. Νέο Kid Στο Block said

    Καλημέρα! Ε, λοιπόν ότι ο ανωφελής συνδεόταν τόσο στενά με τον καναπέ, ούτε που θα μπορούσα να το φανταστώ! Βέβαια στις παλιές καλές εποχές (πέρασαν ανεπίστρεπτα; Ρογήρε;) η συλλογική βαζελική σοφία, υποσυνείδητα το γνώριζε κι έλεγε: Άντε στο καναπέ σας, ποδοσφαιρικά κουνούπια!», αλλά αυτά πέρασαν…
    Να προσθέσω ότι και στα δικά μου ελλαδικά μέρη ο σοβάς(το επίχρισμα) γίνεται και σοφάς και σουφάς. Αλλά αυτό προέρχεται από το τουρκικό siva (ή κάπως έτσι, ο Δύτης ας βοηθήσει) απ’όπου και το σοβαντεπί (sivadipi ή κάπως έτσι, ο Δύτης ας (ξανά)βοηθήσει).:-)

    Πολύ ωραία τα γλωσσικά δάνεια, αντιδάνεια κλπ. Και άτοκα! Γιατί τα φοβόμαστε και πορτοκαλίζουμε παγκοσμίως, μυστήριο…

    ΥΓ. Νίκο, πάνω σ’ αυτό που λες: «Λέμε λοιπόν πως ο παθητικός θεατής είναι καθηλωμένος στον καναπέ, γι’ αυτό και λένε π.χ. για επαναστάτες του καναπέ, ή την Ελλάδα του καναπέ, μερικοί μάλιστα αντιδιαστέλλουν την Ισλανδία ή την Ισπανία, όπου οι πολίτες εξεγείρονται και διεκδικούν, ενώ εδώ είμαστε όλοι (λένε) αποχαυνωμένοι στον καναπέ, συμπεριλαμβανομένου εκείνου που μιλάει για καναπέδες.» μη νομίζεις ότι είναι ελληνική εκδήλωση δυσθυμίας μόνο. Και οι Ισπανοί (σε κάτι ηλεστέκια που συχνάζω καμιά φορά τουλάχιστον) τα ίδια λένε. «Viva el pueblo griego!» «Φάτε τους!» «Εμείς είμαστε Εspanistan , καναπέδες» και κάτι τέτοια σαν τα δικά μας.
    ΥΓ2, Γιάννη Δημοσιοχώρε, τι να κάνουμε; Εγώ ο πληβείος που κάθομαι σε ντιβανοκασέλες και δεν ξέρω τα ρός μπουμπού πώς τα πες ,λέω και καμιά κρυάδα ενίοτε! Δεν είμαι και κοσμοπολίτης γαιάνθρωπας πια, μέχρι την Πάφο φτάνω δεν φτάνω. Κι έχω χάσει βλέπεις και την υψηλή vis comica τελευταία, λόγω παρατεταμένης αφραγκίας. Θα μας το κοπανάς πολύ ακόμα το γερμανικό;

  27. #26 ὑπάρχει καὶ ἡ πολυθρόνα! π.χ. τὸ σύνθημα ἀπὸ τὸ Γιοῦρο τοῦ 2004:

    Ἱσπανοί, Ἰταλοί, Ἄγγλοι Γάλλοι, Γερμανοί,
    πίτσα μπύρα πολυθρόνα κι ἡ Ἑλλάδα στὸ γυαλί!

  28. Νεοκίντ, sıva ο σοβάς/σοφάς, κεντροασιατικής προέλευσης όπως φαίνεται, και μάλλον ομόρριζο με τις λέξεις που σημαίνουν «νερό» ή «υγρός».

  29. Πάνος said

    (η μουσική είναι προϊόν κλοπής, από τραγούδι του Γιώργου Κοινούση!)

  30. ppan said

    Κϋριε απο-Πάνο, έρχεστε δεύτερος, το καναπέδάκι είναι πιασμένο! 🙂

  31. rogerios said

    Νεοκίδιε, βάστα γερά! Πάλι με χρόνια και καιρούς… Άσε που εμείς, απ’ ό,τι θυμάμαι, κάναμε πορείες στα κύπελλα Ευρώπης όχι σε διαγωνισμούς εξερεύνησης της ευρασιατικής στέπας. 🙂

  32. Νέο Kid Στο Block said

    31. 🙂 🙂 🙂

  33. τυφλόμυγα said

    Οι υπέροχοι καναπέδες, ανάκλιντρα, πολυθρόνες του ΛεΚορμπιζιέ
    http://www.altanahotel.gr/souites.php

    Κτιστούς καναπέδες έλεγα μέχρι σήμερα τους σοφάδες. Μπορούμε να πούμε και τα κτιστά κρεβάτια σοφάδες; http://www.altanahotel.gr/souites.php

    Εδώ και κάμποσα (αρκετά) χρόνια μπορείς να ταξιδέψεις ανά τον κόσμο από καναπέ σε καναπέ
    http://www.couchsurfing.org/

    Σιχαίνομαι τα ΙΚΕΑ. 👿

  34. Μπετατζής said

    Σχόλιο ελεύθερων συνειρμών :

    1) http://www.youtube.com/watch?v=7IDDktVO22M

    2) Kώνωψ Ανωφελής, το τελευταίο διήγημα του Μάριου Χάκκα.

    3) Αυτό το hnms σε μηνύματα μέσω κινητών το γράφανε οι Αιγύπτιοι ;;; 🙂

    4) Θα προτιμήσω ντιβάνι, διβάνι (νομίζω έτσι λέγανε και το Σουλτάνο επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), ντιβανοκασέλα (σχόλιο 10). Στο κάτω κάτω έχουν λιγότερο αποχαυνωτική επίδραση από τους
    ροσεμπουμπουρζουάδικους καναπέδες. Οι ντιβανοκασέλες ήτανε και πολύ πρακτικές. Το λέγαμε και μπαουλοντίβανο.

  35. Μπετατζής said

    απίστευτο, μέχρι να γράψω το σχόλιο, μπήκε 3 φορές το καναπεδάκι του Γερμανού.

  36. Νέο Kid Στο Block said

    Αυτός είναι καναπές!

  37. #33 Τυφλόμυγα ἐμένα μὲ ξεγελάσανε ὅταν πῆγα στὴν Τῆνο, τέτοιες πολυτέλειες δὲν μοῦ ἐπεδαψίλευσαν!

    σοφᾶς, ἡ γιαγιά μου τὸ λέει. καλά, σὲ σοφρὰ ἔτρωγε μικρὴ κι ἡ μητέρα μου. ὁ πατέρας μου, Θεσαλονικὺς γάρ, πρωτοεῖδε σοφρὰ στρατιώτης, ἐπισκέπτης σὲ ἕνα χωριὸ συσσατρατιώτου.

  38. Μπετατζή, για την ακρίβεια ντιβάν ήταν όχι ο σουλτάνος αλλά το, ας πούμε, ανακτοβούλιό του (οι τέσσερις βεζίρηδες, οι καζασκέρηδες Ρούμιλης και Ανατολίας κλπ), αλλά και το αντίστοιχο συμβούλιο κάθε κυβερνήτη επαρχίας. Ήταν επίσης και αυτό που σήμερα θα λέγαμε «άπαντα» ενός ποιητή. Εξ ου και το επίθετο ντιβανί, που σημαίνει αφενός ένα συγκεκριμένο είδος γραφής που χρησιμοποιούσε ο διοικητικός μηχανισμός (στα φιρμάνια κυρίως) και αφετέρου τη λόγια λυρική ποίηση των Οθωμανών. Όλα αυτά περσικής προέλευσης (θα φτερνίζεται συνεχώς ο κ. Νισανιάν σήμερα με τόσους λίκνους).

  39. περὶ ντιβανοκασέλας:

  40. τυφλόμυγα said

    #37 Κορνήλιε, η Τήνος είναι μια πολυτέλεια από μόνη της. Έχω περάσει καλύτερα εκεί απ’ ότι σε οποιοδήποτε άλλο νησί. Αλλά παρεξηγημένη ρε γμτ. Λες πάω Τήνο και απαντάνε γιατί ταμένη είσαι; 😦

  41. Costas said

    Καλημέρα! Ωραίο!

    «τιμώντας όλους τους εμπόρους, τους τεχνίτες, τους ναυτικούς, τους πραματευτάδες, τους λαθρομετανάστες χάρη στους οποίους, μέσα στους αιώνες, μπολιάστηκε η μια γλώσσα με λέξεις της άλλης».

    Να προσθέσω και τους κάθε λογής ιεραπόστολους και θρησκευάμενους πλάνητες.

  42. Nicolas said

    Δεν προλαβαίνω τώρα, αλλά μία μικρή παρατήρηση: πράσινος είναι ο καναπές, κανονικά.

  43. bernardina said

    #39 Πράγματι, Κορνήλιε, αυτή είναι η ιστορία μιας κυρίας. Πάσα ομοιότητα προς την καριόλα είναι α) της προπαγάνδας (έτσι συκοφαντούνται όλα τα τίμια και ηθικά κορίτσια, βλέπε και διαφορά ανάμεσα σ’ αυτήν που πηγαίνει με όλους και σ’ εκείνη που πηγαίνει με όλους εκτός από μας), β) της ημιμάθειας, (καθότι καριόλα είναι το σιδερένιο κρεβάτι και ουχί το μπαουλοντίβανο). Αν υπάρχει και τρίτη ερμηνεία δεν γνωρίζω και καλό θα ήταν να τη μάθουμε

  44. bernardina said

    Από τους σκέτους μετανάστες (ξέρω ‘γω… κάνα γκασταρμπάιτερ) δεν μεταδόθηκε καμία λέξη απ’ τη μια γλώσσα στην άλλη;

  45. # 25.

    Νομίζω πως θα συμφωνείτε πως στη χώρα μας, κυρίως όσοι λερναιΐζουν τιμούν αποκλειστικά τους ανά τους λαούς γραφειοκράτες ορολόγους ή ταχτοποιημένους επιστήμονες (αλλά και φουκαράδες λογοτέχνες, φαντάζομαι) που μπόλιασαν τη γλώσσα τους με τα αθάνατα στοιχεία της αθάνατης ημών διαλέκτου.

    Μάλιστα πολλοί δικοί μας, ανασύροντας και συγκρίνοντας ξένες λέξεις με δικές μας καθαρευουσιάνικες νεοελληνικές κατασκευές, μας λένε «Κοιτάξτε έτσι λεγόταν στον Όμηρο, έτσι το λένε και οι Άγγλοι, από τα ελληνικά, έτσι το λέμε και εμείς. Στην ενιαία γλώσσα μας οφείλονται όλα».

    Όχι μόνο δεν λογαριάζουν τη γλωσσική καταπίεση που έχουμε υποστεί όλοι οι λαοί αλλά την καθαγιάζουν και από πάνω.

    Γιάννης

  46. μήτσκος said

    Κάτι δεν κατάλαβα: Γιατί είπανε οι Γάλλοι αυτά τα ορεκτικά καναπέδες; Έχουμε εξήγηση; Μήπως επειδή ο σολωμός είναι αραχτός στο ψωμάκι σα σε καναπέ;

  47. sarant said

    26: Λένε κι αυτοί Εσπανιστάν ή το έφτιαξες εσύ;

    24-29: Τα μεγάλα πνεύματα…

    38: Καλά, το ντιβάνι έχει πολύ ψωμί γλωσσοετυμολογικώς.

    41: Ναι μπράβο, διότι η γλώσσα της εκκλησίας μετέφερε πολλά δάνεια -κι αυτοί οι μισιονάριοι ταξίδευαν πολύ. Βέβαια, κυρίως μετά την εμφάνιση του χριστιανισμού.

    44: Ε, οι γκασταρμπάιτερ είναι νεότερο φαινόμενο.

  48. της ημιμάθειας, (καθότι καριόλα είναι το σιδερένιο κρεβάτι και ουχί το μπαουλοντίβανο)

    καριόλα ἔχω ἀκούσει νὰ λένε καὶ τὴν κουνιστὴ καρέκλα/πολυθρόνα

  49. bernardina said

    #46 Ακριβώς! http://en.wikipedia.org/wiki/Canap%C3%A9

  50. bernardina said

    47, εγώ πάλι νόμιζα ότι η λέξη λαθρομετανάτης είναι νεότατο φρούτο

  51. sarant said

    46: Ναι, ο σολομός και το κάθε άλλο προσφάι κάθεται πάνω στο ψωμάκι όπως στον καναπέ.

  52. … ή μήπως τα τρώνε αραχτοί σε καναπέδες και όχι σερβιρισμένα κανονικά στο τραπέζι;

    Γιάννης

  53. bernardina said

    λαθρομετανάΣτης, γκρρ. Και εννοώ φυσικά το πρώτο της συνθετικό. Με ό,τι το φορτίζει.

  54. sarant said

    50: Λαθρομετανάστης, από το 1928. Φυσικά είναι νέο φρούτο. Παλιότερα σχεδόν όλοι λαθρομετανάστες ήσαν, αλλά δεν το λέγανε.

  55. bernardina said

    >καριόλα ἔχω ἀκούσει νὰ λένε καὶ τὴν κουνιστὴ καρέκλα/πολυθρόνα
    E, τότε μιλάμε για πιο ειδικά γούστα 😉
    Επειδή η κακή σημασία της λέξης βγήκε από τον δυνατό θόρυβο που κάνουν τα μεταλλικά κρεβάτια όταν -χμ- χρησιμοποιούνται.

    Να, κάπως έτσι διαφημίζουν με χιούμορ κάποιοι τα προϊόντα τους: http://epiplokalogerakis.gr/krebatokamares/ (το ζουμί στην τελευταία παράγραφο)

  56. #54 δὲν νομίζω ὅτι ἀπὸ τὴν ἵδρυσι τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους μέχρι τὶς ἡμέρες μας ὑπῆρξε μαζικὸ κίνημα μεταναστεύσεως ξένων πρὸς τὴν Ἑλλάδα. ὅπως καὶ νἄχῃ ἡ διάκριση νόμιμης καὶ παράνομης μεταναστεύσεως εἶναι μιὰ πραγματικότητα, νομικὴ/κοινωνικὴ/πολιτικὴ/οἰκονομικὴ ἢ ὅ,τι ἄλλο θέλετε. δὲν θὰ μποροῦσε λοιπὸν νὰ μὴν εἶναι καὶ γλωσσική. κι ἀφ’οὗ ὑπάρχει ἑλληνικὴ λέξι ἀπὸ τὸ 1928 τοὐλάχιστον καὶ δὲν χρειάζεται νὰ εἰσαγάγουμε ξένο ὅρο, τόσο τὸ καλύτερο!

  57. Νέο Kid Στο Block said

    47α. ένα από τα πάμπολλα. (συνήθως έχει και το κανονικό καπελάκι στο n,(-gn-) αλλά δεν προλαβαίνω να βρω).

    http://www.publico.es/comunidad/usuario/0rwell+was+right

  58. Κορνήλιε (20β), δεν ξέρω τίποτε για το θέμα, αλλά a priori μου φαίνεται πιθανότερο να ετυμολογείται ο Κάνωπος από το αιγυπτιακό hnms ή όπως αλλιώς το λέγανε, και να σήμαινε «κουνουπότοπος», παρά το αντίστροφο.

  59. #55 τί λὲ ῥὲ παιδί μου! ἄκου τὰ «ὦτα»! θὰ τὸ ἀγόραζα μόνο γι’αὐτό! 😛

  60. #58 δὲν ἔχω ἀντίρρησι. τὰ δὲ περὶ Κανωποῦ κλπ μπορεῖ νὰ εἶναι ὕστερος αἰτιολογικὸς μῦθος ἢ ἀρχαῖος πορτοκαλισμός.

  61. Καταπληκτικό το 55!

  62. Νέο Kid Στο Block said

    Κάτι πήγε στραβά με το λίκνο του 57. Σχόλιο 3 κι άλλα.
    http://www.google.com/url?q=http://www.publico.es/espana/424487&sa=U&ei=KHFgT8GIB8LL0QXRz8GTBw&ved=0CBAQFjAF&client=internal-uds-cse&usg=AFQjCNF-SOpTZExcGybU3D5k7tjg-e6xbg

  63. #57 γιὰ τὴν ἱστορία:θυμᾶμαι ὅταν πῆγα στὴν Ἱσπανία τὸ καλοκαῖρι τοῦ 2009 κἄτι πρωτοσέλιδα γιὰ τὸ τί καλὰ ποὺ πάει ἡ ἑλληνικὴ οἰκονομία…
    ἔπρεπε νὰ κρατήσω κἀνένα συλλεκτικό.

  64. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @38, β):
    εξ ου και το Divan del Tamarit (το ντιβάν τονίζεται με aigu στα ισπανικά, αλλά μέχρι να το βρω θα μας πάρει η νύχτα…) του Γαρθία Λόρκα.

    Από την Αίγυπτο ήξερα, κι έχω θαυμάσει πολλές φορές, τα κανωπικά αγγεία, εντυπωσιακά πολυάριθμα στο Μουσείο του Καίρου.

  65. Το 55 μου θύμισε κι αυτό που ξανάβλεπα χτες:

    (και να πώς επιδιορθώνεται:

  66. ΣοφίαΟικ said

    Δε βλέπω κανέναν να αναφέρει το άλλο δάνειο, το καναπουτσάρ, εφόσον προέρχεται απο το canopic jar που λέγεται ετσι απο την Κάνωπο της Αιγύπτου.

    Αυτή την εποχή ετοιμάζομαι για ταξίδι σε περιοχή με ελονοσία, οπότε το κυνήγι του κώνωπα θα είναι το σπορ της πρώτης επιλογής. Κι οι κουνουπιέρες υποχρεωτικο αξεσσουάρ. Εννοείτια ότι το ταξίδι θα είναι και αντικωνωπικό και αντικαναπικό.

  67. bernardina said

    Εμένα πάλι, η τελευταία αράδα του #64 μου θύμισε το θρυλικό πλέον καναπουτσάρ των Νομανσλανδιανών!

  68. bernardina said

    Φτου, με πρόλαβε η Σοφία 😆

  69. #65 μὲ τὸν ἴδιο ἠθοποιὸ καὶ χωρὶς σοῦστες κρεβατιοῦ σκηνὴ στὸ Ἀμελί, στὴν τουαλέτα. 😉

    δὲν τὴν βρίσκω τώρα καὶ βιάζομαι.

  70. 69 (ταινία των ίδιων, Ζενέ και Καρό δλδ -ούτε γω βρίσκω τώρα τη σκηνή)

  71. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Η επιχείρηση «Αδάμ» έχει λανσάρει καναπέ στην αγορά ως «έπιπλο πρώτης και τελευταίας κατοικίας» (και αυτό είναι διαφήμιση, το ξέρω).

  72. sarant said

    56: Φυσικά, το 1928 που φτιάχτηκε η λέξη, εννοούσε Έλληνες λαθρομετανάστες στην Αμερική, τα έχουμε ξαναπεί.

    66-67: Ευτυχώς που το θυμίσατε!

  73. Εντάξει ΝεοΚίδ στο Υγδύον. Φαντάζομαι θα ενώσεις τη φωνή σου κατά των Ροζ-Μπουμπουάδων.

    Γιάννης

  74. bernardina said

    Γιώργο, #71, δες το #7 😉

  75. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    26 – 34
    Kαι πάνω που απορούσα αν οι σχέσεις του κώνωπος με τον καναπέ, θέτουν σε άλλη βάση την διάκριση (την ξέρει ο ίδιος ο κώνωπας;) ανάμεσα σε ανωφελή και…ψυχωφελέστατο (;) που θυμούμαι απο την πατριδογνωσία στο Δημοτικό…
    Αλλά η συγχρονικότητα αφορά το πρωινό μου γράψιμο για τον Μ. Lesser και την Insecto-Theologia του (1789), επιχειρήματα υπέρ της Υπάρξεως του Θεού, στην βάση της τελειότητας και χρησιμότητος (άρα επωφελής και ο κώνωψ) των εντόμων, Βιβλίο που ακολουθησε την Λιθο-Θεολογία του, και άλλων, την Υδρο-Θεολογία και την Αστροθεολογία, εις αποστομωτική απάντηση προς τους αθέους διαφωτιστές, κάτι Βολταίρους και κάτι Hume… Gloria in exceliis Musca Divina…

  76. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    75 sq

    DE MINIMIS MAXIMA (από τα πιο μικρά, τα μέγιστα).
    Εις Δόξαν Κυρίου, σε μια εποχή προϊούσας αμφιβολίας, ει και τυφλής απιστίας. Ο 18ος αιών, ο αιών της αμφιβολίας.
    Δεν ήσαν Bossuet, δεν ήσαν Fenelon. Ο Hume θα γελούσε, ο Βολταίρος θα κάγχαζεν μαζί τους, ο Locke θα αδιαφόρει.
    Αδιαφόρως. Ως Διάνοιες δεν διεκρίνοντο, ήσαν όμως χαλκέντεροι υπερασπιστές του Θεού, αποφασισμένοι σταυροφόροι της πέννας, με ωκεανούς μελάνης να. «διαλευκάνουν» τα μυστήρια του ουρανού και της γής, που διηγούνται δόξαν Κυρίου. Ο Αββάς Pellegrin, με την Αστρο-Θεολογία του, ο William Derham, το 1713, με την Φυσικο-Θεολογία του, ο Johann Albert Fabricius με την Υδρο-Θεολογία του, διαβάζοντας όλοι στο βιβλίο της Φύσης την απόδειξη για τον Δημιουργό της. Στην Σουηδία, το 1739, ο Λινναίος δημοσίευε το «On the Remarkableness of Insects», με διάλεξη στην Royal Academy of Sciences, και το αριστοτελικής έμπνευσης «cui bono», προς τί; Προς Δόξαν Κυρίου!
    Αλλά ο Μ. Lesser υπερέβαλεν όλους, με την Inscecto-Theologia του, την Εντομο-Θεολογία του, το 1799 (έργο που ακολούθησε την. Λιθο-Θεολογία του, 1736). Τα έντομα έχουν θεολογική σημασία, αποδεικνύοντας την Σοφία Κυρίου «in minimis». Πώς τα πιο επικίνδυνα έντομα, είναι και τα λιγότερον γόνιμα, πώς εν τη ερήμω θα ετάιζαν έναν Ιωάννη Βαπτιστή, πώς θα εγίνοντο όργανα δικαιοσύνης, αφού με τα έντομα ο Θεός τιμωρεί τους αδίκους, και δεν μπορούν να προστατευτούν στον κρυφό στρατό τους, ενώ σε πολλούς τόπους οι μοιχοί τιμωρούνται με την έκθεση των γυμνών αμαρτωλών κορμιών τους στην τιμωρία των εντόμων; Στο πιο ασήμαντο, ευτελές των εντόμων, ενυπάρχει η απόδειξη μιας Παντοδυναμίας. Cui Bono Musca Divina?

  77. Ηλεφούφουτος said

    Από τα κανωπικά αγγεία της Αιγύπτου στον καναπέ πρώτης και τλευταίας κατοικίας του σχ7. Από τα καναπουτσάρ στις καριόλες.
    Κύκλοι που κλείνουν όπως και τα λεκτικά αντιδάνεια.

    Δεν το ‘πε κανείς νομίζω. Το «επί του καναπέως» είναι του Λαζόπουλου (τουλάχιστον αυτός το λανσάρισε στο πανελλήνιο), από το στρατηγό που άναβε τη χήρα μιλώντας στην καθαρεύουσα. Όταν το πρωτοάκουσα, να ρωτάει ο στρατηγός με στόμφο «θα ηδυνάμην να καθίσω επί του καναπέως;» πήγα να πέσω απ τον καναπέ απ τα γέλια.
    Το θέμα αυτό το είχαμε πιάσει και χτες σε άλλο νήμα.

  78. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @74,
    «repetitio est mater studiorum». (…)

    (Δεν έχεις βαρεθεί ακόμη να με διορθώνεις;)

  79. sarant said

    77: Δεν το ήξερα, αλλά πολύ πιθανό να έχεις δίκιο!

  80. Κι εγώ με Λαζόπουλο το είχα συνδέσει το «επί του καναπέως», έχω όμως την εντύπωση ότι ήταν τίτλος εκπομπής του ένα φεγγάρι, ψυχαναλυτικού στυλ ξέρω γω.

    Α, και Τίτε (75-76) , πολύ θα ήθελα να ρίξω μια ματιά στα βιβλία του Lesser! 🙂

  81. Μπερναντίνα (στο 55)
    Πέραν της καταπληκτικής παραγράφου, με την οποία επαινούν τα προϊόντα τους, οι ρέκτες και φιλοπρόοδοι βιομήχανοι,
    διαθέτουν και το κατεξοχήν αναντίστοιχο για κρεβατομαχίες όνομα: αφοί Καλογεράκη!

  82. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    77 – 79-80
    Aλλά γιατί εγώ το θυμούμαι παλαιότερον, από τον Μποστ;

  83. bernardina said

    #78 Ως διόρθωση το εξέλαβες; 😯 Μια απλή επισήμανση ήταν, γιατί νόμιζα ότι σου είχε διαφύγει και δεν ήθελα να χάσεις το διασκεδαστικότατο γιουτουμπάκι!
    Κι αν έχω βαρεθεί να σε διορθώνω; Πόσες φορές αλήθεια το έχω κάνει; Με συγχωρείς αν σου προκάλεσα τέτοια εντύπωση, δεν ήταν πρόθεσή μου. Υπόσχομαι ότι δεν θα το επαναλάβω.

  84. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    80
    Lesseris Insecto-Τheologia,
    είναι σκαναρισμένο στο διαδίκτυο, με τίτλο του βιβλίου στα γοτθικά, μάλιστα.

  85. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Το κρητικό αίμα, Σκύλε (81), που, ως γνωστόν, βράζει, δεν αφήνει πολλά περιθώρια σε μοναστηριακές επιλογές.

  86. Βρε Τίτε, μπορούσες να βοηθήσεις περισσότερο. 🙂 Ορίστε όμως, εγώ τα βρήκα: http://www.interfolio.com/portfolio/JessicaDeCou/insecto-theologia/

  87. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    Ανεπιτυχώς το συνέδεσα με τον Μαλακάση, Μπερναρντίνα (83).
    Μα, καλά, το λατινικό τσιτάτο δεν απάλυνε καθόλου την σοβαροφάνειά μου;

    Να το επαναλάβεις (εγώ -τουλάχιστον- σίγουρα θα το επαναλάβω)!

  88. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Καταπληκτικό άρθρο, γραμμένο ζωηρά και με ωραίο χρώμα.

    Στα περί σοφά, σοφρά και σο(υ)βά δεν έχω να προσθέσω τίποτα στον Δύτη, ο οποίος επιπλέον με εξέπληξε καθώς αναφέρθηκε όχι απλώς σε παλαιοτουρκική αλλά σε αλταϊκή ρίζα.
    Κοίταξα τον κ. Μπαμπινιώτη να δω μέχρι πού πάει τη λέξη. Και φυσικά αναρωτιέμαι ‘τι στο διάβολο σημαίνει ‘Ετυμολογικό Λεξικό’ όταν δεν ετυμολογεί’. Στην επόμενη έκδοση ελπίζω να το ονομάσουν Ημιετυμολογικό Λεξικό ή Ετυμολογικό Λεξικό Μικρών Απαιτήσεων. ώστε να ξέρουμε για τι μιλάμε, και να μη συγχιζόμαστε.
    Από περιέργεια είδα και τη σειρήνα. Άκουσον άκουσον! (τα ξέρετε βέβαια,) την ανάγει στο σύρω, τη χορδή, τα σκοινιά και τα καλώδια (τα τελευταία εν τη ρύμη). Καλά, ας μην την αναγάγει στο εβραϊκό shir που σημαίνει άδω, άσμα. Αλλά να μην το αναφέρει καν; Και ποια είναι η θρακοφρυγική αρχή και ποιος την αναφέρει; Γιατί μας το κρύβει; Σκέφτηκα να του το γ΄ραψω αλλά φοβάμαι μη μου σπάσουν το κεφάλι οι ελληναράδες. Μου το έσπασαν ήδη οι εβραιαράδες όταν τους απέδειξα ότι είναι σουμεριακή. Να εχω δυο σπασμένα κεφάλια; Πολύ πάει.

    Είχα την εντύπωση (όταν ήμουν παιδί) ότι καριόλα λεγόταν το κάπως επίσημο συζυγικό κρεβάτι, ξύλινο βεβαίως. Κάποιοι το έγραφαν καρυόλα, ως δήθεν από καρυδιά. Πολύ αργότερα, διότι έλειπα πολλά χρόνια, το άκουσα σα βρισιά.
    Εντούτοις, η λέξη είναι οξιτανική (langue d’ oc) τουλάχιστο, cariole. Επρόκειτο για χτιστό κρεβάτι στο τούχο το οποίο έκλεινε κι έπεφτε μπροστά μια κουρτίνα. υπάρχουν ακόμα στην Προνηγκία. Παραπάνω δεν ξέρω.

  89. Καλαχώρας Λεώνικος said

    Όπου Προνηγκία διάβαζε Προβηγκία, Provence

  90. bernardina said

    #87 Ε, βάλε ευλογημένε καμιά φατσούλα, κάνα 😛 κάνα 😆 , κανα 😉 Τι με ψαρώνεις με το αυστηρό λατινικό σου, να πάρει!
    Οκέι, θα το επαναλάβουμε αμφότεροι, τώρα το εμπέδωσα 😉

    (Αν σου πω ότι δεν θυμόμουν καν πως ήσουν ο… άθλιος που διέσπειρε αυτές τις κατάπτυστες ψευδείς ειδήσεις για τον Λαπαθιώτη… θα το πάρεις προσωπικά; 😆 Αν ναι, κακώς! Blame it on Altzie 😉 )

  91. Λεώνικε, όχι εγώ, ο Νισανιάν! 🙂

  92. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    86
    Aπολογούμαι, θα είμαι επιμελέστερος στο μέλλον. Κι ευχαριστώ για την συμπλήρωση του Lesser’s 1744 «Testaceo-Theologia, oder Betrachtung der Schnecken und Muscheln» (or «Testaceo-theology, or a consideration of the snails and mussels»…Θα βρώ να σου προσθέσω και το δοκίμιο για τους αστακούς, homarus americanus..
    http://www.jehsmith.com/1/2011/08/ecce-homarus.html
    Ecce Homarus
    [This is a short excerpt from my current book project, Language and Animals, about which you will be hearing more soon. –JEHS]
    Some decades after M. F. K. Fisher, following Jean-Anthelme Brillat-Savarin, implored us to ‘consider the oyster’, David Foster Wallace asked us do the very same thing with a lobster. It was not at his request that I first did so, and neither was he the first to make the request. In the Essay on Classification of 1851, the Swiss zoologist Louis Agassiz also asked us to consider the lobster, but what he really wanted was something rather more radical: he wanted us to consider the lobster alone, to consider the world as if the lobster had no relatives, no exoskeletal cousins next to which we might be able to make some sort of sense of this odd creature:

  93. Immortalité said

    Καναπές = έπιπλο απολύτως απαραίτητο, που ξαπλώνεις κάθε βράδυ «για πέντε λεπτά» και ξυπνάς το πρωί σαν γαλλικό οχτώ και πιασμένος παντού.
    Κουνούπι = η αγαπημένη τροφή της νυχτερίδας που αποφάσισα ότι φέτος θα πάρω για κατοικίδιο 🙂

    Ωραία ανάρτηση!

    @55 και λοιπά με τους Καλογεράκηδες· εκείνο το «ζαμέ» στην τελευταία παράγραφο δεν το πρόσεξε κανείς; 😀

  94. sarant said

    Ευχαριστώ και για τα νεότερα σχόλια!

    82: Μποστ το επί του καναπέως; Χμμμ… Θα κοιτάξω τις Σταυροφορίες.

  95. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Κι ένα ποιητικόν κωνώπιον, από τον Αλεξανδρινό Καλλίμαχο,
    Χαρακτηριστικό το δίστιχο του που αποκαλεί την καλή του Κωνώπιον:

    Ούτως υπνώσαις, Κωνώπιον ως εμέ ποιείς
    κοιμάσθαι ψυχροίς τοίσδε παρα προθύροις
    (=Έτσι νάδινε ο Θεός να κοιμάσαι κι εσύ Κωνώπιον όπως
    κι εμένα με κάνεις να ξαγρυπνώ μπρός στα κρύα σου παράθυρα)
    Όχι επειδή του ρούφαγε η καλή του το αίμα, αυτά έρχονται στα μεθεόρτια…

  96. Πάνος said

    Επανέρχομαι…

  97. Πάνος said

    Εδώ μιλάει ο ίδιος ο καναπές…

  98. Πάνος said

    Υπάρχουν πολλά ακόμα καναπεδάκια- άσματα, αλλά καλύτερα να μη γίνει το ποστ μουσικό. Εξάλλου, κανένα δεν είναι αυτό που λέμε «μεγάλο» τραγούδι – φαίνεται ότι το καθισιό δεν εμπνέει…

  99. sarant said

    96-98: Πάνο, σ’ ευχαριστώ για τα καναπεδάτα, το τραγούδι του Ζαμπέτα δεν νομίζω να το είχα ακούσει.

  100. Νατάσσα said

    Κι άλλος μουσικός καναπές εδώ

  101. Νατάσσα said

    Χμμ.. πώς είπαμε ότι γίνεται εκείνο το ρημάδι το ριφρές;

  102. Νατάσσα said

    Ή αλλιώς, όποιος παρακολουθεί πολλά νήματα χάνει και τα κουνούπια και τους καναπέδες, ενίοτε και τη Βιέννη.
    Συγνώμη, Πάνο!

  103. τυφλόμυγα said

    #102, Αν είναι τρισύλλαβη η Βιέννη σου δεν πειράζει. 😉

  104. sarant said

    😉

  105. Νατάσσα said

    Και η Βιέννη και ο βιεννέζικος και ο βιενουά:)

  106. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Couch potato famine…
    Δεν θυμούμαι πού το είχα συναντήσει και μου κόλλησε, στην Αγγλία ήταν, ότι κάποιοι λόρδοι θεώρησαν την καλλιέργεια πατάτας στην Ιρλανδία έργο του διαβόλου, αφού oι Καθολικοί ιρλανδοί άφησαν την σκληρή δουλειά του θεϊκού σίτου για την πατάτα – Χ 8 οι θερμίδες με την ίδια δουλειά – κι έτσι έγιναν τεμπελχανάδες – couch potatos.
    Δεν μπορώ να το διασταυρώσω τώρα, μάλιστα, με τον όρο ‘Couch potato famine’ εννοείται τώρα η κρίση απώλειας θεατών στην τηλεόραση με την εμφάνιση και ανταγωνισμό άλλων πολυμέσων, MP3, ipods ec etc
    Aν θυμούμαι καλά, η μεγάλη ‘Irish potato famine’, το 1945, η ‘An Gorta Mor’, με 1 εκ νεκρούς, αποδιδόταν από συντηρητικούς bigots και σε τιμωρία του Θεού προς τους καναπεδιάρηδες πατατοφάγους Ιρλανδούς.
    Η Αγγλία, υπό Μπλαιρ, ζήτησε και συγγνώμη για την Ιρλανδία για την έλλειψη δραστικής βοήθειας προς την δεύτερη…

  107. Νατάσσα said

    άντε πάλι τα λάθη
    3 -5 – 4 εννοούσα

  108. voulagx said

    Μια καριολα με μουστακια!
    «Έτσι μαζί με το κρεβάτι πήρε και το όνομα του και η χρήστης.»
    Απο το λινκ της Μπερναρντινας στο #55, τελευταια παραγραφος.

  109. τυφλόμυγα said

    #107, Το πιασα ντε. Αφού είσαι δική μας ελπίζω να ψήφισες. 🙂 Btw, πότε θα μάθουμε τα αποτελέσματα;

    Τίτε, το σχόλιο σου ταιρίαζει μια χαρά κι εδώ
    https://sarantakos.wordpress.com/2011/10/12/potato/
    Ενδιαφέρον.

  110. Τίτο, πώς ακριβώς καταφέρνει το «κοιμάσθαι» στο 95 να σημαίνει «να ξαγρυπνώ»;

  111. bernardina said

    #110 Αυτός κοιμάται και η καρδιά του ξαγρυπνά 😉

  112. Γιώργος Λυκοτραφίτης said

    @95,
    υποθέτω ότι τη μετάφραση του αλεξανδρινού διστίχου την πήρατε από το λήμμα «μαντινάδα» της Βικιπαίδειας -όπου, βεβαίως, αξίζει να προσεχθεί όχι μόνο η τρυφερότητα του Καλλιμάχου, που αποκαλεί «κουνουπίτσα» την καλή του, όσο η βυζαντινή βερσιόν του ιδίου, από χειρόγραφο του 15ου αιώνα:

    «Εψές επερνοδιάβαινα, κόρη, εκ της γειτονιάς σου
    και η γειτονιά σου μ’ ήννοιωσεν κι εσύ, κόρη, εκοιμάσου.»

    (Έχει χαθεί το «Κωνώπιον», βέβαια, κοιμισμένη στα μεσαιωνικά σεντόνια της. Ας την πούμε «ζουζουνάκι» εμείς, σήμερα…)

  113. sarant said

    109: Το βράδυ!

    110: Ε, κατάχαμα στην κρύα πέτρα, μαύρο ύπνο κάνει 😉

  114. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    110 – 111
    Οι γλωσσοφιλόλογοι να πάρουν τους πυροσβεστήρες και να προστρέξουν. ‘Ισως το κοιμάμαι με την έννοια της πράξης του πλαγιάζειν, coucher, άλλωστε σε ποιά απάντηση ελπίζει όποιος/α μας ερωτά, «κοιμάσαι’;

  115. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    Πριν σας αφήσω, με τις ευχαριστίες για την παρέα, κάτι για τα πιο εύθραυστα έντομα, τα ‘εφήμερα’, που περιγράφει κι ο Αριστοτέλης στο Περί Ζώων Ιστορία, Historia Animalium. Που έχουν στόμα για το φιλί κι όχι για το φαϊ, μόνο πολλαπλασιάζονται και πεθαίνουν.
    Ρώτησα κάποτε έναν ιερωμένο, ‘αν ό,τι ζει μια μονάχα ημέρα λέγεται εφήμερο, γιατί οι ιερείς που μας υπόσχονται μια αιωνιότητα, λέγονται… ‘εφημέριοι’;
    Θα τουμπανιάσω στον τάφο μου, όπως ο Καζαντζάκης, στην μαύρη πέτρα που θα… κοιμηθώ!

  116. Τίτο, η έκφραση couch potato είναι τουλάχιστον 200 χρόνια μεταγενέστερη του Μεγάλου Λιμού της Ιρλανδίας. Δες εδώ:

    Very few words have a birthday so precise, and so precisely known, as couch potato. It was on July 15, 1976, we are told, that couch potato came into being, uttered by Tom Iacino of Pasadena, California, during a telephone conversation. He was a member of a Southern California group humorously opposing the fads of exercise and healthy diet in favor of vegetating before the TV and eating junk food (1973). Because their lives centered on television–the boob tube (1966)–they called themselves boob tubers. Iacino apparently took the brilliant next step and substituted potato as a synonym for tuber. Thinking of where that potato sits to watch the tube, he came up with couch potato.

    Or so the story goes, as told in the subsequent registration of Couch Potato as a trademark. In any case, when the new phrase reached the ears of Robert Armstrong, another member of the boob tubers, he drew a cartoon of a potato on a couch, formed a club called the Couch Potatoes, registered the trademark and began merchandising Couch Potato paraphernalia, from T shirts to dolls. He published a newsletter called The Tuber’s Voice: The Couch Potato Newsletter and a book, Dr. Spudd’s Etiquette for the Couch Potato.

    Αφότου βέβαια λανσαρίστηκε και ρίζωσε η λέξη, το λογοπαίγνιο με το Potato Famine ήταν πειρασμός, όσο κι αν ήταν προσβλητικό για τους Ιρλανδούς. Αν πιστέψουμε τον ιστότοπο κάποιας οργάνωσης Αμερικανών αστυνομικών ιρλανδικής καταγωγής, κυκλοφόρησε πριν από μερικά χρόνια και μια καρτα με το λογοπαίγνιο αυτό, αποσύρθηκε όμως έπειτα από διαμαρτυρίες της εν λόγω οργάνωσης.

    Φοβούμαι ότι αυτά που γράφεις στο 106 και που δεν θυμάσαι πού τα βρήκες, θα τα διάβασες σε καμία Φρικιπαίδεια! Άλλο ζήτημα βεβαίως ότι όντως οι γαιοκτήμονες προτιμούσαν, παρά πατάτες, να καλλιεργείται ένα εξαγώγιμο και (μέχρι την απελευθέρωση των εισαγωγών σιτηρών από το εξωτερικό το 1846) χρυσοφόρο προϊόν σαν το σιτάρι…

  117. bernardina said

    Εκείνος που με ρωτά αν κοιμάμαι ξέρει ότι η καρδιά μου ξαγρυπνά. Όσο για το coucher, όποτε συμβαίνει το αντιλαμβάνεται απολύτως, δεν χρειάζεται να με ρωτήσει…

    (Αν το 111 θεωρήθηκε πυροσβεστικό έχουμε μεγάλο πρόβλημα συνεννόησης…)

  118. sarant said

    106: 1845

    116: 125 χρόνια, όχι τουλ. 200.

    Ή όχι;

  119. ΣΑΘ said

    Υπάρχει και ο οικισμός Κονοπίνα Αιτωλοακαρνανίας, (κοντά στη λίμνη Αμβρακία).

    Παλιότερα γραφόταν Κωνοπίνα αλλά και Κωνωπίνα.
    (Σωστή γραφή φαίνεται να είναι η τελευταία:
    Κωνωπίνα).

  120. Αχ, Νίκο, αρχίζω να φυραίνω, μου φαίνεται… Πώς διάβολο έβγαλα «τουλάχιστον 200» αφαιρώντας 1845 από 1976, μου λες;

  121. @120: Σιγά… εδώ άλλοι προσθέτουν 130 και αφαιρούν 107 και μας λένε ότι το αποτέλεσμα είναι αρνητικό 😉

  122. «…στα αγγλικά χρησιμοποιούνται συνήθως οι λέξεις couch ή sofa (που είναι τούρκικη,..»

    Όπως και ottoman, επίσης για έπιπλα.

  123. Conopium θυμίζει combination drug made of conium+opium.

  124. sarant said

    122: Μιχάλη και Σοφία Οικ. και άλλοι που ζείτε σε αγγλόφωνα μέρη, μια απορία για τα couch και sofa.
    Υπάρχει κάποια διαφοροποίηση στη χρήση τους; Δηλαδή υπάρχουν καναπέδες/έπιπλα που λέγονται μόνο το ένα και όχι το άλλο ή υπάρχει διαφοροποίηση τοπική (π.χ. στα τάδε μέρη λένε το ένα και στα δείνα το άλλο); Ή είναι πλήρη συνώνυμα;

  125. bernardina said

    Νίκο, σχετικά με το couch/sofa, νομίζω πως το πρώτο έχει να κάνει με τους στενούς κορσέδες της βικτωριανής εποχής. Θα το ψάξω λίγο και θα επανέλθω

  126. 124,
    Χωρίς να το έχω ψάξει, δεν έχω εντοπίσει κάποια διαφορά – έτσι λέει και η Βίκη. Υπάρχουν και ειδικότερα ονόματα όπως loveseat, sectional κλπ, για καναπέδες, που ακολουθούνται είτε από couch ή sofa (όπως λέει κι ο Γούγλης) χωρίς διαφορά, νομίζω.

  127. bernardina said

    As the word couch has French origin, more unraveling tells us that it was designed so as to be more comfortable for women wearing tight fitting corsets. It was made armless so that women could lie down easily on the couch. In fact, it was common for people to refer to it as a fainting couch. Corsets were so tight in Victorian times that ladies found it hard to even breathe. These couches provided them with much needed relief as they could lie down and relax for some time. So, whereas a couch has no arms, a sofa is characterized by two arms and a uniform back.
    Sofas have more seating space than couches, and thus also tend to occupy more space in places they are kept. A couch is designed so as to take up least space inside a room. Another difference between the two pertains to a provision of a bed inside a sofa which is never found inside a couch.

    Read more: http://www.differencebetween.com/difference-between-couch-and-vs-sofa/#ixzz1p6o47Mas

  128. bernardina said

    Και setee http://www.flickr.com/photos/swankyswell/4837526593/

  129. Μαρία said

    77β Βέβαια. Απορώ πώς δεν το αναφέρουν στο σλανγρ. Ο ίδιος στρατηγός επανέφερε και το οσονούπω, που οι νέοι της εποχής δεν καταλάβαιναν.

  130. bernardina said

    Μα έπρεπε να το φανταστώ, αφού ξεκινούσα το πρωί με το σχόλιο Μαρία και Ππαν, αν η καρέκλα της γιαγιάς ήταν κάπως έτσι παίζει να την έλεγε και Τόνετ. θα κατέληγα σε καναπέδες και λοιπά παραφερνάλια 😛

  131. Ηλεφούφουτος said

    129, και το ασκαρδαμυκτί με τη σημασία πάραυτα, αμέσως.
    Τόσο είχε διαδοθεί που μια φορά παρά λίγο να εκτεθώ, καθώς το χρησιμοποίησα σε κύκλο όπου όλοι ήξεραν το μπακράουντ εκτός από το σημαντικότερο πρόσωπο του κύκλου, κι άντε να αποδείξω μετά ότι δεν είμαι ελέφαντας.

  132. Γρηγόρης Κοτορτσινός said

    #119
    Η Κονοπίνα από το ομόηχο σλαβικό που σημαίνει «η κάνναβη» (όχι η φαρμακευτική, η άλλη που φτιάχνει καλά σκοινιά).

  133. #72 ἔ καί;

    ξεχάσμα εκαὶ τὸ ἐυαγγελικὸ «δυϊλίζοντες τὸν κώνωπα τὴ δὲ κάμηλον καταπίνοντες» ἢ μοῦ φαίνεται;

  134. Immortalité said

    @124 Νίκο λέμε «πλήρη συνώνυμα» ή «πλήρως συνώνυμα»; Το καταλαβαίνω μάλλον σαν επίρρημα με την έννοια του εντελώς και όχι σαν επιθετικό στο συνώνυμα.

  135. gbaloglou said

    καναπέος άσμα: «και πες πες πες, και πες πες πες ετσάκισεν ο καναπές απάνω στα μελώματα κοντά στα ξημερώματα» — μέρος του «Παραμυθάκια λέγαμε» (Πυθαγόρας-Κατσαρός-Καλατζής, 1973) που δεν υπάρχει ούτε στο γιουτούμπ ούτε στο stixoi.info ούτε στο kithara.vu και γενικώς πουθενά στο διαδίκτυο … και το ότι δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε CD προφανώς δεν βοηθάει…

  136. 130
    Αυτό κ(σ)αναπέστο! 🙂

  137. 134
    Παρόμοια απορία: Είναι το «κυρίως πιάτο» ή το «κύριο πιάτο«;

  138. 102
    Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Βγέννη,
    να έφιεσαι νάναι μακρύ το νήμα. 🙂

  139. sarant said

    130: Μπορεί να έχεις δίκιο

    136: Ο ξαναπές του μακαρίτη του Άσιμου λες να ήταν από εκεί;

  140. sarant said

    Πρόσθεσα στο τέλος του άρθρου μια άλλη φωτογραφία όπου το κουνούπι μεγάλωσε!

  141. Νέο Kid Στο Block said

    Νίκο ,ωραία η προσθήκη της φωτό με το φονικό κουνούπι-μασίστα! (θυμάστε αλήθεια εκείνα τα τραγελαφικά και τυπικώς μουμουεδυπερβολικά για τα κουνούπια-τίγρεις;)
    Μιας και θυμήθηκες και τον άλλον Νικόλα (που κάποιοι επαναστάτες οφ δη μπότομ, τού έκλεψαν τα τραγούδια, χωρίς ντροπή…) ας ανακράξω ένα σύνθημα-γκράφιτι της νιότης:
    «Mη σκοτώνετε τα κουνούπια! Άλλοι σας πίνουν το αίμα!»

  142. Καλησπέρα!
    Να προσθέσω ένα ωραίο που το λάνσαρε νομίζω ο Σκαμπαρδώνης: Καναπέλληνες!

  143. bernardina said

    Κι έπειτα σου λένε πως το μέγεθος δεν μετράει

  144. 114
    Άγγελε, ευχαριστώ για την παρέμβαση… Το είχα ακούσει πολύ πριν την ιντερνετική επανάσταση, γι΄αυτό ίσως κι η πολιτική ορθότητα έκτοτε εξαφάνισε από την δημοσιά τέτοιες ρατσιστικές ατασθαλίες, για τίς οποίες κάποια κοινωνικά ή ιδεολογικά στρώματα στην Αγγλία έχουν παράδοση (μην σας τύχει σε τέτοιες κουβέντες Ulster Unionist). Δεν είχα σκεφθεί ότι οι λόρδοι γαιοκτήμονες έβλεπαν στην πατάτα ένα «subsistence crop» που έκλεβε από τις προσόδους του σίτου ως «cash crop».
    117
    Ευχαριστώ για το τραγούδι. Εμπνευσμένη η επιλογή της Πρωτοψάλτη απο τον Ανδριόπουλο, όπως και (ιδίως) στα Λαϊκά Προάστεια και το Αρχιπέλαγος.
    134
    Συνώνυμα (στην αριστοτελική σημασιολογία): το αυτό όνομα, ο ίδιος ορισμός, αλλιώς παρώνυμα, ίδιο όνομα, άλλος ορισμός, αλλά «προς έν» σχέση». Στις τροπικότητες της σύγχρονης σημασιολογίας, «πλήρη συνώνυμα» τα συνεκτασιακά (co-extensional – με το αυτό σύνολο αναφερομένων) που μπορούν να αντικαταστήσουν το ένα το άλλο σε όλα τα γλωσσικά περιβάλλοντα «salva veritate», διασωθείσης της τιμής αληθείας. To αντίθετο συμβαίνει με τα intensional, όπου το διαφορετικό βάθος νοήματος ή «sense», intension, εμποδίζει την αντικατάσταση «salva veritate», ειδικά μάλιστα στον πλάγιο λόγο «oratio obliqua».

  145. Αυτή η κάμηλος δεν γράφεται με ι και έχει τη σημασία χοντρής τριχιάς;

    Γιάννης

  146. 140
    Oι αιτιολογικοί μύθοι: έχει προταθεί ότι ο άθλος των Στυμφαλίδων Ορνίθων αναφέρεται στα κουνούπια του βάλτου που αποδεκάτιζαν τους περιοίκους με ελονοσία…

  147. #145 αὐτὴ εἶναι ἄλλη περικοπή, γιὰ τὴν βελόνα καὶ τὸν πλούσιο στὸν παράδεισο κλπ.

  148. Νομίζω πέρασε απαρατήρητο το γεγονός πως ο καναπές είναι μια λαϊκά σχηματισμένη λέξη με κατάληξη αρσενικού και ένταξη στο κλιτικό σύστημα, όπως ο καφές και ο κουραμπιές. Αν μερικοί δεν είχαν ανακαλύψει τα ινδάλματα και είχαν ρίξει το βάρος τους στην ελληνικοποίηση των ξένων λέξεων τα πράγματα θα ήταν γλωσσικώς καλύτερα.

    Γιάννης

  149. ΟΚ.

  150. gbaloglou said

    140

    Άρον τον καναπέν σου και περιπάτει!

  151. 🙂

  152. Αγαπητέ Νικοκύρη. Πολύ κέφι προκάλεσε η σημερινή σου ανάρτηση.
    Ομολογώ πάντως, ότι ιδιαίτερα η Bernardina -ξεκινώντας από το σχόλιο 55 – έχει δώσει ρέστα!
    Τώρα, χωρίς να θέλω να «σας γίνω κουνούπι» – μετά το μεσονύκτιο – θα γράψω κάτι κι εγώ.
    – Μου αρέσει πολύ το Κουνούπι, στο θεατρικό έργο του Φ. Γκ. Λόρκα «Οι φασουλήδες του Κατσιπόρα». (Είναι ένας κομπέρ ενοχλητικός για τους εφησυχασμένους, τους χοντρόπετσους, τους αναίσθητους και για τον αρχι-μπάτσο τον Δον Κριστομπίτα!)
    – Δε μου αρέσουν αυτοί που βλέπουν τους αδύναμους ανθρώπους «σαν κουνούπια»
    – Θυμίζω την ταινία του Πίτερ Γουέι The mosquito coast με τους Χάρισον Φορντ, Έλεν Μίρεν, Ρίβερ Φίνι.
    – Η κουνουπιέρα λέγεται και κουνουπολόγος (ζητώ συγνώμη αν έχει αναφερθεί σε κάποιο σχόλιο και δεν το πρόσεξα).
    – Το μεγεθυντικό του κουνουπιού είναι ο κούνουπας.
    – Κωνωπεών = κλίνη έχουσα κωνωπείον.
    -Κωνωποθήρας= πτηνό που καταδιώκει τα κουνούπια.
    -Κωνωποσφράντης=αυτός που ανακαλύπτει, που παίρνει μυρουδιά τα κουνούπια.
    Κουίζ: Τι θέλουν οι μεταξωτοί καναπέδες;

  153. LandS said

    #124 και σχετικές απαντήσεις.

    Η εξήγηση του 127 είναι πολύ πολύπλοκη 🙂

    Τιμή κάτω από 500 λιριά (βρετανιστί: quid) είναι couch. Πάνω από 800 sofa. 🙂

    ( Στις ενδιάμεσες τιμές έχουμε setee).

    Υ.Γ. Οι τιμές είναι ενδεικτικές και υπόκεινται σε αλλαγές χωρίς προειδοποίηση, οπότε μη ξεκινήσετε googloέρευνα αγοράς…

  154. Νέο Kid Στο Block said

    153. Σωστόος ο LandS! Μου άρεσε πολύ αυτό με τους καναπέδες και πώς αλλάζουν όνομα ανάλογα με το κόστος τους.:-)
    Έτσι ακριβώς είναι και με τους διοικητικούς υπαλλήλους των εταιριών.
    Όσοι τα παιρνουν χοντρά και φευγουν στο οκτάωρο (έχοντας δώσει λάθος οδηγίες και «λύσεις») λέγονται executives.
    Όσοι παιρνουν ψίχουλα και δουλευουν αμισθί υπερωρία λέγονταιι πάλι τύποις executives,αλλά όλη η πιάτσα τους λέει απλά: μαλάκες.

  155. athinaze15 said

    153
    Aν τους ψωνίζεις; απο τον John Lewis…

    setee – δεν είναι το σετάκι με καναπέ και δυο πολυθρόνες;

  156. bernardina said

    155
    Το σετάκι λέγεται «three-piece suite» . Για setee δες #128

  157. sarant said

    154: Αυτοί δεν είναι οι άιφερ μάνατζερ;
    (που τους λέει το αφεντικό «άει φέρ’ εκείνο, άει φέρε το άλλο»)

  158. bernardina said

    #157 Αγγλιστί γκόφερ http://en.wikipedia.org/wiki/Gofer

  159. Τίτος Εξώς Χριστοδούλου said

    156
    thanks, I stand – or sit – corrected.

    To antique του καναπέως μας, δεν ήτο τριτοκλιτον ανισοσύλλαβον, παρά… Τζαρτζάνω ‘κάναψ’, ως και ο κώνωψ; Με φυτική προέλευση το καναπίδι;

  160. bernardina said

    Α, Νίκο κοίτα! Κάτι σαν Άγγλος Σαραντάκος!
    Το ιστολόι του έχει πολύ ψωμί (αλλά ελάχιστους σχολιαστές) και είναι απολαυστικότατο.
    Και εδώ πληροφορίες για τον συγγραφέα και ιστολόγο, που ομολογώ ότι αγνοούσα την ύπαρξή του.
    Όου ντίαρ, βέρι ίντριστινγκ ιντίντ! 😛

  161. sarant said

    160: Δεν τον ήξερα, Μπέρνι, πάω να ρίξω μια ματιά, σ’ ευχαριστώ!

  162. bernardina said

    Παρακαλώ, ευχαρίστησή μου!

  163. π2 said

    testing

  164. π2 said

    [Μα είναι ηλίθια αυτή η wordpress.]

    Ένα σχόλιο για την εικονογράφηση μόνο. Ενώ η ποδοσφαιρική χρήση του καναπέ σημειώνεται από τον νικοκύρη, ο καναπές που επιλέχθηκε είναι κόκκινος. Με δεδομένη την ποδοσφαιρική ευρωπαϊκή συγκυρία της σημερινής ημέρας, να το εκλάβω ως πικραμένη νοσταλγία; :grin

  165. Νέο Kid Στο Block said

    160 till 162. Berny baby ,ο άνθρωπος αναρωτιέται στο τέλος αν χρειάζεται ψυχίατρο! Lol,Karalol 🙂 🙂

    Νομίζω ότι κάποιος από εμάς έχει την ανθρωπιστική υποχρέωση/καθήκον να τον ενημερώσει περί της υπάρξεώς μας και του ..trade μας, μη κάνει κάνα απονενοημένο…
    Λοιπόν, θα κάνεις το ψυχικό να ποστάρεις που είσαι και τζιμάνι εις την αγγλοσαξονικήν; 🙂

  166. sarant said

    164: Ε ναι, το είχα γράψει από παραπρόπερσι αυτό το άρθρο 🙂

  167. Νέο Kid Στο Block said

    Άντε βρε Μπέρνυ! Ξεκίνα εσύ, και γώ θα κάνω φόλοου απ !
    (Εξάλλου αυτές οι ποδοσφαιρικές εξερευνήσεις της ευρασιατικής στέπας με μυρωδιά τοξικής μαρίδας Φαλήρου, δεν έχουν ενδιαφέρον… βρε Π2 εδώ είσαι; Δεν σε πρόσεξα ρε παιδί! 🙂 🙂

  168. bernardina said

    Κιντάκο, εγώ σκέφτηκα να μπούμε αν μπλοκ, (για να μην πω αν μπλογκ:razz:) και να τον κάνουμε να νιώσει υπέροχα!
    Όμως πιστεύω ότι αυτή η τιμή αρμόζει στον Νικοδεσπότη μας, που αν θέλει μπορεί να τον ενημερώσει δεόντως, να τον κάνει επίτιμο μέλος (κι ας μη μιλάει ελληνικά ο καημένος) κλπ.
    Και σιγά που δεν ξέρεις εσύ καλύτερα αγγλικά από μένα, μπαγασάκο 😉
    Θέτε να περιμένουμε ένα καλό νήμα (λέει ότι ποστάρει καθημερινά) και να μπουκάρουμε όλοι μαζί;

  169. bernardina said

    Ρε συ τι το ‘θελες αυτό περί τοξικής μαρίδας Φαλήρου; Σε γαυρίνα μιλάς, μπαγάσα! 😆

  170. Immortalité said

    Ωχ! άμα μπλέξουμε και με τον Εγγλέζο (συμπαθής παρεμπιφτού), θα το κλείσουμε το σπίτι μας 🙂

  171. Νέο Kid Στο Block said

    Ωπα! Ο Μάικολ Νικολάου έκανε την αρχή! (με το γνωστό του στυλ) 🙂 🙂
    Την κάνω κι εγώ για Αγγλεταίρα (μόλις ξεμπερδέψω με τα μπάνια των κορασίδων)

    Σαραντάκο, τρέμε! Βρήκες ανταγωνιστή! 🙂

  172. 160,
    Ενδιαφέρον εύρημα!
    The English Sarantakos appears to be as 40tudinous with etymology as his Greek counterpart.
    (I succumbed to temptation…)

  173. bernardina said

    Μιχάλη έγραψες 😆 😆
    Ευτυχώς ο άνθρωπος φαίνεται να έχει χούμουρ!
    Να γίνουμε αδελφοποιτοί με τον Ίνκι Φουλ; 😛

  174. Immortalité said

    @172 Μα νόμιζα ότι πι πειρασμοί είναι για να ενδίδουμε 😉

  175. bernardina said

    Τουλάχιστον σχολιάστε σε κανένα πρόσφατο ποστ να το δει και ο άνθρωπος να χαρεί! Το τακίτο, σόρι, το μοσκίτο, είναι του ’11! 😛

  176. τυφλόμυγα said

    160, Χημικός μηχανικός κι ο εγγλέζος; 😛

    169, Μπέρνι-νονά, κοκκινόψαρο; Λιποθυμώ. 😥
    Νικοκύρη, κι εσείς; Δεν κατάλαβα από την κουβέντα με τον π2.

  177. bernardina said

    169. Τώρα το χαμπάριασες βρε τυφλομυγάκι; Τι λέγαμε τόσες μέρες; Γιατί σε είπα Βρούτο; Αααα, δε με προσέχεις και πικραίνομαι 🙂

  178. Νέο Kid Στο Block said

    172. Μα βρε Μιχάλη και σύ ,βάλε το άλλο λινκ στο χρηστώνυμό σου (το professorial ντε!)
    Τού γράφεις για τζαμιά, θα δει και τα καμπαναριά στο ενδυοτριβείον , θα τρομάξει το μάτι του αγγλικανού! 🙂 🙂

  179. Immortalité said

    @175 Το διαδίκτυο είναι άχρονο 😉

    @176 Τα κοκκινόψαρα είναι ευγενή ψάρια. Οι γαύροι είναι γαύροι 😛
    Μα επέλεξε κόκκινο καναπέ για να αισθάνονται άνετα με το χρώμα αυτοί που θα κάθονται να βλέπουν τους άλλους να παίζουν 😉

  180. τυφλόμυγα said

    177, Δε θυμάμαι καθόλου. Πότε με είπες Βρούτο; Θα το είχα σχολιάσει εκτός κι αν έφευγα και μετά το έχασα. Αναρχοαυτόνομο σου βγήκε όμως το βαφτιστήρι. :mrgreen:

  181. bernardina said

    Τότε που μου έβαλες το σλουρπ σλουρπ γλυψ γλυψ για να εξιλεωθείς, ξεμυαλισμένο 😆

    Τι κοκκινόψαρα και τρίχες κατσαρές ρε; Αυτά είναι για σούπα. Το Καραϊσκάκη είναι το μεγαλύτερο τηγάνι, όχι η μεγαλύτερη μαρμίτα. Σαχλαμπούχληδες :mrgreen:

    ΥΓ. Κατά νονά και το βαφτιστήρι 😉 Αφού αντί για λάδι σού έβαλα γράσο…

  182. τυφλόμυγα said

    181, 😳 😉 😛
    Ξεμυαλισμένη, δε λες τίποτα. 😀

  183. sarant said

    172: 🙂

  184. Robert Cawdrey’s Table Alphabeticall, first printed in 1604, is generally regarded to be the first fully developed representative of the monolingual dictionary in English.

    For each of the 2543 headwords contained in its first edition, Cawdrey provided a concise definition — the standard entry rarely exceeded more than a few words, usually synonyms — and he marked those words thought to be of French or Greek origin; in some cases, he also marked those words which were a «kind of» a larger group. Cawdrey added material to each of its three later editions (1609, 1613, 1617), ultimately to define over 3200 words, but did not vary his method.
    While small and unsophisticated by today’s standards, the Table was the largest dictionary of its type at the time and, when viewed in the full context of Early Modern English lexicography, it exemplifies the movement from words lists and glosses to dictionaries which more closely resemble those of today.

  185. Διατρέχων τον κίνδυνο να γίνω φορτικός, ένα καταπληκτικό βλόγιον για τους αγγλομαθείς κλασσικιστές είναι το
    http://laudatortemporisacti.blogspot.com/search/label/arboricide
    Επέλεξα την συγκεκριμένη σελίδα του γιατί περιέχει ποίημα του Ορατίου για τον θάνατο του Αχιλλέα που παρομοιάζεται με την πτώση υψηλού δένδρου, μια προσφιλής στον Όμηρο παρομοίωση θανάτου ηρώων…

  186. 178,
    Μπα, θα τρομάξει περισσότερο με τα επαγγελματικά μου! 🙂

  187. 173 τελευταίο: Οπωσδήποτε!

  188. …και ας ελπίσουμε πως δεν θα διαβάσουμε/ακούσουμε κάτι σαν και το ακόλουθο:

    «Οι καλεσμένοι είχαν ακουμπήσει τα παλτό τους στους καναπέ»

    Μπρρρρ

  189. sarant said

    Μπρρρρρρ

  190. 160 – 189
    Μπρρ…
    Mην σκιάζεσαι Νικοκύρ τα σκιάχτρα των Βρετανών Inky Fools, ο γίγας Υψηλός Αγρίππας έχει έτοιμο γι΄αυτόν το πηγάδι της μελάνης, inkwell, όπως μας δείχνει το σκίτσο του Heinrich Hoffmann (Struwwelpeter, 1845), με τίτλο ‘Τhe Inky Boys’, πηγαδομελανωπνιγμένα από τον ανατολίτη στο ντύσιμο Tall Agrippa. Η Ιστορία και το σκίτσο (σελ. 379) στο βιβλίο της Μarina Warner, ‘No Go for the Bogeyman: Scaring, Lulling and Making Mock’, London: Ghatto & Indus 1998, από τα παράδοξα της εξ Άγγλε Τέρας βιβλιοθήκης μου

  191. ἕνα νέο εἶδος καναπέ:
    http://www.thestival.gr/society/item/25771-foto3a-pagkosmia-patenta-epixeirimatia-apo-tin-thessaloniki-o-kanapes-feretro21

  192. Λευκάδιος Ελμάς said

    Καναπές: «Στα ελληνικά πρέπει να ήρθε η λέξη στα μέσα ή στα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά ομολογώ ότι δεν το έχω ψάξει.»

    στα μέσα, ίσως και λίγο νωρίτερα. ο Μακρυγιάννης μιλάει για χρυσούς καναπέδες πλάθοντας μεταθανάτιο διάλογο μεταξύ Ναπολέοντα και

    Αλέξανδρου της Ρωσσίας.

    «Ο περίφημος Ναπολέων, ο βασιλέας της Γαλλίας, οπού τίμησε την αντρεία και την σοφία του πολέμου κι’ από μικρός άνθρωπος έγινε αυτοκράτορας, βασιλέας απολέμηστος – ο Χάρος τον σκότωσε με χωρίς ντουφέκι και σπαθί, και κατέβηκε εις τον Άδη με φόρεμα εννιά πήχες πανί. Όλος ο κόσμος δεν τον χώραγε, όλα τα πλούτη του κόσμου δεν του φτάναν, εννιά πήχες πανί τού έφτασε και του περίσσεψε. Εις τον Άδη κατέβηκε με το ίδιον φόρεμα κι’ ο βασιλέας της Ρουσσίας ο Αλέξανδρος· και χαιρετιώνται οι δυο βασιλείς· «Τι έλεγες, βασιλέα Αλέξαντρε, δεν θα πέθαινες και να ’ρθης εδώ σε τούτην την ζωήν ντυμένος μ’ αυτό το φόρεμα; Πού ’ναι τα παράσημά σου; Πού ’ναι η μεγάλη σου στολή; Πού οι καναπέδες οι χρυσοί; Πού οι κόλακες να μας λένε μυθολογίες και να τους πιστεύωμεν και να χάνωμεν την δικαιοσύνην εις την ανθρωπότη και να τρώμεν τους τίμιους ανθρώπους ζωντανούς και τους άτιμους να τους πιστεύωμεν και να τους δοξάζωμεν;»

    http://el.wikisource.org/wiki/Απομνημονεύματα_Μακρυγιάννη/Β3

    το απόσπασμα αυτό αναφέρεται σε γεγονότα του 1833 (όριο post quem)

    http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSGL-A111/262/1915,6358/

    και λογικά πρέπει να το είχε γραψει ο Μακρυγιάννης μέχρι του 1840

    http://www.e-alexandria.gr/bookby.asp?ID=47&BID=485

    Υστερόγραφο: ο στρατηγός μιλαει για ζαϊρέδες (μια από τις 366 λέξεις)

    «Με την βοήθεια του Θεού, αυτό κ’ έγινε. Οι ξυπόλυτοι και οι γυμνοί τα σπαθιά των Τούρκων τα ντιμισκιά τα πήραν αυτείνοι οι ολίγοι με της μαχαιρούλες, τα φλωροκαπνισμένα τους ντουφέκια τα πήραν με οπού ’ταν δεμένα με σκοινιά, τους πήραν και τους ζαϊρέδες κι’ όλα τ’ αναγκαία του πολέμου.»

  193. Μαρία said

    192 Τον καναπέ τον θησαυρίζει ο Σκαρλάτος ο Βυζάντιος ήδη απ’ το 1835.

  194. Λευκάδιος Ελμάς said

    193 πολύ καλά

    ο Μακρυγιάννης προφανώς αναφέρεται σε βασιλικούς θρόνους, ο Σκαρλάτος έχει κάποιο διευκρινιστικό παράδειγμα;

  195. sarant said

    192-193: Μπράβο σας!

    Δεν είναι ανάγκη να αναφέρεται σε θρόνους ο Μακρυγιάννης, μπορεί να το έμαθε στο σαλόνι του Όθωνα

  196. Μαρία said

    Σκαρλάτος.
    http://tinyurl.com/7pqwczq

  197. Λευκάδιος Ελμάς said

    193 δεν είχε γινει ακόμη must η Ίος. ούτε για φρικιό τον έχω τον Σκαρλάτο

    http://translate.google.gr/translate?hl=el&sl=en&u=http://weddings.ims.forth.gr/&ei=SN9jT5esN4Gr8QPelbydCA&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=4&ved=0CFsQ7gEwAw&prev=/search%3Fq%3D%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2585%25CE%25BC%25CF%2586%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25B1%2B%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25AD%25CF%2582%2B1800%26hl%3Del%26sa%3DX%26biw%3D1407%26bih%3D694%26prmd%3Dimvns

  198. Μαρία said

    Μήπως δεν έβαλες το σωστό λινκ; Υποψιάζομαι οτι υπάρχουν καναπέδες σε κάποιο προικοσύμφωνο.

  199. Λευκάδιος Ελμάς said

    πολύ σωστά. νομίζω ότι αυτό είναι. αν όχι, στη φόρμα αναζήτησης στο είδος αντικειμένου γράψε καναπέ

    http://translate.google.gr/translate?hl=el&sl=en&u=http://weddings.ims.forth.gr/&ei=SN9jT5esN4Gr8QPelbydCA&sa=X&oi=translate&ct=result&resnum=4&ved=0CFsQ7gEwAw&prev=/search%3Fq%3D%25CF%2580%25CF%2581%25CE%25BF%25CE%25B9%25CE%25BA%25CE%25BF%25CF%2583%25CF%2585%25CE%25BC%25CF%2586%25CF%2589%25CE%25BD%25CE%25B1%2B%25CE%25BA%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25B1%25CF%2580%25CE%25AD%25CF%2582%2B1800%26hl%3Del%26sa%3DX%26biw%3D1407%26bih%3D694%26prmd%3Dimvns

  200. Λευκάδιος Ελμάς said

    http://weddings.ims.forth.gr/

  201. Λευκάδιος Ελμάς said

    http://weddings.ims.forth.gr/display_form.php?id=187&in=1

  202. Μαρία said

    201 Ωραίο, του 1803.
    Ξεχωρίζει, και σωστά, το σοφά απ’ τον καναπέ.
    Μυστήριο και το όνομα της νύφης.

  203. Λευκάδιος Ελμάς said

    «o καναπές, ή μάλλον ο canapé, που μαρτυρείται στα γαλλικά από τον 17ο αιώνα.»

    άν όμως τον βρίσκουμε από το 1599 στην Κρήτη, νομίζω ότι η υπόθεση αποκτά καινούργιο ενδιαφέρον.

    http://weddings.ims.forth.gr/display_form.php?id=63&in=6

  204. H πρώτες ελληνικές γραφές (η μυκηναϊκή Β) περιλαμβάνει λίστες τροφίμων, ένθα και το «κύμινον», μαρτυρώντας ότι ο μυκηναϊκός πολιτισμός ήτο και «κυμιναϊκός»… Μαρτυρείται όμως έστω και ένας όρος επίπλου, πολύ ολιγότερον «καναπέως»;
    Εξαίρεση ίσως η «ριζωμένη σχεδία», το γαμήλιο κρεββάτι του Οδυσσέως…

  205. sarant said

    203: Πολύ ενδιαφέρον είναι αυτό το γαμήλιο του 1599 από την Κρήτη, αλλά έχω την υποψία ότι το πρωτότυπο δεν γράφει καναπές, και το λέω αυτό επειδή όλες οι ονομασίες των προικώων είναι σημερινές, πράγμα απίθανο. Μήπως είναι λοιπόν μετάφραση;

  206. 204 Έχω την εντύπωση ότι υπάρχει μυκηναϊκή ορολογία για έπιπλα στις πινακίδες της γραμμικής Β. Αλλά δεν είμαι βέβαιος, πάλι.
    205 Κι εγώ έτσι νομίζω, θα προσπαθήσω να ρωτήσω.

  207. π2 said

    205: Έτσι φαίνεται, αλλά μπορεί να μας το επιβεβαιώσει ένας θαμώνας του ιστολογίου, φαντάζομαι… Βρίσκω ένα σεντώνιον τριπλένιον του Καναπέ σε προικοσύμφωνο του 1835 (σελ. 7).

    Αν γκουγκλίσει πάντως κανείς προικοσύμφωνα με καναπέδες, βρίσκει πολλά τοπικά διαλεκτικά συνώνυμα του καναπέ: μεντέρι στην Κεφαλονιά, κρεβατίτσα στη Σκύρο, παστός στην Κρήτη, μεταξύ άλλων.

  208. Λευκάδιος Ελμάς said

    205 μα γι’ αυτό ξεκίνησα με το αν. εξάλλου ανάμεσα στο 1599 και το 1803 που είναι η επόμενη καταγραφή υπάρχει τεράστια απόσταση.

  209. π2 said

    206α: Λίγα πράγματα, αν θυμάμαι καλά. Σεντόνια, τριπόδια, τράπεζες, από αλλού θυμάμαι κάτι σκαμνιά, υποπόδια, καθίσματα.

  210. π2 said

    (Εδώ περισσότερες λέξεις, στο word index της Γραμμικής Β΄)

  211. 209-210
    Linear B a-ti-ja slanting beam
    Ευχαριστώ για την παραπομπή, με ενθουσίασε ο ιστότοπος!

  212. 210
    Χάριτας άγω…
    Πάντως, από μπαχάρια και βότανα, μπαχτσές το λεξικό, κύμινο, σέλινο, κορίανδρος, φλαμουριά – τίλιο, τερέβινθος, μόνο τα της Πολυνησίας και της Ινδίας λείπουν, το μοσχοκάρυο και το πέππερον.
    Α, και η στρωμνή της νύφης: re-ke-to-ro-te-ri-jo lecestrwt»rion (religious feast) Etym lšcoj = bed + strÒnumi = spread , (make the bed)

  213. Zazula said

    @ 1, 19:
    Canopy (επίσης από το canopeum < κωνωπείον) είναι η καλύπτρα στα αεροσκάφη και η κομοστέγη στα δάση.
    http://lexilogia.gr/forum/showthread.php?4403-%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AD%CE%B3%CE%B7-canopy

  214. bernardina said

    213
    Κύριε αντμινιστράτορα της Λεξιλογίας πολύ καλή μέρα σας. Αυτή η κομοστέγη μού θυμίζει το κομοδέσιο και μου προκαλεί ευχάριστο (ευπρόσδεκτο και άκρως απαραίτητο) αίσθημα ευθυμίας.
    (Συχνά πυκνά σκέφτομαι να κοσμήσω τις τάξεις σας με τη λαμπρή παρουσία μου. Τι μου συνιστάτε; Να το πράξω; Και τι ακριβώς περιλαμβάνει η διαδικασία; Σε ποιον να δηλώσω πίστη και υποταγή; Η τελετή μύησης πονάει πολύ; Θα με υποχρεώνατε και θα σας ήμουν αιωνίως ευγνώμων αν λύνατε τις υπαρξιακές αυτές απορίες μου. Ευχαριστώ εκ των προτέρων) 😛

  215. Zazula said

    Κυρία Βερναρδίνη, με πολλή χαρά να σας υποδεχθούμε και στις τάξεις μας. Προτού σας απαντήσω όμως στα φλέγοντα ερωτήματα που μου θέτετε, μια μικρή διευκρίνιση χρειάζομαι: Το εάν πονά πολύ η τελετή μύησης το ερωτάτε προκειμένου να την αποφύγετε ή προκειμένου να την επιδιώξετε; 😀

  216. bernardina said

    Πονάν ωρέ τα παλικάρια; 😆

  217. Zazula said

    Έξοχα λοιπόν! Πηγαίντ’ επομένως εδώ: http://lexilogia.gr/forum/register.php κι ακολουθήστε την τυποποιημένη διαδικασία. Καλά θα περάσουμε… 😀

  218. bernardina said

    Καλώς σας βρήκα! 😛

  219. sarant said

    Α, ωραία -τα ποσοστά, στον γνωστό λογαριασμό, παρακαλώ! 🙂

  220. bernardina said

    Οφκόρσλι! 😀

  221. τυφλόμυγα said

    #213, 214, 219 Μια που σας πέτυχα όλους μαζί, μήπως ξέρετε πως αποδίδεται το vegan στα ελληνικά;

    #214, Μπέρνι, τι έγινε; Σε τρόμαξε ο χθεσινοβράδινος αγώνας και σε χάνουμε; 😦

    Καλημέρα σε όλους!

  222. Zazula said

    Οι ίδιοι οι «καθαροί χορτοφάγοι» αυτοπροσδιορίζονται με τον όρο «βίγκαν»:

    Ωστόσο αποκαλούν το κίνημά τους «βεγκανισμό» (δλδ με έψιλον).
    Χρήσιμος σύνδεσμος: http://veganism-now.blogspot.com/
    Και μην ξεχνούμε πως υπάρχουν και πολλές ακόμη κατηγορίες χορτοφαγίας.

  223. τυφλόμυγα said

    #222 Ευχαριστώ πολύ. Ωστόσο για το βέγκαν/βίγκαν και τον βεγκανισμό έχω ακούσει. Έλεγα μήπως υπάρχει κάτι πιο ελληνικό. 😉
    Ευτυχώς, βρίσκομαι σε περίοδο νηστείας. Αλλιώς ο πίνακας με τα ζώντανα που θανατώνονται θα μου προκαλούσε γαστρεντερικές διαταραχές.

  224. 222
    Είχα την (όχι πολύ ψαγμένη) ιδέα ότι οι βέγκαν χωρίζονται κυρίως σε αυτούς που δεν τρώνε κρέας (αλλά τρώνε ψάρι, πεσκάριαν) κι αυτούς που τρώνε μόνο χορταρικά… Αλλά δεν το έψαξα το πράγμα. Κάπου είχα διαβάσει ένα μακρό επιχείρημά τους κατά εκείνων που αντιτείνουν ότι οι άνθρωποι είναι παμφάγοι εκ φύσεως γιατί έχουν και κοπτήρες (φυτοφάγα ζώα) και κυνόδοντες (σαρκοφάγα)… Το άλλο σημαντικό διατροφικό επιχείρημα που έχουν να αντιμετετωπίσουν οι φυτοφάγοι είναι η πρόσληψη σιδήρου, που υπάρχει στο κόκκινο κρέας, η φυτική πηγή του δεν κρίνεται επαρκής.

  225. Zazula said

    Πάντως οι ίδιοι αυτοπροσδιορίζονται (το γράφω διότι δεν πέτυχε η προσπάθειά μου στο #222 για ένθεση του λογοτύπου τους) ως εξής: Hellenic Vegan Society = Ένωση Βίγκαν Ελλάδος. Κατά τ’ άλλα μπορείς να χρησιμοποιήσεις και το «καθαροί χορτοφάγοι».

  226. Zazula said

    Όπως προανέφερα, υπάρχουν πολλές κατηγορίες χορτοφάγων: γαλακτοφυτοφάγοι, ωοφυτοφάγοι, γαλακτοωοφυτοφάγοι, ωμοφάγοι, φρουτοφάγοι / καρποφάγοι, σποροφάγοι κ.ά. Βίγκαν είναι μόνον οι ακραιφνείς χορτοφάγοι.

  227. τυφλόμυγα said

    #225, Το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό είναι σημαντική κατάκτηση. 🙂 Ευχαριστώ. (Το σχόλιο είναι σοβαρό, μην παρεξηγηθώ.)

    Τίτο, βέγκαν λέμε όσους δεν τρώνε κρέας, ψάρι και τα προϊόντα που παράγονται από αυτά όπως αυγά, γαλακτομικά. Σίδηρο έχουν πολλά φρούτα και λαχανικά. Πρωτεϊνες -όπως το κρέας- έχουν τα μανιτάρια, ο τραχανάς και κάτι ακόμα που ξεχνάω. 🙂

    Συγχωρέστε με. Μόλις έμαθα τι έγινε στο ΟΑΚΑ και συγχίστηκα πάρα πολύ.

  228. Immortalité said

    «Πρωτεϊνες -όπως το κρέας- έχουν τα μανιτάρια, ο τραχανάς και κάτι ακόμα που ξεχνάω»

    Λογικό. Ο τραχανάς γίνεται με γάλα.

  229. Zazula said

    Πρωτεΐνη έχει η βρώμη.

  230. τυφλόμυγα said

    #228, Όπως εξηγεί και ο Ζάζουλα, δεν είναι όλοι οι χορτοφάγοι βίγκαν. Οι χορτοφάγοι μπορούν να πιουν γάλα. Πρωτεϊνες μπορεί να μην περιέχει ο τραχανάς, ωστόσο έχει την ίδια διατροφική αξία με το κρέας. Η ουσία είναι ότι αν θέλεις να υποκαταστήσεις την διατροφική αξία μιας τροφής, που για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορείς ή δεν πρέπει να φας, υπάρχει τρόπος. 🙂

  231. τυφλόμυγα said

    229, Ευχαριστώ ξανά και ξανά και ξανά. 😉 Αυτό εννοώ με το τέλος του #229.

  232. Immortalité said

    @230 Ξέρω καλά τους διαχωρισμούς. Αν όμως διαβάσεις τη β’ παράγραφο του 227 δίνεις την εντύπωση ότι αφού αναφέρθηκες στους απολύτως χορτοφάγους, λέγοντας ότι δεν τρώνε ούτε γαλακτοκομικά, δίνεις και παραδείγματα χορτοφαγικών τροφών που περιέχουν πρωτεΐνες, συμπεριλαμβάνοντας τον τραχανά. Απλώς επεσήμανα ότι ο τραχανάς έχει γάλα.

  233. Zazula said

    Όχι μόνο έχει πρωτεΐνη η βρώμη (όσοι γυμνάζονται και παίρνουν έξτρα πρωτεΐνες το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά), αλλά επίσης (από εδώ: http://www.coeliac.gr/Contents.aspx?CatId=41): «Οι πρωτεΐνες βρώμης δεν θεωρούνται τοξικές για τα άτομα με κοιλιοκάκη».

  234. Zazula said

    ΥΓ Βέβαια, σ’ ένα γλωσσικό ιστολόγιο θα περίμενα το κύριο ζήτημα να είναι: βρώμη ή βρόμη; :p

  235. ππαν said

    Πρωτεϊνες έχουν όλα τα δημητριακά, αλλά και τα όσπρια . Από ό,τι καταλαβαίνω όμως είναι πιο παρακατιανές και για να αναβαθμιστούν πρέπει πχ συνδυάζονται. Οι Πόντιοι που έτρωγαν πχ ρεβυθόριζο ήταν πρωτοπόροι βεγκανιστές -από ανάγκη

  236. Immortalité said

    Γιατί μόνο οι Πόντιοι; Όλος ο κόσμος τρώει ρεβυθόρυζο, φακόρυζο, φασουλόρυζο και λοιπά εδέσματα της επόμενης μέρας. Αν και τα ρεβύθια τα προτιμώ με μανέστρα.

    @234β Βρώμη, ψήφος μία! 😀

  237. Immortalité said

    ΥΓ. Άμα έχεις σιδηροπενική αναιμία, επίπεδα σιδήρου με φακές, σπανάκια και λοιπά χορταρικά δεν κάνεις.

  238. ππαν said

    Το σπανάκι ΔΕΝ είναι σημαντική πηγή σιδήρου, μην πιστεύετε τον Ποπάι είπαμε! Ήταν παρεξήγηση η όλη ιστορία, με μετακίνηση της υποδιαστολής

  239. Immortalité said

    Εγώ δεν είπα ότι είναι. Άμα έχεις πρόβλημα κανένα χορταρικό δεν είναι. Ή χαπακώνεσαι ή τρως συκώτι πέντε φορές τη βδομάδα.

  240. ππαν said

    Νομίζω παλιότερα στις εγκύους έδιναν νερό μέσα στο οποίο άφηναν να σκουριάσουν σιδερένια καρφιά. Το ίδιο κάνουν ακόμη για τα φυτά, τις γαρδένιες ή τις ορτανσίες

  241. Προς Θεού, δεν πεθαίνουν από αβιταμίνωση οι χορτοφάγοι, είναι θέμα συμμέτρησης πλεονεκτημάτων – μειονεκτημάτων. Ούτως ή άλλως, κρέας κόκκινο λέγουν οι διαιτολόγοι, να τρώμε μεσογειακά ή… μνημονιακά, άπαξ της εβδομάδος. Απλά, επιστημονικά εγχειρίδια επιμένουν ότι τα λαχανικά και χόρτα είναι πτωχότερη πηγή σιδήρου, έχι εφάμιλλη του κόκκινου κρέατος.

    Το ρεβύθι δίνει το ισόποσο του κρέατος σε πρωτεΐνη, λοιπόν χούμους και στραγάλια, να βγεί η κρίση.

    Η βρώμη, oats, να μην συγχυσθεί με τον στασιαστή τον Titus Oates, είναι πέραν των άλλων θρεπτικών ευεργετημάτων και.. αφροδισιακό, δεν γνωρίζω αν το ξέρουν οι Κουάκεροι.

  242. bernardina said

    Την επόμενη φορά που μια στοργική μανούλα θα πει στο βλαστάρι της να φάει όλο του το μπλιαχσπανάκι του για να γίνει δυνατό σαν τον Ποπάι, ας έχει υπόψη της ότι things are not what they seem όπως έχει πει και ο μέγας Mick the Lips 😉 χεχεχε

    Όσο για τη βρώμη… καμιά σχέση με το βρόμικο 😛

    Τυφλομυγάκι, φοβήθηκες μη με χάσεις; Χα! 😀

  243. 239
    Eίχα πρόβλημα στα μιας δεκάρας νιάτα μου, γαστροραγώντας για ένα χρόνο χωρίς να γνωρίζω ότι είχα έλκος δωδεκαδακτύλου. Έμεινα … διάφανο κρίνο. Όταν με πήραν χαμπάρ μου έδιναν κι έτρωγα ωμό ήπαρ συκωτόν, μια συνήθεια που μου έμεινε, άφησα παράδοση στο… Whitechapel στο Λονδίνο!
    (μην με λυπάστε, τριάντα χρόνια αργότερα, τρία αντιβιοτικά μια εβδομάδα και… παρελθόν το έλκος. Αυτές να λυπάστε, στο Whitechapel!

  244. γαστρορραγώντας, σπολλάτη σας!

  245. sarant said

    Ωμό;!

  246. Ωμό σαν την αλήθεα…

    ‘Cannibals and Philosophers: the Body of Enlightenment’, Daniel Cottom

    http://www.amazon.com/Cannibals-Philosophers-Professor-Daniel-Cottom/dp/0801865514

  247. τυφλόμυγα said

    #242β, Μου έκλεψες τη σκέψη. Ήθελα να κάνω λογοπαίγνιο με το 234. 😦

    γ. Καλά κορόιδευε εσύ. Δε ξέρεις σε πόσους έλειπες όταν δεν σχολίαζες εδώ. Δε ξέρω αν βλέπεις τα σχόλια όσων λένε ότι ευχαριστιούνται την κουβέντα μαζί σου. Αν εξαφανιστείς, θα λείψεις σε πολύ περισσότερους απ’ όσο φαντάζεσαι. 😛

    #243, Τίτο, δεν χρειάζεται να είσαι τόσο αναλυτικός. Αν ξαναπέσω στα Ζαντάκ, θα σου στείλω το λογαριασμό.

    #234, Είχα έτοιμη την δεύτερη ψήφο για το βρΏμη μέχρι που γκούγκλισα.

    Βρώμη: 303.000 αποτελέσματα

    Βρόμη: 1.270.000, αλλά με υποσημείωση μήπως εννοείτε βρώμη

    Δεν βγάζω άκρη με το γκουγκλ. 😡

  248. sarant said

    247: Στις περιπτώσεις αυτές το γκουγκλ είναι εντελώς αναξιόπιστο στις μετρήσεις που παρουσιάζει, πρέπει να χρησιμοποιήσεις σύνθετη αναζήτηση αποκλείοντας τον εναλλακτικό τύπο -νομίζω.

  249. 247
    Ζαντάκ, έ, το πιο δημοφιλές φάρμακο στον πλανήτη, και χωρίς…. «γενόσημο», εμείς την φτιάξαμε την WELLCOME.

  250. 234
    Φάε όλη την βρόμη σου, να γίνεις και συ Βρόμιος!

  251. Immortalité said

    Είπε κανείς ότι πεθαίνουν από αβιταμίνωση οι χορτοφάγοι και μου διέφυγε; Είπε κανείς ότι ο σίδηρος είναι βιταμίνη και το ‘χασα κι αυτό;

  252. 251
    Hσυχάστε, υπάρχουν ακόμη και θα υπάρχουν οι χορτοφάγοι. Είπα, δι’ επιτάσεως ρητορικής, ότι «δεν πεθαίνουν οι χορτοφάγοι». Κι ευτυχώς. Διότι με όλο και πιο «διατροφική» προτερότητα στις αξιολογήσεις μας θα βλέπουμε, όπως πάνε τα πράγματα, «το χορτάρι πού ΄χει μείνει στην έρημη γη». Κι εκείνο τον «αθάνατο» σκουπόσπορο…

  253. Χορτοφάρμακα;
    Contra vim mortis non est medicamen in hortis. Κι όμως, σώζει, όσους έμειναν «ταπί», ο χορτοτάπης.
    Salva nos, ex terra ortus, salvatore hortus. Ώς την ώρα εκείνη, in hora mortis nostrae,
    που θα σε βλέπουμε… ανάποδα. Και θά ‘χουμε, μεις, sub hortis, οριστικά ισιώσει…

    Kι όχι, καλοί μου, δεν εννοώ εκείνο το χόρτο, το «λαθικάδεον»!

  254. Λευκάδιος Ελμάς said

    Ο “Ερμής” της Μυτιλήνης, ένα καφενείο που λειτουργεί από το 1800

    Ίσως να είναι κι ο παλαιότερος σε όλη τη χώρα, που λειτουργεί ανελλιπώς από το 1800, όπως διαβεβαιώνει η σημερινή ιδιοκτήτριά του, Κυβέλη Σπανουδάκη.

    «Όλοι όσοι τον θυμόνταν, έλεγαν πως ήταν κάτι το ξεχωριστό. Ήταν πολύ όμορφα διακοσμημένος: μαρμάρινα τραπέζια, ξύλινοι καναπέδες, ναργιλέδες πολλοί.

    http://www.healthyliving.gr/2011/09/29/ο-ερμής-της-μυτιλήνης-ένα-καφενείο-πο/

    Νίκο, η ανάρτηση είναι ενδιαφέρουσα γιατί

    1) αναφέρεται στη Μυτιλήνη (απ’ την οποία κατάγεσαι, κατα κάποιο τρόπο)

    2) αναφέρει ένα έπιπλο (ξύλινο και μάλλον χωρίς υφασμάτινη επένδυση) που η σημερινή ιδιοκτήτρια το ονομάζει καναπέ.

    Βέβαια τα έπιπλα του καφενέ, επομένως και οι καναπέδες, μου φαίνεται τραβηγμένο να είναι του 1800.

    Πάντως το κείμενο νομίζω ότι συμβάλλει στον εμπλουτισμό της «καναπεδολογίας του 19ου»

  255. Επιμένουμε στο πατατί και πατατά μας, coach potatos επί του καναπέως αλλά τί κάνει αναμεταξύ το Μεγάλο Διβάνιον;
    Πάντως, Νικοκύρ, αν αποδώσει μια επένδυση που έκανα στο λότο, αυτό το καλοκαίρι λέω να την κάνω κατά Μυτιλήνη, για ούζα Πλωμαρίου ή Μπαρμπαγιάννη..

  256. Είσθε και επίκαιρος!!!!
    Διαμαρτυρία για τη μάστιγα των κουνουπιών την Δυτική Λεμεσό | Κύπρος, Λεμεσός | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, kathim
    http://www.kathimerini.com.cy

    Από τους ανωφελείς, τους χαραμοφάηδες, ή τους… χρήσιμους (αλλά σε τί;);

  257. Noori said

    Θαυμάσιο άρθρο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: