Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Στο μπουλεβάρτο

Posted by sarant στο 28 Μαρτίου, 2014


Renoir-les-grands-boulevardsΤις προάλλες, καθώς φυλλομετρούσα το (σκαναρισμένο) σώμα μιας παλιάς εφημερίδας ψάχνοντας να βρω κάτι άλλο, έπεσε το μάτι μου πάνω στο εξής ποίημα του Μιλτιάδη Μαλακάση:

Στο μπουλεβάρτο

Μέσ’ απ’ το τζαμωτό και να κοιτάζω
σε κύματα τον κόσμο να ξεσπά.
Να πίνω τον καφέ μου, να ρεμβάζω,
ένα σιγάρο ανάβοντας μετά

Στο νου μου τα ερωτήματα να βάζω,
όχι τα πολυσύνθετα· τ’ απλά.
Ένα συν δύο, τρία να λογαριάζω,και η ώρα μου με τέτοια να περνά.

Τ’ ορεκτικό μου αργότερα να παίρνω
με κάτι τι πικάντικο, μια ελιά,
τέταρτο, πέμπτο, κι ύστερα να γέρνω
στο στήθος το κεφάλι μου βαριά,

κι άξαφνα να σηκώνομαι, και να ‘μαι
σαν ένας άλλος, που ούτε τον θυμάμαι
Μ. ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ

Το ποίημα το ήξερα, μάλιστα το είχα πρωτακούσει να το απαγγέλλει, στον κατάλληλο χώρο, ένας γνωστός ποιητής, και μου άρεσε πολύ, αλλά δεν ήξερα τον τίτλο του, μόνο ότι είναι του Μαλακάση. Ύστερα απευθύνθηκα, μέσω Φέισμπουκ, σε έναν άλλον ποιητή, κι αυτόν αρκετά γνωστόν αν και κυρίως στο Διαδίκτυο, που είχε τα Άπαντα του Μαλακάση, και τον παρακάλεσα να ψάξει και να βρει το ποίημα με βάση τους στίχους που θυμόμουν. Η τύχη το θέλησε και άνοιξε τον χοντρό τόμο κοντά στο σημείο όπου ήταν το ποίημα και μου το έστειλε, αλλά ή το άφησε άτιτλο ή εγώ ξέχασα να μεταφέρω και τον τίτλο, κι έτσι, μέχρι πρόσφατα, το ήξερα άτιτλο.

 

Ο τίτλος δεν αλλάζει βέβαια το ποίημα, αλλάζει ίσως λίγο τον τρόπο που το προσλαμβάνουμε, αφού τοποθετεί αμέσως το ποίημα στο Παρίσι, σε κάποιο παριζιάνικο καφέ -βέβαια, και χωρίς τον τίτλο, οι αναφορές στο τζαμωτό και στα πλήθη κόσμου μας υποψιάζουν έτσι κι αλλιώς ότι μάλλον δεν βρισκόμαστε σε ελληνικό περιβάλλον.

Το ποίημα είναι θαυμάσιο, κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον, αλλά εγώ θα σταθώ κυρίως στον τίτλο -και, επειδή εδώ λεξιλογούμε, θα ασχοληθώ με τη λέξη «μπουλεβάρτο». Μπουλεβάρτο λοιπόν είναι η μεγάλη πλατιά λεωφόρος, ιδίως η δενδροφυτευμένη, η πολυσύχναστη, ιδίως του Παρισιού. Βέβαια, δεν ονομάζονται όλες οι μεγάλες λεωφόροι του Παρισιού «μπουλεβάρτα»: μάλιστα, η πιο διάσημη λεωφόρος, των Champs Elysées, χαρακτηρίζεται Avenue, όχι Boulevard.

Η ελληνική λέξη «μπουλεβάρτο» είναι δάνειο από το γαλλικό boulevard, ενώ η γαλλική λέξη με τη σειρά της προέρχεται από το μεσαιωνικό ολλανδικό bolwerc, που σήμαινε «έπαλξη» -αρχικά η λέξη ανήκε στη στρατιωτική ορολογία! Επομένως, στα σημερινά ολλανδικά η λέξη boulevard είναι αντιδάνειο.

Στα ελληνικά, λέμε συνήθως «βουλεβάρτο», αλλά κυρίως όχι με τη σημασία της λεωφόρου, παρά με μια μεταφορική σημασία που αναπτύχθηκε και στα γαλλικά, του ελαφρού θεατρικού έργου. Το βουλεβάρτο είναι συνήθως -αλλά όχι υποχρεωτικά- κωμωδία, και πάντως δεν είναι βαθύ και προβληματισμένο έργο: αποσκοπεί καθαρά στην ψυχαγωγία. Η μεταφορική σημασία δημιουργήθηκε επειδή τα θέατρα των παριζιάνικων βουλεβάρτων έπαιζαν κυρίως τέτοιου είδους έργα. Από το βουλεβάρτο και το επίθετο «βουλεβαρδιέρικος» π.χ. βουλεβαρδιέρικο θέατρο, όπου κρατάμε το δ που αντιστοιχεί στο γαλλικό d.

Πάντως, την εποχή του Μαλακάση, ο τύπος «μπουλεβάρτο» ήταν συχνότερος, προκειμένου για τις παριζιάνικες λεωφόρους. Π.χ. σε διήγημα του Καστανάκη βρίσκουμε: Κατεβαίναμε σιγά σιγά το μπουλεβάρτο του Σαιν Ζερμαίν και κοιτάζαμε τα βιβλιοπωλεία. Και ο ίδιος ο Μαλακάσης, άλλωστε, που είχε ζήσει αρκετά χρόνια στο Παρίσι πριν από τον Πρώτο Πόλεμο, τη χρησιμοποιεί ταχτικά σε αναμνήσεις και άλλα πεζά του.

Γιατί διάλεξα σήμερα αυτό το παριζιάνικο θέμα; Για να σας πω ότι αύριο θα είμαι στο Παρίσι, όπου στις 4 η ώρα το απόγευμα θα μιλήσω στο Ελληνικό Σπίτι, προσκαλεσμένος της Association Phonie-Graphie, με θέμα «Μύθοι και αλήθειες για την ελληνική γλώσσα». Το θέμα είναι ίδιο με προηγούμενες διαλέξεις που έδωσα στο ΜΙΘΕ και αλλού, αλλά υπάρχουν δύο μεγάλες διαφορές, η πρώτη ότι έχω αλλάξει αρκετά το περιεχόμενο, προσθέτοντας και αφαιρώντας ολόκληρες ενότητες, κι η δεύτερη και φαρμακερή ότι θα (προσπαθήσω να) μιλήσω γαλλικά. Περισσότερα, εδώ.

Αν όλα πάνε καλά, θα έχουμε άρθρο το Σάββατο και την Κυριακή, ίσως και τη Δευτέρα. Κι αν βρίσκεστε στο Παρίσι, περάστε να πούμε ένα γεια.

 

111 Σχόλια to “Στο μπουλεβάρτο”

  1. Γς said

    Καλημέρα
    Λεώ;

  2. Νέο Kid Στο Block said

    Να δώσεις χαιρετίσματα στην Ππαν, Νικοκύρη! (και να προσέχεις τα γαλλικά σου γιατί θα πέσει ξεμπρόστιασμα για τα πιθανά μεζεδάκια σου. 😆 )

  3. Νέο Kid Στο Block said

    Πώς όμως η έπαλξη (και το bolwerc ήταν μόνο κυριολεκτικό ή και μεταφορικό (υποθέτω το πρώτο ,αλλά…)) έγινε λεωφόρος;
    Παράξενη μετάπτωση σημασίας, δεν είναι; (υποθέτω γεμάτη αίμα ,αλλά αυτά θέλουν ειδικούς, ιστορικούς κι άλλους τέτοιους περίεργους. 🙂 )

  4. Γς said

    Εχω μια ruelle στο Παρίσι.

    Εχω και μια rue στο Μπορντώ

    Boulevard δεν με αξίωσε ακόμα ο θεός.

  5. Γς said

    Φτου!
    Επανάληψη

    Εχω μια ruelle στο Παρίσι.

    Εχω και μια rue στο Μπορντώ

    Boulevard δεν με αξίωσε ακόμα ο θεός.

  6. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ για τα πρώτα σχόλια!

    2: Δεν θα το παραλείψω -και για τα γαλλικά άσε, τρέμω!

    3: Πιθανώς όταν γκρεμίζεται το κάστρο στη θέση των επάλξεων να γίνεται δρόμος, τι να πω.

    5: Ιδιωτική οδός μάλιστα.

  7. andam said

    @3
    έχεις δίκιο…κάπως έτσι πρέπει να έγιναν οι επάλξεις βουλεβάρτα

  8. Νέο Kid Στο Block said

    6. Mη Τρέμη! Χατζηνικολάου shows the way how to deal with these snobby Frenchies :
    «Μεντάμ…ε μεσιέ…ζε…βουντρέ…βου…ρεμερσιέ…πουρ…βοτγ…ατανσιόν…μαι λ’έρ ε πασέ και θα χάσω τ’αεροπλάνο και ορεβουάρ και τα δέοντα και γειαχαραντάν να ούμε! » 🙂

  9. Νέο Kid Στο Block said

    7. Ακριβώς οι Άθλιοι μού ήρθαν στο μυαλό Αndam μόλις διάβασα το σημείο στο άρθρο του Νίκου! Αλλά είπαμε ,αυτά είναι ενίοτε παρακινδυνευμένα να τα υποθέτουμε ώς προφανή, αν και αναμφισβήτητα λογικά.

  10. andam said

    Πολύ ωραίο το ποίημα του Μαλακάση. Αν και δεν έχω πιεί το καφέ μου ή το ποτό μου βλέποντας ένα παρισινό βουλεβάρτο με κόσμο, μου θύμισε το μπαράκι σε γαλλικό στυλ που προτιμώ να πίνω τον καφέ.Έχει ωραία τζαμωτά λέγεται Δίοδος και βλέπει την πλατεία Εργατικής Πρωτομαγιάς (είδατε τι ωραία ονόματα έχουμε στις πλατείες; μας ξέμειναν από κομμουνιστή δήμαρχο που είχαμε το πάλαι ποτέ). Ναι, μου άρεσε πολύ το ποίημα…

  11. Γς said

    5, 9:
    Καλά για τους Μιζεράμπλ δεν το συζητώ

  12. andam said

    Μιας και μπήκαμε σε παρισινό μουντ …αλήθεια εκείνο το άρθρο για την ελληνική μετάφραση των ονομάτων στους Άθλιους πότε θα το γράψεις; μήπως τόχασα;

  13. sarant said

    12: Αμ προλαβαίνω να κάνω έρευνα για να γράψω στο μπλογκ αφού πρέπει κάθε μέρα να γράφω στο μπλογκ; 😉

  14. spiral architect said

    Καλημέρα. 🙂
    Κι αν βρίσκεστε στο Παρίσι, περάστε να πούμε ένα γεια … και να ανέβουμε αλά Σπάιντερμαν στον ουρανοξύστη Μονπαρνάς!
    Καλή επιτυχία!

  15. # 4

    δεν ντρέπεσαι ρε να μας πλασσάρεις για δικιά σου την οδό του ξαδέρφου σου του Φρανσουά ;

    Υ.Γ. στην Αρναία Χαλκιδικής όμως ο Πάμπλο Γκαρσία σε έσκισε, αυτός έχει δρόμο και συ τίποτε ( ακόμη, θα εισηγθώ εν καιρώ )

    Αμα μετράμε και των ξαδέρφων μου,ιεγώ, σαν πιο λαϊκός έχω μόνο μια αρμαθιά από via Cerulli, στη Roma, στο Bari, στο Teramo etc. ,
    και μερικές rue De Beaumont στην Γενεύη, στην Δουνκέρκη και αλλαχού.όπου κυριαρχούσε το άλλο μου επίθετο

    Και για να σε αποτελειώσω έχω και μια Boulevard De Beaumont στη Ρεν και μία στην Μασσαλία !!!!!

  16. Alexis said

    Καλημέρα.
    Καλή επιτυχία στην εκδήλωσή σου Νίκο.
    Μακάρι να μπορούσα να είμαι για λίγο στο Παρίσι αλλά που τέτοια τύχη… 😦

    Και αφού δεν μπορώ, επιτρέψτε μου να φτιάξω λίγο …παριζιάνικο κλίμα με το πολύ αγαπημένο μου «I ‘ll meet you at midnight» των Smokie:
    «A summer evening on Les Champs Elyses
    A secret rendezvous they planned for days
    I see faces on the crowded cafe
    A sound of laughter as the music plays»

  17. Πράγματι πολύ ωραίο το ποίημα! (Μα, και εις Παρισίους κάτι τι πικάντικο, μια ελιά τσιμπολογάνε με το ορεκτικό;)

  18. Dhmhtrhs said

    Οπότε υποθέτω και η αγγλική bulwark έχει την ίδια ρίζα, σωστά;

  19. Γς said

    >θα μιλήσω στο Ελληνικό Σπίτι, […] με θέμα “Μύθοι και αλήθειες για την ελληνική γλώσσα”.

    Η Ολγα Κεφαλογιάννη το ξέρει;

    Λιβ γιορ μυθ ιν γκρις

  20. ππαν said

    Κιντ, έχουμε σημαιοστολίσει και τον περιμένουμε 🙂

  21. andam said

    Σίγουρα θα περάσουμε για ένα γειά
    J’avais envie de dire bonjour

  22. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    17: Είδες; Λιτά και σπαρτιάτικα.

    18: Ακριβώς.

    20: 😉

  23. Σαφώς αυτή είναι η προέλευση της σημερινής έννοιας του boulevard. Οι πόλεις είχαν τείχη, που γκρεμίστηκαν κατά το πλείστον το 19ο αιώνα, και διότι δεν είχαν πια πολλή στρατιωτική χρησιμότητα, και για να μπορέσουν ν< αναπτυχθούν οι πόλεις, και στη θέση τους, ιδίως όταν ήταν φαρδιά, με τάφρους, glacis κλπ., και όταν οι πολεοδομικές αρχές είχαν πνοή και όραμα, ανοίχτηκαν φαρδιές λεωφόροι. Καταφανέστατο είναι αυτό π.χ. στις Βρυξέλλες και στην Αμβέρσα.

  24. Ηλεφούφουτος said

    Πράγματι, ωραίο το ποίημα.

    Γενικά, οι στίχοι με σκέτη υποτακτική, κάτι μου κάνουν. Όπως το «Σπασμένο Καράβι» του Σκαρίμπα.

    Καλή επιτυχία και casse une jambe!

  25. ππαν said

    Merde λέμε εμείς, Ηλεφούφουτε!

  26. spiral architect said

    Kisses from Paris. 🙂
    (πλατεία δίπλα απ’ το Πομπιντού – φωτό δική μου)

  27. Ορεσίβιος said

    Καλή επιτυχία στην εκδήλωση Νικοκύρη, εις Παρισίους.

    Να πιάσω την ιστορία του θεατρικού είδους του «μπουλβάρ» από το ξεκίνημά της; Κατά το 19ο αιώνα, σ’ ενα κακόφημο δρόμο του Παρισιού που ονομαζόταν Βουλεβάρτο του Εγκλήματος, ανέβαιναν παραστάσεις μελοδράματος, οπερέτας, φάρσες, παντομίμες… Στη συνέχεια, στους μεγάλους δρόμους, στεγάστηκαν τα εμπορικά θέατρα, που – όπως σωστά λες – ανέβαζαν παραστάσεις όχι προβληματισμού και πρωτοπορίας αλλά καθαρά ελαφράς ψυχαγωγίας. Θα λέγαμε, έργα κυρίως – αλλά όχι μόνο – παρεξηγήσεων, καταστάσεων, ερωτικής ίντντιγκας, κερατωμάτων, με ήρωες της αστικής ή και της μεγαλοαστικής τάξης.

  28. 24 Α, με υποτακτικές Ηλεφού εμένα μου έρχεται εκείνο του Βάρναλη («Να σ’ αγναντεύω θάλασσα, να μη χορταίνω…», του Βάρναλη δεν είναι;)

  29. Λ said

    Και στη Ρωσία χρησιμοποιούν τη λέξη boulevard (бульвар) με την έννοια της πλατιάς δεντροφυτεμένης λεωφόρου. Θέατρα υπάρχουν πολλά εκεί αλλά εξ όσων γνωρίζω ποιοτικά (μχατ κλπ) οπότε δεν ξέρω για την αναφορά στο θέατρο. Πρέπει να το ψάξω. Έχουν όμως την φράση «бульварная печать» δηλ τύπος των βουλεβάρτων ήτοι κίτρινος τύπος.

    Το ποίημα δεν συγκαταλέγεται στα Άπαντα;

  30. Πάνος με πεζά said

    Στον οδικό χάρτων των Παρισίων, συνυπάρχουν «Boulevards» και «Avenues». Ωστόσο κάποια ειδοποιός διαφορά θα πρέπει να υπάρχει μεταξύ τους.

  31. Ηλεφούφουτος said

    Η Ππαν δεν συγχωρεί τα παιχνίδια δημιουργικής μετάφρασης.

    Δύτα:
    http://www.youtube.com/watch?v=lIyDvv5dEQ0

  32. ππαν said

    Εγώ σε συγχωρώ, παιδί μου, ο Θεός να δούμε. Πολύ μου άρεσε η παρατήρηση για την υποτακτική (απόπειρα εξιλέωσης).

  33. Πέπε said

    @21: Και το ορίτζιναλ:

    (Κάποιος από κάτω στα σχόλια σχολίασε: «Κοίτα να δεις! Το γαλλικότερο όλων των τραγουδιών να είναι διασκευή εκ του αγγλικού!»)

    Το καταθέτω όχι μόνο γιατί είναι ωραίο τραγούδι και ενδιαφέρουσα ιστορία, αλλά και γιατί άπτεται πλαγίως της συζήτησης για τα δάνεια.

  34. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    30: Έχω κι εγώ την απορία, αν μάθω θα ενημερώσω.

    29: Η ρωσική έκφραση υπάρχει και στα γερμανικά και στα ολλανδικά, με την ίδια σημασία. Στα γαλλικά δεν φαίνεται να υπάρχει.

  35. andam said

    @29
    Στην Ρωσία πως να μην έχουν την λέξη boulevard (бульвар) ; Αφού η ανώτατη τάξη προεπαναστατικά μιλούσε αποκλειστικά στα γαλλικά και την ρωσική γλώσσα την καταφρονούσαν…

  36. ππαν said

    30: οι Avenues οδηγούν κάπου, σε μνημεία ας πούμε. Επίσης συνήθως δεν έχουν παράδρομο και είναι δεντροφυτεμένες.

  37. spiral architect said

    Το άσμα της ημέρας για να σε συνοδέψει:

    Λίγο γλυκανάλατο για τα γούστα μου, αλλά η ταινία -απ’ όπου και το άσμα- είναι πολύ καλή:
    Paris, je t’aime

  38. spiral architect said

    Το κλασσικό κλισέ

    Παράδεισος είναι εκεί που:
    1. Οι αστυνομικοί είναι Άγγλοι.
    2. Οι μάγειρες είναι Γάλλοι.
    3. Οι μηχανικοί είναι Γερμανοί. 😉
    4. Οι εραστές είναι Έλληνες.
    5. Οι οργανωτές είναι οι Ελβετοί.

    Κόλαση είναι εκεί που:
    1. Οι μάγειρες είναι Άγγλοι.
    2. Οι μηχανικοί είναι Γάλλοι.
    3. Οι εραστές είναι Ελβετοί.
    4. Οι αστυνομικοί είναι Γερμανοί. 😯
    5. Οι οργανωτές είναι οι Έλληνες.

  39. BLOG_OTI_NANAI said

    Μόλις διάβασα τον τίτλο, πρώτος μου ήρθε στο μυαλό ο στίχος από τον υπέροχο Tom Waits:

    «Barreling down the boulevard / You’re looking for the heart of Saturday night»

    από το τραγούδι «The Heart Of Saturday Night»

  40. Έτσι πρέπει να είναι. Δρόμος δίπλα ή στη θέση του τείχους, όπως Wall str στο Νέο Αμστερνταμ και τα διάφορα Voorburgwal, Achterburgwal στο παλιό.

  41. Έχει ενδιαφέρον πως σε γλώσσες όπως τα αγγλικά (συγνώμη για τον αντιπερισπασμό – τα γαλλικά μου χρειάζονται μνημόνιο) υπάρχουν αρκετές λέξεις για την απόδοση της οδού ή λεωφόρου, που χρησιμοποιούμε στα ελληνικά για μια διεύθυνση. Πρόχειρα μερικές και σχετικά γνωστά παραδείγματα

    Street (Downing, Wall – εξού The Street)

    Road (Abbey)

    Drive (Rodeo)

    Lane (Penny)

    Court (διάσημη: Bolero Court, College Station, TX)

    Bend (ακόμα πιο διάσημη: 13534 Tracewood Bend, Houston, TX)

    Parkway (και άλλα -way, πχ Speedway, expressway,…)

    Boulevard (Wilshire)

    Avenue (5th)

  42. Ηλεφούφουτος said

    Α, θυμήθηκα και το άλλο του Σκαρίμπα που κάτι μου κάνουν οι υποτακτικές του, έτσι όπως ανοίγει και κλείνει το ποιήμα.

    Η «Χαλκίδα».

  43. Ηλεφού: http://mymyrobolosonair.blogspot.gr/2012/12/blog-post.html

  44. Μαρία said

    36
    Οι παρισινές λεωφόροι είναι ουσιαστικά δημιούργημα του φίλου μας του …Χάουσμαν :-), ενώ τα βουλεβάρτα δημιουργήθηκαν κυκλικά κατά μήκος των παλιών οχυρώσεων (βλ. σχ. 23 και 40). Τα Μεγάλα π.χ. δημιουργήθηκαν στα τέλη του 17ου αι.

    >παρά με μια μεταφορική σημασία που αναπτύχθηκε και στα γαλλικά, του ελαφρού θεατρικού έργου

    Χρησιμοποιούμε το υποκοριστικό μπουλβαράκι.

  45. ios said

    41: Να προσθέσουμε και το Turnpike που έχει και ωραία ιστορία. Στα πρώτα χρόνια μετά την αμερικανική επανάσταση οι ανάγκες για γρήγορη και ασφαλή μετακίνηση στην ξηρά οδήγησαν τις αρχές στην ανάθεση κατασκευής δρόμων σε ιδιώτες που εισέπραταν διόδια απ’ όσους τους χρησιμοποιούσαν. Οι δρόμοι αυτοί ήταν «κλειστοί» δηλαδή δεν είχαν παράδρομους και για να μπει μια άμαξα σ’ αυτούς έπρεπε να μετακινηθεί (turn) ένας κορμός (pike). Δεν ξέρω αν όντως ισχύει αλλά αυτό αναφέρει το σχολικό βιβλίο των παιδιών. Οι πληροφορίες ότι ελληνικές κατασκευαστικές εταιρείες εμπλέκονται σ’ αυτό το διακανονισμό ελέγχονται ως ανακριβείς…:)

  46. Theban said

    17
    Νομίζω ότι το ορεκτικό στο ποίημα είναι ποτό και όχι πιάτο. Οπότε μια ελιά με το απεριτίφ δεν μοιάζει παράξενο.

  47. Νεο Kid Στο Block said

    Mαρια, Οσμαν σιλτεπλε! 🙂
    Ειπαμε, οι γερμανοι α παρι γινονται τουρκοι!
    (Οχι και πολυ πολιτικαλ κορεκτ αυτο…μον ντιε!)

  48. Μαρία said

    47
    Το επεισόδιο με τη χαρά της διανοίξεως που μάλλον έχασες.
    https://sarantakos.wordpress.com/2012/04/05/mpost-korai/#comment-110093

  49. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα!

    41: Και τα γαλλικά έχουν βέβαια κι άλλους όρους, π.χ. chaussée. Εγώ έναν καιρό έμενα σε Val.

  50. Τί ζήλεψες, τί τά ‘θελες τὰ ἔνδοξα Παρίσια;
    Ἔτσι κι ἀλλιῶς ὁ κόσμος πιὰ παντοῦ εἶναι Λεπέν.
    Τὰ μπουλεβάρτα γύρευες καὶ ἄφησες τὰ Ἠλύσια,
    γι’αὐτὸ κι ἐγὼ παρῴδησα μονάχα τὸ ῥεφραίν.

  51. Μπετατζής said

    Κάτι σα να θυμάμαι ότι οι μεγάλες λεωφόροι κατασκευάστηκαν, αφού πρώτα καταστράφηκε το παλιό πυκνότερο πολεοδομικό δίκτυο του παρισιού, επειδή στα μικρά στενάκια μπορούσε η πλέμπα ευκολότερα να στήνει οδοφράγματα και δύσκολα είχαν εκεί πρόσβαση οι πραιτοριανοί. Αντίθετα οι μεγάλες λεωφόροι είναι περισσότερο ελέγξιμες και πρόσφορες για καταστολή. Δεν θυμάμαι όμως που το έχω διαβάσει. Ίσως ο Μπένγιαμιν να το λέει κάπου.

  52. Μπετατζή, αυτό ακριβώς έκανε ο Χάουσμαν Ωσμάν που λέμε παραπάνω.

  53. 51 μᾶλλον στὸ Ἐκκρεμὲς τοῦ Φουκώ

  54. Ρουμλ. said

    Ua
    Θα ερχόμουν κι εγώ. Φοβούμαι όμως μην πάθω ό,τι και ο «πολύ παράξενος κύριος» του Ορέστη Λάσκου!
    Καλό ταξίδι.

  55. IN said

    49: των Kαλών Aρρώστων (σικ, ρε;) ή του Αγίου Σταυρού (Τιμίου Σταυρού, καλύτερα, θα λέγαμε στα Ελληνικά); Αμφότερες με ονόματα που κρύβουν ιστορία πίσω τους. Αλλά έχει κι άλλες, ίσως λιγότερο ιστορικές (π.χ. fleuri)

  56. Μαρία said

    52
    Επικαλέστηκε βέβαια λόγους δημόσιας υγείας.
    Ο Μπαλζάκ στην εξαδέρφη Μπέτα έχει μια χαρακτηριστική περιγραφή της γειτονιάς γύρω απ’ το Λούβρο π.Ο.
    Ο ίδιος για τα βουλεβάρτα
    http://www.bmlisieux.com/curiosa/balzac02.htm
    Πολύ χρήσιμο αυτό:
    http://www.abebooks.com/servlet/BookDetailsPL?bi=6664259038&searchurl=an%3Dkatan%2Byvette%26amp%3Bbsi%3D0%26amp%3Bds%3D30

  57. spiral architect said

    @50: Καλόοο! 😀

  58. sarant said

    55: Του Αγίου Ανδρέα, φευ!

    54: Ευχαριστώ!

    50: Καλό!

  59. Ηλεφούφουτος said

    44 «Χρησιμοποιούμε το υποκοριστικό μπουλβαράκι.»

    Aμ μπράβο, έτσι το ήξερα κι εγώ.

  60. Ενώ στην Ελλάδα, αντί για κάστρα, λεωφόροι γίνονται τα μπαζωμένα ποτάμια και ρέματα (βρε γιατί αυτός ο δρόμος έναι τόσο φιδωτός;)

  61. (60) Πράγματι — λαμπρό παράδειγμα η οδός Ανδρέα Μιχαλακοπούλου στην Αθήνα, που ακολουθεί πιστά το ρου του Ιλισού!

  62. spyroszer said

    Παλιότερα η Πανεπηστημίου λεγόταν οδός Βουλεβαρίου.
    http://books.google.gr/books?id=xrk-AAAAcAAJ&pg=PA6&dq=%22+%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85%22&hl=el&sa=X&ei=ca81U9moGcXV0QWevoDADg&ved=0CC8Q6AEwAA

    http://books.google.gr/books?id=68oBAAAAYAAJ&pg=RA1-PA131&dq=%22+%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85%22&hl=el&sa=X&ei=ca81U9moGcXV0QWevoDADg&ved=0CDcQ6AEwAg

    Η Αθήνα ξαναβρίσκει το βουλεβάρτο της.
    https://www.google.gr/?gfe_rd=ctrl&ei=TKs1U7LqJ8Lw8APFkICADw&gws_rd=cr#q=%22+%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B5%CE%B2%CE%AC%CF%81%CF%84%CE%BF%22

  63. Μαρία said

    62
    Εύγε! Και η Αμαλίας

    Ο ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΠΟΛΗΣ

    Ολοκληρώνοντας τη σύντομη αυτή περιήγηση στον σχεδιασμό της νέας πόλης, θα ήθελα να αναφερθώ στην περιπέτεια των αθηναϊκών βουλεβάρτων. Ο όρος boulevard είναι γερμανικής προέλευσης, από το μεσαιωνικό ολλανδικό bolwerk, και σήμαινε αρχικά «οχύρωση». Με την έννοια αυτή περνά στα γαλλικά τον 15ο αιώνα (boloart) και χρησιμοποιείται υπό διάφορες μορφές (belouart, boulevert, boulevard), κυριολεκτικά και μεταφορικά, ώς τον αιώνα μας: «le justice est le boulevard des Etats» («Η δικαιοσύνη είναι το οχυρό των κρατών», Larousse 1898). Από το 1690 εμφανίζεται, πάντοτε στα γαλλικά, και η έννοια «δενδροφυτεμένος τόπος περιπάτου επί άλλοτε οχυρωματικής τοποθεσίας, ήδη άχρηστης λόγω των εξελίξεων στις αμυντικές μεθόδους». Από τα γαλλικά πέρασε η χρήση του όρου με αυτήν την έννοια και στις λοιπές γλώσσες.
    Στο τελικό σχέδιο των Κλεάνθη-Schaubert, που εγκρίθηκε τον Ιούνιο του 1833, προβλεπόταν η διαμόρφωση τεσσάρων συνεχόμενων «Βουλεβαρίων», διατεταγμένων στο τετράγωνο σχήμα, το οποίο θα περιέβαλλε την πλατεία των Ανακτόρων, τη σημερινή πλατεία Ομονοίας
    […]
    Στην πράξη χαράχθηκαν μόνον τα βουλεβάρια της Λοκρίδας και της Ευβοίας, τα οποία διαδέχονται το ένα το άλλο, σχηματίζοντας μια ενιαία λεωφόρο που αρχίζει από την πλατεία Ομονοίας και φτάνει ώς τους στύλους του Ολυμπίου Διός –οι σημερινές Πανεπιστημίου και Αμαλίας–
    http://www.eie.gr/archaeologia/gr/chapter_more_9.aspx

  64. sxoliko said

    the boulevard of broken dreams

  65. Philippos said

    51: Henri Lefebvre?

  66. Νέο Kid Στο Block said

    Πάνω που ετοιμαζόμουνα να γράψω για την Αθήνα, υπό μορφή κουίζ «Γιατί τα μεγάλα βουλεβάρτα της πρωτευούσης ξαφνικά χάνονται στα στενοσόκακα;» Απάντηση: Γιατί οι Βαρβαροί ξαναγύρισαν στο χωριό τους στο Μόναχο!…με πρόλαβε η Μαρία στο 63.! 🙂

  67. sarant said

    62-63: Φοβερό εύρημα, μπράβο παιδιά!

  68. leonicos said

    @1 Ο Λεώ ήταν χειρουργείο από τις 8 και βγήκε στις 5, κι έπεσε να κοιμηθεί. Ευτυχώς λάλυψες το κενό παίρνοντας την πρωτιά, από τα διάφορα αρπαχτικά πρωτιάς εδώ μέσα!

  69. leonicos said

    Και θα είναι και αύριο, αλλά θα πάρει το λαπτοπ του μαζί, μην μπορέσει να ρίξει κανένα βλέφαρο ενδιάμεσα. Ως γνωστόν μερικά πράγματα δεν έχουν Σάββατα και Κυριακές (ή Κυριακές και σχόλες κατά Ελύτη)

  70. spyroszer said

    63. Ωραίο άρθρο. Ίσως κάνει ένα λαθάκι στη χρονολογία που λέει ότι μετονομάστηκε η Βουλεβαρίου σε Πανεπιστημίου (1884), αφού στο βιβλίο για τον Καυτατζόγλου (1858) αναφέρεται αυτή η μετονομασία.
    Αυτή η Βόρσα τι είναι;

  71. Μαρία said

    66, 67
    Να προσεχτεί στο πρώτο μέρος, «Η ΑΘΗΝΑ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ»,
    «η πράγματι μεγαλούπολη Θεσσαλονίκη».

    Γουγλίζοντας το Βουλεβάριον έπεσα στο Χεσμένο Λιθάρι.
    http://www.eie.gr/archaeologia/gr/arxeio_more.aspx?id=174
    Το οικόπεδο του εκτεταμένου κτιριακού συγκροτήματος που βρίσκεται σήμερα μεταξύ των οδών Μυλλέρου (πρώην Κεραμεικού, πρώην Φειδίου), Μεγάλου Αλεξάνδρου (πρώην Βουλεβαρίου, πρώην Πανεπιστημίου), Γιατράκου και Λεωνίδου, αγοράστηκε το 1833 από τον εύπορο Φαναριώτη αριστοκράτη και επιχειρηματία Γεώργιο Καντακουζηνό (στην τότε περιοχή «Χεσμένο Λιθάρι»),

  72. Μαρία said

    70
    Το χρηματιστήριο.

  73. leonicos said

    @4, @15 Σας έφαγα μάγκες! Έχω ολόκληρη πόλη και κάστρο στην Ισπανία. Calahorra > Calagura romana invencible! Ole! που λέγανε και οι αρχαίοι υμών πρόγονοι!

  74. leonicos said

    Δεν ξέρω νατο αναρτήσω, αλλα θα μάθω και θα σας κάψω την καρδιά! άκου… να κουνιέται κι ο Γς με δυο σοκκάκια!

  75. sarant said

    71: Η ονομασία διατηρήθηκε, ως Χεζολίθαρο, αρκετά χρόνια. Γκουγκλίζεται.

  76. Μαρία said

    70
    Στο σημείο όπου παρέπεμψες δεν αναφέρεται μετονομασία.

  77. spyroszer said

    72. Μερσί. Και ο Καβάφης είδα ότι δήλωνε το 1900 μεσίτης της μπόρσας.

    76. Στην υποσημείωση.

  78. Μαρία said

    77
    Στραβομάρα. Αλλά απο Δευτέρα αλλάζω γυαλιά.

  79. «… να πίνω τόν καφέ μου, να ρεμβάζω, ένα «σιγάρο» ανάβοντας μετά»: Άραγε, τί εννοεί εδώ ο ποιητής; Ότι θα άναβε να καπνίσει ένα (τ)σιγαρέττο ή ένα πούρο;;;…
    Και θυμήθηκα τά παιδικά μου χρόνια με εκείνον τόν παλαιόν γαλλικόν γλωσσοδέτη: «σισισισισισιγκάρ, σουαζανσισισισουαζανσιγκάρ»…!

  80. Γς said

    73, 74 @ Λεώ

    >Δεν ξέρω να το αναρτήσω, αλλά θα μάθω και θα σας κάψω την καρδιά!

    Να βοηθήσω;

  81. Γς said

    79:
    Ασφαλώς τσιγάρο εννοεί

    Κι όμως Αναψε το σιγάρο

    Λέγαμε το τσιγάρο ποτέ σιγάρο; Σιγαρέτο ναι.

    Αρχισα εφέτο το σιγαρέτο
    και μέρα νύχτα το τραβάω σαν τρελή

    Το πούρο αλλά και το πουρό. Από την τσιγγάνικη λέξη puro (γέρος), λέει το Βικιλεξικό.

    Εμένα πάντος με είπανε κάποτε “γριό”

  82. alexisphoto said

    και ένα πολύ ωραίο τραγούδι σχετικό με το θέμα:

  83. Γς said

    81:
    >Εμένα πάντος με είπανε κάποτε “γριό”

    «πάντος» όπως Μπαρμπάντος

    Οντος, ουπς, όντως θα μπορούσανε να με είχανε πει και «Μπάρμπα» τότε.

    Τώρα πια ακούω και χειρότερα.
    Καλόγερος ας πούμε,ή κάπως έτσι…

  84. sarant said

    Kαλημέρα!

    79: Είναι και δική μου απορία, αλλά νομίζω ότι εννοεί τσιγάρο.

  85. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Δρόμοι

    Φώτα χλωμά, θαμπά, μισοσβησμένα
    τα πεζοδρόμια ξέφτια του καιρού
    εδώ κι απέναντι σκουπίδια στιβαγμένα
    χαρτόκουτα,μπουκάλια του νερού
    με κατακάθια του καφέ περιλουσμένα.

    Λερές βιτρίνες άδειες σκονισμένες
    τί τάχα ήταν εδώ και τί εκεί
    με τί πραμάτειες λάμπαν στολισμένες
    και τις λαχτάριζαν ουρά οι περαστικοί
    στις μέρες ξεγνοισιάς τις περασμένες

    Παρασκευή και Μάρτης και βραδάκι
    στου κέντρου τις αλέες τις παλιές.
    Αγίας Ειρήνης, Αθηνάς, Μοναστηράκι
    να βλέπεις να θυμάσαι και να κλαις
    ανθρώπων έργα να τα τρώει το σαράκι.

    Κατέβαινα σκυφτά την Περικλέους ,
    έχει λακούβες η οδός του κλέους

  86. @ 79(β΄): — Ζυτ!… Δεν είναι μόνον γλωσσοδέτης, είναι και δακτυλοδέτης!… «σισισισισισιγκάρ, σουαζανσισισισουαζανσιΣΙγκάρ». Εάν, Κε Σαραντάκε μου, καταφέρετε να ορθογραφήσετε γαλλιστί αυτήν τήν φράση (και εάν επιπλέον προσέξετε τίς λιαιζόν σας και τήν χρήση τής υποτακτικής στήν ομιλία σας) δεν έχετε να φοβάσθε τίποτε… ΚΑΛΗΝ ΕΠΙΤΥΧΙΑΝ. (Λυπούμαι που δεν είμαι τόσον κοντά για να έλθω να σάς ακούσω και να σάς ιδώ από κοντά).

  87. Λ said

    Είχα γράψει χθες πολύ βιαστικά πριν φύγω για βάρδια για τα βουλεβάρτα στη ρωσική γλώσσα. Σήμερα βρήκα το χρόνο να το ψάξω καλύτερα και βρήκα πολλές πληροφορίες που με εξέπληξαν. Δεν ήξερα πχ ότι η λέξη βουλεβάρτο αναφερόταν αρχικά σε οχυρωματικά έργα και αργότερα, όταν εκεί που τα έργα αυτά δεν ήταν πλέον αναγκαία έκαναν δενδροφύτευση για να φτάσουμε στα βουλεβάρτα που ξέρουμε σήμερα. Τα πρώτα βουλεβάρτα λέει ο γκούγκλης τα έφτιαξαν οι εγγλέζοι κατά την πολιορκία της Ορλεάνης το 1428 και ήταν καταφύγια για τους αμάχους, αντίστοιχα των γαλλικών redoute — καταφυγίων. Στο μεσαίωνα εξελίχθηκαν σαν οχυρωματικά έργα έξω από τα τείχη με κύριο σκοπό να προσφέρουν πρόσθετη οχύρωση σε πύλες εισόδου στη πόλη όπως φαίνεται εδώ στα τείχη του Κρεμλίνου και είχαν την ονομασία μπαρπακάν που είναι λέει πάντα ο γκούκλης περσικής καταγωγής από το bab-khanah που πέρασε στα γαλλικά μέσω της λατινικής barbecana, με εναλλακτική ετυμολογία τη μεσαιωνική αγγλική λέξη burgh-kenning.

    Кутафья башня Московского кремля — пример отводной стрельницы (барбакана). Виден укреплённый проход, ведущий к Троицкой башне.

    Στη συνέχεια με την εμφάνιση του πυροβολικού εμφανίστηκαν οι αμπραζούρες (γαλλιστί embrasure) που ήταν οι οχυρωμένες θέσεις μάχης εκτός των τειχών. Και να, κάπου τον 15-16 αιώνα οι οχυρώσεις εκτός των τειχών άρχισαν να ονομάζονται βουλεβάρτα.

    (ακολουθεί συνέχεια)

  88. Άααχ, τί μού θυμίζει αυτός ο ωραίος πίνακας που εικονογραφεί τό άρθρο σας, Κε Σαραντάκε…! Να απεικονίζει, άραγε, μιά γωνιά στό Μονπαρνάς ή στά Σανζελυζέ; Εγώ, πάντως, όταν στίς αρχές τής δεκαετίας τού ’80 παρεπιδημούσα εις Παρισίους, είχα για στέκι τό (νεπέριον) «ε» στό Ζυσιαί. Αργότερα εκεί δίπλα είχε ανοίξει και τό «π» αλλά ατύχησε και έκλεισε προς μεγάλην απογοήτευσή μου… Έχουν ενδιαφέρον τά καφέ, ιδιαιτέρως τά «φιλολογικά» καφέ: ως φοιτήτρια εν Αθήναις ήμουν, μεταξύ άλλων, θαμών τού «Κοραή» (στήν γωνία Ιπποκράτους & Ναυαρίνου). Αλλά ήταν ο άλλος, ο «Σοφός Κοραής», που είχεν γράψει παλαιότερα λογοτεχνικήν ιστορίαν εν Ελλάδι, ν-ε-σ-πα;

  89. Λ said

    Δεν ξέρω πολλά από αναρτήσεις και η φωτογραφία της πύλης του Κρεμλίνου δεν εμφανίστηκε στο σχόλιο 87. Θα τη βρείτε πάντως εδώ.

    http://www.google.com.cy/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=5&cad=rja&uact=8&sqi=2&ved=0CDUQFjAE&url=http%3A%2F%2Fru.wikipedia.org%2Fwiki%2F%25D0%259A%25D1%2583%25D1%2582%25D0%25B0%25D1%2584%25D1%258C%25D1%258F_%25D0%25B1%25D0%25B0%25D1%2588%25D0%25BD%25D1%258F&ei=eJY2U_fCGoPYtAb7roGYBQ&usg=AFQjCNFPUrr0x108Wg_dWapAiLv3SMyqZA

  90. Λ said

    Η ελληνική λέξη “μπουλεβάρτο” είναι δάνειο από το γαλλικό boulevard, ενώ η γαλλική λέξη με τη σειρά της προέρχεται από το μεσαιωνικό ολλανδικό bolwerc, που σήμαινε “έπαλξη” -αρχικά η λέξη ανήκε στη στρατιωτική ορολογία! Επομένως, στα σημερινά ολλανδικά η λέξη boulevard είναι αντιδάνειο

    Νοικοκύρη απολογούμαι. Το είχατε πει στο άρθρο ότι αρχικά το βουλεβάρτο ήταν έπαλξη. Η μόνη μου δικαιολογία είναι ότι χθες διάβασα το άρθρο πολύ βιαστικά γιατί ετοιμαζόμουν για βάρδια και και δεν είχα σχεδόν καθόλου χρόνο.

  91. sogoun said

    Υπάρχει περίπτωση το όνομα να επικράτησε λόγω της επιρροής της Γαλλίας, αλλά η ιδέα να ήρθε από την ανατολή; Στο Ισφαχάν το πρώτο βουλεβάρτο, το «Chahar Bagh Boulevard» (http://en.wikipedia.org/wiki/Charbagh,_Isfahan) κατασκεύαστηκε από τον Σάχη Abbas I, που έζησε από το 1571 ως το 1629. Σύμφωνα πάντα με την βικιπέδια στη Γαλλία οι πρώτοι «δρόμοι με δέντρα» δημιουργήθηκαν από τον Louis XIV το 1670 (http://fr.wikipedia.org/wiki/Boulevard). Άρα ;

  92. Γς said

    85:

    >Κατέβαινα σκυφτά την Περικλέους

    Κι εγώ. Πριν 54 χρόνια…

  93. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    92. Τρυφερές αναδρομές- διαδρομές. Μα εγώ πήγαινα προς τα κάτω 🙂 . ( Αφού προέκυψε, ας προσθέσω ένα από τους στίχους που αφαίρεσα πριν) :

    Ρόμβης Κλειτίου Κολοκοτρώνη
    Αγίου Μάρκου προς Βορέου κι Αθηνάς
    Ξάφνου ο ήχος μιας καμπάνας ξετρυπώνει
    Καπνικαρέα- Χαιρετισμοί-μην προσπερνάς.

  94. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    93.ωπ, το΄κοψα το…κομμάτι στο τέλος:
    Ακάθιστος ο Ύμνος που λυτρώνει

  95. @ 93^94 : –Καλώς έφατε, Κα Έφη… Έχετε ταλέντο στιχουργικό και ευαισθησίες! Μού αρέσετε!

  96. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    95. Eυχαριστώ πολύ!

  97. Γς said

  98. nestanaios said

    Η ετυμολογία συνιστά να την γράφουμε έτσι• βου + λευ + αρδ + πτωτική κατάληξη.

  99. Έχει και κατσέρι η εκδήλωση;

  100. Κωστής K. said

    @ 3, 6, 23, 63:
    Πράγματι, η ονομασία οφείλεται το ότι στο Παρίσι οι πρώτες, κυκλικές αυτές λεωφόροι δημιουργήθηκαν στη θέση των τειχών.
    Όμως, η ιστορία δεν τελειώνει εδώ: Ο γερμανικός/ολλανδικός όρος bolwerc/bulwerke, με τη σειρά του, οφείλει το όνομά του στα μαδέρια. Στα γερμανικά υπάρχει ακόμη η λέξη Bollwerk, με διπλή σημασία: τη μεταγενέστερη, δηλ. της αμυντικής κατασκευής γενικότερα και του προμαχώνα ειδικότερα, αλλά και με την αρχική, δηλ. της κατασκευής από μαδέρια (bohle [μσν, «bole»] = μαδέρι + werk [πρβλ. αγγλ. «work», ελλ. «έργο» κ.ο.κ. = εργασία, έργο, κατασκευή).
    Έτσι, αν το ετυμολογίσουμε μέχρις εσχάτων, το βουλεβάρτο είναι μια «κατασκευή από μαδέρια» !

  101. sarant said

    Έφη, πολύ ωραία αυτά τα πεντάστιχα!

    99: Δεν είχε, ευτυχώς -ούτε φίλους του.

  102. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    Kρεμάω στον ιστό τα σεμεδάκια μου και μακάρι ν αξίζουν κάτι.Απάνω στο νήμα τα μπουρλιάζω κι εκεί τ΄αφήνω.Ηλέπλαστα και ηλεζώητα. Σας ευχαριστώ.
    Σας χαιρετούμε στο πεφιλημένο Παρίσι.

  103. Σύμφωνα με το εξαιρετικό βιβλίο του Κώστα Η. Μπίρη «Αι Αθήναι από του 19ου εις τον 20ό αιώνα», το σχέδιο Κλεάνθους-Σάουμπερτ προέβλεπε τέσσερα «βουλεβάρια», πλάτους 38 μέτρων όλα, σε τετραγωνική διάταξη γύρω από τα Ανάκτορα (που θα χτίζονταν στη σημερινή θέση της Ομόνοιας), σχηματίζοντας «εν πλαίσιον, το οποίον σκοπόν είχε να προστατεύει το κέντρον της ρυμοτομικής συνθέσεως, συγχρόνως δε την επισημοτέραν περιοχήν της πόλεως, από διαβατικήν κίνησιν και από συμφόρησιν κυκλοφορίας, ενώ συγχρόνως τα δύο προς βορράν κατευθυνόμενα βουλεβάρια προδιέγραφον την προς τα εκεί μελλοντικήν επέκτασιν της ρυμοτομίας.»

    Το νότιο βουλεβάριο είναι η σημερινή οδός Ευρυπίδου (μόνο που στο αρχικό σχέδιο θα έφτανε ως την Πλατεία Κλαυθμώνος), το δε βόρειο συμπίπτει περίπου με την οδό Χαλκοκονδύλη. «Τα δύο προς βορράν κατευθυνόμενα» δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, αφού το οι τροποποιήσεις του Κλέντσε διαπνέονταν από τελείως άλλη αντίληψη, πολύ λιγότερο φιλόδοξη.

    Σύμφωνα με το ίδιο βιβλίο, το 1836 αποφασίστηκε η ανέγερση κτιρίου για το Πανεπιστήμιο και το Φεβρουάριο του 1837 εγκρίθηκε, πάλι με πρόταση του Κλεάνθη, η δημιουργία της Λεωφόρου Πανεπιστημίου, αναφερόμενη στα σχέδια απλώς ως «Βουλεβάριον». Προφανώς έτσι θα ονομάστηκε τον πρώτο καιρό και η συνέχειά της, η Λεωφ. Αμαλίας, αφού στο δεύτερο λίκνο του Spyroszer γίνεται λόγος για γωνία Βουλεβαρίου και Νικοδήμου. Πρόκειται δηλαδή για κάτι άσχετο με τα αρχικά «Βουλεβάρια».

  104. sarant said

    Τώρα πάντως που το ξαναβλέπω, πλάκα έχει ο εξελληνισμός «Βουλεβάριον»!

  105. Γς said

    85@ ΕΦΗ ΕΦΗ

    >Κατέβαινα σκυφτά την Περικλέους ,
    έχει λακούβες η οδός του κλέους

    Χτες, Κυριακή στην Περικλέους και τα πέριξ

  106. ΕΦΗ ΕΦΗ said

    105.Μα γιατί άργησα να το δω! Χιαπό Γς ! Απίστευτο. Μπήκες σε μεγάλη περιπέτεια. Είμαστε έτοιμοι για περφόρμανς.Το λέω λίγο χαζά αλλά ενθουσιάστηκα!Μπράβο σου βρε θηρίο!Μα να φωτογραφίσεις όλη την Περικλέους ένθεν και ένθεν!
    Ως αντίδωρο, προσθέτω ένα 5στιχο μου ακόμη, (πριν το «ρεφρέν»)
    Περικλέους κάθοδος
    Δυο σκαλωσιές στέκουνε χρόνια ξεχασμένες
    απ το σεισμό θα τις αφήσανε μπορεί.
    των μπαλκονιών οι σιδεριές έρμες, γδαρμένες
    μαίανδροι, ρόδακες και έλικες σγουροί
    πάνω μου κρέμονται, δαντέλες σκουριασμένες.

    Πρέπει να πέσω.Είμαι κατάκοπη κι ο Απρίλης είν ο μήνας ο σκληρός
    Καλό μήνα.

  107. Λ said

    Βρήκα τα άπαντα του Μαλακάση. Εννοώ το δίτομο έργο που εκδόθηκε το 1964 από τον Άλβιν Ρεντμαν με πρόλογο του Βαλέτα (ο οποίος αναστύλωσε και έκρινε). Δεν υπάρχει το ποίημα Στο Μπουλεβάρτο. Υπάρχει όμως ποιήμα με τίτλο Στον Κήπο του Λουξεμβούργου. Ενδιαφέρον είναι ότι βρήκα στα ενθυμήματα του Μαλακάση, στις αρχές του Α’ Τόμου, ένα απόσπασμα με τίτλο Γυρίζοντας στο Παρίσι, τεσσερισήμισι σελίδες όλο κι όλο, που περιγράφει ακριβώς την εμπειρία του στο μπουλεβάρτο. Δεν αναφέρει το ποίημα! Δεν το διάβασα προσεκτικά, μόνο μέσες άκρες, γιατί τώρα το βρήκα.

  108. sarant said

    107: Ο φίλος που γράφω στο άρθρο έχει τη νεότερη έκδοση των απάντων, σε επιμέλεια του Παπακώστα. Αλλά είναι ενδιαφέρον το απόσπασμα που βρήκατε!

  109. Γς said

    106, 105:

    Και μια selfie κατά λάθος.

  110. Λ said

    Το ωραίο είναι που με τις αναρτήσεις σας μου δίνετε το έναυσμα να επαναεπισκέπτομαι τα βιβλία μου και να δημιουργώ νέα σχέση μαζί τους. Το Μαλακάση εγώ τον έμαθα από το Βάρναλη, παλιά. Και τα Άπαντα τα απόκτησα εντελώς τυχαία. Είχαν βραχεί σε μια αποθήκη που έσταζε και ο βιβλιοπώλης πωλούσε και τους δύο τόμους προς μια λίρα. Είναι σε πολύ καλή κατάσταση, μπορώ να πω, μόνο στο εξώφυλλο φαίνεται ότι είχαν βραχεί.

    Καλώς ή κακώς μαζί με το σύζυγομου έχουμε μερικές χιλιάδες βιβλία και συνεχώς ανταγωνιζόμαστε για ζωτικό χώρο. Τώρα τρέχω να βρω τα βιβλία του Τεύκρου Ανθία που δυστυχώς τα έχω σε κιβώτιο. Πολύ με συγκίνησε η σημερινή σας ανάρτηση.

    Για το Μαλακάση θα δακτηλογραφήσω τα κείμενα για το Παρίσι (υπάρχει τουλάχιστον ακόμη ένα) και θα τα υποβάλω εδώ. Πάντως να ξέρετε στα κείμενο ο Μαλακάσης δεν γράφει μπουλεβάρτο αλλά μπουλβάρ. Όπως φαίνεται το μπουλεβάρτο είναι πιο ποιητική λέξη.

  111. sarant said

    Σας ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι για τα εναύσματα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: