Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Εκεί όπου και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος του

Posted by sarant στο 20 Νοέμβριος, 2017


Σας προειδοποιώ πως το σημερινό άρθρο δεν έχει εύοσμο θέμα· έχει όμως μεγάλο λεξιλογικό ενδιαφέρον, και εκτός αυτού ήταν και επίκαιρο.

Επίκαιρο ήταν χτες, που έπεφτε Κυριακή, μέρα αφιερωμένη στη λογοτεχνία. Και η χτεσινή Κυριακή, 19 Νοεμβρίου, ήταν, ανάμεσα στ’ άλλα, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, Παγκόσμια Ημέρα Αποχωρητηρίου, World Toilet Day στα αγγλικά, όπως έχει ανακηρυχθεί πριν από μερικά χρόνια με απόφαση του ΟΗΕ.

Ομολογώ πως δεν ήξερα τιποτα για το θέμα, μέχρι που ένας φίλος με ρώτησε κάτι και, παρεμπιπτόντως, την ανέφερε. Την απορία του φίλου μου θα τη δείτε πιο κάτω, διότι έχει σχέση με το θέμα μας.

Γιατί να υπάρχει Παγκόσμια Ημέρα Αποχωρητηρίου, θα ρωτήσετε. Απλούστατα, επειδή πάρα πολλοί συνάνθρωποί μας, σε 2 δισεκατομμύρια υπολογίζονται, δεν έχουν πρόσβαση σε ικανοποιητικές εγκαταστάσεις υγιεινής, κι αυτή η έλλειψη στοιχίζει κάθε χρόνο πολλές χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. Είναι λοιπόν θέμα ζωτικό, αλλά είναι και θέμα ποιότητας ζωής -οι πιο παλιοί θα έχουν προλάβει άλλωστε την εποχή όπου ακόμα και οικονομικά ευκατάστατες οικογένειες δεν είχαν τουαλέτα μέσα στο σπίτι τους -αλλά τα περιγράφει με τόση μαστοριά ο Μάριος Χάκκας στον Μπιντέ, που δεν είναι ανάγκη να πω περισσότερα.

Στο πολύ καλό βιβλίο Πιπέρι  στο στόμα!, που το έχουμε παρουσιάσει κι εδώ, και απο το οποίο θα πάρω αρκετό υλικό για το σημερινό άρθρο, η λέξη «αποχωρητήριο» χαρακτηρίζεται ευφημισμός. Μπορεί να πέφτω έξω, αλλά εμένα μαλλον για ορθοφημισμός μού φαίνεται, σύμφωνα με την ορολογία που ακολουθούν οι τρεις συγγραφίνες (πώς αλλιώς θα δείξω πως είναι γυναίκες;) του βιβλίου. Αλλά αυτό μικρή σημασία έχει.

Η λέξη αποχωρητήριο λοιπόν, πλάστηκε από τους λόγιους του 19ου αιώνα -ο Κουμανούδης την καταγράφει το 1888 στην εφημ. Εφημερίς. Κατά πάσα πιθανότητα όχι επειδή κάποιος αποχωρεί από μια ομήγυρη για να πάει στο μέρος εκείνο, αλλά διότι το αρχαίο «αποχωρώ» είχε και τη σημασία της ούρησης και της αφόδευσης, ενώ αποχωρήματα ήταν τα περιττώματα.

Οι αρχαίοι έλεγαν επίσης «αποπατώ», που διατηρήθηκε ή αναστήθηκε και χρησιμοποιείται και στις μέρες μας, όπως και ο «απόπατος», που επίσης είναι αρχαίο και λέγεται και σήμερα. Στους Αχαρνείς του Αριστοφάνη, οι πρόξενοι που είχαν πάει στην Περσία να συναντήσουν τον μεγάλο βασιλιά υποστηρίζουν ότι άργησαν τόσο επειδή ο βασιλιάς «εἰς ἀπόπατον ᾤχετο στρατιὰν λαβών, κἄχεζεν ὀκτὼ μῆνας ἐπὶ χρυσῶν ὀρῶν» -είχε πάει στον απόπατο με συνοδεία μια στρατιά κι επί οχτώ μήνες έχεζε σε χρυσά καθίκια μεγάλα σα βουνά.

Αρχαία λέξη είναι και το αφοδευτήριο, που επίσης αναστήθηκε στα νεότερα χρόνια και χρησιμοποιείται ιδίως στον πληθυντικό για δημόσιες εγκαταστάσεις (π.χ. στον στρατό).

Ωστόσο, οι παραπάνω λέξεις ελάχιστα χρησιμοποιούνται στην καθημερινότητά μας. Η κοινότερη λέξη για το αποχωρητήριο, που χρησιμοποιείται εξίσου σε συζήτηση με οικείους, γνωστούς ή αγνώστους, είναι η τουαλέτα, δάνειο από τα γαλλικά.

Η λέξη ειναι πολυσήμαντη και πέρασε από σαράντα κύματα, κάτι που το υποψιαζόμαστε, αφού ξέρουμε επίσης ότι τουαλέτα λέγεται το πολυτελές γυναικείο φόρεμα που φοριέται σε δεξιώσεις και άλλες επίσημες εκδηλώσεις. Όμως τουαλέτα είναι και το έπιπλο με καθρέφτη που βρίσκεται στην κρεβατοκάμαρα και πάνω του υπάρχουν τα είδη τα απαραίτητα για την περιποίηση του προσώπου και των μαλλιών, αλλά και όταν κάποιος πλένεται και περιποιείται το σώμα του λέμε ότι «κάνει την τουαλέτα του».

Αρχικά το γαλλικό toilette δεν σήμαινε τίποτε απ’όλα αυτά, διότι είναι υποκοριστικό του toile, που σημαίνει «πανί» (και ο παγκόσμιος ιστός, το web, λέγεται Toile στα γαλλικά). Πανάκι λοιπόν. Η σημασία εξειδικεύτηκε στο ύφασμα που έστρωναν οι γυναίκες πάνω σ’ ένα τραπέζι και άπλωναν επάνω τα κοσμήματά τους πριν τα φορέσουν και μετά επεκτάθηκε στο έπιπλο του καλλωπισμού, αφενός, και αφετέρου στο σύνολο των ειδών ένδυσης και των στολιδιών που χρειαζόταν μια γυναίκα για μια κοινωνική έξοδο. Και από εκεί, με ένα ακόμα στένεμα της σημασίας, toilette ειπώθηκε το πολυτελές γυναικείο ένδυμα. Αλλά και το μικρό δωμάτιο (συνήθως χωρίς μπανιέρα) όπου έκανε κανείς την περιποίησή του ονομάστηκε cabinet de toilette, που πήρε τελικά τη σημασία του αποχωρητηρίου ως toilette/toilettes.

Αλλά και το cabinet μόνο του πήρε κι αυτό τη σημασία του αποχωρητηρίου, πλάι σε πολλές άλλες, και πέρασε κι αυτό στα ελληνικά, ως «το καμπινέ» και συνηθέστερα «ο καμπινές». Η πολυσημία της γαλλικής λέξης, όπου cabinet μπορεί επίσης να σημαίνει το ιδιαίτερο γραφείο ενός υπουργού και άλλα διάφορα πράγματα, έχει προκαλέσει κάμποσες αστείες παρεξηγήσεις -δείτε ένα παλιότερο άρθρο μας.

Η διαφορά τουαλέτας και καμπινέ βρίσκεται στο επίπεδο ύφους. Αν βρισκόμαστε σε επίσκεψη, δεν θα ρωτήσουμε την οικοδέσποινα «πού είναι ο καμπινές», αλλά «πού είναι η τουαλέτα». Αν το αποχωρητήριο είναι ορθοφημισμός, η τουαλέτα είναι ευφημισμός ενώ ο καμπινές, χωρίς να είναι δυσφημισμός, δεν είναι κάτι που ακούγεται άνετα σε τυπικές περιστάσεις επικοινωνίας. (Όταν στη δεκαετία του 80 μαθεύτηκε ότι το πολυτελές σπίτι του Μητσοτάκη στα Χανιά έχει 7 τουαλέτες, το Ποντίκι τον ονόμασε καμπινεδάρχη των Χανίων ή άρχοντα των 7 καμπινέδων).

Ένας άλλος ευφημισμός και μάλιστα πολύ διαδεδομένος παλιότερα είναι «το μέρος». Λέμε κάτι γενικό αλλά εννοούμε ένα πολύ συγκεκριμένο μέρος. Ένας άλλος ευφημισμός για το αποχωρητήριο είναι «το μπάνιο».

Τα τελευταία χρόνια πολύ διαδεδομένος όρος είναι το αγγλικό W.C., που αρχικά το είδαμε πάνω στην πόρτα δημόσιων αποχωρητηρίων. Το ακρώνυμο αντιστοιχεί στις λέξεις water closet, θάλαμος νερού κατά λέξη. Από τότε που διαδόθηκε πολύ ο όρος WC και για τα ιδιωτικά αποχωρητήρια των σπιτιών μας, άρχισε να προφέρεται κιόλας, και η εκδίκηση της γαλλικής γλώσσας είναι ότι, κατά περίεργο τρόπο, το αγγλικό WC προφέρθηκε γαλλοπρεπώς, βεσέ, λέξη απόλυτα αποδεκτή σε τυπικές επικοινωνίες. Και υποκοριστικό, το βεσεδάκι, συνήθως το δεύτερο αποχωρητήριο σε ένα σπίτι.

Σπανιότερες, παλιότερες ή ιδιωματικές λέξεις για το αποχωρητήριο υπάρχουν αρκετές, όπως η χρεία ή το αναγκαίο, που ακούγονταν πολύ παλιότερα αλλά σήμερα πολύ πιο λίγο, αν και εξακολουθούμε να λέμε για την ανάγκη μας ή τη σωματική ανάγκη. Επίσης, η πόρεψη, ο τουρκογενής χαλές που χρησιμοποιείται και σαν βρισιά, και το επίσης τουρκογενές παλιότερο κενέφι, από το τουρκικό kenif, λέξη αραβικής αρχής. Κάποιοι, είτε για πλάκα είτε στα σοβαρά, θεώρησαν το κενέφι παραφθορά του ελληνοπρεπέστατου (αλλά ανύπαρκτου) κενόφως, επειδή ο απόπατος είναι «κενός φωτός».

Να σημειώσουμε ακόμα τη δυσφημιστική «χέστρα», που όμως λέγεται άνετα μεταξύ οικείων, καθώς και το ιδιωματικό «χεζουριό» ή την «χεστερή».

Τα αποχωρητήρια χωρίς λεκάνη αλλά με σκέτη τρύπα λέγονται «τούρκικοι καμπινέδες» ή «τούρκικες τουαλέτες». Θυμάμαι κάποιο διήγημα του Αζίζ Νεσίν, όπου ένα πολυτελές σπίτι προς ενοικίαση διαφημιζόταν ότι έχει τέσσερις τουαλέτες, δυο αλά τούρκα και δύο αλά φράγκα.

Τούρκικες ήταν πολλές δημόσιες τουαλέτες παλιότερα, ιδίως στον στρατό, όπου επικρατούσε παλιότερα ο όρος «Καλλιόπη» για αυτού του τύπου τις τουαλέτες.

Γιατί ονομάστηκαν Καλλιόπη, είναι μυστήριο για μένα. Εκδοχη που να με πείθει δεν έχω βρει. Στο βιβλίο «Πιπέρι στο στόμα» αναφέρεται αφενός η προέλευση από το «καλή οπή», την καθαρή τρυπα της τούρκικης τουαλέτας, που τη θεωρώ εντελώς απίθανη.

Αφετέρου, μια εκδοχή που προβάλλεται πολύ είναι πως το 1932, όταν στην πλατεία Ομονοίας τοποθετήθηκαν περιμετρικά τα αγάλματα των 9 Μουσών, το άγαλμα της Καλλιόπης βρισκόταν πάνω στους εξαεριστήρες του υπόγειου κι έτσι τελικά τοποθετήθηκε στο υπόγειο, πλάι στις δημόσιες τουαλέτες. Ως πηγές για την εξήγηση αυτή αναφέρονται διάφορα άρθρα εφημερίδων, όμως όλα πρόσφατα. (Κατά το slang.gr οι τουαλέτες βρίσκονταν πίσω απο το άγαλμα της Καλλιόπης).

Δεν πείθομαι, αν δεν δω κάποια προπολεμική αναφορά που να επιβεβαιώνει αφενός την τοποθέτηση του αγάλματος και αφετέρου (αυτό ομως είναι πιο δύσκολο) τη χρήση του όρου με αυτή τη σημασία.

Τέλος, για να πούμε ότι κάποιος πήγε στην τουαλέτα χρησιμοποιούμε επίσης διαφορους ευφημισμούς (ευφημισμούς του ευφημισμού, ουσιαστικά), όπως «είναι σε μια συνάντηση» και άλλους, όχι ιδιαίτερα στανταρισμένους -εδώ υπάρχει περιθώριο για επινοητικότητα. Ενα φιλικό μου ζευγάρι, ας πούμε, εχει καθιερώσει το «πάω να κάνω μια καλή πράξη», από ένα αστείο επεισόδιο που τους είχε τύχει, ενώ και εδώ στο ιστολόγιο είχαμε χρησιμοποιήσει το «πάει να βιοδηλώσει» από μια ιστορία που μας είχε διηγηθεί ο φίλος μας ο Σκύλος για τις αρκούδες της Πίνδου.

Ένας ευφημισμός που τον είχαμε στην οικογένεια, όταν κάποιος σηκωνόταν και τον ρωτούσε κάποιος άλλος πού πάει, είναι «πάω εκεί όπου και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος του». Νομίζω πως ειναι γενικότερα παροιμιώδες, γι’ αυτό και το έβαλα στον τίτλο. Στα γαλλικά πάντως η έκφραση είναι παροιμιώδης (là où le roi va seul), και αμυδρά θυμάμαι καποιο ανέκδοτο με κάποιον Λουδοβίκο.

Δεν ξέρω αν οι παλιοί βασιλιάδες πήγαιναν μόνοι τους στο αποχωρητήριο -φαντάζομαι ότι στα ενδότερα θα έμεναν μόνοι τους. Υπάρχει βέβαια ο όρος «σφουγγοκωλάριος» που τον χρησιμοποιούμε για τον δουλοπρεπή κόλακα κάποιου ισχυρού, και συχνά θα δείτε να αναφέρεται ότι στο Βυζάντιο όντως υπήρχε τέτοιο αξίωμα.

Οι αρχαίοι πάντως είχαν τον λασανοφόρο, που ήταν ο δούλος που έφερνε το καθίκι του άρχοντα -όταν ο πνευματώδης Αντίγονος, που γι’ αυτόν γράψαμε πριν από λίγο καιρό, πληροφορήθηκε πως κάποιος ποιητής τον παινεύει και τον αποκαλεί «Ηλίου παίδα», απάντησε ότι «ο λασανοφόρος μου δεν έχει την ίδια γνώμη».

Αυτή ακριβώς ήταν και η απορία του φίλου μου, αν δηλαδή όντως υπήρξε τέτοιο αξίωμα στο Βυζάντιο ή αν το λέμε ειρωνικά, χρησιμοποιώντας πάντως μια βυζαντινοπρεπή κατάληξη που τη βρίσκουμε σε πολλά υπαρκτά αξιώματα (πρωτοσπαθάριος κτλ.)

Επιφυλάχτηκα να απαντήσω στον φίλο Μάκη -ας πούμε ότι η απάντησή μου είναι το άρθρο που μόλις διαβάσατε. Εντύπωσή μου είναι πως τέτοιο αξίωμα δεν υπήρχε, αλλά θυμάμαι πολύ αμυδρά να έχω διαβάσει κάτι στον Κοραή, οπότε το αφήνω σε σας να βοηθήσετε στην οριστική απάντηση.

Advertisements

356 Σχόλια to “Εκεί όπου και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος του”

  1. Και λουτροκαμπινές από την εποχή που ήταν σπάνιος ο συνδυασμός.
    Περιμένω με ενδιαφέρον τη συλλογική σοφία για τον σφουγγοκωλάριο – είμαι σίγουρος ότι δεν είναι βυζαντινός όρος, αλλά είμαι πολύ περίεργος να δω την αρχή του.

  2. Faltsos said

    αλλού έτσι

    κι αλλού…

  3. Γς said

    Καλημέρα

    Και πάω να κάνω τσίσα μου [σαν προφέσορας] στις τουαλέτες της Σχολής και βλέπω ότι δεν υπάρχει πόρτα και φαινόμουν στις όρθιες τουαλέτες, οπότε μπαίνω σε μια καμπίνα.

    Κλείνω την πόρτα πίσω μου και διαβάζω [ένα από τα πιο εντυπωσιακά φοιτιτικά γκραφιτι που έχω δει:

    ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ

    ΚΑΛΟ ΧΕΣΙΜΟ

    Χέπι World Toilet Day!

  4. tamistas said

    Καλημέρα. Δεν ξέρω αν ο βασιλιάς πήγαινε μόνος του, αλλά κάπου στην αρχαία Ρώμη λέγεται ότι δεν είχαν τέτοια ταμπού
    (πήγαιναν παρέα ή, έστω, ανέχονταν την παρέα).

    Στο παρελθόν είχα μελετήσει (κ)όλον θέμα…
    http://mhnymal.blogspot.gr/2012/07/blog-post_16.html
    http://mhnymal.blogspot.gr/2012/07/blog-post_05.html

  5. Ώρα καλή Νικοκύρη. Ανακουφίστηκα!

  6. «Παω να ψηφίσω». Και αυτή είναι μια συχνή φράση

  7. tamistas said

    Δεν έβαλα στο 4 την παραπομπή …

    …και λείπει και το άρθρο στο (κ)όλον… (εντάξει, με ωμέγα)…

  8. tamistas said

    Λοιπόν, και στο 4 και στο 7 είχα βάλει την παραπομπή και δεν την πήρε, ίσως γιατί ήταν φωτό.

    Την αλλάζω:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Latrine

  9. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    3 Κι εγώ το έχω δει αυτο, αλλού βέβαια. Υπάρχει βιβλίο για τα γκραφιτι στις τουαλέτες.

    6 Μπράβο, κι αυτό λέγεται

  10. ΚΩΣΤΑΣ said

    Καλημέρα!

    Ωραίο και το σημερινό Νικοκύρη.

    Θα κάνω έναρξη με ένα ποιητικό σχόλιο, το έχω ακούσει δεν ξέρω αν είναι κάπου καταγραμμένο.

    Εγώ καλά καθόμουνα
    τι ήθελα να χέσω
    να γκρεμιστεί ο απόπατος
    και στα σκατά να πέσω;

  11. Ανέστης said

    Η μάνα μου που είναι πάνω από 80 χρόνων κι έζησε τα περισσότερα χρόνια της, χωρίς τουαλέτα μέσα στο σπίτι, ακόμα και σήμερα όταν θέλει να ρωτήσει κάποιον αν λειτουργεί σωστά το έντερό του, ρωτάει: «βγαίνεις έξω τακτικά;» ή «βγήκες έξω;»

  12. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Τί θυμήθηκα! Ὅταν ἤμουν μικρὸς μοῦ ἄρεσε νὰ πειράζω τὸν παππού μου κάνοντάς του χαζὲς ἐρωτήσεις, λίγο γιατὶ τσαντιζόταν, λίγο γιατὶ ἔδινε ἀστεῖες ἀπαντήσεις. Ἕνα Πάσχα εἶδα στὸ πρόγραμμα τῆς Ραδιοτηλεόρασης (δὲν ἔλειπε ποτὲ ἀπ’τὸ σπίτι τῶν παππούδων μου) ὅτι τὴ Μεγάλη Τετάρτη εἶχε τὴν Ἀκολουθία τοῦ Νιπτῆρος. Λέω, λοιπόν, στὸν παππού μου «παπποὺ γιατί τὴ λένε Ἀκολουθία τοῦ Νιπτῆρος, παίρνουν τὸ νιπτήρα καὶ τὸν ἀκολουθᾶνε». Κι ἡ ἄμεση ἀπάντηση τοῦ παπποῦ μου «σιγὰ μὴ παίρνουνε τὸν ἀπόπατο νὰ τὸν ἀκολουθᾶνε

  13. dryhammer said

    Στο slang.gr, στο λήμμα https://www.slang.gr/lemma/24601-xezourio , το αναφέρει ως την επείγουσα ανάγκη. Εγώ τη λέξη την ήξερα να περιγράφει το «μέρος».

    Παραθέτω το σχόλιο που είχα κάνει τότε:

    Φίλη, μου διηγόταν για μια εκδρομή της σε νησάκι των Κυκλάδων, κάποιο πολύ παλιό καλοκαίρι όπου στην παραλία την έπιασε κόψιμο μέρα μεσημέρι, από ‘κείνα που περιγράφει ο ορισμός. Με τα πολλά βλέπει ένα σπιτάκι κοντά στην παραλία, φτάνει με σοκ και δέος και κρύο ιδρώτα ως εκεί, χτυπάει, την βλέπουν, την λυπούνται, της δείχνουν την τουαλέτα, μπαίνει, κάθεται, κλείνει τα μάτια και …αααχχχ!!! κι όταν τα ανοίγει βλέπει μπροστά της …τη λεκάνη. Πάνω στη φούρια είχε καθήσει στο μπιντέ!

  14. gpoint said

    Καλημέρα

    Να σας θυμίσω το ανέκδοτο με την δασκάλα που διαβάζει την έκθεση του Μπόμπου με ελεύθερο θέμα…

    Προχώραγα στον δρόμο όταν είδα ένα λοφάκι με κοκκινα σκατά και κατάλαβα πως είναι του φίλου μου του Γιάννη που είναι ολυμπιακάρας και τρώει μόνο ντομάτες, κόκκινα μήλα και κόκκινο κρέας και τα σκατά του βγαίνουν κόκκινα. Λίγο πιο κάτω είδα πράσινα σκατά και λέω Α , αυτά θα είναι του Νίκου που είναι παναθηναϊκός και τρώει μόνο πράσινα χόρτα γι αυτό και τα σκατά του βγαίνουν πράσινα. Ακόμα πιο κάτω βλέπω μια στίβα από κίτρινα κι αμέσως κατάλαβα πως είναι του ΑΕΚτζή φίλου μου του Λάμπρου που τρώει μόνο μπανάνες και λεμόνια γι αυτό και τα σκατά του έχουν κίτρινο χρώμα…
    Τον κερατά τον Μπόμπο τι γράφει, είπε η δασκάλα, να δω τι θέμα έχει βάλει, κοιτάζει και…»ο φίλος στην ανάγκη φα’ινεται»

  15. atheofobos said


    Αντιγράφω από το ποστ μου:
    ΟΤΑΝ Η ΑΠΛΥΣΙΑ ΚΑΙ ΒΡΩΜΑ ΘΕΩΡΗΘΗΚΑΝ ΩΣ ΥΓΕΙΑ!
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/04/blog-post_28.html
    Πράγματι στο Λούβρο τουαλέτα είχε μόνο ο Βασιλιάς. η Βασίλισσα (αυτή της φωτογραφίας) και ο Δελφίνος και αυτός μετά το 1768.
    Σε όλο το ανάκτορο υπήρχαν περίπου 300 commode δηλαδή καθίσματα με καθίκια από κάτω, αριθμός τελείως ανεπαρκής για τον κόσμο που υπήρχε εκεί.
    Θυμάμαι ακόμα την κατάπληξη που ένιωσα όταν την πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί, ο ξεναγός μας μίλησε για το «πήδημα του πρεσβευτή» δηλαδή το σάλτο που έδιναν οι πρεσβευτές από την άμαξα στην πόρτα του κτηρίου για να αποφύγουν την πιθανότητα να τους έρθει από κανένα παράθυρο στο κεφάλι το περιεχόμενο κάποιου καθικιού καθώς οι υπηρέτες τα άδειαζαν από τα παράθυρα!
    Αυτό το είχε πάθει ακόμα και η Μαρία Αντουανέττα, πριν γίνει βασίλισσα, ενώ περνούσε από μια εσωτερική αυλή με την κουνιάδα της κόμισσα de Provence.

    Σχετικό είναι και το ποστ που προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες στους δυσκοίλιους
    ΜΗΠΩΣ ΧΕΖΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ;
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html

    Τέλος μπορείτε να απολαύσετε μερικές άκρως πρωτότυπες τεμπέλες WC
    ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΑΜΠΕΛΕΣ ΤΩΝ WC ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΊΗΣΗ ΤΟΥ ΣΚΑΤΟΥ!
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2013/09/wc.html

  16. Corto said

    Καλημέρα!

    Νομίζω ότι αξίζει να αναφερθούν και οι βεσπασιανές (τα λεφτά δεν έχουν οσμή, ο Αστερίξ και η χύτρα κλπ).

  17. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    14. Γιατί ὁ γυναῖκες πηγαίνουν δυὸ-δυὸ στὴν τουαλέτα; Γιατί οἱ φίλες στὴν ἀνάγκη φαίνονται

  18. dryhammer said

    Και μια από σπόντα σχετική ιστορία από θυμόσοφη μάνα (την άκουσα από την ίδια) που παραπονιόταν στο γιο της πως δεν την παίρνει πιο συχνά τηλέφωνο:

    Και του λέω:
    «Στο σπίτι σου έχεις ασύρματο (ενν. τηλέφωνο);»
    «Πώς, έχω»
    «Όταν είσαι στο σπίτι σου χέζεις;»
    «Ε ναί, ρε μάνα»
    «Όταν λοιπόν πας να χέσεις, παίρνε μαζί σου το ασύρματο, κι εκεί που κάθεσαι, πάρε κι ένα τηλέφωνο τη μάνα σου να δεις αν ζει γιά πέθανε»

  19. Αιμ.Παν. said

    Γαλλιστί οι δημόσιες τουαλέττες λέγονται και vespaciennes διότι πιστώνονται στον αυτοκράτορα Βεσπασιανό, ωραία δείγματα αρχαίων ρωμαϊκών έχουμε π.χ. στην Αρχαια Κόρινθο, στους Φιλίππους και στο Δίον και αλλού… και ΔΕΝ ήταν αλά τούρκα και είχαν όλες τις προδιαγραφές σωστής υγιεινής (π.χ. τρεχούμενου νερού για την μεταφορά των λυμάτων και το πλύσιμο χεριών κλπ)
    Στην συνήθεια να αναγράφονται ιστορικά ρητά σχεδόν παντού (σε τοίχους δημοσιων κτιρίων) εντάσσεται και το ρητό «τα ΚΑΚΑ κόποις κτώνται» αναρτημένο κάποτε στην είσοδο της οικιακής τουαλέττας φιλικού σπιτιού.
    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

  20. Στην Ικαρία η δεσπόζουσα αρχιτεκτονική ήταν ο ξερόλακκας έξω από το σπίτι. Στην κατοχή πολλοί Ικαριώτες έφυγαν πρόσφυγες στην Μέση Ανατολή, στο χοτσποτ της εποχής στις Πηγές του Μωυσέως. Εκεί είχαν ομαδικές τουαλέτες. Η Δέσποινα Τσαπαλιάρη γνωστή με το παρατσούκλι «Μπουρού» από το Φραντάτο και μεγάλη ριβαδόρισσα είχε γράψει μέσα στην προσφυγιά:
    Αυτό που έχω δει εδώ, δεν το ‘δα στην Ελλάδα
    σαράντα κώλοι στην σειρά να χέζουνε αράδα

  21. cronopiusa said

  22. Corto said

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα της εκφραστικής αμεσότητας των Ευαγγελίων είναι και η γνωστή περικοπή:

    «οὔπω νοεῖτε ὅτι πᾶν τὸ εἰσπορευόμενον εἰς τὸ στόμα εἰς τὴν κοιλίαν χωρεῖ καὶ εἰς ἀφεδρῶνα ἐκβάλλεται;»
    (Ματθ. 15,17)

  23. Παρμένο από πραγματική ιστορία (στον κύκλο μας μάλλον) το ‘πάω να στείλω ένα φαξ». Επίσης από τα αμέσως μεταφοιτητικά χρόνια, ψάχναμε στο λεξικό (δεν θυμάμαι ποιό) να βρούμε τί σημαίνει η λέξη «επήχθαι» σε ένα αρχαίο κείμενο και τη βρήκαμε -εκεί που έπρεπε να είναι!- στο λήμμα «επείγομαι», μαζί με πολλούς τύπους και παράγωγα του ρήματος. Από τότε καθιερώσαμε την αρχαιοπρεπή αλλά πολύ κυριολεκτική «έπειξιν προς αποπάτησιν»!

  24. dryhammer said

    Αντιγράφω απο το slang.gr

    το σχόλιο #73521 στον ορισμό #6523 του λήμματος «πορδοκλανίδι» του betatzis:

    Ο διάσημος στα μέρη του μαντιναδολόγος Μπρόκας από την Τουρλωτή Σητείας, (γουγκλίστε, έχει ενδιαφέρον), όταν κατόπιν προτροπής φίλου του έφτιαξε για πρώτη φορά ευρωπαϊκή τουαλέτα σπίτι του, αντί της μέχρι τότε υπάρχουσας τούρκικης, θρυλείται ότι είπε την εξής μαντινάδα :

    Χαλάλι κάνω τα λεφτά που δωσα τση λεκάνης, κάθεσαι, ξεκουράζεσαι, χέζεις και πορδοκλάνεις.

  25. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Θυμήθηκα κάτι ἄλλο. Ὅταν ὑπηρετοῦσα φαντάρος στὸ Στρατιωτικὸ Νοσοκομεῖο (οΘντκ) τῆς Ρόδου, εἴχαμε ἕνα λοχαγὸ χειρουργὸ ὁ ὁποῖος ὅταν ἔπαιρνε ἱστορικὸ ἀπὸ φαντάρους δὲ χρησιμοποιοῦσε ἐξευγενισμένες ἐκφράσεις παρὰ ρώταγε χύμα π.χ (ὅταν χέζεις βλέπεις αἷμα;». Μιὰ φορὰ εἶχε ἔλθει ἕνα παιδάκι ἀπὸ χωριό, ποὺ δὲν ἦταν καὶ πολὺ ἐξοικειωμένο μὲ τοὺς καλοὺς τρόπους τῶν ἀστῶν καὶ τοὔπαιρνε ἱστορικὸ ὁ ἐν λόγῳ λοχαγὸς κι ἐγὼ ἀπὸ κοντὰ κατέγραφα . Εἶπε λοιπὸν τὸ παιδάκι μὲ ἀφέλεια στὸν λοχαγὸ «ὅταν χέζω γιατρὲ νιώθω πόνο». Μὲ κοιτάει ὁ λοχαγὸς καὶ μοῦ λέει δυνατὰ «κοίτα πῶς μιλάει ὁ ξεδιάντροπος, ἄκου ἐκεῖ χέζω»

  26. ΒΒ
    Καλημερα.
    Θυμαμαι την Γαλλικη εκφραση ως εξης – la ou le Roi vas pies seul- .
    Δεν γνωριζω ποια απ`τις δυο ειναι επικρατεστερη η ισως και οι δυο.

  27. Avonidas said

    Γιατί να υπάρχει Παγκόσμια Ημέρα Αποχωρητηρίου, θα ρωτήσετε.

    Ε, μα γιατί το έχουμε παραχέσει με τις Παγκόσμιες Ημέρες!

  28. georgevio said

    Προσφάτως ονομάστηκε i-throne,
    λόγω του ότι το i-phone είναι η απαραίτητη συντροφιά…

  29. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!
    Θ’ αρχίσω να πιστεύω στα μεταφυσικά. Πριν από λίγο σκέφτηκα τη φραση του τίτλου, τελείως ξεκάρφωτα, και τώρα τη βλέπω μοστραρισμένη στο ιστολόγιο! Η ζώνη του λυκόφωτος…
    Την έκφραση την άκουσα πρώτη φορά πριν από πολλά χρόνια, οπότε μάλλον κυκλοφορούσε πολύ, κάποτε τουλάχιστον.
    Για να συμπληρώσουμε τους ευφημισμούς, έχω ακούσει και το «έχω να στείλω ένα τηλεγράφημα».
    Μάλιστα, ένας μπάρμπας μου έλεγε παλιά «πάω στα τρία Τ», έχοντας έτοιμη και την αλλαγή του ακρωνυμίου από Ταχυδρομεία-Τηλεγραφεία-Τηλεφωνεία σε Τεντώσου-Τανύσου-Τέλειωσες 🙂
    Η «τούρκικη» τουαλέτα σχολιάστηκε και στη «Λούφα και παραλλαγή 3», όταν οι… σειρήνες ρωτάνε για τουαλέτα, ο λοχίας τους ενημερώνει με μια δόση υπεροψίας πως είναι «τούρκικ» και η κοπέλλα απορεί: «Τurkik? You mean a-la-turk?» σε ένα από τα πολλά γλωσσολογικά της ταινίας.

  30. Γιάννης Ιατρού said

    Νίκο,
    Παρ΄όλες της προσπάθειες να το αποφύγω ….

  31. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Πρωτότυπο θέμα βρήκες σήμερα Νίκο.
    Αναφορά είχε γίνει και στο παλιό άρθρο του 2010 ( https://sarantakos.wordpress.com/2010/06/01/cabinet/ ).

    Στο Α’ διεθνές συμπόσιο του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών (1988) με θέμα την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ» ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Α. Καρπόζηλος έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ανακοίνωσή με τον τίτλο «Περί αποπάτων, βόθρων και υπονόμων» (σελ. 335 ff, βλ. σύνδεσμο ανωτέρω στα πρακτικά, πιντιέφι).

    Αναφέρει μάλιστα τον «Αγα_θία τον σχολα_στικό», όχι τον γνωστό εδωμέσα από παλιά σχόλια βέβαια (γι αυτό και τα _ στο όνομα 🙂 ). Ο Αγαθίας ο Σχολαστικός χρησιμοποιεί λοιπόν για το μέρος αυτό (κυρίως για τα δημόσια αποχωρητήρια) τον όρο «σωτήρια» (βλ. Anthologia Graeca (έκδ. Beckby) III, σ. 384-386).
    Επίσης βρίσκουμε και τους όρους χρείες και άφεδρώνες κλπ.

    ΥΓ: Δεν πήρε το μάτι μου σχετικές αναφορές για την χρήση του τίτλου του ….σφουγγοκωλάριου στο μπλόγκ 🙂

  32. Παρ΄ημίν τα καμπινές, λουτροκαμπινές, τουαλέτα κλπ, είναι νεώτατα.
    Η παραδοσιακή λέξη για τον «καμπινέ» ήταν η χρεία. Τόσο παραδοσιακή που κατάντησε …άσχημη λέξη! Η μάννα μου, όταν ήθελε να την αποφύγει για λόγους …σαβουάρ βίβρ, έλεγε «ο αναγκαίος». Χρησιμοποιούσαν επίσης τις εκφράσεις «πήγε για την ανάγκη του», ή «πήγε να αποπατήσει», ή «πήγε στο μέρος». Ειδικότερα για τους (ορθίως ουρούντας) άνδρες έλεγαν «πήγε προς νερού του».

    Επανέρχομαι στη λέξη «χρεία» που είχε καταντήσει απευκταία: «Αυτηνής το στόμα είναι σαν χρεία», έλεγαν για μια κακολογούσα γειτόνισσα. Επίσης, «αυτό το κορίτς(ι) δεν πλένεται; Το σώμα τ’ βρωμά σα χρεία»! Παρόλα αυτά, έλεγαν με καμάρι: «Αύριο έχω πολλή δ’λειά. Έχω να χρίσω το σπίτ(ι)», δηλαδή να το βάψει. Και να σκεφτούμε ότι δεν έγραφαν τη μια λέξη με «ει» και την άλλη με «ι», αφού …δεν γνώριζαν ανάγνωση και γραφή, ιδίως οι γυναίκες.

    Για την «καλλιόπη» του στρατού, έχω τη γνώμη μου ότι πρόκειται για σκωπτική επινόηση κάποιου εγγράμματου φαντάρου, πολύ επιτυχημένη βεβαίως, που γνώρισε ραγδαία διάδοση. Ήταν η πιο …απαίσια εργασία για τα στρατευμένα νειάτα. Γι’ αυτό και κάποιοι την ανέθεταν …εργολαβικά σε «Έλληνες πολίτες, Μουσουλμάνους το θρήσκευμα». Κάνω λάθος;;

    Και ένα εκτός θέματος, με αφορμή την αναφορά «οι τρεις συγγραφίνες (πώς αλλιώς θα δείξω πως είναι γυναίκες;)»
    Βεβαίως συγγραφίνες όταν έχουμε λόγο ή απλώς θέλουμε να δηλώσουμε ότι πρόκειται για γυναίκες. Αν όμως, άνευ αποχρώντος λόγου, πούμε «όλοι οι Έλληνες συγγραφείς και όλες οι Ελληνίδες συγγραφίνες», είμαστε …για κυνηγητό!

  33. Κώστας said

    Καλημέρα. Γνωστό ανέκδοτο:

  34. sarant said

    20 Ωραίο!

    27-28 🙂

    31 Ελευθερώθηκε!

  35. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    31. Καὶ τὸ σύγγραμμα τοῦ ἐπικούρου καθηγητοῦ Βυζαντινολογίας Κωνσταντίνου Κατακουζηνοῦ «τὂ ἀποχευτικὸ σύστημα στὸ Βυζάντιο» πρέπει νὰ ἔχει ἐνδιαφέρον 🙂

  36. spiridione said

    Κατά σύμπτωση σκεφτόμουν προχτές τη φράση «εκεί που και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος του» ως θέμα άρθρου του ιστολογίου 🙂
    Οι Άγγλοι βασιλιάδες είχαν πάντως τον Groom of the Stool
    https://en.wikipedia.org/wiki/Groom_of_the_Stool

  37. Faltsos said

    Οι Ρωμαίοι είχανε και θεά των υπονόμων την Cloasina, χάριν της οποίας λέγεται ότι ο Λόρδος Βύρωνας εμπνεύστηκε τους παρακάτω στίχους σε κάποια επίσκεψή του στο αποχωρητήριο (αν και δεν υπάρχουν σχετικά στοιχεία να το επιβεβαιώνουν…)

    O Cloacina, Goddess of this place,
    Look on thy suppliants with a smiling face.
    Soft, yet cohesive let their offerings flow,
    Not rashly swift nor insolently slow…

  38. sarant said

    29-36 Καλά, θα αρχίσω να το πιστεύω πως υπάρχει τηλεπάθεια 😉

  39. spiridione said

    36. Και στη Γαλλία βλέπω porte-coton
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Porte-coton

  40. Γιάννης Ιατρού said

    35:

    Παρέλειψες τον σύνδεσμο 🙂

  41. spatholouro said

    Εδώ βλέπω ενδιαφέρουσα συγκέντρωση επιφορτισμένων με διάφορα στους Βυζαντινούς, αλλά αφουγγο-τέτοιο όχι..:
    http://www.stougiannidis.gr/byz_officia.htm

  42. LandS said

    Και η καλύτερη απόλαυση: Χέζε ψηλά κι αγνάντευε.
    Με την απαραίτητη προειδοποίηση να μη πας και συ χαμένος σα τον γερο-Μασούρα.

  43. κασσάνδρα said

    Στη Σύμη λένε ,πάω να κάνω τη λάμπα μου.
    Από που βγαίνει, αγνωστο για μένα.

  44. JoTo said

    «Χεστερή» και «Χεζουριό» είναι καταπληκτικές λέξεις, αξίζουν μεγαλύτερης διάδοσης και προτείνω να ενταχθούν στις υποψήφιες «Λέξεις του 2017». Εγώ τουλάχιστον θα αρχίσω από σήμερα κιόλας να τις χρησιμοποιώ. Σε ποιό ιδίωμα ανήκουν;

  45. Faltsos said

    και για διεξοδική μελέτη του σημερινού θέματος, υπάρχει σχετικός ιστότοπος

    https://toilet-guru.com/

    ο οποίος μας κάνει την τιμή, όχι απλά να αφιερώνει στη χώρα μας ειδική σελίδα, αλλά να μας χρεώνει την χειρότερη τουαλέτα του κόσμου. Η φωτογραφία ανοίγει μόνο αν κλικάρεις πάνω σε προειδοποίηση ότι επιμένεις να την δεις. Φυσικά δεν σας την σερβίρω, δεν μου κάνατε κανένα κακό.

  46. BLOG_OTI_NANAI said

    Η «Καλλιόπη» μετονομάστηκε σε… «Αυριανή«;! [ ΑΝΤΙ, 357 (1987) ]

  47. sarant said

    44 Δεν ξέρω, πήρα τις λέξεις από το «Πιπέρι στο στόμα» και δεν θυμάμαι αν είχε παραπομπή (θα το κοιτάξω το βράδυ)

    46 Φαντάζομαι ο αρθρογράφος λογοπαίζει.

  48. nikiplos said

    Καλημέρα..

    Έχω ακούσει την έκφραση «πάω να ψηφίσω»… ή «πάω να ρίξω μια ψήφο».

    Επίσης σε υπηρεσία του Δημοσίου οι μόνιμοι υπάλληλοι έλεγαν: «πάω στον Διευθυντή», κι όταν επέστρεφαν οι άλλοι τους ρωτούσαν: «εντάξει με τον Διευθυντή?». «Βέβαια τα είπα όλα χαρτί και καλαμάρι» έλεγαν εκείνοι που ήθελαν να επιβεβαιώσουν την επιτυχή έκβαση.

    Την 10ετία των 80ς, που ήταν τότε της μόδας οι πολιτικές νεολαίες, λέγαμε φοιτητές όντες: «πάω στα γραφεία».

  49. spiridione said

    Σφουγγοκολάριος στον Σουρή
    http://pleias.lis.upatras.gr/index.php/rwmios/article/viewFile/83684/76032

    Η καλλιόπη πρέπει να είναι της στρατιωτικής αργκό. Εδώ αναφορά του Τριαντ. το 1947 (τέλος)
    http://www.komvos.edu.gr/glwssa/odigos/Thema_a9/a_9_popup4.htm
    Αντίστοιχο μπορώ να θυμηθώ τη «βαρβάρα» το εγερτήριο αν δεν κάνω λάθος στο στρατό προπολεμικά, κάπου το έχω δει.

  50. BLOG_OTI_NANAI said

    Την ονομασία «Καλλιόπη» σε σύνδεση με τουαλέτα και στρατό την βρίσκω στα 1920. Είναι άραγε παλαιότερη από τις αρχές του 20ου αιώνα;

    Διαφορετικά θα σκεφτόμουν ότι η ονομασία προήλθε από το άνοιγμα ενός εκτοξευτή πυραύλων που λεγόταν «Calliope» αλλά αυτός ήταν στον Β΄ Παγκόσμιο.

    Επίσης υπάρχει η Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου, 19ος αι. πολύ γνωστή ανάμεσα στους στρατιωτικούς, αλλά η εξαιρετυική της φήμη δεν ταιριάζει με την τουαλέτα…

  51. sarant said

    50 Αν τη βρίσκεις στα 1920 (δώσε πηγή αν θες) καταρρίπτεται η θεωρία με το άγαλμα στην πλατεία Ομονοίας!

  52. BLOG_OTI_NANAI said

    Η «Καλλιόπη» ως τουαλέτα το 1920:

  53. Ἀρχιμήδης Ἀναγνώστου said

    Καὶ νὰ θυμηθοῦμε τὸ πρωτοσέλιδο τοῦ Ποντικιοῦ παραμονές τῶν ἐκλογῶν 1985 μὲ μιὰ φωτογραφία τῆς κεφαλῆς τοῦ Μητσοτάκη σὲ μιὰ λεκάνη τουαλέτας καὶ τίτλο «καὶ τὴν Κυριακὴ τράβα φιλελεύθερα τὸ καζανάκι»

  54. Alexis said

    Καλημέρα
    «Πάω να αλλάξω λάδια» άλλος ευφημισμός αλλά για το κατούρημα μόνο και δη μεταξύ αντρών.
    Κι ένα ακόμα ευρηματικό γκράφιτι σε τουαλέτα της Γεωπονικής στα ’80ς:
    «Όσο και να την τινάξεις πάντα θα μένει μια τελευταία σταγόνα στο μποξεράκι σου»

  55. Avonidas said

    Το θεωρώ περίπου αυτονόητο οτι η ονομασία «Καλλιόπη» προήλθε κάπως από την οπή, σε συνδυασμό με την τάση της στρατιωτικής αργκό να ευπρεπίζει ειρωνικά τα πάντα με γυναικεία ονόματα (σκεφτείτε π.χ. την Καναδέζα).

  56. cronopiusa said

    20 Νοεμβρίου – Παγκόσμια ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού

  57. Avonidas said

    «Όσο και να την τινάξεις πάντα θα μένει μια τελευταία σταγόνα στο μποξεράκι σου»

    «Οδηγίες χρήσεως» σε wc καφετέριας στου Ζωγράφου:

    «πάνω από 3 τινάγματα είναι μαλακία»

    (Δε λέει όμως αν χρεώνεται έξτρα)

  58. »Είμαστε ομόσκατοι» Περιγραφή του Δημήτρη Παπαχρήστου, του πολυτεχνείου, για κάποιον που ήταν μαζί στο ίδιο κελί και μοιράζονταν την ίδια τουαλέτα.

  59. Alexis said

    «Χέστρα» έχω ακούσει να λένε τη λεκάνη, όχι όλη την τουαλέτα

  60. Kουτρούφι said

    Στη Σίφνο, η τουαλέτα λέγεται «κέλλα» (το -λ- προφέρεται διπλό).
    Ένας θείος μου, συνταξιούχος ναυτικός, λέει «πάω να αδειάσω τις σεντίνες».

  61. Μικρός, «μέρος» το έμαθα· δεν αποκλείεται μάλιστα να έμαθα αυτή τη σημασία της λέξης πριν από τις άλλες, που είναι. όσο να ‘ναι, πιο αφηρημένες. Και θυμάμαι ότι κάποτε συνειδητοποίησα ότι δεν είναι άλλη λέξη ομόηχη, παρά είναι ευφημισμός! Και «μέρος» το λέω ακόμα, και με κοροϊδεύει η κόρη μου, που το θεωρεί, φαίνεται, παλιομοδίτικο.
    «Τουαλέτα» πάντως δεν το λέγαμε — μόνο το έπιπλο ήξερα. Και όταν έμαθα, πάλι πολύ μικρός, ότι έτσι λέγεται στα γαλλικά, το βρήκα πολύ αστείο.
    «Βγαίνω», χωρίς «έξω», έλεγε και η γιαγιά μου το «ενεργούμαι» (αυτό πάλι, από πού να έχει βγεί;) Και φυσικά, στο σχολείο μας μαθαίνανε να λέμε «Να πάω έξω;», ή, παλιότερα, «Να εξέλθω;»

  62. Avonidas said

    Πριν 3-4 χρόνια στο Φυσικό Αθηνών, τον καιρό της Μεγάλης Βρώμας (κατά το Great Stink του 1858) — οι καθαρίστριες, απλήρωτες και σε διαθεσιμότητα, ήταν άφαντες, οι τουαλέτες είχαν μήνες να καθαριστούν, έζεχνε ο τόπος.

    Ο Καμπινεδ…, εεε, ο Πρόεδρος του Τμήματος Τόμπρας, ήθελα να πω, προκειμένου να μην μας κλείσει το Υγειονομικό, προτείνει οι φοιτητές να καθαρίζουν τις τουαλέτες με βάρδιες. Κάποιοι από μας, μεταπτυχιακοί βεβαίως, το κάνουμε ήδη εθελοντικά. Οι προπτυχιακοί συνεισφέρουν συνδικαλισμό, συνθήματα στις τουαλέτες («ο Τόμπρας σας εύχεται καλή μηνιγγίτιδα») και άπειρες αναφορές στη Λούφα («και επιστήμων να είσαι, σκατά θα καθαρίζεις», κλπ)

    Όσοι έχουν κάνει στρατό αναπολούν τις «παλιές καλές μέρες», και ρίχνουν προτάσεις για ΑΥΔΜ και σκοπιές 😀

    Α ρε γλέντια…

  63. sarant said

    62 Διδακτικό

    60 Κέλλα, προστίθεται στις διαλεκτικές ονομασίες.

    52 Ευχαριστώ, πας αρκετά πίσω την έκφραση.

  64. ΚΩΣΤΑΣ said

    Σύνθημα σε τουαλέτα

    Μην πετάτε αποτσίγαρα στις τουαλέτες,
    εμείς χέζουμε στα σταχτοδοχεία σας;

  65. Προσθήκη στο σχόλιο 32:
    Όταν ήθελαν (ή θέλουν) να διαχωρίσουν τα δύο είδη …αποχέτυσης, έλεγαν, «πήγε για το ψιλό του», ή «πήγε για το χονδρό του».

  66. atheofobos said

    25
    …δὲ χρησιμοποιοῦσε ἐξευγενισμένες ἐκφράσεις παρὰ ρώταγε χύμα….

    Και έκανε πολύ σωστά! Έτσι αποφεύγονται καταστάσεις όπως η παρακάτω που γράφω στο:
    Ο ΑΘΕΟΦΟΒΟΣ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ 12) ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2015/11/12.html

    Σε κάθε ασθενή με την εισαγωγή του γινόταν μια α/α θώρακος, μια γενική αίματος και μια γενική ούρων.
    Τότε για την γενική ούρων τους έδινε η προϊσταμένη ένα καθαρό μπουκάλι από αναψυκτικό.
    Ένας Κρητικός λοιπόν της πάει το πρωί το μπουκάλι του αναψυκτικού γεμάτο με σκατό!
    -Τι είναι αυτό τον ρώτησε κατάπληκτη.
    -Ίντα θες, δεν μούπες να κατουρήσω επαέ;
    Δεν ήξερε η ταλαίπωρη πως στην Κρήτη το κατουρώ έχει διττή έννοια και έπρεπε να διευκρινίσει ότι το μπουκάλι είναι για το «ψιλό» του!
    Αγανακτισμένος έφυγε ο Κρητικός λέγοντας της:
    Διάλε τς απολιμάρες σου, κατέεις πόση ώρα έφαγα για να το γεμίσω με ένα ξυλαράκι;

    49,50.55
    Για την πιθανή στρατιωτική προέλευση της «Καλλιόπης»,κάπου είχα διαβάσει, ατεκμηρίωτα όμως , ότι στον ελληνικό στρατό, από τους Βαλκανικούς Πολέμους, κατ’ ευφημισμόν, «Καλλιόπη» αποκαλούσαν τα αφοδευτήρια, εκ του καλή+οπή (καθαρή).

  67. ΓιώργοςΜ said

    >«Βγαίνω», χωρίς «έξω», έλεγε και η γιαγιά μου το «ενεργούμαι» (αυτό πάλι, από πού να έχει βγεί;)
    Ας μην ξεχνάμε πως οι τουαλέτες μέσα στο σπίτι είναι σχετικά καινούριο φρούτο. Στο χωριό, αρχικά οι δουλειές αυτές γίνονταν στην ύπαιθρο και στη συνέχεια σε εξωτερικές τουαλέτες.
    Θυμάμαι ακόμη τη διήγηση ενός καθηγητή μου στο φροντιστήριο, πως όταν επισκεπτόταν ο πατέρας του από το χωριό, θεωρούσε απαράδεκτη την ύπαρξη τουαλέτας μέσα στο σπίτι, και όποτε πήγαινε ζητούσε να είναι οι υπόλοιποι μακριά από την πόρτα.
    Πολύ πρόσφατα, μετά από πολύ ψαλτήρι από την κόρη του και όντας ανήμπορος από τα γεράματα, δέχτηκε ένας μπάρμπας μου την ανακατασκευή της τουαλέτας του στο χωριό ώστε να μπορεί να πηγαίνει χωρίς να βγαίνει έξω.

  68. ΓιώργοςΜ said

    66 Γνωστή είναι και η ιστορία-ανέκδοτο μ’ εκείνον που πήγε στο φαρμακείο και ζήτησε φάρμακο για τη «διαρροή» (=καταρροή, ήθελε να πει… επιστημονικά το συνάχι) κι ο φαρμακοποιός του έδωσε κάτι για τη διάρροια.
    Αντίστοιχο με το γνωστό «Συνουσιάστηκαν μάρτυς;» «Εεεε…. Συνουσιάστηκαν καμπόσο κύριε πρόεδρε, και στο τέλος τη γάμ’σε!»
    Σοφόν το σαφές 🙂

  69. 23: Το «πάω να στείλω φαξ» πρέπει να είναι από ανέκδοτο: https://www.slang.gr/definition/18715-stelno-faks
    Έναν αρκετά αστείο ευφημισμό έχουν οι Αμερικάνοι: going to see a man about a horse 🙂 https://en.wikipedia.org/wiki/See_a_man_about_a_dog

  70. cronopiusa said

    Στην Ισπανία, βέβαια, σήμερα τα φασιστοειδή θυμούνται τον Φράνκο. Για να δούμε αν κάνουν γιουρούσι στη Βαρκελώνη…

  71. Avonidas said

    #63. Για μένα, το πιο διδακτικό απ’ όλα ήταν ότι κάποιος μπήκε σ’ αυτές τις βρωμερές τουαλέτες για να γράψει την εξυπνάδα του, αλλά δεν θα καταδεχόταν ποτέ να βάλει ένα χεράκι να τις καθαρίσει.

  72. ΓιώργοςΜ said

    68 συνέχεια (και τέλος, ελπίζω να μη θυμηθώ κάτι άλλο) αηδιαστικών ιατρικών ανεκδότων περί σαφήνειας:
    Εμφανίζεται κάποιος στην είσοδο των εξωτερικών ιατρείων, τσουλώντας ένα βαρέλι.
    «Το μικροβιολογικό, παρακαλώ».
    «Τρίτος διάδρομος δεξιά, αλλά τι είναι στο βαρέλι;»
    «Μου είπαν να έρθω σε ένα μήνα με τα ούρα μου!»

  73. sarant said

    69 Nαι μπράβο!

  74. spiridione said

    49. Σόρυ, Θοδώρα ήταν στον στρατό το σάλπισμα, το εγερτήριο

  75. ΣΠ said

    54 «Όσο και να την τινάξεις πάντα θα μένει μια τελευταία σταγόνα στο μποξεράκι σου»

    Είναι μετάφραση έμμετρου γραφίτι από τουαλέτα αμερικάνικου πανεπιστημίου:
    No matter how much
    you shake and you dance
    the last two drops
    are in your pants.

    Και ένα ακόμα:
    Here I sit
    broken-hearted
    wanted to shit
    but only farted.

  76. ΓιώργοςΜ said

    75-54 Την «Καλλιόπη» τη βρήκαμε στον Τύπο. Αυτό τώρα πώς τεκμηριώνεται; Με φωτογραφία και πραγματογνώμονα; 🙂

  77. ΣΠ said

    76
    Προσωπική μαρτυρία. 🙂

  78. spiridione said

    Για την ακρίβεια Θοδώρα σήμαινε αποχώρηση, διάλυση των στρατιωτών.

  79. Avonidas said

    #75. Όταν έκανα ΛΥΒ στην Ορεστιάδα, είχα βρει την έμπνευση στις τουαλέτες μιας καφετέριας όπου τα φώτα άναβαν (κι έσβηναν) αυτόματα με τον γνωστό εκνευριστικό μηχανισμό ανίχνευσης κίνησης. Έγραψα λοιπόν ένα αποποίημα, το οποίο διστάζω να ποστάρω εδώ, καθόσον δεν έχει, ας το πούμε έτσι, αξιώσεις Νόμπελ Ποίησης :-/

  80. spatholouro said

    #52
    Ευχαριστούμε Blog!

    Θαρρώ πως είναι τχ.. 4-5, Ιαν.-Απρ.. 1921
    http://kosmopolis.lis.upatras.gr/index.php/grammata/article/view/68809/67685

  81. Triant said

    Όρθιες, αντρικές τουαλέττες ΕΜΠ, τέλη 70 νομίζω: «νέε μου αυτή τη στιγμή κρατάς στα χέρια σου το μέλλον της Ελλάδας».
    Στο ύπαιθρο λέγαμε «πάω να ποτίσω κανα δέντρο».
    Στο δημοτικό (μέσα του 60) λέγαμε «κυρία μπορώ να πάω στο μέρος». Υποθέτω ότι τώρα το μέρος θα έχει αντικατασταθεί από την τουαλέττα. Θα ρωτήσω.

  82. ΣΠ said

    79
    Ένας ευφημισμός που χρησιμοποιούμε με την γυναίκα μου είναι «πάω για ποίηση».

  83. Avonidas said

    #82. 🙂

  84. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα και καλή βδομάδα.

    Λούζετ’ η αγάπη μου στο λουτροκαμπινέ,
    είναι μπούζι το νερό, κλείσε τον ρουμπινέ,
    της δικαιοσύνης ήλιος νοητός,
    δεν μπαίνει απ’ το παράθυρο άναψε το φως
    .
    (Μπουλάς-Μαχαιρίτσας)

  85. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Γελοιογραφία του Πετρουλάκη από τα 90ζ:

    Τύπος κάθεται στο καφενείο και μονολογεί: Για το κυκλοφοριακό ζήτησαν αυτοσυγκράτηση. Για το νέφος ζήτησαν αυτοσυγκράτηση. Για τη λειψυδρία ζήτησαν αυτοσυγκράτηση. Σκέφτομαι με τρόμο τη στιγμή που θα λύνουν το αποχετευτικό.

  86. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Καλημέρα δεν είπα γιατί από τη θεματολογία σε κωλομέρα μου φέρνει.

  87. nikiplos said

    @69, το ανέκδοτο δεν το βρήκα στο λίκνο. Εγώ ξέρω μόνο αυτό:


    Το διεθνές συνέδριο ευρεσιτεχνίας, διεξάγεται στη Γερμανία και οι σύνεδροι περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους προκειμένου να παρουσιάσουν της δημιουργίες τους.
    Το συνέδριο παρακολουθεί και ένα Έλληνας εφευρέτης, ο οποίος κάθεται δίπλα σε έναν Ιάπωνα και έναν Κινέζο συνάδελφο.
    Ξαφνικά ακούγεται ένα ring tone και βλέπει τον Ιάπωνα συνάδελφο να μιλάει σε ένα αόρατο κινητό κρατώντας τον αντίχειρα υψωμένο και το μικρό δάχτυλο κάθετα τεντωμένο. Τι είναι αυτό ρε συ, λέει ο Έλληνας στον εφευρέτη .
    Είναι η νέα μου εφεύρεση λέει αυτός με στόμφο, έχω βάλει ένα μικροφωνάκι στο μικρό δάχτυλο του χεριού μου και ένα μεγάφωνο στον αντίχειρα με τη μέθοδο της εμφύτευσης, το έχω πάντα επάνω μου και δεν πιάνει καθόλου χώρο, ΜΜ..κάνει ο Έλληνας πολύ καλό.
    Μετά απο λίγο, ένα ΝΤΡΙΝΝΝ ακούγεται απο την πλευρά του Κινέζου συναδέλφου. Παρακαλώ…, λέει ο Κινέζος χωρίς να κουνήσει ούτε χέρι ούτε τίποτα. Πού είναι το κινητό σου ρε μεγάλε, ρωτάει ο Έλληνας. Α, απαντά φιλάρεσκα, ο Κινέζος, κατάφερα και έφτιαξα ένα κινητό τόσο μικρό το οποίο και τοποθέτησα μέσα σε ένα δόντι μου. Έτσι μπορώ να μιλάω χωρίς να χρησιμοποιώ τα χέρια μου. ΜΜ.. κάνει ο Έλληνας, πολύ ενδιαφέρον.
    Μετά απο μερικές παρουσιάσεις ακόμα και ενώ ο Ιάπωνας ετοιμαζόταν να ανέβει στο βήμα, μια δυνατή κλανιά ακούγεται απο την μεριά του Έλληνα, τον οποίο τον είχε πάρει ο ύπνος. Όλοι οι σύνεδροι έστριψαν τα κεφάλια της προς τη μεριά που ακούστηκε ο ήχος .
    Ο Έλληνας τότε λέει : Παιδιά μην ανησυχείτε δεν είναι τίποτα απλώς ένα Φαξ έστειλα.

  88. spiral architect 🇰🇵 said

    H βασιλική τουαλέτα του Λουδοβίκου του 14ου:

    από το Sulabh International Museum of Toilets.
    (αν σας βγάλει ποτέ ο δρόμος από κει) 😀

  89. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Γειά σας κι ἀπὸ μένα.

    Χτές τέτοιαν ὥρα, πουλάκια μου, «ψηφίζατε». Φαίνεται πὼς δὲν σᾶς ἐνέπνεαν ὁ Παπαδιαμάντης κι ὁ Βάρναλης· σήμερα, ὄμως, βοὺρ στὸν ἀπόπατο. 🙂

  90. dryhammer said

    89. Γι αυτό και το «πάω να ψηφίσω». (Να μη συνδεθεί με το αποτέλεσμα)

  91. cronopiusa said

    How to go to the bathroom outside

    Μετά τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

  92. Γς said

    Κι οι Τρεις Καμπαλέρος,
    στο ίδιο το … μέρος

    Οι Τρεις Καμπαλέρος 1947

    [Κι ο Γς τριών χρονών]

    Στίχοι: Πωλ Μενεστρέλ
    Μουσική: Manuel Esperon
    1. Τώνης Μαρούδας & Τρίο Αρμονία
    2. Λουκιανός Κηλαηδόνης

    Οι Τρεις Καμπαλέρος γνωστοί στους βακέρος
    κι οι τρεις πάντα στο ίδιο το μέρος
    σε όλη τη μπάμπα μας έχουνε στάμπα
    και λένε «Καράμπα να οι Τρεις Καμπαλέρος».

    Οι επιτυχίες στις ταυρομαχίες
    που μας εμψυχώνει ο έρως
    με τις κιθαρίτσες τρελές κανταδίτσες
    για τις κοπελίτσες, να οι Τρεις Καμπαλέρος.

    Ω τι θαύμα κάτω απ’ τ’ άστρα
    βραδιά ξελογιάστρα να ξεκουραστείς,
    για ύπνο σου τσάμπα να έχεις την πάμπα
    φεγγάρι γιά λάμπα και να ονειρευτείς.

    Τραβάμε πιστόλι και μας τρέμουν όλοι
    μα μας εξουσιάζει ο έρως.
    Με τις κιθαρίτσες, τρελές κανταδίτσες
    γιά τις κοπελίτσες, να οι Τρεις Καμπαλέρος.

    Ω ολόγυρα βουβάλια
    χιλιάδες κεφάλια στη μέση εσύ,
    κάθε ένας το ξέρει σ’ εκείνα τα μέρη
    πως Τρεις Καμπαλέρος ζωή ζουν χρυσή.

  93. Γς said

    92:

    Κι η μεξικάνικη εκδοχή:

    Ay Jalisco, no te rajes.1941

    [Κι ο Γς ήθελε άλλα τρία χρόνια για να γεννηθεί]

    «Ay Jalisco No Te Rajes»

    Ay !, jalisco, jalisco, jalisco,
    Tu tienes tu novia que es guadalajara,
    Muchacha bonita, la perla mas rara,
    De todo jalisco es mi guadalajara.

    Y me gusta escuchar los mariachis,
    Cantar con el alma sus lindas canciones,
    Oir como suenan esos guitarrones
    Y echarme un tequila con los valentones.

    Ay !, jalisco no te rajes,
    Me sale del alma cantar con calor,

    Abrir todo el pecho pa’ echar este grito,
    Que lindo es jalisco, palabra de honor.

    Pa’ mujeres jalisco primero
    Lo mismo en los altos que alla en la cañada,
    Mujeres muy lindas rechulas de cara,
    Asi son las hembras en guadalajara.

    En jalisco se quiere a la buena
    Porque es peligroso querer a la mala,
    Por una morena echar mucha bala
    Y bajo la luna cantar en chapala.

    Κρόνη!

  94. Μυλοπέτρος said

    Στη Βιομηχανικη στην πορτα της τουαλετας, ειδα καποτε το εξης: » ο πρυτανις η γραμματεια και η συγκλητος της σχολης σας ευχονται καλο χεσιμο». Για το αφοδευτηριο την αφοδευση, ισχυει αυτο που ακουσα καποτε και το οποιο τα συνδεειε τις πορειες του ρωμαικου. Στρατου;
    Στη Χιο οι γυναικες κατουρουσαν ορθιες στις «αυλες» τους σταυλους δηλαδη. Ακομα τωρα σκεφτομαι με τρομο μια γρια με σηκωμενα τα φουστανια της, μαυρα, στην κακοφωτισμενη αυλη. Ο καθαρισμος μετα την αφοδευση γινοταν με πετρα.

  95. BLOG_OTI_NANAI said

    80: Σωστά Spatholouro, έμπλεξα με τα PDF που κατέβασα και ένωσα λάθος το PrintScreen του άρθρου με την επικεφαλίδα από το προηγούμενο τρίμηνο ΝΟΕ-ΔΕΚ του 1920! Ευτυχώς που έβαλα τον τίτλο του άρθρου, αλλιώς ο τυχόν ενδιαφερόμενος θα έψαχνε και δεν θα έβρισκε… Καλά που το είδες!

    Τώρα με τη βλακεία αυτή, θυμήθηκα χτες που έψαχνα μια παραπομπή που βρήκα για άρθρο σχετικό με Δεξαμενή και Παπαδιαμάντη. Η παραπομπή έλεγε «Το ΒΗΜΑ» στις 21 ΑΠΡ του 1964 και σιγά μην ήταν εκεί. Είχε κάνει λάθος την ημέρα ή το έτος; Που να ξέρει κανείς. Έτσι την πάτησα κι εγώ.

  96. Μυλοπέτρος said

    Στο χωριο μου θελοντας να δειξουν το ποσο τσογκουνης ηταν καποιος ελεγαν πως τακαμνει παντα στο δικο τπυ και οχι σε ξενο χωραφι για να μην χαθει η κοπρια.

  97. BLOG_OTI_NANAI said

    88: Σου λέει ο άλλος, «ο Μήτσος, σε μουσείο έργάζεται, καθαρή δουλειά».
    Που να ξέρει ποια ήταν τα τελευταία εκθέματα που έπρεπε να αποκατασταθούν και να εκτεθούν στο κοινό…

  98. ΓιώργοςΜ said

    94 Ωχ, τι θυμήθηκα… Μια γριά στο χωριό (την πρόλαβα), που φορούσε σεγκούνια καθημερινά, όταν ήθελε να κατουρήσει έφερνε μισή στροφή (η φούστα άπλωνε κυκλικά) και λύγιζε λίγο τα πόδια, κατουρούσε εκεί που βρισκόταν (συνήθως στη μέση του δρόμου), σηκωνόταν και συνέχιζε το δρόμο της κανονικά.
    Ευτυχώς δεν είδα ποτέ το θέαμα, μου το διηγήθηκαν κάτι θειάδες…

  99. cronopiusa said

    Γς !

  100. Γς said

    Κι είναι κι ο ναός της Απτέρου Νίκης. Το κόσμημα του Ιερού βράχου.

    Και συνεχίζετε με δική σας ευθύνη:

    Μια γριά που έτρεχε να γλυτώσει από τον φύλακα που την κυνηγούσε:

    -Τι μού’ κανες μωρή;

    Και τι να πω στους τουρίστες που με ρώταγαν τί συμβαίνει;

    Να πω ότι η γριά πήγε και τα’ κανε μες το ναό;

    Μπλιά! Λέγονται τέτοια πράγματα;

  101. Πάνος με πεζά said

    «Αρχαία λέξη είναι και το αφοδευτήριο, που επίσης αναστήθηκε στα νεότερα χρόνια και χρησιμοποιείται ιδίως στον πληθυντικό για δημόσιες εγκαταστάσεις (π.χ. στον στρατό).»
    Που λέμε
    – Αλτ, τις ει;
    – Περίπολος !
    -Προχώρει, ο αφοδεύων !

  102. (74) Του είχαν βάλει και λόγια οι φαντάροι:
    «Θοδώρα, Θοδώρα, πού ειν’ ο Θοδωρής;
    Στην πόλη, στην πόλη, να πας να τονε βρεις!»
    Ομοίως ο πατέρας μου μου έλεγε ότι στο σάλπισμα του συσσιτίου είχαν βάλει τα εξής λόγια:
    «Φάνταρε, πού πας; Φάνταρε, πού πας;
    Πάρε την κουραμάνα σου κι έλα να φας!»
    Αφότου βέβαια διαδόθηκαν τα μεγάφωνα, τα σαλπἰσματα ατόνησαν. Εγώ τουλάχιστον δεν τα γνώρισα (αλλά υπηρέτησα στο Ναυτικό, ευτυχώς πολύ λίγο 🙂 )

  103. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    «Τα κακά κόποις κτώνται» έγραφε ο Μπόστ στα χρωματιστά γυάλινα καθικάκια του!
    Στην Κρήτη που δεν υπήρχε ακόμα «λεκάνη» ούτε μέσα ούτε έξω από το σπίτι έλεγαν «πάω στην κοπρέ», δηλαδή στην κοπριά που ήταν από τα ζώα.
    Επίσης στο χωριό μου η «λεκάνη» ήταν μέσα στο σταύλο που είχαν τα ζώα, στο κατώι του σπιτιού.
    Και η έκφραση «πάω να πιάσω το πουρνάρι», όταν είσαι στην εξοχή και η πλαγιά είναι απότομη οπότε χρειάζεται ένα πουρνάρι για να κρατιέσαι να μην γλιστρήσεις.
    Αλλη έκφραση ανάλογη με το φαξ «πάω να ρίξω γράμμα»

  104. Πάνος με πεζά said

    «Χέστρᨻ τώρα, είναι η ίδια η λεκάνη, όχι όλο το μπάνιο (Μάστορα, η χέστρα πού πάει, απέναντι;»

    Επίσης, έναν ωραίο ευφημισμό είχε ένας μακαρίτης πια γνωστός μου :
    – Σας πήρα τηλέφωνο και δεν απαντούσατε.
    – Ναι, εκείνη την ώρα ήμουν επί του θρόνου…

  105. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ said

    Οι πρώτοι διδάξαντες : http://www.tampouloukia.gr/2012/10/blog-post_24.html

  106. Ριβαλντίνιο said

    Σε ένα κόμικ του Edika στο ΒΑΒΕΛ γινόταν ρέιβ συναυλία και ένας ήθελε να πάει προς νερού του. Η ένταση της μουσικής και η παραζάλη στο φούλ. Ρωτάει λοιπόν ένα χορευταρά :
    – Σόρρυ φίλε, πού είναι οι τουαλέτες ;
    – Οι ποιές ;
    – Οι τουαλέτες !
    – Οι ποιές ;
    – Οι τουαλέτες !
    – Οι ποιές ;
    – Οι τουαλέτες, οι απόπατοι, οι καμπινέδες , οι χέστρες ρε γαμώτι μου !!!
    – Α, οι στρέσχες !
    – Ναι, ναι , οι στρέσχες.
    – Δεξιά από την σκηνή.
    – Σ’ευχαριστώ φίλε, είσαι και γαμώ !
    – Εγώ σε γ@μώ και σε σκίζω ρε μ@λάΚ@ !!!
    ———————————————————————-

    Έχω ακούσει μικροτοπωνύμιο «Καμπινάκι» που χαρακτηρίζει παραλία και κορυφή βουνού σε μια περιοχή της Μάνης. αλλά αυτό πρέπει να είναι από τη λέξη «κάμπος».

    ———————————————————————
    Το κείμενο του Καρπόζηλου που έδωσε ο Γιάννης Ιατρού στο σχόλιο 31 με τα σωτήρια το είχε δώσει παλαιότερα και ο Γρηγόριος Κοτορσινός.

    Το κείμενο το βρίσκεται και εδώ :

    https://drive.google.com/file/d/0B9U6_t0CIZxbN3l0dkhoN21rejA/view

    Μερικά ενδιαφέροντα που είχα κρατήσει :

    – Το Στρατηγικόν του Μαυρικίου συνιστά οι στρατιώτες να εκπληρώνουν τις ανάγκες τους εκτός στρατοπέδου : Αλλά και τάς σωτηριώδεις χρείας μή γίνεσθαι έσω εν τω φοσσάτω, αλλά έξωθεν , διά τήν δυσωδίαν …

    – Απαγορευόταν η ρίψη ακαθαρσιών και ρυπαρών υδάτων από υψηλά πατώματα στους κατοικούντες χαμηλότερα. Ορισμένοι φαίνεται πως άδειαζαν τα ουροδόχα αγγεία τους από ψηλά. Ένας απ’τους δεινοπαθούντες ήταν ο Ιωάννης Τζέτζης. Ζούσε στο μεσαίο πάτωμα ενός τρίπατου σπιτιού. Από πάνω του ζούσε ένας πολύτεκνος ιερέας μαζί και με τα γουρουνόπουλά του. Όταν η οικογένεια του παπά κατουρούσε , σχημάτιζε ποταμούς ναυσιπόρους, σε αντίθεση με το ιππικό του Ξέρξη που ξέρανε τους ποταμούς απ’τους οποίους πέρασε. Ο Τζέτζης έλυσε το πρόβλημα επισκευάζοντας τον σωλήνα των ακαθάρτων υδάτων που είχε χαλάσει ακριβώς πάνω από το υπέρυθρό του, από το οποίο έμπαιναν μέσα στο διαμέρισμά του τα νερά της αποχέτευσης του πολύτεκνου ιερέα.

    – Σε αποπάτους έβρισκαν πολλές φορές τραγικό θάνατο αιρετικοί και ασεβείς (π.χ. ο Άρειος). Ο καθαιρεθείς αρχιεπίσκοπος Θεσ/νικης Θαλέλαιος βρέθηκε εις αφεδρώνας τήν μέν κεφαλήν αυτού κάτω εις τον σωλήνα των χρειών, καί τούς πόδας άνω έχοντα.

    – Σε απόπατους γίνονταν όμως και θαύματα. Στο ναό του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στην Κων/πολη , στον οποίο φυλασσόταν το λείψανο του Αγίου Αρτεμίου , κατέφευγαν προς θεραπεία και γιατρειά οι έχοντες κήλη ή καταβαρείς τους διδύμους. Οι προσκυνητές έμεναν μέρες και βδομάδες στο ναό προσδοκούντες θεραπεία. Ο υπηρέτης ενός συγκλητικού που έπασχε από κήλη, κατούρησε ένα βράδυ στη δεξιά πύλη του ναού, γιατί ο απόπατος για το κοινό ήταν κλειστός. Τότε το πρόβλημα της κήλης μεταφέρθηκε από τον συγκλητικό στον υπηρέτη !

    – Στα αποχωρητήρια του ίδιου ναού, ο Άγιος Αρτέμιος έκανε και δεύτερο θαύμα. Για δυό χρόνια ένας Ρόδιος ναύκληρος περίμενε να γιατρευτεί στο ναό. Ενώ είχε αποφασίσει να γυρίσει στην πατρίδα του άπρακτος, το θαύμα έγινε την παραμονή της αναχώρησής του. Στη διάρκεια της αποχαιρετιστήριας δεξίωσης που έδωσε για τον κλήρο του ναού, ο ναύκληρος κάποια στιγμή σηκώθηκε από το τραπέζι για να πάει στα αποχωρητήρια του ναού. Εκεί στο σκοτάδι, βρήκε να κάθεται ένας άγνωστος άνδρας, ο οποίος του συστήθηκε ως ομοιοπαθής. Καθώς συζητούσαν για τη νόσο τους, ενώ ταυτόχρονα έκαναν και την ανάγκη τους, ο άγνωστος του ζήτησε να συγκρίνουν το μέγεθος της κήλης τους. Ο ναύκληρος του έδειξε το πάθος του και ο άγνωστος ψηλάφησε με το χέρι του και έσφιξε δυνατά. Κατά θαυμαστό τρόπο η κήλη υποχώρησε και ο ναύκληρος γιατρεύτηκε !

    – Κατά την παρακμή των υστεροβυζαντινών χρόνων τα ερείπια των αυτοκρατορικών ανακτόρων της Κων/πολης χρησιμοποιούνταν απ’τους περαστικούς σαν απόπατος και κοπρώνας. Η δε αυτοκρατορική αυλή είχε μετατραπεί σε δημόσιο χώρο πλυσίματος απ’τις πλύστρες της πόλης.

  107. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, στα παλιά σχέδια, συγγραφές κλπ. υπήρχε το «Λουτρόν», ενώ W.C.ήταν το δεύτερο, μικρό, αν υπήρχε (και φυσικά μόνο με νιπτήρα-λεκάνη). Το «λουτρόν» δεν ήταν τυχαίο : το μπάνιο τότε είχε by default μπανιέρα, κατά κύριο λόγο 1.80 μήκος, ενώ οι σημερινοί μηχανικοί «ξεπετάνε» ακόμα και ολόκληρο τεσσάρι με ντουσιέρα…

  108. Πάνος με πεζά said

    Τέλος,έχω ακούσει στο σπίτι μου κάποτε και αυτό, «Παιδί μου, πού είναι το ουρητήριο, σε παρακαλώ;»

  109. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Θυμήθηκα και τον παππού μου στο χωριό, που βολευότανε στο μποστάνι, μέχρι που ο πατέρας μου του έχτισε καμπινέ με λεκάνη αλα φράγκα. Αμ δε… Την επόμενη φορά που πήγαμε στο χωριό η λεκάνη ήτανε γεμάτη άχυρο. Ο παππούς την είχε μετατρέψει σε κοτοφωλιά.

  110. atheofobos said

    Και βέβαια όταν πηγαίνετε εκεί που και ο βασιλιάς πηγαίνει μόνος του, για την μόνη απόλαυση που καμία θρησκεία δεν μπόρεσε να επιβάλλει κανόνες και απαγορεύσεις, ίσως να αξίζει τον κόπο να έχετε ξοδέψει προηγουμένως κάτι παραπάνω για να αποκτήσετε μια τουαλέτα σαν και αυτήν που μπορείτε να δείτε στο βίντεο που έχω βάλει στο ποστ:
    ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΕ ΧΙΟΥΜΟΡ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΡΥΠΕΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΑΣ!
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2017/10/blog-post_23.html

  111. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Στὰ Θερμιά, τὴ δεκαετία τοῦ ᾿70, ἡ νεολαία ἀποκαλοῦσε τὴν ὑπαίθρια ἀφοδευση «τουριστικό»· γιὰ προφανεῖς λόγους.

    Ἡ γιαγιὰ μου, πάλι, ἔλεγε, γιὰ λόγους εὐπρεπείας, «κάνει τὸ νερό του» ἤ «κάνει τὸ χοντρό του νερό».

    Βέβαια ὅταν ἔβλεπε ὅτι κάποιος εἶχε «κάνει τὸ νερό του» ὐπαίθρίως, κοντὰ στὸ σπίτι μας ἔλεγε «μπροστὰ στὸ σπίτι βρῆκε νὰ ξυδιαστεῖ», ἐνῶ γιὰ τὸ «χοντρό νερὸ» ἀκουλουθοῦσε ἡ κατάρα «νὰ βγάλει τ᾿ ἄντερά του καὶ τὰ συκώτια του».

  112. ΣΠ said

    102
    Μικρή διόρθωση:
    «Φάνταρε, πού πας; Φάνταρε, πού πας;
    Πάρε την καραβάνα σου κι έλα να φας!»

    Όσο για το πρώτο με την Θοδώρα, νόμιζα ότι ήταν παιδικό τραγουδάκι. Και το έχω ακούσει με κάστρο αντί για πόλη.

  113. Γς said

    Και θυμάμαι τι φασαρία είχε γίνει τότε.
    Σχεδόν σκάνταλο.

    Επειδή, όπως έλεγαν ο Α. Παπανδρέου είχε εγκαταστήσει τηλέφωνο στην τουαλέτα.

    Το θυμάται κανείς;

    Και τα χρόνια πέρασαν. Και τηλέφωνο μπορούσες να έχεις παντού.
    ——-

    -Πήγαινε Γιάννη να προλάβουμε! Είσαι πιο κοντά εσύ.

    [Αυτή στο Γαλατσι. Κι εγώ στο Βοτανικό υποτίθεται, σκαστός όμως στο Βέλγιο για μια γκόμενα]
    ——

    -Που είσαι;
    -Στη δουλειά
    -Και γιατί μιλάς σιγά.
    -Είμαι στη Βιβλιοθήκη

    Ναι είχε και μια μικρή βιβλιοθήκη δίπλα στο κρεβάτι η δικιά μου στην Κυψέλη.

    Και άλλα τέτοια, της προόδου

  114. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Ἔχω ἀκούσει καὶ τὴν ἀρχαία(;) ἔκφραση:

    Τρεῖς εἰσὶν ἱκανοὶ τὸν πρωκτὸν ἀπομᾶξαι λίθοι.

    Τί λέει ἡ συλλογικὴ σοφία τοῦ ἱστολογίου; Ὑπάρχει σὲ κάποιο ἀρχαῖο κείμενο ἤ εἶναι μεταγενέστερο κατασκεύασμα;

  115. Eli Ven said

    «πάω να δημιουργήσω». Από την φοιτητοπαρέα μου, δεν θυμάται πια κανείς την αφορμή

  116. atheofobos said

    106
    Μερικά ακόμα θαύματα του Αγίου Αρτεμίου στο ποστ:
    ΟΙ ΟΡΧΕΙΣ ΣΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΉ ΘΡΗΣΚΕΙΑ
    http://atheofobos2.blogspot.gr/2014/12/blog-post.html

  117. Avonidas said

    #106. Δευτερονόμιον ΚΓ’:

    14 καὶ πάσσαλος ἔσται σοι ἐπὶ τῆς ζώνης σου, καὶ ἔσται ὅταν διακαθιζάνῃς ἔξω, καὶ ὀρύξεις ἐν αὐτῷ καὶ ἐπαγαγὼν καλύψεις τὴν ἀσχημοσύνην σου ἐν αὐτῷ· 15 ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου ἐμπεριπατεῖ ἐν τῇ παρεμβολῇ σου ἐξελέσθαι σε καὶ παραδοῦναι τὸν ἐχθρόν σου πρὸ προσώπου σου, καὶ ἔσται ἡ παρεμβολή σου ἁγία, καὶ οὐκ ὀφθήσεται ἐν σοὶ ἀσχημοσύνη πράγματος καὶ ἀποστρέψει ἀπὸ σοῦ.

    …μ’ άλλα λόγια, προσοχή να μην πατήσει σκατούλες ο Κύριος ο Θεός σου, όταν περάσει να επιθεωρήσει το στρατόπεδο ωσάν επιλοχίας! Μα, δεν είχαν ακουστά την ιεραρχία κι αυτοί οι Ισραηλίτες; Όλα πια ο Θεός να τα κάνει;! 😀

  118. Πάνος με πεζά said

    – Και γιατί μιλάς σιγά;
    – Είμαι στη βιβλιοθήκη.

    Αλλά μπορεί και να μην προκάνεις…

  119. Γιάννης Ιατρού said

    Μιάς και πιάσαμε το θέμα αυτό σήμερα εδώ μία ενδιαφέρουσα Ιστορική αναδρομή σε αποχετευτικά δίκτυα και συναφή από το ΑΠΘ (πιντιεφι) με απεικονίσεις κλπ. και από την αρχαιότητα.

  120. Avonidas said

    #106.

    – Σε αποπάτους έβρισκαν πολλές φορές τραγικό θάνατο αιρετικοί και ασεβείς (π.χ. ο Άρειος). Ο καθαιρεθείς αρχιεπίσκοπος Θεσ/νικης Θαλέλαιος βρέθηκε εις αφεδρώνας τήν μέν κεφαλήν αυτού κάτω εις τον σωλήνα των χρειών, καί τούς πόδας άνω έχοντα.

    Έχουν γίνει πολλά τέτοια «θαύματα» στην πορεία της Ιστορίας. Για παράδειγμα, αρκετοί αυτοκτόνησαν μυστηριωδώς με μια σφαίρα στην πλάτη…

  121. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    56 – Ποιός θα προφυλάξει τα παιδιά από τους γονείς τους;

  122. Avonidas said

    #35. Καὶ τὸ σύγγραμμα τοῦ ἐπικούρου καθηγητοῦ Βυζαντινολογίας Κωνσταντίνου Κατακουζηνοῦ «τὂ ἀποχευτικὸ σύστημα στὸ Βυζάντιο» πρέπει νὰ ἔχει ἐνδιαφέρον

  123. Γς said

    Κι ένα ομαδικό hessimo στα οικόπεδα χωράφια γύρω απ την πλατεία Κλαυθμώνος το 183τόσο.

    Ο Ιταλός μάγειρας στον πρώτο χορό με τη μεταφορά της πρωτεύουσας στην Αθήνα από το Ναύπλιο δεν έβρισκε πώς να βάλει χρώματα στο παγωτό που τους έφτιαξε.

    Πειραματίστηκε με διάφορα πράσινα από φύλλα κι ο αθεόφοβος για το κόκκινο έβαλε μια τόσο δα σταγονούλα μίνιο πάνω σε κάθε παγωτό.

    Και οι Αθηναίοι που είχαν παρακολουθήσει την έλευση των φραγκοφορεμένων ευγενών, αριστοκρατών, πρεσβευτών και λοιπών με τα παντελόνια και με τα κρινολίνα σε λίγο τους είδαν να βγαίνουν ξαφνικά και να ακροβολίζονται στα γύρο οικόπεδα των παντελονιών και κρινολίνων δεόντως αφαιρεθέντων λόγω του αντιοξειδωτικού αστάρεως προφύλαξης σιδηρών κατασκευών από την σκουριά.

    Δεν θυμάμαι που το είχα διαβάσει.

    Βρήκα όμως στον Μικρό Ρωμιό αυτό:

    http://mikros-romios.gr/prota-pagota/

    Δεν είναι το κείμενο που είχα διαβάσει (χρονικογράφου της εποχής) αλλά τουλάχιστον επιβεβαιώνει ότι χρησιμοποίησε ο Κάλβος (Ναι, έτσι λεγόταν ο ιταλός ζαχαροπλάστης) χημικές χρωστικές (μίνιο έλεγε το αυθεντικό κείμενο).

    “Οι Αθηναίοι γεύθηκαν παγωτό για πρώτη φορά το 1835 σε μία από τις κοσμικές εκδηλώσεις του Βαυαρού πρωθυπουργού Άρμασπεργκ […]
    Σε λίγη ώρα το κλίμα άλλαξε. Ενώ το βαλς εξακολουθούσε να παίζεται από την μπάντα του Βαυαρικού Τάγματος, οι αίθουσες του Μεγάρου άδειαζαν. Γυναίκες και άνδρες εξαφανίζονταν. «Μετέβαλον το δάπεδον της αιθούσης εις δεινώς κυμαινόμενον σκάφος», προσπαθώντας να βρουν κάποια σκοτεινή γωνιά για να «ακουμπήσουν» τις στομαχικές διαταραχές τους!
    Ο Κάλβος, προκειμένου να παρουσιάσει πιο εντυπωσιακά τα παγωτά του, χρησιμοποίησε χημικά χρώματα, αφού στην Αθήνα δεν υπήρχαν τότε φυσικές χρωστικές ουσίες. Έτσι οι καλεσμένοι έπαθαν όλοι τροφική δηλητηρίαση. Ο χορός διαλύθηκε” κτλ κτλ

  124. ΓιώργοςΜ said

    110 Για πρώτη φορά είδα (φέτος) σε ελληνικό ξενοδοχείο το ντουσάκι για πλύσιμο, προσαρμοσμένο δίπλα στη λεκάνη. Και ταξιδεύω συχνά.

  125. gpoint said

    # 120

    και σε ταινίες του Γκουζγκούνη γίνονταν θάματα σαν του Ριβαλντίνιο… κυνηγάγανε κάποιον, τον στριμώξανε σ’ ένα αδιέξοδο, είδαμε το πστόλι, ακούσαμε τον πυροβολισμό και τον είδαμε νεκρό μαχαιρωμένο!!!

  126. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    89 Πες τα Δημήτρη! 🙂

    114 Δεν υπάρχει, τουλάχιστον με αυτή τη μορφή

    124 Στη Βηρυττό είχε τέτοια ρουξούνια

  127. Γιάννης Ιατρού said

    119 (συνέχεια)
    κι εδώ, στο Time Lines, μιά επίσης ενδιαφέρουσα αναδρομή racking down the Roots of our sanitary sewers από το 3200 π.χ. (στη Σκωτία !!!)

  128. cronopiusa said

    103

    Θυμήθηκα το «πάω στο σόχωρο», και γκουγκλίζοντας σόχωρο βρήκα αυτό το αριστούργημα

  129. Avonidas said

    #91. Θυμηθηκα τώρα και τα Bathroom bills, κάτι νομοσχέδια κυριολεκτικά του κώλου, που έχουν ξεσηκώσει σούσουρο στις ΗΠΑ αυτό τον καιρό.

    Το μέγα διακύβευμα είναι αν θα υπάρχουν τουαλέτες unisex, και σε ποιο wc θα κατουρούν οι τρανς. Έχει ξεσπάσει ολόκληρος πόλεμος ανάμεσα σε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους, με τα νομοσχέδια να κατακτούν δυσθεώρητα ύψη γελοιότητας, σε σημείο να πρέπει να κυκλοφορείς με τον καρυότυπό σου υπό μάλης για να βρεις ποια πόρτα θα διαβείς για ν’ ανακουφιστείς 😛

    Βρε, χίλιες φορές καλύτερα τουαλέτα εκτός!

  130. Avonidas said

    #129. Α, με την ευκαιρία, πάντα έχω πρόβλημα στ’ αγγλικά όταν ψάχνω την τουαλέτα. Συνήθως λέω bathroom, αλλά 2-3 φορές μου παρατήρησαν ότι ασφαλώς δεν είναι μπάνιο. Το παράδοξο, βέβαια, είναι ότι το toilet από ευφημισμός έχει καταλήξει στ’ αγγλικά να θεωρείται ο αγενής όρος.

    Στην Βρετανία, αν πιστέψω τον δάσκαλό μου στο φροντιστήριο, αν ζητήσεις το bathroom θα σε στείλουν εκεί ακριβώς, και η επιλογή σου θα ‘ναι ανάμεσα σε νιπτήρα και μπανιέρα — αν δεν είσαι κοντός, δηλαδή 😀

  131. sarant said

    129 Εχω δει τώρα τελευταία σε μπαρ κτλ να υπάρχουν γιούνισεξ τουαλέτες συν μία για αναπήρους.

  132. ΣΠ said

    130
    Ναι, bathroom είναι ο ευφημισμός για την τουαλέτα στις ΗΠΑ. Στην Βρετανία συνήθως λένε loo.

  133. … πήγε στην τουαλέτα …
    -εδώ υπάρχει περιθώριο για επινοητικότητα.

    – Πάω για μια κατάθεση.
    – Μετοχές;
    – Όχι, ρευστό.

  134. Γιάννης Ιατρού said

    131: 🙂

  135. Avonidas said

    #133. http://www.comicdom-press.gr/wp-content/uploads/2013/04/klearxos10.jpg

  136. ΣΠ said

    130, 132
    Bathroom break ονομάζεται το διάλειμμα σε μια επαγγελματική συνάντηση για όσους θέλουν να πάνε στην τουαλέτα.

  137. Πάνος με πεζά said

    Κι αν κάποτε οι τουαλέτες ήταν το πολύ αναγνωστήρια για Λούκι Λουκ και λοιπά κόμιξ, πονηρά και μη, με τα σημερινά smartphones μέσω των οποίων μπορείς να βλέπεις ταινίες, να διαβάζεις βιβλία, ιστολόγια κλπ., οι τουαλέτες αναβαθμίστηκαν σε …πολιτιστικά κέντρα !

  138. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @130. Δοκίμασε τὸ restroom, Ἀβονίδα.

  139. Avonidas said

    #137. Live streaming με ολη(ες) τη σημασία της λέξεως 😀 😀 😀

  140. … Οι αρχαίοι πάντως είχαν τον λασανοφόρο,
    που ήταν ο δούλος που έφερνε το καθίκι του άρχοντα …

    «Όταν εμείς είχαμε λασανοφόρο…»
    (Η σκηνή με τον Count de Money (ντε μονέυ!)
    – Oui monsieur – Wee wee!?
    – Yes, a lot of it!)

  141. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    -«Κάνω δουλειά μου» (χωρίς άρθρο) λέγαμε στο χωργιό (ψιλά ,χοντρά -αδιάφορο)
    (Μια στιγμή να κάνω δουλειά μου κι έρχομαι, λέγαμε τα παιδιά μεταξύ μας όταν στο φόρτε του παιχνιδιού, κοντεύαμε να κατουρηθούμε)
    -Κατουρείο μια εκδοχή του αποχωΡΤήριου. Κατουροκαθέγλα/κατουροκαρέκλα (της γρια-παπαδιάς) θυμάμαι.
    -Αγκειό, το δοχείον της νυκτός.

    Κατρουλοκανάτα μάλλον η δειλή που κατουργιέται πάνω της.
    ΄

    111. Κάνω ψιλό μου νερό*, πιο κομψο για το τσιγκρίζω και κάνω χοντρό μου νερό, το κατουρ@= χέζ@
    * «πάω ψιλού μου» (και βγαίναν οι άντρες απ΄το καφενείο)

    128. Α ρε Κρόνη με τα ωραία σου 🙂
    Μου δίνεις πάσα να ρωτήσω τί γίνεται φέτος με τα πορτοκάλια που τα έχει όλα τσιμπίσει η αφρικάνικη μύγα.Αν δεν ξέρεις το σχετικό σημάδι, δεν το προσέχεις γιατί ακόμη δεν έχουν χαλάσει.Αδιόρατο το τρύπημα μέχρι μέσα. Τα έχει όμως μολύνει (γεννήσει αυγά) η μύγα,
    έτσι δεν είναι Αλέξη;
    Και τα βιολογικά είναι κι αυτά τσιμπημένα κι από την Κρήτη, απ το περιβόλι ,το ίδιο.Πετάω το μισό πορτοκάλι κάθε φορά ,ως μέσα, αλλά δεν είναι δουλειά αυτή. Σκέφτομαι ότι έχει μυγόφτυσμα(μπλιαχ) που λέει κι ο μαντρατζής παραπάνω, ο μελαχρινός πρίγκηπας μπρε στο σχ. 128 🙂

  142. π2 said

    Αχνοθυμάμαι:

    α) Συζητήσεις σε κάποια παλαιότερη ανάρτηση για τις αναγνωστικές συνήθειες στην τουαλέτα (εγώ διαβάζω πάντοτε «βαριά» βιβλία, που μπορείς να διαβάσεις κομματιαστά -μέχρι την Αγία Γραφή έχω διαβάσει εκεί που ο βασιλιάς κλπ.).

    β) Τη φαεινή αλλά παντελώς αστήρικτη ιδέα μου ότι το καθ*κι με την αβέβαιη ετυμολογία και την πολλαπλή ορθογράφηση (ήτα παλιότερα, γιώτα, όμικρον γιώτα), θα μπορούσε να προέρχεται από ένα αμάρτυρο καθήκον με την έννοια της χρείας.

  143. Πάνος με πεζά said

    @ 133 : Και «πάω για κάτι γραμμάτια πληρωτέα» λέγαμε…

  144. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Α και κατρουλαμάτης ο ευσυγκίνητος.

  145. ΣΠ said

    138
    Δημήτρη, το restroom χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ για τις τουαλέτες σε δημόσια κτίρια. Δεν χρησιμοποιείται για τις τουαλέτες σπιτιών.

  146. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τα τρία μηδενικά τα είπατε; Ως σήμα αποχωρητηρίου » 000 » αντι W.C. Και τί να σήμαιναν;
    «Τρία μηδενικά» θ΄αξίζεις αν θες να γενείς πρόεδρος του χωργιού, φώναζε μια γειτόνισσα στο δάσκαλο ανηψιό της, πριν καμιά 40ετία, για να τον αποτρέψει.

  147. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    143. Ναι! «Να πληρώσω ένα γραμμάτιο – μια επιταγή «

  148. Θεοδώρα said

    Ωραίο το σημερινό. Ο σύζυγος μου λέει «πάω στο γραφείο» ή «πάω να υπογράψω» όταν πάει στην τουαλέτα αν είμαστε σε φιλική παρέα αλλά δεν τον ρώτησα ποτέ που το άκουσε…

  149. 138, … Δοκίμασε τὸ restroom …

    Άρτι αφικόμενος εν Τροία Νέας Υόρκης, μελετώ για ώρες στην (ωραία σε ρυθμό brutalist) βιβλιοθήκη του Ρενσελίαρ, οπότε, αποκαμωμένος πλέον από το διάβασμα, χρειάζομαι διάλειμμα για να πάω και «προς Θεού μου» (όπως έλεγε ένας γνωστός μου).

    Τηρώ ζερβά, τηρώ δεξά, βλέπω που γράφει Restroom, ανοίγω την πόρτα, προβάλλει ένας μακρύς διάδρομος, σκέφτομαι «μα πόσο προνοητικοί είναι αυτοί οι άνθρωποι που έχουν και ειδικό χώρο ανάπαυσης για καταπονημένους φοιτητές», και συνεχίζω απτόητος, πλην εσφιγμένος, την αναζήτησή μου για χώρο ανακούφισης, μέχρι που ούριος άνεμος με φέρνει τελικά στο διπλανό κτίριο, όπου πηγαίνω στο μέρος.

    Μού πήρε κανα-δυό μέρες, αλλά το ‘πιασα μετά.

  150. Πέπε said

    Μερικές πολύτιμες συμβολές:

    α. Η φράση του τίτλου μού είναι απολύτως οικεία.

    β. Άλλος ευφημισμός: Πού είναι ο Χ; -Σκέφτεται. Επίσης: πάω σε μία σύσκεψη / στον δήμαρχο / να καταθέσω ένα γραμμάτιο / δι’ υπόθεσίν μου / κάπου

    γ. Αφού κανείς δεν τσιτάρει Σαββόπουλο, δεν το κάνω ούτε εγώ.

    δ. Μοι προξενεί αλγεινήν εντύπωσιν το άρθρο και όλα του τα σχόλια.

    ε. Λέγεται ότι το χαρακτηριστικό μήνυμα να μην πετάμε χαρτιά στη λεκάνη είναι ελληνική ιδιαιτερότητα, επειδή στις άλλες χώρες τα πετάνε και δεν έχουν πρόβλημα. Στην Ελλάδα έχουμε πιο στενές σωλήνες. Δεν ξέρω αν ισχύει.

    στ. Άλλος! / Other! (Αλήθεια, οι γυναίκες τι λένε;)

    ζ. Αφού κανείς δεν αναφέρει τον πιο σύντομο διάλογο της ελληνικής γλώσσας, δεν τον αναφέρω κι εγώ.

    η. Το μικρό ντουσάκι που λέτε το πρωτοείδα σε σπίτι, χτισμένο κάπου στην τελευταία δεκαετία. Η δεύτερη φορά ήταν σε ξενοδοχείο που πήγα φέτος.

    θ. Αφού κανείς δεν αναφέρει το ανέκδοτο με το «χέσαμε; χέσαμε;», δεν το αναφέρω κι εγώ.

  151. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα -βλέπω πως μας ενέπνευσε το σημερινό άρθρο!

  152. Avonidas said

    #150. ε. Λέγεται ότι το χαρακτηριστικό μήνυμα να μην πετάμε χαρτιά στη λεκάνη είναι ελληνική ιδιαιτερότητα, επειδή στις άλλες χώρες τα πετάνε και δεν έχουν πρόβλημα. Στην Ελλάδα έχουμε πιο στενές σωλήνες. Δεν ξέρω αν ισχύει.

    Χίλια τα εκατό. Σε Πολωνία, Ελβετία, Γαλλία, ΗΠΑ, δεν είχα κανένα πρόβλημα. Το κακό είναι ότι τώρα ξεχνιέμαι καμιά φορά, όταν επιστρέφω Ελλάδα…

  153. 129, … Bathroom bills … Έχει ξεσπάσει ολόκληρος πόλεμος ανάμεσα σε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους, με τα νομοσχέδια να κατακτούν δυσθεώρητα ύψη γελοιότητας …

    …σε σημείο που αν διαλέξεις το λάθος Rest-room,
    μπορεί να καταλήξεις στο Arrest-room.

  154. ΣΠ said

    146

  155. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Τούρτα! (όταν γέμιζε το μπεϊμπιλίνο ο μικρός)

    Α το σκατο-ποίημα που λανθασμένα αποδίδεται στο Σουρή, δεν υπάρχει περίπτωση στις εισαγωγικές για τις Δραματικές Σχολές να μην ακουστεί κάθε χρόνο- πάλι στο Σουρή καταταχωρούμενο.

  156. 102, … ο πατέρας μου μου έλεγε ότι στο σάλπισμα του συσσιτίου είχαν βάλει τα εξής λόγια:
    «Φάνταρε, πού πας; Φάνταρε, πού πας;
    Πάρε την κουραμάνα σου κι έλα να φας!» …

    Θυμάμαι που τό ‘λεγε ο πατέρας μου και σ’ εμάς πιτσιρίκια τα καλοκαίρια συνήθως (με «καραβάνα» αντί «κουραμάνα»), όταν οι εκκλήσεις της μητέρας μου για να μάς μαζέψει στο τραπέζι από το παιχνίδι δεν έπιαναν τόπο.

  157. sarant said

    152 Iσχύει

    156 Εγώ νομιζω πως το φαντάρικο είναι με καραβάνα.

  158. Από τις εφευρέσεις που διευκώλυναν την εύρυθμη λειτουργία της τουαλέτας, σημαντική επιτυχία γνώρισαν και του Thomas Crapper (I am not making this up), αν και πολλοί διατείνονται πως ο ισχυρισμός είναι pure crap.

  159. Πάνος με πεζά said

    Νομίζω ότι τα περισσότερα χαρτιά είναι βιοδιασπώμενα (κάποια εταιρία διαφήμιζε αυτό και για τον χαρτονένιο κύλινδρο, πάνω στον οποίο τυλίγεται το ρολό). Οι σωλήνες (συνήθως DN100) δεν έχουν πρόβλημα να βουλώσουν στις στήλες, αλλά στα οριζόντια γυρίσματα, ιδίως αν είναι και «ζορισμένα» κάτω του 2% στην κλίση, βγάζουν προβλήματα – γι αυτό και ο καλός υδραυλικός, σε κάθε θλάση της σωλήνας, οριζόντια ή κατακόρυφη, βάζει τάπα για ατσαλίνα…
    Από την προσωπική εμπειρία του καθενός, νομίζω ότι πιο συχνά φοβηθήκαμε, σε exrtreme περιπτώσεις, το βούλωμα από το καθαυτό περιεχόμενο, όπως το…παραδώσαμε, παρά από τα χαρτιά…

  160. voulagx said

    #149 @ΜιχΝικ: «…και συνεχίζω απτόητος, πλην εσφιγμένος,…».
    δηλ. στη Μονη Εσφιγμενου πανε «προς Θεου»;

  161. 160 ❤

    Στο στρατό λέγαμε και «πάω να αποθέσω» από το γνωστό παράγγελμα «αποθέσατε/αναλάβατε» για να αφήσουμε κάτω όπλο, κράνος, εξάρτυση και να ξεκουραστούμε και αντιθέτως να τα φορτωθούμε για να συνεχίσομε.

    Υπάρχει μια ωραία ιστοριούλα με μια κωμόπολη στη Λατινική Αμερική, η οποία αντιμετώπιζε αποχετευτικό πρόβλημα. Καθώς ήταν χτισμένη σε απότομο λόφο, ο δήμαρχος είχε μια τρελλή ιδέα:
    Στις 12 το μεσημέρι να έχουν όλοι οι νοικοκυραίοι γεμάτα τα καζανάκια τους και να είναι απίκο με το ραδιοφωνάκι ανοιχτό.
    Στις 12:02 έδωσε το σήμα και τραβήξαν τα καζανάκια όλοι μαζί της πάνω γειτονιάς.
    Στις 12:04 της μέσα γειτονιάς και
    Στις 12:06 της κάτω γειτονιάς.
    Και με την σκατολίσθηση*, που δημιουργήθηκε, καθάρισε άπαξ και δια παντός το αποχετευτικό σύστημα.

    * Μ.Ν., συγνώμη!

  162. Avonidas said

    #161. Trickle-down υπόνομοι 😉

    (Μ.Ν., ξανασυγγνώμη)

  163. ΣΠ said

    130, 138
    Επίσης το lavatory.

  164. «καραβάνα», σαφώς, όχι «κουραμάνα». Δικό μου το λάθος.

  165. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  166. dryhammer said

    119. γιατί δεν μου βγάζει λίνκι;

  167. http://3.bp.blogspot.com/_dnnIxhwrffo/TJ-RxHDjVXI/AAAAAAAADxI/o0quSq20JAc/s1600/P9210087+(2).JPG

  168. voulagx said

    #166: Επειδη ειναι κακοψυχος, θελει να μας βασανιζει. 🙂

  169. ΓιώργοςΜ said

    146 > 000 αντι W.C. Και τί να σήμαιναν;
    Τα δωμάτια των ξενοδοχείων δεν είχαν πάντα τουαλέτα. Στον όροφο, η αρίθμηση των δωματίων ξεκινά συνήθως με τον αριθμό του ορόφου και στη συνέχεια του δωματίου, πχ το 212 είναι το 12ο δωμάτιο του 2ου ορόφου. Σε κάθε όροφο, τουαλέτα ήταν το 000.

    Περί διασπώμενων χαρτιών τουαλέτας: Όπου υπάρχει αποχετευτικό δίκτυο της προκοπής, το χαρτί δεν αποτελεί πρόβλημα. Ας μην ξεχνάμε πως το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των νοικοκυριών μέχρι πριν από 40 χρόνια περίπου είχε βόθρους. Πρόβλημα συνήθως είναι τα πλαστικά υλικά που μπορεί να πετάξει κανείς.
    Στη φοιτητική εστία που έμενα, στη Σκωτία, διαρυθμισμένη σε διαμερίσματα 6 ατομικών δωματίων με κοινές τουαλέτες, η διαφορά ανδρικών-γυναικείων διαμερισμάτων ήταν το καλαθάκι δίπλα στη λεκάνη στις γυναικείες. Όμως το νερό εκεί ήταν τόσο άφθονο που δε χρεωνόταν καν.

  170. Γς said

    141:

    >Αδιόρατο το τρύπημα μέχρι μέσα. Τα έχει όμως μολύνει (γεννήσει αυγά) η μύγα,
    έτσι δεν είναι Αλέξη;

    Να ρωτάς τον Γς που την εχει μελετήσει και έχει δημοσιεύσεις για την αφρικάνικη μύγα, την Μύγα της Μεσογείου (Ceratitis capitata)

  171. Κουτρούφι said

    —Κάθε μέρα, στις 8 το πρωί ακριβώς, στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων στο Χατζηκυριάκειο κάνουν έπαρση σημαίας και παίζουν τον Εθνικό Ύμνο. Αμα έχει βοριαδάκι, ο ήχος φτάνει καθαρός μέχρι το σπίτι μου. Πώς τα φέρνει η κατάρα και, πολύ συχνά, εκείνη την ώρα είμαι στον θρόνο και μάλιστα την πιο κρίσιμη στιγμή. Ομολογώ ότι δεν αισθάνομαι και πολύ καλά.

    —Περί εκσυγχρονισμού της υπαίθρου. Απόσπασμα από ευθυμογράφημα του Μ. Κορρέ

    «…… ησηκώθηκα κάποια στιγμή να μπω στην τουαλέτα. Τη βρήκα κλειστή με λουκέτο… Πήγα και σκούντησα τη γριά που ‘κανε την κοιμισμένη στην πολυθρόνα της.
    ― Η τουαλέτα είναι κλειστή…
    ― Το ξέρω, χαρώ σε.
    ― Άνοιξέ τηνε, που να με πάρει ο διάολος, άρχισα να ξεφωνίζω.
    ― Ηντράπηκα να σ’ αφήσω να ‘μπεις μέσα με τα πλακάκια και τα ντούσια και τις βρύσες… Άσε πια το μπάνιο με τα αλουμίνια και τις πολυτέλειές του… Πήα, λοιπόν, και ετοίμασα την κέλα στην άκρη του χωραφιού… Βολέψου εκειδά να θυμηθείς τα παιδιάστικά σου… Ήριξα και μια σταγιά ασβέστη στο λάκκο και ασβέστωσα τις πλάκες γύρω-γύρω να μπορείς να πηαίνεις τη νύχτα εύκολα… Παγιά, ωραία συστήματα… Το «αναγκαίο» πρέπει να ‘ναι όξω απ’ το σπίτι. Είχανε δίκιο οι παλαιοί.
    ― Άκου να σου πω,… ήτρεμα ολόκληρος από την τσαντίλα μου. Αν ηβάλθηκες να με τρελάνεις…
    ― Μη θυμώνεις, γιε μου… Εγώ τα ‘κανα αυταδά για να σε τιμήσω… Ηδιάβασα κι αυταδά που ήγραψες στην εφημερίδα για το «τοπικό χρώμα» κι ηντράπηκα πως ήμουνα από κείνες που χαλούνε τη Σίφνο…»

    Το πλήρες κείμενο εδώ. http://popaganda.gr/keratsa-mou-ke-topiko-chroma/

    —– #149. Σε αντίστοιχο χώρο, σε άλλη πόλη. Πάω προς νερού μου, στήνομαι και ξαφνικά διαπιστώνω ότι υπάρχει καθρέπτης πάνω από τη «λεκάνη». «Μπράβο, λέω, συστήματα…». Ευτυχώς, έγκαιρα κατάλαβα ότι ήμουν στο νιπτήρα και ότι η λεκάνη ήταν αλλού.

    —– Με τα αγκειά, προϊόντα αγγειοπλαστικής, υπάρχουν διάφορα με Σιφνιούς αγγειοπλάστες. Ένα από αυτά είναι με τη νοικοκυρά που προσπαθεί να διαλέξει ποιο μέγεθος από τα αγκειά που πουλάει ο αγγειοπλάστης είναι το κατάλληλο και εκείνος προθυμοποιείται να της πάρει τα μέτρα.

  172. sarant said

    171β Ωραία ιστορία 🙂
    (αλλά γράφει την κελα με ένα λ)

  173. spatholouro said

    Ο Χαρίτων Χαριτωνίδης στο σπουδαίο βιβλίο του «Απόρρητα» (1935) έχει πολύ ενδιαφέρον κεφάλαιο στην εύοσμη θεματική που συζητάμε («Κένωσις γαστρός»: σελ. 182-204)

    Μη μπερδευτείτε με το «κοπροδοχείον της Καλλιόπης» που θα δείτε από επιστολή του Κοραή, γιατί αναφέρεται σε ομώνυμο περιοδικό («Καλλιόπη») της εποχής.

    https://www.scribd.com/document/38175221/%CE%91%CF%80%CF%8C%CF%81%CF%81%CE%B7%CF%84%CE%B1-%CE%88%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%88%CE%B5%CE%BD-%CE%95%CF%85%CE%B9%CF%8C%CF%82-%CE%9B%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82

  174. dryhammer said

    171 τέλος:
    «Μες στ’ αγκειό ‘ν’ η βιόλα και μυρίζ’ απ’ όλα» Καρδαμυλίτικη παροιμία (‘ν’ =είναι)

    Κι άλλη μια σε τόνο απειλητικό «Εμόν κλάνεις πού ‘χω κι εγώ (γ)κώλο;»

  175. ΣΠ said

    – Πώς είναι ο Σιβηρικός καμπινές;
    – Δυό ξύλα. Στο ένα κρεμάς το παντελόνι σου για να χέσεις.
    – Και το άλλο ξύλο τι το χρειάζεσαι;
    – Για να διώχνεις τους λύκους.

  176. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    169α Γιώργο Μ. Α μπράβο, ευχαριστώ! Λύθηκε κι αυτό!

    170. Γς, Αν είναι προβληματικά για την υγεία,αναρωτιέμαι μιας και δε βλέπεις σκουλίκι (σαν τα μήλα π.χ.) αλλά καταπίνεις ενδεχομένως,ανυποψίαστος ωίδια αφρομυγας. Ντάξει ο χυμός για τα κέικ που ψήνονται αλλά κατά τα λοιπά, να τα τρώμε/στίβουμε ολόκληρα ή μπα, θα κάνουμε την κοιλιά μας εκκολαπτήριο αυτού του καινούργιου είδους που δεν ξέρουμε αν -σαν τις ΄άλλες δεν πειράζει να τις χάφτουμε 😦
    σ.σ ακούγεται σαν υστερία και φοβία μικροβίων, αλλά λόγω τιμής πρώτη φορά μπήκα σε τέτοια σκέψη επειδή φέτος έχουν προσβληθεί όλα σα να μου φαίνεται κι έχουν πάνω από ένα τρύπημα στη φλούδα.

    171.
    Πολύ ωραίες ιστορίες!

  177. Βασίλης Ορφανός said

    65, 111, 141
    Οι (κρητ.) εκφράσεις «χύνω το ψιλό μου ή το χοντρό μου νερό» , «επί το ευφημότερον αντί του ουρώ και αποπατώ, χέζω» (Πάγκαλος, Ε΄ 584), ίσως είναι μεταφραστικό δάνειο από τις αντίστοιχες τουρκικές küçük / büyük su dökmek – ή πρόκειται απλώς για παράλληλες εκφράσεις στις δύο γλώσσες.
    https://www.seslisozluk.net/k%C3%BC%C3%A7%C3%BCk-su-d%C3%B6kmek-nedir-ne-demek/

  178. Έμπνευση σήμερα. Και περιμένω να διαβάσω όλα τα σχόλια για να προσθέσω τρία – τέσσερα δικά μου. Κι είπα την εικόνα να την βάλω νωρίς, και νάχει γραφτεί κάτι, η εικόνα απ’ το Οκτόμπερφεστ (στο Μόναχο) δεν ξεθωριάζει. Αλλά πάλι δεν τα κατάφερα. Πάλι μόνο ο λίκνος εμφανίστηκε. Εν πάση περιπτώσει, διάβασα και συνεχίζω (αν και κάτι θα μπήκε κι ενδιάμεσα).

    150ε το επιβεβαιώνω κι εγώ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά μούχει λάχει να μου κάνουν και προκαταβολική παρατήρηση. Κι όχι μόνο εμένα, αλλά γενικά στους Έλληνες!

    Σχετικά με τις πινακίδες που έχουν έξω από τους σχετικούς χώρους, κάποιες είναι πολύ ευρηματικές.

    Με τις (δημόσιες) τουαλέτες έχω ασχοληθεί κι άλλη φορά, αφού βρίσκομαι πολλές φορές στο δρόμο και μου χρειάζονται. Τα Pissoir και urinoir μ’ άρεσαν ιδιαίτερα (αλλά θεωρητικά είναι μόνο για άντρες).

  179. Τρίβλαξ said

    79: δεν πιςτεύω ότι η ποίηση πρέπει να περιορίζεται μόνο στον έρωτα και στον θάνατο. Με αφορμή το σημερινό θέμα:

    THE CREATURE IN MY DRAIN
    Φοβάτ’ ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη

    This, I must confess, is not a tale
    Easy for me to tell.
    Both subject matter and physical backdrop
    To a plumber best be left, or maybe a proctologist—
    A poet poor substitute for either.
    Yet here I am, to my lot befallen
    Unaided this tale to tell,
    For, after all, I do my own tale own.

    Never did I see the creature
    Nor to this day know to what species it belongs.
    Its telltale signs were there for me to see
    Around the floor drain one morning
    —The grate pushed up and out of the way—
    As I took my seat on the commode
    To carry out my quotidian exercise,
    Final step in processing the sustenance
    That keeps me and you
    And every breathing being in breathing order.

    The plumbing of my bathroom is peculiar
    But not unusual for a house in the country,
    And this is what enabled the nameless creature
    To startle me—and expedite my morning chore.
    The toilet flushes straight into a cesspool
    Where also drain the sink and shower,
    These two, albeit, through a siphon located
    Directly under the floor drain,
    Installed to ensure a leaking faucet
    Does not flow up a flood.

    Hard as I have tried,
    The only plausible explanation
    I have so far come up with
    Calls for the creature to have entered
    The cesspool probably by burrowing
    And seeking a way out follow the glow
    Of the window’s early morning light
    Refracted through the siphon,
    To clamber up through the muck
    And boost the grate up off the drain.
    When awakened by that same morning light
    I hastened to the bathroom
    Driven by my own internal plumbing urge
    I must have startled it enough
    To send it scrambling back where it came from
    Leaving behind on the tiles
    Smeared its scatological imprint.

    I have since blockaded egress
    Sliding over the toilet-brush bowl,
    Champagne-bottle base ample enough to span the drain,
    Antique ceramic weight enough to keep at bay
    The creature which stubbornly attempts to reemerge—
    Evidence be the grate tilted
    Into the base dome of the bowl
    I raise from time to time to inspect—
    The thought abhorrent of an agent
    Insisting on returning that
    Which I thought I had for good eliminated.

    CAS
    9/2017

  180. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στην κατασκήνωση είχαν τούρκικες τουαλέτες και τα παιδιά φοβούνταν την τρύπα που έχασκε. 3-4 μέρες και κανένα δεν καθόταν για κακά.Κόντεψαν να στρίψουν τ΄αντεράκια τους. Αλλά μετά τους βάνουν ελαφρό καθάρσιο στο γάλα,μου έλεγε η αρχηγός και ξεπερνιέται.Η πρώτη φορά είναι η δύσκολη.

    «Δε μπορείς να φανταστείς τη Μαρία Κάλλας να αφοδεύει» είναι θαρρώ φράση κλισέ για τ΄ότι και οι πιο σπουδαίοι έχουν τις ίδιες κοινές ανθρώπινες λειτουργίες.

    Έμενε ακουμπισμένο στο (βολικό) ράφι της τουαλέτας το χοντρό βιβλίο με τα διηγήματα του Μπόρχες και μια μέρα βρίσκω συμπληρωμένο με μολύβι ένα ε στο τέλος. Κανείς δεν ανέλαβε την ευθύνη…

  181. Κουτρούφι said

    #172. Το έγραψα με δύο -λ- για να δώσω έμφαση ότι προφέρεται διπλό. Όπως και στο «κελ(λ)άρι». Στο «κελα(η)δώ», πάλι, το -λ- προφέρεται μονό.

  182. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    180 Και για τη Γκάρμπο το έχω ακούσει.
    Ωραίο αυτό με τον Μπόρχες!

  183. Στο σπίτι μου, αλλά και στα σπίτια των συγγενών μου, υπήρχε από πάντα αποχωρητήριο. Αλλά τη δεκαετία του 60 στο χωριό υπήρχαν ακόμα σπίτια που στο ισόγειο ήταν τα ζώα, Έτσι πολλοί εξυπηρετούνταν εκεί. Αυτά είχαν αρχίζει να λιγοστεύουν κι έτσι άρχισαν να κατασκευάζονται και σ’ αυτά τα σπίτια τουαλέτες. Βέβαια, τα διάφορα χαλάσματα μπορούσαν να βοηθήσουν καλύτερα, ειδικά τα παιδιά που έπαιζαν στους δρόμους.

    Το σπίτι μου είχε πρόσωπο (παράθυρα) από δυο μεριές ενώ η τρίτη ήταν τυφλή παρόλο που υπήρχε ένα μικρό δρομάκι ανάμεσα σ’ αυτό και στο πίσω χάλασμα. Από δίπλα ήταν ένα σπίτι εν πολλοίς ακατοίκητο, οι ιδιοκτήτες του κατέβαιναν σπάνια απ’ τον ορεινό οικισμό που έμεναν (και σήμερα ακατοίκητο είναι, με τους καλοκαιρινούς σεισμούς έφυγε ένας τοίχος του και μούσπασε κάποια κεραμίδια, το θέμα είναι μη φύγει κι άλλος και μου χαλάσει τελείως τη σκεπή). Έτσι ήταν τακτικές οι επισκέψεις στο στενό αυτό.
    Κάποια στιγμή αποφασίζει ο πατέρας μου ν’ ανοίξει ένα παράθυρο προς τα κει από την κουζίνα που ήταν σκοτεινή. Ήρθε φως, ήρθε αέρας αλλά μαζί ήρθαν και μυρωδιές. Παρά τις συστάσεις σ’ όσους ανακουφίζονταν στην περιοχή, η κατάσταση δεν βελτιωνόταν. Παίρνει λοιπόν μπογιά κι ένα πινέλο και γράφει στους τοίχους «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΧΕΖΕΙΝ». Ναι, έτσι απαρεμφατικά. Πώς του ήρθε, δεν ξέρω, μάλλον όχι από τα γράμματά του της Β’ Δημοτικού (κι ας έγραφε το χαρτί του Ε’, εκείνος δεν θυμόταν να είχε πάει παραπάνω).
    Όλ’ αυτά όμως επί χούντας. Που δεν πήγε μεν εξορία αλλά τον καλούσαν τακτικά να περάσει απ’ το τμήμα που τον ήθελε ο Διοικητής (κι όταν πήγαινε του έλεγαν πως λάθος τον ειδοποίησαν, αλλά μιας και πήγε, ας τα πούνε λιγάκι!). Και τον ειδοποιούν να πάει πάλι στο Πλωμάρι. Κι αυτή τη φορά όχι για «κουβεντούλα» αλλά για προειδοποίηση να σβήσει αυτά που έγραψε γιατί δεν είναι πρέπον να γράφει για χέσιμο. Τι να κάνει, έσβησε τα πολλά.
    Ε, σιγά σιγά, έμαθαν να πηγαίνουν στην τουαλέτα του σπιτιού τους κι όχι έξ’ απ’ το παραθύρι μας.

  184. Γιάννης Ιατρού said

    166/168: Dryhammer/Voulagx
    Πέστε εσείς κακά λόγια …. 🙂 Εδώ ο σύνδεσμος που δεν πέτυχε στο #119
    Ιστορική αναδρομή σε αποχετευτικά δίκτυα

  185. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Σκατόλακος! λέει ένας φίλος κρητικός (που νοσταλγεί αθεράπευτα Σφατσά του) κι εννοεί την Αθήνα.

  186. Πέπε said

    Αφού κανείς δεν ανέφερε τη γιαγιά που έτρεχε με τους Financial Times υπό μάλης, δεν την αναφέρω ούτε εγώ.

    Ωσαύτως και με την πιο βρώμικη τουαλέτα της Σκοτίας.

    Θα αναφέρω όμως ένα παλιό ανάγνωσμά μου, μήπως το αναγνωρίσει κανείς και μου θυμίσει από πού είναι:

    Ένα κόμιξ, πιθανώς ελληικό – πάντως στα ελληνικά το διάβασα. Ο ήρωας είναι ένας τύπος υπερβολικά συνεσταλμένος, που τα σκέφτεται όλα δυο και τρεις φορές μέχρι να τα κάνει και τελικά πάντα χάνει την κρίσιμη στιγμή: εκνευριστικός, αλλά και συμπαθής, ο κακομοίρης, καθότι αληθινός.

    Είναι λοιπόν σ’ ένα πάρτι και χαλβαδιάζει από μακριά μια που του αρέσει, αλλά όλο δεν τολμά να κάνει την κίνηση. Σε κάποια φάση, σηκώνεται αυτός να πάει στην τουαλέτα. Κλείνεται μέσα και «όχι ρε πούστη, μια πλωτή κουράδα!» Τραβάει καζανάκι, τίποτα. Ξανά, μανά, δέκα καζανάκια, τίποτα. Τέλος πάντων κατουράει, ξανατραβάει άλλο ένα καζανάκι μπας και, και φεύγει. Και μόλις ανοίγει την πόρτα βλέπει την γκόμενα να περιμένει ουρά για τουαλέτα πρώτη πρώτη! (Το πάρτι ήταν σε σπίτι, δεν είχε αντρών και γυναικών.) Οπότε, εκμεταλλεύεται το διάστημα που αυτή είναι στην τουαλέτα για να εξαφανιστεί εσπευσμένα από το πάρτι, ευχόμενος να μην την ξανασυναντήσει ούτε τυχαία ποτέ πια.

    Όπως θα αναγνωρίσουν οι περισσότεροι, κρύβει αλήθειες.

  187. Μυλοπέτρος said

    Γεγονος
    Πριν χρονια μια παρεα αθηναιων πηγε σε ενα καφενειο και γυρεψε τουαλετα. Η γυναικα εκει απορημενη και ενοχη θα λεγαμε τους απαντησε πως τετοιο πραμα δεν εχει. Ο αντρας της δεν εφερε απο τη χωρα. Εχει ως κοκακολες, πορτοκαλαες, λεμοναες του θεου τα καλα. Οι περαστικοι απο το χωριο ητανε δημοσιοηταφοι απο την Αθηνα και δεν αφηδαν το πραγμα αναξιοποιητο. Στη Χιο τα τ, δ,θ αναμεσα σε φωνηεντα δεν προφερονται: σπι το σπιτι, ελα ω, ελα δω, κλπ.
    Στην Αθηνα » βεσπασιανη»

  188. Τούλα (από το Σκατούλα) said

    Αρτεμισία
    υπάρχει κατά τους ιατρούς και η έπειξις προς ούρησιν

  189. Άντε και το τελευταίο
    1998 καλοκαίρι. Διορισμένος στο Διδυμότειχο, έχουμε στείλει τα παιδιά στο χωριό κι αποφασίζουμε να πάμε στο Σουλίνα στη Ρουμανία να δούμε το χωριό καταγωγής της γυναίκας μου, απ’ τη μάνα της μεριά. Τρίτη απόγεμα με αυτοκίνητο μέχρι τα σύνορα με τη Βουλγαρία (Ορμένιο) κι από κει με τα πόδια στο Σβίλεγκραντ (εντάξει, βρήκαμε και ταξί για πιο χλύδα). Ξημερώματα έρχεται το τρένο από Κωνσταντινούπολη, ταξιδεύουμε όλη μέρα και φτάνουμε στο Βουκουρέστι Τετάρτη βράδυ με οχτάωρη καθυστέρηση. Τρένο από κει για Τούλτσα όπου φτάνουμε το πρωί της Πέμπτης και το μεσημέρι καραβάκι για Σουλίνα (δεν πήγαινε άλλο μέσον). Επιτέλους φτάνουμε στον προορισμό μας. Έχουμε ψάξει μέσω ίντερνετ (ναι, το 98 έμπαινα στο ίντερνετ) κι είχαμε δει πως έχει εκεί ένα ξενοδοχείο. Τόχαμε πάρει τηλέφωνο κι ήθελε κάπου 40 δολάρια τη βραδιά.
    Με το που κατεβαίνουμε απ’ το καραβάκι μας την πέφτουνε για δωμάτιο. Πρώτος ένας παππούς. Μετά μια γιαγιά. Της αγριεύει ο παππούς, εγώ τους είδα πρώτος και τέτοια (προφανώς ρουμάνικα δεν ξέραμε, ούτε αυτοί άλλη γλώσσα, αλλά καταλάβαινα το τι έπαιζε). Μας την πέφτει μετά μια άλλη. Πάει να την αγριέψει ο παππούς αλλ’ αυτή δεν το κουνάει. Γιατί, συστημένο πακετάκι σου τους στείλανε; Εδώ κι όποιος τους πάρει.
    Ρωτάω τη Μαρία τι να κάνουμε, η πρόταση ήταν για καμιά δεκαριά δολάρια τη βραδιά κι ήταν δελεαστική. Μου λέει, να έχει όμως μπάνιο, μετά από δυο μέρες στο δρόμο να μπορέσουμε να πλυθούμε λιγάκι. Για μένα ήταν αυτονόητο αλλά το λέω στους δυο. Αγωνιστήκαμε να συνεννοηθούμε κι ο παππούς αποσύρεται με κατεβασμένο κεφάλι αφού η άλλη διαβεβαίωσε πως στο δικό της σπίτι σαφώς και υπάρχει. Αποφασίζουμε λοιπόν να πάμε εκεί.
    Μπρος εκείνη πίσω εμείς φτάνουμε στο σπίτι και πρώτη δουλειά να μας δείξει το μπάνιο. Στη μπανιέρα είχε κάτι σεντόνια να μουσκεύουν και μας λέει πως μπορούμε να κάνουμε ντους απέξω, εκτός κι αν έχουμε πρόβλημα να την αδειάσει. Εντάξει λέμε, θα τα βολέψουμε. Μας δείχνει και το δωμάτιο, ήταν το δικό τους που το νοίκιαζαν κι αυτοί κοιμόντουσαν στην αποθήκη παραδίπλα. Εντάξει, αρχίζουμε κι ανοίγουμε τα πράγματά μας.
    Ξαφνικά μου έρχεται μια ιδέα.
    – Ρε Μαρία, τουαλέτα είδες;
    – Στο μπάνιο δεν είχε;
    – Θυμάσαι να είδες;
    – Δεν είμαι σίγουρη. αλλά εκεί δεν είναι;
    Προσπαθώ να θυμηθώ, δεν μούρχεται εικόνα. Ρίχνω μια ματιά απ’ το παράθυρο, βλέπω ένα ξεχωριστό μικρό χώρο, με πόρτα. Το δείχνω και
    – Σπάσε πλάκα της λέω, αυτή είν’ η τουαλέτα.
    – Ε, θα πάω σε λίγο και θα δούμε.
    Πάει και τη βλέπω να οδεύει προς τα κει. Χαμογελάω μέσα μου, αλλά όχι για πολύ. Επιστρέφει και…
    – Δεν μπορείς να φανταστείς πώς είναι μέσα. Πήγαινε και θα δεις.
    – Με λάκκο είναι; (είχα εμπειρίες απ’ την εξοχή που πηγαίναμε μικροί).
    – Πήγαινε.
    Όχι ότι βιαζόμουνα αλλά έτσι κι αλλιώς θα έκανα χρήση, πάω. Ναι. Ήταν η τουαλέτα. Η πόρτα είχε ένα άνοιγμα σαν παράθυρο κλεισμένο με κουρτίνα. Μέσα ένας ξύλινος πάγκος και στη μέση μια τρύπα. Κι από κάτω ένας κουβάς. Στον οποίον απέθετες ό,τι έβγαζες.
    Την άλλη μέρα το πρωί, είδαμε τον άντρα της κυράς να έρχεται και να παίρνει τον κουβά να τον αδειάσει παραδίπλα στο χωράφι. Για λίπασμα…

  190. Πέπε said

    Κάτι άλλο που δε θα ήθελα να αναφέρω αφού δεν το αναφέρει κανείς άλλος είναι η σκηνή με τις τουαλέτες στο Φάντασμα της Ελευθερίας.

  191. Μυλοπέτρος said

    Στην Αθηνα, λοιπον, «βεσπασιανη» υπαρχει στους Αερηδες της οποιας η προσεγμενη κατασκευη φειχνει τη σημασια που ειχε για τους κατοικους της εποχης.
    Την καταμοηση σας ζητώ για τα λαθη μου. Γραφω απο το κιμητο.

  192. BLOG_OTI_NANAI said

    Ο συντομότερος διάλογος.
    Όταν μπαίνει κάποιος στην τουαλέτα, όμως είναι ήδη άλλος και υπάρχει αμηχανία:

    – ΕΜΕΙΣ: Οοπ!
    – ΑΥΤΟΣ: Εεπ!

  193. Πέπε said

    @189:
    Αυτό που είναι σε άλλο δωμάτιο το μπάνιο (η μπανιέρα και ο νιπτήρας) και σε άλλο η τουαλέτα το ‘χα δει σ’ ένα τελείως άγνωστό μου σπίτι όπου είχα φιλοξενηθεί σ’ ένα εφηβικό πρόγραμμα ανταλλαγής επισκέψεων. Δε θυμάμαι όμως με σιγουριά αν ήταν στη Γαλλία (νομίζω) ή στη Σκοτία (νομίζω όχι), γιατί είχα πάει και στις δύο χώρες διαδοχικές χρονιές πριν πολλά πολλά χρόνια. Η τουαλέτα ήταν κανονική, όχι πάγκος με τρύπα, αλλά άμα θες να πλύνεις και κάνα χέρι μετά;

  194. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    108. Ναι, τα ουρητήρια της Ομόνοιας, τα δημόσια ουρητήρια (του Σαββο)κλπ

    >>Αρχαία λέξη είναι και το αφοδευτήριο, που επίσης αναστήθηκε στα νεότερα χρόνια και χρησιμοποιείται ιδίως στον πληθυντικό για δημόσιες εγκαταστάσεις (π.χ. στον στρατό).

    …Στον Δήμο Αθηναίων, σύμφωνα με την ενημέρωση του Γραφείου Αφοδευτηρίων, λειτουργούν 11 σταθερές δημόσιες τουαλέτες (κτίσματα), 10 σταθερές αυτοπλενόμενες και 26 μετακινούμενες χημικές.
    http://www.athensvoice.gr/life/urban-culture/athens/362144_dimosia-oyritiria

  195. (178) Το ωραίο είναι ότι η λέξη pisser και τα παράγωγά της, όπως το pissoir, στα γαλλικά θεωρούνται χυδαία, ενώ στη Γερμανία χρησιμοποιούνται κανονικά σε επιγραφές.

  196. sarant said

    193 Συνήθως υπάρχει ένα μικρό νιπτηράκι.

  197. BLOG_OTI_NANAI said

    114: Η φράση σου τελικά υπάρχει, αλλά προέρχεται από κάποιον σχολιαστή του Αριστοφάνη που την παραθέτει ως παροιμία. Πιστεύω θα βρούμε από ποιον αιώνα είναι.

  198. Το είναι σε άλλο δωμάτιο το μπάνιο (η μπανιέρα και ο νιπτήρας) και σε άλλο το αποχωρητήριο είναι πολύ συνηθισμένο στο Βέλγιο. Υποθέτω ότι η λογική είναι να μη δεσμεύει ο ένας το μπάνιο όταν χρησιμοποιεί το αποχωρητήριο και αντιστρόφως. Εμεινα οχτώ χρόνια σ’ένα τέτοιο διαμέρισμα, εξαιρετικό κατά τα άλλα. Το πιο αστείο είναι ότι είχε και μπιντέ, που εγώ είχα συνηθίσει από την Αθήνα να τον χρησιμοποιώ, αλλά ήτανε… στο μπάνιο!
    Πολύ χρήσιμο όταν υπάρχει έλλειψη χώρου, ή για το αποχωρητήριο των ξένων, βρίσκω το ποποβρυσάκι, που δεν το έχω όμως δει να υπάρχει πουθενά — μόνο να διαφημίζεται.

  199. BLOG_OTI_NANAI said

    197: Και αυτό από το ίδιο άρθρο:

  200. ΓιώργοςΜ said

    193 Στη Σκωτία (Βρεττανία γενικότερα) ισχύει. Στην εστία βέβαια που έμενα ήταν αναμενόμενο, αλλά νομίζω πως ήταν γενικό φαινόμενο.
    Όπως οι βρύσες ζεστό-κρύο χωρίς μίκτη. Σήμα κατατεθέν· όταν καταργηθούν, σημαίνει πως η Αυτοκρατορία έχει καταλυθεί… 🙂

  201. Πέπε said

    «Ουρητήρια» καταλαβαίνω κυρίως αυτά που είναι δημόσια, που είναι μόνο τουαλέτες και όχι κάτι άλλο (καφενείο κλπ.) με τουαλέτα, και που συνήθως είναι υπόγεια, μαρμάρινα, και τρομακτικά.

    Τα παλιά τα χρόνια ένα κλασικό στέκι για τζάμπα κατούρημα ήταν στα Εξάρχεια ο Μπαρμπαγιάννης, που η τουαλέτα είχε χώρια πόρτα στον δρόμο, οπότε δε χρειαζόταν να μπεις στο μαγαζί. Αν υπάρχει ακόμα, φαντάζομαι ότι ίδια θα είναι και η τουαλέτα του.

    Αντίθετα, στα πρόσφατα χρόνια διάφορα μαγαζιά έχουν καθιερώσει να μπαίνεις στην τουαλέτα με κωδικό, που τον γράφει η απόδειξη (που παίρνεις αφού έχεις γίνει εμπράκτως πελάτης). Πρώτη φορά που το είδα ήταν στα Μακντόναλντς στο Σύνταγμα. Σ’ όλη μου τη ζωή δεν είχα (ούτε έχω) μπει στα Μακντόναλντς παρά μόνο για κατούρημα, αλλά μετά από αυτό τα έκοψα. Για να μάθουν!

    Σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα στην Κάρπαθο είχα δει τη μοναδική, στη ζωή μου, τουαλέτα με μπαλκόνι.

    Στα νταλικιέρικα – κτελατζήδικα καφενεία του Ισθμού πάλι είδα το χαριτωμένο έθιμο της πορτιέρισσας στις τουαλέτες, που σου δίνει το χαρτί έναντι φιλοδωρήματος.

  202. Μαρία said

    195
    Εκτός κι αν έχεις αγανακτήσει όπως η Μπε Μπε.
    http://media.gettyimages.com/photos/brigitte-bardot-at-the-madrague-in-saint-tropez-france-in-june-picture-id113975677?s=612×612

  203. και οι αρκούδες στο δάσος

  204. spatholouro said

    Όλγα Δημητρίου, «Αποχωρητήρια και σχετικά θέματα υγιεινής στην ελληνική κατοικία της αρχαίας, βυζαντινής και νεώτερης εποχής»
    (διατριβή 2002)

    http://ikee.lib.auth.gr/record/2210/files/gri-2003-096.pdf

  205. sarant said

    197-199 Επειδή το πρωί δεν προλάβαινα, κοίταξα μόνο αυτή τη φράση ακριβώς, και αυτή δεν τη βρήκα. Τώρα τη βρίσκω, αλλά με μια μικρή διαφορά.

    Πράγματι, είναι σε σχόλιο στον στίχο 1230 της Ειρήνης, και στο TLG δίνεται ως εξής:

    καὶ γὰρ παροιμία τρεῖς εἰσιν ἱκανοὶ πρωκτὸν ἐκμάξαι λίθοι. τινὲς δὲ προστιθέασι καὶ τοῦτο, ὥς φασι, τὸ Σωκράτους
    ἂν ὦσι τραχεῖς, ἂν δὲ λεῖοι, τέτταρες

    Η διαφορά είναι ότι το TLG έχει εκμάξαι αντί απομάξαι και γι’ αυτό δεν την έβρισκα το πρωι.

  206. sarant said

    204 Λέει μήπως και για την Καλλιοπη;

    Εσύ που αναδιφείς τα πάντα, έχεις βρει τίποτα σχετικό;

  207. spatholouro said

    «Εκμάξαι» το έχει και ο Χαριτωνίδης στα ΑΠΟΡΡΗΤΑ που παρέπεμψα (σελ. 203) με ωραίο σχόλιο για περιοδικό του 1875

    Περί «καλλιόπης» δεν έχω βρει κατι…

  208. Γς said

  209. spatholouro said

    #206
    Απλή αναφορά κάνει στη διατριβή στη σελ. 243

  210. constant said

    Είχα την απορία πώς κάνουν την ανάγκη τους οι αστροναύτες. Η απάντηση δίνεται στο βιντεάκι από 04:40

  211. ΣΠ said

    Τελικά για τον σφουγγοκωλάριο δεν βρέθηκε τίποτα. Σχετικό πάντως είναι το κωλοσφούγγι.

  212. Υπάρχει και ο κλανούτσος ή κλανιόλα ή κλανιάρα (Ηλίας Πετρόπουλος Πρωκτός, Κλανιόλα, Τριλογία του κώλου και άλλα παρεμφερή ) ειδικός σωλήνας για να φεύγουν τα κλασαέρια και μερικές φορές και τα ούρα του κοιμώμενου που κρύωνε να σηκωθεί από το κρεβάτι και να βγει έξω…

  213. spatholouro said

    «καλλιόπη»

    Όσο είδα από λεξικά όχι σύγχρονα, τον Δαγκίτση πρώτα βρήκα να λημματογραφεί τη λέξη ως «αποχωρητήριο («Λεξικό της Λαϊκής» 1967)

    Στα 1982 επισημαίνω και το σχετικό λήμμα στο «Λεξικό κρυμμένων ονομάτων» του Θωμόπουλου:

    καλλιόπη: στη διάλεκτο των φαντάρων έτσι λένε το αποχωρητήριο και την τιμωρία ή πειθαρχική ποινή σ’ ένα στρατιώτη να κάνει για «αγγαρεία» καθαρισμό του αποχωρητηρίου. Άγνωστο γιατί το σχετίζουν με την Καλλιόπη, μία από τις εννέα μούσες των αρχαίων Ελλήνων. Πιθανότερος είναι ο συσχετισμός με μια υπηρέτρια- καθαρίστρια Καλλιόπη ή, μάλλον, με τη συμβολική ονομασία της μαυροκόνταρης σκούπας καθαρισμού.

  214. gbaloglou said

    «Αν θες να μου πεις ‘γαμήσου’ πες το μου στα Κορεάτικα ή στα Σερβοκροάτικα ή στα Σουαχίλι, ή σε κάποια άλλη γλώσσα που μπορώ να καταλάβω, όχι στα Βάσκικα!» — γκράφιτι τουαλέτας από ΗΠΑ, είμαι σίγουρος για τις τρεις γλώσσες, και για την τέταρτη φυσικά, αλλά δεν μπορώ νια να θυμηθώ σε ποια πόλη την είδα!

  215. ΣΠ said

    …οι τρεις συγγραφίνες…

    Ίσως, συγγράφισσες; Συγγραφεύς-συγγράφισσα κατά το βασιλεύς-βασίλισσα.

  216. Πάνος με πεζά said

    Μισοθυμόμουν τη φράση από το βιβλίο «Σχεδιασμός Αστικών Αποχετεύσεων» του ΕΜΠ (Δ.Κουτσογιάννη), αλλά τώρα που γύρισα στο σπίτι τη μεταφέρω αυτούσια…
    «…Εξ άλλου, τα έργα αποχέτευσης δεν έχουν άμεσα οικονομικά αποτελέσματα, και η υπηρεσίαπου προσφέρουν δεν είναι εύκολο να τιμολογηθεί. Υπάρχουν ακόμα και ψυχολογικοί παράγοντες, που δημιουργούν αποστροφή προς τα έργα αυτά και υποβαθμίζουν τη σημασία τους, επειδή συνδέονται με όχι τόσο άξιες προβολής στιγμές της ανθρώπινης ζωής» (σελ.5). Θα έδινα Όσκαρ formal διατύπωσης…

  217. Πάνος με πεζά said

    Ισχύει πάντα και το ρητορικό ερώτημα, «Γιατί πετάτε τα τσιγάρα σας στις τουαλέτες μας; Εμείς χ@#!$με στα τασάκια σας;»

  218. Η κυρία Ioli Vingopoulou μου σχολίασε:
    Ο φόρος τουαλέτας της Αρχαίας Ρώμης
    Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν πολύτιμα τα ούρα εξαιτίας της περιεκτικότητας τους σε αμμωνία. Η αμμωνία λοιπόν ΄ήταν χρήσιμη για το πλύσιμο ρούχων ακόμα και για τη λεύκανση των δοντιών Έτσι έπρεπε να φορολογηθεί. Ο αυτοκράτορας Βεσπασιανός (69-79 μ.Χ) έβαλε φορολογία λοιπόν, στα ούρα (vectigal urinae), στα δημόσια ουρητήρια, να βγάλει το δημόσιο ταμείο χρήμα. Όλοι όμως έβρισκαν αυτόν τον φόρο αηδιαστικό. Ο γιος του Βεσπασιανού, ο Τίτος, κατηγόρησε τον μπαμπά για τον φόρο τούτο στα ούρα. Τότε ο Βεσπασιανός τού έχωσε κάτω από τη μύτη ένα νόμισμα από τις «εισπράξεις» τής ημέρας και τον ρώτησε : «σου μυρίζει άσχημα ?» » Όχι», απάντησε ο Τίτος. «Κι όμως το κέρμα αυτό είναι από τον φόρο στα ούρα (=Atqui ex lotio est)», του είπε ο αυτοκράτορας». Έκτοτε η φράση Pecunia non olet (=το χρήμα δεν μυρίζει) έμεινε ( βλ. και Balzac, Roland Barthes, F. Scott Fitzgerald κλπ) καθόσον τάδε έγραψε ο ιστορικός ο Σουητώνιος γύρω 120 μ.Χ.

  219. ...?! said

    @186 Πέπε
    Αν θυμάμαι καλα,πρέπει να είναι vullemin από τη Βαβέλ.

  220. Γιάννης Ιατρού said

    206: και άλλα περί «Καλλιόπης»

    Πολύ διάδοση έχει η εξήγηση που αναφέρθηκε και πιό πάνω. Ενδεικτικά π.χ. εδώ: Πώς βγήκε η ονομασία «Καλλιόπη». Αλλά σ΄εμένα αυτή η εξήγηση μου μοιάζει σαν αυτό το «se non è vero, è ben trovato». Άσε που υπάρχει και η χρονική διαφορά μεταξύ του 1930/31 και του 1920 που η «Καλλιόπη» αναφέρεται να υπήρχε ήδη, βλ. π.χ. σχόλιο #53 του Blog 🙂

  221. Μπετατζής said

    Eγώ πάντα θυμάμαι το Δημητράτο, από τη Ζωή εν Τάφω του Μυριβήλη, που διηγιότανε την ιστορία ενός παρασημοφορημένου στρατιώτη που πέθανε «ανδρείως μπαλεύων με τα συμμαχικά ελληνογαλλικά σκατά», όταν έπεσε μέσα στους αυτοσχέδιους βόθρους του στρατοπέδου. Από το ίδιο βιβλίο, η λέξη φάρκα, που δεν την έχω συναντήσει αλλού και δεν ξέρω από που προέρχεται, αλλά σημαίνει σκατά.

  222. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @197,199,205. Blog καὶ Νικοκύρη εὐχαριστῶ γιὰ τὴν ἀπάντηση. Ὥστε τὸ θυμόμουν ἀρκετὰ καλὰ. Παρήγορο αὐτό. Ἀκοῦς, Ἔμενταλ; 🙂

  223. BLOG_OTI_NANAI said

    205: Ναι, όντως, τώρα το είδα κι εγώ στην TLG.

  224. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    220β. Γιάννη, δες το από τη Μηχανή του χρόνου.Εχει ωραίες φωτό εποχής επίσης.

    Ενα συμπαθητικό γραφτό, τυχαία το βρήκα-δεν ξέρω το ειδικό βάρος του ιστότοπου.
    Ο χαλές
    https://tovivlio.net/%CE%BF-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CF%82/

  225. BLOG_OTI_NANAI said

    222: Μια χαρά το θυμόσουν!

  226. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    220 >>σχόλιο #53 του Blog
    » ο Θεός να ευλογεί τας τρίβους των » λέει στην αναφορά περί Γκίκα, τί σημαίνει; Τις εν γένει ασχολίες/δουλειές τους; (το παιδοτρίβη ξέρω μόνο σχετικά)

  227. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    226 τρίβος, ο δρόμος !
    http://greek_greek.enacademic.com/174869/%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B2%CE%BF%CF%82

  228. gpoint said

    # 184

    Τι μου θύμισες ρε Γιάννη… ο πατέρας μου είχε κάνει μια εταιρία μ’ έναν Τσιπλάκο αδερφό του βουλευτή Βοιωτίας και παίρνανε εργολαβίες από τον Ο.Α.Π. τέλη του 60. Τελικά ο Τσιπλάκος πήρε τα λεφτά, διέλυσε την εταιρία κι έριξε τον πατέρα μου που περίμενε χρόνια να του αποδοθεί η εγγύηση από το έργο.

  229. 1, … συλλογική σοφία για τον σφουγγοκωλάριο …

    Υπάρχει και το brown noser στα αγγλικά, με παρόμοια σημασία.

  230. cronopiusa said

    Την απογοήτευσή του για το αποτέλεσμα της δίκης εξέφρασε και ο Γιώργος Σαπουνάκης, πατέρας του 37χρονου Παντελή Σαπουνάκη που ξυλοκοπήθηκε άγρια από 2 Βρετανούς στρατιώτες: Γ. Σαπουνάκης: “Υψηλά ιστάμενοι προσπαθήσανε να κουκουλώσουνε το θέμα”

  231. 201, … Σ’ όλη μου τη ζωή δεν είχα (ούτε έχω) μπει στα Μακντόναλντς παρά μόνο για κατούρημα …

    Είναι κι η πρόσφατη Τεξανή αλυσίδα Buc-ee’s στις εθνικές οδούς,
    με business model που συνοψίζεται στο διαφημιστικό σύνθημα
    «Your Throne Awaits. Fabulous Restrooms–32 miles.»
    γιατί μπορεί να επισκεφθεί και ο βασιλιάς,
    μόνος του.

  232. 150, … στ. Άλλος! / Other! …

    Από τον καιρό που μάθαινα Γερμανικά, για την σύμπτωση ist και isst:

    Στην τουαλέτα:
    – Is(s)t man drinnen?
    – Im Gegenteil!

  233. atheofobos said

    Η πιο απολαυστική σκηνή τουαλέτας στον κινηματογράφο με τον μοναδικό Ugo Tognazzi!

  234. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    213 Ευχαριστώ, αν βρεις κάτι μας το λες

    215 Συγγράφισσα είναι πράγματι η λύση που είχε προταθεί από τον Κριαρά

  235. … σε 2 δισεκατομμύρια υπολογίζονται, δεν έχουν πρόσβαση σε ικανοποιητικές εγκαταστάσεις υγιεινής, κι αυτή η έλλειψη στοιχίζει κάθε χρόνο πολλές χιλιάδες ανθρώπινες ζωές. …

    Οι τρεις σημαντικότεροι παράγοντες που αναφέρεται ότι συνετέλεσαν στην αύξηση του πρσοδόκιμου ζωής τον εικοστό αιώνα είναι τα αντιβιοτικά, τα συστήματα αποχέτευσης/ύδρευσης, και τα εμβόλια.

  236. Γιάννης Ιατρού said

    224α: Ευχαριστώ, ναι, το έχω δεί Εφη. Αν ενδιαφέρεσαι, εικόνες πολλές και παλιές και άλλα σχετικά για την Ομόνοια θα βρεις και σ΄αυτό το ωραίο λεύκωμα

    και εδώ (από την προσωπικήν βιβλιοθήκην του αθεόφοβου 🙂 )
    …Όπως έγραφε η εφημερίδα ΕΒΔΟΜΑΣ στις 12/10/1886 … «ότε η πόλις των Αθηνών έληγε είς τα σημερινά Χαυτεία ο Χώρος της πλατείας Ομονοίας εχρησίμευσε προς εναπόθεσιν σκυβάλων και των υπό των οδοκαθαριστών αποκομιζομένων ακαθαρσιών της πόλεως.»… 🙂

    228: Γιώργο, για να θυμούνται οι Παλιοί και να μαθαίνουν οι Νέοι…, λέμε τώρα 🙂

  237. Spiridione said

    Από τις μεγαλύτερες παρεμβάσεις στην εικόνα της πόλης ήταν η διαμόρφωση της πλατείας Ομονοίας από τον διευθυντή των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Βασίλη Τσαγρή, με την ευκαιρία της κατασκευής του υπόγειου σιδηρόδρομου και του απαιτούμενου εξαερισμού του χώρου.

    Η εργολαβία της κατασκευής των 14 διακοσμητικών αγαλμάτων-φανοστατών, προϋπολογισμού 750.000 δρχ., που είχε κατακυρωθεί στον μηχανικό Απόστολο Κασδόνη, κρίθηκε ασύμφορη λόγω της αστάθειας των τιμών της εποχής. Η κατασκευή τους ανατέθηκε τελικά στο Σωματείο των Ελλήνων Γλυπτών και περιελάμβανε δώδεκα αγάλματα από λευκό τσιμέντο (τα αγάλματα των τριών Μουσών και των εννέα Χαρίτων) και δύο από πεντελικό μάρμαρο (της Εστίας και της Δήμητρας), που παραδόθηκαν στον Δήμο το 1932 [σημ. 8]. Τελικά τοποθετήθηκαν μόνο τα οκτώ γλυπτά, συνεπεία της τροποποίησης του αρχικού σχεδίου της πλατείας. Τα υπόλοιπα, κόστους 459.000 δρχ., αφού αποπληρώθηκαν το 1935, μεταφέρθηκαν στις αποθήκες του Δήμου. Από την πλατεία αποσύρθηκαν το 1937 λόγω δημόσιας κατακραυγής και ορισμένα από τα γλυπτά αυτά κοσμούν σήμερα την Καρδίτσα, τη Θήβα, την Αμοργό και τις Καρυές Λακωνίας.

    8. Την επιτροπή παρακολούθησης του έργου αποτελούσαν οι καθηγητές της Σχολής Καλών Τεχνών Ι. Ιακωβίδης, Ο. Αργυρός και Θ. Θωμόπουλος, που αποζημιώθηκαν με 10.000 δρχ. έκαστος, ΠΔΣ 2155/27-1-1933.

    http://www.archaiologia.gr/blog/2012/01/23/%CE%B7-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B8%CE%B7%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CE%B4%CE%B7/

  238. Spiridione said

    237
    -τα αγάλματα των τριών Μουσών και των εννέα Χαρίτων
    ανάποδα τα έβαλε η αρχιτεκτόνισσα

  239. sarant said

    237 Mπράβο Σπύρο, άρα υπάρχει βάση στον μύθο ότι το ένα άγαλμα δεν τοποθετήθηκε.

  240. Spiridione said

    239. Κόκκος αλήθειας.

  241. Peter Maxwell said

    Για την αφοδευση στο στρατο λεγαμε και ‘παω να γεννησω’ και το προϊον του μοχθου ‘γεννητουρι’.

  242. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    διακόπτω την σιωπήν μου διά να προβώ εις ωρισμένας καταλυτικάς επισημάνσεις επί της παρούσης αναρτήσεως, που ίσως μοί στοιχίσουν νέαν πορτοκαλιάν κάρταν…

    1) Μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι εις μίαν ανάρτησιν διά το χέζειν και τον απόπατον, ουδείς εμνήσθη της εκπληκτικής παροιμίας που διασώζει ο Στράβων εις τα Γεωγραφικά του και αφορά την νήσον Κέρκυραν που πάντοτε ηττάτο εις τους Πολέμους και ότε «απηλευθερώθη» υπό των Ρωμαίων, ηδύνατο να ΧΕΖΗ όπου θέλει…

    2) Ακόμη αλγεινοτέραν εντύπωσιν μοί προκαλεί το γεγονός ότι ο κ. Σαραντάκος και οι αναγνώσται του αγνοούν ότι ο Μέγας Ηρόδοτος είχεν εφεύρει την φράσιν «ευμάρειαν χρώνται» αντί της… χυδαίας «χέζουν» και την χρησιμοποιεί εις το 2ον Βιβλίον των «Ιστοριών» του (Ευτέρπη). Εκεί, ο Πατήρ της Ιστορίας αποκαλύπτει πως οι Αιγύπτιοι (αντιθέτως με τας τότε συνηθείας των υπολοίπων ανθρώπων) χέζουν εντός της οικίας των και τρώγουν εκτός, αι γυναίκες των ουρούν όρθιαι, ενώ οι άνδρες καθιστοί κλπ!..

    Από αυτόν τον ευφημισμόν του Ηροδότου («ευμάρειαν χρώνται» αντί του «χέζουν») ο ελληνόψυχος Ερρίκος Σλήμαν εις το «Ιλίου Μέλαθρον» της οδού Πανεπιστημίου έθεσεν επιγραφάς με την λέξιν «Ευμάρειαν» έξωθι όλων των αποπάτων, προκειμένου να τιμήση τον Μέγαν Ηρόδοτον!.. ΕΡΩΤΩ: Διατί επί 9 έτη ο κ. Σαραντάκος αρνείται να ενημερώση τους αναγνώστας του ότι η «ευμάρεια» είναι ο απόπατος παρ’ Ηροδότω, όπως βεβαιοί ο ελληνοψυχος Σουΐδας και προκύπτει από μίαν απλήν ανάγνωσιν της φωτοτυπίας από την «Ευτέρπην» που ήδη ανήρτησα; Βεβαίως, ο κ. Σαραντάκος έχει έν ελαφρυντικόν: Και ο ελληνόψυχος Μπαμπινιώτης ΑΡΝΕΙΤΑΙ (εις όλα τα Λεξικά του) να περιλάβη εις το λήμμα «ΕΥΜΑΡΕΙΑ» και αυτήν την σημασίαν της λέξως παρ’ Ηροδότω… Ότε μέλος της Κοινότητός μας τον ηρώτησε σχετικώς, ο πιστός χριστιανός Μπαμπινιώτης απήντησε πως θα σοκαρισθούν οι μαθηταί που χρησιμοποιούν τα Λεξικά του!..

    ΙΔΟΥ πόσον εξόχως αναλύει το θέμα ο συκοφαντημένος από τους Γαλιλαίους Χαρίτων Χαριτωνίδης εις τα «Απόρρητά» του (1935)

    Θα συνεχίσω (αν θέλουν οι Θεοί) μεσούσης της νυκτός με ακόμη συγκλονιστικωτέρας αποκαλύψεις που θα προκαλέσουν πάταγον… και αφορούν 3 θέματα: Την Καλλιόπην, τον Σφουγγοκωλάριον και τί συνιστούσε ο Μέγας Ιπποκράτης εις τας εγκύους διά να αποβάλουν χωρίς φάρμακα… Αν δεν προλάβω απόψε, θα το πράξω αύριον το μεσονύκτιον

    Μετά της δεούσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Διατί ο μοναχοφάης αναγνώστης Σπαθόλουρον (σχόλιον 173) προσφέρει τον Χαριτωνίδην χωρίς search, προκειμένου να ΜΗ ξεστραβωθούν οι Σαραντάκειοι αναγνώσται; Πού είναι ο χωροφύλαξ Ιατρού, όστις επεμβαίνει πάραυτα εις τας προσφοράς του Επιτελείου μας;

  243. Γιάννης Ιατρού said

    Η διατύπωση ..Τελικά τοποθετήθηκαν μόνο τα οκτώ γλυπτά… στον σύνδεσμο στην archaiologia.gr δεν αποκλείει την τοποθέτηση και του 9ου αγάλματος (της Καλλιόπης εν προκειμένω). Όχι βέβαια επί της πλατείας (όπως αφήνει να διαφανεί με την αναφορά της αιτίας …συνεπεία της τροποποίησης του αρχικού σχεδίου της πλατείας…), αλλά κάπου αλλού, π.χ. στον υπόγειο χώρο, ίσως δίπλα ή έστω κοντά στα δημόσια ουρητήρια…

    Επομένως σοφό το «Κόκκος αλήθειας» στο #240 🙂

  244. Γιάννης Ιατρού said

    243 ==> 239 γιατί είχαμε και σφήνα … 🙂

  245. Spiridione said

    Περιοδικό Λαογραφία τόμος 7, 1923.
    Άρθρο του Δημήτριου Σάρρου για τις συνθηματικές γλώσσες.
    Σελ. 541, Ντουλγέρικα Θράκης.
    Ματσαρειό = απόπατος. Καλλιόπη (Βιζύη).
    https://archive.org/stream/laographia07hell#page/540/mode/2up

  246. Γιάννης Ιατρού said

    245: μωρέ μπράβο που την πήρε το μάτι σου σ΄αυτή τη θέση που είναι! Αετός 🙂
    Ενισχύει και το εύρημα του Blog (#53) και αποδυναμώνει την εκδοχή με την πλατεία Ομονοίας ακόμα περισσότερο.

  247. Γιάννης Ιατρού said

    246: Η φωτό παρείσφρησε, Καλλιόπη μεν, αλλά άσχετη με το σχόλιο!!

  248. Spiridione said

    Από τα Κορακιστικά του Ρίζου Νερουλού. Ο ελληνομανής ήρωας βγάζει τρεις δυσώδεις τουρκικές λέξεις ελληνικές, και τις εξευγενίζει: σούρδιση (διάρροια) από τον σορδισμό, γκερίζι (υπόνομος) από τον εκρυσείον, κενέφι (απόπατος) από το κενόφως 🙂
    https://books.google.gr/books?id=pyddAAAAcAAJ&pg=PA9&dq=%CE%A3%CF%89%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82+%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82&hl=en&sa=X&ved=0ahUKEwjE0KqFs87XAhWHPBoKHZh6DD8Q6AEINDAC#v=onepage&q=%CE%A3%CF%89%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%82&f=false

  249. Spiridione said

    243. Ε, πολύ τραβηγμένη όλη αυτή η ιστορία!

  250. Γιάννης Ιατρού said

    249: Γενικά με την «Ομόνοια» εννοείς, ε; Ναι, συμφωνώ, το έγραψα και στο #220.
    Πάντως δεν έχω καταλάβει ακόμα από τα ευρήματα (εκτός αυτού της «Ομόνοιας») την σύνδεση του ονόματος ή/και αυτής της Μούσας με τον απόπατο.

  251. Γς said

    238;

    Ωραία η αρχιτκτόνισσα.

    Τρεις λοιπόν οι Χάριτες και όχι εννέα.

    Η Ολγα, η Μαρία κι η Ειρήνη.

    Οι κατα κόσμον, Άννα (Παναγιωτοπούλου), Νενα (Μεντή) κι η Μίνα (Αδαμάκη)

  252. Βάταλος said

    Σχολίου 242 συνέχεια…

    Είναι τόσος ο τρόμος της κλίκας του κακοψύχου Ιατρού διά τας αποκαλύψεις που προανήγγειλε δι’ απόψε ο γέρων Βάταλος, που χάνουν τον ύπνον των (8 σχόλια από 02:05 έως 02:50 π.μ. της Τρίτης: 5 ο Ιατρού και 3 ο Σπυρίδων) μπάς και προλάβουν το Επιτελείον μας εις τας αποκαλύψεις… Μάταιος κόπος, οι άνθρωποι είναι ερασιτέχναι και άγευστοι της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, ενώ και η ερευνητική των δεινότης είναι καφενειακού επιπέδου…

    1) Εκκινώ με έν μνημειώδες απόσπασμα από τον Ιπποκράτην, το οποίον αποκρύπτει επί 9 έτη ο κ. Σαραντάκος, διότι είναι εξόχως αισχρόν και θα σοκάρη τους χριστιανομπολσεβίκους αναγνώστας του, πλήν του αγαπητού κ. Γς, όστις θα το εκτιμήση δεόντως… Εις το μνημειώδες σύγγραμμα <a href="«>«Ιπποκράτους και των άλλων ιατρών παλαιά λείψανα» (τόμος 2ος, Λειψία1862) ο Μέγιστος Ιατρός όλων των εποχών, Ιπποκράτης, συμβουλεύει μίαν πόρνην πώς θα αποβάλη το ψωλόχυμα (= «γονή» εις τα αρχαία) από τον κόλπον της, διά να μή μείνη έγκυος. Και τί της συνιστά, παρακαλώ; Να αρχίση να πηδιέται (αυτό το ρήμα χρησιμοποιεί ο Ιπποκράτης!..) από τον κώλον (πυγήν) ώστε με τας όπισθεν ωθήσεις να βγή από το αιδοίον το ψωλόχυμα, πράγμα που τελικώς γίγνεται!.. Εκτός των άλλων, το κατωτέρω απόσπασμα του Ιπποκράτους δίδει και άλλην μίαν συγκλονιστικήν πληροφορίαν διά την Θείαν Ελληνικήν Γλώσσαν: Ο σημερινός ευφημισμός «πηδώ» αντί του «γαμώ» είναι αρχαιότατος και ευρίσκεται εις χρήσιν τουλάχιστον από την εποχήν του Ιπποκράτους (5ος αιών πρό ραββίνου Χριστού), πράγμα που αποσιωπά επί 9 έτη ο ρέκτης κ. Σαραντάκος!..

    Εκπληκτικός είναι και ο τρόπος που ο σχολιαστής του Ιπποκράτους, Παλλαδάς, δικαιολογεί τον Ιπποκράτην όστις εις τον «όρκον» του λέγει να μή χρησιμοποιούμε φθόριον και άλλα φάρμακα διά να διακόπτωμε τας κυήσεις, αλλά συμβουλεύει την πόρνην να πηδηχθή από τον κώλον, ώστε με τας δονήσεις της ψωλής να εκβληθή ο γόνος απο το αιδοίον. Μελετήσατε τα επιχειρήματα του Παλλαδά, είναι συναρπαστικά!..

    2) Κι έρχομαι νύν εις αυτό που όλοι περιμένετε και θα προξενήση λύσσαν απερίγραπτον εις τον Ιατρού και την κλίκαν του… Πόθεν προέκυψεν η σύνδεσις της μούσης Καλλιόπης με την οπήν των αποπάτων; Ο δαιμόνιος Ιατρού θα το είχεν εύρει, αν δεν τον παρεπλάνει εν τω σχολίω 173 ο επιπόλαιος Σπυρίδων…

    Εις την Επιστολήν Γ΄ 728 που συνέγραψε τω 1820, απευθυνόμενος εις κάποιον Κοκκινάκην, ο Μέγας Κοραής γράφει επί λέξει: «…να σε καταστήση κριτήν αυτεξούσιον ποία να δέχεσαι και ποία να αποβάλης και να πέμπης όχι εις κόρακας, αλλ’ εις κοράκων χειρότερον, το ΚΟΠΡΟΔΟΧΕΙΟΝ ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ. Εκδίκησιν άλλην κατ’ αυτής φιλοσοφικωτέραν (και τούτο σημαίνει δικαιοτέραν) να εκδικηθής, δεν έχεις παρά να συνεργής εις το να γεμίζεται από διατριβάς του Κοδρικά… κλπ – κλπ»

    Βεβαίως, ο Κοραής αναφέρεται εις το νεωστί εκδοθέν εν Βιέννα ελληνικόν περιοδικόν «Καλλιόπη» (1819-1821), πληροφορηθείς το αντιδραστικόν του περιεχόμενον. Το «Καλλιόπη» ήτο το έν από τα 3 ελληνικά περιοδικά που εξεδόθησαν προεπαναστατικώς εν Βιέννα, μαζί με τον «Λόγιον Ερμήν» (1811-1821) και ένα άλλο που μού διαφεύγει τώρα…

    Από αυτήν, λοιπόν, την φράσιν της επιστολής του Κοραή προς τον Κοκκινάκην «το κοπροδοχείον της Καλλιόπης» προήλθεν (θα το εξηγήσω αύριον, αν προκληθώ…) η ταύτισις της οπής του αποπάτου με την μούσαν Καλλιόπην, γύρω εις τα 1881 που επρωτοκυκλοφόρησαν τα «Μετά θάνατον ευρεθέντα συγγράμματα και αι επιστολαί του Κοραή». Διευκρινίζω εκ των προτέρων ότι η αρχική σημασία «καλλιόπη» = η οπή του αποπάτου δεν αφορούσε αποκλειστικώς τον Στρατόν, όπως συμβαίνει σήμερον…

    Γέρων Β.

    ΥΓ: Αύριον θα αποκαλύψω πώς προέκυψε (πάλιν από τον Κοραήν) και η λέξις «σφουγγοκωλάριος»…

  253. Γς said

    251:

    Και να υπήρχε λέει κάπου η διαφήμιση του άλλου καφέ. Με την φωνή του Τζων Βεϊνόγλου

    Μπράβο! Αυτός είναι καφές

  254. Βάταλος said

    Δεν ετυπώθη ο σύνδεσμος δια «Ιπποκράτους και των άλλων ιατρών παλαιά λείψανα» (τόμος 2ος, Λειψία 1862), όπου υπάρχει η εκπληκτική συμβουλή του Ιπποκράτους προς την πόρνην

  255. Γς said

    Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον.

    Η φίλη μου η Πόπη (από Καλλιόπη), που την γιαγιά της την λέγανε Καλλιόπη, όπως και την άλλη της γιαγιά…

  256. Γς said

    99:

    «Le Mistral et la Tramontane,
    Sur mon dernier sommeil verseront les échos»

  257. spiral architect 🇰🇵 said

    Δεν ξέρω άμα το’ χετε ξαναδει:
    Loo with a view


    Ανδρικές τουαλέτες στον 49ο όροφο του ουρανοξύστη των κεντρικών της Κόμερτζμπανκ στη Φρανκφούρτη.

    Κατούρα ψηλά και αγνάντευε!
    (κορόιδα)

  258. spiral architect 🇰🇵 said

    Οι τραπεζίτες χέζουν με μεγαλοπρέπεια σε αντίθεση με τους τους κοινωνικούς παρίες:


    (σκηνή από την ταινία του Ντάνι Μπόιλ: Slumdog Millionaire)

  259. BLOG_OTI_NANAI said

    Το παρακάτω είναι από επιστολή του Δελμούζου το 1908. Από την κόκκινη γραμμή και κάτω μιλάει όλο για το σπίτι.
    Το διάβασα αρκετές φορές και με το «Καλλιόπη» μάλλον δεν εννοεί τουαλέτα γιατί δεν ταιριάζει η σύνταξη. Το πιθανότερο, εννοεί ότι κάποια «Καλλιόπη» μάλλον υπηρέτρια, θα πρέπει να έχει την κουζίνα καθαρή.
    Δεν τεκμηριώνει τίποτα, αλλά το αναφέρω διότι σκέφτομαι μήπως υπήρξε εποχή που συχνά οι καθαρίστριες είχαν το όνομα «Καλλιόπη» και έτσι επικράτησε και για τις τουαλέτες όπως π.χ. επικράτησε γενικά το όνομα «Κατίνα» για την οποιαδήποτε κουτσομπόλα:

  260. BLOG_OTI_NANAI said

    259: ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ 750 (1958), σ. 1466

  261. BLOG_OTI_NANAI said

    259: Κοίταξα στις 8 σελίδες των επιστολών και δεν αναφέρει πουθενά αλλού το όνομα Καλλιόπη, ώστε να υποθέσουμε ότι ήταν κάποια συγκεκριμένη φίλη, γνωστή ή μαθήτρια.

  262. spatholouro said

    #252/2

    Βρε όρνιο~ σχ. 173

  263. dryhammer said

    183. (αφορμή)
    Στην πόλη της Χίου, στην περιοχή Καμμένος Πύργος, υπήρχαν τα ερείπια του Πύργου τα οποία πολλοί τα χρησιμοποιούσαν σαν τουαλέτες, μέχρι που ο ιδιοκτήτης των γύρω οικοπέδων εξασφάλισε την κατεδάφισή τους ως εστία μόλυνσης και άρχισε να μοσχοπουλά τα οικόπεδα στην περιοχή που φέρει το όνομά του.
    Εκεί, κάποτε, ένας πάνχοντρος μπακάλης πήγε κάποια στιγμή για το «χοντρό» του. Πάνω στην ανέγκαση, ανοίγει ΄κάποιο γειτονικό παράθυρο και η νοικοκυρά που τον είδε σχεδόν μπροστά της να σφίγγεται του λέει:
    «Μπράβο! Συγχαρητήρια! Τα είδα όλα»
    Κι ο μπακάλης ατάραχος:
    «Ε, αφού τά ‘δες, δώς το(υ)ς χαιρετίσματα. ‘Εχω να τα δω τριάντα χρόνια.»

    Καλημέρα είπαμε;

  264. spiral architect 🇰🇵 said

    Χρόνια πριν στην Αραπιά, οι τουαλέτες είχαν το ντουζάκι δίπλα από τη λεκάνη, είτε σε ξενοδοχεία, είτε στα σπίτια, είτε στις τουαλέτες στα κοντέινερ των εργοταξίων. «Αραβική κουλούρα καθαριότητας», μου’ λεγαν οι παλιοί, που’ χαν κλείσει δεκαετία κειά κάτω. Έλα όμως που, πριν κάμποσο καιρό είδα μια προωθημένη διαφήμιση στο τουίτερ, που οδηγούσε εδώ:

    Πως χρησιμοποιείται ο μπιντες;
    (προσοχή στις οδηγίες) 😀

  265. spiral architect 🇰🇵 said

    κουλούρα –> κουλτούρα 😳

  266. spiral architect 🇰🇵 said

    Καλημέρα Ξεροσφύρη και λοιποί! 🙂

  267. dryhammer said

    264. Ποιός πστ ονόμασε το προϊόν «popovrisaki (c)» ;

  268. BLOG_OTI_NANAI said

    Μεταγενέστερο, 1929, πάλι στρατιωτικό:

  269. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    E μα και συ τώρα…Πώς να το λέγανε δλδ, κωλοφοντάνα?

  270. dryhammer said

    269. Αυτό που λες είναι ο εξελληνισμός του μπιντέ ( άλλως πρωκτικόν αναψυκτήριον , ναι με Ν στο τέλος)

  271. BLOG_OTI_NANAI said

    To «Καλλιόπη» ως κλασικό όνομα υπηρέτριας, σχετικά με την υποψία στο #259:

  272. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    270 Νομίζω ο μπιντές λέγεται πυγονιπτήρ.

  273. BLOG_OTI_NANAI said

    Και δυο ακόμα παραδείγματα όπου οι «Καλλιόπες» έγιναν και διάσημες μέσα από κείμενα και θεατρικά ως υπηρέτριες:

  274. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα και
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όσες και όσους γιορτάζουν σήμερα (Παναγιώτες, Μαρίες, Τούλες, Τάκηδες, Παναγιώτηδες κλπ.) 🙂

    262: Κώστα, …ου γαρ έρχεται μόνον, αλλά αυτόν τον έπιασε νωρίς, καθότι <60 (τυφλώνει κιόλας, έλεγαν παλιά ….) 🙂

  275. BLOG_OTI_NANAI said

    Βρήκα και αυτό που παραπέμπει στο προφανές, να αναλύει ο λαός «Καλή»-«Οπή»:

  276. BLOG_OTI_NANAI said

    Ας βάλω κι ακόμα ένα από βιβλιοκριτική του 1920 που επιβεβαιώνει ότι η «Καλλιόπη» (η τρισύλλαβη) παραπέμπει σε «δουλικό»:

  277. Γιάννης Ιατρού said

    275: BLOG_O_N
    καλό :).
    Ου μεν φόρμιγγος περικαλλέος, ην εχ’ Απόλλων Μουσάων θ’, αι άειδον αμειβόμεναι οπί καλή (Ιλιάδος Α, 603)

    Καλά ο κοινός θνητός που δικαιολογείται να μην ξέρει την οπί (=φωνή), αλλά βλέπεις υπάρχουν και επηρμένοι που κάνουν τους πολύξερους ελληνόψυχους, τάχα μου γνώστες των έργων του Ομήρου, που δεν κατάλαβαν την διαφορά (οπί ≠ οπή), βλ. στο τέλος του #252 …

    Άσε που έχουμε και άλλη ερμηνεία: Οπί θα πάθεις συγκοπή

  278. nikiplos said

    spiral architect, εγώ για 10ετία υπέφερα από αιμορροείδες. Ώσπου ένας δόκτωρ με συμβούλευσε να χρησιμοποιώ μπιντέ και να ξεχάσω για πάντα το χαρτί υγείας. Κλείνω πλέον (βαδίζοντας προς τα 50 μου) 10ετία που έχω αντιγράψει την ανατολική αυτή συνήθεια και χαίρω άκρας υγείας, ενώ έκτοτε δεν έχω ξανασυναντήσει τις αιμορροείδες.

    Μια χαρά το κάνουν οι Άραβες και οι Τούρκοι, κι άσε τους υπόλοιπους στη μιζέρια τους…

  279. sarant said

    262 Ανοιχτές πόρτες παραβιάζει, λέμε!

    259 κ.επ. Μπλογκ, κάτι βρήκες εδωπέρα. Αν και στου Δελμούζου την επιστολή εγώ καταλαβαίνω ότι εννοεί το αποχωρητηριο, η ταύτιση της Καλλιόπης με την υπηρέτρια θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η αρχή της φράσης. Η Καλλιόπη είναι η υπηρέτρια άρα η (στρατιωτική ή πολιτική) υπηρεσία του καθαρίσματος των αποπάτων λέγεται Καλλιόπη άρα ο απόπατος λέγεται Καλλιόπη.

    Μπράβο!

    Πάντως, το 275 δεν έχει οπή = τρύπα.

  280. ΓιώργοςΜ said

    278 Να προσυπογράψω, εγώ είμαι παλαιότερος στη συνήθεια αυτή, από τα είκοσί μου. Θεωρώ αδιανόητο πλέον το χαρτί, γι’ αυτό χάρηκα που είδα το βρυσάκι σε ελληνικό ξενοδοχείο πρόσφατα.

  281. BLOG_OTI_NANAI said

    279: Πολύ ωραία το έγραψες, έτσι έχει λογική.

    Το #275 το έβαλα με την έννοια ότι ο λαός που δεν είναι φιλόλογος, θα σκεφτόταν οπή=τρύπα, αλλά θα ήταν εξεζητημένες τέτοιες αναλύσεις για τον λαό, γιατί θα προϋπέθετε μεγάλη εξοικείωση του λαού με τις Μούσες, δηλ. χαιρετίσματα…

    277: Τώρα το είδα το #252! Καλά, ο μπάρμπας διαρκώς οπές ονειρεύεται!
    Ώστε από την Ιλιάδα ήταν!

  282. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    279β Αυτό το φραστικό σχήμα λέγεται συνεκδοχείο (νυκτός).

  283. sarant said

    282 🙂

  284. BLOG_OTI_NANAI said

    277: Τώρα είδα το λινκ 😀

    H Λίζα η Οπί,
    ωραία ισορροπεί,
    και μεις όλοι πηγαίνουμε
    ντουγρού γι’ ανακοπή!

  285. Γς said

    270, 280:

    Κι ο Κάκτος-Γς μια ζωή χωρίς χαρτί τουαλέτας

  286. Κουνελόγατος said

    Κάτι δε μου πάει καλά στο σχόλιο 91. Στραβομάρα έχω;

  287. spiral architect 🇰🇵 said

    @278: Νίκιπλε, τέτοιες καταστάσεις παλιότερα αντιμετωπιζόντουσαν με εγχείρηση, τώρα πια αναίμακτα με κρυοπηξία με υγρό άζωτο. Έκανα το τελευταίο και ηρέμησα.
    (ό,τι δεν λύεται, κόπτεται)

  288. atheofobos said

    278,280
    Μάλλον ο παλαιότερος όλων στην χρήση αυτού του συστήματος είμαι εγώ! Σε ανακατασκευή μπάνιου το 1983 τοποθέτησα μπαταρία μπάνιου δίπλα στην λεκάνη για ζεστό και κρύο νερό και στην θέση του σπιράλ με τηλέφωνο μπήκε σπιράλ με τον ειδικό ντουσάκι για μπιντέ οπότε έκτοτε δεν ξαναχρησιμοποίησα χαρτί και δεν με ξαναενόχλησαν οι αιμορροΐδες.

  289. ΚΩΣΤΑΣ said

    259 BLOG …

    «Μόνο να φροντίζη η Καλλιόπη να είναι καθαρή»

    Πού φτάσαμε! Να μην μπορούμε να κατανοήσουμε απόλυτα τον μεγάλο παιδαγωγό και μεταρρυθμιστή Αλέξ. Δελμούζο (Α.Δ.) ή να το πω αλλιώς, ο Α.Δ. να μην γράφει με σαφήνεια και ακρίβεια.

    Για μένα η πρόταση αυτή είναι αμφίσημη, έχει δύο αναγνώσεις.
    1. Επειδή πιο πάνω γίνεται λόγος για την κουζίνα, τότε ο Α.Δ. αναφέρεται σε αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι υπήρχε μαγείρισσα – καθαρίστρια που την έλεγαν Καλλιόπη και αυτό ήταν ήδη γνωστό στην αρραβωνιαστικιά του. Εάν ισχύει αυτό, ο Α.Δ. θα έπρεπε να βάλλει κόμμα πίσω από τη λέξη Καλλιόπη και να γράψει: «Μόνο να φροντίζη η Καλλιόπη, να είναι καθαρή».

    2. Αν ο Α.Δ εννοεί την τουαλέτα, τότε θα έπρεπε να βάλλει κόμμα πίσω από τη λέξη φροντίζη και να γράψει: «Μόνο να φροντίζη, η Καλλιόπη να είναι καθαρή».

    Ξαναγυρίζουμε σε παλιά ανάρτηση, τι κάνει ένα κόμμα ή κάπως έτσι.

  290. BLOG_OTI_NANAI said

    289: Έχεις δίκιο, με το κόμμα θα γινόταν πιο ξεκάθαρο.

    Υπάρχει και τρίτη… εξωγήινη εκδοχή:

    Μια που η κουζίνα είναι εκεί και θα περνάει κόσμος, θα πρέπει τουλάχιστον, η μαγείρισσα μας η Καλλιόπη να… κάνει μπάνιο συχνά ώστε να είναι καθαρή και να μην την βλέπει ο κόσμος σε κακά χάλια!

  291. atheofobos said

    287
    https://www.google.gr/url?sa=i&rct=j&q=&esrc=s&source=images&cd=&cad=rja&uact=8&ved=0ahUKEwjq3-Cvt8_XAhWGVxoKHXlQBI4QjRwIBw&url=https%3A%2F%2Fwww.proctologiasenzadolore.it%2Fen-gb%2Fhaemorrhoids&psig=AOvVaw0kdcNNa92X3QVJ5MzE8wz-&ust=1511345543720284
    Υπάρχει και άλλη εξ ίσου απλή μέθοδος
    Με αυτό το απλό εργαλείο που απελευθερώνει ένα ελαστικό δακτύλιο στην βάση της αιμορροΐδας, αυτή νεκρώνεται, αφού δεν αιματούται και ο δακτύλιος πέφτει μετά περίπου 1 εβδομάδα.
    Είναι μέθοδος ανώδυνη, χωρίς νάρκωση που γένεται σε ιατρείο χωρίς να χρειαστεί να πάει κανείς στην Σαντορίνη να τον χειρουργήσει ο Πολάκης!

  292. ΚΩΣΤΑΣ said

    290
    Λίγο τραβηγμένο, αλλά καλό!!! 🙂

  293. BLOG_OTI_NANAI said

    🙂

  294. spatholouro said

    Πλάκα πλάκα, ποτέ σκέτο μόνο χαρτί τουαλέτας! Το πήραν πρέφα και οι ειδικοί:

    http://www.iefimerida.gr/news/373107/oi-epistimones-proeidopoioyn-stamatiste-na-hrisimopoieite-harti-toyaletas

  295. (289) Μα δεν βάζουμε κόμμα στις τελικές προτάσεις που εισάγονται με σκέτο ‘να’! Γερμανικό συνήθειο είναι αυτό, να βάζουμε κόμμα σε όλες τις δευτερεύουσες προτάσεις! (Εβαλα κι εγώ τώρα μόλις, αλλά είναι διαφορετική σύνταξη.)

  296. ΚΩΣΤΑΣ said

    295 Άγγελος

    Μπορεί τυπικά να έχεις δίκιο, σύμφωνα με τους ισχύοντες γραμματολογικούς και συντακτικούς κανόνες. Εμένα με ενδιαφέρει η σαφήνεια και όταν υπάρχει κίνδυνος παρανόησης, προτιμώ να μην τηρώ το τυπικό.
    Ο Δελμούζος δεν ήταν τυχαίος. Έπρεπε, κατά τη γνώμη μου, αυτή τη λεπτομέρεια να την θεσπίσει ο ίδιος.

  297. spatholouro said

    Όπως λέει κι ο Άγγελος, όταν η δευτερεύουσα πρόταση που ακολουθεί είναι αντικείμενο, δεν μπαίνει ποτέ κόμμα.

    Οπότε, όπως το διαβάζω εγώ, «μόνο να φροντίζει η Καλλιόπη να είναι καθαρή η κουζίνα που είναι στη μόστρα ανάμεσα γραφείο και αίθουσα διδασκαλίας»

  298. Γς said

    291:

    Και μπήκα κι εγώ πιτσιρικάς για εγχείρηση στην Κύστη του Κόκκυγος κι ακούω δυο μεγάλους να λένε:

    -Γιατί ήρθες εδώ;

    -Για να εγχειρίσω τις αιμορροΐδες μου.

    -Αντε ρε! Τώρα που βγήκε το φάρμακο;

    -Ποιο φάρμακο;

    -Ο αράπης!

  299. spiridione said

    Κατά τη νεώτερη περίοδο οι όροι που χρησιμοποιούνται για τα αποχωρητήρια είναι αρκετοί. Στη βενετοκρατούμενη Κρήτη συναντάμε τη λέξη «σέκια» ενώ για το βόθρο της αυλής τη λέξη «βόθυνο». Στα νεώτερα χρόνια κυριαρχούν οι λέξεις «αναγκαίς», «ανάγκη» (και στην Κύπρο), «αναγκαίο», όρος που χρησιμοποιήθηκε και σε πωλητήριο ενός σπιτιού το 1811. Ιδιαίτερα συχνή είναι η χρήση του όρου «απόπατος» με μακρά επιβίωση από την αρχαία εποχή, επισημάνθηκε και σε πωλητήριο οικίας του 1812. Επίσης χρησιμοποιούνται οι όροι «σκάμνος» (Μακεδονία), «μιστερίκι ή μιστηρέκι» (κυρίως στη Βέροια), «γκεζίρι ή γκερίζι» (Φλώρινα), «χαλές» που αντιστοιχεί στον τουρκικό και αλβανικό όρο. Ο όρος «χρεία» διατηρήθηκε σε όλες τις περιόδους, χρήση που διαπιστώθηκε σε ένα πωλητήριο του 1770, και χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα σε πολλά χωριά καθώς και η λέξη «πόρευσις» που συναντάται σε προικοπαράδοση του 1770 και σε πωλητήριο του 1770 και 1774. Για το αποχωρητήριο επίσης χρησιμοποιούνται οι όροι «εξέδρα» και οξέδρα» (Ήπειρος), «παρακέλλι», που αρχικά σήμαινε το παρακείμενον κελλίον, παράρτημα οικίας, «παραλόντζι» (Πελοπόννησος) από το λόντζα που σήμαινε δωμάτιο, καλύβα. Συνήθεις είναι οι όροι «αποχωρητήριο» που επιβιώνει από την αρχαία εποχή, «ανακουφιστήριον», «αφοδευτήριον», «ουρητήριον», «βεσπασιανή», «τουαλέττα», «ιδιαίτερο», που όπως και στη γαλλική γλώσσα ο όρος έχει διπλή σημασία και η λέξη «prive» αντιστοιχεί και στο αποχωρητήριο. Δάνειο από τη γαλλική γλώσσα είναι ο όρος «καμπινές», από το γαλλικό «cabinet», που αρχικά σήμαινε το παρακείμενο δωμάτιο. Άλλοι όροι είναι η λέξη «μέρος» που επίσης χρησιμοποιείται και σήμερα δίνοντας μια ουδέτερη αλλά ταυτόχρονα πολύ συγκεκριμένη σημασία καθώς και «WC», «100», «000», «κενέφι» από το ισχυρό απολυμαντικό αλλά και το γνωστό «Καλλιόπη». Ενδιαφέρον έχουν οι όροι που χρησιμοποιήθηκαν και κάποιοι χρησιμοποιούνται ακόμη στο ποντιακό ιδίωμα όπως «αναπαυτό», «ποδαρώνας», «χέστερον», «χαλά», «χεσμοτόπ», «μπόρεσι».

    Από την ενδιαφέρουσα για το θέμα διατριβή της Όλγας Δημητρίου «Αποχωτητήρια και σχετικά θέματα υγιεινής στην ελληνική κατοικία της αρχαίας, βυζαντινής και νεώτερης εποχής» (σελ. 242).
    http://ikee.lib.auth.gr/record/2210/files/gri-2003-096.pdf

  300. spatholouro said

    #299
    Βλ. και σχ. 204

  301. sarant said

    299 Με παραξενεύει το: «κενέφι» από το ισχυρό απολυμαντικό. Αφού η λέξη είναι τουρκικής ετυμολογίας και παλιά.

  302. spiridione said

    300. Ωχ, δεν τόχα δει.

  303. frenarhos said

    Μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι εις μίαν ανάρτησιν διά το χέζειν και τον απόπατον, ουδείς εμνήσθη της εκπληκτικής Σκωραμίδος.

    Πτώση Ενικός Πληθυντικός
    Ονομαστ σκῶρ σκατά
    Γενική σκατός σκατῶν
    Δοτική σκατί σκασί(ν)
    Αιτιατική σκῶρ σκατά
    Κλητική σκῶρ σκατά

    ἀμίς θηλυκό, γενική: ἀμίδος
    το «δοχείο νυκτός», το καθίκι.

  304. sarant said

    303 Eίναι για άλλο άρθρο, μαζί με το σκωρ

  305. Faltsos said

    187
    Τι μου θύμισες… Παμπάλαιο ανέκδοτο που συνήθιζε να λέει χαμένος φίλος πριν από 40; χρόνια.

    Σε εμπορικό κατάστημα ο ιδιοκτήτης δίνει οδηγίες στην νεοπροσληφθείσα υπάλληλο: …. και όταν σου ζητάνε κάτι, ποτέ δεν θα λες «δεν έχουμε», οι πελάτες πρέπει να πιστεύουν ότι έχουμε τα πάντα. Θα λες «είχαμε και τελείωσε». Όπως ίσως ήδη καταλάβατε, όταν πελάτισσα ρώτησε «τουαλέτα έχετε;», η καλή πωλήτρια έξυπνα απάντησε «είχαμε και τελείωσε»

    Ακόμη και τώρα όταν αναφερόμαστε στον φίλο που έλεγε την ιστορία τον θυμόμαστε με το όνομα ο «είχαμε και τελείωσε»

  306. Πέπε said

    @289, 296 κλπ.:

    Πρώτον, είτε με κόμμα πριν την Καλλιόπη είτε μετά, θα ήταν λάθος. Και δεν είναι λάθος απλώς επειδή παρέλειψε ο Δελμούζος να το θεσπίσει ως σωστό, αλλά γιατί θα αντέφασκε προς τους γενικούς κανόνες για το πότε βάζουμε κόμμα.

    Δεύτερον, δεν υπάρχει καμία αμφισημία που να επιτρέπει να το γράψουμε λάθος για να είναι σαφέστερο: σαφέστατο είναι. Η Καλλιόπη φροντίζει για την καθαριότητα της κουζίνας. Έχει προαναφερθεί η κουζίνα, και τώρα παραλείπεται. Η αντίθετη περίπτωση θα ήταν να φρόντιζε κάποιος για την καθαριότητα της Καλλιόπης, αλλά ποιος θα ήταν αυτός; Το κείμενο το βλέπουμε ολόκληρο και πουθενά δεν έχει αναφερθεί κανένα πρόσωπο που τώρα να μπορεί να παραλειφθεί και να εννοείται.

  307. Πέπε said

    > > Στη βενετοκρατούμενη Κρήτη συναντάμε τη λέξη «σέκια» ενώ για το βόθρο της αυλής τη λέξη «βόθυνο».

    Για δες κάτι ενδιαφέρον!

    Βοθύνοι είναι ένα χωριό στην Κάλυμνο. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ από πού να προέρχεται το όνομα, ούτε έχω διαβάσει σχετική πληροφορία. Θα μπορούσε να σημαίνει «βόθροι», αλλά η λέξη να έχει ξεχαστεί και να μην είναι πλέον κακέμφατη αφού είναι ακατανόητη.

    Θα μου πεις, Βόθρους θα το λέγανε το χωριό τους;

    Ναι αμέ! Και στη Νάξο είχαν χωριό Βόθρους, οι οποίοι όμως, με το να παραμένουν εσαεί κατανοητοί, κρίθηκε σκόπιμο να μετονομαστούν σε Κόρωνο, κι εκεί προέκυψαν διάφορα ευτράπελα που έχω ξανααναφέρει (γιατί το παραδίπλα χωριό, η Κωμιακή, επίσης μετονομάστηκε σε Κορωνίδα, και της μεν Κορώνου οι κάτοικοι λέγονται Κορωνιδιάτες, της δε Κορωνίδας …Κωμιακίτες.)

  308. Κουτρούφι said

    #307. Βοθριάτικος: https://www.youtube.com/watch?v=tv5euT-Q5R4

  309. «τυφλὸς τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται.» (Ματθ. ιε’,14)

  310. ΚΩΣΤΑΣ said

    306
    Σίγουρα, ο Α.Δ. θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει άλλη έκφραση για να είναι πιο σαφής.

    Οι κανόνες, με την εξέλιξη της γλώσσας μας, αναπροσαρμόζονται ή αλλάζουν. Σήμερα δεν τονίζονται οι μονοσύλλαβες λέξεις, εκτός αν …
    πχ: ο καθηγητής μού είπε – ο καθηγητής μου είπε > τονισμένο – άτονο μου για να ξεχωρίσει αν είναι προσωπική ή κτητική αντωνυμία.

    Πάμε στην Καλλιόπη. Υποθέσαμε ότι ενδεχομένως ο Α.Δ. με τη λέξη αυτή να εννοούσε την τουαλέτα. Σε αυτή την περίπτωση χρειαζόταν το κόμμα.

    Προαναφέρθηκε η κουζίνα αλλά όχι η Καλλιόπη. Από τα συμφραζόμενα βγαίνει ότι για πρώτη φορά ενημερώνεται η αρραβωνιαστικιά του για το νέο κτίριο και τα προβλήματά του. Άρα δεν ξέρει και ποια είναι η Καλλιόπη. Σε αυτή την περίπτωση θα ήταν σκοπιμότερο ο Α.Δ. να χρησιμοποιήσει τη λέξη καθαρίστρια, … η κουζίνα… Μόνο να φροντίζη η καθαρίστρια να είναι καθαρή. Το ότι μέχρι τότε έχουμε απουσία της Καλλιόπης μας οδήγησε στην υπόθεση Καλλιόπη= τουαλέτα.

    Μια άποψη λέω, δεν διεκδικώ και το αλάθητο.

  311. ΖΑΝ ΑΝΔΡΕΟΥ said

    218. Οι αρχαίοι Έλληνες και Φοίνικες χρησιμοποιούσαν επίσης την αμμωνία από (παλιά) ούρα κατα την διαδικασία παραγωγής της πορφύρας. Δεν ξέρω αν οι Ρωμαίοι παρήγαν πορφύρα ή αν εισήγαν τα βαμμένα υφάσματα από τρίτους λαούς.

  312. sarant said

    311 Γενικά στη βυρσοδεψία

  313. Πέπε said

    @310:
    If it ain’t broke, don’t fix it.

    Ο Δελμούζος γράφει βιαστικά για να προλάβει το ταχυδρομείο, και φυσικά χωρίς επεξεργαστή κειμένου, στο χέρι. Αλλά ήταν προφανώς ασκημένος στη γλώσσα και αυτά που γράφει είναι ολόπλευρα σαφή:

    Πρώτον, συντακτικά, το σκεπτικό του #306 δείχνει ξεκάθαρα ότι μόνο η κουζίνα μπορεί να είναι υποκείμενο του «είναι [καθαρή]», άρα η Καλλιόπη δεν μπορεί παρά να είναι υποκείμενο του «φροντίζει».

    Δεύτερον, νοηματικά, το πρόβλημα που «θα οικονομηθεί» ήταν ότι η κουζίνα είναι σε μέρος περαστικό. Άρα η λύση είναι να παραμένει τουλάχιστον καθαρή. Ποια; Προφανώς η κουζίνα, όχι η τουαλέτα.

    Τρίτον, από πουθενά δεν προκύπτει ότι καινούργιο κτίριο σημαίνει και καινούργιο (άγνωστο στην αρραβωνιαστικιά) προσωπικό, ούτε καν ότι η Καλλιόπη ήταν προσωπικό. Μπορεί να ήταν η αδερφή του, η σπιτονοικοκυρά, οποιαδήποτε. Δε μας το λέει, άρα λογικά η αρραβωνιαστικιά του την ξέρει και οι συστάσεις περιττεύουν.

    Συγγνώμη που μακρηγορώ και επανέρχομαι. Το θεωρώ ελάχιστης σημασίας ποιος θα καθάριζε τι σ’ εκείνο το σπίτι, και αμφιβάλλω ακόμη και αν η πλήρης κατανόηση της επιστολής θα μας φωτίσει για την ιστορία της λέξης καλλιόπη=τουαλέτα. Ο λόγος που επιμένω είναι γιατί δε συμφωνώ να προτείνονται απερίσκεπτα αλλαγές των κανόνων. Ίσως μ’ ένα άλλο παράδειγμα να δεχόμουν ότι πραγματικά οι κανόνες στίξης επιτρέπουν ασάφειες που με μια τροποποίηση θα τις έλυναν, αλλά εδώ η γραφή είναι σαφέστατη, χρειάζεται μόνο να την εμπιστευτούμε ως αναγνώστες.

  314. Γιάννης Ιατρού said

    303: Frenarhos

    Διατί μας αποκρύπτεις τα γνήσια αρχαία ελληνικά μοντέλα και μας κοτσάρεις αυτά τα κινέζικα;
    π.χ. αυτό (made in greek Agora / Athens) 🙂

    και εδώ το σχετικό διαφημιστικό

  315. Peter Maxwell said

    252. Eξηγησε. Σε προκαλω. Παντως ισως και να εχεις δικιο. Η φραση «κοπροδοχειον της Καλλιοπης», μετα το 1881 οποτε και δημιοσιευτηκαν καταλοιπα του Κοραη, ισως εκανε εντυπωση και εγινε γνωστη μεσω του τυπου. Δεν ξερω περι τα τελη του 19ου αιωνα με ποιον τροπο εχεζαν οι λαϊκες μαζες αλλα υποψιαζομαι οτι ηταν «κοπροδοχεια» δηλ. απλοι κουβαδες που μετα τους αδειαζαν. Το ιδιο πρεπει να συνεβαινε και στον στρατο, ενας χωρος οπου χρησιμοποιουνταν πολυ η καθαρεουσα. Το »κοπροδοχειον» πρεπει να ηταν ο επισημος ορος για τον κουβα στον οποιο κατεληγε το πρoϊον της σκατοπαραγωγης. Ισως καποιοι στρατιωτες ειχαν ακουσει για αυτο που εγραψε ο Κοραης και βαφτισαν αστειευομενοι ‘Καλλιοπη» το κοπροδοχειον.

    279. Φαινεται λογικο. Ομως υπηρχε πραγματι τετοια υπηρεσια στον στρατο κατα την εποχη οπου η ταυτιση υπηρετριας=Καλλιοπης ηταν διαδεδομενη; Μου φαινεται τραβηγμενο οτι αυτη η ταυτιση της συγκεκριμενης μουσας με το υπηρετικο προσωπικο ηταν διαδεδομενη στα λαϊκα στρωματα, τα οποια αλλωστε δεν διεθεταν τετοιο προσωπικο. Τασσομαι υπερ της ερμηνειας του γραφικου μεν αλλα οξυδερκεστατου Βαταλου. Ας μην ξεχναμε οτι εχει διορθωσει και δικες σου παπατες, οπως εκεινη που εκανες δεχομενος την διαδομενη παρετυμολογικη σχεση μεταξυ του χασισιου και ασασινου.

  316. Γιάννης Ιατρού said

    315 (τέλος): Αναμνήσεις !!!

  317. BLOG_OTI_NANAI said

    315: η γνώμη μου είναι ότι αν οι φαντάροι από τα λαϊκά στρώματα μπορούσαν να γνωρίζουν σε τέτοια έκταση τον Κοραή, τότε ακόμα περισσότερο θα γνώριζαν τα θεατρικά έργα με το στερεότυπο της «Καλλιόπης». Πολύ πιο εύκολα θα μπορούσε ένα θεατρικό έργο να περάσει στον λαό το στερεότυπο της «Καλλιόπης» από τον Κοραή. Επίσης, υπηρέτριες δεν είχαν μόνο οι πολύ πλούσιοι αλλά και τα μεσαία στρώματα και ο λαός που συναναστρεφόταν με τις λαϊκές υπηρέτριες γνώριζε πολύ καλά τα στερεότυπα όσων είχαν υπηρέτριες. Άλλωστε, και το «Κατίνα» υβριστικό για την κουτσομπόλα της φτωχογειτονιάς ήταν, κι όμως το υιοθέτησε ο λαός. Πέρα από το γεγονός ότι και στον στρατό δεν είναι ανάγκη να ξεκίνησε το «Καλλιόπη» από τους φαντάρους, αλλά από τους αξιωματικούς τους που μπορούσαν να έχουν υπηρέτριες και έστελναν τους φαντάρους στην «Καλλιόπη» διαδίδοντας το στερεότυπο.

    ΥΓ
    Επέτρεψε μου να προσθέσω για τον Βάταλο ότι ένα ξεχαρβαλωμένο ρολόι, δύο φορές την ημέρα δείχνει την σωστή ώρα, όμως αυτό δεν συμβαίνει επειδή λειτουργεί σωστά. Έτσι και ο Βάταλος, στις εκατοντάδες ηλιθιότητες που γράφει, μπορεί να πετύχει κάτι σωστό. Αντιστρόφως, κάποιος όπως ο Νίκος που έχει αναρτήσει χιλιάδες σωστά άρθρα, μπορεί να αστοχήσει κάποιες φορές διότι οι πιθανότητες είναι αυξημένες από τη στιγμή που επεξεργάστηκε χιλιάδες θέματα.

  318. Για να επανέλθω στο θέμα του σφουγγοκωλάριου, ας σημειωθεί ότι απ’ ό,τι καταλαβαίνω το θέμα ίσως το έλυσε όπως συνηθίζει ο Spiridione στο #49, αν και δεν μας έδωσε ημερομηνία. Σουρής λοιπόν, καθόλου απίθανο — καθόλου απίθανο βέβαια να πήρε μια έκφραση του συρμού που δεν μαρτυρείται σε άλλο γραπτό κείμενο.

    Όσον αφορά την διαβόητη Καλλιόπη, εγώ θα σκεφτόμουν ένα συνδυασμό του «τυπικού ονόματος υπηρέτριας» και των «τυπικών σχέσεων φανταρίας και υπηρετικού προσωπικού», οπότε το «πάω στην Καλλιόπη» θα ήταν αρχικά ομόλογο του «πάω στο δήμαρχο» κλπ. Κάπου σε ένα σχόλιο θυμάμαι και μια πρώιμη αναφορά στον φαντάρο που «παντρεύτηκε την Καλλιόπη» (κάνει μόνιμα την αγγαρεία), κάτι που μάλλον ενισχύει την υπόθεσή μου.

  319. sarant said

    315-316 Εγώ δεν θυμάμαι σε ποιο περιστατικό αναφέρεται, αλλά σε κάποιους έχει εντυπωθεί ανεξίτηλα. Ο Βάταλος εχει κάνει καλές διορθώσεις, αλλά αυτη δεν είναι τέτοια περίπτωση.

    Με ανάγκασε ο Maxwell να ψάξω και να βρω το σχετικό άρθρο, προπέρσινο, όπου ο Βάταλος αναφέρει τη γνώμη ενός μελετητή ο οποίος υποστηρίζει ότι οι ασασίνοι δεν προέρχονται από το χασίς (ετυμολογικά).

    Όμως αυτό είναι μια άποψη μόνο, που δεν τη δέχονται τα έγκυρα λεξικά. Ας δούμε τον Θησαυρό της Γαλλικής Γλώσσας (atilf) στο λήμμα assassin:

    Empr. à l’ital. assassino, assessino (LOK., § 839; KOHLM., p. 29; TRACC., p. 106; SAR., p. 58; SAIN. Lang. Rab., p. 145; BRUNOT, t. 6, p. 1104; WIND, pp. 54-55) attesté en ce sens dep. le début du XVIe s. (DANTE, Enfer [apr. 1300-ca 1313] 19-50 ds BATT.), cf. BUTI [1324-1406], Commento sopra la Divina Commedia, 499 [Enfer, 19-50], ibid. : Assassino è colui che uccide altrui per dinari. L’ital. assassino, assessino est empr. à l’ar. « Cannabis indica » par l’intermédiaire d’un plur. ar. non attesté * (sing. « fumeur de haschich », DEVOTO), nom donné par leurs ennemis aux Ismaëliens de Syrie, coupables de multiples assassinats à l’égard des Chrétiens et des Musulmans. À cet ar. a été empr. un premier sens de l’ital. « membre d’une secte de fanatiques musulmans de l’Asie occidentale, qui, au temps des croisades, tuaient souvent des chefs chrétiens » attesté dep. le XIIIe s. (GUIDO DELLE COLONNE [début XIIIe-1290], La poesia lirica del Duecento, 163 et 166, ibid.), le corresp. fr., de même sens, est attesté dep. 1195 (harsasis AMBROISE, Guerre sainte, éd. G. Paris, 8795 ds T.-L. : ome al Harsasis) jusqu’à 1309, GDF. En ital. les formes du type assas(s)ino sont le résultat d’une assimilation progressive.

    Οπότε, αγαπητέ Peter Maxwell, πάει πολύ να χαρακτηρίζεις πατάτα κάτι που είναι η κοινώς αποδεκτή άποψη.

    Και επειδή άδικα με έκανες να χάσω τόσο χρόνο και επειδή με πρόσβαλε αυτό που έγραψες για «πατάτα», θα σε παρακαλέσω να ζητήσεις στο επόμενο σχόλιό σου απερίφραστα συγγνώμη, αλλιώς δεν θα υπάρξει μεθεπόμενο σχόλιο.

  320. sarant said

    318 Κάπως έτσι με την Καλλιόπη, αξίζει να βάλω ανακεφαλαιωτικό άρθρο για να μη σέρνεται η θεωρία με τα αγάλματα.

    Ως προς τους σφουγγοκωλάριους, φοβάμαι ότι ο Σουρής απλώς χρησιμοποιεί καθιερωμένη έκφραση

  321. Γιάννης Ιατρού said

    Με αφορμή την πρόκληση στο κοινό αίσθημα και νου που έγινε στο τέλος του #315, θα προβώ εις ωρισμένας αποκαλυπτικάς άμα τε και καταλυτικάς επισημάνσεις επί της σχετικής παρατηρήσεως:

    Και στη τηλεοπτική σειρά «Τα Ημερολόγια ενός Βρικόλακα» (The Vampire Diaries) υπάρχει ένας χαρακτήρας με το χρηστώνυμο του σχολιαστή. Εμφανίζεται στο έβδομο επεισόδιο της 8ης περιόδου, με τον τίτλο The Next Time I Hurt Somebody, It Could Be You.

    Καταλήγοντας θα έλεγα πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. Γεμίσαμε βρι-κόλακες 🙂

  322. Λ said

    Ο Τολστόι απαιτούσε απο τους φιλοξενούμενους του να αδειάζουν μόνοι το καθηκάκι τους κάθε πρωί. Ηταν για εκεινο θεμα αρχής

  323. 322,
    …να αδειάζουν κάθε πρωί
    το πρωσίκι τους,
    ως καθήκει.

    (Θέμα αρχής της ημέρας!)

  324. spiridione said

    318. 1912 είναι του Σουρή, πρέπει να υπάρχουν και παλιότερα. Συμφωνώ με τον Νικοκύρη (320), δεν ξέρουμε βέβαια πότε καθιερώθηκε.

  325. sarant said

    324 Και ακόμα δεν αξιώθηκα να δω τον Κοραή

  326. Πέπε said

    @319 τέλος:

    Δε θα με χάλαγε να γενικευόταν αυτή η πρακτική. Ξέρω μερικούς που έχουν πει χειρότερα από το «πατάτα», εξίσου ή περισσότερο άδικα, και πολύ-πολύ συχνότερα.

  327. Peter Maxwell said

    317 θα δεχομουν ολα οσα λες και θα ειχα πειστει αν η λεξη Καλλιοπη διατηρουσε τη σημασια ‘χεστρα’ και εκτος στρατου. Ομως δεν χρησιμοποιειται ουτε με την εννοια της υπηρετριας. Για να μην περασε σημαινει οτι δεν διαδοθηκε αρκετα στις λαϊκες μαζες οι οποιες αλλωστε εκεινη την εποχη δεν πολυσυχναζαν στα θεατρα. Το θεατρο το εξηγαγε η αστικη κουλτουρα τοτε στην Ελλαδα και προοριζονταν για τα ανωτερα στρωματα. Η Καλλιοπη μαλλον προηλθε απο αστεϊσμους πανω στο ‘κοπροδοχειον’ του Κοραη τον οποιον δεν χρειαζεται καθολου να γνωριζαν οι φανταροι. Το μονο που χρειαζονταν ηταν μια απλη σπιθα. Καποιος φανταρος διεδωσε το ‘κοπροδοχειον της Καλλιοπης’ του Κοραη και ετσι κολλησε απο φανταρο σε φανταρο. Και ολοκληρο το συμπαν καπως ετσι προηλθε συμφωνα με το μπινγκ μπανγκ. Το απειροελαχιστο επεκταθηκε απιστευτα. Βεβαια μπορει οντως να εχεις δικιο. Μπορει η λεξη αρχικα, μεσω της σημασιας ‘υπηρετρια’ να σημαινε αυτον που κανει πασης φυσεως αγγαριες στον στρατο και αργοτερα (οταν ο στρατος πλεον διεθετε υποδομες υγιεινης) να συρρικνωθηκε στο ξεπαστρεμα του βεσε μεχρι που κατεληξε να σημαινει τον ιδιο τον βεσε. Ομως την θεωρω λιγοτερο πιθανη εκδοχη επειδη απαιτει πολλες αλλαγες μεσα σε λιγο χρονο και επειδη η Καλλιοπη δεν χρησιμοποιεται με καμια αλλη σημασια εντος στρατου. Αν η σημασια αλλαξε τοτε σιγουρα καποιοι παλιοι στον στρατο θα θυμουνται και καποια αλλη. Θα μπορουσατε να ρωτησετε πατεραδες και παππουδες αν η λεξη σημαινε ποτε τον ‘αγγαριομαχο’ η το ‘χωσιμο’ ανεξαρτητα του καθαρισμου των χωρων υγιεινης. Παντως αν η σημασια προηλθε απο την ‘υπηρετρια’ τοτε το αποκλειω να μην υπηρχαν και ενδιαμεσες χρησεις του ορου.

    319 Και εγκυρα λεξικα κανουν λαθη και γι αυτο συχνα ευθυνεται η ελλειψη γνωσης σημαντικων για το υπο διερευνηση γλωσσικο αντικειμενο ξενων γλωσσων, συγχρονων και παλαιων. Πολλα εγκυρα ετυμολογικα λεξικα της Αγγλικης π.χ. επιμενουν να δινουν για τη λεξη boy αγνωστη προελευση η διαφορες ευφανταστες εικασιες ενω ειναι προφανες οτι προερχεται απο μια γειτονικη τευτονικη γλωσσα, ισως απο καποια πηγη της Παλαιας Νορς (βλ. πεπαλαιομενο και τοπικο σουηδικο pojk ‘γιος’) και που δανεισαν Σκανδιναβοι στην Βορεια Ευρωπη. Λεξεις καποιων παλαιων δυτικοτευτονικων γλωσσων που παραδιδονται για πρωτη φορα περιπου την ιδια εποχη με ακριβως αναλογη σημασια (boi, boef, boeve) δειχνουν παντως οτι αποκλειεται να προερχεται απο το παλαιογαλλικο embuie ‘δεσμιος’ οπως εχει υποστηριχτει.

    Στην περιπτωση του Ασασινου η παρετυμολογια οφειλεται σε ελλειψη ικανης γνωσης της Αραβικης και των πηγων. Οπως εδειξε ενας αραβομαθης με γνωση των κειμενων της εποχης απο πρωτο χερι (αρα η γνωμη του πλειοδοτει στην τηρηση επιστημονικων κρητηριων) η λεξη προερχεται απο την αραβικη ασασιγιουν οπως αποκαλουσε τους ακολουθους του ο αρχηγος της σεχτας. Οι σεχτες και οι θρησκειες δινουν παντα οι ιδιες τα ονοματα στους εαυτους τους. Η συνδεση με το χασις οφειλεται σε ηχητικη ομοιοτητα που εδωσε τροφη σε ενα υβριστικο λογοπαιγνιο για να υβρισουν οι αντιπαλοι της σεχτας τα αιρετικα θρησκευτικα πιστευω της ως ανοησιες δηλ. πραγματα που για να τα λες ‘εχεις πιει κατι’. Κατ’ επεκτασιν ονομαστηκαν υβριστικα οι ακολουθοι της σεχτας ‘μπαφιαρηδες’. Νυξεις σε αυτην την κατευθυνση ειχες κανει και ο ιδιος να θυμησω.

    Οπως εδειξε ο Βαταλος οι Ευρωπαιοι στους οποιους οφειλεται η σημασια ‘treacherous killer’ γραφουν μονο για ενα ‘φαρμακο’ που τους εδινε δυνατοτητες, δηλαδη παρομοιες ιστοριες για αγριους σαν αυτες που θρυλουνταν για τους Berserkers. Αν η αρχη της λεξης ηταν το χασις, τοτε οι Ευρωπαιοι θα εγραφαν απλουστατα και ξεκαθαρα για χασις και οχι για ‘potion’ δηλ. ουσιαστικα για μαγικες δυναμεις. O Βαταλος παρεθεσε στοιχεια που αποδεικνυουν περαν πασης αμφιβολιας οτι η παρετυμολογια ειναι συγχρονη και οφειλεται κατα πρωτον λογο σε παρετυμολογιες της συγχρονης επιστημης τον 20ο αιωνα και κατα δευτερον σε διαφορες παραφιλολογιες και τερατολογιες που γραφτηκαν στην Αμερικη για πολιτικους σκοπους κατα την εποχη που απογορευτηκε η ουσια και επειτα γνωρισαν διαδοση στις μαζες, ενισχυοντας το σφαλμα της παλαιοτερης ερευνας. Το να λες οτι εγκυρα λεξικα λενε το γνωστο αφηγημα και αρα εχουν δικιο συνιστα argument from authority.

    Θες σοβαρα να ζητησω συγγνωμη επειδη σε εκανα να ψαξεις στην ιδια σου την σελιδα και να αντιγραψεις ενα λημμα; Τετοιες ασκησεις ισχυος ας τις κανεις στους σφουγγοκολαριους σου (για να μεινουμε και στο θεμα) και οχι σε μενα. Εγω υβριστικος απεναντι σου δεν υπηρξα. Ισα ισα εχω πει παρα πολυ καλα λογια την ποιοτητα αυτου του ιστιολογιου, τα οποια ομως τα αφησες ασχολιαστα γιατι προφανως δεν σε αγγιξαν. Απεναντιας ομως φαινεται οτι σε πετυχε για τα καλα μια… πατατα. Φατη λοιπον και μπον απετιτ οπως λετε και στις Βρυξελλες. Εγω θα συνεχισω να αντλω οφελη απο αυτο το πολυ ομορφο ιστιολογιο (σε ευθεια αντιθεση με την κακασχημη φατσα του συγγραφεα του) και ας μην μου επιτρεπεται να γραφω. Εξαλλου αγαπητε, εγω το διαβαζα πολυ πριν παρεμβω με δικα μου σχολια. Και επειδη οταν κλεινει ενας κυκλος παντα λεγονται και καποιες αληθειες που πριν δεν μπορουσαν να ειπωθουν, θα πω οτι πολλα ατομα εδω μεσα δεν λεξιλογουν αλλα κυριως μαλακιζονται. Το να το παιζεις σκληρος ενω εδω μεσα ουσιαστικα, πιστος στις παραδοσεις του τοπου σου, το εχεις ηδη αφησει να γινει ενα ρωμεϊικο καφενειο (πολυ χειροτερο απο American bar), απλως σε ξεφτιλιζει. Τα ευλογα αποθημενα που ισως σου εχει αφησει το διπλο γεγονος οτι εισαι ενας απλος υπαλληλακος των Βρυξελλων (της ιδιας ακριβως εξουσιας που φερεται στον τοπο σου σαν αποικια!) και οτι εισαι αντικειμενικα πολυ ασχημος εμφανισιακα, δεν θα σε αφησω να τα υπεραναπληρωσεις με βλακωδεις ασκησεις ισχυος πανω μου. Μονον αν ειχες παρεμβει υπερ μου την προηγουμενη φορα η αν ειχες εστω τηρησει ουδετερη σταση και οχι αρνητικη εναντιον μου θα το αφηνα να πεσει, παριστανοντας τον ταπεινωμενο. Τωρα, οπως λενε και στους ρωμεϊκους στρατωνες, πεσε και παιρνε! Και μολις παρεις 20 περνα να κανεις και την καλλιοπη…

  328. sarant said

    Κάτι μου θυμίζει αυτό το ύφος αλλά δυστυχώς δεν θα έχω ευκαιρια να διαβάσω πολλα άλλα δείγματα γραφής. Νομίζω οτι σου απέδειξα ότι δεν νομιμοποιείσαι να αποκαλείς πατάτα κάτι που δεχονται όλα τα έγκυρα λεξικά και επειδή με πρόσβαλες εντελώς απρόκλητα και δεν ζήτησες τη συγγνωμη που απαίτησα, δεν θα ξαναγράψεις εδώ -με αυτό το χρηστώνυμο τουλάχιστον.

  329. Γιάννης Ιατρού said

    …τελειωμένοι αναπτήρες…

  330. BLOG_OTI_NANAI said

    324: Για τι πράγμα μιλάτε; Αφήστε να ψάξει και κανένας άλλος, μοναχοφάηδες…

    ΥΓ
    Ελπίζω μετά τα προσφάτως λεχθέντα, να μην μπαίνουν ιδέες να γράφουν εδώ μόνο οι όμορφοι… Άμα κάναν όλα τα ιστολόγια έτσι, εμείς οι υπόλοιποι θα είμασταν μόνο για το τσίρκο 🙂

  331. Γς said

    327:

    >Φατη λοιπον και μπον απετιτ

  332. spatholouro said

    Να αποχαιρετήσω κι εγώ τον ομορφάντρα με την ατόνιστη λογόρροια

    «Άντε στο καλό κι ο νους σου νάναι δω» έλεγε η γιαγιά μου

  333. sarant said

    330 Μιλάμε για τη λέξη «σφουγγοκωλαριος» (ή σφογγοκωλάριος) και πόσο παλιά είναι.

    Ε, τώρα που έφυγε ο ωραίος Μπρούμελ ας μεινουν οι ασχημάντρες.

  334. ΣΠ said

    327 …δεν λεξιλογουν αλλα κυριως μαλακιζονται.

    Και αυτοκριτική ο Καζανόβας.

  335. Γιάννης Ιατρού said

    333: Τι; Μόνο Μπρούμελ;;; ΑΔΩΝΙΣ 🙂

  336. ΣΠ said

    335
    Ποιοι είναι οι Θόδωρος και Γιώργος;

  337. BLOG_OTI_NANAI said

    Στην αρχική του μορφή πρέπει να ήταν «Σφιγκοκολάριος» (μάλλον: σφιχτά κολάρα). Το παλαιότερο που βρήκα είναι του 1897 και μοιάζει γενικά αυτή η λέξη να είναι αποκλειστικότητα του «Ρωμηού». Αργότερα μετατρέπεται σε Σφουγγ(κ)οκο(ω)λάριος:

  338. BLOG_OTI_NANAI said

    «Κυσόμακτρον» έχει ο Δημητράκος το χαρτί υγείας…

  339. sarant said

    337 Θα μπορούσε πάντως αυτό να είναι λογοπαίγνιο του Σουρή

  340. BLOG_OTI_NANAI said

    339: Κοίταξα όσο πιο προσεκτικά ανάμεσα στα δικά μου ευρήματα που είναι όλα από τον Ρωμηό.

    Στα έτη από 1897 έως και 1900, βρήκα αναφορές μόνο σε «Σφιγκοκολάριους«.

    Ενώ, από το 1902 και εξής, σε όλα τα έτη, βρήκα αναφορές μόνο σε «Σφουγκοκο(ω)λάριους«.

    (στο έτος 1901 δεν βρήκα αναφορές)

    Η αλλαγή δηλαδή μοιάζει να έχει χρονολογική εξέλιξη, σαν ο Ρωμηός να άλλαξε την λέξη κάπου ανάμεσα στα 1900 και 1902.
    Αλλά βεβαίως μπορεί να υπάρχει σε κάποιο άλλο έντυπο που δεν βρήκα. Διαπιστώνω πάντως ότι μάλλον θεωρούνταν κάπως βαριά λέξη, δεν την χρησιμοποιούσαν πολύ στα έντυπα.

  341. sarant said

    Ναι, αυτό είναι το κακό με τις βαριές λέξεις. Θα το έχω στο νου μου πάντως, σε ευχαριστώ!

  342. sarant said

    Προς αποκλεισμένο σχολιαστή «Peter Maxwell»:

    Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Το ζήτημα δεν είναι αν είναι σωστή η ετυμολογία που δίνουν τα ετυμολογικά λεξικά. Μπορει να είναι σωστή, μπορεί να είναι και λάθος -κι αν πιστεύεις ότι είναι λάθος φέρνεις τα επιχειρήματά σου. Δεν είναι ευαγγέλια τα λεξικά. Ωστόσο, είναι ανεπίτρεπτο να χαρακτηρίζεις «πατάτα» την άποψη που δέχονται ομόφωνα όλα τα λεξικά. Σου ζητήθηκε να ανακαλέσεις και να ζητήσεις συγγνώμη, δεν το έκανες, δεν υπάρχει λόγος να στέλνεις μηνύματα και να εκτίθεσαι χειρότερα.

  343. Γς said

    331:

    >Φατη λοιπον και μπον απετιτ οπως λετε και στις Βρυξελλες.

    Εβαλα, [Σχ 327] πως το λένε και στις Βρυξελλες.

    Περί ορέξεως όμως;

    Μπορεί να γίνει και Bon Appetite

    Λάθος; Οχι βεβαια,

    Είναι For Adults, Τονωτικό όρεξης με βασιλικό πολτό.

    Ε, πως να το πει καθαρά ότι ειναι σιρόπι για άτομα μιας κάποιας ηλικίας, που θέλουν να τα βγάλουν πέρα, με καμιά μικρούλα [petite]

  344. …Bon Appetite
    …για άτομα μιας κάποιας ηλικίας, …
    με καμιά μικρούλα [petite]…

    …που απαιτεί!

  345. sarant said

    Απαιτείται appetite, καλό

  346. Γιάννης Ιατρού said

    344: Αστείρευτη πηγή αετυμολογίας 🙂

  347. ΣΠ said


  348. ΣΠ said

  349. Triant said

    @345
    απαιτείται appetite pour la petite (?)

  350. Σκίτσο του Δημήτρη Χαντζόπουλου (26.11.17)

  351. Κοκκαλοφλύφτης από τον Παλαμά 1912
    Σκύλος κοκκαλογλείφτης φέρνει γύρα
    κρακ! τακ! της γειτονιάς τους τενεκέδες.
    Ο ποσαπαίρνης με το θεσιθήρα

    για την πατρίς καυγά στους καφενέδες.
    Οι γάτοι λυγεροί στα κεραμίδια
    ταιριάζουν ερωτόπαθους γιαρέδες.

    Φαγοπότι, ξαπλωταριό, τα ίδια.
    Τα θέατρα, τις ταβέρνες, τα πορνεία,
    φάμπρικες, μπάνκες, σπίτια, αποκαΐδια,

    τ’ ανταμώνει αττικότατη αρμονία.
    Και κοιμισμένη στα όνειρά της βλέπει
    μουρλή γλωσσοκοπάνα Πολιτεία

    τον Περικλή. Μα ο Χασεκής τής πρέπει.

    Σατιρικά γυμνάσματα, Δεύτερη σειρά, 4. 1912. Άπαντα, Ε΄. Μπίρης-Γκοβόστης, [1964]. 254.

  352. Σκύλος κοκκαλογλείφτης

  353. ΚΩΣΤΑΣ said

    Αφήνω αυτό εδώ, εφ. Μακεδονία 1931 -> καλλιόπη

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=16046&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASSASJASTASTASRASXASYASNASa&C

  354. Μαρία said

    353
    Η σελίδα δεν εμφανίζεται. Δώσε ακριβή ημερομηνία, για να την ψάξουμε.
    Και τη μέρα της γιορτής σου ασχολείσαι με χέστρες; Χρόνια πολλά.

  355. ΚΩΣΤΑΣ said

    Ευχαριστώ Μαρία, νά ‘σαι καλά! Από φυλακής μέχρι νυκτός…. ισχύει η γιορτή μου 🙂

    ξαναβάζω το λινκ

    http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin_ftr.asp?c=124&pageid=16046&id=-1&s=0&STEMTYPE=0&STEM_WORD_PHONETIC_IDS=ASSASJASTASTASRASXASYASNASa&CropPDF=0

  356. Μαρία said

    355
    Ωραία κι η Απάνω Σαλονίκη.

    Στο ψαχτήρι της Μακεδονίας για όλο το 1931 βγαίνει και μια Καλλιόπη, ονομασία χαρτοκλεφτικού κόλπου 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: