Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Να βγάλουμε μιαν αυτοφωτογραφία με την καινούργια μου δέλτο;

Posted by sarant στο 27 Αυγούστου, 2019


Πριν απο δέκα μέρες, στο Βήμα της Κυριακής, ο Γ. Μπαμπινιώτης δημοσίευσε ένα άρθρο για τους νεολογισμούς της ελληνικής, άρθρο ενταγμένο αν κατάλαβα καλά σε μια σειρά άρθρων με τίτλο «Τα ελληνικά του 21ου αιώνα». Το θέμα του άρθρου ενδιαφέρει πάρα πολύ το ιστολόγιο, οπότε το αναδημοσιεύω εδώ, ακόμα περισσότερο αφού προς το παρόν τουλάχιστον δεν έχει δημοσιευτεί στον ιστότοπο του Βήματος. Εγώ το πήρα από τη σελίδα του Γ. Μπαμπινιώτη στο Φέισμπουκ. Μετά το άρθρο παραθέτω μερικά δικά μου σχόλια.

Στο μεγαλύτερο μέρος του άρθρου ο Γ.Μπ. κάνει μια επισκόπηση για τους νεολογισμούς που φάνηκαν τα τελευταία χρόνια ενώ στο τέλος διατυπώνει ορισμένες σκέψεις και συστάσεις. Οι παρατηρήσεις μου αφορούν κυρίως αυτό το δεύτερο μέρος. Το άρθρο πάντως αξίζει να διαβαστεί, κι ας είναι εκτενές.

Ο τίτλος του άρθρου του κ. Μπαμπινιώτη είναι «To GPS και ο εντοπιστής θέσεως». Εδώ στο ιστολόγιο έβαλα δικό μου τιτλο, παίζοντας με κάποιες από τις προτάσεις του καθηγητή.

To GPS και ο εντοπιστής θέσεως

Νέες λέξεις, ελληνικές και εισαγόμενες, αναγκαίες και ευπρόσδεκτες.
Ο παραγωγικότερος λεξικογράφος μας καταγράφει τον καταιγισμό νεολογισμών του 21ου αιώνα και μας παροτρύνει να μιλάμε ελληνικά
Επιμέλεια αφιερώματος: ΛΑΜΠΡΙΝΗ ΚΟΥΖΕΛΗ

του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ

Κατακλυζόμαστε από όγκους πληροφοριών, δηλ. από έννοιες που χρειάζονται τα «σχήματά» τους, τις λέξεις. Αρα κατακλυζόμαστε από λέξεις. Οσο η ζωή μας αλλάζει σε διάφορα επίπεδα (τεχνολογία, επιστήμη, καθημερινή ζωή, επικοινωνία, κοινωνία κ.λπ.) άλλο τόσο αλλάζουν και οι ανάγκες επικοινωνίας, άλλο τόσο αλλάζει η γλώσσα μας, κυρίως και εμφανώς στο λεξιλόγιο, λιγότερο και ανεπαισθήτως στη γραμματική και τη σύνταξη. Αυτό σημαίνει ότι ως ομιλητές τής γλώσσας, αναλογα με τις ανάγκες μας συχνά και με τις γλωσσικές μας προτιμήσεις, οδηγούμεθα να κατακτούμε αστό το λεξιλόγιο, λιγότερο ή περισσότερο. Σημαίνει ακόμη ότι οι καταγραφείς τής γλώσσας, οι λεξικογράφοι, οφείλουν να παρακολουθούν τα συμβαίνοντα στη γλώσσα και όχι άκριτα, βιαστικά, βεβιασμένα και επιδεικτικά, αλλά με κριτήρια, με σύνεση και φειδώ να αποτυπώνουν τις νέες λέξεις, τους νεολογισμοός, περιγράφοντας τη χρήση και προσδιορίζοντας προσεκτικά τις σημασίες τους. Ο σοφός γέρων των Παρισίων, ο Αδαμάντιος Κοραής, μάς έχει προειδοποιήσει εγκαίρως ότι η γλώσσα πρέπει «να ανακαινίζεται με ευλάβειαν και ησυχίαν, καθώς ανακαινίζονται τα ιερά των θεών, και όχι με την θορυβώδη και τυραννικήν αυθάδειαν, με την οποίαν υψώθη της Βαβέλ ο πύργος»!

Πληροφορική, οικονομία, ευζωία

Η πληροφορική, που έχει από καιρό μπει στη ζωή μας, τείνει να επιβάλει πλήθος νέων λέξεων. Μερικά παραδείγματα άβαταρ («ψηφιακή εικόνα ή αναπαράσταση με την οποία ο χρήστης παρουσιάζει τον εαυτό του στο Διαδίκτυο»), το εμπορικό σήμα βάιμπερ («εφαρμογή που επιτρέπει στους χρήστες την ανταλλαγή κλήσεων, μηνυμάτων, φωτογραφιών, βίντεο κ.ά.»), βάιραλ («αρχείο που διαδίδεται και γίνεται σύντομα πολύ δημοφιλές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης»), βάιρους, βίρτσουαλ, γκουγκλ και γκουγκλάρω, γουάι-φάι («σύστημα ασύρματης σύνδεσης συσκευών στο Διαδίκτυο»), γουέμπ, ες-εμ-ες, η-μπάνκινγκ, κρασάρει (ο Η/Υ), κλικάρω, λάικ, λινκ, πι-ντι-εφ, πι-σι, σκάιπ, σόσιαλμίντια, σπαμ, στικ και στικάκι, τάμπλετ, τζι-πι-ες, τουίτερ, τρολ και τρολάρω.


Η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών που έπληξε τη ζωή μας δεν ήταν δυνατόν να αφήσει ανεπηρέαστη τη γλώσσα. Μνημόνιο, μνημονιακός, αντιμνημονιακός, υπερμνημονιακός πλημμύρισαν τη γλώσσα. Ζήσαμε δύσκολες μέρες με την τρόικα που την εξαγνίσαμε γλωσσικά ως θεσμούς, όπως μάθαμε να ζούμε με τις αποφάσεις τού γιουρογκρούπ. Εξοικειωθήκαμε όλοι με όρους όπως ανακεφαλαιοποίηση, επαναδιαπραγμάτευση, αμοιβαία κεφάλαια, χετζ-φαντ και πι-εσ-άι, με τα σπρεντ των ομολόγων, ύφεση και υφεσιακές καταστάσεις, προσβλέποντας σε ανάκαμψη, ανάπτυξη και αναπτυξιακές συνθήκες, για να γλυτώσουμε από τον εφιαλτη τής φοροκαταιγίδας με ποθητές φοροελαφρύνσεις, και με αύξηση τού κατώτατου και υποκατώτατου μισθού. Η δύσκολη οικονομική κατάστασή μας κορυφώθηκε με τη φτωχοποίηση και τον εφιάλτη τού Γκρέξιτ που τελικά μετατράπηκε αναλογικά σε Brexit για τους Αγγλους.

Βέβαια, η ζωή κι εμείς δεν το βάλαμε κάτω. Περάσαμε σε νέα μορφή «ευζωίας». Αποφεύγουμε τα γλυκά καταφεύγοντας στη στέβια και στην ασπαρτάμη, αλλά μάθαμε και τις βάφλες και την κουρού («αφράτη και τραγανή ζύμη για τάρτες ή πίτες») και τα μπέργκερ, ακόμη και το ινδικό μπασμάτι, σαλάτες με ή χωρίς ντρέσινγκ και πιτόγυρα που φθάνουν στα σπίτια μας με ντελίβερι και ντελιβεράδες (διανομείς φαγητού). Πίνουμε τα φρέντο και τα λούγκο μας, κανονικά ή ντεκαφεϊνέ, συνοδευμένα συχνά και με μάφιν, πίνουμε και τα μοχίτο μας, για να είμαστε και τρέντι. Οι πιο δυνατοί χαρακτήρες, με έντονη οικολογική ευαισθησία, γίνονται βετζετέριαν έως και βέγκαν.

Οταν έχουμε κέφι κάνουμε και τις σέλφι μας. Ολα θέλουμε να γίνονται φαστ-τρακ, έτσι σπεύδουμε στις γρήγορες τηλεπωλήσεις, που παρεμβάλλονται στα πολλά τηλεοπτικά μπρέηκ. Ως Ελληνες μάς διακρίνει η ενσυναίσθηση για τους διαμετανάστες (intermigrants) που έρχονται στην Ελλάδα με επιθυμητό προορισμό μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Από έμφυτη αισιοδοξία εξακολουθούμε να βλέπουμε την Ελλάδα ως ευτοπία και όχι ως δυστοπία, ίσως γιατί δεν θέλουμε να δείχνουμε εξτρίμ, έστω κι αν κάποιοι προσανατολίζονται σε βίντατζ (ρετρό).

Μπήκαν στη ζωή μας ακόμη τα τρίπλεξ, τα γενόσημα, τα τσεκ-ιν, το τοπόσημο, το αποτεφρωτήριο και για μερικούς, δυστυχώς, και οι μπάφοι. Μπήκαν και τα Γκρίγκλις (Greeklish) που μερικοί νέοι μας τα θεωρούν μαστ!

Ας μιλάμε Ελληνικά
Τι συμβαίνει, λοιπόν, με το πλήθος αυτών των νεολογισμών, ιδίως των δανείων (ξένων λέξεων); Για να «καταλαβαινόμαστε», ας μιλάμε όσο και όπου μπορούμε Ελληνικά. Το να μιλάμε για ιούς (αντί βάιρους), για εικονική πραγματικότητα (αντί βίρτσουαλ), για παγκόσμιο ιστό (γουέμπ), για σύνδεσμο (λινκ), για φορητό έγγραφο (πι-ντι-εφ), για προσωπικό υπολογιστή (πι-σι), για κοινωνικά δίκτυα (σόσιαλ μίντια), για ανεπιθύμητα μηνύματα (σπαμ), για ταμπλέτα ή και δέλτο (τάμπλετ), για εντοπιστή ή ανευρετή θέσεως (τζι-πι-ες), για βραχυμηνύματα (τουίτερ), ακόμη και για «μ’ αρέσει» (λάικ) είναι φανερό ότι μάς εξασφαλίζει ένα μεγαλο πλεονέκτημα: καταλαβαίνουμε για ποιο πράγμα μιλάμε. Συνεννοούμεθα. Το ίδιο αν μιλάμε για σύντομη διακοπή (αντί μπρέηκ), χορτοφάγους (αντί βετζετέριαν) και για αποκλειστικά χορτοφάγους (αντί βέγκαν), για αυτοφωτογράφιση / αυτοφωτογραφία (αντί σέλφι), για επιτάχυνση (αντί φαστ-τράκ). Χωρίς – το ξεκαθαρίζω – να μάς γίνεται έμμονη ιδέα η χρήση αποκλειστικά ελληνικών νεολογισμών!..

Διαφορετικό είναι το ζήτημα με τους ελληνικούς νεολογισμούς. Αυτοί δεν είναι μόνον αναγκαίοι, αλλά και ευπρόσδεκτοι, διότι εξασφαλίζουν την κατανόηση των λεγομένων. Ποιον ενοχλούν (εννοώ… γλωσσικά) τα μνημόνιο, μνημονιακός, αντιμνημονιακός, υπερμνημονιακός, ακόμη και τα ανακεφαλαιοποίηση, επαναδιαπραγμάτευση, αμοιβαία κεφάλαια, οι φοροκαταιγίδες και οι φοροελαφρύνσεις, ο κατώτατος και υποκατώτατος μισθός, ακόμη και η φτωχοποίηση (γλωσσικά πάντοτε!); Οπως δεν ενοχλούν και η ενσυναίσθηση και οι διαμετανάστες, τα ευτοπία και δυστοπία, τα γενόσημα, το τοπόσημο, και το μακάβριο αποτεφρωτήριο, μολονότι κάποια από αυτά προϋποθέτουν απόκτηση γνώσης τής σημασίας τους.

Τελικά αυτός ο καταιγισμός νεολογισμών εμπλουτίζει ή προκαλεί προβλήματα, είναι ευλογία ή κατάρα στη γλώσσα; Απάντηση: Χωρίς τους νεολογισμούς δεν θα υπήρχε ανανέωση στη γλώσσα και πλήρωση των αναγκών ζωής των ομιλητών της. Θα ήταν η γλώσσα μια γηραλέα και αποστεωμένη οντότητα, ανίκανη να επιτελέσει το έργο της, την επικοινωνία των μελών ενός λαού.

Παρέχει δυσκολίες; Αναντίρρητα. Μπορούν να αντιμετωπισθούν; Ναι, από μια Ακαδημία που θα επιτελούσε τον και γλωσσικά θεσμικό ρόλο της: να δημιουργεί ή να υιοθετεί νεολογισμούς καλά γλωσσικώς πλασμένους, ώστε να είναι κατά το δυνατόν εύκολα κατανοητοί, τους οποίους να προωθεί εν συνεχεία σε συνεργασία με την Πολιτεία (δημόσια διοίκηση, Εκπαίδευση, Μέσα ενημέρωσης κ.λπ.), για να γίνουν γνωστοί και να επικρατήσουν στο γλωσσικό αίσθημα των ομιλητών τάς γλώσσας. Αν δραστηριοποιηθεί η Ακαδημία μας, η οποία έχει ένα υψηλών προδιαγραφών επιστημονικό δυναμικό σε όλους σχεδόν τους κλάδους, μπορεί.

 

Σχολιασμός Ν.Σ.:

Όπως είπα, θα περιορίσω τα σχόλιά μου στο καταληκτικό τμήμα του άρθρου «Ας μιλάμε ελληνικά». Άλλωστε, το προηγούμενο τμήμα του άρθρου είναι μια επισκόπηση, καλογραμμένη μάλιστα, με την οποία δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κανείς έστω κι αν κάποιος άλλος μπορεί να διάλεγε διαφορετικά παραδείγματα.

Πάμε λοιπόν στο καταληκτικό τμήμα, στο «διά ταύτα» του άρθρου όπου ο κ. Μπαμπινιώτης διατυπώνει προτάσεις για τους δάνειους νεολογισμούς.

Προκαταρκτικά, να πω ότι έναν δάνειο νεολογισμό μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε με πολλούς τρόπους.

Ο απλούστερος, είναι να τον εντάξουμε στη γλώσσα μας ως έχει. Και επειδή η γλώσσα μας έχει διαφορετικό αλφάβητο από εκείνο των εισαγόμενων νεολογισμών, που είναι το λατινικό, μια περαιτέρω επιλογή είναι να τον αφήσουμε αμετάγραπτο ή να τον μεταγράψουμε στα ελληνικά. Προτιμώ τη δεύτερη επιλογή αλλά άλλοι δεν έχουν την ίδια άποψη. Τέτοια ασυμμόρφωτοι δάνειοι νεολογισμοί είναι, ας πούμε: κάπιταλ κοντρόλς, φέικ νιουζ, ενώ βέβαια η γλώσσα έχει ήδη εντάξει πολλά ασυμμόρφωτα δάνεια που δεν είναι πλέον νεολογισμοί π.χ. σέξι, πάρτι.

Ένας άλλος τρόπος είναι να προσαρμόσουμε το δάνειο στο ελληνικό κλιτικό σύστημα. Οι λαϊκοί άνθρωποι που τροφοδότησαν το λεξιλόγιό μας με χιλιάδες δάνειες λέξεις από τα τουρκικά ή τα ενετικά αυτό έκαναν. Και σήμερα εξακολουθούμε να προσαρμόζουμε, αν και κάποιοι το θεωρούν γραφικότητα -όπως θεωρήθηκε η πρόταση του Σαββόπουλου να πούμε «χουλιγκάνο» τον «χούλιγκαν». Προσαρμογές γίνονται και σε ουσιαστικά (ταμπλέτα) και σε ρήματα (κλικάρω).

Ο τρίτος τρόπος είναι το μεταφραστικό δάνειο. Έτσι είπαμε πολυμέσα το multimedia (νομίζω πως τον όρο τον έπλασε ο κ. Μπαμπινιώτης). Το μεταφραστικό δάνειο εμφανιζεται συνήθως σε σύνθετες ή παράγωγες λέξεις και είναι η προτιμώμενη μέθοδος των λογίων. Τον 19ο αιώνα κάναμε εισαγωγή πολλών μεταφραστικών δανείων, από τον σιδηρόδρομο ίσαμε τον ουρανοξύστη (ουρανοξέσται, το 1895).

Ο τέταρτος τρόπος είναι να δώσουμε ένα καινούργιο όνομα που να μην είναι ούτε προσαρμογή της ξένης λέξης ούτε μετάφρασή της, συνήθως με βάση κάποια ιδιότητα του πράγματος που θέλουμε να ονοματίσουμε και συχνά ανασταίνοντας παλιότερες λέξεις που είχαν άλλη σημασία. Έτσι π.χ. ο μινίστρος έγινε υπουργός ή ο Πανταζίδης έπλασε το 1886 τη λέξη «λογοτεχνία». Έτσι κι εδώ ο κ. Μπαμπινιώτης προτείνει τη δέλτο για το τάμπλετ (ή ίσως επαναλαμβάνει πρόταση άλλου, ας το διευκρινίσω να μη φωνάζει ο Καίσαρας).

Ο κ. Μπαμπινιώτης τάσσεται υπέρ του γενικευμένου εξελληνισμού των νεολογισμών που αποτελούν ξένα δάνεια. Παρόλο που λέει ότι δεν πρέπει «να μας γίνεται έμμονη ιδέα η χρήση αποκλειστικά ελληνικών νεολογισμών», τα παραδείγματα που παραθέτει, με εξελληνισμό ακόμα και του λάικ, δείχνουν ότι λίγοι ασυμμόρφωτοι νεολογισμοί θα έπαιρναν την έγκρισή του. Όλες οι λύσεις που προτείνει ανήκουν στους δυο τελευταίους τρόπους (μεταφραστικό δάνειο ή νέος όρος) με μια εξαίρεση ή μάλλον με μισή εξαίρεση, τον όρο tablet όπου δέχεται την ταμπλέτα αν και δείχνει κατά βάθος να προτιμάει τη «δέλτο».

Ποιο το όφελος από τον γενικευμένο αυτόν εξελληνισμό; Όπως λέει ο κ. Μπ. «είναι φανερό ότι μάς εξασφαλίζει ένα μεγαλο πλεονέκτημα: καταλαβαίνουμε για ποιο πράγμα μιλάμε. Συνεννοούμεθα.»

Αλλά εδώ είναι ο κόμπος. Συνεννοούμεθα πράγματι; Καταλαβαίνουμε για ποιο πράγμα μάς μιλάνε; Τι θα καταλάβει όποιος δει το «βραχυμήνυμα»; Θα καταλάβει ότι πρόκειται για το τουίτερ ή θα σκεφτεί τα sms;

Τι θα καταλάβει όποιος διαβάσει για δέλτο, ακόμα κι αν ξέρει τη λέξη από παλιομοδίτικες φράσεις όπως «το όνομά του γράφτηκε στις χρυσές δέλτους της ιστορίας»;

Τι θα συμπεράνετε αν ακούσετε ότι πρέπει να δώσετε τη μελέτη «σε φορητό έγγραφο»; Και ποιο έγγραφο δεν είναι τάχα φορητό εκτός ίσως από τις βραχογραφίες;

Παρόλο που κάποιες από τις προτάσεις εξελληνισμού που εκτίθενται στην κατακλείδα του άρθρου είναι λογικές και αυτονόητες, άλλες πολύ δύσκολα μπορεί να επικρατήσουν. Κάποιες είναι λανθασμένες -για παράδειγμα το βραχυμήνυμα δεν μπορεί να αναφέρεται στο «τουίτερ», δηλαδή στην υπηρεσία διανομής και παρουσίασης μηνυμάτων, αλλά μόνο στα τουίτ, στα επιμέρους τέτοια μηνύματα.

Πολλές άλλες έχουν καταδικαστική δυσκολία τη λογιοσύνη τους ή/και την πολυσυλλαβία τους. Δεν είναι καταδικαστικό μειονέκτημα να είναι πολυσύλλαβος ένας όρος, ούτε να είναι λόγιος, αλλά όταν έχουμε όρους της καθημερινότητας και της αργκό, ένας πολυσύλλαβος λόγιος όρος σαν την αυτοφωτογραφία, με εφτά συλλαβές (εκεί που η αγγλική έχει έξι γράμματα!) είναι τόσο άγαρμπος όσο αν επιχειρούσαμε να κάνουμε δουλειές του σπιτιού φορώντας φράκο και ψηλό καπέλο (ή, βραδινή τουαλέτα οι κυρίες).

Η «αυτοφωτογραφία» καθαυτή δεν είναι κακή πρόταση. Αν μη τι άλλο, έχει σημασιολογική διαφάνεια. Είχε συζητηθεί στη Λεξιλογία το 2013, είχαν προταθεί και κάποιες συντομεύσεις ή προσαρμογές, έξυπνες (αυτοφωτό, αυτογραφία / σέλφικη) που όμως δεν έπιασαν και δεν ξέρω καν αν επιχειρήθηκαν.

Αυτή τη στιγμή, ο περισσότερος κόσμος θα πει ή θα γράψει: Να βγάλουμε μια selfie με το καινούργιο μου tablet ή έστω «Να βγάλουμε μια σέλφι με το καινούργιο μου τάμπλετ».

Εγώ θα έγραφα «Να βγάλουμε μια σέλφη με την καινούργια μου ταμπλέτα», ακτιβίζοντας στο πρώτο σκέλος και υιοθετώντας την πιο δόκιμη εναλλακτική στο δεύτερο σκέλος. (Τη σέλφη μάλιστα θα την κλίνω αν χρειαστεί, της σέλφης, οι σέλφες, όπως της βρύσης οι βρύσες).

Θα είναι ουτοπικό να σκεφτούμε ότι μπορεί ποτέ κάποιος να πει ή να γράψει «Να βγάλουμε μιαν αυτοφωτογραφία με την καινούργια μου δέλτο».

Θα αντιτάξει κανείς το επιχείρημα ότι πολλές φορές αλλιώς μιλάμε και αλλιώς γράφουμε, κι έτσι, σε κάποιο είδος κειμένων θα μπορούσαν να βρουν τη θέση τους και η αυτοφωτογραφία και οι άλλες προτάσεις. Θα συμφωνήσω. Ωστόσο, υπάρχει πάντα ο φόβος ότι ο αμύητος αναγνώστης που θα διαβάσει ένα τέτοιο κείμενο δεν θα καταλάβει τον ένα ή τον άλλο όρο, όπως συνέβαινε παλιότερα με τα μεταφρασμένα βιβλία πληροφορικής.

Και σε κάθε περίπτωση, το δάνειο δεν θα εκτοπιστεί. Η αυτοφωτογραφία δεν θα εκτοπίσει τη σέλφη, όπως ο ανελκυστήρας δεν εκτόπισε το ασανσέρ. Ζούνε πλάι πλάι, ο πρώτος στη νομοθεσία και ο δεύτερος στην καθημερινή ζωή. Δεν πιστεύω όμως ότι ο ανελκυστήρας είναι περισσότερο κατανοητός από το ασανσέρ, που το ξέρουν και τα μωρά παιδιά (όσα τουλάχιστον ζουν σε πολυκατοικίες).

Σε ό,τι αφορά τους ελληνογενείς νεολογισμούς, συμφωνώ ότι είναι ευπρόσδεκτοι και χαίρομαι που ο κ. Μπ. αναγνωρίζει πως ορισμένοι «προϋποθέτουν απόκτηση γνώσης της σημασίας τους» (αλλά τότε πώς «εξασφαλίζουν την κατανόηση των λεγομένων»;)

Παρατηρώ όμως ότι σε αυτούς τους «αναγκαίους αλλά και ευπρόσδεκτους» νεολογισμούς, ο κ. Μπαμπινιώτης συγκαταλέγει και τα «γενόσημα».

Και θυμίζω στους νεότερους αναγνώστες του ιστολογίου, διότι οι παλαιότεροι θα το θυμούνται, ότι το 2013 ο ίδιος κ. Μπαμπινιώτης είχε ξιφουλκήσει κατ’ επανάληψη ενάντια στον όρο «γενόσημα», που τότε είχε μπει ορμητικά στην επικαιρότητα, υποστηρίζοντας ότι «Ο όρος αυτός είναι κρυπτικός, παρασυνδέεται με γένεση ή και γέννηση πραγμάτων και καταλήγει στο να είναι σκοτεινός, ακατάληπτος και παροδηγητικός. Να διερωτώνται και να ρωτούν όλοι τι σημαίνει…». Το κείμενο αυτό το είχε δημοσιεύσει στον ιστότοπό του, αλλά τώρα ο σύνδεσμος δεν λειτουργεί.

Μάλλον άλλαξε γνώμη ο κ. Μπαμπινιώτης, βλέποντας ότι ο όρος τον οποίο αποδοκίμασε έντονα έχει πια επικρατήσει. Δεν είχε το θάρρος να παραδεχτεί αυτή του τη μεταστροφή, παρόλο που θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν το έκανε.

Ας είναι καλά και σε πέντε-έξι χρόνια, όταν θα γράψει άρθρο για τους νεολογισμούς στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα να μην ξεχάσει να συμπεριλάβει και τη λέξη «απεύθυνση» που επίσης τόσο έντονα αποδοκίμασε!

 

234 Σχόλια to “Να βγάλουμε μιαν αυτοφωτογραφία με την καινούργια μου δέλτο;”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    >To GPS και ο εντοπιστής θέσεως

    Και τπ GPS μου.

    Το ρωτάω “που είμαι;” και μου απαντάει σταθερά:

    “Είσαι με το ένα πόδι στον τάφο”

  2. ΓιώργοςΜ said

    Καλημέρα!

    Σε πολλά σημεία του σχολιασμού, για λόγους κοσμιότητας ευλόγως στρογγυλεύεται η έκφραση, αλλά ας σημειωθεί πως πολλές από τις προτάσεις φλερτάρουν με το γελοίο. Φαίνεται πως ο Μπ. έχει σχέσεις με νέους κυρίως από καθέδρας.

    1. Μάλλον η γυναίκα σου στο λέει. Εύκολο να μπερδευτείς: Και οι δύο είναι δίπλα σου στο αυτοκίνητο και σου λένε τι να κάνεις 🙂

  3. Γς said

    >Τέτοια ασυμμόρφωτοι δάνειοι νεολογισμοί είναι, ας πούμε: κάπιταλ κοντρόλς

    που έλεγα χτες

    Ανοίξτε το με δική σας ευθύνη.
    [εχω φάει μπανιάρισμα για την φωτό]

    https://caktos.blogspot.com/2015/07/blog-post_17.html

  4. Φιλοποίμην said

    Και αφού βγάλετε την αυτοφωτογραφία με την δέλτο, να μου την τηλεομοιοτυπήσετε αν μπορείτε…. 😉

  5. > Μπήκαν και τα Γκρίγκλις (Greeklish)

    Από πού προκύπτει το -γκ-, κι όχι το σκέτο -κ-, στην ελληνική απόδοση, όταν γράφει Greeklish, κι όχι ξερωγώ Gre(e)nglish;

  6. rizes said

    Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑ
    https://vgiannelakis.wordpress.com/2018/12/01/%cf%80%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b5%ce%b9%ce%bd-%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%bf%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%b1/

  7. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    ενδιαφέρον είναι πως ο κος Μπ. προβληματίζεται και εν μέρει αλλάζει και την αρχική γνώμη του για ορισμένα θέματα, έστω κι αν δεν το ομολογεί/διατυμπανίζει…

    Κατ΄εμέ ό,τι συνδέεται (οπτικώς/ακουστικώς/στη σκέψη μας) περισσότερο με το λήμμα/αντικείμενο, αυτό θα επικρατήσει.
    π.χ. το GPS (στη γραφή λατινικά γιατί είναι πιό σύντομο, στο λόγο με τον αγγλικό όρο), το «κοινωνικά δίκτυα» μπορεί να επικρατήσει έτσι στα ελληνικά, δεν είναι πιό μακρύ από το αγγλικό (σόσιαλ μίντια) και στο λόγο πιό εύκολα κατανοητό σε πολλούς (άσε που μπορεί κάποιος να καταλάβει και «μύδια» αντί «μίντια» 🙂 )

    2 (β). ΓιώργοΜ
    Άντε τώρα να το γράψεις αλλιώς το καλαμπούρι…. Πάει, χάλασε 🙂

  8. Alexis said

    Καλημέρα.

    Πριν διαβάσω όλο το άρθρο μια πρώτη παρατήρηση:
    Η «κουρού» σε καμμία περίπτωση δεν είναι νεολογισμός και δη του 21ου αιώνα!
    Έχω ακούσει τη λέξη να χρησιμοποιείται κανονικότατα (στην Αθήνα, όχι σε επαρχία και σε περιβάλλον ιδιωματικού λεξιλογίου) από τα τέλη της δεκαετίας του ’70.

  9. Μπετατζής said

    Απαιτώ εδώ και τώρα ετυμολογική, ιστορική και σημασιολογική ανάλυση του μπάφου (προσωπική άποψη : είναι ηχοποίητη λέξη από το μπαφ !!!). Επίσης περιμένω προτάσεις για το πώς πρέπει να τον λέμε για να γίνει αποδεκτή η λέξη από τους προσεχτικούς ομιλητές (π.χ. γεμιστό, αλλά μπορεί να γίνει παρανόηση με το συμπαθές καλοκαιρινό φαγητό). Να δραστηριοποιηθεί άμεσα η Ακαδημία να επιλύσει το πρόβλημα.

  10. ΓιώργοςΜ said

    7 τέλος: Νομίζεις είναι τυχαίο που έχει γυναικεία φωνή; Είμαστε προγραμματισμένοι εκ γενετής να δεχόμαστε ευκολότερα εντολές από γυναίκες, αφού ξέρουμε πως κάθε διαφωνία θα είναι εις βάρος μας…

  11. ΓιώργοςΜ said

    9 Να τους δειγματίσεις πρώτα!

  12. sarant said

    Καλημερα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    5 Κι εγώ το προσεξα αυτό αλλά ξεχασα να το επισημάνω -μπορεί να είναι αβλεψία, παραδρομή, αλλιώς δεν δικαιολογείται.

    8 Κι αυτο το προσεξα αλλά σκέφτηκα ότι η μεν τυρόπιτα κουρού ήταν γνωστή από παλιά, όμως *ίσως* η σφολιάτα κουρού να γενικεύτηκε πιο πρόσφατα.

    9 Μπάφος από το μπαφιάζω υποχωρητικά. Το οποίο μπαφιάζω, ηχομιμητικό.

  13. […] Πριν απο δέκα μέρες, στο Βήμα της Κυριακής, ο Γ. Μπαμπινιώτης δημοσίευσε ένα άρθρο για τους νεολογισμούς της ελληνικής, άρθρο ενταγμένο αν κατάλαβα καλά σε μια σειρά άρθρων με τίτλο “Τα ελληνικά του 21ου αιώνα”. Το θέμα του άρθρου ενδιαφέρει πάρα πολύ το ιστολόγιο, οπότε το αναδημοσιεύω εδώ, ακόμα περισσότερο αφού προς το παρόν τουλάχιστον… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2019/08/27/mpampiniotis-5/ […]

  14. Alexis said

    #9: Επιστροφή στις ρίζες:
    Τσιγαριλίκι.
    Εάν στα αυτιά κάποιων λόγιων ηχεί βάρβαρο μπορούν να το ευπρεπίσουν σε σιγαριλίκιον.

  15. ΓιώργοςΜ said

    Επικαιρότητα: Για όποιον δήθεν υπεράνω πατέρα και όποια ελληνίδα μάνα ενδιαφέρεται, αναρτήθηκαν τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών.

  16. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    #9 Όπως θα ετοιμάζεις το δείγμα (#11) για την Ακαδημία ρίξε και μια ματιά στα σχόλια εδώ 🙂
    https://www.slang.gr/definition/5273-mpafiazo

    Πάντως ο Τριαντά το μπαφιάζω το δίνει ιταλ. αρχής.

  17. Πουλ-πουλ said

    Η προσαρμογή μιας ξένης λέξης στο δικό μας κλιτικό σύστημα είναι η πιο απτή απόδειξη ότι η γλώσσα μας παραμένει ζωντανή. Από τους χουλιγκάνους και τους μπαχαλάκηδες μέχρι τους τιρουμιτζήδες (μετατροπή του tee-room από τους Έλληνες της Ν. Αφρικής, αν θυμάμαι καλά).

  18. Νέο Kid said

    » για φορητό έγγραφο (πι-ντι-εφ) »
    Φορητό έγγραφο?? έλα χριστέ και παναγιά! portable document δεν σημαίνει φορητό …

  19. Alexis said

    Μνημόνιο, ανακεφαλαιοποίηση, αμοιβαία κεφάλαια, επαναδιαπραγμάτευση, φτωχοποίηση, φοροκαταιγίδα, φοροελαφρύνσεις.
    Όλες αυτές οι λέξεις χρησιμοποιούνται κανονικότατα από τα ’80ς τουλάχιστον…
    Δεν ήταν του καθημερινού λεξιλογίου βέβαια, αλλά δεν μπορείς να τις πεις και νεολογισμούς.

    #12γ: Η «ζύμη κουρού» πράγματι γενικεύτηκε τα τελευταία χρόνια, με την εξάπλωση των κατεψυγμένων προϊόντων ζύμης.

  20. nikiplos said

    Καλημέρα… Όσον αφορά τους τεχνικούς όρους είναι καλύτερα να βρίσκουμε ελληνικούς που εξηγούν και κάπως καταλαβαίνουμε τη σημασία τους.

    – Στην απόδωση του pdf ως φορητό έγγραφο αξιοποιεί τα αρχικά του Portable Document Format (φορμά φορητού εγγράφου). Όπως σωστά επισημαίνεται στο σχολιασμό του άρθρου, υπάρχουν μη φορητά έγγραφα? Αν θέλαμε εννοιολογικά να αποδώσουμε στα ελληνικά το πεντέφι, θα λέγαμε ότι πρόκειται για ηλεκτρονικά εκτυπωμένο έγγραφο, ή ηλέτυπο σκέτα…

    σύντομη διακοπή (αντί μπρέηκ). Το ωραίο κατανοητό από το νηπιαγωγείο διάλειμμα μας χαλάει δηλαδή?

    ανεπιθύμητα μηνύματα (σπαμ). Στην πληροφορική και στο συγχρωτισμό της με τη νομική, υπάρχει ο όρος ανεπίκλητη αλληλογραφία. Απορώ πως ξέφυγε στον κύριο Μπαμπινιώτη αυτό. Εγώ πάντως μου άρεσε και τον χρησιμοποιώ.

    εντοπιστή ή ανευρετή θέσεως (τζι-πι-ες). Μιλάμε πάντα για το Παγκόσμιο Σύστημα Στιγματοθέτησης (Global Positioning System), ή Θεσιθεσίας, εντούτοις εδώ και 200 χρόνια οι θαλασσινοί το λένε απλά στίγμα, ενώ οι τοπογράφοι τοποθεσία. Νομίζω πως το στίγμα σκέτο μια χαρά κάνει τη δουλειά του.

    βραχυμήνυμα. Κελάηδισμα το λεν οι νέοι δημοσιογράφοι, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος τουί ή τούγι…

    fast track. Στα ελληνικά είναι το σκέτο γρήγορα και όχι επιτάχυνση. Πιο λεπτομερώς μια γρήγορη διαδικασία (fast track procedure), αποτυπώνει μια διαδικασία που πραγματοποιείται σύντομα με χρήση διάφορων τεχνικών [στενότερες ημερομηνίες παράδοσης (deadlines), τοπικοί έλεγχοι και όχι κεντρικοί κλπ].

    (τα ανωτέρω περισσότερο διαισθητικά, όπως τα καταλαβαίνω και τα χρησιμοποιώ εγώ και συνάδελφοι εδώ και χρόνια, και όχι με τη σιγουριά και επισημότητα του επαΐοντος).

  21. Γς said

    18:

    >Πάντως ο Τριαντά το μπαφιάζω το δίνει ιταλ. αρχής.

    Τριαντά είπες;

    Τριντό διάβασα

  22. Γς said

    18->16

  23. Γιάννης Ιατρού said

    10: ΓιώργοΜ
    …αφού ξέρουμε πως κάθε διαφωνία θα είναι εις βάρος μας…
    ΌΟΟΟχι ρε συ, κυρίως επειδή τις αγαπάμε και δεν θέλουμε να τους χαλάσουμε το χατήρι (άσε που συνήθως έχουν δίκιο)!

    ΥΓ: Τι θες να πω τώρα, ε; 🙂 🙂

  24. Θρασύμαχος said

    «η αυτοφωτογραφία δεν θα εκτοπίσει τη σέλφη»: ούτε και η σέλφη θα εκτοπίσει ποτέ τη σέλφι, ας είμαστε ρεαλιστές.

    «άλλαξε γνώμη … βλέποντας ότι ο όρος τον οποίο αποδοκίμασε έντονα έχει πια επικρατήσει»: αν θυμάμαι καλά, το ίδιο συνέβη και με το ευρώ – του ευρώ – τα ευρώ, που αρχικά ο Μπαμπινιώτης, σέρνοντας μαζί και τις εφημερίδες του ΔΟΛ, επέμενε να το κάνει το εύρο – του εύρου – τα εύρα, αλλά κάποια στιγμή απογοητεύτηκε και τα παράτησε.

  25. Νέο Kid said

    18. Παρντόν . Portable document FORMAT ΔΕΝ σημαίνει φορητό κείμενο . Το επίθετο (portable) πάει στο ουσιαστικό (Format). Όχι στο document.
    Ούτε το Lower κυρ-Μπαμπινιώτη μας? …

  26. nikiplos said

    18@ Neo Kid, πολύ σωστά… Όταν έφτιαξαν το pdf ο όρος portable αφορούσε τις διαφορετικές πλατφόρμες απεικόνισης, οπότε πιο σωστά θα έπρεπε να το πούμε συμβατό στα ελληνικά κι όχι φορητό.

  27. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    Κελαηδίστρα το τουίτερ και τσίου το τουί είναι καλά κύριε Μπ, να τ’ αφήσω?

  28. ΓιώργοςΜ said

    23 Υπάρχουν δύο αξιώματα (που είναι ένα, εκφρασμένο με δύο τρόπους):
    1. Σε μια διαφωνία, ο άντρας έχει τον τελευταίο λόγο, και αυτός είναι «ναι, αγάπη μου»
    2. Σε μια διαφωνία, η γυναίκα έχει τον τελευταίο λόγο. Οτιδήποτε πει ο άντρας μετά, είναι η αρχή της επόμενης διαφωνίας.
    (Η σύζυγος βλέπει την οθόνη σου, εε;;;;) 😉

  29. ΚΩΣΤΑΣ said

    27 Και χουιάστρες τα χωνιά και τις ντουντούκες 🙂

  30. Γς said

    Γουάρ ε πρέζιντεντ!

    Οι ηγέτες της G7 ανακοίνωσαν χθες Δευτέρα ότι προσφέρουν άμεσα 20 εκατομμύρια δολάρια για να συνδράμουν στην κατάσβεση των πυρκαγιών που εξακολουθούν να μαίνονται στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, πράγμα όμως το οποίο στηλίτευσε αμέσως ο ακροδεξιός πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαΐχ Μπολσονάρου, βλέποντας μια κίνηση «αποικιοκρατικής» φύσης.
    Παρά το ότι ο Μπολσονάρου έχει δηλώσει πως η κυβέρνησή του δεν διαθέτει χρήματα για να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές,

  31. Γιάννης Ιατρού said

    28: Μπααα, όχι ρε συ. Εγώ, αυθορμήτως, την παρουσιάζω καθε 2 ώρες 🙂 🙂

  32. papatha111 said

    Από τα πολλά του σημερινού άρθρου να μείνω σε τούτο:

    [Η «αυτοφωτογραφία» καθαυτή δεν είναι κακή πρόταση. Αν μη τι άλλο, έχει σημασιολογική διαφάνεια. Είχε συζητηθεί στη Λεξιλογία το 2013, είχαν προταθεί και κάποιες συντομεύσεις ή προσαρμογές, έξυπνες (αυτοφωτό, αυτογραφία / σέλφικη) που όμως δεν έπιασαν και δεν ξέρω καν αν επιχειρήθηκαν.]

    Η πιο απλή εκδοχή της λ. σέλφι είναι η φωτογραφία. Δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο γιατί αυτοφωτογραφίες βγάζαμε και πριν τα κινητά. Όλοι θα είχαμε στήσει στο παρελθόν τη φωτογραφική μηχανή και θα βγήκαμε φωτογραφία. Δε λέγαμε ότι βγάλαμε αυτοφωτογραφία!. Φωτογραφία λέγαμε.

    Μια λέξη είναι κυρίως ακουστική συνήθεια. Δεν επικράτησε καμία εκδοχή για τη λ. σέλφι, γιατί απλούστατα τα Μ.Μ.Ε. που διαδίδουν ακουστικά τις λέξεις εξακολουθούν να λένε σέλφι αλλά και όλες αυτές τις λέξεις που παραθέτει ο Μπαμπινιώτης. Αν τα Μ.Μ.Ε. σταματούσαν να λένε σέλφι και λέγανε φωτογραφία, τότε σε λίγα χρόνια θα λέγαμε όλοι φωτογραφία. Κάπως έτσι, άλλωστε, αντικαταστάθηκε ο προπονητής από τον κόουτς, ο μάγειρας από τον σεφ, ο προϋπολογισμός από το μπάτζετ και πάει λέγοντας.

    Δυστυχώς η ιδιωτική τηλεόραση μας έχει επιβάλει αμόρφωτους δημοσιογραφίσκους ή αποτυχημένους ηθοποιούς στις απίστευτες χαζοεκπομπές τους να πετάνε τις απίστευτες ελληνικούρες τους με άφθονες ξένες λέξεις. Και μπορεί, Νίκο, εσύ να μη βλέπεις και να μην ακούς τηλεόραση. Δυστυχώς όμως βλέπουνε και ακούνε εκατομμύρια άνθρωποι κάθε μέρα, και σιγά σιγά, θέλοντας και μη, κάποια στιγμή επαναλαμβάνουν ό,τι ακούν.

    Και κάτι ακόμη: λέμε ότι η οικονομία του ομιλητή προτιμάει τις μικρές λέξεις από τις μεγάλες. Σωστό. Όμως για να προτιμήσεις τη μικρή από τη μεγάλη,πρέπει πρώτα να έχεις ακούσει τη μικρή. Κι όταν οι αγράμματοι παρουσιαστές ή οι τάχα διαφορετικοί ή αυτοί που πετώντας μερικές ξένες λέξεις νομίζουν ό,τι είναι κάτι παραπάνω έχουν πρόσβαση σε πανελλήνιο τηλεοπτικό δίκτυο και μας βομβαρδίζουν με τις μπούρδες του, μπούρδες θα μιλάμε.

    Καπηλεύτηκα το χώρο και ζητώ συγγνώμη.

    Γιάννης Π.

  33. Νέο Kid said

    20. Για το GPS ίσως «δορυφορικό στίγμα» είναι κάπως καλύτερο απ’το απλό στίγμα που οι καλοί θαλασσινοί. (Όχι μπαοκΤζήδες…!) μπορούν να βρουν και χωρίς δορυφόρο αμαλάχει… (αλλά γιατί να παιδεύονται?) 🙂

  34. ΓιώργοςΜ said

    26 και πριν: Ας θυμηθούμε βρε παιδιά πως το pdf, ανεξάρτητα από το τι σημαίνει, είναι μια κατάληξη μιας ειδικής μορφής αρχείου που δημιούργησε μια εταιρεία η οποία είχε δεσπόζουσα θέση και έγινε του συρμού, όπως η γκούγκλ στην αναζήτηση ή η μπεϊμπιλίνο ή η πάμπερς στις πάνες. Το ίδιο αδόκιμο είναι να μεταφράσεις πχ την Έρικσον σε Ερικοπούλου, ή τον Σουμάχερ σε Ποδηματά.
    Για τον ίδιο λόγο, το τουϊτερ θα μεταφραζόταν τιτιβιστήρι!
    Το messenger, το whats’app και το viber (θυμάται κανείς το skype?) είναι ανταγωνιστικές εφαρμογές. Θα φτιάξουμε (λόγιο) όρο με βάση το όνομά κάποιας;
    Ας είμεθα σοβαροί.

  35. sarant said

    24 Όντως

    34 Παράλειψη του άρθρου, το επισημαίνεις εσύ. Κακώς μεταφράζονται από τον Μπαμπι οι εμπορικές ονομασίες, το κάνει και στο Φέισμπουκ.

  36. Αγγελος said

    Ο Μπαμπινιώτης παραβλέπει, ή ίσως δεν συνειδητοποιεί, ότι τα PDF, Skype, Viber και μερικά άλλα που αναφέρει είναι ονόματα συγκεκριμένων εφευρέσεων (προγραμμάτων, προτύπων). Δεν είναι κάθε φορητό έγγραφο, ούτε καν κάθε φορητός μορφότυπος, PDF, και υπάρχουν και άλλα συστήματα ραδιοεντοπισμού πλην του GPS (το ρωσικό Glonas και ίσως κάποτε υπάρξει το ευρωπαϊκό Galileo).

  37. ΓιώργοςΜ said

    33 Ναι, ένας λόγος παραπάνω που έχουμε και Glonass, Galileo κλπ που κάνουν την ίδια δουλειά.
    (Αλήθεια, αυτός ο Glon δεν έχει διαμαρτυρηθεί που χρησιμοποιούν τα ανατομικά του χαρακτηριστικά για εμπορικούς λόγους; 🙂 )

  38. Θρασύμαχος said

    Επίσης ακόμη ένα σοβαρό μειονέκτημα του «αυτοφωτογραφία», ότι είναι τόσο μακρύ που δεν μπορεί να δώσει σύνθετα: πώς θα αποδώσουμε το ενοχλητικό και εκνευριστικό «σελφοκόνταρο»;;;

  39. Θρασύμαχος said

    #34-35: ωραίο αυτό με τη μετάφραση των εμπορικών ονομασιών, απορώ πώς του είχανε ξεφύγει του μεγαλογλωσσολόγου η κοκακόλα ή το νεσκαφέ και δεν πρόκαμε να μας τα εξελληνίσει πριν επικρατήσουν.

  40. Alexis said

    #32: πρότζεκτ, μπάτζετ, κόνσεπτ.

    Μια τριάδα λέξεων που κάθε τηλε-μαϊντανός που σέβεται τον εαυτό του πρέπει απαραιτήτως να χρησιμοποιεί με συχνότητα αντιστρόφως ανάλογη της κατάρτισής του και της σοβαρότητας των λεγομένων του.
    Για να προσδώσει γκλαμουριά σ’ αυτά που λέει και να πουλήσει φύκια για μεταξωτές κορδέλες.

  41. Pedis said

    αν ο Μπαμπίς καταφέρει να βρει μια σωστή

    (όχι φορητός υπολογιστής που δεν είναι μετάφραση άσχετο)

    και κοντή και εύχρηστη λέξη για το λαπτοπ,

    τότε να δεχτώ να κάνω την ειδική τιμή στο pdf να το αποκαλέσω φορητό αρχείο

    -έτσι όλο μαζί, κι όχι λ.χ. φαρ επειδή είμαστε έλληνες εμείς, μιλάμε πολύ και κρατάμε το στόμα ανοικτό, οξυγωνονόμαστε και γινόμαστε πιο έξυπνοι-

    σε διάκριση με αρχεία άλλων τύπων που δημιουργούνται και παραμένουν στον ίδιο υπολογιστή και γι αυτό … δεν είναι φορητά !

  42. gpoint said

    Κάπου είχα διαβάσει (νομίζω Τσιφόρο 😉 πως πέρα απ’ όσους κάνουν χειρωνακτική εργασία, τους δάσκαλους που μας μαθαίνουν γράμματα, τους γιατρούς που μας κάνουνε καλά και τους μηχανικούς που διορθώνουν ή φιάχνουν καινούργια πράματα, οι υπόλοιποι εργαζόμενοι αντιγράφουν συνήθως καταστάσεις και έγγραφα. Αυτά πριν 50 χρόνια. Σήμερα ψάχνουν στο διαδίκτυο, κοπυπαστώνουν και ψειρίζουν πράγματα που χωρίς το διαδίκτυο δεν θάπαιρνε χαμπάρι κανείς. Τους προ 50 ετών αντίστοιχους Μπαμπινιώτηδες ελάχιστοι τους ήξεραν.

  43. ndmushroom said

    32
    Θα μου επιτρέψετε να διαφωνήσω. Πριν τα κινητά ΔΕΝ βγάζαμε αυτοφωτογραφίες, επειδή ακριβώς έπρεπε να στήσουμε τη μηχανή (κάπου σταθερά, κατά προτίμηση με τρίποδα), να τρέξουμε στο σημείο Χ, να στηθούμε χαμογελώντας σαν ηλίθιοι για 10 δευτερόλεπτα, να αναρωτηθούμε γιατί δεν έβγαλε τη φωτογραφία, να κινηθούμε προς το μέρος της μηχανής, να βγει η φωτογραφία, να πάμε βλαστημώντας να την ξαναπρογραμματίσουμε κ.ο.κ.
    Η σέλφι είναι χαρακτηριστικό των τελευταίων 5 και κάτι χρόνων, λόγω της ευκολίας που μας προσφέρει το κινητό στο να βλέπουμε αυτό που βγάζουμε, και ταυτόχρονα της ανόδου των σόσιαλ που μας έκαναν σαφώς πιο ματαιόδοξους (ελάχιστοι βγάζουν πλέον φωτογραφίες από ένα εντυπωσιακό τοπίο, ένα μνημείο κλπ. χωρίς να βάλουν και την αφεντιά τους στο κάδρο). Για όποιον λοιπόν θέλει να γκρινιάξει για τους ματαιόδοξους νέους, τις στημένες και εξεζητημένες πόζες, τα εκνευριστικά μπαστούνια για σέλφι κλπ., η απλή αναφορά σε «φωτογραφία» δεν αρκεί για να περιγράψει το λόγο της γκρίνιας του. Ίσα ίσα που παρεξηγείται κι όλας, αφού η φωτογραφία παραμένει μια γοητευτική τέχνη.
    Οφείλω βέβαια να παρατηρήσω ότι όντως τα ΜΜΕ αγκάλιασαν με υπερβολική στοργή τον όρο (για να γίνουν πιο αρεστά στους νέους, και άρα στα λεφτά των διαφημιστικών), χρησιμοποιώντας τη λέξη σέλφι ως συνώνυμο της φωτογραφίας, ακόμα και για περιπτώσεις όπου σαφώς δεν έχουμε να κάνουμε με σέλφι.

  44. sarant said

    39 Μη δίνεις ιδέες, λέμε

  45. papatha111 said

    40. Να μην ξεχνάμε και τα: μπακστέιτζ, κουλ, μουντ

    Γιάννης Π.

  46. Triant said

    Καλημέρα.
    Το laptop προσωπικό το λέω λαπιτόπι και το κλίνω κανονικά.
    Το στίγμα είναι το προϊόν του GPS και όχι το GPS καθεαυτό το οποίο είναι, όπως λέει και το όνομά του, σύστημα.
    Όσον αφορά τα οικογενειακά διοικητικά, η άποψή μου είναι ότι ο άντρας είναι πρόεδρος και η γυναίκα διευθύνων σύμβουλος.

  47. Divolos said

    9, 12: Μπορεί όντως το μπάφος να προήλθε από το μπαφιάζω παλιότερα αλλά νομίζω ότι οι νέοι δεν χρησιμοποιούν πιά το μπαφιάζω κι ίσως θεωρούν τον μπάφο παράγωγο του μπαφ. Γι’ αυτό και λένε: «σκάσε ένα μπάφο», «θα σκάσουμε κανένα μπάφο;», «ρε σύ, κάπου έσκασε μπάφος» κλπ

  48. Γιάννης Ιατρού said

    43: Ndmushroom
    ..ελάχιστοι βγάζουν πλέον φωτογραφίες από ένα εντυπωσιακό τοπίο, ένα μνημείο κλπ…

    Και καλή πρόθεση νά ΄χεις, με τις κάμερες των κινητών (μιλάω για προσιτά, όχι τίποτα πανάκριβα μοντέλα), αξιόλογες φωτό από τοπία κλπ. δύσκολο είναι να βγάλεις. Δεν είναι φτιαγμένες γι αυτά. Ίσως κάποιος ασχολούμενος μ΄αυτά ιδιαίτερα να μας το επιβεβαιώσει (ή διαψεύσει).. Αλλά είναι πρακτικά για να αποθανατίσεις κάτι της στιγμής, όντως!
    Πού ‘σαι ρε Σπειροειδή;; 🙂

  49. Alexis said

    …και μιας και ο λόγος για νεολογισμούς ας θίξω ένα παρεμφερές θέμα που νομίζω δεν έχει αναφερθεί ξανά στο ιστολόγιο: Τη σημερινή αργκό των νέων.

    Και κάνω την αρχή αραδιάζοντας πρόχειρα 10 λέξεις-φράσεις που είναι χαρακτηριστικές του λεξιλογίου της σημερινής νεολαίας, δηλαδή δεν λέγονταν από εμάς, τους …λίγο μεγαλύτερης ηλικίας: 😊

    -κλαίω!!! (εν. από τα γέλια) : Λέξη-επιφώνημα για να πούμε ότι κάτι είναι πολύ αστείο και μας κάνει να γελάμε μέχρι δακρύων.

    -φιδιά: Το ψέμα, το παραμύθι, το φέικ βρε αδερφέ!

    -gtpk (διαβάζεται τζι τι πι κέι) : Ο,τιδήποτε είναι εντελώς άχρηστο, για τον π…ο, για τον γάιδαρο καβάλα.

    -ισχύει! : έκφραση επιβεβαίωσης για τα λεγόμενα του άλλου.

    -νουμπάς: Ο άσχετος, ο πρωτάρης (σε παιχνίδι συνήθως ηλεκτρονικό ή μπάσκετ, ποδόσφαιρο κλπ.)

    -μπιτσόμπαρο: Το beach bar

    -τρολάρω: Κοροϊδεύω κάποιον, τον ειρωνεύομαι, του κάνω πλάκα. Γενίκευση της χρήσης από το διαδίκτυο στην καθημερινότητα.

    -τα σπάει! : Έκφραση ενθουσιασμού για κάτι που είναι σούπερ, τέλειο, ουάου κλπ.

    -έφαγα χ: Με απορρίψανε, πήρα τον πούλο, έφαγα άκυρο κλπ.

    -άκυρος -η -ο: Ο άσχετος, οποιοσδήποτε ή ο,τιδήποτε είναι άσχετο και άνευ αξίας.

    Ας μην τολμήσουν οι γνωστοί αντιρρησίες του ιστολογίου να με αμφισβητήσουν γιατί θα επανέλθω με περισσότερα λήμματα 😂😂😂

  50. sarant said

    49 Σημερινά είναι αυτά ή χτεσινοβραδινά;

  51. Jane said

    Διάλογος κατά Μπαμπινιώτη:

    – Σου έστειλα δύο βραχυμηνύματα και δεν απάντησες. Πώς πάει η δουλειά;
    – Μια χαρά! Τώρα κάνω σύντομη διακοπή και πάω στο ταχυφαγείο να πάρω ένα γεύμα για αποκλειστικά χορτοφάγους. Εσύ, πώς περνάς στις διακοπές;
    – Τέλεια! Μπες στον ιστότοπο να δεις και μια αυτοφωτογραφία μου κι αν σ’ αρέσει , πάτα «μ’ αρέσει».
    – Όχι τώρα, το απόγευμα από τη δέλτο μου. Ξέρεις, πως δεν πλοηγώ εν ώρα εργασίας.
    -Εντάξει , στείλε μου και ένα φορητό έγγραφο με τις πληροφορίες που ζήτησα.
    – Καλώς. Πήγαινε και στο μουσείο μοντέρνας τέχνης , να μου πεις εντυπώσεις.
    – Πώς θα το βρω;
    – Έ, άνοιξε τον ανευρετή θέσεως , πουλάκι μου. Όλα εγώ πια;

    Ο σοφός γέρων Μπαμπινιώτης δεν εννοεί να καταλάβει πως σήμερα η νέα έννοια δεν φτάνει στον πολύ κόσμο μέσω εφημερίδων, επιστολών και βιβλίων, που έκαναν μέρες και μήνες για να εκτυπωθούν , να δημοσιευτούν ή να σταλούν από την εσπερία. Με το που ειπώθηκε η λέξη selfie το επόμενο λεπτό έγινε παγκοσμίως γνωστή και υιοθετήθηκε, όπως ακούστηκε. Πού το κακό; Από κει κι έπειτα η γλώσσα βρίσκει τον δημιουργικό δρόμο της κι ακούμε για σελφοκόνταρο ή σελφομπάστουνο κλπ.

    Κι αλήθεια , καλά το tweet να το πεις βραχυμήνυμα , το retweet πώς θα το πούμε;
    Αναδημοσίευση βραχυμηνύματος;
    Ούτε με μπάφο! 🙂

  52. Το «Ρ» της Φωκίωνος Νέγρη said

    49: Θα διαφωνήσω με το σημερινή.
    Αυτή η αργκό μιλιέται εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια σε λύκεια/πανεπιστήμια/στρατόπεδα και επιχειρήσεις (για αυτούς που δεν λένε να ξεκολλήσουν ακόμη από την εφηβεία).

  53. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    51 Είπαμε για το τουίτ και το ριτουίτ: Τσίου και ξανατσίου 🙂

  54. Divolos said

    48. […Αλλά είναι πρακτικά για να αποθανατίσεις κάτι της στιγμής, όντως! ]
    Γιάννη αυτό μπορεί να ίσχυε παλιότερα. Τώρα οι περισσότερες κάμερες κινητών βγάζουν πολύ καλές φωτογραφίες, όλων των ειδών και όχι μόνο σέλφη. Βγάζουν (χωρίς να απαιτούνται ιδιάιτερες γνώσεις φωτογραφίας) πολύ καλύτερες φωτογραφίες από ότι έβγαζε κάποιος (χωρίς να είναι γνώστης και πάλι το τονίζω) το 80 (με κάτι κάμερες κάτι τύπου kodak ektra, agfamatic, polaroid κλπ), σχετικά καλύτερες από το 90 (οι φτηνές κάμερες για τους πολλούς ήταν κάτι απλές canon, olympus κλπ), και πολύ καλύτερες από τις πρώτες ψηφιακές του 2000 (3MP κλπ). Βεβαια οι ψαγμένοι φωτογράφοι πάντα θα βγάζουν καλύτερες φωτογραφίες με καλύτερο και ακριβότερο εξοπλισμό είτε τότε είτε τωρα. Απλά τώρα ακόμη και ο πιό άσχτος μπορεί να βγάλει μιά πολύ καλή φωτογραφία με το κινητό του. Πριν πχ το 80 μόνο αν γνώριζε κάποιος φωτογραφία (και είχε και φωτογραφική μηχανή που τότε ήταν ακριβή), μπορούσε να βγάλει μια καλή φωτογραφία.

  55. Alexis said

    #50: Ναι οκ, αλλά μην είσαι τόσο αυστηρός, άλλωστε όπως έχεις πει κι εσύ δεν υπάρχουν ληξιαρχεία λέξεων.
    Σημερινά με την έννοια ότι λέγονται σήμερα.
    Τα περισσότερα θεωρώ ότι είναι σε ευρεία χρήση τα τελευταία 10-15 χρόνια.

    #51: Αυτός ο διάλογος μου θυμίζει Κωνσταντίνο Κατακουζηνό…

  56. leonicos said

    Γειά σας και πάλι

    Είμαι και πάλι εδώ.

    Και θα μείνω μέχρι τότε που η Φωτεινή με πάρει από το χέρι….

  57. Γιάννης Κουβάτσος said

    Ζήτησα προ ολίγου από την κόρη μου να βγάλουμε μιαν αυτοφωτογραφία με τη δέλτο και να την ανεβάσει στο στιγμογράφημα (ίνσταγκραμ, ανελλήνιστοι!), ώστε να θαυμάσουν οι φίλες της το μαύρισμα του μπαμπά της 😎. Με κοίταξε περίεργα και μου είπε ότι οι ρακέτες κάτω απ’ τον ήλιο δεν ενδείκνυνται στην ηλικία μου. Μόνο στη σκιά, καραδοκεί ηλίασημε προφανή αποτελέσματα. Αλήθεια, ο κύριος Μπαμπινιώτης να παίζει ρακέτες; Στη σκιά ή στον ήλιο;

  58. Γιάννης Κουβάτσος said

    Προκαλώ την αριστοτέχνιδα στιχουργό Λουκρητία να σκαρώσει στιχούργημα, στο οποίο θα περιέχονται όλοι οι μπαμπινιωτισμοί της σημερινής ανάρτησης. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν, κυρία Λουκρητία. Παραγγελιά! 😜

  59. sarant said

    51-55-57 🙂

  60. leonicos said

    Καταπληκτικό άρθρο του Μπαμπινιώτη και καταπληκτικός σχολιασμός από τον Νίκο.

    Βέβαια, είναι η αναμενόμενη επιχειρηματολογία και από τους δυο. Και οι δυο έχουν το δικό τους δίκιο, άρα παρέλκει να δηλώσουμε ‘με ποιον είμαστε’.

    Πρεπει όμως να είμαστε με τη γλώσσα, και όχι με τις ιδέες ή τις εμμονές μας.

    Κάτι που έχω ξαναπεί πρόσφατα και πλαιότερα: Τη γλώσσα δεν την καθοδηγούμε αλλά την ακολουθούμε.

    Όχι μόνο επειδή έτσι κι αλλιώς, ΑΥΤΗ αποφασίζει προς τα πού θα πάει σε κάθε ειδική και γενική περίπτωση, αλλά ΚΥΡΙΩΣ επειδή πρέπει εμείς να μη θέλουμε να παίξουμε ρόλο καθοδηγητή, που υποκρύπτει λανθάνουσα …. πώς να την πω,,, ‘φασιστική’ είναι πολύ βαρύ, και δεν τον εννοώ, πρόθεση ή διάθεση.

    Δικαιούμαστε όμως όλοι, και όπως είναι γνωστό ‘το δικαίωμα παράγεται από την αναγκαιότητα, συνεπώς ταυτίζεται με την υποχρέωση’ να θέλουμε η γλώσσα μας να παραμείνει ελληνική (υπενθυμίζω ότι μιλάει εβραίος).

    Το ότι ο κ. Μπαμπινιώτης μάς έλκει περισότερο προς τα εκεί, από την κάπως αδιάφορη στάση του Νίκου, είναι σαφές. Σύμφωνα ομως με όσα είπα πιο πάνω, ενώ η στάση Μπαμπινιώτη μού είναι πιο ελκυστική. πρέπει να πραδεχτώ ότι τη στάση του Νίκου είναι γλωσσολογικά ορθότερη.

    Δεν ξέρω τι εξέλιξη θα έχουν τα σέλφι (που δεν έχει κανένα λόγο να θηλυκοποιηθεί και να ενταχθεί πια στο κλιτικό σύστημα, από την αρχαιοτητα υπήρχαν άκλιτοι όροι ή τύποι που κατέληξαν επιρρήματα) τα ες-εμ- ες και τα πεντέφια, αλλά βέβαιο είναι ότι δεν θα γίνουν αυτοφωτογραφίες, και φορητά έγγραφα. Βέβαια ακούγεται περισσότερο το μήνυμα, και τα εσεμες ή τουίτ μονο όταν χρειάζεται να διευκρινισθεί τι είδους μηνυμα. Π.χ. στείλ’ το μου με εςςμςα κι όχι με βάιμπερ

  61. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    57 Η κόρη σου έχει δίκιο δάσκαλε, αλλά μισό. Η κατοχή ρακετών σε μια ευνομούμενη Πολιτεία θα έπρεπε να τιμωρείται με 20ετή βαριά καταναγκαστικά έργα. Η δε ποινή για τυχόν χρήση τους δημοσίως (άπαγε!) να είναι θάνατος με φρικτά βασανιστήρια.
    Καλά έκανες και ξανάρθες αλλά μακριά από τέτοιου είδους παραβατικότητα. Για το κοινό καλό 🙂

  62. leonicos said

    51 Jane

    Εύκολο να ‘λέμε’ δύσκολο το να ‘κατανοούμε’.

    Για α ειρωνευτούμε κάποιον πρέπει να έχουν φόντα = βάθος

    Η επιπόλαιη ματιά δείχνει επιπόλαιη προσέγγιση. Χρειάζεται να βάζουμε λίγο περισσότερο νου

  63. Georgios Bartzoudis said

    «να μην ξεχάσει να συμπεριλάβει και τη λέξη ‘απεύθυνση’»
    # Δεν ξεχνιέται αυτή η κοτσάνα: Παραπέμπει στον Τσίπρα και στο …απευθυσμένο!

  64. loukretia50 said

    58. wow!! – πανικός!
    Κάνω μπρέηκ – θα μπουκάρω
    λαπιτόπι αν κουμαντάρω
    Τώρα πάω να σελφάρω – νέο δέλτο θα προβάρω
    Χαβαλέ σαφώς γουστάρω!
    ΛΟΥ

    Θα το σκεφτώ αγαπητέ … τώρα τους σοφούς σπαμάρω!
    κάνε λάικ να στανιάρω!

  65. loukretia50 said

    ανάποδα μπήκαν! δε μπορώ να κουμαντάρω το ρημάδι το σελφοκόνταρο!

  66. ΚΩΣΤΑΣ said

    Για μένα, τα είπε όλα ο Λεώνικος! 🙂

    Κι ο Μπαμπινιώτης κι ο Νικοκύρης ωραίοι, ο καθένας απ’ τη σκοπιά του, ο λαός είναι αυτός που με το γλωσσικό του αισθητήριο θα κάνει τις επιλογές του.

  67. ΓιώργοςΜ said

    57 Ρακέτες; Εννοείτε αντισφαίριστρα; 😛

  68. leonicos said

    Από το τέλος του άρθρου

    Μάλλον άλλαξε γνώμη ο κ. Μπαμπινιώτης, βλέποντας ότι ο όρος τον οποίο αποδοκίμασε έντονα έχει πια επικρατήσει. Δεν είχε το θάρρος να παραδεχτεί αυτή του τη μεταστροφή, παρόλο που θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν το έκανε.

    Ας είναι καλά και σε πέντε-έξι χρόνια, όταν θα γράψει άρθρο για τους νεολογισμούς στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα να μην ξεχάσει να συμπεριλάβει και τη λέξη «απεύθυνση» που επίσης τόσο έντονα αποδοκίμασε!

    Επιστημονική πρόταση είναι εκείνη που επιδέχεται έλεγχο, συνεπώς και ανατροπή. Το να αποδεχτείς την πραγματικότητα και να πάψεις ν την αντιστρατεύεσαι, δεν σημαίνει ότι συντάσσεσαι. Ο όρος γενόσημα σημαίνει φάρμακα που έχουν συγκεκριμένη δραστική ουσία αλλά τα εμπορεύεται άλλη εταιρεία από εκείνη που τα πρωτοκατασκέυασε. Τι απ’ όλα αυτά περιλαμβάνετσι στον όρο;

    Τα άλλα, λέγονται πρωτότυπα. Άλλος ένας άσχετος με την πραγματικότητα όρος.

    όλα τα σαλικυλικά νάτρια κάνουν την ιδια δουλειά αλλα μονο της Μπάγιερ ονομαζεται Ασπιρίνη

    Αλλά ως όρο σημαίνει αυτό! Τέλος

    Κι εγώ χρησιμοποιώ γενοσημα κολλύριο διότι, χωρίς να καταλαβαίνω το γιατί, είναι αποτελεσματικοτρο του πρωτοτύπου

  69. mitsos said


    = και φώναξα τον Μήτσο να μου φτιάξει ένα πρότζεκτ για την ανακαίνιση, …-
    – Τι μου λες ;! Δεν ήξερα ότι ο Μήτσος ήταν προτζέκτορας ;
    – Ναι επιδιασκόπιος

    Καλημέρα

    Για να πω την αλήθεια ο Μπαμπινιώτης δεν προτείνει κάτι λάθος , Απλά πετάει την ευθύνη στην Ακαδημία υπονοώντας πως «εδώ είναι η μαγκιά» να προτείνεις μια ελληνική γραφή λέξης που να αποδίδει καλά και νόημα και σημασία σε ήχο…και να έχει ελπίδες να επικρατήσει . Αλλά αναρωτιέμαι τι θα γινόταν αν είχαμε στην Ελλάδα, το 1980. μια Ακαδημία που να πρότεινε τον όρο «το βίδεο» για το -αναλογικό τότε- βίντεο; Θα τούς είχαν γιουχάρει όλες οι εφημερίδες και ολοι οι επώνυμοι λόγιοι της εποχής νομίζω.

  70. Alexis said

  71. Γιάννης Ιατρού said

    54: Divolos
    (για να μην πουν πως σχολιάζω πολύ εκτός θέματος 🙂 , έβαλα και ελληνοπρεπείς όρους στα επόμενα 🙂 )

    Από πλευράς χάντλινγκ και αξεσιμπίλιτυ («χειρισμού και ευκολίας πρόσβασης») δεν έχεις άδικο. Επίσης και στη σύγκριση με πολύ οικονομικές παλιές μηχανές. Αλλά ο αριθμός των Μέγα-Πίξελ («εικονοστοιχείων») έχει γίνει πλέον αιχμή του δόρατος στο μάρκετινγκ («αγοραλογία») των σμαρτφον («εξυπνοτηλεφώνων»), χωρίς αυτό να είναι ευδιάκριτο (θα έλεγα μάλιστα clearly visible αγγλιστί 🙂 ) στην ποιότητα της φωτογραφίας.

    ΥΓ: Το θέμα είναι πως με τον περιορισμό χώρου που έχουν οι κάμερες των κινητών, αναγκαστικά οι φακοί (και οι αισθητήρες) είναι μικροί (σε επιφάνεια) με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την φωτογράφιση. Και ο θόρυβος των αισθητήρων είναι κι αυτός μια όχι αμελητέα παράμετρος. Ανάλογα με τον φωτισμό κ.ά. συνθήκες αυτά αφήνουν περισσότερα ή λιγότερα ίχνη… 🙂

  72. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    Γιἀ νὰ ἀπαντήσω στὸ «ποὺ τὸ κακό» τοῦ σχ. 51 μὲ τὸ ὂντως ξεκαρδιστικό μήνυμα : Ὑπάρχει ἕνα θεματάκι μὲ τὴν ἲδια τή λέξη .
    Πέρασαν ἀπ τήν πίσω πόρτα μιὰ λέξη κι ἕνα σύστημα ὁλόκληρο ἒκφρασης ποὺ φκιάνει τὸ μυαλὸ τῆς νεολαίας νὰ σκέφτεται ἐγωτικά .
    Μίλησε ὡραῖα ὁ Ndmushroom στὸ σχόλιο 43 .
    Πρότασις : ε-φωτο , ἐκ τοῦ Ἡρακλειτίου φωτογραφίζειν ἐωϋτόν ἢ κάτι παρεμφερές. Ἀρνοῦμαι τελείως δηλαδή τη λέξη – σαβούρα που μου πάσαραν καὶ ἀρνοῦμαι καὶ νὰ τὴ μεταφράσω ! Νὰ ἀπαλείφεται τὸ αὐτοαναφορικόν τοῦ πράγματος γιὰ νὰ εἶναι ἡ ψυχολογία τοῦ νέου καὶ τῆς νέας τέτοια ποὺ νὰ ξαναβγεῖ στὶς πλατείες καὶ νὰ μὴν βασανίζεται χάνοντας τήν ὁμορφιά τῆς ἀληθινῆς (καὶ οὐχί προσωποβιβλικῆς δίκην νουμεράντζας φίλων) ἐπικοινωνίας .

  73. Γιάννης Κουβάτσος said

    61: Μακριά από τους λουόμενους, αγαπητέ, τα αντισφαίριστρα (67😊), αλίμονο, πολιτισμένοι αθρώποι είμαστε.

  74. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    63 >>απεύθυνση’ # Δεν ξεχνιέται αυτή η κοτσάνα: Παραπέμπει στον Τσίπρα …

    Καθιαυτού παπαγαλίστικα.
    Τα ίδια Μπαρτζουδάκι μου ,τα ίδια Μπαρτζουδί μου!
    Πάμε ξανά:


    https://sarantakos.wordpress.com/2019/03/06/mpampiniotis-3/

  75. loukretia50 said

    73. για τα αντισφαίριστρα και μια κουνίστρα :

    Ευειδής αντισφαιρίστρα στόχο βάζει τη χωρίστρα
    του ανέμελου αναγνώστη ή και του ναυαγοσώστη
    Το αγενές αυτό το σπορ,
    αρκούντως ενοχλητικό στης παραλίας το ντεκόρ
    γίνεται επιθετικό – κακούργημα κανονικό
    αν στόχο βρίσκει ιδανικό
    εσένα – για το σούπερ σκορ!

  76. Πέπε said

    Απορώ που κανείς δε σχολιάζει την κατακλείδα του άρθρου. Ο Μπαμπινιώτης μιλάει για

    > > μια Ακαδημία που θα επιτελούσε τον και γλωσσικά θεσμικό ρόλο της: να δημιουργεί ή να υιοθετεί νεολογισμούς καλά γλωσσικώς πλασμένους, ώστε να είναι κατά το δυνατόν εύκολα κατανοητοί, τους οποίους να προωθεί εν συνεχεία σε συνεργασία με την Πολιτεία (δημόσια διοίκηση, Εκπαίδευση, Μέσα ενημέρωσης κ.λπ.), για να γίνουν γνωστοί και να επικρατήσουν στο γλωσσικό αίσθημα των ομιλητών τάς γλώσσας. Αν δραστηριοποιηθεί η Ακαδημία μας, η οποία έχει ένα υψηλών προδιαγραφών επιστημονικό δυναμικό σε όλους σχεδόν τους κλάδους, μπορεί.

    Μα πού ζει;

    Να, χτες είχαμε την είδηση για άρση (;) των κάπιταλ κοντρόλ. Θυμήθηκα όταν μας πρωτοήρθαν: συνέβησαν, όχι διαδοχικά αλλά ταυτόχρονα, τρία πράγματα. Το γεγονός (α) συνέβη, (β) ονοματίστηκε, και (γ) έγινε ακαριαία γνωστό – και βέβαια, περισσότερο με το όνομά του παρά με το ακριβές περιεχόμενο. Πού θα χώραγε σ’ αυτή τη διαδικασία η Ακαδημία; Ειδικά η φράση του Μπ. «τους οποίους [όρους] να προωθεί εν συνεχεία σε συνεργασία με την Πολιτεία», μοιάζει να υποδηλώνει ότι έχει στον νου του ρυθμούς εξέλιξης εντελώς άσχετους, πέραν πάσης συγκρίσεως, από τους υπάρχοντες.

    Είναι σαν να λέμε ότι για να ονομάσουμε αυτό που μόλις μάς συνέβη θα πρέπει να καταθέσουμε μια αίτηση, συνοδευόμενη από διάφορα δικαιολογητικά -τα μισά εκ των οποίων εκδίδονται με άλλη αίτηση και δικαιολογητικά-, να κάτσουμε στην ουρά, να πάρουμε αριθμό πρωτοκόλου, …Ποιος είναι αυτός ο 21ος αιώνας για τον οποίο μιλάς; Τον έχεις δει ποτέ;

  77. Γιάννης Ιατρού said

    64: Λού, το ψηφιδωτό όλα τα λεφτά !! Άξια, πολύ 🙂

  78. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    76 Εμ, ο κανονιστικός ρόλος που έχει επιλέξει ο Μπ εκεί οδηγεί. Τώρα, αν ο κόσμος λέει κάπιταλ κοντρόλ και όχι έλεγχος διακίνησης κεφαλαίων, τόσο το χειρότερο για τον κόσμο και να συγκροτηθεί πάραυτα μια αντ χοκ επιτροπή!

  79. loukretia50 said

    Πέπε, δεν υπεισερχομαι στην ουσία, αλλά τα λες ωραία !
    αν μου επιτρέπεις :

    Λες «…για να ονομάσουμε αυτό που μας συνέβη
    χρειάζεται μια αίτηση να υποβληθεί με σέβη
    μαζί με απαραίτητα δικαιολογητικά
    εκ των οποίων τα μισά θα λείπουν τελικά
    γιατί με άλλη αίτηση θα πάρουνε σειρά
    ενώ εσύ με υπομονή προσμένεις στην ουρά!»
    Ποιος να’ξερε ποιος νάλεγε στον εικοστό τον πρώτο
    αιώνα θα χρειάζεται μαστίγιο και καρότο!

  80. gpoint said

    όπως λέμε στις Αγγλίδες του συρμού δις ιζ φιγγάρ
    και μας απαντάν εκείνες δεν γκαρίζουν οι γαϊδάρ

  81. Pedis said

    -> 41 – προτάσεις για την απόδοση του λαπτοπ!

    Εμπρός, θάρρος!

  82. nikiplos said

    76@ μάλλον είναι σαν το αμήν που λέμε στις προσευχές: Άμποτε η Ακαδημία μας να κάνει καμιά έγκαιρη μετάφραση, γιατί αν περιμένουμε μετά από 20 χρόνια να λέει ψηταριά την ψησταριά, φωτοδισκόφωνο το cdplayer και ιοντίζω ως σωστό αντί του καθιερωμένου ιονίζω, χαιρέτα μας τον πλάτανο και την κρύα βρυσούλα…

  83. nikiplos said

    81: φορητός…
    εναλλακτικά: κλαπατσίμπανο, λαπιτόπι, ταμπλετόπισο, κοιλόπισο, πιτσίν κα

  84. Πέπε said

    Κάτι άλλο:

    Οι φράσεις «κάνω λάικ», «πόσα λάικ πήρες» κλπ. είναι, αναντίρρητα, ελληνικά για λοβοτομημένους. Παρά ταύτα, μια διαδικασία σαν αυτή που θέλει ο Μπαμπινιώτης να ακολουθήσουμε προς την εξεύρεση προσφυέστερου όρου δε θα δούλευε – ο όρος ΔΕΝ θα ήταν προσφυέστερος.

    Παρακολουθώ ένα φόρουμ, το οποίο είναι στημένο πάνω σε μια πλατφόρμα, προφανώς όχι ελληνικής κατασκευής. Η πλατφόρμα στέλνει σε ποικίλες περιπτώσεις διάφορα αυτόματα μηνύματα τύπου «ο τάδε σάς έκανε λάικ», και διαθέτει και σελίδες με στατιστικά όπου επίσης εμφανίζονται τέτοιες πληροφορίες. Από τη μάνα της, η πλατφόρμα μιλαει αγγλικά, και οι διαχειριστές είναι ακόμη στη διαδικασία να τη μεταφράζουν. Το λάικ λοιπόν έγινε «μου αρέσει».

    Όμως:

    α) Λάικ δε σημαίνει μόνο «μου αρέσει». Μπορεί να κάνεις λάικ σ’ ένα μήνυμα απλώς για να δηλώσεις ότι το έχεις δει. Αν το μήνυμα λέει «μεταξύ Α και Β, εγώ θα πρότεινα Α», μ’ ένα λάικ δείχνεις ότι συμφωνείς. Αν το μήνυμα λέει «δείτε και αυτό τον σύνδεσμο», μ’ ένα λάικ δηλώνεις ότι τον είδες. Αν το μήνυμα είναι μια δυσάρεστη είδηση, μ’ ένα λάικ κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει τι εννοείς, ωστόσο καταλαβαίνουν.

    β) Σε σελίδες με στατιστικά, εκεί που μαθαίνεις πόσα λάικ έχεις κάνει και πόσα σου έχουν κάνει, πόσα λάικ έχει μαζέψει μια συζήτηση, κλπ., με το «μου αρέσει» δημιουργούνται διάφορες συντακτικές συμφορήσεις, κάποτε αστείες, κάποτε άμεσα ή δύσκολα ή καθόλου κατανοητές. (Π.χ. «Μου αρέσει από 5», «Μου αρέσει σε 10»… Ουγκ?)

    Πού το πάω και τα λέω όλα αυτά:

    Μερικές φορές, με το που θέτει κανείς το ερώτημα «πώς να το μεταφράσω;», μπαίνει σ’ ένα μονοπάτι λογικών επεξεργασιών και συλλογισμών που είναι ξένο προς τη φύση του πράγματος που θέλουμε να ονομάσουμε, και άρα αποκλείεται εκ των προτέρων να φέρει σωστό αποτέλεσμα. Αυτό είναι κλασικό λάθος του Μπαμπινιώτη.

    Το «κάνω λάικ» είναι ελληνικά για λοβοτομημένους, επειδή μεταφράζει μια φράση από τα αγγλικά για λοβοτομημένους. Αν δε διατηρηθεί αυτή η χαρακτηριστική ιδιότητα της έκφρασης, δε μεταφράσαμε τίποτε.

    Θα μπορούσε ίσως να αποδοθεί με το «μπράβο», κι ας μη σημαίνει πάντοτε μπράβο (ώστε να διατηρηθεί η ελαστικότητα της σημασίας του like), αλλά το αποτέλεσμα θα ήταν ακριβώς το ίδιο σαν να είχαμε κρατήσει το «λάικ».

    Συμπέρασμα:

    Η γλωσσική κοινότητα, που αυθόρμητα απέδωσε το like ως λάικ, έκανε ήδη την πιο σωστή επιλογή. Άσ’ το όπως είναι. Κι αν σου φαίνεται ηλίθιο, δε φταίει η λέξη.

  85. gazakas said

    Το ότι βάζει το «καταλαβαινόμαστε» σε εισαγωγικά είναι προφανώς για να καταλαβαινόμαστε ότι σιχαίνεται τη λέξη και την πιάνει με λαβίδες, ε;

  86. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    81 Μπα, μάλλον θράσος θέλει. Εναγκαλιστόν, ή επιμήριον.

  87. Divolos said

    71. Γιάννης Ιατρού.
    Τα μεγαπίξελ αναφέρονται κυρίως για μάρκετιγκ (όπως παλιότερα το ζουμ).Όντως δεν νομίζω ότι θα δούμε στο μέλλον θεαματικές βελτιώσεις. Οι περιορισμοί λόγω διαστάσεων είναι σημαντικοί. Σίγουρα θα βελτιωθεί το λογισμικό για να διορθώνει ατέλειες στην λήψη ακόμη και κατά την λήψη και όχι μετά. Τελικά θα φωτογραφίζουν οι μηχανές μόνες τους…

  88. Θρακιώτης said

    Εκλεκτέ ελληνογνώστα, κύριε Σαραντάκο,

    Γράφετε στο παρόν άρθρο: «Έτσι π.χ. ο μινίστρος έγινε υπουργός ή ο Πανταζίδης έπλασε το 1886 τη λέξη «λογοτεχνία»…»

    Αλλά, ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΓΡΑΦΕΤΕ, κύριε Νίκο μου, οι αδαείς αναγνώσται σας μένουν με την εντύπωση ότι η λέξις «Λογοτεχνία» μπήκε στην Θεία Ελληνική Γλώσσα το 1886 από το άρθρο του Πανταζίδη στην εφημερίδα «Εστία»!!..

    Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ας δούμε τί γράφει ο Μπάμπι στο Ετυμολογικό του(τα ίδια επαναλαμβάνει και στο κανονικό του Λεξικό, ακόμα και στην 4η έκδοση του περασμένου Ιουλίου):

    Όπως βλέπετε, κύριε Νίκο μου, γίνατε μπαμπινιωτικότερος του Μπαμπινιώτη: Αυτός λέει ότι «πιθανόν» ο Πανταζίδης έδωσε την σημερινή σημασία στην λέξη «Λογοτεχνία» κι εσείς λέτε «έπλασε», χωρίς να κρατάτε καμμία «πισινή» όπως κρατάει ο Μπάμπι με το «πιθανόν»!.. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, αυτό δεν έγινε τυχαία: Στην φούρια σας να περιορίσετε την εμβέλεια της Θείας Ελληνικής Γλώσσης, κύριε Σαραντάκο, θεωρείτε ως θέσφατον ότι ο Πανταζίδης έπλασε το 1886 την «Λογοτεχνία», αφήνοντας στους απληροφόρητους αναγνώστες σας την εντύπωση ότι η λέξις «Λογοτεχνία» δεν υπήρχε προηγουμένως στα Ελληνικά!..

    Αλλά, βέβαια, σάς διαψεύδει το κορυφαίο Αρχαιοελληνικό Λεξικό όλων των εποχών (κλάσεις ανώτερο του Liddell-Scott), ο «Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσης του Henrico Stephano»!.. Αναρτώ ένα απόσπασμα από τον 5ο τόμο του εν λόγω αριστουργήματος, για το ξεστράβωμα όλων μας

    ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΣΤΕ το βεληνεκές των αποψινών αποκαλύψεων του Επιτελείου μας, κύριε Νίκο μου; Τις κάνω λιανά και για τον τελευταίο κάφρο αναγνώστη σας:

    1) Η λέξις «ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ» δεν είναι δημιούργημα του Πανταζίδη, όπως αφελώς νομίζει ο Μπάμπι, εμπιστευόμενος τον ανυπόληπτο Κουμανούδη κι εσείς αμέσως πιστέψατε γιατί σάς συνέφερε, αλλά υπάρχει από τον 12ο αιώνα σε μία ερωτική επιστολή του κάργα ελληνόψυχου Νικήτα Ευγενιανού, του θρυλικού συγγραφέα του μυθιστορήματος «Δροσίλλα και Χαρικλής»…

    «Ευνοίας άρα της σης το πράγμα, ου της εμής λογοτεχνίας λογίζομαι…»

    2) Η δε λέξις «ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ» πρωτοκαταγράφεται στην Θεία Ελληνική Γλώσσα επίσης τον 12ο αιώνα στα κείμενα του φανατικού Ορθόδοξου αρχιμανδρίτη, Νείλου Δοξαπατρή

    «Πώς ουχί και τον δίκην ύλης τον λόγον αυτόν κοσμούντα λογοτέχνην είναι νομίσομεν;»

    Ωστόσο, κύριε Σαραντάκο, ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ που προκύπτει από τις ως άνω αποκαλύψεις είναι άλλο και αφορά τον φιλαράκο σας τον γερο-Κριαρά, ο οποίος ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΝΑ ΛΗΜΜΑΤΟΓΡΑΦΗΣΕΙ τις λέξεις «Λογοτεχνία» και «Λογοτέχνης» στο Μεσαιωνικό του Λεξικό!..

    Γιατί, άραγε, το έκανε αυτό το ατόπημα ο Κριαράς; Καλώ τους ειδήμονες του Ιστολογίου (επαγγελματίας φιλόλογος Πέπες, χριστιανός λόγιος Blogotinanai, εβραιογνώστης Λεώνικος, σοφός Νέστωρ του Ιστολογίου κ. Άγγελος, κακόψυχος Ιατρού κλπ) να βγούν και να μάς απαντήσουν:

    Γιατί ο ανθέλλην Κριαράς αμέλησε να λημματογραφήσει στο πολυδιαφημισμένο Μεσαιωνικό του Λεξικό τον «Λογοτέχνη» και την «Λογοτεχνία», αν και οι δύο λέξεις μπήκαν στην Θεία Ελληνική Γλώσσα τον 12ο αιώνα;

  89. loukretia50 said

    Συνηθίζω να αποκαλώ το άλλο μαραφέτι διαφορετικά:

    Για πέστε μου αγαπητοί : αν κάποιος θα σερφάρει
    τη λέξη σκατοτάμπλετο πόσες γκουγκλιές θα πάρει?

    Και η άσχετη πληροφορία της ημέρας :

    Αν ζητούσαν οι Αγγλίδες βόλτα κάτω απ΄το φεγγάρι
    θα πηγαίναν παραλία και δε θάπαιρναν χαμπάρι
    οι εγχώριοι τζάμπα μάγκες – που πεισμώνουν σα γαϊδάροι
    όταν όλες δε θαυμάζουν την Ελληνική τους χάρη

    ΥΓ κι όπως λένε τα ψαχτήρια πούναι για τα πανηγύρια
    την ακρίβεια αν αψηφάν :
    κρίμα,
    missing Αι Βαν !!

  90. Jane said

    # 62
    Δεν ειρωνεύομαι . Τον φτύνει η πραγματικότητα τον Μπαμπινιώτη.
    Σιγά να μη σκεφτόμαστε μία ώρα, για να επικοινωνήσουμε σε μέσο που φτιάχτηκε για να συνεννοούμαστε σε χρόνο μηδέν.
    Και μάλιστα με λιγότερες και μικρότερες λέξεις.
    Από κει κι έπειτα ο καθένας ζει στον αιώνα που θέλει ανεξάρτητα από ό,τι ισχύει.
    Γι αυτό και δεν ειρωνεύομαι τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν πολυτονικό. Δικαίωμά τους.
    Αλλά , αν πάνε να μας το συστήσουν ως ορθότερο ..έ, λυπάμαι, δεν διαθέτουμε τόσο «βάθος».

  91. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    64τέλος Ωραίο!

    76 Η Ακαδημία έχει γραφείο νεολογισμών, που καταγράφει νεολογισμούς. Αλλά αυτά, πλέον, θέλουν ηλεκτρονική λειτουργία. Κάτι υπάρχει πάντως και σε θεσμικό επίπεδο.

    84 Σε πιο λόγιο, επιδοκιμάζω, επιδοκίμασαν 10. Αλλά λάικ, κι ας μας πουν λαϊκιστές 🙂

    88 Εν τω μεταξύ, στη φράση αυτή μιλώ σαφώς για ανάσταση παλιότερης λέξης.

  92. ATM said

    Μην παραβλέπετε ότι όροι όπως σέλφι, λάικ κλπ. δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά και μόνο ως προς την λεκτική τους απόδοση – αποτελούν επίσης και μονάδες ειδικής βαρύτητας όταν πρόκειται για την κουλτούρα του διαδικτύου (και γενικότερα της κουλτούρας εκτός του διαδικτύου, όπως φαίνεται και από την χρήση τους σε εξωδικτυακά συμφραζόμενα).

    Αυτό ισχύει για όλους τους όρους. Η εμμονή στα αποκλειστικά λεκτικά τους συστατικά έχει δώσει ουκ ολίγα τερατουργήματα στα νέα ελληνικά.

  93. Λευκιππος said

    Το διαδίκτυο με εκφράζει πολύ καλύτερα από το internet

  94. ΓιώργοςΜ said

    71,87 Οι φωτογραφικές των κινητών έχουν εξελιχθεί τόσο, που ένα μέσο μοντέλο (το δικό μου είναι των~200€) μπορεί να πάρει αξιοπρεπείς φωτογραφίες σε καλές συνθήκες φωτισμού. Τα μεγαεικονοστοιχεία 😛 είναι πλέον άχρηστη παράμετρος, ο αριθμός τους είναι πολύ μεγαλύτερος απ’ ότι χρειάζεται μια καλή φωτογραφία που θα απεικονιστεί σε οθόνη ή χαρτί Α5-Α4. Το παιχνίδι παίζεται σε άλλες παραμέτρους: Ευαισθησία σε χαμηλό φωτισμό, δυναμικό εύρος, παραμόρφωση.
    Αν δεν κάνω λάθος, ο φακός είναι από στοιχειώδης έως ανύπαρκτος (pinhole) στα φτηνά μοντέλα.
    Υπάρχουν περιπτώσεις που προσφέρεται σχετικά καλή κάμερα με υποβαθμισμένα τα λοιπά χαρακτηριστικά, αλλά συνήθως καλές κάμερες πάνε με ακριβά μοντέλα.

  95. Γεωργία Σ. said

    Δεν έχω παρακολουθήσει κάποια συζήτηση για το PDF αλλά έχω να κάνω μερικές παρατηρήσεις. Στο Portable Document Format το portable δεν αναφέρεται στο document αλλά στο format. Οπότε αν θελήσουμε να το μεταφράσουμε θα πρέπει να το πούμε φορητό (η μεταφερόμενο) τύπος αρχείου. Σε αυτή την περίπτωση το PDF το οποίο ποτέ δε χρησιμοποιείται ολόκληρο δηλαδή “portable document format” , ποτέ όμως, θα πρέπει να λέγεται ΦΤΑ όπως ας πούμε ΦΠΑ. Δηλαδή το πιντιεφ θα γίνει φουτουά.

  96. sarant said

    95 Ακριβώς!

  97. Κουτρούφι said

    Μερικά σκόρπια

    Στα Αγγλικά (και ισως σε άλλες γλώσσες επίσης: κισαγε) υπάρχει άνεση στη χρήση αρχικών αντί να λένε όλες τις λέξεις ενός όρου. Λένε πιντιεφ και όχι portable document format. Αυτό θεωρείται βαρβαρισμός από τους Άγγλους φιλόλογους (κισαγε);

    Όταν ένας όρος εμφανίζεται με αρχικά στα Αγγλικά (κισαγε) συνήθως συλλαβίζεται σύμφωνα με την επίσημη ονομασία των γραμμάτων. Π.χ. BBC και λένε μπιμπισί. Σε εμάς δεν είναι βολικό να το κάνουμε αυτό. Π.χ. το ΑΜΚΑ το λέμε όπως το βλέπουμε και βολεύει. Αν ακολουθούσαμε την άλλη πρακτική έπρεπε να λέγαμε «άλφα μι κάπα άλφα». Όπου δε, υπάρχουν πολλά σύμφωνα που δεν βολεύει να το λέμε μια κι έξω δεν χρησιμοποιούμε την επίσημη ονομασία των συμφώνων αλλά όλα τα κάνουμε μονοσύλλαβα σε -ου. Π.χ. το ΓΛΚ (Γενικό Λογιστήριο του Κράτους) το λέμε γουλουκού. Τη ΝΔ νουδού (και όχι νι-δέλτα).

    Στην ελληνική wikipedia το USB (Universal Serial Bus) μεταφράζεται ως Ενιαίος Σειριακός Δίαυλος. Οι περισσότεροι λέμε γιουεσμπί. Αν το ελληνοποιούσαμε θα λέγαμε «εσουδού»;

    Το stick το κάναμε στικάκι (και στα νησιά η γενική υπάρχει: του στικακιού). Βλέπω στους μεταφραστές στο διαδίκτυο ότι το ουσιαστικό stick είναι το ραβδί. Πως θα πούμε το USB stick ελληνοπρεπώς; Ραβδί ενιαίου σειριακού διαύλου; Ή υπάρχει κάποιος άλλος όρος;

  98. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    64α. Λουκρητία Βορεία 🙂
    Φωτιά στα λαπιτόπια!

  99. Alexis said

    Ερώτηση: Γιατί λέμε «εξτρέμ» στο ποδόσφαιρο αλλά «εξτρίμ σπορ», «εξτρίμ κατάσταση» κλπ.;
    Η ίδια αγγλική λέξη δεν είναι και στις δύο περιπτώσεις;

  100. Γιάννης Ιατρού said

    Εσείς Πρόσκληση πήρατε; 😯 Η τελευταία πρόταση είναι όλα τα λεφτά…

  101. Νέο Kid said

    99. Ρε συ Αλέξη, όταν βγήκε το «εξτρέμ» ,ο Ζμπάογκ είχε όσα πρωταθλήματα έχει κι ο θρυλικός Αχέρων Καναλακίου, να πούμε!
    Μετά , πολύ μετά, πήραμε λόουερ και μάθαμε το εξτρήμ… 🙂

  102. Θρακιώτης said

    Σχόλιο 91 τέλος: Κύριε Σαραντάκο, ευχαριστώ για την απάντηση, αλλά σάς ερωτώ ευθέως:

    1. Η φράσις που χρησιμοποιήσατε στο άρθρο («…ο Πανταζίδης έπλασε το 1886 τη λέξη «λογοτεχνία»…») σημαίνει ότι ο Πανταζίδης ΑΝΕΣΤΗΣΕ την παλιά λέξη λογοτεχνία με άλλη σημασία;

    Δηλαδή, αντί να διορθώσετε την ατυχή σας έκφραση, πάτε να μάς πείσετε ότι οι λέξεις «έπλασε» και «ανέστησε» είναι συνώνυμες στα ελληνικά;

    2) Κι ύστερα, για ποιά άλλη σημασία που έδωσε ο Πανταζίδης στην λέξη «λογοτεχνία» μιλάτε, κύριε Νίκο; Γράφει τον 12ο αιώνα ο εφευρέτης της λέξεως «λογοτεχνία», Νικήτας Ευγενιανός:

    «Ευνοίας άρα της σης το πράγμα, ου της εμής λογοτεχνίας λογίζομαι…»

    Τί σημαίνει εδώ η λέξις «λογοτεχνία»; Την τέχνη του λόγου, δηλαδή ο Ευγενιανός εφηύρε την λέξη τον 12ο αιώνα για να αποδώσει ΑΚΡΙΒΩΣ την σημερινή σημασία!.. Άρα, για ποιά άλλη σημασία μιλάτε, ώστε να δικαιολογηθεί η φράσις «ανεστήθη η λέξη» με άλλη σημασία;

    3) Κύριε Σαραντάκο, δεν μού απαντήσατε στο βασικότερο ερώτημα που έθεσα στο σχόλιο 88: Γιατί ο γερο-Κριαράς δεν λημματογράφησε στο Μεσαιωνικό του Λεξικό τις λέξεις «λογοτέχνης» και «λογοτεχνία» που πρωτοεφευρέθηκαν τον 12ο αιώνα, είναι – δηλαδή – καθαρά μεσαιωνικές;

    Εγώ λέω ότι ο Κριαράς ήταν τόσο ΑΧΡΗΣΤΟΣ ερευνητής, που δεν μπόρεσε να ανακαλύψει αυτές τις λέξεις στον Νείλο Δοξαπατρή και στον Νικήτα Ευγενιανό αντιστοίχως. Εσείς τί λέτε;

    Παρακαλώ απαντήστε μου, γιατί η ερώτησις είναι εξαιρετικά κρίσιμη για το κύρος του Μεσαιωνικού Λεξικού… ΑΝ αποφύγετε να μού απαντήσετε, θα θεωρήσω πως πάτε να καλύψετε τον αγαπημένο σας γερο-Κριαρά…

    ΥΓ: Πολύ περίεργη θεωρώ και την απόλυτη σιωπή των ειδημόνων του Ιστολογίου (Πέπηδων, Λεώνικων, Άγγελων, Ιατρούδων, Blogotinai κλπ) στην αποκάλυψή μου για την μή λημματογράφηση της «λογοτεχνίας» και του «λογοτέχνη» στο Μεσαιωνικό Λεξικό του Κριαρά. Προφανώς, περιμένουν «να πάρουν γραμμή» από εσάς, κύριε Σαραντάκο, για να δούν τί θα μού απαντήσουν, ώστε να μη διασυρθούν για μία ακόμη φορά…

  103. Πουλ-πουλ said

    99.
    Για τον ίδιο λόγο που λέγαμε Σην και όχι Σων Κόνερυ.

  104. Pedis said

    # 83 – 81: φορητός…
    εναλλακτικά: κλαπατσίμπανο, λαπιτόπι, ταμπλετόπισο, κοιλόπισο, πιτσίν κα

    φορητοί είναι ένα κάρο υπολογιστές/μαραφέτια τη σήμερον ημέρα, μέχρι και αρκετά πολυμορφικά ντεσκτοπ. Επομένως, αυτός ο όρος είναι ακατάλληλος.

    Τώρα, αν είναι να αντικατσατήσουμε μια κακόηχη στα ελληνικά λέξη (λαπτοπ) με μια εξίσου χαζή με την αντίστοιχη αγγλική λέξη «πανώμηρο», «πανωκοιλο» δεξερεγωτί, ας το αφήσουμε ως έχει.

    Να περάσουμε στον εξελληνισμό του notebook, του tablet ή χάνουμε το χρόνο μας;

    Έτσι κι αλλιώς σε δέκα χρόνια τίποτα από αυτά δεν θα κυκλοφορεί αφού θα έχουν αντικατασταθεί από άλλες αμερικανούρες (ή χειρότερα για μας, αμερικανοκινεζατούρες;) για το πλασάρισμα των νέων προιόντων στην αγορά.

  105. aerosol said

    Συμφωνώ, μεν, με την κατάληξη του άρθρου αλλά παρατηρώ κι εγώ βασικά προβλήματα στα επιμέρους.
    «καταλαβαίνουμε για ποιο πράγμα μιλάμε. Συνεννοούμεθα.»
    Όχι, με τις περισσότερες προτάσεις του ΔΕΝ συνεννοούμεθα. Γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει ο κάθε νεολογισμός αλλά πολλές από τις προτάσεις του είναι αδιαφανείς ή και λανθασμένες. Δεν καταλαβαίνουμε καλύτερα αν και μόνο διατηρείται το στείρο, εξωτερικό γνώρισμα του να έχει μια λέξη ελληνική ρίζα (το γνωστό θέμα με τους κεφτέδες και τα κρεατοσφαιρίδια).
    Τι νοηματική διαφάνεια έχει το «βραχυμήνυμα»;!
    Πρέπει να σκεφτείς ετυμολογικά και τελικά καταλήγεις στο λανθασμένο συμπέρασμα πως είναι οποιοδήποτε είδους σύντομο μήνυμα. Η μόνη σχέση με το τουίτερ είναι η αυθαίρετη που σχηματίζεται στι μυαλό του Μπαμπινιώτη. Σε κάθε περίπτωση, η λόγια μετάφραση συγκεκριμένων εταιριών και των φορμά τους είναι λάθος κίνηση. ΑΝ προκύψει οργανικά ένας όρος (συνήθως μέσω αργκό, όπως τιτίβισμα, τιτιβιστήρι) και ΑΝ πιάσει, τότε ίσως μπει στη γλώσσα.

    Το pdf είναι pdf. Δεν είναι «φορητό έγγραφο». Στην καλύτερη περίπτωση (την ιδανική, που δεν θα προκύψει) το «φορητό έγγραφο» θα ήταν όρος που θα περιλάμβανε πολλούς τύπους αρχείων. Αλλά εσύ δεν θα έχεις ιδέα τι σου στέλνω αν δεν σου πω pdf. Δεν συνεννοούμεθα καθόλου και κάνουμε τη ζωή μας δύσκολη. Κι επειδή δεν είμαστε τόσο χαζοί, θα πούμε pdf ή θα σκαρώσουμε μισοαστεία μισοσοβαρά το πεντέφι ή κάτι σχετικό -κι αν πιάσει… έπιασε.

    Παίρνω (μη σας πω και… λαμβάνω!) πολλά ανεπιθύμητα μηνύματα. Δεν είναι όλα σπαμ, πώς να το κάνουμε. Σπαμ είναι συγκεκριμένα πράγματα. Στη γλώσσα μας το ανεπιθύμητα μπορεί να σημαίνει πολλά. Δεν γίνεται όψιμα να ταυτίσω μια γνωστή, ευρύτερη, έννοια με μια τόσο στενή. Ειδικά εφόσον η προτεινόμενη έκφραση είναι ένα χιλιόμετρο μακρύτερη από την υπάρχουσα λέξη. Γενικότερα, πότε στη γλώσσα συμβαίνει να αντικατασταθεί σύντομος όρος με κάποιον που έχει πεντακόσιες συλλαβές; Έχω ειλικρινή απορία: ο γνωστότερος γλωσσολόγος και λεξικογράφος της χώρας το θεωρεί πιθανό; Θεμιτή και χρήσιμη πρόταση; Κάτι που με λίγη προσπάθεια θα μπορούσε να πιάσει;

    Λιγότερο σημαντική είναι η παρουσία λέξεων όπως κουρού και μπάφος, αλλά χαρακτηριστική. Όταν σε τέτοιο κείμενο βλέπω να θεωρούνται νεολογισμοί λέξεις που χρησιμοποιούνται από το ’70 ή το ’80, νιώθω πως ο αρθρογράφος απέχει γενιές ολόκληρες από την ζωή. Αυτό είναι πρόβλημα όταν κάνεις προτάσεις για το παρόν. Το παρόν σου δεν μπορεί να απέχει τόσο από του κοινωνικού περίγυρου, αλλιώς οι προτάσεις και οι ερμηνείες σου είναι άσχετες με τις ανάγκες του. Έτσι που πάμε σε λίγο θα φορέσουν και οι γυναίκες παντελόνια δηλαδή!

  106. ΣΠ said

    105 Έτσι που πάμε σε λίγο θα φορέσουν και οι γυναίκες παντελόνια δηλαδή! 🙂

    Άσε που θα ζητήσουν και να ψηφίζουν.

  107. Γιάννης Ιατρού said

    102: Σιγά ρε μπάρμπα που θ΄αρχίσουμε τον διάλογο γιατί εσύ έτσι θέλεις με τις απορίες σου και τις τάχα μου ανακαλύψεις.
    Την όρεξή σου είχαμε… Κάθε μέρα τα ίδια σερβίρεις, εγώ σ΄ έχω βαρεθεί από καιρό και στο έχω πεί κιόλας. Παλιά γέλαγα κάπως, αλλά πολύυυ παλιά….

  108. aerosol said

    #106
    Ε, τώρα κι εσύ το χόντρυνες! Μα… γίνονται αυτά;

  109. BLOG_OTI_NANAI said

    9: Πάντως για την πράξη της συμμετοχής στον μπάφο, αν η Ακαδημία βλέπει, έχω μια πρόταση για ρήμα: συμπάφω, συμπάφουμε

  110. Θρακιώτης said

    107: Σε πόνεσε η αποκάλυψή μου για τον γερο-Κριαρά, κακόψυχε; Κι αντί να βγείς και να απαντήσεις ανοιχτά ότι πέφτεις από τα σύννεφα με την ανικανότητα του πολυδιαφημισμένου μεσαιωνιστή λεξικογράφου, περιμένεις να πάρεις «γραμμή» από τον κ. Σαραντάκο. Ο οποίος, κύριος Σαραντάκος, συσκέπτεται αυτή την στιγμή με τους φιλαράκους του (Μπουκάλα, Χάρη, Χαραλαμπάκη, Ρογήρο κλπ.) για το τί θα μού απαντήσουν…

    Ο δε Blogotinanai είναι βυθισμένος στα σκονισμένα κιτάπια του, προσπαθώντας να βρεί την «λογοτεχνία» πρίν από τον Νικήτα Ευγενιανό και τον «λογοτέχνη» πρίν από τον Νείλο Δοξαπατρή!.. Η νίλα που έπαθε με το «σικτίρ» δεν του έβαλε μυαλό…

    Όσο για τον επαγγελματία φιλόλογο κ. Πέπε, ο άνθρωπος είναι φαφλατάς τελειωμένος. Κατά το βραδάκι, θα ευαρεστηθεί να μάς γράψει κάποιο σχόλιο, γεμάτο από τις φανφαρόνικες αερολογίες που έλεγε τόσα χρόνια στα μαθητούδια του και τα παραμύθιαζε ότι είναι μεγάλος φιλόλογος…

  111. loukretia50 said

    Ο σύμπαφος ο μερακλής
    μέσ΄τον τεκέ φουμάρει
    Τον βλέπει ο επιτελής
    που με πεννιές σπαμάρει – από απόσταση βολής
    όταν μιλάει ο ντερτιλής
    γιατι δεν τον γουστάρει
    ουφ!
    παρέμεινε αρτιμελής!

    Κεφάκια έχετε! κρίμα που θα λείψω αρκετά!

  112. ΣΠ said

    Οι προτάσεις του κ. Μπαμπινιώτη για εξελληνισμό των δάνειων νεολογισμών χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

    1. Αυτές στις οποίες ήδη υπάρχει προτίμηση για τον ελληνικό όρο: ιοί (βάιρους), εικονική πραγματικότητα (βίρτσουαλ), παγκόσμιος ιστός (γουέμπ), κοινωνικά δίκτυα (σόσιαλ μίντια).

    2. Αυτές στις οποίες ο ελληνικός και ο ξένος όρος χρησιμοποιούνται σχεδόν ισοδύναμα: σύνδεσμος (λινκ), προσωπικός υπολογιστής (πι-σι), ταμπλέτα (τάμπλετ), σύντομη διακοπή (μπρέηκ), χορτοφάγοι (βετζετέριαν), αποκλειστικά χορτοφάγοι (βέγκαν).

    3. Αυτές που δεν έχουν καμιά τύχη ή είναι λάθος: φορητό έγγραφο (πι-ντι-εφ), ανεπιθύμητα μηνύματα (σπαμ), δέλτος (τάμπλετ), εντοπιστής ή ανευρετής θέσεως (τζι-πι-ες), βραχυμηνύματα (τουίτερ), «μ’ αρέσει» (λάικ), αυτοφωτογράφιση / αυτοφωτογραφία (σέλφι), επιτάχυνση (φαστ-τράκ).

  113. Θρακιώτης said

    Κυρία Λουκρητία (111),

    τώρα που φεύγετε, με εξουσιοδοτείτε να διορθώνω εκ μέρους και τις γυναίκες σχολιάστριες, ώστε να μή με κατηγορήσουν οι εχθροί μου για μισογυνισμό; (Βλέπε
    την πρόσφατη γκάφα της κυρίας Αγάπης, που μπέρδεψε τον μάντη Κάλχα με τον μάντη Τειρεσία, στο θέμα της 9πλάσιας ηδονής των γυναικών κατά την διάρκεια του βινείν)

  114. sarant said

    112 Έτσι

    107 Πες του ότι ο Κριαράς, το λέει άλλωστε, αποδελτιώνει μόνο τη ΔΗΜΩΔΗ γραμματεία

    99-101 Είναι με γαλλοπρεπή προφορά το εξτρέμ

  115. gpoint said

    # 89

    Ωω, οι στίχοι σου έχουν χάρη
    πολυστρόφου σερπαντίνας
    και υπογραφή-βεβαίως-
    της κυρίας Λουκρετίνας

    Αυτά διά τον τρέχοντα μα και τον άλλο μήνα
    για κάθε ένα I-van και μία Lou-cretina

  116. Θρακιώτης said

    Κύριε Νίκο (114), πραγματικά σάς συγχαίρω, πρόκειται για ευφυέστατη απάντηση!..

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ, ωστόσο: Ποιός αποφάσισε ότι ο Νείλος Δοξαπατρής και ο Νικήτας Ευγενιανός ΔΕΝ είναι δημώδης γραμματεία; Και, εν τοιαύτη περιπτώσει, το Μεσαιωνικό Λεξικό θάπρεπε να γράφει στο εξώφυλλό του πως είναι Λεξικό ΜΟΝΟ της Δημώδους Γραμματείας.

    Πέστε την αλήθεια, κύριε Σαραντάκο: Όταν γράφατε το παρόν άρθρο, γνωρίζατε ότι η λέξις «λογοτεχνία» πρωτοεφευρέθηκε τον 12ο αιώνα από τον Νικήτα Ευγενιανό με ΑΚΡΙΒΩΣ την ίδια την σημερινή σημασία; Κι αν το γνωρίζατε, πώς λέτε ότι ο Πανταζίδης ανέστησε («έπλασε») την λέξη με άλλη σημασία;

    Το ίδιο ισχύει και για τον «λογοτέχνη»: Γνωρίζατε ότι η λέξις δημιουργήθηκε (με ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ) από τον Νείλο Δοξαπατρή τον 12ο αιώνα; Δεν είναι κακό να ομολογείτε ότι αγνοείτε κάτι, κύριε Νίκο. Σάς κάνει συμπαθέστερο μεταξύ των αναγνωστών σας…

    ΥΓ: Άλλωστε (και είναι προς τιμήν του), ο καλός σας φίλος κ. Χρ. Χαραλαμπάκης στο «Χρηστικό» της Ακαδημίας λέει σαφώς ότι τόσο ο «λογοτέχνης» όσο και η «λογοτεχνία» είναι ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΕΣ λέξεις, χωρίς να αναφέρει συγγραφέα… Εννοώντας – προφανώς – ότι εφευρέθηκαν τον Μεσαίωνα με την σημερινή σημασία!..

    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ: Γιατί, κύριε Σαραντάκο, προτιμήσατε να πιστέψετε τον Μπαμπινιώτη (ότι τάχα ο Πανταζίδης έπλασε το 1886 την λέξη «λογοτεχνία») και όχι τον φίλο σας τον Χαραλαμπάκη που λέει σαφώς ότι αμφότερες οι λέξεις είναι μεσαιωνικές με την ίδια την σημερινή σημασία;

  117. ΣΠ said

    10
    Τα GPS έχουν επιλογή και για ανδρική φωνή. Η γυναίκα μου την έχει επιλέξει.

  118. Jane said

    Στο μεταξύ γιατί ο Μπαμπινιώτης γράφει βέγκαν ;
    Αφού προφέρουμε βίγκαν .
    Και στο γκουγκλ άμα γράψεις βέγκαν , σου προτείνει το βίγκαν.. 😕
    Έπαθε κι αυτό Σιν Κόνερι;

  119. sarant said

    118 Γίνεται ένας συγκερασμός γραφής και προφοράς. Ας πουμε, εγώ γράφω ντελιβεράς.

  120. Neo Kid said

    118. Proteino to: epathe Charlton Heston (proferetai Xeston, not Easton)
    Einai pio euhxo ,oso na peis….

  121. Γιάννης Ιατρού said

    111: Στασό δεν έχεις!
    ΥΓ: δίνε και πότε πότε στίγμα, μην μας έρθει απότομα όταν ζητήσουν λύτρα κλπ. 🙂

  122. Αρειανός said

    Ο όρος «αυστηρή χορτοφαγία» είναι μάλλον πιο ακριβής και εύστοχος από την «αποκλειστική χορτοφαγία».

  123. Jane said

    http://lh3.googleusercontent.com/F2s5aa7wESHSL6_FHX2VfFMiyZZYx2OZHYMRgZpvu9JSPHErab1RzOcAOzlU29eXm_09WZIEVZHj17Bsl4Xs=s0

  124. Αγγελος said

    Θρακιώτη, πολύ ενδιαφέρον είναι βεβαίως ότι η λέξη λογοτεχνία απαντά σε Βυζαντινούς συγγραφείς, αλλά μοιάζει να έχει τελείως άλλη έννοια από τη σημερινή, να σημαίνει δηλαδή «τέχνη του λόγου», του καλού γραψίματος δηλαδή. Στη σημερινή ελληνική γλώσσα είναι το ακριβές αντίστοιχο του γαλλικού littérature, που παλιότερα το λέγαμε καταχρηστικά ‘φιλολογία’ («ελαφρά φιλολογία» π.χ. ή Σχολή Γαλλικής Φιλολογίας), παράλληλα με τη (διεθνή) χρήση της λέξης για την επιστημονική μελέτη των γραπτών κειμένων, και το λέγαμε (και το λέμε και σήμερα) και ‘γραμματεία’. Δεν είμαι λεξικογράφος για να ξέρω αν όντως ο Πανταζίδης λανάρισε τη λέξη μ’ αυτή τη σημασία, αλλά αν το έκανε, μπράβο του, διότι μας χρειαζόταν.

  125. Alexis said

    #110: Ο οποίος, κύριος Σαραντάκος, συσκέπτεται αυτή την στιγμή με τους φιλαράκους του (Μπουκάλα, Χάρη, Χαραλαμπάκη, Ρογήρο κλπ.) για το τί θα μού απαντήσουν…

    Σιγά μη συγκαλέσουν και τη G7 για να δουν τι θα σου απαντήσουν…

  126. Γς said

    122:

    Κι αυτός ο Παπανικόλας είχε στο Κανάλι του “Υγεία Οικολογία” ένα λιγνό ξερακιανό λιγούρη συνεργάτη που εκθείαζε τα καλά της χορτοφαγίας
    .
    Και μια μέρα τον βλέπω στο Πλάνετ Καρφούρ [τώρα Σκλαβενίτη] του Γέρακα να μην κρατιέται μπρος τα έτοιμα φαγητά. Του έτρεχαν τα σάλια και μόλις πήγε να τον εξυπηρετήσει η υπάλληλος μπούκαρε μέσα στο μπάγκο για να διαλέξει το ψητό κοτόπουλο της αρεσκείας του.

    Μάταια του φώναζε η υπάλληλος να περάσει έξω. Οπότε δεν κρατήθηκε:

    -Δεν ντρέπεσαι; Βγαίνεις και στην τηλεόραση και μας παριστάνεις τον βεντζετέριαν!

  127. anasazii said

    Τρία + 1 σημεία, με παρέσυρε ο συνειρμός ταξιδεύοντας με το τρένο…

    – Διαβάζω συχνά για ελληνικές λέξεις με ρίζες τουρικές, περσικές, αγγλικές, ιταλικές αλλά θα έβρισκα ενδιαφέρουσα επιπλέον στοιχεία που αφορούν τον ρυθμό αφομοίωσης. Για παράδειγμα, πόσες είναι οι λέξεις που υιοθετήσαμε σε διάστημα μισής χιλιετίας από Οθωμανούς, Φράγκους, Ενετούς και που χρησιμοποιούμε μέχρι και σήμερα, πόσες που θα μπορούσαμε να υιοθετήσουμε αυτούσιες αλλά που τελικά μεταφράστηκαν (άντε βρες τες) και πόσες αυτές που έχουμε υιοθετήσει μόνο τα τελευταία 60 χρόνια από Αγγλοσάξωνες και Γάλλους κυρίως; Περισσότερο από περιέργεια.

    – Επειδή πολλοί φοβούνται ότι μια γλώσσα σβήνει όταν αυτή παύει να εξελίσσεται, θα έθετα το πρόβλημα σε άλλη βάση, μιας και για μένα η μετάφραση μιας λέξης δεν συνεπάγεται κι εξέλιξη: στο γεγονός ότι η επιστημονική πρόοδος, τουλάχιστον στον τομέα των θετικών επιστημών, περιγράφεται στα αγγλικά. Τα αγγλικά είναι η γλώσσα στην οποία τα περισσότερα επιστημονικά άρθρα γράφονται, και αγγλικοί είναι οι όροι που χρησιμοποιούνται. Όταν γίνεται μια ανακάλυψη, π.χ. ιντερνετ, ως τέτοια θα περάσει και στον καθημερινό κόσμο.
    Άλλωστε ένας όρος, όπως λάικ (κι ας μην είναι ανακάλυψη), θα διαδοθεί από τον εντ γιούζερ αλλά δεν είναι απαραίτητο να έχει δωθεί κι από αυτόν. Για παράδειγμα, όταν ο Πτολεμαίος ονομάτισε τον αστερισμό της Ανδρομέδας δε νομίζω να ζήτησε τη γνώμη των ναυτικών αν τους κάνει το όνομα. Η επιστημονική έρευνα είναι αγγλόφωνη κι όποιος αντέχει.

    – Απτην άλλη πολλοί ξένοι ιατρικοί όροι έχουν ελληνική ρίζα. Υποθέτω επειδή τότενες η χρήση των ελληνικών ήταν δείγμα καλλιέργειας. Κι έτσι μου γεννιούνται δύο ερωτήματα: όπως οι ξένοι χρησιμοποιούν λέξεις ελληνικής προέλευσης στην ιατρική, ποιό το πρόβλημα που κάνουμε κι εμείς το αντίστοιχο στην πληροφορική με λέξεις αγγλικής προέλευσης; Αντιστρέφοντας όμως το ερώτημα, οι ξένοι προσπάθησαν να δώσουν ελληνικό χρώμα στις ιατρικές ορολογίες (που ναι και πιο ανώμαλο αν το καλό σκεφτούμε), και δεν μπορούμε να κάνουμε κι εμείς ακριβώς το ίδιο για ορολογίες της πληροφορικής, που υποτίθεται μιλάμε ήδη ελληνικά;

    – Ένα άλλο σημείο: Η ταχύτητα μετάδοσης της πληροφορίας. Το ασανσέρ είχαμε το χρόνο να το ντύσουμε και με ελληνική φορεσιά, το ιντερνετ επίσης. Η αναπάντητη κλήση δεν ειπώθηκε ποτέ χαμένη (missed call)…που σιγά μη λεγόταν χαμένη άρα μάλλον θα παρέμενε μισντ κολ. Επιπλέον, οι Κινέζοι είχαν τη χαρά να ονοματίσουν κι αυτοί αστερισμούς γιατί ήταν πιο σύντομο απτο να φτάσει βρει η πληροφορία αστραπιαία σε μεγάλο πλήθος. Το ιντερνετ πρόλαβε ίσα ίσα να γίνει διαδίκτυο (και να μην ξενίζει) αλλά ήταν κι αυτό που έκλεισε την πόρτα στα μούτρα των όσων ακολούθησαν. Από τότε οι όροι διαδίδονται με τεράστιες ταχύτητες.

    – Στο Κεμπέκ από τι έχω δει μεταφράζουν κάθε ξενόγλωσση λέξη στα γαλλικά. Δεν ξέρω αν ισχύει στο 100%, ξέρω όμως ότι οι Γάλλοι δεν το κάνουν στον ίδιο βαθμό, και μάλιστα δουλεύουν και τους γαλλόφωνους Καναδούς που το κάνουν. Δυο διαφορετικοί κόσμοι, ο κόσμος όπως εκφράζεται απο τον Μπαμπινιώτη και ο κόσμος όπως περιγράφεται εδώ, συνυπάρχουν. Γούστα είναι αυτά…. Κι εδώ που τα λέμε το «λαικ» είναι το λιγότερο. Για simplicity ηθελα να γράψω πολλές λέξεις στα αγγλικά γιατί μου ρχονται πρώτες και βάζω λιγότερο effort. Δεν είναι μόνο το like που γράφουμε ή λέμε ως like εμείς οι νέοι..πλέον η γλώσσα έχει ξεφύγει απτο greekglish και γίνεται hybrid. Καταλαβαινόμαστε; Ναι. Βέβαια είναι αυτό αρκετό ως επιχείρημα;

  128. mitsos said

    Τώρα να δεις τι σκεφτόμουν;

    Τους ακαδημαϊκούς σε συνεδρίαση να ψάχνουν λέξη για να αντικαταστήσει με ελληνικό όροι το δάνειο «σερβιέτα» (με ένα ταυ ) 🙂

    και χαμογέλασα

  129. Georgios Bartzoudis said

    74, ΕΦΗ – ΕΦΗ said…
    # Ναι. Ο Τσίπρας και το απευθυσμένο έχουν …βαθύ παρελθόν. Μόνο το μέλλον είναι αόρατο, όπως λένε οι κακοί!

  130. Spiridione said

    124. Άγγελε
    http://www.ekebi.gr/magazines/showimage.asp?file=139323&code=1403&zoom=800

  131. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Ο Γιάννης Ιατρού, δέχεται ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα από τον Μητσοτάκη! 🙂 🙂
    https://www.iefimerida.gr/panellinies/panellinies-2019-tilefonima-ekplixi-toy-mitsotaki

  132. Θρακιώτης said

    Χίλια εύγε στον δαιμόνιο σχολιαστή Spiridione (130), για την ανακάλυψη του αριστουργηματικού άρθρου του Γιάννη Παπακώστα («Νέα Εστία», τ. 1341, Μάης 1983) για το πώς καθιερώθηκε τον 19ο αιώνα η λέξις «Λογοτεχνία» του Νικήτα Ευγενειανού. Αναρτώ την 1η σελίδα του άρθρου για το ξεστράβωμα όλων μας

    Είναι φανερό ότι ο Κουμανούδης δεν κατέγραψε την λέξη «Λογοτεχνία» στις «Συναγωγές» του, επειδή θεωρούσε πως δεν είναι νεοφανής όρος, ούτε νέα η σημασία που της έδωσε ο Πανταζίδης!.. Κατόπιν αυτού του άρθρου, οφείλει ο κ. Σαραντάκος να βγεί και να απαντήσει.

    ΥΓ: Προ μισής ώρας έστειλα άλλο σχόλιο – απάντηση στον σοφό Νέστορα του Ιστολογίου κ. Άγγελο (124), αλλά μού το κράτησε η μαρμάγκα. Στο σχόλιο αυτό ανήρτησα και το σχετικό απόσπασμα από την ερωτική επιστολή του Νικήτα Ευγενειανού σε Παγκόσμια Πρώτη για το Ελληνικό Διαδίκτυο

  133. ΚΩΣΤΑΣ said

    131 Ωχ, τον λυπάμαι τον καλόψυχο. Έστω και ως συνωνυμία, τον έκαψε ο Κούλης. Έχει να τραβήξει νίλες πλέον από τον κορυφαίο των σχολιαστών εδώ μέσα, τον κ. Θρακιώτη!!! 😁 😋 😂

  134. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    131 !! 🙂

    129.G.B. ‘Εχετε όμως εμμονή με το απευθυσμένο κυρ Μπαρτζούδη μας. Όπως το ανέκδοτο «ό,τι και να μου πείτε, ο νους μου εκεί πάει»…
    Οκ. Αν εμπίπτει στα καθιαυτού γούστα, πάσο! 🙂
    Όσο για το παρελθόν, άλλοι έχουν βαθύ κι άλλοι σκοτεινό…

  135. Θρακιώτης said

    (131 + 133): Να βγεί ο γερο-Ιατρού και να μάς πεί αν είναι έγγονάς του ο πρώτος επιτυχών στην Ιατρική, Γιάννης Ιατρού, που συνομίλησε απόψε με τον Κούλη

  136. Καλησπέρα,
    Πού να προλάβω όλα τα σχόλια. Αλλά αρκετά διάβασα, πέρασα και το όριο (μου) των 100! Και βλέπω ένα μπέρδεμα με το τζι-πι-ες. Όταν λέμε τζι-πι-ες νομίζω πως δεν εννοούμε τον εντοπισμό της θέσης αλλά την καθοδήγηση στο δρόμο με τη βοήθεια του εντοπισμού της θέσης. Δηλαδή την πλοήγηση (ναβιγκέισον στα ελληνικά). Ναι, ξέρω, υπάρχει και η χρήση του τζιπιές από τοπογράφους κλπ για τον καθορισμό της θέσης του οικοπέδου, αλλά οι περισσότεροι (κι εδώ μιας κι αναφέρθηκε για ανδρική και γυναικεία φωνή που μόνο ο πλοηγός έχει – παρεμπιπτόντως στο αυτοκίνητό μου έχει ανδρική και μόνο φωνή) για καθοδήγηση στο δρόμο το χρησιμοποιούμε.

    Αν και τελευταία έχει υποχωρήσει κι αυτό, βάλε το γκουγκλ μαπ λένε πολλοί.

  137. ΣΠ said

    132
    Έχω βαρεθεί να επισημαίνω γκάφες σου. Τι γράφεις ότι δεν της έδωσε νέα σημασία ο Πανταζίδης; Ξεστραβώσου και διάβασε αυτό που ανήρτησες: «Στον Ευγενιανό βέβαια έχει περισσότερο τη σημασία της ρητορικής χρήσης του λόγου, γι’ αυτό και ως φιλολογικός όρος ξεχάστηκε». Αμάν πια!

  138. angelos said

    Μα, νομιζω οτι ΑΥΤΟ ακριβως ειναι το προβλημα (της γλωσσας; δικο μας; δεν ξερω):
    Εμεις προσπαθουμε να «εφευρουμε» μια λεξη, με ετυμολογικη διαφανεια, που να περιγραφει ακριβως αυτο στο οποιο αναφερεται. Ετσι, βγαινει, σχεδον αναγκαστικα, σιδηροδρομος. Π.χ. «αυτοφωτογραφια», ή και χειροτερα.
    Οι Αγγλοι (βλ. Αμερικανοι) δημιουργουν μια λεξουλα, που αγγιζει απλως απαλα την εννοια (π.χ. selfie) και στηριζονται στη δημοφιλια, στη ευρεια χρηση κτλ για την εκμαθηση και κατανοηση της. Ενας 30 χρονια ερημιτης θα μπορουσε να βγαλει πολλα αλλα συμπερασματα για το τι σημαινει «selfie», αλλα μαλλον θα καταλαβαινε τι σημαινει «αυτοφωτογραφια».
    Καλως ή κακως, στην εποχη του συντομου λογου, η αγγλικη προσεγγιση πλεονεκτει συντριπτικα.
    Δεν ξερω, αν ειναι δυνατον να δοκιμαζαμε κατι τετοιο και στα ελληνικα. Π.χ. μια «αυτιή», ή «αυφία», ή «εαυτία», κτλ. (Σε αλλα παραδειγματα μπορει να βγαινει κατι λιγοτερο εξωγηινο).
    Γενικα, ισως, θα μπορουσε να δουλεψει αυτο, ιδιαιτερα αν με τα χρονια «εκπαιδευομασταν» να μην περιμενουμε ετυμολογικη διαφανεια, θυσιαζοντας την για χαρη της συντομιας.
    Ωστοσο, ακομα κι αυτο πιθανοτατα θα αποτυχαινε για ξενοφερτες λεξεις της «χειμαρρωδους» μοδας, που θα τις ειχαμε ακουσει και διαβασει χιλιαδες φορες, πριν οι «συντομομεταφραστες» προλαβουν να βαλουν τα παπουτσια τους. Οπως η selfie.

  139. Θρακιώτης said

    Κύρ Σταύρο μου (137), δεν με κατάλαβες.

    Σύμφωνα με τον Κουμανούδη (που δεν την κατέγραψε στις Συναγωγές του) ο Πανταζίδης δεν έδωσε νέα σημασία στην λέξη «λογοτεχνία». Ούτε θεωρούσε ο Κουμανούδης νεοφανή ή νεόπλαστο όρο την «λογοτεχνία», όπως ο κ. Σαραντάκος

  140. ΣΠ said

    113
    Ο Κάλχας στην αιτιατική κάνει τον Κάλχαντα, κακόμοιρε γκαφατζή, που τολμάς να διορθώνης τους άλλους.

  141. loukretia50 said

    Γειά σας πάλι! Ούπς !!
    Τι βλέπω? Έγραψα «επιτελής»? Α πα πα! Νίκησα και τον κορρέκτορα!
    Ε, δε με συνηθίσατε ακόμη? Σόρυ Sir!
    Βάλτε ό,τι προαιρείσθε : επικεφαλής /μαχμουρλής /Παντελής (που δεν ξέρω κανέναν!)

    113.
    Α, ΟΧΙ! Εκτιμώ την καλή σας πρόθεση, ξέρω πως λατρεύετε τις βινιέτες, αλλά δε συνηθίζω να εξουσιοδοτώ κανέναν για τίποτε.
    Είμαι συγκεντρωτικός τύπος και θέλω τη δόξα ή τον ψόγο μόνο για πάρτη μου. Εννοείται πως αν θέλω να μιλήσω στα κορίτσια του ιστολογίου θα το κάνω με το δικό μου τρόπο, έστω αργότερα. Και με αγάπη.

    115.
    Μπα, μπα! κάποιος τσίμπησε το δόλωμα!

    Aϊ Βαν, Αϊ Βαν, πώς τσαντίζει τον πσαράν!
    Αν του κοπανάν
    ρίμες για Ι van!

    Πάει ! μετά χαράς!
    Να πάρω μια ανάσα και θα επανέλθω!

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ο Μπάμπι γράφει «Κατακλυζόμαστε» αλλά και «Συνεννοούμεθα»

    8.Αλέξης>>(κουρού) από τα τέλη της δεκαετίας του ’70.
    Από τα μέσα του ΄70 σίγουρα, αγοράζαμε τα κουρουδάκια του φούρνου στη Γαμβέτα(ακόμη βγάζει) και τις ονομαστές του «Αριστον» και του «Μαμ» βεβαίως!

    και μερικά αρκτικόλεξα, άλλα ορθόδοξα (με την κανονική εκφώνηση των γραμμάτων) κι άλλα σε λαϊκότροπη εκφορά :
    Γιώτα Χι,
    Δέλτα Χι
    Άλφα Ταυφ (Α.Τ.) Ομονοίας
    Αλφα Μι (και Αλφαμίτης)
    ΕΣΑ και Εσατζής
    Α Φι Μι
    Α Σι Μι
    Φι. Πι. Ψι
    Που Γου Δου Μου
    Πι.Εψιλον (στο στρατό)
    DDT(το παλιό εντομοκτόνο-απαγορευμένο πια)

  143. Θρακιώτης said

    Σοφέ Νέστορα του Ιστολογίου, εκλεκτέ φίλε κύριε Άγγελε (124),

    ευχαριστώ θερμώς για το σχόλιο. Προς τιμήν σας, αναρτώ το σχετικό απόσπασμα της επιστολής του Νικήτα Ευγενειανού, όπου πρωτοκαταγράφεται η λέξις «λογοτεχνία» στην Θεία Ελληνική Γλώσσα. Είναι ολοφάνερο ότι σημαίνει «τέχνη του λόγου», δηλαδή ό,τι ακριβώς και σήμερα.

    Οι σημασίες που δίνει ο Μπάμπι στο Λεξικό του…

    ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ= 1. η καλλιέργεια τού έντεχνου λόγου, η παραγωγή έργων ποίησης ή έντεχνης πεζογραφίας
    2. το σύνολο των λογοτεχνικών έργων συγκεκριμένου λαού, χρονικής περιόδου ή πνευματικής παράδοσης

    είναι παρεμφερείς. Με την λογική του κ. Σαραντάκου (έπλασε την λέξη «λογοτεχνία» ο Πανταζίδης, επειδή της έδωσε κάπως διαφορετική σημασία) όλες οι αρχαιοελληνικές λέξεις που έχουν αλλάξει κάπως σημασία στα ρωμέικα (γαμώ, μαλακίζομαι, αγαθός κλπ) ξαναπλάστηκαν από τους Ρωμηούς!… Θα τρελαθούμε εντελώς, κύριε Άγγελέ μου;

    Και τί έχετε να πείτε σοφέ Νέστορα, για τον γερο-Κριαρά που δεν λημματογραφεί τον «λογοτέχνη» + την «λογοτεχνία» στο «Μεσαιωνικό» του; Ο κ. Σαραντάκος μού απάντησε ευφυώς ότι ο Κριαράς λημματογραφεί μόνο την Δημώδη Μεσαιωνική Γραμματεία. Αυτό, όμως, είναι σοφιστεία, διότι στο «Μεσαιωνικό» του Λεξικό λημματογραφούνται χιλιάδες λέξεις από δόκιμους συγγραφείς, που ο Κριαράς ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ και ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ ότι ανήκουν στην Δημώδη Γραμματεία… Ενώ ο Νείλος Δοξαπατρής και ο Νικήτας Ευγενειανός δεν ανήκουν!..

  144. sarant said

    125 Άσε, έχουν ανάψει τα τηλέφωνα!

    127 τέλος: Οι γαλλόφωνοι Καναδοί, περικυκλωμένοι, αισθάνονται πως απειλείται η ύπαρξή τους γι’αυτό κι είναι τόσο αυστηροί με τις αγγλικές λέξεις

    132 Ο Κουμανούδης θεώρησε πως είναι η ίδια λέξη. Δεν είναι, κτγμ.

    Ισχύει πάντως ότι η λέξη «λογοτέχνης» άργησε να κατισχύσει. Ακόμα και στον μεσοπόλεμο έβλεπες να λένε πχ «λογογράφος»

  145. gpoint said

    # 141

    Μπα, μην το παίρνεις πάνω σου ποτέ δεν παίρνω σοβαρά όσες παρουσιάζουν προβλήματα αρτηριοσκλήρωσης είτε λόγω ηλικίας είτε λόγω προτέρου «εντίμου» βίου. Και στις δυο περιπτώσεις, αν δεν το προλάβεις μέχρι τα 45 σου, καταλήγει σε μανία καταδίωξης άνευ θείου και φωσφόρου- και οι δυο λέξεις με όλες τις σημασίες τους, το να ευχηθείς περαστικά καταντά ειρωνεία.

    Παρατηρώντας την (ταυτόχρονη) ώρα δημοσίευση των σχολίων 79 και 80 είναι ηλίου φαεινότερον πως ούτε ο ΛούκιΛουκ δεν θα προλάβαινε να διαβάσει το 79 να δακτυλογραφήσει το 80 και να το δημοσιεύσει και όποιος/α είχε κουκούτσι μυαλό θα καταλάβαινε πως το 80 δεν μπορεί να είναι απάντηση στο 79.
    Αλλά αυτή η άτιμη αρτηριοσκλήρωση είναι κάτι σαν τους διαιτητές του ΟΣΦΠ, έχουν αποφασίσει πριν δούνε την φάση…

  146. loukretia50 said

    115. για να μη μπερδευόμαστε!
    Δε γίνεται να μου αλλάζεις το όνομα χωρίς να αντιδράσω,
    αν και ομολογώ ότι είναι εύηχο :

    Μα η Λου δεν είν΄κρετίνα*, η περσόνα είναι του μήνα
    Σερπαντίνας έχει χάρη, ξέρει να περνάει φίνα
    Κι αν τσαντίζει το βαρκάρη που φυλάει καραούλι
    θα δεχτεί το Λουκρετίνα, αν τον λέει κι αυτή ΣτριΤζούλη!
    Πάει?

    *Έμφυλος τύπος νόμιζα πως είναι ο κρετίνος
    Ή το κουσούρι αφορά μονάχα αρσενικό
    Μα αν λαχταράς για πάρτη μου να γίνει θηλυκό
    να βρεις επιχειρήματα , αλλιώς θα είσαι εκείνος
    που κάνει μπούλινγκ ύπουλο και υπεροπτικό
    κι έρχεται τάχα ευγενικός, ύπουλος αρλεκίνος
    να οξυγονώσει τ΄όνομα. Μένος γηπεδικό!

  147. Γιάννης Ιατρού said

    131 κλπ. 👍👍
    Ουφ, τελείωσα λίγο μετά τα μεσάνυχτα με κάτι τηλεφωνήματα που είχα 😂, καταλαβαίνετε τώρα…., μέχρι για το Ζάππειο πήρα πρόσκληση, και δεν πρόλαβα να απαντήσω στα σχετικά σχόλιά σας 😀😋

    ΥΓ: και να θυμάστε, ποτέ δεν είναι αργά ν΄αρχίσει κανείς να σπουδάζει, π.χ. ιατρική. Μερικές φορές και με την πρόθεση να σωθεί ο ίδιος. Πιό γρήγορα θα ξεμπερδέψει απ΄το να περιμένει να πάρει ραντεβού από τον ΕΟΠΥΥ 🙄😌

  148. Περιονουσκιας said

    Angele, το θέμα εν προκειμένω είναι ότι στα αγγλικά πρόκειται για αυθόρμητη κατασκευή λέξεως (π.χ. selfie) για μια νεοεμφανιζόμενη έννοια, την οποία εμείς καλούμαστε εν συνεχεία να μεταφέρουμε στην γλώσσα μας. Όταν γίνεται το ίδιο απευθείας στα ελληνικά, τότε η λέξη είναι επίσης (κατά κανόνα) σαφής και επιτυχημένη από μόνη της (άπειρα παραδείγματα).

  149. Παναγιώτης Κ. said

    Τέθηκε το ερώτημα, γιατί τόσες ξενόγλωσσες επιγραφές;
    Σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που είχαν κάνει την,επιλογή ανάφεραν ότι πριν το αποφασίσουν έκαναν πρώτα κάποια έρευνα στο κοινό και το δείγμα κατά πλειοψηφία έδειξε την προτίμησή του στην ξένη επιγραφή. Έτσι λοιπόν η εφημερίδα ονομάστηκε Real News, το…κοτοπουλάδικο στα Γιάννενα Chicken House, το τηλεοπτικό κανάλι Open Tv κ.ο.κ
    Νομίζω ότι είναι και αυτή μια πλευρά του ζητήματος που εξετάζουμε.

  150. Γιάννης Ιατρού said

    Αφιέρωση σε γνωστή ταλαντούχα σχολιάστρια 🙂

    βγάζοντας σέλφι

  151. Alexis said

    #147: Άντε καλές σπουδές! 😊
    Και πέρασες και Αθήνα, δεν θα χρειαστεί να ξενιτευτείς! 😂

  152. BLOG_OTI_NANAI said

    143: «Είναι ολοφάνερο ότι σημαίνει «τέχνη του λόγου», δηλαδή ό,τι ακριβώς και σήμερα.»

    Μπάρμπα, όταν σήμερα λέμε «λογοτεχνία», εννοούμε ένα «γραμματειακό είδος«. Αντιθέτως, τότε αναφερόταν στην αρετή της καλλιλογίας. Είναι διαφορετικές σημασίες.

  153. Γιάννης Ιατρού said

    151: Έτσι! Που να τα βγάλεις πέρα με τα νοίκια σήμερα…. Με τα Ερ Πι Πι 🙂

  154. gpoint said

    # 146

    Σου έδειξα την γκάφα σου στα # 79 και 80, να νομίσεις πως απευθύνομαι σε σένα κι αντί να ζητήσεις συγγνώμη ή να σταματήσεις βγαίνεις κι από πάνω για προκλήσεις που εσύ ξεκίνησες. Συμβαίνει, ανάλογα με την ηθική και την ψυχική ισορροπία του ατόμου.
    Συνιστώ προσευχή, νηστεία και μπουκώματα με αλατόνερο καθώς και ανάγνωση σχετικών ποιημάτων

  155. BLOG_OTI_NANAI said

    152: Το ζήτημα δεν είναι ν’ αναλύσουμε μια σύνθετη λέξη, αλλά να δούμε αν εννοούμε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Και πράγματι, στα νεοελληνικά επικρατεί σαφέστατα η έννοια του γραμματειακού είδους:

  156. BLOG_OTI_NANAI said

    132: Φέρνεις ως «απόδειξη» απόσπασμα που σε διαψεύδει και επιβεβαιώνει ότι η σημασία της λέξης αναφερόταν στην «ρητορική χρήση του λόγου» και όχι «στο σύνολο των δημιουργημάτων του έντεχνου λόγου«;! Είσαι πολύ πυροβολημένος…

  157. Θρακιώτης said

    144γ: Ευχαριστώ θερμώς, αγαπητέ κ. Σαραντάκο, για την ανάρτηση του σχολίου 143 και για την απάντηση που μού δώσατε στο 144γ. Ειλικρινά, είναι εξόχως ενδιαφέρον αυτό που λέτε για την λέξη «λογοτέχνης», ότι – δηλαδή – άργησε να επικρατήσει. Το αγνοούσα παντελώς και νομίζω πως «σηκώνει» άρθρο, για να μιμηθώ την δική σας ρήση…

    Προς τιμήν σας, και για να ολοκληρωθεί το παρόν άρθρο, ΑΝΑΡΤΩ και το απόσπασμα του αρχιμανδρίτου Νείλου Δοξαπατρή (12ος αιών μ.Χ.), όπου για πρώτη φορά καταγράφεται η λέξις «λογοτέχνης» στα ελληνικά, με ακριβώς την σημερινή σημασία: Τεχνίτης του Λόγου.

    ΥΓ: Κύριε Gpoint (145), για το αποψινό 1-2 του Θρύλου στο Κράσνονταρ, δεν θα μάς πείς τίποτα; Αν είδες έστω και λίγο από το μάτς, θα κατάλαβες πόσο ισχυρός είναι ο φετεινός Ολυμπιακός του Μαρινάκη

  158. sarant said

    Καλημέρα από εδώ!

  159. loukretia50 said

    150. Oh, merci!
    Life goes on… and on… δέλτο ή ταμπλερόν ?

    Πήγε η γάτα να σελφάρει με το δέλτο της το νέο
    τη φωτό για να μοστράρει στο web δίκην cameo
    -Ξύπνησε η σινεφίλ, βελτιώνει το προφίλ –
    Στο χαμό των μιμιδίων που γνωρίζει εξ ιδίων,
    μεταξύ τιτιβισμάτων – ταχυβραχυμηνυμάτων
    αναιδώς ξεκουδουνάτων-
    θέλει viral να γίνει, και να είναι φίρμα πρώτη
    Νάχει followers και like για τη δόξα – ρε γμτη!
    ……………………….
    Μα τι κρίμα! Αποτυχία! και απόρησε γιατί
    δε μπορεί το μαραφέτι να το χειριστεί γατί.
    -Σούπερ είν΄τεχνολογία, και να ξέρεις απαιτεί
    να φορτίσεις μπαταρία … τι? κλειστό είναι το κουτί?
    Εμ! στο γόνατο θα μάθεις κοτζάμ δέλτο βρε κουτή?
    ΛΟΥ
    Οι παλιοί συμμαθητές μας που τραβάν τώρα κουπί
    (στην πλειστόκαινο δεν είχε ΜΜR η ιατρική)
    μια διάγνωση αν θέλουν, ας μην πάνε ΕΟΠΠΥ,
    Μάταια θα περιμένουν, δε θα δούνε προκοπή,
    αφού μέσα εδώ συχνάζουν οι σπουδαίοι πρακτικοί
    που μ΄ακρίβεια απεικονίζουν νόσο ιστολογική
    Χωρίς χρέωση και κόπο , έχουν σούπερ τεχνική :
    -Γέρασες και τάχεις χάσει, έχεις τρέλα εμμονική,
    Τ΄όνομά σου έχεις ξεχάσει, αρτιοσκληρωτική!
    Μα η στάση τους δεν είναι –ουδαμώς! – ιπποτική:

    Παραπομπή:
    -Did you just say Nnnniiiiii ! to the old lady?
    Α, ξέχασα! Να τον χαίρεσαι γιατρέ μ’!

    ΥΓ. «Δεν πιστεύω ότι έκανα κάτι για το οποίο πρέπει να ζητήσω συγνώμη» ρε ποιός τόλεγε, ποιός τόλεγε…

    Έφυγα – έχω ραντεβού μ΄αληθινό γιατρό!

  160. ΓιώργοςΜ said

    158 Κύριε, κύριε, ο Τζι και η Λου τσακωνόσαντε στο διάλειμμα!!! 😛 😛 😛

  161. loukretia50 said

    161. Αυτός άρχισε πρώτος!
    (η αλήθεια είναι πως δε θυμάμαι, αλλά αυτή είναι η σωστή ατάκα!)

  162. Γς said

    160:

    >Κύριε, κύριε, ο Τζι και η Λου τσακωνόσαντε στο διάλειμμα!!! 😛 😛 😛

    Ο ρουφιάνος:

    Μόλις είχε βγει απ το αυγό του.

    Τον θυμάμαι όρθιο δίπλα μου στο θρανίο με σηκωμένο το χέρι να φωνάζει:

    -Κυρία, κυρία!

    Ηθελε να καταδώσει. Ρουφιάνος. Στο νηπιαγωγείο.

    -Λέγε!
    -Ο..ο..

    Εγώ ήμουν ο «Ο..ο..»

    Τα απαλά νύχια όμως συνοδεύονται κι από λεξιπενία.
    Αυτός όμως παρά ήταν λεξιπενής.

    Πνιγόταν να καρφώσει αλλά δεν μπορούσε.
    Τον είχε μπουκώσει η λαχτάρα!

    Ούτε το όνομά μου δεν μπορούσε να πει εκείνη την ηρωική στιγμή.

    -Ο..ο..αυτός [Γς]… αυτώνει [παίζει] το αυτό του [κονδύλι].

  163. ΓιώργοςΜ said

    162 Άλλος ρουφιάνος ήτανε, εγώ είμαι μικρότερος…

  164. Σηλισάβ said

    Πάντως, το κείμενο του Μπ είναι εξαιρετικά καλογραμμένο.
    Το θέμα με την πληροφορική ήταν εξαρχής το εξής: επειδή είναι δύσκολη στον αρχάριο, για να γίνει ελκυστική επιλέγονταν πάντα χαριτωμένες λέξεις στις διάφορες υπηρεσίες. Φανταστείτε τον μαθητή του μέλλοντος, ο οποίος θα διδάσκεται ότι οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν το γκουγκλ, το γιάχου, το τίνέα (whatsup) κλπ!
    Ταυτόχρονα, οι εντολές της πληροφορικής είναι στο πρώτο πρόσωπο, «άνοιξε», «αποθήκευσε» κλπ για τον ίδιο λόγο. Βέβαια, οι δικοί μας τα μετέφρασαν ως «ανοιγμα» και «αποθηκευση», διότι Ελλάδα και Μπαμπινιώτης.
    Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο Μπ και οι λοιποί ελληνολάτρες είναι ότι ο εφευρέτης μιας τεχνολογίας ορίζει και την ονομασία της. Η άλγεβρα και η (αλ)χημεία λέγονται έτσι διότι άραβες τις ανακάλυψαν

  165. Γιάννης Ιατρού said

  166. Γιάννης Ιατρού said

    151/153: Αλέξη,

    τι σού ΄λεγα για τα νοίκια…. Εκμετάλλευση σκέτη σ΄εμάς το φοιτηταριό 🙂

  167. Γς said

    159:

  168. nestanaios said

    Η σύναξη των στοιχείων επιφέρει μια έννοια και η σύνθεση εννοιών επιφέρει μέρη λόγου με συνεκδοχικές σημασίες.
    Αν τα στοιχεία των εισαγόμενων νεολογισμών δεν συνάδουν με τις έννοιες, αυτοί οι νεολογισμοί σύντομα θα ξεχαστούν όπως έχουν ξεχαστεί πολλοί άλλοι από την εποχή του Κοραή.

  169. Παναγιώτης Κ. said

    @147.Ώστε φοιτητής Ιατρικής Αθήνας! 🙂
    Δηλαδή συμφοιτητής με την κόρη του αψύ του Σφακιανού που η κόρη του πέρασε επίσης στην Ιατρικής Αθήνας και ο πατέρας της ήδη της κόλλησε την προσωνυμία, «γιατρίνα».

  170. Θρακιώτης said

    1) Επειδή η μή πληροφόρηση τροφοδοτεί φαντασιώσεις, ο νεαρός Γιάννης Ιατρού (καμμία σχέση με τον δικό μας τον κακόψυχο), πρώτος των πρώτων στην Ιατρική Αθηνών, έδωσε χτές το βράδυ συνέντευξη στο Δελτίο του «Στάρ»

    2) Εκλεκτέ χριστιανέ λόγιε κ. Blogotinanai (152, 155, 156),

    προς τί το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Όλοι μάθαμε κάτι σπουδαίο από την σημερινή ανάρτηση:

    – Εγώ έμαθα ότι ο Κριαράς αποδελτιώνει ΜΟΝΟ την Δημώδη Γραμματεία στο «Μεσαιωνικό» του και ουχί τους δόκιμους συγγραφείς

    – Εσύ έμαθες ποιοί βυζαντινοί λόγιοι πρωτοχρησιμοποίησαν τον 12ο αιώνα τις λέξεις «λογοτέχνης» + «λογοτεχνία»

    – Ο κ. Σαραντάκος έμαθε ότι ο Κουμανούδης δεν θεωρούσε την «λογοτεχνία» του Πανταζίδη νεόπλαστη ή νεοφανή λέξη, γι’ αυτό και δεν την περιέλαβε στις Συναγωγές του.

    – Κι όλοι μάθαμε πάρα πολλά για το παρασκήνιο της επικρατήσεως της «λογοτεχνίας» τον 19ο αιώνα από το άρθρο του Γιάννη Παπακώστα στην «Νέα Εστία» του 1983, που ανεκάλυψε ο Spiridione

  171. Αρειανός said

    126 🙂

  172. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Στο κείμενο του Μπαμπ. (σχετικά καλά τα λέει -πλην ακραίων εξαιρέσεων που ήδη επισημάνθηκαν από τον Νικοκύρη και συσχολιαστές), παρατήρησα κάποιους …παραπανίσιους τόνους.
    Για να μην τους αναφέρω όλους, δύο δείγματα:
    – «…Κοραής, μάς έχει προειδοποιήσει…»
    – «… ως Ελληνες μάς διακρίνει…»

    Επιπλέον, μου προκάλεσε ’’ανησυχία’’ 🙂 που είδα κάτι αντίστοιχο στο (κτγμ καίριο και ουσιαστικό) σχόλιο 76 του Πέπε: «…αυτό που μόλις μάς συνέβη…»

    Πρόκειται για συνήθη πληκτρολισθήματα ή έχει αλλάξει κάτι στον γνωστό κανόνα τονισμού των αδύνατων τύπων προσωπικών αντωνυµιών και δεν έχω πάρει χαμπάρι; 🙂

    110, αρχή.
    Οργιαστική φαντασία, αλλά και ωραία πλάκα!! Μπράβο, μ’ έκανες και γέλασα!! 😀

    112, ΣΠ.
    Πολύ σωστά! Και οι κατάλογοι μπορούν, βέβαια, να επεκταθούν αρκετά.

  173. Γς said

    169!

    >και ο πατέρας της ήδη της κόλλησε την προσωνυμία, «γιατρίνα».

    Χάρηκα με τη χαρά του

  174. Πέπε said

    @172:
    Όχι, μη θορυβείσαι. Ο κανόνας είναι όπως τον ήξερες.

    Μια ορισμένη κατηγορία λαθών οφείλονται στον φόβο του λάθους. Μιλάω φυσικά για τον εαυτό μου: ο Μπ. δεν ξέρω ούτε γιατί έκανε το λάθος, ούτε μήπως δεν το έκανε κατά λάθος αλλά βάσει άλλου κανόνα (νεότερος, έβγαζε αδιάκοπα εναλλακτικούς κανόνες που εφήρμοζε μόνο ο ίδιος καταργώντας τους προηγούμενους, τώρα δεν ξέρω).

  175. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    116, Θρακιώτης said:
    «…θάπρεπε να γράφει στο εξώφυλλό του πως είναι Λεξικό ΜΟΝΟ της Δημώδους Γραμματείας».
    Σωστοοός! Όπως θάπρεπε να έχομε, π.χ. τα εξώφυλλα:
    – Λεξικό ΜΟΝΟ ορθογραφικό της …
    – Ιστορία ΜΟΝΟ της ελληνικής γλώσσας
    – Μηχανική ΜΟΝΟ των ρευστών
    κ.ο.κ.

    136, Γιάννης Μαλλιαρός.
    Πράγματι, υπάρχει αυτό το μπέρδεμα. Πιστεύω ότι η γλωσσική/λεξιλογική διάκριση της συσκευής/συστήματος για πλοήγηση (πλοηγητής 🙂 ) από την καθαυτό διαδικασία του εντοπισμού θέσης/στίγματος (στιγματοθεσία 😉 θα έρθει σύντομα, λόγω και της ολοένα αυξανόμενης καθημερινής χρήσης από όλο και περισσότερους ομιλητές. Είτε με ελληνικούς είτε με ξένους όρους.
    Πάντως, να μην ξεχνάμε ότι τεχνικά ο εντοπισμός και η πλοήγηση είναι άρρηκτα δεμένες. Δεν μπορεί να υπάρξει πλοήγηση χωρίς εντοπισμό. (Και οι χάρτες είναι απαραίτητοι στη πλοήγηση, αλλά ’’δουλεύουν’’ διαφορετικά, αφού αποτελούν αποθηκευμένα δεδομένα)

    142, ΕΦΗ.
    Συνειρμικά θυμήθηκα μια άλλη στρατιωτική συντομογραφία: Α.Π.Α.Ε. = Άνευ προσόντων-άνευ ειδικότητος.
    Από την οποία προέκυψε το ουσιαστικό: Απαές (του απαέ, οι απαέδες κλπ) 🙂

    160, ΓιώργοςΜ.
    Ωραίο το «κάρφωμα»!! 😀

    174, Πέπε: ΟΚ!! 🙂

  176. Θρακιώτης said

    Αφελέστατε κύριε Μίκιε (175α),

    το να ειρωνεύεστε με σχολικού επιπέδου εξυπνάδες τον αποδεδειγμένα πολυτιμότερο σχολιαστή του παρόντος Ιστολογίου, γυρνάει μπούμερανγκ εναντίον σας.

    Ομολογώ δημοσίως ότι κατά την διάρκεια των 20 ετών που χρησιμοποιώ το «Μεσαιωνικό Κριαρά», ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙ πως είναι Λεξικό μόνο της Δημώδους (vulgar) Μεσαιωνικής Γραμματείας και ουχί των δοκίμων Βυζαντινών συγγραφέων. Με ξύπνησε από τον λήθαργό μου ο κ. Σαραντάκος στο σχόλιο 114β

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ, όμως, κύριε Μίκιε: Γιατί τότε το «Μεσαιωνικό Κριαρά» είναι γεμάτο από παραπομπές π.χ. στο «Χρονικό του Μορέως»; Είναι το «Χρονικό του Μορέως»… Δημώδης Γραμματεία, επειδή είναι άγνωστος ο συγγραφέας του; Δηλαδή, αν τα κείμενα του Δοξαπατρή (με το «λογοτέχνης») και του Ευγενειανού (με την «λογοτεχνία») δεν ξέραμε ποιός τάγραψε, θα περιέπιπταν αυτομάτως στην κατηγορία «Δημώδης Γραμματεία»; Αυτό είναι το κριτήριο του γερο-Κριαρά;

    Ένα πρόχειρο ξεφύλλισμα του «Μεσαιωνικού Κριαρά» θα σάς έπειθε ότι παραπέμπει διαρκώς και σε λέξεις που χρησιμοποιούν επώνυμοι συγγραφείς. Για παράδειγμα, στο λήμμα «κρονόληρος» παραπέμπει σε επιστολή του Ευγ. Γιαννούλη, γράφοντας επί λέξει:

    «κρονόληρος, επίθ. Φλύαρος, ξεμωραμένος: κρονόληρον γερόντιον (Eυγ. Γιαννούλη, Eπιστ. 1970). [μτγν. επίθ. κρονόληρος]»

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ, κ. Μίκιε; Γιατί ο Κριαράς θεωρεί Δημώδη Γραμματεία τις επιστολές του Ευγ. Γιαννούλη και όχι τις επιστολές του Νικήτα Ευγενειανού, σε μία από τις οποίες πρωτοκαταγράφεται η λέξις «λογοτεχνία» στην Θεία Ελληνική Γλώσσα;

    Εδώ σε θέλω κάβουρα, που περπατάς στα κάρβουνα…

  177. Theo said

    @176:
    <a href=http://repository.kentrolaografias.gr/xmlui/handle/20.500.11853/182964Εδώ σε θέλω κάβουρα, ναπερπατάς στα κάρβουνα.

    Κερδίζω κάτι που επισημαίνω λάθος του «αποδεδειγμένα πολυτιμότερου σχολιαστή του παρόντος Ιστολογίου», κατά τη μετριόφρονα εκτίμησή του; 🙂

  178. Theo said

    Συγγνώμη, λάθος 😡

    @176:
    Εδώ σε θέλω κάβουρα, να περπατάς στα κάρβουνα.

    Κερδίζω κάτι που επισημαίνω λάθος του «αποδεδειγμένα πολυτιμότερου σχολιαστή του παρόντος Ιστολογίου», κατά τη μετριόφρονα εκτίμησή του; 🙂

  179. Theo said

    Το γαλάζιο στη δεύτερη παράγραφο δεν χρειαζόταν, αλλά πάλι τα μπέρδεψα 😡

  180. Θρακιώτης said

    Αγαπητέ κ. Theo (178)

    ειλικρινά δεν κατάλαβα τί εννοείτε με την παραπομπή σας στο «Κέντρο Ερεύνης Ελληνικής Λαογραφίας». Θέλετε να πείτε ότι λέω λάθος την παροιμία για τον κάβουρα και τα κάρβουνα; Τότε διαπράξατε μεγαλειώδη γκάφα, διότι η εν λόγω παροιμία είναι Πανελλήνια και λέγεται σε διάφορες παραλλαγές σε πάμπολλες περιοχές της Ελλάδος

    Υπάρχει στις Παροιμίες του Νικολάου Πολίτη (1900), στο έργο της Ακαδημίας Αθηνών για το ιδίωμα της Κρήτης (1955), στα Τσακώνικα Παραμύθια του Μέγα (1957) και σε δεκάδες άλλα βιβλία πρίν το 1963. Η πρώτη καταγραφή παροιμίας έγινε το 1846 στις «Παροιμίες Δημώδεις» του Ι. Βενιζέλου

    Οπότε, αν εννοείτε ότι η παροιμία για τον κάβουρα και τα κάρβουνα πρωτοκαταγράφεται το 1963 στην Θεσπρωτία, διαπράξατε ιστορική γκάφα κύριε Theo μου…

  181. Πέπε said

    Συγκεντρώσου, κολλητέ.

    α) Κανείς δεν έπιασε το ζήτημα της πρώτης εμφάνισης της παροιμίας. Για άλλη μια φορά συλλαμβάνεσαι να νομίζεις ότι όλους τους απασχολούν τα ίδια ζητήματα που απασχολούν εσένα.

    β) Προφανώς και έχει πλήθος παραλλαγές η παροιμία, αλλά αλλάζουν μόνο οι λέξεις που αφήνουν το νόημα αμετάβλητο. Σ’ όσες παραπεμπεις (με την επιφύλαξη του πρώτου λινκ, που λέει «αποτέλεσμα 2 από 4» και δεν μπορώ να βρω τα άλλα τρία), καμία δεν αντικαθιστά το «να» με «που», και καμία δε βγάζει διαφορετικό νόημα από τις άλλες.

    γ) Το στενά κυριολεκτικό νόημα φωτίζεται από τις παραλλαγές που παρουσιάζουν τον πλατυσμό «ήντα χάρη σου ‘χω γω να πηδάς μες στο γιαλό;» (επίσης σε διάφορες παραλλαγές): ο κάβουρας είναι φυσικό να τα καταφέρνει να περπατά/πηδά στον γιαλό, άμα όμως τον βάλουμε στα κάρβουνα να τον ψήσουμε ζωντανό, γιά να δούμε, θα τα καταφέρει να γλιτώσει; Προφανώς αν αντικαταστήσουμε το «να» με το «που» αυτό το νόημα χάνεται, αφού είναι σαν να απευθύνεσαι σε έναν κάβουρα ο οποίος ήδη περπατάει στα κάρβουνα, οπότε το ζήτημα του αν θα τα καταφέρει έχει ήδη ξεπεραστεί.

    δ) Αν κλονιστεί το στενά κυριολεκτικό νόημα, χάνεται και το μεταφορικό, δηλαδή το κυρίως νόημα της παροιμίας.

    ε) Βάσει των παραπάνω, καμία παραλλαγή δεν είναι αναμενόμενο να έχει «που». Ακόμη κι αν εντοπιστεί τέτοια παραλλαγή (στα άλλα 3 παραδείγματα του Πολίτη ή κάπου αλλού), θα δείχνει απλώς ότι κάποιος πληροφορητής δεν την έχει καταλάβει σωστά.

  182. Γς said

    176:

    > τον αποδεδειγμένα πολυτιμότερο σχολιαστή του παρόντος Ιστολογίου

    Papieren! Documenti!

  183. Dr Moshe said

    Αγαπητοί φίλοι,

    Οι περιπέτειες του όρου λογοτεχνία μέχρις ότου καθιερωθεί στη Νέα Ελληνική δείχνουν πόσο ατελείς και μερικές είναι συχνά οι γνώσεις μας για την ιστορία τής γλώσσας, αναγκαστικά περιορισμένες σε ό,τι έχει διασωθεί στη γραμματεία. Είναι, ωστόσο, ευτύχημα ότι η πρόοδος της έρευνας αποτυπώνεται εντέλει ως βελτιωμένη λεξικογράφηση.

    Ως αποτέλεσμα, στο μεσαιωνικό λεξικό τού E. Trapp (Lexikon zur byzantinischen Gräzität, vol. 5, Wien 2005, σ. 947) καταχωρίζεται πλέον ο όρος λογοτεχνία με μοναδική αναφορά στο χωρίο τού Ν. Ευγενειανού, πράγμα που καταδεικνύει τη σπανιότητα της λέξης και το μεγάλο κενό στην έκτοτε παρουσία της ώς τη Νέα Ελληνική. Είναι, επιπλέον, ενδιαφέρον ότι ο Trapp αποδίδει τη λέξη ως «Wortkunst, Verskunst», που δεν σημαίνει «λογοτεχνία ως γραμματειακό είδος», αλλά περίπου «τέχνη τού λόγου, στιχοπλοκία», πράγμα που ταιριάζει και στα συμφραζόμενα του συγκεκριμένου χωρίου. Σαφώς, οι λεπτές διακρίσεις των γραμματειακών ειδών, που επωμίστηκε να εκφράσει ο αναβιωμένος νεοελληνικός όρος «λογοτεχνία», είναι αποκτήματα της νεότερης επιστήμης, όχι της μεσαιωνικής γλώσσας.

    Αναφορικά με την απουσία τής λέξεως από το μεσαιωνικό λεξικό τού Εμμ. Κριαρά, δεν πρέπει να αγνοηθεί πόσο ταλανίστηκε εξαρχής ο συγγραφέας και η ομάδα του σχετικά με το είδος των κειμένων που θα έπρεπε να συμπεριληφθούν και να αποδελτιωθούν. Στον πρώτο τόμο τού μεσαιωνικού λεξικού (εισαγωγή, σ. ιβ΄-ιγ΄) ο Εμμ. Κριαράς εκθέτει πολύ συγκρατημένα και με εξόχως μετριόφρονα τρόπο τους προβληματισμούς του και τα έξι κριτήρια που εφαρμόστηκαν, για να αποφασιστεί ποιο κείμενο και ποιες λέξεις θα περιλαμβάνονταν στην «κατ’ επιλογήν αποδελτίωση» (όπως την αποκαλεί). Σημεία που τον προβλημάτιζαν ήταν, μεταξύ άλλων, η μικτή γλώσσα που παρουσιάζουν πολλά κείμενα, ώστε να μην είναι ξεκάθαρος ο λόγιος ή δημώδης χαρακτήρας τους, η παρουσία αρχαίων λέξεων με άλλη σημασία (θα έπρεπε να καταχωριστούν ή όχι;), η εμφάνιση λέξεων συνεχούς παρουσίας από την αρχαιότητα και πολλά άλλα. Το ενδιαφέρον είναι ότι το κείμενο του Ευγενειανού περιελήφθη στα βασικά κείμενα του λεξικού (τόμ. Α΄, σ. κδ΄) και δεν αγνοήθηκε.

    Όταν κρίνουμε λεξικά εκείνης της εποχής, είναι πάντα σοφό να λαμβάνουμε υπ’ όψιν ότι το 1969 (όταν τυπώθηκε ο Α΄ τόμος τού λεξικού Κριαρά) ή το 1985 (όταν τυπώθηκε ο τόμος Θ΄ με το στοιχείο λ-) δεν υπήρχε η πολυτέλεια της ψηφιακής αναζήτησης ή του διαδικτύου· ο εντοπισμός βασιζόταν είτε σε παλαιότερα γλωσσάρια (αν ήταν κανείς τυχερός) είτε στην άκρως χρονοβόρα αποδελτίωση, από την οποία πάντοτε διαφεύγουν όροι και ειδικά εκείνοι με τους οποίους κάποιος νιώθει τώρα εξοικειωμένος και δεν έλκουν την προσοχή. Αυτό μας βοηθεί να είμαστε πολύ συγκρατημένοι όταν κρίνουμε τέτοια πολύτιμα έργα ανεκτίμητης προσφοράς στη λεξικογραφία.

    Ευχαριστώ.

  184. nikiplos said

    να προσθέσουμε έτσι για την ιστορία, πως το 2018, οι 20 περίπου πρώτοι που αρίστευσαν και πέρασαν με υποτροφία στην ιατρική σχολή του Χαραβανδίνου (Χάρβαρντ βαρβαριστί) αποφάσισαν να μην σπουδάσουν τελικά…

    Επειδή:
    α. Δεν θέλουν να δανειστούν μέχρι και τα εγγόνια τους προκειμένου να πάρουν το πολυπόθητο επαγγελματικό πτυχίο, καίτοι υποτροφούντες… (ο Τσάμπας πέθανε λένε οι Τραμβικοί)
    β. Δεν θέλουν να διαβάσουν έναν σκασμό βιβλία, εργαστήρια, ξενύχτια σε εφημερίες κλπ για να είναι υπάλληλοι μανατζαραίων του c+ (βαθιμός κολεγίου) που διοικούν τις μονάδες υγείας στις ΗΠΑ.
    γ) προτιμούν να γίνουν οι ίδιοι μανατζαραίοι, θα είναι καλύτεροι από τους c+… και δεν θα γυρίζουν την επαρχία των ΗΠΑ προκειμένου να βρουν μιαν αξιοπρεπή δουλειά, ούτε και βέβαια θα μπορούν να απολύονται από κατά τεκμήριο ηλιθίους ανώτερούς τους…

    Εδώ βέβαια κολλάει το επόμενο ποστ με την ομιλία του Λάμπορτ.

  185. Κιγκέρι said

    Πριν από κανα δυο χρόνια, σε μια διαφήμιση του Jumbo είχε χρησιμοποιηθεί το σλόγκαν «Κράζεις; Θαυμάζεις!» για το dislike/like, το θυμάστε; Εμένα τότε μου είχε φανεί εύστοχο, αλλά τελικά δεν πέρασε.

    Να βγάλουμε μια σέλφη;
    Να βάλουμε μια Σέλφω!

  186. Θρακιώτης said

    Αγαπητέ κ. Dr Moshe (183),

    τώρα μόλις είδα το εμπεριστατωμένο σχόλιό σας και σπεύδω να σάς χιλιοευχαριστήσω, για όσα αποκαλυπτικά γράφετε…

    1) Νομίζω ότι συμφωνείτε μαζί μου, σε όσα ανέφερα για τον γερο-Κριαρά: Αφού περιλαμβάνει τον Ευγενειανό στα βασικά κείμενα του Μεσαιωνικού του Λεξικού, γιατί αρνείται να λημματογραφήσει την «λογοτεχνία»; ΙΔΟΥ ένα ερώτημα που οφείλει να μάς απαντήσει ο φανατικός οπαδός του Κριαρά, κ. Νίκος Σαραντάκος…

    Θα πρέπει, ωστόσο, να γνωρίζετε, αγαπητε κ. Dr Moshe, ότι αν πιστέψουμε τον Γιάννη Παπακώστα και όσα έγραψε στην «Νέα Εστία» του Μαΐου 1983 (βλέπε σχόλιο 132), ο Κριαράς γνώριζε για την πρώτη καταγραφή της «λογοτεχνίας» στην ερωτική επιστολή του Ευγενειανού, αλλά δεν την λημματογράφησε

    2) Dr Moshe, σάς ευχαριστώ ιδίως για την μνεία του Μεσαιωνικού Λεξικού του E. Trapp (Lexikon zur byzantinischen Gräzität, vol. 5, Wien 2005, σ. 947), που δεν έχω στην Βιβλιοθήκη μου. Ο E. Trapp λημματογραφεί, λοιπόν, από το 2005 την λέξη «λογοτεχνία», πράγμα που μάς απέκρυψε ο γερμανομαθής σχολιαστής Ιατρού, για να μή δικαιωθεί η άποψη του Επιτελείου μας

    3) Ούτως εχόντων των πραγμάτων, αγαπητέ μου Dr Moshe (ότι, δηλαδή, η «λογοτεχνία» υπάρχει στα ελληνικά από τον 12ο αιώνα, έστω και με άλλη σημασία), δικαιολογείται η φράσις…

    «…ο Πανταζίδης έπλασε το 1886 τη λέξη «λογοτεχνία»…»

    που χρησιμοποίησε ο κ. Σαραντάκος στο παρόν άρθρο; Πώς είναι δυνατόν να ξαναπλάσεις μιά λέξη, η οποία υπάρχει εδώ και 7 αιώνες στην Θεία Ελληνική Γλώσσα, έστω και με άλλη σημασία;

  187. Θρακιώτης said

    Αγαπητέ μου κύριε Πέπε (181), τώρα είδα και το δικό σας σχόλιο…

    Νομίζω ότι δεν αξίζει να διαφωνούμε για ανθυπολεπτομέρειες. Εγώ την παροιμία «εδώ σε θέλω κάβουρα, ΠΟΥ περπατάς στα κάρβουνα» την άκουγα ως παιδί στις αρχές της δεκαετίας του 1960 από έναν μπάρμπα μου που είχε γεννηθεί το 1877 στην Σμύρνη. Την έλεγε και την ξανάλεγε ο συχωρεμένος (με το «που» και όχι με το «νά») και μού έμεινε από τότε…

    Κατά την ταπεινή μου γνώμη το «ΠΟΥ» είναι ανώτερο από το «ΝΑ» στην συγκεκριμένη παροιμία, διότι υποδηλοί πως ο κάβουρας είναι αρκετά μάγκας, ώστε ΗΔΗ περπατάει στα κάρβουνα. Οπότε, αν θέλει να τον θαυμάσουμε κι άλλο για την μαγκιά του, ας κάνει κι ένα νέο κατόρθωμα κλπ – κλπ»

    Ενώ το «ΝΑ» στην συγκεκριμένη φράση κάνει την παροιμία ξενέρωτη, αν και επίσης στέκει νοηματικά. Εγώ, προσωπικά, θα συνεχίσω να χρησιμοποιώ την παροιμία για τον κάβουρα και τα κάρβουνα, όπως ακριβώς την άκουσα παιδί από τον Σμυρνιό μπάρμπα μου, Θεός σχωρέσ’ την ψυχούλα του…

  188. sarant said

    183 Ευχαριστώ για το σχόλιο, φίλτατε!

  189. Κ. Καραποτόσογλου said

    Ο Antonios Jannarakis, Deutsch – Neugriechisches Handwörterbuch, Hannover 1883, σ. 571, γράφει: Literatur = γραμματολογία, ενώ στη σ. 961, αναφέρει: Stilistik f. η λογογραφία, η λογοτεχνία, Stilistisch adj. λογοτεχνικός, τεχνογραφικός, ευεπής·στη σ. 1290, διαβάζουμε: Wortkünstler = ο λογοδαίδαλος, ο λογοτέχνης.

    Ο ίδιος ως A. N. Jannaris, A Concise Dictionary of the English and Modern Greek Languages, London 1895, σ. 320, παραθέτει: rhetorician = ῥήτωρ; λογοτέχνης, ενώ στη σ. 357, μας πληροφορεί: speechify = λογοτεχνώ, ρητορεύω.

    Η λ. literature αποδίδεται ως: γραμματεία, γραμματολογία; φιλολογία (σ. 218).

    Ο Αντ. Γιάνναρης υπήρξε άριστος γνώστης της ελληνικής.

  190. sarant said

    189 Ευχαριστούμε!

  191. Πέπε said

    @187:
    > > … υποδηλοί πως ο κάβουρας είναι αρκετά μάγκας, ώστε ΗΔΗ περπατάει στα κάρβουνα. Οπότε, αν θέλει να τον θαυμάσουμε κι άλλο για την μαγκιά του, ας κάνει κι ένα νέο κατόρθωμα…

    Γλυκύτατέ μου και οξυνούστατε Θρακιώτα, ένας κάβουρας που περπατάει σε αναμμένα κάρβουνα ενδιαφέρεται κυρίως να σώσει το καψαλισμένο τομάρι του, να γλιτώσει το φριχτό μαρτύριο του να ψηθεί ζωντανός. Το αν όσοι τον θαυμάζουν για τη μαγκιά του θα τον θαυμάσουν ακόμη περισσότερο, εκείνη τη στιγμή βρίσκεται μάλλον χαμηλά στην ατζέντα των πρωτεραιοτήτων του.

    Να μη σας διαφεύγει δε ότι και με τους ανθρώπους συμβαίνουν ενίοτε τέτοια πράγματα: είναι πιθανόν ορισμένοι άνθρωποι, ορισμένες στιγμές του βίου τους, να κάνουν διάφορα πράγματα κινούμενοι από άλλα ελατήρια πέρα από το να θαυμαστούν ακόμη περισσότερο από τους ήδη θαυμαστές τους.

    (Προφανώς δεν αναφέρομαι πλέον στην παροιμία, που φυσικά νομιμοποείστε να τη λέτε όπως θέλετε. Την παίρνω απλώς ως αφορμή για να σχολιάσω ότι, μετά από την εξήγηση του πώς την αντιλαμβάνεσθε, δεν απορώ που ειδικά εσείς την αντιλαμβάνεσθε ειδικά έτσι. Εμένα δε θα μου πέρναγε από τον νου αυτή η ναρκισσιστική ερμηνεία, αλλά φυσικά δεν πρέπει να γενικεύω – δεν έχω τον εγωκεντρισμό να νομίζω ότι όλοι σκέφτονται όπως εγώ.)

  192. loukretia50 said

    Αυτό δεν πάει στα ντοκουμέντα, της γιαγιάς μου είναι κουβέντα!

    Κι εγώ ήξερα τον κάβουρα ΠΟΥ περπατάει στα κάρβουνα!
    Νόμιζα ήτανε μαγκιά, γιατί και πάνω στη θρακιά *
    ———/* έτσι το έλεγε η γιαγιά, κι ας βρίσκω «θράκια» τη φωτιά, θύμηση ήτανε γλυκειά

    ο αδέξιος στραβοκάνης προχωράει και δεν τον πιάνεις!

  193. Θρακιώτης said

    Θερμά συγχαρητήρια και χίλιες ευχαριστίες στον κορυφαίο εν ζωή Έλληνα ετυμολόγο, κ. Κ. Καραποτόσογλου για το ανεκτιμήτου αξίας σχόλιο 189. Αναρτώ σε φωτοτυπίες αυτά που ο εκλεκτός σχολιαστής είχε την καλωσύνη να μάς πληροφορήσει γραπτώς, και αμέσως από κάτω θα σχολιάσω.

    Είναι φωτοτυπίες από τις επίμαχες σελίδες 571, 961 και 1.290 από το ξεχασμένο Λεξικό Γερμανο-Ελληνικό Λεξικό του μεγάλου Έλληνα λεξικογράφου Antonios Jannarakis, «Deutsch – Neugriechisches Handwörterbuch» (κατεβάστε εδώ τον 1ο τόμο και ΕΔΩ τον 2ο, χωρίς δυνατότητα search) που εξεδόθη στο Αννόβερο το σωτήριον έτος 1883, δηλαδή 3 ολόκληρα χρόνια πρίν ο Πανταζίδης «πλάσει» την λέξη «Λογοτεχνία», κατά την έκφραση του κ. Σαραντάκου…

    ΣΥΝΟΨΙΖΩ τι προκύπτει από τις αποψινές συγκλονιστικές αποκαλύψεις του κ. Καραποτόσογλου:

    Ο πρώτος που ανέστησε τις λέξεις «λογοτεχνία» + «λογοτέχνης» για να μεταφράσει διάφορες γερμανικές λέξεις είναι ο θρυλικός λεξικογράφος Αντώνιος Γιανναράκης (1852 – 1909), τον οποίον κανείς δεν μνημονεύει, γιατί ήτο κάργα ελληνόψυχος.

    Το Αγγλο-Ελληνικό Λεξικό του Γιανναράκη (Νέα Υόρκη 1895) το οποίο μνημονεύει ο κ. Καραποτόσογλου και στο οποίο επίσης αναφέρονται οι λέξεις «λογοτέχνης + λογοτεχνία» προκειμένου να μεταφραστούν οι αγγλικοί όροι «rhetorician» + «speechify» μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Καλούνται επειγόντως οι κ.κ. Μπαμπινιώτης + Σαραντάκος να αλλάξουν τα σχετικά κείμενα (του «Ετυμολογικού Λεξικού» ο Μπάμπι και του παρόντος άρθρου ο κ. Νίκος) όπου υμνούν τον Πανταζίδη, διότι η ουσία είναι μία και ο μπακλαβάς γωνία:

    Ο πρώτος που ανέστησε (ή… έπλασε, κατά τον κ. Σαραντάκο) την λέξη «λογοτεχνία» ήτο ο λησμονημένος Αντώνιος Γιανναράκης το 1883 και ουχί ο πολυδιαφημισμένος Πανταζίδης το 1886. Ασχέτως αν, τελικά, ο Πανταζίδης ευτύχησε να επικρατήσει η λέξις «λογοτεχνία» με την δική του σημασία

  194. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    191 Πέπε>>να σώσει το καψαλισμένο τομάρι του
    Είναι τόσο νόστιμοι οι κάβουρες, στα κάρβουνα ακριβώς! Στο ρέμα του ποταμού της Άρβης πιάσαμε πριν χρόνια τους τελευταίους ντόπιους που απόλαυσα! 🙂
    Στην Κρήτη λέμε μια σχετική παροιμιακή φράση στην ερώτηση τί κάνεις, πώς πας: -Σαν τον καβρό στα κάρβουνα…
    Καβρός ο κάβουρας που το εχουμε και σε επώνυμο όπως και Καβρουλάκης.

  195. Μουτούσης Κωνσταντίνος said

    Παρόμοια λέξη γιὰ τὴν τεχνήεσσα στιχοπλοκία πάει πολύ πίσω , στὴν ἐποχή τῶν σοφιστῶν.

    Αὐτό τὸ λογοδαίδαλος θύμισε τὸν λογομάγειρο , ἕναν ἐκ τῶν χαρακτηρισμῶν μὲ τοὺς ὁποίους εἲχε στολίσει ὁ Θεόδωρος Παπαδημητρακόπουλος τὸν Γεώργιο Χατζιδάκι κατὰ τὴν ἐποχή τῆς μεταξύ των διαμάχης , περί τὰ τέλη του πρὸπερασμένου αίῶνος . («ἡ λογομαγειρική τέχνη τῶν σοφιστῶν» «προσωρινή ἀπόκρισις »,« δευτέρα ἀπόκρισις» κ.λπ.)

    Ἡ ἐκλογή τῆς λέξεως ἐκ τοῦ προσωκρατικοῦ Ἀντιφῶντος : « Αθηναῖος τερατοσκόπος καὶ ἐποποιὸς καὶ σοφιστής· ἐκαλεῖτο δὲ Λογομάγειρος » , Suidae lex.

  196. sarant said

    189-193 Αν λέει κάτι το σχόλιο του κ. Καραποτόσογλου πάντως, είναι ότι ο Γιανναράκης απέδωσε το Literatur φιλολογία και τη Stilistik λογοτεχνία. Σαφώς χρησιμοποιεί τον όρο «λογοτέχνης, λογοτεχνία» πιο κοντά στη σημασία του Ευγενειανού και όχι στη σημερινή.

  197. Γιάννης Ιατρού said

    και στο «Επίτομον Ελληνικόν Λεξικόν», Τόμος B’ (1905) του ιδίου (Α. Ν. Γιάνναρη) στη σελ, 1311 αναφέρεται:
    λογο-γραφία ἡ, λογογραφική σύνθεσις, πεζολογική συγγραφή· σύνθεσις δικανικών λόγων

    ‘Ολα μαζί (με Deutsch – Neugriechisches Handwörterbuch και A Concise Dictionary of the English and Modern Greek Languages όπως στο #189)

  198. Γιάννης Ιατρού said

    Όλα τα ανωτέρω λεξικά θα τα βρείτε στην Ανέμη, δεν χρειάζεται να ψάξετε σε άλλα μέρη … (βλ. 193) 🙂

  199. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Καλημέρα! Χρόνια πολλά σε όσες Αλεξάνδρες και όσους Αλέξανδρους γιορτάζουν σήμερα!

    196, 197
    Το ότι ο Γιάνναρης εννοεί τη λ. λογοτεχνία όπως ακριβώς ο Ευγενειανός και καθόλου με τη σημερινή σημασία φαίνεται ξεκάθαρα στο «Επίτομον Ελληνικόν Λεξικόν», Τ. B’, 1905 (που ανέφερε ο κ. Ιατρού), στη σελ. 1312, όπου:
    λογοτεχνία, η, έντεχνος κατασκευή λόγων

  200. Theo said

    @88 et al:
    Χθες συνάντησα ένα φίλο που με πληροφόρησε πως σχολιάζει κατά καιρούς εδώ.
    Μου είπε πως η λέξη λογοτέχνης δεν πρωτοκαταγράφεται στην γλώσσα μας από τον Νείλο, αλλά από τον Ιωάννη Δοξαπατρή*. (Απλώς, βαριόταν να μπει στο ιστολόγιο και να το επισημάνει.)

    *Αν πας στη σ. 90 του βιβλίου στο οποίο παραπέμπεις στο σχ. 157, θα δεις στο κριτικό υπόμνημα να γράφεται: «Laur. τοῦ Δοξαπατρῆ Ἰωάννου. Ambr. 1. τοῦ Δοξαπατρῆ κυρίου Ἰωάννου.» Δηλαδή, ενώ κάποιοι άλλοι κώδικες που χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση γράφουν στον τίτλο «τοῦ Δοξαπατρῆ», χωρίς το μικρό του όνομα, άλλοι δύο το διευκρινίζουν ότι είναι του λιγότερο γνωστού Ιωάννη, όχι του Νείλου.

    Από γκάφα σε γκάφα, λοιπόν, κυρ Θόδωρά μου 😛 😆

  201. Theo said

    @200, διόρθωση:

    Αν πας στη σ. 81 του βιβλίου στο οποίο παραπέμπεις στο σχ. 157…
    (της νύχτας οι δουλειές 😕 )

  202. Γς said

    Πόσο απαραίτητα είναι εκείνα τα χερούλια στο μπάνιο, για να μην γλιστρήσεις και φας τα μούτρα σου

    Κάτι τέτοια διαφημίζουν στο φβ:
    «Πρόληψη επικίνδυνων μπόλια & πτώση στο σπίτι τώρα!»

    Μπόλια; Το έψαξα. Μετάφραση του:
    «Prevent Dangerous Slips & Falls At Home Now!»

    Ντάξ θα μπορούσαν να το μεταφράσουν και ως:
    «Πρόληψη επικίνδυνων κομπινεζόν

  203. Γιάννης Ιατρού said

    200: Τέο,
    τον Bάταλo τον βρήκες στο «δόξα πατρί» 🙂 🙂

  204. Theo said

    @203:
    Ναι 🙂
    Να συμπληρώσω πως ο Ιωάννης έζησε στην Κωνσταντινούπολη τον 11ο αι. ενώ ο Νείλος στην Κάτω Ιταλία τον 12ο.
    Έτσι, η λέξη λογοτέχνης πρωτοκαταγράφεται τον 11ο αιώνα, δηλαδή νωρίτερα απ’ ό,τι ισχυρίζεται ο Βάτμαν.

  205. Θρακιώτης said

    Εκλεκτέ χριστιανέ λόγιε, κ. Theo (200 + 201 + 204),

    συγχαρητήρια για το εύρημά σας, αν και σήμερα είναι Σαββάτο και δεν μπορώ (το Επιτελείο αργεί…) να ελέγξω την εγκυρότητα του ισχυρισμού σας ότι εφευρέτης του «λογοτέχνη» είναι ο Ιωάννης Δοξαπατρής τον 11ο αιώνα και ουχί ο Νείλος Δοξαπατρής τον 12ο…

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ, ωστόσο, κύριε Theo μου: Αν εγώ διέπραξα γκάφα, επειδή δεν έψαξα αρκετά να δώ την υποσημείωση που είδατε εσείς, πόσες πολύ σοβαρότερες γκάφες μαζεμένες έχει διαπράξει ο Μέγας Μπαμπινιώτης στα Λεξικά του, τον οποίο έχω συλλάβει να «κλέπτει οπώρας» πάνω από 10 φορές μέσα στον Αύγουστο;

    Γιατί, κύριε Theo μου, σπαταλήσατε χρόνο (και μπράβο σας) να ελέγξετε εμένα για την επιπέδου πταίσματος γκάφα μου, και δεν βγάλατε άχνα εδώ και 6 ημέρες για την ιστορική αποκάλυψή μου της 25ης Αυγούστου ότι οι κ.κ. Μπαμπινιώτης, Χαραλαμπάκης και Σαραντάκος θεωρούν την πορνογραφία ΑΝΤΙΔΑΝΕΙΟ από τα αγγλογαλλικά, όταν απεδείχθη πως η εν λόγω λέξις ενεφανίσθη ένα χρόνο νωρίτερα στα ελληνικά (1841) απ’ ό,τι στα αγγλο-γαλλικά (1842);

    Προς ενημέρωσίν σας, ΑΝΑΡΤΩ και πάλι το απόσπασμα της σελίδος 244 από το μνημειώδες «Εγχειρίδιον της Αρχαιολογίας των Τεχνών» που έγραψε κατευθείαν στα ελληνικά το 1841 ο Γερμανός καθηγητής του Οθωνείου (νύν ΕΚΠΑ) Πανεπιστημίου, Λουδοβίκος Ρόσσιος, μπάς και φιλοτιμηθεί να μού απαντήσει ο πολύς Μπαμπινιώτης ή το πνευματικοπαίδι του ο κ. Γ. Μπάτζιος….

    ΥΓ: Εννοείται ότι η δόξα για το «λογοτέχνης» (Νείλος ή Ιωάννης Δοξαπατρής) και το «λογοτεχνία» (Νικήτας Ευγενειανός) ανήκει 100% σ’ εμένα κι όχι σ’ εσάς. Απόδειξις ότι οι κ.κ. Μπαμπινιώτης, Χαραλαμπάκης και Σαραντάκος δεν είχαν πάρει «μυρωδιά» για την πρώτη καταγραφή αυτών των δύο λέξεων από τους συγκεκριμένους βυζαντινούς συγγραφείς, πρίν κάνει την αποκάλυψη εδωμέσα το Επιτελείο μας..

  206. Γιάννης Ιατρού said

    205: Τι «επιπέδου πταίσματος» ρε συ; Το σκότωσες! Ο φόνος πταίσμα; Κι από πότε μετράμε τις (άααν, κι όποιες) γκάφες άλλων για να δικαιολογήσουμε δικές μας; Καλά, και χωρίς «επιτελείο» (κοινώς: η μπάλα στην εξέδρα …) δεν μπορείς να κάνεις ούτε μιά αντιπαραβολή/ψαχουλεματάκι; Πάει καημένε μου, αυτο-διασύρεσαι πανελληνίως, ντεκαντάνς 🙂 🙂

    ΥΓ: Δεν γελάω με τα λάθη σου, όλοι κάνουν κάποια. Γελάω με την ιδέα που έχεις για τον εαυτόν σου, στα γλωσσολογικά εν προκειμένω. Και την αγωνία σου, να βρεις στους άλλους κάποιο λάθος κλπ. και να κομπάζεις μετά!

  207. Θρακιώτης said

    Αποδεδειγμένα κακόψυχε Ιατρού (206),

    1) Για την «πορνογραφία» που οι Μπαμπινιώτης + Χαραλαμπάκης θεωρούν ΑΝΤΙΔΑΝΕΙΟ από τα αγγλο-γαλλικά, ενώ η λέξις ενεφανίσθη στα ελληνικά ένα χρόνο νωρίτερα (1841 – 1842) θα μάς πείς τίποτα; Ή μόνο για το πταίσμα το δικό μου (απέδωσα στον Νείλο Δοξαπατρή ένα κείμενο του Ιωάννη Δοξαπατρή) ενδιαφέρεσαι;

    2) Για το πλημμέλημα του κ. Σαραντάκου που έγραψε επροχθές ότι ο Πανταζίδης έπλασε το 1886 την λέξη «λογοτεχνία», ενώ την λέξη είχε εφεύρει τον 12ο αιώνα ο Νικήτας Ευγενειανός και είχε αναστήσει 3 χρόνια νωρίτερα (1883) ο Αντώνιος Γιανναράκης στο Γερμανο-Ελληνικό του Λεξικό, θα μάς πείς τίποτα;

  208. Theo said

    @205:
    «Και σεις γιατί σκοτώνετε τους Ινδιάνους;»

    Επίτρεψέ μου, αγαπητέ μου, να ασχολούμαι με όποια λάθη θέλω και να διαθέτω τον χρόνο μου όπως μου αρέσει.

    Πάντως, αν προσέτρεχες σε κάποια πηγή ή στη Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία, θα έβλεπες πως ενώ ο Νείλος συνέθεσε θεολογικές πραγματείες (ΘΗΕ, τόμος 9, στ. 337) ενώ ο Ιωάννης Δοξαπατρής, «συγγραφεὺς ὑπομνημάτων εἰς ἔνια ἔργα τοῦ Ἑρμογένους καὶ τοῦ Ἀφθονίου, [όπως αυτό στο οποίο παραπέμπεις] προλεγομένων εἰς τὴν ρητορικὴν καὶ σχολικῶν ἀσκήσεων … δὲν συνέθεσε θεολογικὰς πραγματείας» ο.π., τομ. 7, στ. 3).

    Αλλά σου αρκεί να δεις στο Διαδίκτυο το «τοῦ Δοξαπατρῆ», για να τον ταυτίσεις με τον «φανατικό Ορθόδοξο αρχιμανδρίτη, Νείλο Δοξαπατρή», χωρίς να νοιαστείς καθόλου αν το έργο που παραπέμπεις παραδίδεται ως δικό του ή κάποιου άλλου συνεπώνυμού του κι αν υπάρχουν κι άλλοι Δοξαπατρίδες.

  209. Θρακιώτης said

    Χριστιανέ λόγιε της οκάς, κύριε Theo (208): Όταν ο πολυδιαφημισμένος Μπαμπινιώτης διαπράττει δεκάδες γκάφες στα Λεξικά του (με πρώτη και καλύτερη το… αντιδάνειο της «πορνογραφίας»), τις οποίες επισημαίνω καθημερινώς, είναι τιμή για μένα που μπέρδεψα τον Ιωάννη με τον Νείλο Δοξαπατρή, προκειμένου να αποκαλύψω τον εφευρέτη της λέξεως «λογοτέχνης».

    …Τον οποίο εφευρέτη ηγνόουν επί 10,5 χρόνια το παρόν «λογοτεχνικό» Ιστολόγιο, ο πολύς Μπαμπινιώτης και ο χριστιανούλης Χαραλαμπάκης, με τόσους έμμισθους βοηθούς από πίσω τους…

  210. Theo said

    @209:
    «είναι τιμή για μένα που μπέρδεψα τον Ιωάννη με τον Νείλο Δοξαπατρή».

    Φαντάσου και να μην τους μπέρδευες! Πόσο θα θριαμβολογούσες 😉 😆

  211. sarant said

    200 Ωχ, στο δόξα πατρί!

  212. Γιάννης Ιατρού said

    χαχα, τώρα θα σε πεί και ΄σενα κακόψυχο 🙂 🙂 (207)

  213. Θρακιώτης said

    Καλώ τον φίλο κ. Σαραντάκο που επιχαίρει (σχόλιο 211) επειδής ο χριστιανός λόγιος της κακιάς ώρας, κ. Theo, με συνέλαβε να διαπράττω ένα πταίσμα (μπέρδεψα τους δύο Δοξαπατρήδες, Ιωάννη και Νείλο) να μάς δώσει μιά απάντηση…

    Ασφαλώς, κύριε Νίκο μου, θα γνωρίζετε ότι ο αγαπημένος σας Μανόλης Τριανταφυλλίδης εξεπόνησε (σε ηλικία 27 ετών) την διδακτορική του διατριβή το 1909 στο Μαρβούργο της Γερμανίας υπό την εποπτεία του μεγάλου Καρόλου Κρουμπάχερ. Ο γερμανικός της τίτλος είναι «Studien zu den Lehnwortern der mittelgriechischen Vulgarliteratur», που στα ελληνικά μεταφράζεται «Μελέτες για τις δάνειες λέξεις της δημώδους Ελληνικής Μεσαιωνικής Φιλολογίας»

    ΣΑΣ ΕΡΩΤΩ, κύριε Νίκο:

    – Γιατί η εν λόγω διδακτορική διατριβή ουδέποτε μετεφράσθη στα ελληνικά; Το «Ίδρυμα Τριανταφυλλίδη» τί κάνει; Μπρίκια κολλάει;

    – Γιατί το λαλίστατο «Ίδρυμα Τριανταφυλλίδη» όχι μόνο δεν μετέφρασε ποτέ την Δ.Δ. του Ιδρυτού του, αλλά και φρόντισε να εξαφανίσει από την Διαδικτυακή πιάτσα και το γερμανικό πρωτότυπο της Διατριβής του Τριανταφυλλίδη;

    Μήπως για να μή μάθει ο ανυποψίαστος κοσμάκης ότι η πολυδιαφημισμένη Διδακτορική Διατριβή του «Πατριάρχη» (σ.σ.: ελέω δημοτικιστή δικτάτορα μπαρμπα-Γιάννη Μεταξά…) των εν Ελλάδι Μαλλιαρών είναι γεμάτη λάθη που βγάζουν μάτι;

    Το Επιτελείο μας τυχαίνει να έχει ένα αντίτυπο της εξαφανισμένης Διατριβής του Μανόλη Τριανταφυλλίδη. Αν αρχίσω να αναρτώ τις γκάφες και τα λάθη που περιέχει το εν λόγω εξαφανισμένο σύγγραμμα, όλοι οι αναγνώσται του παρόντος Ιστολογίου θα καταλάβουν πως το να μπερδεύει ένας ερασιτέχνης σχολιαστής όπως εγώ, τον Νείλο με τον Ιωάννη Δοξαπατρή, δεν είναι κάν πταίσμα…

  214. sarant said

    213 Τόσο εξαφανισμένη είναι η διατριβή του Τρ. που υπάρχει στον πρώτο τόμο των Απάντων του και διατίθεται ελεύθερα στο Διαδίκτυο.

    Σε φόρμα είσαι, συνέχισε.

    http://ins.web.auth.gr/images/Apanta_pliri/%CE%86%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%201_299_494.pdf

  215. Θρακιώτης said

    214: Σάς ερωτώ, κύριε Σαραντάκο: Στον 1ο τόμο των «Απάντων» του η διδ. διατριβή του Μ. Τριανταφυλλίδη υπάρχει μεταφρασμένη στα ελληνικά; Διευκρινήστε το, παρακαλώ, ειδάλλως εξακολουθεί να ισχύει η ερώτησή μου: Γιατί ποτέ δεν μεταφράστηκε στα ελληνικά;

    ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΑΙ, λοιπόν, ότι το γερμανικό πρωτότυπο της Διατριβής του Μ. Τριανταφυλλίδη εξακολουθεί να υπάρχει στο Διαδίκτυο (σ.σ.: ένας άλλος σύνδεσμος από όπου κατέβασα εγώ έχει εξαφανισθεί…) αλλά σε unsearchable μορφή, για να μή μπορούμε να βρούμε τα λάθη!..

    Αλλά και έτσι όπως είναι ανεβασμένη η διατριβή, ένας επιμελής γερμανομαθής σχολιαστής όπως ο Ιατρού, άνετα μπορεί να εντοπίσει ορισμένα από τα δεκάδες λάθη του «Πατριάρχη» των εν Ελλάδι Μαλλιαρών. Αν δεν φιλοτιμηθεί να το κάνει ο Ιατρού, θα το κάνει το Επιτελείο μας την ερχόμενη εβδομάδα (η δική μας έκδοση της διατριβής είναι πλήρως searcable, και στα δύο αλφάβητα, λατινικό και αγγλικό) και υπόσχομαι να γελάσει κάθε πικραμένος χριστιανός λόγιος, των κ.κ. Theo + Blogotinanai συμπεριλαμβανομένων…

  216. ΣΠ said

    215
    Το λατινικό αλφάβητο διαφέρει από το αγγλικό; Μου φαίνεται ότι έχεις χάσει την ψυχραιμία σου.

  217. Θρακιώτης said

    216: Από βιασύνη έγινε το λάθος, κύρ Σταύρο: Λατινικό και Ελληνικό Αλφάβητο ήθελα να γράψω. Αλλά μού κάνει τρομερή εντύπωση που διαβάζεις με προσοχή και την τελευταία λέξη μου, κύριε Σταύρο…

    ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΩΣ, απάντησέ μας εσύ, κύρ Σταύρο μου: Αν όντως το «Ιδρυμα Τριανταφυλλίδη» ουδέποτε φιλοτιμήθηκε να μεταφράσει στα ελληνικά την δ.δ. του Ιδρυτού του, κι ενώ πλανώνται εδώ και χρόνια οι φήμες ότι η εν λόγω δ.δ. είναι γεμάτη λάθη, πώς το εξηγείς εσύ;

  218. ΣΠ said

    217
    Δεν έχεις καταλάβει ότι δεν με ενδιαφέρει καθόλου να απαντώ στις ερωτήσεις σου. Αυτό που μου δίνει ικανοποίηση είναι να επισημαίνω τις γκάφες σου.

  219. Γιάννης Ιατρού said

    Μη πολυζορίζετε τον πολυώνυμο, είναι και κάποιας ηλικίας κι έχει και βεβαρυμένο παρελθόν … 🙂

  220. Πέπε said

    Παμφίλτατέ μοι Θρακιώτα, το να σε βλέπω σε τέτοια δύσκολη θέση, ενώπιον μιας συντονισμένης επίθεσης, δε με λυπεί τόσο όσο η οδυνηρή συνειδητοποίηση ότι μόνος σου την προκάλεσες.

    Λάθη όπως το να μπερδέψεις τους δύο Δοξαπατρήδες, ή μια παραδρομή «λατινικό και αγγλικό [αντί ελληνικό] αλφάβητο», κλπ. κλπ., είναι ανθρώπινα. Ο καθένας θα τα έκανε, και στον καθένα θα συγχωρούνταν. Δε σου λείπει η ευφυΐα να καταλάβεις ότι δεν είναι τα λάθη αυτά καθ’ εαυτά η αιτία που σου την πέφτουν.

    Πολύ φοβούμαι όμως ότι θα πέσεις στην παγίδα να θεωρήσεις ως πραγματική αιτία τον φθόνο των εχθρών σου, που ζηλεύουνε τις πολυάριθμες και ουρανομήκεις επιτυχίες σου και παράλληλα μνησικακούν για τα ανελέητα ξεμπροστιάσματα που τους έχεις καταφέρει.

    Αυτά είναι ψέματα που σου ψιθυρίζει ένας τραυματισμένος εγωισμός. Μην ενδώσεις και τα πιστέψεις. Χέστηκαν όλοι για τις επιτυχίες σου, σ’ το λέω εγώ.

    Αυτό που φταιει είναι ο τρόπος που παρουσιάζεις όλες σου τις «ανακαλύψεις»: επιδιώκεις πάντοτε μόνος σου, και μάλιστα επιθετικά, να σου αποδοθεί η αναγνώριση που κανονικά πρέπει να έρθει αυθόρμητα από τους άλλους (και θα έχεις παρατηρήσει ότι η κοινότητα του μπλογκ δεν είναι φειδωλή σε εκδηλώσεις τέτοιας αναγνώρισης προς όσους δεν την απαιτούν). Οσάκις πρόκειται για εντοπισμό λάθους, είτε το έχει διαπράξει κάποιος συγγραφέας ή γενικώς τρίτος είτε είναι λάθος κάποιου παρόντος μέλους της κοινότητας, εστιάζεις πάντοτε στο πρόσωπο, προσπαθώντας να το μειώσεις, αντί να μας αφήσεις να εκτιμήσουμε μόνοι μας τη βελτίωση των γνώσεών μας που υποτίθεται ότι μας προσφέρεις. Όποτε, τέλος, κάποιος άλλος εντοπίζει δικό σου ημαρτημένο, το γυρίζεις σε καλαματιανό.

    Εν κατακλείδι, το σημερινό επεισόδιο μου φέρνει στον νου δυο καλύμνικες κουβέντες. Διαλέγεις και παίρνεις. Η μία λέει «λλάξε σκοπό», η άλλη:

    Έτσι πως τα κατάφερες, κάμε διασυγυρίστου,
    ή δέσε πέτρα στο λαιμό και άμε φουνταρίστου.

  221. Θρακιώτης said

    Κύριε Πέπε μου (220),

    είναι μεγάλη αδικία να συγκρίνετε τα δικά μου ανώδυνα πταίσματα (Νείλος και Ιωάννης Δοξαπατρής, ελληνικό και αγγλικό αλφάβητο) με τα καραμπινάτα λάθη του Μπάμπι που αποκαλύπτω καθημερινώς, με την γκάφα ολκής του Blogotinanai ότι οι Ήρωες του 21 γνώριζαν το «σικτίρ», με την αγραμματοσύνη του Χρήστου Γιανναρά για την υποτιθέμενη εφεύρεση της από αιώνων υπαρχούσης «επιφυλλίδος», ακόμη και με το πλημμέλημα του κ. Σαραντάκου ότι ο Πανταζίδης έπλασε το 1886 την από τον 12ο αιώνα υπάρχουσα «λογοτεχνία» για να… κλπ.
    Την στιγμή – μάλιστα – που (χάρις στον κορυφαίο Έλληνα ετυμολόγο κ. Καραποτόσογλου) απεδείχθη ότι 3 χρόνια πριν τον Πανταζίδη (1883) ανέστησε την λέξη «λογοτεχνία» ο ξεχασμένος (καθότι κάργα ελληνόψυχος) λεξικογράφος Αντώνιος Γιανναράκης…

    Μέχρι και τον χριστιανούλη Χαραλαμπάκη έβγαλα σκάρτον στις 16 Αυγούστου, αποκαλύπτοντας ότι λανθασμένα απέδωσε στον Λουκιανό την παροιμία του Διογενειανού «η άμαξα τον βούν έλκει»

    ΗΘΙΚΟΝ ΔΙΔΑΓΜΑ: Σάς συνιστώ, κύριε Πέπε μου, να μή με λυπάστε που μού την «πέφτουν» οι εχθροί μου. «Το δέντρο πούχει τους καρπούς, κείνο πετροβολιέται», λέει η σοφή λαϊκή παροιμία. Είμαι αρκετά ικανός να κάνω σκόνη τους αντιπάλους μου, για έναν απλούστατο λόγο: Κατέχω επαρκώς την Θεία Ελληνική Γλώσσα, ενώ εκείνοι είναι παντελώς ανελλήνιστοι.

    Σάς θυμίζω, κύριε Πέπε, ότι αρχές Αυγούστου έστειλα αδιάβαστο δύο φορές ακόμη και τον διαπρεπή γλωσσολόγο της Διασποράς και προσωπικό σας φίλο, κ. Nick Nicholas, με αποτέλεσμα να διστάζει να σχολιάσει (όπως παλιά) στο παρόν Ιστολόγιο, φοβούμενος τυχόν νέα νίλα από το αμείλικτο Επιτελείο μας…

  222. Πέπε said

    Λέξη δεν κατάλαβες, ε; Πρέπει να ‘μαι μάλλον οικτρά ανελλήνιστος κι εγώ. Σπανίως θυμάμαι να έχω τόσο αποτύχει στο να καταλάβει κάποιος τι λέω.

  223. Πέπε said

    …και προσωπικό μου φίλο; Άλλο πάλι και τούτο!

    Μπορεί να συνυπηρετήσαμε κάπου προ 35ετίας, αλλά πού να θυμάμαι, στην ηλικία μου…

  224. Θρακιώτης said

    223: Νόμιζα ότι είναι φίλος σας ο διαπρεπής κ. Nicholas, διότι σάς μιλούσε με μεγάλη οικειότητα και περιέλαβε σε μία επιστημονική του ανάρτηση στο μπλογκ του, τις κοινοτοπίες που γράφατε εσείς στα σχόλιά σας εδώ πέρα…

  225. Πέπε said

    Βλέπεις λοιπόν τι σου λέω;

    Έχεις ένα διαπρεπή επιστήμονα να βάζει στην επιστημονική του ανάρτηση κάτι που προέρχεται από έναν ανώνυμο σχολιαστή, και αμέσως αποκλείεις την πιθανότητα να το κάνει για οποιονδήποτε άλλο λογο, παρά μόνο αν είναι φίλοι. Βλέπεις παντού ή φίλους ή εχθρούς, και φαντάζεσαι ότι το ίδιο κάνουν κι οι άλλοι. Το αποτέλεσμα είναι να τα βλέπεις όλα διαστρεβλωμένα.

    Και, για να τελειώνει το καλαμπούρι με τα 35 χρόνια προϋπηρεσίας, είμαι γεννηθείς το 1974. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς συμπέρανες κάτι τόσο άστοχο.

  226. Θρακιώτης said

    225: Ά, είστε πολύ νεαρός, κύριε Πέπε μου: Μόλις 45 ετών!.. Δεν έχει ακόμα πήξει το μυαλό σας… Και να σκεφθήτε ότι σάς εξελάμβανα ως συνταξιούχο 65άρη, διότι γράφετε κάπως γεροντίστικα…

    Εγώ στην ηλικία σας δεν ήξερα τίποτα απ’ αυτά που ξέρετε εσείς σήμερα, χάρις στο Ίντερνετ, το Ιστολόγιο του κ. Σαραντάκου και μερικούς ειδήμονες σχολιαστές που σκορπάνε αφειδώλευτα τις γνώσεις τους, λοιδορούμενοι κι από πάνω …

  227. Γς said

    …για μένα λέει

  228. Γιάννης Ιατρού said

    221: …Είμαι αρκετά ικανός να κάνω σκόνη τους αντιπάλους μου, για έναν απλούστατο λόγο: Κατέχω επαρκώς την Θεία Ελληνική Γλώσσα, ενώ εκείνοι είναι παντελώς ανελλήνιστοι. …

    Στα είπε ο Πέπε (22), κάτι παρόμοιο σου είπ α κι εγώ (206), στα έχουν πει κι άλλοι, πιο παλιά, αλλά εσύ…..
    Μην νομίζεις πως θα ασχολούμαστε με σένα. Κράτα το αυτό.
    Μόνο όπου είναι απολύτως αναγκαίο για λόγους υγιεινής και προστασίας αναγνωστών που δεν σε ξέρουν και δεν έχουν ασχοληθεί με κάποια θέματα κι έτσι μπορεί να παρασυρθούν από τις διαστρεβλώσεις και τις βλακείες σου.

  229. sarant said

    Επική συζήτηση.

  230. Γιώργος Κατσέας, Θεσσαλονίκη said

    Εκτός από το επικό στοιχείο, η συζήτηση προσφέρει και σπουδαίες χρηστικές πληροφορίες. Από το πρωί βρίζω επειδή, Κυριακάτικα, έσπασε το μπρίκι μου και δεν μπορώ να ψήσω καφέ. Μόλις διάβασα ότι το Ίδρυμα Μ. Τριανταφυλλίδη κολλάει μπρίκια, ενθουσιάστηκα. Είχα γνωρίσει πρόσφατα μιά κυρία του Ιδρύματος στην έκθεση βιβλίου, που μου δήλωσε χαριτωμένα: Θα είμαι στην διάθεσή σας, για ό,τι κι αν χρειαστείτε! 🙂

  231. BLOG_OTI_NANAI said

    230: 🙂

    229: Ο μπάρμπας έδωσε πάλι ρεσιτάλ κακοποίησης της λογικής, πέρα από το γεγονός ότι αναφέρει διαρκώς περιπτώσεις που έχασε αυγά και πασχάλια όπως εκεί που ισχυριζόταν ότι ο Λουκιανός εννοεί στην παροιμία ότι «η άμαξα… ΚΗΔΕΥΕΙ το βόδι»!

  232. Theo said

    @220:
    ενώπιον μιας συντονισμένης επίθεσης

    Ποιος μας συντονίζει, τους αγνώστους μεταξύ μας Γ. Ιατρού, ΣΠ και μένα;

    Μάλλον οι σκοτεινοί εβραιομασονικοί κύκλοι, ο Κίσσινγκερ, ο Σόρος και το σινάφι τους που θέλουν να εξαλείψουν τη θεία ελληνική γλώσσα κι όσους την «κατέχουν επαρκώς» σαν τον παρενδυτικό σχολιαστή 😆 🙄

    Είναι εμφανές πάντως, πως όποιος πάει κάπως με τα νερά του εν λόγω είναι «εκλεκτός χριστιανός λόγιος» (σχ. 205). Όταν λίγο επιμείνει στην επισήμανση των λαθών του «κατέχοντος επαρκώς τη θεία ελληνική γλώσσα», σε λίγες ώρες γίνεται «χριστιανός λόγιος της οκάς» (σχ. 209) ή «της κακιάς ώρας». 😉 😳
    Ε, ρε, γλέντια 😆 🙂

  233. Γιάννης Ιατρού said

    230: Γιώργο Κατσέα,
    τι έγινε τελικά με τον καφέ; Βρήκες/επισκεύασες το μπρίκι;
    Εδώ κάτι ακούστηκε περί αυτού …. 🙂

  234. loukretia50 said

    Με το συμπάθειο, αλλά γέλασα με το (κολοβό) μπρίκι!

    -Ω, τι φρίκη! Πάει το μπρίκι! Πώς θα κάνω εγώ καφέ?
    -Άκου μπρίκι! Ω, τι φρίκη! Είναι τόσο ντεμοντέ!
    Πφφφ!
    – Μπα! γνωρίζει η θυγατέρα για την τέχνη του καφέ?
    Και τη θειά που λέει φλυτζάνι, τούτη η μόδα δεν την πιάνει?

    (Φωνή μητρός από τα ενδότερα- σκέτο φαρμάκι)
    -Το παιδί όλα τα ξέρει. Εσύ είσαι ο αδαής
    Στην κοσμάρα σου κλεισμένος,ούτε ένα καφέ να πιείς.

    (Ο πατήρ φουσκώνει – πολλά βαρύς μα όχι κατά βάθος)
    -Η μικρή κάνει φιγούρα, αλλά βέβαια! Τι θα πεις!
    Μαραφέτι έχεις λουστράτο και σερβίρεις με τουπέ
    κάθε «– τσίνο μπακλαβάτο» … ούτε καν ένα φραπέ!
    (κιχ απ΄τα ενδότερα – απαξιεί.
    Ο πατήρ ξεφούσκωσε, επανέρχεται γλυκύς)
    -Ο αυθεντικός μ΄αρέσει, θέλω αληθινό καφέ
    Νάχει άρωμα και γεύση, παναπεί, της προκοπής!
    Δε γουστάρω καφετιέρα, είναι δήθεν η μανιέρα!

    {Η μικρά με φωνή πετιμέζι, τον περιπαίζει)
    – Είσαι τόσο κολλημένος! Μα βρε ντάντυ, εσύ πού ζεις?
    Κάνε ένα χαμομηλάκι, βοηθάει και ηρεμείς
    Κι αν σου λείπει το καϊμάκι, πιες μια σόδα να χαρείς
    So,* /* (ρητορική ερώτηση)
    Μητρός τε και πατρός τε σοφοτέρα η κορασίς?
    -Αμέ! μπρίκια κολλάει?
    ΛΟΥ
    Θα΄χουν στο Μοναστηράκι μπρίκι παλαιάς κοπής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: