Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Α-ψηφίστε τους!

Posted by sarant στο 26 Οκτώβριος, 2010


Το άρθρο αυτό του πατέρα μου, του Δημήτρη Σαραντάκου, δημοσιεύτηκε σήμερα 26.10 -κατά σύμπτωση, μέρα της γιορτής του- στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ της Μυτιλήνης. Εννοείται ότι είναι γραμμένο νωρίτερα, πριν από τη χτεσινή διακαναλική δίωρη συνέντευξη του πρωθυπουργού -που προσωπικά τη θεωρώ σκανδαλώδη παραβίαση της υποτιθέμενης ισοτιμίας των υποψηφίων. Και κάτι εντελώς δευτερεύον από μένα: ο τίτλος του άρθρου κάνει λογοπαίγνιο με τα ρήματα «ψηφίζω» και «αψηφώ» (τα οποία, παρεμπιπτόντως, έχουν κοινή ετυμολογική αφετηρία). Ο πατέρας μου κρατάει την ορθογραφία του πρώτου, και γράφει α-ψηφίστε, ενώ εγώ είχα κρατήσει του δεύτερου και είχα γράψει πέρσι «να α-ψηφήσουμε». Και τα δυο καλά είναι, θαρρώ.
Σε δέκα μέρες περίπου θα έχουμε τον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, που παλαιότερα, τότε που οι νομάρχες διορίζονταν από την κυβέρνηση, τις λέγαμε «δημοτικές εκλογές». Κανονικά στις εκλογές αυτές θα έπρεπε, πηγαίνοντας στην κάλπη, να έχουμε στο νου μας τα τοπικά προβλήματα, με σκοπό να διαλέξουμε τα πρόσωπα εκείνα τα οποία κατά τη γνώμη μας είναι κατάλληλα για να τα αντιμετωπίσουν.
Θα έπρεπε, αλλά έλα που οι ηγέτες και των δύο κομμάτων εξουσίας (τρομάρα τους) αποφάσισαν να δώσουν στις εκλογές πολιτικόν ή, ακριβέστερα, κομματικό χαρακτήρα. Ο ένας με την ελπίδα να εκβιαστεί ο «πάντοτε ευκολόπιστος και πάντα προδομένος» λαός (Σολωμός) και να τον ξαναψηφίσει και ο άλλος για να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη.

Όπως θα έχετε παρατηρήσει, αγαπητοί αναγνώστες, από τις άφθονες δηλώσεις και διακηρύξεις τού ενός εκ των ηγετών απουσιάζουν συγκεκριμένες προτάσεις για το πώς θα βγει ο τόπος από την κρίση, πέρα από εκείνες τις προτάσεις που υλοποιούν τις επιταγές του μνημονίου. Όσον αφορά τον έτερον, το περιεχόμενο των δηλώσεών του είναι ένα: οι σημερινοί είναι μεγαλύτεροι κλέφτες από τους χτεσινούς. Κατά τα λοιπά και στων δύο τις δηλώσεις αφθονούν τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα», όπως πάντοτε.
Φυσικά δεν προτείνω αποχή από τις εκλογές, όχι μόνο γιατί έχει καεί η γούνα μας από εκείνη την Αποχή, αλλά γιατί δεν αποτελεί λύση. Αντίθετα, προτείνω να ψηφίσουμε οπωσδήποτε, αλλά να τους α-ψηφίσουμε. Να αγνοήσουμε όσους υποψηφίους έχουν πάρει, φανερά ή κρυφά, το «χρίσμα» από τα δύο μεγάλα κόμματα και να ψηφίσουμε είτε πραγματικά ανένταχτους και ανεξάρτητους από κόμματα υποψήφιους (δεν ξέρω αν υπάρχουν αληθινοί τέτοιοι) ή υποψήφιους που συνδέονταν με τα μικρά κόμματα, το Κ.Κ.Ε., το Συνασπισμό, τους Οικολόγους. Τότε πραγματικά η ψήφος μας θα πάρει χαρακτήρα τιμωρίας των «μασκαράδων και απατεώνων, που μας κυβερνούνε τώρα αιώνες» (Βάρναλης).
Μαζί με τα δύο μεγάλα κόμματα που πρέπει οπωσδήποτε να τιμωρήσουμε βάζω και ένα μικρό: το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη, γιατί με ενοχλεί η ταχτική του, που ταλαντεύεται μεταξύ του βραχυπροθέσμου επικοινωνιακού συμφέροντος και του εντυπωσιασμού, ο άκρατος λαϊκισμός του, ο «διπλός» λόγος του και βεβαίως οι ακραίες πεποιθήσεις του, τις οποίες ο ευέλικτος αρχηγός του κόμματος μπορεί και αποκρύπτει, τα στελέχη του όμως τις προβάλλουν με μεγάλο τουπέ, είτε γιατί είναι άπειρα ακόμα με τα κόλπα της πολιτικής είτε γιατί είναι πολύ σίγουροι για τον εαυτό τους και τις επιλογές του.
Προσωπικά κατηγορώ πολλούς από τους πολιτικούς μας και για κάτι άλλο, που πολύ δικαιολογημένα θα θεωρηθεί τελείως δευτερεύον αλλά είναι η αδυναμία, η πετριά, αν θέλετε, που ανέκαθεν έχω, και συγχωρέστε με γι’ αυτό, να θέλω να υπερασπίζομαι την ελληνική γλώσσα, που την κακοποιούν βάναυσα. Από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω; Από το «εξ απαλών ονύχων» που ο πρωθυπουργός μας θεωρούσε πως σημαίνει ακροθιγώς, τα γλωσσικά μαργαριτάρια που αφθονούν στα λεγόμενα της υπουργού Παιδείας και διά βίου Μαθήσεως (όχι παίζουμε), ως τη γλωσσική ανεπάρκεια των ΛΑΟτινών και κυρίως του αρχηγού τους, που μιλούν «με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά» (Καβάφης), λέγοντας εδώδιμους και εννοώντας τους εντόπιους, απολωλά πρόβατα τα απολωλότα και μύρια άλλα.

108 Σχόλια to “Α-ψηφίστε τους!”

  1. To ‘εξ απαλών ονύχων’ με τη σημασία του ‘ακροθιγώς’ είναι ένα λάθος με πολύ μεγάλη διάδοση (κι εγώ έτσι το καταλάβαινα, για χρόνια), οπότε δεν είναι δίκαιο να καταλογίζεται ειδικά στον πρωθυπουργό.

  2. Qq said

    Αν κάτι υπάρχει που ποτέ δεν πρόκειται να καταλάβω, είναι αυτή η ανούσια κριτική στα γλωσσολογικά ή σωματικά προσόντα του αντιπάλου. Εκεί που δεν έχουμε πιστικό λόγο να αρθρώσουμε, τονίζουμε ότι ο ένας τραυλίζω, ο άλλος στην ροή του λόγου λέει σαρδάμ, ο άλλος δεν λέει σωστά το «ρ» αλλά το κάνει «γ», ο άλλος είναι κοντός και ο έτερος με γαμψή μύτη. έλεος με αυτές τις γελοίες μικροπολιτικές και απολιτικές κριτικές. Και τελικά, κ. Σαραντάκο, αριθμήσατε τους λόγους για τους οποίους μια και καλή πρέπει δια νόμου και ροπάλου να καταργηθεί η καθαρεύουσα και μαζί της όλα τα υπολείμματα της να πάνε στο τάφο. 200 χρόνια καθαρευουσιάνοι και δεν μάθαμε τι εστί ¨εξ απαλών ονύχων». Όπως και εγώ προσωπικά δεν ξέρω τι θα πει ‘ακροθιγώς’ και πρέπει να ανοίξω ένα λεξικό, κάτι που βαριέμαι και δεν έχω σκοπό να κάνω. Μη ελπίζετε να γίνει στο μέλλον αυτό. Δεν μας χρειάζεται εξ άλλου κάτι τέτοιο. Υπάρχουν αρκετές λέξεις της δημοτικής να εκφράζουμε τα ίδια καλύτερα και αν δεν υπήρχε το κόμπλεξ να θέλουμε να περνάμε για μορφωμένοι μιλώντας αρχαία θα είχε λυθεί το πρόβλημα.

    Όσο για το κύριο θέμα, αν προσπαθούσε έστω και λιγάκι η αριστερά να αναπτύξει μία πειστική εναλλακτική λύση, θα ‘ταν καλύτερα. Ως τότε, μία ψήφο διαμαρτυρίας έτσι για το γενάτι είναι πολύ επικίνδυνη.

  3. argo said

    Συμφωνώντας, ουσιαστικά, με τους @1 και 2, νοιώθω την ανάγκη να υπενθυμίσω ότι εδώ, σ’ αυτό το χώρο, δεν είναι που λέγαμε προεκλογικά ότι δεν ενδιαφέρουν τα σαρδάμ του (μέλλοντος, τότε) πρωθυπουργού κι ότι αλλού βρίσκεται η ουσία;
    Τι έχει, λοιπόν, αλλάξει από εκείνες τις μεγάλες προσδοκίες;

  4. τα «ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα» said

    Όλοι προτού τις εκλογές σού δίνουν υποσχέσεις
    κι όλους μετά τις εκλογές σου ‘ρχεται να τους ……

  5. sarant said

    Ευχαριστώ για τα σχόλια.

    2-3: Να επισημάνω ότι στο άρθρο του πατέρα μου, η γλωσσική ανεπάρκεια των πολιτικών επισημαίνεται ως δευτερεύον θέμα, για το οποίο ο αρθρογράφος αναγνωρίζει ότι είναι δική του πετριά να επιμένει.

    Επίσης, να επισημάνω ότι ανάμεσα σε δικά μου κείμενα και σε κείμενα του πατέρα μου δεν υπάρχει -φυσικά- απόλυτη σύμπτωση απόψεων.

    Σε σχέση με τα προεκλογικά σαρδάμ του ΓΑΠ, θυμίζω ένα παλιότερο κείμενο:
    https://sarantakos.wordpress.com/2009/09/28/pelekio/

    1: Δεκτή η ένσταση, αν και δεν βλέπω για ποιο λόγο να χρησιμοποιεί μιαν έκφραση που δεν καταλαβαίνει. Περισσότερα, εδώ:
    https://sarantakos.wordpress.com/2010/05/06/nuxia2/

  6. Immortalité said

    Θα συμφωνήσω ότι η αποχή όχι μόνο δεν είναι λύση αλλά είναι πολύ απολιτίκ και ανεύθυνη στάση. Δεν θα συμφωνήσω ότι το Κ.Κ.Ε. είναι μικρό κόμμα. Δεν θα συμφωνήσω ότι πρέπει να ψηφίσουμε υποψηφίους που υποστηρίζονται από μικρά κόμματα επειδή είναι μικρά. Αν έχουν κάτι να μας πουν πάσο. Αλλά χατιρικά ας μην ψηφίσουμε κανένα. Ας μας κερδίσει και κανείς.
    Για τον Καρατζαφέρη σαν βουάρ.

  7. Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας said

    Ὁ ἀρθρογράφος μᾶς προτείνει νὰ τιμωρήσουμε τὰ κόμματα ἐξουσίας ; Τἄχει ψηφίσει ποτὲ ὁ ἀρθρογράφος γιὰ νὰ ξέρει πῶς σκέπτεται κάποιος ποὺ τἄχει ψηφίσει ; Ἂς μᾶς γράψει τὶ ὠφελήθηκε ὁ ἴδιος καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἀπὸ τὰ κόμματα μονίμου γκρίνιας καὶ δισμαρτυρίας ποὺ ψήφισε. Ὄχι τίποτ` ἄλλο, ἀλλὰ γιὰ νὰ καταλάβουμε τί χάσαμε.

  8. filu said

    Γιατί ισχυρίζεται ο πάνσοφος πολιόθριξ ότι «έχει καεί η γούνα μας από εκείνη την Αποχή«; Τίνων η συλλογική γούνα εκάη; Τόσες δεκαετίες μετά, δεν έχει αντιληφθεί ότι αυτή ήταν η μεγίστη ευλογία της σύγχρονης ιστορίας μας; Δεν αντιλαμβάνεται ότι σε αντίθετη περίπτωση θα ήταν τώρα οι γυναίκες μας παραδουλεύτρες και πόρνες και οι άντρες αλκοολικοί και μετανάστες; Γιατί αισθάνεται ο πάνσοφος πολιόθριξ την ανάγκη να ομιλήσει προς τον λαό και να τον νουθετήσει; Μήπως ανεύρε Ενετικό βελόνι και εχάρη; Γιατί τον ενοχλεί τόσο πολύ ο λεγόμενος δικομματισμός; Μήπως διότι τυγχάνει κατ’ ουσίαν οπαδός του μονοκομματισμού, τον οποίον απέτρεψε η γουνεμπρήστρια πάλαι ποτέ «Αποχή»;

  9. Immortalité said

    (Μαρία, Στάζυ ισχύει και δω το ίδιο; )

  10. π2 said

    Χρόνια πολλά κ. Σαραντάκο!

  11. Μαρία said

    9 Εδώ ισχύει με χίλια.

    10 Εμείς ως νυχτοπούλια δώσαμε τις ευχές μόλις μπήκε η 26η.

  12. Φιλού (8), πιστεύεις δηλαδή ότι αν η Αριστερά δεν είχε δώσει γραμμή για αποχή το 1946, θα είχε κερδίσει τις εκλογές και καταλάβει νόμιμα την εξουσία; Υποθέτω ότι ο πολιόθριξ Σαραντάκος, και μαζί του όλοι οι Έλληνες, εκτιμούν μάλλον ότι αν δεν είχε κάνει η Αριστερά το εγκληματικό σφάλμα της αποχής, θα είχε αποσοβηθεί ο τελευταίος γύρος του εμφύλιου πολέμου και θα είχαν εξελιχθεί ομαλότερα τα πολιτικά μας πράγματα. Δεν φανταζόμουν ότι υπήρχε σήμερα, πενήντα τόσα χρόνια μετά, και άλλη γνώμη! Ή μήπως θεωρείς ευτύχημα και τα Δεκεμβριανά, που χωρίς αυτά θα είχαν μείνει κι άλλο στην κυβέρνηση οι ΕΑΜικοί υπουργοί;

  13. filu said

    Μέγα ευτύχημα! Πιστεύω προσέτι ότι μία αντίστοιχη επιχείρηση κατά τα faux-Δεκεμβριανά του 2008 θα είχε ευεργετήσει πολλαπλώς τη χώρα.

  14. ἡ ἀποχὴ δὲν εἶναι ἀπάντησι, διότι ἡ ἀποχῆ ἐκλογικῶς δὲν ἐπενεργεῖ σὲ τίποτε. ἕνας νὰ ψηφίσῃ βγάζει δήμαρχο μὲ 100%. ἡ ἀποχὴ βοηθάει μόνο τοὺς δικαστικοὺς ἀντιπροσώπους νὰ τελειώνουν μιὰ ὥρα ἀρχύτερα τὴν καταμέτρησι.

  15. REISIS said

    Εστω και καθυστερημένα, Χρόνια πολλά κ. Δημήτρη

  16. sarant said

    Ο πατέρας μου σάς ευχαριστεί θερμά για τις ευχές (και σ’ αυτό το νήμα και στα άλλα)

  17. Η (συνειδητή) αποχή δεν πλήττει ιδεολογικά τα κόμματα αλλά επιχειρηματικά, το μοναδικό που ενδιαφέρει τους πατρόνες τους. Επιχειρηματικά η απόλυση ενός στελέχους (ακόμη και του προέδρου) δεν έχει να κάνει με ήττα στις εκλογές, δηλαδή ποσοστά, αλλά με αριθμητική απώλεια «πελατολογίου», μια προσεκτική αριθμητική ανάλυση το αποδεικνύει περίτρανα. Η ίδια λογική δικαιολογεί και τις μεταγραφές πολιτικών τύπου Κοντογιαννόπουλου, Δαμανάκη, Ανδρουλάκη και λοιπών συγγενών, δεν προσελήφθησαν για τα πνευματικά προσόντα τους αλλά για τους ολιγάριθμους εκλογοπελάτες που προσκομίζουν στον κομματικό κουρβανά.
    Μόνο η αποχή μπορεί να επιβάλει την δημιουργία νέων πολιτικών χώρων κτισμένων κάπως διαφορετικά.
    Δυστυχώς…

  18. LandS said

    @17 «Μόνο η αποχή μπορεί να επιβάλει την δημιουργία νέων πολιτικών χώρων κτισμένων κάπως διαφορετικά.
    Δυστυχώς…»

    Με χρήση ποιας ακριβώς κοινωνικής διαδικασίας; Γιατί με τις υπάρχουσες η αποχή ισοδυναμεί, ανεξαρτήτως προθέσεων του απέχοντος, με ανοχή στο δικομματισμό. Και επειδή, η κοινωνία μας έχει ξεχάσει πια τις συλλογικότητες που κάποτε έπαιξαν ρόλο (ο συνδικαλισμός έχει ντε φάκτο απαξιωθεί, τα κόμματα κατάντησαν απλοί εκλογικοί μηχανισμοί, τα νέα κινήματα έχουν πολλά να αποδείξουν ακόμα, τα αμεσοδημοκρατικά σχήματα αντιμετωπίζονται ως ουτοπικά και ανεφάρμοστα) η συμμετοχή στα κοινά έχει περιοριστεί στη συμμετοχή στις εκλογές, αφήνοντας ως μοναδική εναλλακτική την idiotευση.

  19. Immortalité said

    @17 Να μείνουμε μόνο στο κριτήριο που διαχωρίζει τη συνειδητή αποχή από την ασυνείδητη; υπάρχει; Με δεδομένο ότι η αποχή δεν επηρεάζει το εκλογικό μέτρο η αριθμιτική απώλεια τι σημασία εχει; Υπάρχει κάποιο ιστορικό προηγούμενο οποιασδήποτε κοινωνικής αλλαγής που επήλθε μέσω αποχής;

  20. Immortalité said

    (αριθμητική)

  21. vamvak said

    Χρόνια πολλά !

  22. Jimakos said

    Χρόνια πολλά απο έναν συνονόματο, που με ενδιαφέρον πάντα διβάζει τα άρθρα σας!

  23. 5 (δεν βλέπω για ποιο λόγο να χρησιμοποιεί μιαν έκφραση που δεν καταλαβαίνει)

    Ίσως να μην καταλαβαίνω εγώ: από το άρθρο που λινκάρεις το δικό σου, οικοδέσποτα, συμπεραίνω ότι πιστεύεις (όπως κι εγώ) ότι υπάρχει πια μια δεύτερη, καταχρηστική σημασία της έκφρασης, με ευρύτατη διάδοση: «ακροθιγώς», και «αβασάνιστα», ίσως και «ελαφρά τη καρδία». Αφού λοιπόν το δεχόμαστε (εσύ, τουλάχιστον, αν όχι ο κυρ-Δημήτρης -πολύχρονος!-) ότι είναι λάθος ‘με πολλά εισαγωγικά’, γιατί να μην τη χρησιμοποιεί (ο πρωθυπουργός και ο κάθε πρωθυπουργός) την έκφραση;

  24. sarant said

    23: Η «εξ απαλών ονύχων» πράγματι έχει μια δεύτερη καταχρηστική σημασία με ευρύτατη διάδοση, η οποία επιπλέον δεν εμποδίζει (συνήθως) την κατανόηση (όπως με τον ευάριθμο). Ωστόσο, δεν θα την εγκρίνω, ενώ θα δεχτώ π.χ. τη δεύτερη σημασία του «χρωστάει της Μιχαλούς» (= χρωστάει πάρα πολλά ή σε πολλούς) ή θα δεχτώ ευχαρίστως το «ευχαριστώ όλους όσους με ψήφισαν», το «απανέκαθεν» ή, σαν εναλλακτικούς τύπους έστω και μικρότερου κύρους, τα «ανταπεξέρχομαι, στεναχωρήθηκα, ακατανόμαστος».

    Εσύ, σε ένα κείμενό σου πρωτότυπο ή σε μετάφρασή σου θα έγραφες «έκανε κριτική εξ απαλών ονύχων στην πρόταση του Χ. γιατί δεν ήθελε να τον πικράνει»;
    Αν το έβλεπες γραμμένο σε μετάφραση που επιμελείσαι -έστω, δοκίμιο- θα το διόρθωνες;

  25. Μπουκανιέρος said

    Ψηφίζω τον Κώστα (23).

    Με παραξενεύει πάντως που χρησιμοποιείτε το «ακροθιγώς» σαν επεξήγηση.

  26. Μπουκανιέρος said

    Κοίτα να δεις, κι εγώ τη Μιχαλού σκέφτηκα για σύγκριση!
    Γιατί όμως να είναι διαφορετική περίπτωση;
    Οι εκφράσεις από αρχαιοκαθαρεύουσα είναι ιερές και απαραβίαστες;
    Ή είναι τόσο πολύ νεκρές που δεν μπορούν να πάρουν νέες σημασίες; Όμως, άμα μιλιούνται δεν είναι πια νεκρές, οπότε…

  27. Μπουκανιέρος said

    (το προηγούμενο ήταν απάντηση στο 24)
    Προσθέτω ότι, κανονικά, το φαινόμενο αυτό (νέα σημασία στο «εξ απαλών ονύχων») θα έπρεπε να αρέσει στους οπαδούς της αρχαιοκαθαρεύουσας: δείχνει, κατά μία άποψη, ότι ένα κομμάτι νεκρής γλώσσας μπορεί να ενταχτεί σε ζωντανή γλώσσα και να λειτουργήσει εκεί (αντί να αποτελεί απλό απολίθωμα στη βιτρίνα).
    Όμως, μπροστά στις χάρες της ξερολίασης, τσιμέντο να γίνει το έθνος, η τρισχιλιετής, η αδιάσπαστη συνέχεια και τα λοιπά ηχηρά.

  28. sarant said

    Δεν θα μπορούσε να αρέσει η νέα σημασία στους καθαρευουσιάνους, και για έναν άλλο λόγο: επειδή δεν στέκει συντακτικά, θαρρώ -θα ήθελε «διά» όχι «εξ».

    Αλλά θα ήθελα να δω και άλλες γνώμες. Και για όσους είναι γραφιάδες ή μεταφραστές, επαναλαμβάνω την ερώτηση στο 24:
    Εσύ, σε ένα κείμενό σου πρωτότυπο ή σε μετάφρασή σου θα έγραφες “έκανε κριτική εξ απαλών ονύχων στην πρόταση του Χ. γιατί δεν ήθελε να τον πικράνει”;
    Αν το έβλεπες γραμμένο σε μετάφραση που επιμελείσαι -έστω, δοκίμιο- θα το διόρθωνες;

  29. Μπουκανιέρος said

    Σε δικό μου κείμενο, δε χρησιμοποιώ ποτέ τέτοιες εκφράσεις – τις βρίσκω αχώνευτες (ανεξάρτητα από «σωστό» και «λάθος»). Αν πάντως υπήρχε κάποιος λόγος να τη χρησιμοποιήσω (π.χ. σ’ ένα διάλογο), ναι, προφανώς ναι.
    Σε κείμενο άλλου (επιμέλεια ή διόρθωση), θα του παρουσίαζα το ζήτημα κι ας αποφάσιζε αυτός. Αν δεν υπήρχε δυνατότητα για επαφή (ή αν δεν είχα άλλον πάνω απ’ το κεφάλι μου, εκδότη, διευθυντή σειράς κλπ, για να ρίξω το μπαλάκι σε κείνον), θα το άφηνα να περάσει.

  30. Μπουκανιέρος said

    Για το 28α [Δεν θα μπορούσε να αρέσει η νέα σημασία στους καθαρευουσιάνους, και για έναν άλλο λόγο: επειδή δεν στέκει συντακτικά, θαρρώ -θα ήθελε “διά” όχι “εξ”.]:

    Γενικά, νομίζω ότι ένας εύστροφος και λογικός καθαρευουσιάνος θα καταλάβαινε ότι δεν μπορεί να τηρηθούν αρχαίοι κανόνες στη σύγχρονη γλώσσα, ότι το ξαναζωντάνεμα που λέγαμε έχει κάποιο τίμημα (οι υπόλοιποι καθαρευουσιάνοι μπορούν να επιστρέψουν στο φέρετρο, δε με χαλάει).
    Ειδικά, νομίζω ότι η παρατήρησή σου είναι ακραίος σχολαστικισμός.

  31. Μαρία said

    Το αντίθετο της ελληνικούρας «εξ απαλών ονύχων» είναι το «εκ βαθέων» π.χ. Οι κύριοι Καραμανλής και Ερντογάν συζήτησαν εκ βαθέων … (ΕΤ3)

    Το πρόβλημα δεν είναι η σωστή ή λάθος χρήση της έκφρασης αλλά η ίδια η χρήση της. Η «μόδα» ξεκίνησε απο δημοσιογράφους γνωστών εφημερίδων, για να ξεχωρίσουν απ’ τον όχλο μετά την κατάργηση της διγλωσσίας και αυτή τη στιγμή στα ΜΜΕ οι αρχαϊσμοί έχουν πάρει χαρακτήρα επιδημίας. Απ’ αυτή την άποψη επομένως η επίμαχη έκφραση δεν είναι ίδια με τη Μιχαλού.
    Στα κιτάπια μου έχω σημειώσει και λατινικούρες, όπως το prima vista, το per mare per terra, που είχαμε σχολιάσει κι εδώ, απο πολύ «μορφωμένους» ή το τέρα ινκογνίτα αλλά απο μαρκουτσάκια.

    Μερικές φορές ο ομιλητής αισθάνεται την ανάγκη να εξηγήσει το νόημα της παροιμίας π.χ (απ΄τα κιτάπια μου-ονόματα δε λέμε)«Δρυός πεσούσης …, δηλ. αν δεν πάει κάτι καλά, την πληρώνεις εσύ.»

  32. @Immortalité

    Να ξεκινήσω ότι το αριθμητική παράγεται από το αριθμώ ενώ το αρθμιτική (αν) από το μεταβατικό αριθμίζω που δεν έχει καμιά νοηματική δουλειά στο κείμενό μου. Θες να το γράφεις με «ι» δικαίωμά σου και μένα δικαίωμα είναι η χρήση της λογικής υπεράνω λεξικογραφικών κανόνων.

    Οσον αφορά τώρα την ουσία του σχολιασμού σου το ερώτημα αντιστρέφεται και με καταλυτικά αποτελέσματα : σε τόσες εκλογικές αναμετρήσεις που ζήσαμε χωρίς αποχήείδες να…υποφέρει ο δικομματισμός ή το αντίθετο;
    Μήπως τελικά η ψήφος στα μικρά κόμματα οδηγεί στην εκ του ασφαλούς συντήρηση του δικομματισμού μια που αυτά όπως είναι δομημένα καταρρέουν μόλις υπερβούν κάποιον κρίσιμο αριθμό πιστών; Το παράδειγμα με τις δημοσκοπήσεις προ διετίας για τον ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να πείθει τους πάντες.
    Τουλάχιστον η δική μου θέση δεν έχει ακόμα πρακτικά δοκιμασθεί…

  33. Οσο για το κριτήριο της συνειδητής αποχής είναι η απαρέσκεια προς τα υπάρχοντα κόμματα και όχι η προτεραιότητα της εκδρομής, η αδιαφορία κ.λ.π.
    Βέβαια αυτή δεν εκφράζεται καθαρά στα εκλογικά αποτελεσματα αλλά την εισπράττουν οι κομματικοί σχηματισμοί με την μείωση των μελών, το μέτρημα των κουκιών κ.λ.π.

  34. sarant said

    Εφόσον όμως η συνειδητή αποχή δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί από τις άλλες μορφές αποχής, δεν καταγράφεται παρά μόνο από όσους θέλουν να την ανιχνεύσουν.

  35. 28 Από τη στιγμή που ‘μαθαίνεις την αλήθεια’, τίποτα πια δεν είναι όπως πριν. Πρέπει να ξανακαλιμπράρεις τα όργανά σου, να ξανασταθμίσεις τα ρίσκα σου. «Η παλιά μου αλήθεια είναι πια τελείως για πέταμα; ή μήπως μπορεί αν συνυπάρξει με την καινούργια; και πώς θα το δουν οι άλλοι;» Κλπ. κλπ. Βασικά με καλύπτει η απάντηση του Μπουκανιέρου στο 29.

    Αλλά πέρα από αυτό, το ζητούμενο εδώ αρχικά δεν ήταν η συγγραφή ή η διόρθωση ενός κειμένου από επαγγελματίες, οι οποίοι κινδυνεύουν και να χαρακτηριστούν ως ασύγγνωστα αδαείς αν δεν καλύψουν τα νώτα τους (άρα υπεισέρχεται και ο φόβος στις επιλογές τους), αλλά το αν στέκει να υφίσταται κριτική η γλωσσική χρήση ενός ανθρώπου, έστω και (ή μήπως επειδή;) πρωθυπουργού, επειδή συνεχίζει (παρά τα σχόλια από τα έδρανα) να χρησιμοποιεί μιαν έκφραση με σημασία αποκλίνουσα από τη ‘σωστή’ (δικά σου τα εισαγωγικά), με το επιχείρημα «αφού δεν καταλαβαίνεις την έκφραση, γιατί τη χρησιμοποιείς;» Μα δεν είναι ότι δεν την καταλαβαίνει· την καταλαβαίνει αλλιώς, αλλά μ’ έναν τρόπο όπως και χιλιάδες άλλοι. Δηλαδή (για να θέσω κι εγώ ένα ερώτημα), αν ήταν κάποιος άλλος και όχι ο ΓΑΠ, θα είχαμε την απαίτηση να πάψει να τη χρησιμοποιεί, επειδή «δεν την καταλαβαίνει»; Ή μήπως το απαιτούμε επειδή ακριβώς είναι πρωθυπουργός; Αλλά τότε τι σημαίνει αυτό; [όχι για το πολιτικό ποιόν του (αυτό το έχεις ξεκαθαρίσει στο άρθρο σου) αλλά για τις γλωσσικές προϋποθέσεις ενός πρωθυπουργού]. Πόσο μάλλον που έχει δείξει ο άνθρωπος, με τις απαντήσεις του, ότι νιώθει μειονεκτικά και κολλημένος στον τοίχο επειδή είναι ‘της διασποράς’ κλπ. κλπ. Δηλαδή στην ουσία έχει κιόλας ‘απολογηθεί’. Αν αντί για γιος και εγγονός πρωθυπουργών ήταν πρωθυπουργός αλλά αυτοδημιούργητος γιος μεταναστών της Γερμανίας (εντάξει, λίγο δύσκολο…) και έλεγε ‘εξ απαλών ονύχων’ με ‘λάθος’ σημασία, τι θα λέγαμε;

  36. Εκτός όμως από τις εκλογικές αναμετρήσεις όπου όντως η συνειδητή αποχή δεν καταγράφεται ξεχωριστά, υπάρχουν και οι «συνοικιακές» πρακτικες όπου το συνηθισμένο καπέλλωμα των πολιτών από τους εκπρόσωπους μικρών κομμάτων (τα «μεγάλα» αδιαφορούν για τοπικά-συνοικιακά μαζώματα) οδήγησε σε γρήγορη απενεργοποίηση των μη κομματικοποιημένων πολιτών και στην αγανακτισμένη αποχώρησή τους μια που είδαν γνωστές πρακτικές από μικρά κόμματα τα οποία υποτίθεται ότι τις καταδικάζουν.
    Εδώ βεβαίως και καταγράφτηκε η συνειδητή αποχή των πολιτών, η αλλαγή πλεύσης των μικρών κομμάτων δεν καταγράφτηκε γιατί όπως είπα είναι δομημένα λάθος. Ο πολίτης που προσήλθε στην συνέλευση ήθελε να αποφασίσει και όχι να περιμένει αύριο την εξ άνωθεν γραμμή των περιφερομένων από συνέλευση σε συνέλευση για την απαραίτητη πλειοψηφία κομματικών στελεχών.
    Τα παραδείγματα στην Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, την κατάληψη Καραβίακαι το παρκάκι Κύπρου και Πατησίων αρκούν.

  37. sarant said

    35: Μπορεί να πέφτω έξω, αλλά η χρήση του «εξ απαλών ονύχων» με τη σημασία του «ξώφαλτσα», «ευγενικά», «ήπια», «απέξω-απέξω» δεν μπορεί να δικαιωθεί στα μάτια μου’ είναι λάθος ως λόγια έκφραση, λάθος και ως λαϊκή. Κάποια λάθη δεν δικαιολογούνται κτγμ ακόμα κι αν τα κάνουν πολλοί (παράδειγμα, η προστακτική με αύξηση: *υπέγραψε) γιατί δεν μπορούν να οδηγήσουν σε ένα νέο σωστό. Κάτι ανάλογο βλέπω κι εδώ στα απαλά νύχια, ενώ ο λαϊκός άνθρωπος που δεν έπιανε το «ζωήν χαρισάμενος» δημιούργησε ένα νέο σωστό, το ίδιο και ο λόγιος με το «τυρβάζεις περί άλλα».

    Με άλλα λόγια, τις καθαρευουσιάνικες απολιθωμένες εκφράσεις που ανασταίνονται σήμερα, θέλω να τις ξέρει όποιος τις χρησιμοποιεί, είτε πρωθυπουργός είτε ακαδημαϊκός.

    Αν γιος εργατών από τη Γερμανία γίνει πρωθυπουργός δεν θα χρησιμοποιεί ελπίζω τέτοιες εκφράσεις, ούτε καν σωστά.

  38. Immortalité said

    @ 32 α) αν είχες διαβάσει και το 20 θα γλίτωνες από τα μαθήματα ετυμολογίας.
    β) Το παράδειγμα με τις δημοσκοπήσεις προ διετίας για τον ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να πείθει τους πάντες. Έλα όμως που δεν τους πείθει; Άτιμο πράμα τελικά η οπτική γωνία. Και το ότι δεν έχει δοκιμαστεί η μέθοδός σου τί σημαίνει; Είναι αυτό επιχείρημα να την ακολουθήσουμε; Τώρα αν στην ιστορική ερμηνεία σου για τα εκλογικά αποτελέσματα καταλυτικό και μοναδικό κριτήριο είναι η αποχή λυπάμαι αλλά σκεφτόμαστε διαφορετικά. Άλλος ένας στη συλλογή.

  39. Immortalité said

    @ 33 Δηλαδή όταν απέχεις συνειδητά τη μέρα των εκλογών δεν πας εκδρομή αλλά κάνεις τί; Μένεις σπίτι και μαγειρεύεις; Διαβάζεις εφημερίδα; μαζεύεσαι σε φίλους να σχολιάσεις τι ψήφισαν οι άλλοι; βάζεις τη σκούπα σου ανάποδα να κλαίει; Πώς ακριβώς εκφράζεις τη «συνειδητοποίησή» σου;

    @ 36 Το «συνηθισμένο καπέλωμα» δεν το καταλαβαίνω. Ερήμην τους γίνεται;

  40. Μαρία said

    37β. Η νεκρανάσταση θα έπρεπε να σ’ ενοχλεί. Ειδαλλιώς απ’ τη στιγμή που νεκρανασταίνονται, θα βρεθούν μιμητές των ακαδημαϊκών και λοιπών, που θα τους μιμηθούν, για να προσδώσουν κύρος στο λόγο τους και όλοι μαζί, για να καλύψουν την τύφλα τους.

    γ. Ο Βελόπουλος είναι τέτοια περίπτωση αλλά πρωθυπουργός δεν έγινε ακόμη.

  41. Μπουκανιέρος said

    37α «Κάποια λάθη δεν δικαιολογούνται κτγμ ακόμα κι αν τα κάνουν πολλοί (παράδειγμα, η προστακτική με αύξηση: *υπέγραψε) γιατί δεν μπορούν να οδηγήσουν σε ένα νέο σωστό.»

    Μα σε ποιο «νέο σωστό» θα μπορούσε να οδηγήσει η έκφραση «εξ απαλών ονύχων» (με οποιαδήποτε σημασία);; Το εξ έτσι κι αλλιώς δεν μπορεί να λειτουργήσει συνταχτικά στη δική μας γλώσσα.
    Το επιχείρημά σου μοιάζει να είναι εκτός θέματος – και είναι άστοχος ο παραλληλισμός με την προστακτική «υπέγραψε» (για την οποία επίσης διαφωνούμε, αλλά γι’ αυτό έχουμε τσακωθεί αλλού :-)).

    37β
    Διαφωνώ εντελώς με τη φράση σου. Αν το καλοσκεφτείς, αν σκεφτείς τις λογικές της συνέπειες, μπορεί να διαφωνήσεις κι εσύ. Πλησιάζει επικίνδυνα τη μπαμπινιώτικη άποψη ότι ο φυσικός ομιλητής πρέπει να ξέρει την ετυμολογία των λέξεων που χρησιμοποιεί προτού μιλήσει, ή ότι κερδίζει κάτι ο λόγος του αν την ξέρει.
    Κι αν πάλι μου πεις ότι είναι ειδική υποπερίπτωση, ακόμα χειρότερα: Πώς δικαιώνεται αυτό; Ισχύει ειδικά για πρωθυπουργούς και ακαδημαϊκούς; Ή ισχύει ειδικά για τις λόγιες εκφράσεις; Και για ποιο λόγο αυτές οι εξαιρέσεις;

    Τέλος πάντων, από γλωσσική άποψη, το ζουμί είναι αυτό που λέει η Μαρία.
    Από μια άλλη άποψη, το ζουμί είναι ότι αν υπάρχει κάτι χειρότερο, δηλ. πιο επικίνδυνο, από τον αδαή ξερόλα (αυτός θα ξεμπροστιαστεί κάποια στιγμή, τουλάχιστον μπροστά στους λιγότερο αδαείς), είναι ο όντως μορφωμένος ξερόλας. Νομίζω ότι αυτό είναι το δίδαγμα που βγαίνει από όλο το φαινόμενο που έχουμε ονομάσει (για την ακρίβεια: εσύ το έχεις ονομάσει) λαθοθηρία.

  42. Μαρία said

    41 Αφού το έχει περιορίσει στα απολιθώματα. Κατά το «τα μεταξωτά βρακιά…». Τη λαϊκή παρετυμολογία τη δέχεται.

    Αν πάμε να το επεκτείνουμε και στις ξένες λέξεις/εκφράσεις, αλίμονό μας.

  43. Μπουκανιέρος said

    42 Κι αυτό λαϊκή παρασημασιολογία είναι… (κι όσο το σκέφτομαι, τόσο πιο εύλογη μου φαίνεται)

    Τα «μεταξωτά βρακιά» νόμιζα ότι ήταν ρητορικό σχήμα, δεν είχα καταλάβει ότι απόχτησαν το στάτους γλωσσολογικής θεωρίας…

  44. Μαρία said

    43 Είναι όμως λαϊκή; Μεγάλη συζήτηση. Οι λαϊκοί που ξέρω δεν κάνουν λάθη στα ελληνικά, γιατί δεν λεν τέτοιες κουβέντες. Τη φράση μόνο απο πτυχιούχους την έχω ακούσει άλλοτε σωστά κι άλλοτε λάθος.

  45. Μπουκανιέρος said

    Κοιτώντας λίγο και τα υπόλοιπα:

    Δεν καταλαβαίνω τι μανία σας έπιακε να κατατροπώσετε την αποχή… Θυμάμαι ότι το ΚΚΕ πάθαινε πάντα μια σχετική λύσσα πριν κάθε εκλογές, αλλά νόμιζα ότι ήταν απλώς μέσα στο τελετουργικό. Τέλος πάντων, όσο τσουβάλιασμα είναι η αποχή αλλά τόσο τσουβάλιασμα είναι και η ψήφος π.χ. στον Σύριζα, ή στους Οικολόγους, ή στο διαβόητα πολυσυλλεχτικό Πασόκ, ή… Κι όσο συνειδητοποιημένη ή όχι είναι η αποχή, άλλο τόσο συνειδητοποιημένη ή όχι μπορεί να είναι και η όποια ψήφος. Τέλος πάντων, έτσι κι αλλιώς πάντα υπάρχει κάποια αποχή, ενώ απ’ την άλλη δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσει ξερωγώ το 90% – οπότε και οι ανησυχίες και οι ελπίδες γύρω απ’ αυτό το ζήτημα μου φαίνονται αστήριχτες.

    Θεωρητικά μιλώντας, με τα επιχειρήματα των εχθρών της αποχής θα έπρεπε να συμμετέχουμε στα πάντα (ακόμα π.χ. και στα δημοψηφίσματα της χούντας), ενώ με τα ίδια επιχειρήματα καταλήγουν πολλοί στο δικομματισμό (αφού συμμετέχεις στις εκλογές, μπαίνεις στη λογική τους, που είναι να διαλέξεις/νομιμοποιήσεις αυτόν που θα κυβερνήσει, άρα… χαμένη ψήφος κλπ.)

    Με όλ’ αυτά, δεν σας συμβουλεύω να κάνετε αποχή, ή όχι (η υπέρ της αποχής επιχειρηματολογία που ακούστηκε εδώ μου φάνηκε μάλλον αφελής). Κάντε ό,τι θέλετε. Απ’ τη μεριά μου, οι εκλογές μου φαίνονται τόσο χαμένη υπόθεση που ούτε καν η άρνησή τους δεν αποτελεί λύση (αλλιώς, όπως τόλεγε κι η παλιά κουβέντα, θα ήταν παράνομες).

  46. Μπουκανιέρος said

    44 Η «λαϊκή παρετυμολογία» (ίσως άστοχος όρος) δεν έχει σχέση με το «λαό» ή τους «λαϊκούς».

    Προσπερνώντας το προηγούμενο, κι εγώ δεν έχω ακούσει το «εξ απαλών ονύχων» από λαϊκούς-λαϊκούς – έχω ακούσει όμως άλλα ανάλογα, που είχαν βγει από παλιότερα στην κυκλοφορία. Εν πάση περιπτώσει, όπως άφησα να εννοηθεί παραπάνω (με το πολύ αόριστο «ξερόλες»), το θέμα αφορά τις ελίτ και τις υποψήφιες ελίτ (όσο αστήριχτη και νάναι η υποψηφιότητα!), που είναι εξορισμού το αντίθετο του λαού ή του λαϊκού (όπως κι αν τα ορίσουμε αυτά).

  47. Μαρία said

    46 Θυμάσαι κάτι καλό απ’ τα παλιότερα;

  48. Μπουκανιέρος said

    47 Δεν έβαλα παράδειγμα γιατί δεν μπορούσα να βρω κάτι πολύ ταιριαστό, ή την πραγματική ανάμνηση κάποιου λαϊκού-λαϊκού που να το λέει. Είχα στο νου μου βέβαια τα διάφορα «από ανέκαθεν» κλπ. που δίνουν τα λαθοθηρικά εγχειρίδια.

  49. Μαρία said

    48 Τα καθαυτό λαϊκά είναι συνήθως ωραίες εξομαλύνσεις του τύπου του Αιγαλέου ή αντικατάσταση μιας άγνωστης λέξης απο γνωστή, όπως στις παρετυμολογίες, π.χ. δεν έχει πού την κεφαλήν πλύνε/αι.

    Το εξ άνωθεν όμως στο 36 δεν είναι λαϊκό, δίνει όμως μια επισημότητα στο λόγο.

  50. sarant said

    Και ημιλόγια εξομάλυνση είναι το «πού την κεφαλήν κλίναι». Έλειπα στον νυχτερινό διάλογο, αλλά πιο κοντά στη Μαρία βρίσκομαι.

  51. Μπουκανιέρος said

    49 Προσπαθούσα να σκεφτώ ζωντανό παράδειγμα. Να, ξέρω καλά κάποιον 70άρη σήμερα, του δημοτικού, μάστορα, που λέει πολύ «φυσικόν επόμενο», «έτερον εκάτερο» και κάνα δυο παρόμοια που δε μου έρχονται τώρα. Τ’ είν’ αυτά;

    50 Και γω πιο κοντά στη Μαρία βρίσκομαι. 🙂

  52. @38
    κατ’ αρχάς νόμισα ότι το 20 αφορούσε δικό μου και όχι δικό σου λάθος, παρεξήγησα.
    Τώρα όσον αφορα τουν ΣΥΡΙΖΑ η αλαζονεια αλλά και η αμηχανία των στελεχών του όταν τα γκάλοπ τους έδιναν διψήφια ποσοστά ήταν έκδηλη. Φυσικά τα παραμένοντα μέλη έχουν την δική σου οπτική γωνία, στο 3% ήταν συνηθισμένοι και εκεί επανήλθαν.
    Οσοι όμως συμμετείχαν έστω και λίγο στις διαδικασίες κοινωνικής συσπείρωσης για τοπικά θέματα είδαν στην πράξη πρακτικές μεγάλων κομμάτων από τα μικρά που εκμεταλλεύθηκαν την απουσία των μεγάλων και έφυγαν τρέχοντας. Αρα δεν φταίει το μικρό ή μεγάλο, αλλά η λέξη κόμμα όπως εφαρμόζεται ανεξαρτήτως μεγέθους. Για τον ίδιο λόγο, την τέτοιου είδους κομματικοποίηση, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις δεν συσπειρώνουν τους εργαζόμενους.

  53. Immortalité said

    @ 45 Μπουκάν να διευκρινίσω ότι η άποψή μου δεν έχει να κάνει με το τι λέει το ΚΚΕ ή οποιοσδήποτε άλλος. Και φυσικά κανένας δεν είπε και πολύ περισσότερο εγώ, ότι «δεν απέχω» σημαίνει συμμετέχω πάντοτε και νομιμοποιώ τα πάντα. Η Χούντα ήταν χούντα αλλά τώρα νόμιζα ότι έχουμε Δημοκρατία. Κι αν οι εκλογές είναι τελικά τόσο χαμένη υπόθεση, μήπως να τις καταργήσουμε;

    @ 38 Φυσικά τα παραμένοντα μέλη έχουν την δική σου οπτική γωνία, στο 3% ήταν συνηθισμένοι και εκεί επανήλθαν τελικά πλάκα έχεις.

  54. Μπουκανιέρος said

    53
    Είν’ αλήθεια ότι όταν είναι καταργημένες τις φανταζόμαστε καλύτερες.
    Όμως, το θέμα δεν είναι να τις καταργήσουμε αλλά να τις πραγματώσουμε. 🙂

    «τώρα νόμιζα ότι έχουμε Δημοκρατία»
    Και μένα μου συμβαίνει πού-και-πού να το νομίζω αλλά μετά κάτι γίνεται και επανέρχομαι στην πραγματικότητα.

    (Ιμόρ, μη τσιμπάς, η σπόντα για το ΚΚΕ δεν ήταν για σένα)

  55. Immortalité said

    @ 54 Ο,τι σου γραφα, το σβήσα. Αυριο.
    Φταίει το ταρακούνημα απ’ την αυταπάτη.

  56. Γλωσσολογούντες:
    Στη συζήτηση επανέρχεται η διχοτομία λαϊκός-λόγιος (άνθρωπος), οι λαϊκοί και η ελίτ. Εγώ πιστεύω πως η γλώσσα σήμερα είναι ουσιαστικά μία, γιατί έχουμε μαζική δημοκρατία: η ελίτ ακούει ρεμπέτικα και ο λαός στήνεται στην τηλεόραση και παρακολουθεί την ελίτ να σκυλοτρώγεται στα διάφορα παράθυρα. Άσε που στην Ελλάδα η ευγένεια εξαφανίστηκε με την τουρκική κατάκτηση, αν όχι στην Κπολη τουλάχιστον στην Ελλάδα. Δεν είμαι φυσικά τόσο κουφός ώστε να πιστεύω πως όλες οι τάξεις και τα στρώματα και οι ‘φυλές’ μιλάνε με τον ίδιο τρόπο, αλλά πάντως στεγανά δεν υπάρχουν. Ευτυχώς, γιατί τα γλωσσικά στεγανά προϋποθέτουν κοινωνικά στεγανά, τα οποία δεν μου αρέσουν.
    «Αν το λέει ο λαϊκός, έχει καλώς. Αν το λέει ο μορφωμένος, αυτός πρέπει να σταθεί στο ύψος του». Και επίσης: «Ο λαϊκός ευτυχώς είναι αμόλυντος από τα απολιθώματα». Πρόκειται για φράσεις με ταξική και πατερναλιστική λογική.
    Για το ‘υπέγραψε’, που «δεν δίνει σωστό τύπο», το θέμα έχει ξανασυζητηθεί… Για μένα δίνει και σωστούς τύπους: πεθαίνω, κατεβαίνω, ανεβαίνω, απεκρούω κττ. Αλλά και πέρα απ’ αυτό, σε μια γραμματική που θα έγραφα εγώ (!), απλούστατα, θα έδινα δεύτερο τύπο προστακτικής ‘υπέγραψε’, και το περίφημο «διέκοψε». Και νά ο σωστός τύπος!…

  57. Μπουκανιέρος said

    Κώστα,
    την τελευταία παράγραφο ασφαλώς την προσυπογράφω.

    Τα προηγούμενα έχουν πολύ ζουμί, ανοίγουν ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση εννοώ.
    Με λίγα λόγια, συμφωνώ ότι «στεγανά δεν υπάρχουν», αν εννοούμε ότι οι όποιοι διαχωρισμοί δεν είναι καθαροί κι απόλυτοι, πολύ λιγότερο από όσο ήταν π.χ. πριν εκατό χρόνια. Νομίζω όμως ότι δε θα έφτανα στη διαπίστωση «η γλώσσα σήμερα είναι ουσιαστικά μία» – αν και θα μπορούσα να δεχτώ ότι προς τα κει τείνουμε, ως προς την αντίθεση λόγιο/λαϊκό τουλάχιστον. Ίσως όμως να δημιουργούνται διαφοροποιήσεις σε άλλα επίπεδα.

  58. Διαβάζετε τον Jacques Prévert said

    Κάπως σχετικό και κάπως άσχετο με το θέμα, ιδού και ένα (όχι τόσο μακρινό) ενθύμιο :

    http://www.facebook.com/#!/video/video.php?v=158311847538973

  59. sarant said

    Ώστε υπήρχαν επίκαιρα και το 1975;

  60. Immortalité said

    @ gpointofview Με την υποστήριξη της «συνειδητοποιημένης» αποχής της τάξεως του 57,01% μπήκε η Χρυσή Αυγή στο δήμο Αθηναίων…

  61. #60 δὲν φταίει ἡ ἀποχή, ἀλλ’ἡ στήριξι ΛΑΟΣ στὸν Κακλαμάνη.

  62. Συμφωνώ με τον Κορνήλιο. Βέβαια, και αυτόνομα να είχε κατέβει ο ΛΑΟΣ, πάλι θα είχε πάρει τα ποσοστά του ο Μιχαλολιάκος, αλλά μικρότερα. Πάντως νομίζω ότι φάνηκε πως όσοι χαρακτηρίζουν τον Καρατζαφέρη φασίστα θα πρέπει να εκλεπτύνουν το πολιτικό τους λεξιλόγιο, ώστε να αντιστοιχεί στην πραγματικότητα που αναδεικνύεται από τα εκλογικά αποτελέσματα. Συγκοινωνούντα δοχεία μεν ο ΛΑΟΣ και οι νεοναζί, διακριτά δε.

  63. Immortalité said

    Καλά Κορνήλιε, ας πήγαιναν και οι υπόλοιποι να ψηφίσουν και θα σου λεγα εγώ τί ποσοστό θα μετρούσατε. Ή νομίζεις ότι μέσα στο 57% ήταν και ψηφοφόροι του Λ.Α.Ο.Σ. ;

  64. #62 δὲν πιστεύω ὅτι ὅλοι οἱ ψηφίσαντες ΧΑ εἶναι ὑπὲρ τοῦ ἐθνικοσιαλισμοῦ ὅπως καὶ δὲν πιστεύω ὅτι ὅλοι οἱ ψηφίσαντες ΚΚΕ εἶναι ὑπὲρ τοῦ μπολσεβικισμοῦ. οἱ μὲν στέλνουν μήνυμα στὸ ΛΑΟΣ οἱ δὲ στὸ ΠΑΣΟΚ. κι ὁ Σαμαρᾶς μὲ τὴν ἀντιμνημονιακὴ ῥητορεία ποὺ γιὰ τὸν δεύτερο γύρο λιγουρεύεται τὰ ποσοστὰ τῆς ἀριστερᾶς ἔπαιξε τὸν ῥόλο του.

  65. @63 ναί, νὰ δοῦμε βέβαια καὶ τὶ ποσοστὰ θὰ ἔπαιρνε ἡ ἀριστερὰ τότε. ἡ ἀποχὴ πάντως εἶναι ἀποχὴ καὶ τὸ ὅτι κάποιος στὸ παρελθὸν ψήφισε ΠΑΣΟΚ ἢ ΝΔ δὲν σημαίνει αὐτομάτως πὼς ὡς ψηφοφόρος εἶναι καὶ ἐσαεὶ πολιτικὴ ἰδιοκτησία αὐτοῦ τοῦ κόμματος. ἀλλὰ ὅτι ἡ ἄνοδος τῆς ΧΑ ἦταν διαμαρτυρία κατὰ τῶν ἐπιλογῶν Καρατζαφέρη εἶναι ὁλοφάνερο.

  66. 64 Α, ναι, συμφωνώ. Μόνο που αυτό ισχύει για όλα τα κόμματα και στην πράξη δεν αλλάζει τίποτα.
    65 Βέβαια· άλλωστε γι’ αυτό δεν επικρίθηκε εξαρχής ο Καρατζαφέρης από τους δικούς του βουλευτές; (το ερωτηματικό τί παίρνει οξεία! 🙂 )

  67. Immortalité said

    @ 65 Ο καθένας ερμηνεύει τα γεγονότα κατά πως θέλει αλλά και κατά πως μπορεί. Σταθερά πάντως και όχι μόνο στην Ελλάδα, η αριστερά απέχει συνειδητά ή όχι η δεξιά και δη η άκρα ποτέ.

  68. 67 Αυτό έχεις μελέτες και στατιστικά στοιχεία και το λες; Καταρχήν δεν με πείθει.

  69. #66 ναί, μοῦ ξέφυγε ἡ βαρεῖα.

  70. συνειδητὴ ἢ ὄχι ἡ ἀποχὴ ἔχει πάντα τὸ ἴδιο ἀποτέλεσμα. κι ὁ συνειδητῶς ἀπέχων συνειδητῶς ἀνεβάζει τὴν ΧΑ στὸ 5%. ἀυτὸς δὲν ξέρω ἂν εἶναι ἀριστερὸς στὴ θεωρία, στὴν πράξι πάντως δὲν εἶναι (ὄχι ὅτι θὰ κλάψω γι’αὐτό, ἂν καὶ εἶμαι κατὰ τῆς ἀποχῆς).

  71. Immortalité said

    @ 67 Οχι δεν έχω πρόχειρα. Είναι άποψή μου, διαμορφωμένη με τα χρόνια, από τότε που δεν κράταγα σημειώσεις και στατιστικές για τα πάντα. Δεν είναι υποχρεωτικό να πειστείς. Καθόλου δεν είναι.
    Τα δύο άκρα έχουν κατά παράδοση φανατικούς υποστηρικτές που δεν χάνουν ευκαιρίες να δηλώσουν την υποστήριξή τους.

    @ 70α δεν θα διαφωνήσω. Αυτό λέω και γω στο 60…

  72. Δεν νομίζω ότι εδώ η αποχή είναι το πρόβλημα. Λιγο με ενδιαφέρει αν χωρίς αποχή το 5% θα ήταν ξέρω γω 4%, το φαινόμενο υπάρχει και δεν αλλάζει με τις εκλογές. Ίσα ίσα που μπορεί να είναι και καλύτερα έτσι, μπας και ξυπνήσει η αριστερά και αρχίσει να μιλά με σύγχρονους ταξικούς όρους αντί για «ανθρωπιστικούς», για να πω μια προσωπική άποψη.

  73. Immortalité said

    Αν ήταν 2,5 δεν θα σ’ενδιέφερε όμως;
    Αν για να ξυπνήσει η αριστερά πρέπει να βάλουμε τα φασισταριά στο σπίτι μας, τότε αστην να κοιμάται. Ας την επανεφεύρουμε καλύτερα…

  74. 71α Φυσικά και δεν είμαι υποχρεωμένος να πειστώ, αλλά δε θα ‘χα και αντίρρηση, αν έβλεπα στοιχεία. Αλλιώς, ακολουθώ τη δική μου διαίσθηση (όλοι έχουμε τέτοια). Αλλά, αν λες πως τα άκρα ψηφίζουν πάντα, τότε αναιρείται η άποψή σου. Εκτός αν εννοείς την αριστερά μείον την άκρα αριστερά (και πάλι όμως, σκέψου τους αναρχικούς). Αλλά μήπως κι αυτό δεν ισχύει και για τη δεξιά; Εγώ νομίζω πως ισχύουν και για τα δύο μισά (δεξιά/αριστερά) τα ίδια πράγματα όσον αφορά την αποχή, εκτός κι αν υπάρχει συγκεκριμένη ιδεολογία ως προς τη συμμετοχή τις εκλογές, όπως στους αναρχικούς. Αλλά ακόμα κι αυτούς αν εξετάσουμε, θα δούμε ότι δεν απείχαν πάντα, π.χ. τη δεκαετία του ’30 στην Ισπανία δεν είχαν την ίδια στάση σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις. Άσε που εκεί ήταν μαζικό κίνημα ενώ εδώ είναι λίγοι.

  75. καλά, μέχρι νὰ τὴν ἐπανεφεύρετε ὅσοι ἀντιμνημονιακοὶ στεγασθήτωσαν στὴν Ν.Δ. ἐν ᾧ ἡ Ντόρα θὰ ἐπανευφερίσκῃ τὴν Δεξιά.

    ΥΓ προσπαθῶντας νὰ πετύχω τὸ «ᾧ» κάτι πάτησα καὶ μεγάλωσε ἡ γραμματοσειρά.

  76. παρόραμα:ἐπανεφευρίσκῃ

  77. Μπουκανιέρος said

    67
    Πάντως η διάσπαση της ΧΑ (αυτόνομοι εθνικιστές ή όπως σκατά λέγονται) υποστήριζαν αποχή ή άκυρο.

  78. Μπουκανιέρος said

    71 «Τα δύο άκρα…»

    Βρε Ιμόρ;!;!

  79. #78 τὰ ἄκρα εἶναι ἀναγκαστικῶς 2. οἱ κύκλοι δὲν ἔχουν ἄκρα!

  80. Μαρία said

    77 Η Ιμόρ μπορεί να μην πήρε είδηση τα νέα φρούτα. Η ΧΑ θεωρείται απ’ αυτούς καθεστωτική.

    Κακώς συζητάτε για το ποσοστό. Σημασία έχει ο αριθμός των ψήφων.

  81. #80 δὲν ἔχει σημασία μόνο ὁ ἀπόλυτος ἀριθμὸς τῶν ψήφων διότι ἡ κυβέρνησι καὶ οἱ ἕδρες στὴν Βουλὴ καὶ στὰ δημοτικὰ καὶ περιφερειακὰ συμβούλια κατανέμονται βάσει ποσοστῶν. κανεὶς πολιτικὸς δὲν θὰ σκεφτῇ τὴν ἀποχὴ ὡς ἀπειλὴ καὶ ὡς πολιτικὸ κόστος κατὰ τὴν λῆψι ἀποφάσεων.

  82. Μπουκανιέρος said

    79
    Μόνο στα ευθύγραμμα τμήματα. Και στις θεωρίες των πολιτικώς ορθών και των, υποτίθεται, μετριοπαθών.

  83. Μπουκανιέρος said

    67, 80
    Και η ίδια η ΧΑ, παλιότερα, είχε αντιεκλογική στάση.

  84. Immortalité said

    @ 80 Δεν το πήρα. Διασπάστηκε και η ΧΑ;
    @ 78 Εντάξει, αυτή την κουβέντα (για τα άκρα) ας μην την κάνουμε τώρα.

  85. Μαρία said

    84 Όχι ακριβώς, αλλά υπάρχουν διάφορες ομάδες «αυτόνομες». Μια τέτοια έσπασε στο ξύλο μετανάστες στο Νέο Κόσμο, μια άλλη εισέβαλε στο στέκι μεταναστών στους Αμπελόκηπους… Γούγλισε ediktyo. Θα δεις και τις συγγενικές τους ομάδες στην Ελλάδα και σ’ άλλες χώρες.

  86. Μαρία said

    Ιμόρ, δες κι αυτό.
    http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=127066

  87. Immortalité said

    @85 Τέτοιον αχταρμά επιχειρημάτων δεν έχω ματαδεί…

    Τα μπάσταρδα έχουν σφετεριστεί (μεταξύ άλλων) και τον V

  88. Μαρία said

    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_03/11/2007_247528

  89. Μπουκανιέρος said

    84β
    Ας μη την κάνουμε.
    Να σου θυμίσω μόνο ότι εσύ η ίδια έγραψες κάπου ότι η απειλή για χούντα έρχεται από κει που δεν το περίμενες.

  90. #89 Μπουκάν το εμπέδωσα ότι λουρκίζεις 🙂 Καλημέρα!

  91. Μπουκανιέρος said

    90
    Καλημέρα. Πάντα σε λειτουργία το ραντάρ, ε;

  92. Immortalité said

    @ 89 Το θυμάμαι Μπουκάν. Και δυστυχώς αυτό που για μένα είναι απειλή για κάποιους είναι προσδοκία.
    Διαπιστώνω μεταξύ άλλων ότι αυτό που πραγματικά πιστεύει κανείς, ξεμασκαρώνεται σε καιρούς ανωμαλίας. Όταν όλα πάνε καλά, όλοι είναι πολίτικαλ κορέκτ.

  93. Μαρία said

    92 Χτες που σκάλιζα τα παλιά, θυμήθηκα (και μου θύμισες στο άλλο κονάκι) αυτό του 1991:

    Μα για να σωθεί η Ελλάδα στους καιρούς τους ύστατους
    βρείτε κάπου έναν Καιάδα και γκρεμοτσακίστε τους

    Μας φλομώσαν οι παππούδες με ψευτιές και φούμαρα
    λες και είμαστε αλεπούδες που μασάνε κούμαρα
    τότε θα ‘ρθουν άλλα χρόνια μ’ όνειρα κι οράματα
    δίχως λόγους στα μπαλκόνια κι άχρηστα προγράμματα

  94. sarant said

    Μασάνε κούμαρα οι αλεπούδες; (και, αν ναι, φτύνουν τα κουκούτσια;)

  95. Immortalité said

    Νίκο ο Γκάτσος έτσι λέει. Ότι μασάνε.

  96. Immortalité said

    Αχ Μαρία τί μου θύμησες και μένα…

  97. sarant said

    Το ξέρω ότι είναι του Γκάτσου το τραγούδι. Ποτέ δεν μου άρεσε, ούτε τότε που ήμουν νεότερος.

  98. Immortalité said

    Γιατί; αλλάζουν τα γούστα με το πέρασμα του χρόνου;

  99. sarant said

    Δηλαδή δεν μ’ άρεσε το νόημα των στίχων -μερικές ρίμες (όχι όλες) καλές είναι.

  100. Immortalité said

    Μα δεν αναρωτιόμουν γιατί δε σ’ αρέσει, αυτό είναι αναιτιώδες, αλλά αν θα μπορούσε ν’ αλλάξει η άποψή σου με το πέρασμα των χρόνων.

  101. sarant said

    Καταρχάς, το σχόλιο 99 το έγραφα χωρίς να δω το 98. Κι έπειτα, δεν αλλάζουν και τα γούστα και οι απόψεις; Αλλά βασικά εννοούσα ότι ένας νέος μπορεί να είναι πιο ευεπίφορος σε κηρύγματα γεροντοκτονίας παρά ένας, χμ, λιγότερο νέος.

  102. Μαρία said

    95 Για μα με συγχύσεις το έβαλες; Πρόκειται για απροκάλυπτη προπαγάνδα υπέρ του ολοκληρωτισμού, πάλι σε περίοδο κρίσης. Άρα (100) πώς ν’ αλλάξει η άποψή του.

  103. Immortalité said

    @ 101 102 Τι να πω, ποτέ στο τραγούδι αυτό δεν διάβασα κανένα κήρυγμα γεροντοκτονίας, ούτε καμία προπαγάνδα υπέρ του ολοκληρωτισμού. Ύστερα δεν ξέρω κατά πόσο τα γούστα αλλάζουν. Τα δικά μου πολύ δύσκολα (για να μην πω ποτέ και με πείτε απόλυτη) αλλάζουν.

  104. Μαρία said

    103 Μα η γεροντοκτονία κραυγάζει. Δε λέει βέβαια να τους κάνουμε σαπούνια αλλά να τους γκρεμοτσακίσουμε στον Καιάδα. Πόσο δηλαδή πιο επιθετικά θα μπορούσε το όραμά του να αποκλείει τον βιολογικά Άλλο!
    Το οτι ονειρεύεται μια Ελλάδα χωρίς πολιτική και πολιτικούς, δεν είναι θέμα γούστου, είναι πολιτική στάση. Άλλωστε στα κατά Μάρκον έχει κι άλλα ωραία. Αλλά μετά «τον κριτή κι αφέντη Θεό» όλα να τα περιμένεις.

  105. Immortalité said

    Μου φαίνεται παράλογο να χρεώνουμε με τη γεροντοκτονία όπως λες τον ποιητή που όταν μελοποιήθηκαν οι στίχοι και κυκλοφόρησαν τα τραγούδια (και νομίζω ότι τότε του είχε γράψει κιόλας αλλά δεν παίρνω όρκο) ήταν ήδη 80 χρονών. Στον Καιάδα θέλει να ρίξει (καταλαβαίνω εγώ) όχι τους γέρους επειδή είναι γέροι αλλά αυτούς που γέρασαν πάνω στην πολιτική ασκώντας την με αισχρό τρόπο εις βάρος της Ελλάδας. Με τον βιολογικά Αλλο όπως λες δεν βλέπω καμία σύνδεση. Τώρα να καταλάβω ότι ονειρεύεται μια Ελλάδα χωρίς (τέτοιους) πολιτικούς αλλά χωρίς πολιτική δεν βλέπω από που προκύπτει. Τώρα αν με τον κριτή κι αφέντη θεό αναφέρεσαι στον «Τσάμικο», για την εποχή στην οποία αναφέρεται έτσι ήταν.

  106. Θυμάμαι κι εγώ πόσο με είχε απογοητεύσει αυτός ο δίσκος. Ευτυχώς δεν τον είχα αγοράσει κανονικά, αλλά τον πήρα μόλις σχεδόν βγήκε αντιγραμμένο από τους κασετάδες του ΑΠΘ.

  107. Μαρία said

    105 Για βιολογική αντίληψη της πολιτικής πρόκειται που συντονίζεται απόλυτα με τη συγκυρία(1991), όταν τα ΜΜΕ φώναζαν για τους δεινόσαυρους της πολιτικής, Μητσοτάκη και Παπανδρέου, που έφταιγαν για όλα τα δεινά μας. Ποιων «μας» είναι άλλη συζήτηση.

    >χωρίς (τέτοιους) πολιτικούς αλλά χωρίς πολιτική
    Όχι χωρίς τέτοιους, χωρίς λόγους στα μπαλκόνια γενικά. Την απέχθειά του στην πολιτική ο Γκάτσος την έχει εκφράσει και στους Ρήτορες, όπου φαίνεται να φωτογραφίζει το Ρίτσο, αλλά που φαίνεται οτι το 91 ζήλεψε τη δόξα του.

    Έρημες κι άδειες οι πλατείες
    τα καταστήματα κλειστά
    Θέ μου, σαν πόσες αμαρτίες
    του ανθρώπου η μοίρα σου χρωστά.
    όλοι τραβούν στην αγορά
    κι οι ρήτορες απ΄το μπαλκόνι
    ποτίζουν τις ψυχές μ΄αφιόνι
    και κόβουν χέρια και φτερά.

    Πότε θα βγει να σκούξει κάποιος:
    Αυτός ο κόσμος είναι σάπιος!

    Άλλοι κοιτάν αριστερά
    κι άλλοι δεξιά γυρνάν το μάτι
    και περιμένουν όλοι κάτι
    σαν στρατιωτάκια στη σειρά.
    Και προχωρούν κι οι ποιητές
    με χρώματα και ουράνια τόξα
    να μοιραστούνε λίγη δόξα
    με του λαού τους μαυλιστές.

    >για την εποχή στην οποία αναφέρεται έτσι ήταν.
    Ποια εποχή; Του Διγενή ή του Νικηταρά; Έτσι ήταν στο κεφάλι του Γκάτσου.

  108. Immortalité said

    @ 107 Για βιολογική αντίληψη της πολιτικής πρόκειται που συντονίζεται απόλυτα με τη συγκυρία Είναι μια ανάγνωση. Αλλά εξακολουθώ να δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι ο Γκάτσος στα 80 του είχε πρόβλημα με την ηλικία των πολιτικών και μόνο. Αν θεωρούσε τα έργα τους αξιόλογα δεν θα έκανε ζήτημα την ηλικία τους. Σε κάθε περίπτωση το ’91 έτσι το είχα καταλάβει και έκτοτε δεν ασχολήθηκα με το τραγούδι. Ακούγοντάς το όμως πάλι σήμερα, εξακολουθεί να μη με παραπέμπει στην όποια γεροντοκτονία έτσι απλά ανεξαρτήτως προσώπων και καταστάσεων.

    Την απέχθειά του στην πολιτική ο Γκάτσος την έχει εκφράσει και στους Ρήτορες Θα συμπλήρωνα στην πολιτική όπως ασκείται και ευημερεί. Δεν θεωρώ ότι ο Γκάτσος ήταν απολιτίκ. Οι λόγοι στα μπαλκόνια πολλούς αηδίαζαν.

    Ποια εποχή; Του Διγενή ή του Νικηταρά; Και των δύο θα έλεγα. Η θρησκευτική πίστη ήταν εξίσου ισχυρή και στις δύο εποχές. Αλλά και στο κεφάλι του Γκάτσου να ήταν αλλάζει κάτι; Από πότε τα προσωπικά – θρησκευτικά πιστεύω έγιναν αντικριτήριο πολιτικής σκέψης;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: