Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ λεγεωνάριο

Posted by sarant στο 24 Δεκεμβρίου, 2015


Το σημερινό άρθρο είναι το έβδομο της «λεξιλογικής» παρουσίασης που κάνω στις περιπέτειες του Αστερίξ. Μπορείτε να το θεωρήσετε και χριστουγεννιάτικο δώρο του ιστολογίου, μια και δημοσιεύεται παραμονή των Χριστουγέννων.

coverΌπως έχω πει, με μια δόση υπερβολής βέβαια, οι 24 τόμοι του Αστερίξ (εννοώ την κοινή δημιουργία του Ρενέ Γκοσινί και του Αλμπέρ Ουντερζό) είναι μια από τις σημαντικότερες προσφορές της Γαλλίας στον παγκόσμιο πολιτισμό μεταπολεμικά. Τουλάχιστον η γενιά μου, που γνώρισε τον Αστερίξ στα φοιτητικά της χρόνια, τον αγάπησε σχεδόν ομόθυμα -και η ανταπόκρισή σας σε αυτές τις δημοσιεύσεις ήταν πολύ θετική, οπότε είχα πει ότι θα αρχίσω να παρουσιάζω στο ιστολόγιο, έναν προς έναν, τους 24 τόμους του Αστερίξ, κάτι που, με μια συχνότητα έναν τόμο κάθε δίμηνο (και εφόσον δεν κάνω παρασπονδίες, όπως τον Αύγουστο), θα μας πάρει τέσσερα χρόνια.

Ξεκινήσαμε πέρσι τέτοιον καιρό, τον Οκτώβριο του 2014, με μια παρουσίαση της περιπέτειας Αστερίξ στους Βρετανούς και μετά με μια γενική παρουσίαση των πρωταγωνιστών του κόμικς. Τον Δεκέμβριο είχαμε τη δεύτερη περιπέτεια, την Κατοικία των θεών, τον Φλεβάρη είδαμε τον Μάγο (ή Μάντη) ενώ στα τέλη Απριλίου παρουσίασα τον «Αστερίξ στη χώρα των Ελβετών». Τέλη Ιουνίου παρουσιάστηκε Ο αγώνας των αρχηγών, η πέμπτη περιπέτεια της σειράς, αλλά στα τέλη Αυγούστου δεν είχαμε περιπέτεια για τεχνικούς λόγους. Οπότε, ο κύκλος συνεχίστηκε στα μέσα Οκτωβρίου με τον Αστερίξ στην Κορσική.

Θυμίζω ότι οι περιπέτειες του Αστερίξ κυκλοφόρησαν σε αυτοτελείς τόμους στα ελληνικά πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 από τις εκδόσεις Ψαρόπουλου (σε μετάφραση αρχικά του Κώστα Ταχτσή και μετά του Αργύρη Χιόνη) ενώ αργότερα κυκλοφόρησαν σε νέα μετάφραση (της Ειρήνης Μαραντέι) από τις εκδόσεις Μαμούθ, που είναι και η έκδοση που (νομίζω πως) βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο εμπόριο.

Εγώ έχω γαλουχηθεί με τις μεταφράσεις του Ψαρόπουλου, και ομολογώ πως τις βρίσκω καλύτερες, αλλά αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι τις έχω συνηθίσει. Από την άλλη, ο δεύτερος μεταφραστής βρίσκεται σε δύσκολη θέση, διότι ίσως αισθάνεται αναγκασμένος να αποφύγει τα λογοπαικτικά ευρήματα του πρώτου. Ένα σταθερό χαρακτηριστικό των παρουσιάσεων που κάνω εδώ είναι η σύγκριση των δύο ελληνικών μεταφράσεων, Ψαρόπουλου και Μαμούθ. Η κυρία Ιρένε Μαραντέι, που έχει κάνει τις μεταφράσεις της σειράς Μαμούθ, μάς έκανε την τιμή να σχολιάσει εδώ.

Την περιπέτεια, όπως εκδόθηκε από τον Ψαρόπουλο, τη σκανάρισε ο φίλος του ιστολογίου Κώστας Γ. Την ανέβασα σε έναν ιστότοπο φιλοξενίας, απ’ όπου μπορείτε να την κατεβάσετε ή να τη διαβάσετε ονλάιν.

Ο Αστερίξ λεγεωνάριος είναι η δέκατη κατά σειράν από τις 24 περιπέτειες του Αστερίξ από το δίδυμο Γκοσινί-Ουντερζό. Παρουσιάστηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Πιλότ το 1966-67 και σε αυτοτελή τόμο το 1967. Είναι μια από τις «ταξιδιωτικές» περιπέτειες, ωστόσο διαφέρει από τις άλλες ανάλογες διότι εδώ οι δυο ήρωες δεν επισκέπτονται μια ξένη χώρα ή μάλλον ταξιδεύουν σε ξένη χώρα αλλά χωρίς να έρθουν σε επαφή με τον αντίστοιχο λαό.

Καλύτερα όμως να διηγηθώ σύντομα την πλοκή. Ο Οβελίξ ερωτεύεται μια όμορφη νεαρή συγχωριανή του, τη Φραμπάλα, αλλά ντρέπεται θανάσιμα και δεν εκδηλώνει τα αισθήματά του. Εκείνη την ώρα έρχεται η είδηση ότι ο Τραγικομίξ, ο αρραβωνιαστικός της Φραμπάλας, στρατολογήθηκε με το ζόρι στις λεγεώνες του Καίσαρα και φεύγει για την Αφρική (όπου συνεχιζόταν ο εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στον Καίσαρα και στον Μέτελο Σκιπίωνα). Πνίγοντας τον καημό του, ο Οβελίξ δείχνεται ανώτερος και δηλώνει ότι θα πάνε με τον Αστερίξ να σώσουν τον αγαπημένο της Φραμπάλας.

Για να γίνει αυτό, κατατάσσονται στη ρωμαϊκή λεγεώνα μαζί με διάφορους άλλους ξένους. Εκπαιδεύονται στα γρήγορα, περνάνε με το πλοίο στην Αφρική, όπου προσπαθώντας να βρουν τον Τραγικομίξ επιταχύνουν τη σύγκρουση ανάμεσα σε Καίσαρα και Σκιπίωνα και κατά κάποιο τρόπο χαρίζουν τη νίκη στον Καίσαρα, ο οποίος σε αντάλλαγμα τους αφήνει να πάρουν τον Τραγικομίξ και να επιστρέψουν σώοι και αβλαβείς στο γαλατικό χωριό.

Κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό, είναι ότι ο Γκοσινί εμπνεύστηκε την πλοκή από μια ταινία μικρού μήκους του Χοντρού και του Λιγνού, το Beau Hunks, στο οποίο ο Χοντρός και ο Λιγνός κατατάσσονται στη Λεγεώνα των Ξένων για να ξεπεράσουν μια ερωτική απογοήτευση του Χοντρού (η ταινία εδώ).

Οι βασικοί ήρωες

* Η όμορφη συγχωριανή λέγεται στα γαλλικά Falbala, που είναι το διακοσμητικό τελείωμα σε ένα φόρεμα. Η ελληνική μετάφραση, Φραμπάλα, είναι αναμενόμενη, αφού στα ελληνικά το στόλισμα αυτό λέγεται «φραμπαλάς». Στην έκδοση του Μαμούθ διατηρήθηκε το ίδιο όνομα.

tragicomixjeanmarais* Ο όμορφος νεαρός αρραβωνιαστικός της, ο Tragicomix, αποδόθηκε φυσικά Τραγικομίξ από τον Χιόνη και Τραγικωμίξ από την Μαραντέι. Τα χαρακτηριστικά του είναι εμπνευσμένα από τον Γάλλο ηθοποιό Ζαν Μαραί (Jean Marais, 1913-1998), που τον βλέπετε δίπλα. Όσο βρίσκονται στη λεγεώνα και τον αναζητούν, ο Οβελίξ εκνευρίζεται όταν ακούει άλλους λεγεωνάριους να τον λένε «όμορφο» -ε, όχι και ομορφόπαιδο, λέει!

* Ο Ρωμαίος εκπαιδευτής που αναλαμβάνει να μετατρέψει τον Οβελίξ, τον Αστερίξ και τους άλλους νεοσύλλεκτους σε πειθαρχικούς λεγεωνάριους, λέγεται Belinconnus, λογοπαίγνιο με το Bel inconnu (ωραίος άγνωστος). Ο Χιόνης τον απέδωσε Δραμαπουνόβιους και η Μαραντέι Τάφτυσους. Ο εκπαιδευτής προσπαθεί να σπάσει τον τσαμπουκά των νεοσύλλεκτων με εξαντλητικές πορείες αλλά το σχέδιο αποτυγχάνει όταν ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ κουβαλάνε τα σακκίδια όλης της διμοιρίας για πιο γρήγορα.

hellen

* Ούτε ο εκατόνταρχος Ξενοδόχιους κατορθώνει να επιβάλει την τάξη στους ατίθασους λεγεωνάριους, που βιάζονται να φτάσουν μια ώρα αρχύτερα στην Αφρική. Στα γαλλικά Hotelterminus (συνηθισμένο όνομα ξενοδοχείων το Terminus, τέρμα) που το κρατάει η Μαραντέι: Οτελτερμινους.

* Ανάμεσα στους μισθοφόρους που έρχονται να καταταγούν στη λεγεώνα είναι και ένας Έλληνας, ο Plazadetoros, που βέβαια είναι ισπανικά, είναι η λέξη για την αρένα της ταυρομαχίας (Plaza de toros) -αλλά ταίριαζε για ελληνικό όνομα αφού τελειώνει σε -ος. Ο Χιόνης το αποδίδει Καραβανόπουλος, ενώ η Μαραντέι «Καραβανίων».

Είναι ο πρώτος Έλληνας που εμφανίστηκε σε περιπέτεια του Αστερίξ (Ο Αστερίξ Ολυμπιονίκης κυκλοφόρησε αργότερα), έχει ελληνική κατατομή, η ομιλία του αποδίδεται με αρχαιοπρεπή γραμματοσειρά και κάνει ατέλειωτα παζάρια για τον μισθό του.

breton* Ένας άλλος λεγεωνάριος είναι ο Βρετανός Faupayélatax, δηλαδή faut payer la taxe (πρέπει να πληρώσουμε τον φόρο), που η Μαραντέι τον αποδίδει κάπως πιστά «Φοροεξωφλητάξ» ενώ ο Χιόνης προτιμά το βρετανοπρεπές Ωντιαρμάξ.

Στο πρώτο γεύμα που τρώνε οι νεοσύλλεκτοι, όλοι είναι εξαγριωμένοι με τον χυλό που τους σερβίρουν (πλιγούρι, λαρδί και τυρί βρασμένα όλα μαζί για να κερδίζουν χρόνο). – Αυτό είναι φαϊ για Γότθους, λέει ο Βέλγος. – Στην πατρίδα μου σε κάνουνε κιμά για κάτι τέτοιο, λέει ο Γοτθος (στα γαλλικά: Chez nous, on en a ecartelé pour moins que ça, κατά λέξη, Σε μας, έχουνε τεμαχίσει κόσμο για μικρότερο σφάλμα). Ωστόσο, ο Βρετανός το βρίσκει νοστιμότατο, προς γενική κατάπληξη. Αλλά αμέσως μετά, ο Οβελίξ και ο Αστερίξ επισκέπτονται τον μάγειρα και αμέσως τον πείθουν να αλλάξει το σιτηρέσιο και να υιοθετήσει καινούργιο με βάση το αγριογούρουνο.

Υπάρχει ακόμα ένας Αιγύπτιος λεγεωνάριος, που νομίζει πως βρίσκεται σε οργανωμένο ταξίδι και που όταν φτάνουν στο στρατόπεδο του Καίσαρα (που το νομίζει ότι είναι είδος χωριού διακοπών, σαν αυτά που οργανώνει το Κλαμπ Μεντιτερανέ στον καιρό μας) αρχίζει να περιφέρεται εδώ κι εκεί, καταφέρνοντας να εξοργίσει τον Καίσαρα που τον πέρασε για ανιματέρ!

courdetenis

– Ποιος είσαι και πώς τολμάς να μπαίνεις στη σκηνή του Καίσαρα; ρωτάει ο Ιούλιος έξαλλος. Ο Αιγύπτιος απαντάει με… ιερογλυφικά. Και ο διερμηνέας ζεματισμένος εξηγεί: «Θέλει να μάθει αν είσαστε ένας από τους οργανωτές, από τους υπεύθυνους για την ψυχαγωγία των τουριστών»! (Με τον ίδιο τρόπο το αποδίδουν και οι δυο ελληνικές μεταφράσεις. Στα γαλλικά, το gentil organisateur είναι ο τίτλος των ανιματέρ στα χωριά του Κλαμπ Μεντιτερανέ).

Ο Αιγύπτιος λέγεται Courdetenis (γήπεδο τένις, να θυμίσουμε ότι όλοι οι Αιγύπτιοι του Αστερίξ έχουν ονόματα που τελειώνουν σε -ις), που αποδίδεται στα ελληνικά Διχτυτενις.

Ο κύριος όγκος της περιπέτειας εκτυλίσσεται στη λεγεώνα -και εκεί βγαίνει και το περισσότερο γέλιο. Ιστορίες του στρατού, θα λέγαμε. Το ανατρεπτικό εδώ είναι ότι ο Αστερίξ και ο Οβελίξ όχι απλώς γελοιοποιούν την αυστηρή στρατιωτική πειθαρχία, αλλά -με τη βοήθεια του μαγικού φίλτρου βεβαίως- υπερθεματίζουν στα καψόνια των αξιωματικών. Ο καπετάνιος της ρωμαϊκής γαλέρας ελπίζει ότι ύστερα από κάμποση ώρα κωπηλασία οι λεγεωνάριοι θα έχουν λιγότερη διάθεση για πλάκες, αλλά ο Αστερίξ ζητάει από τον τυμπανιστή να δώσει γρηγορότερο τέμπο.

Και βέβαια, συναντούν τους πειρατές στο διάβα τους, με τη γνωστή κατάληξη:

meduse

Η εικόνα της σχεδίας είναι πιστό αντίγραφο του πίνακα «Στη σχεδία της ‘Μέδουσας‘» του Ζερικό. Ο αρχικουρσάρος το δηλώνει υπαινικτικά λέγοντας Je suis médusé, που σημαίνει «έμεινα άναυδος» (αφου όσοι αντίκριζαν τη Μέδουσα μαρμάρωναν). Ο Χιόνης μεταφράζει «Είδα τη Μέδουσα». Η Μαραντέι, κάπως άσχετα, «Ήταν όλα προσχεδιασμένα».

* Ένα λογοπαίγνιο στο οποίο οι μεταφραστές τα πηγαν καλά, κατά την άφιξη των λεγεωναρίων στο στρατόπεδο του Καίσαρα:

cafard

Ενώ ο Αιγύπτιος νομίζει ότι βρίσκονται σε τουριστικό χωρό, ο Αστερίξ λέει στον Οβελίξ ότι θα βρουν τον Τραγικομίξ και θα γυρίσουν αμέσως στη Γαλατία. Ο Οβελίξ απαντάει «Oh, oui, j’ai le scarabée» που είναι λογοπαίγνιο με την έκφραση «J’ai le cafard». Cafard είναι ο κοριός, ενώ scarabée ο σκαραβαίος, ιερό έντομο των Αιγυπτίων, αλλά η έκφραση σημαινει «έχω τις μαύρες μου» και εδώ θέλει να πει ότι νοστάλγησε το χωριό.

Στη μετάφραση, ο Χιόνης και η Μαραντέι αποδίδουν «Το σκαραβαιάστηκα» υποσημειώνοντας ότι «σήμερα θα λέγαμε ‘το ψυλλιάστηκα'».

* amoureuxΜια σκηνή που επαναλαμβάνεται κάμποσες φορές στην περιπέτεια είναι να κλαίει ένας άντρας στον ώμο ενός άλλου. Στην αρχή το κάνει ο ερωτευμένος Οβελίξ όταν διαψεύδονται οι ελπίδες του, αλλά μετά ο εκπαιδευτής των λεγεωναρίων ή ο καπετάνιος της γαλέρας, που δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα με τους καινούργιους λεγεωνάριους.

– Κατά τη γνώμη μου, είναι ερωτευμένος, αποφαίνεται ο Οβελίξ.

* Ένα άλλο μοτίβο που επαναλαμβάνεται είναι η «ευγένεια» (amabilité στο πρωτότυπο). Καθώς, στην αρχή της περιπέτειας, οι δυο ήρωες βρίσκονται στην πόλη Κονδάτη (Ρεν) και αναζητούν πληροφορίες για τον Τραγικομίξ, ο Οβελίξ καταχεριάζει έναν Ρωμαίο και ο Αστερίξ τον μαλώνει, λέγοντάς του ότι με την ευγένεια πετυχαίνει κανείς περισσότερα. Λίγο αργότερα όμως, κι ο ίδιος ο Αστερίξ δέρνει έναν ξεροκέφαλο Ρωμαίο. Πικαρισμένος ο Οβελίξ, κάθε φορά που δέρνει Ρωμαίο στη συνέχεια λέει «να μην ξεχνάμε την ευγένεια» ή ρωτάει τον Αστερίξ αν πρέπει να φανεί ευγενικός -δηλαδή να δείρει κάποιον.

timeo* Πολύ γέλιο βγάζει και το μπλέξιμο των δύο ηρώων με τη στρατιωτική γραφειοκρατία, πριν αποφασίσουν να καταταγούν λεγεωνάριοι, όταν προσπαθούν να μάθουν πού βρίσκεται ο Τραγικομίξ.

Τελικά ο γραμματέας του στρατολογικού, που λέγεται Processus (διαδικασία) και έχει αποδοθεί στα ελληνικά Προόδους τόσο από τον Χιόνη όσο και από τη Μαραντέι, αναλαμβάνει να ψάξει το όνομα του Τραγικομίξ στις καταστάσεις που έχει αντιγράψει σε 12 αντίγραφα. Avec T, comme Timeo Danaos et dona ferentes? ρωτάει; Η Μαραντέι διατηρεί τη λατινική φράση και τη μεταφράζει σε υποσημείωση (Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας, αν και η σωστή μετάφραση είναι «Φοβούμαι…»), ενώ ο Χιόνης αποδίδει: Τραγικομίξ… Με Τ, όπως ‘Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν;’

* Η μάχη ανάμεσα στον Καίσαρα και τον Σκιπίωνα που περιγράφεται στην περιπέτεια έγινε πράγματι, στη Θαψό το 46 π.Χ. Οι ιστορικοί λένε ότι ο Καίσαρας δίσταζε να επιτεθεί και τελικά οι βετεράνοι του στρατού του πήραν την πρωτοβουλία και επιτέθηκαν, και στην περιπέτεια ο Καίσαρας παρουσιάζεται να διστάζει -ώσπου ο Αστερίξ και ο Οβελίξ κατά λάθος προκαλούν την επίθεση.

retraiteΗ μάχη ήταν φονική στην πραγματικότητα, αλλά βέβαια όχι στο κόμικς, που παρουσιάζει την εμφύλια συγκρουση σαν ένα απερίγραπτο αλαλούμ αφού οι στρατιώτες δεν ήξεραν ποιοι είναι οι δικοί τους και ποιοι οι αντίπαλοι.

Τελικά, απαυδημένος από την ασυνεννοησία ο Σκιπίωνας δίνει στον σαλπιχτή του εντολή να σημάνει υποχώρηση.

– Διαταγές δέχομαι μονάχα από τον Καίσαρα, απαντάει ο σαλπιχτής του Καίσαρα.

– Βούλωστο, σ’ εμένα μιλάει, λέει θυμωμένα ο σωστός σαλπιχτής.

Και η περιπέτεια τελειώνει με κάτι πρωτοφανές. Από το καθιερωμένο τσιμπούσι στο τέλος, κάποιος λείπει -αλλά δεν είναι ο βάρδος, όπως συχνά συμβαίνει, παρά ο Αστερίξ, που έπεσε ερωτευμένος όταν τον φίλησε η Φραμπάλα αποχαιρετώντας τον.

Η οποία Φραμπάλα, διάβασα κάπου, είναι ζωγραφισμένη από τον Ουντερζό έτσι που να μοιάζει με τη γυναίκα του Γκοσινί, που ήταν τότε νιόπαντρος!

Αλλά πολλά είπα. Καλές γιορτές να περάσετε και σε δυο μήνες θα δούμε μιαν άλλη περιπέτεια!

66 Σχόλια to “Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ λεγεωνάριο”

  1. Καλά Χριστούγεννα!

  2. Γς said

    Να τα πούμε [κι από δω];

  3. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Aπό τις πολύ ωραίες περιπέτειες. M’αρέσει να μην ανατρέχω στα τεύχη (Μαμούθ) αλλά να γράφω από μνήμης όταν σχολιάζω σχετικά εδώ.
    Θυμάμαι που ο Ρωμαίος καραβανάς λέει αυστηρά στον Καραβανίωνα «Ξέρεις πού βρίσκεσαι;» όταν εκείνος διαπραγματεύεται το μισθό, κι αυτός -ο σοφός Έλλην!- απαντά: «Ξέρω πολύ καλά πού βρίσκομαι! Αυτό που δεν ξέρω είναι αν αξίζει να μείνω…» 🙂
    Eπίσης ,όταν φτάνουν στο στρατόπεδο όλοι την κάνουν από δώ κι από κεί και ο Έλληνας σε μιαπαρέα που παίζει κύβους. 🙂
    Mέρες πούναι λοιπόν, επειδή μπορεί να μπλέξω και γω με γεωμέτρες και ιάπωνας καουμπόηδες (Κυβιστές, χαρακιριστές, τεξανούς…) Καλές Γιορτές σε όλους!

  4. sarant said

    Kαλημέρα, χρόνια πολλά, καλά κέρδη σε όσους πουν τα κάλαντα και σε όσους παίξουν χαρτιά!

  5. Χρόνια πολλά, με μια από τις καλύτερες περιπέτειες του Αστερίξ! Και τι ωραία που υπάρχει η ταινία του Χοντρού-Λιγνού ολόκληρη στο γιουτούμπι (επίσης μια από τις καλύτερες).
    Βρίσκω την απόδοση της Μαρεντέι στους πειρατές («Ήταν όλα προσχεδιασμένα») αντιθέτως πολύ πετυχημένη, μια και παραπέμπει στον Ζερικώ με τρόπο μάλλον πιο οικείο στον Έλληνα αναγνώστη.

    Περίμενα όμως και καμιά αναφορά στον καπετάνιο του μεταγωγικού και τα λογοπαίγνια («τρίχες στη μύτη», «τρίχες στα χέρια») μια και ποτέ δεν τα κατάλαβα καλά.

  6. LandS said

    Στην εγγλέζικη Βίκι διαβάζω ότι ο Πολωνοεβραίος Stanisław Simkha Gościnny, πατέρας του συγγραφέα ήταν χημικός μηχανικός. Στην Αργεντινή μάλιστα!

    Είπα να το γράψω για τα τρίβια του ιστολογίου

  7. Γιάννης Ιατρού said

    Χρόνια πολλά σε όλους, καλές γιορτές

  8. Corto said

    Χρόνια πολλά! Πολύ ωραίο άρθρο!

    Και για να κάνω και ολίγον χιούμορ:
    Ιταλός σκιτσογράφος, Πολωνοεβραίος σεναριογράφος, κατά τα άλλα σημαντική προσφορά της Γαλλίας στον πολιτισμό!

  9. atheofobos said

    Πολύ ενδιαφέρον το σημερινό ποστ.
    Προσωπικά μερικές μεταφράσεις των ονομάτων δεν τις βρίσκω ιδιαίτερα πετυχημένες. Πχ ο Faupayélatax θα ήταν ίσως καλύτερα Φοροπληροτάξ ή ο Courdetenis σε Τενιγηπεδίξ.
    Σχετικά με το πραγματικά τραγικό ναυάγιο της Μέδουσας, το οποίο και ενέπνευσε τον ζωγράφο Jean-Louis Théodore Gericault για τον ομώνυμο πίνακα, αλλά και από όπου προέρχεται και το παιδικό τραγουδάκι ήταν ένα μικρό καράβι που ήταν αταξίδευτο, έχω γράψει το παρακάτω ποστ στο οποίο προσέθεσα σήμερα και το σκίτσο του Αστερίξ.
    ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΝΑΥΑΓΙΟ ΤΗΣ ΜΕΔΟΥΣΑΣ
    http://www.atheofobos2.blogspot.gr/2011/06/blog-post_26.html

  10. sarant said

    6: Ε λοιπόν, αυτό με τον Πολωνοεβραίο μου είχε διαφύγει!

    5: Τα λογοπαίγνια με τον τριχωτό καπετάνιο (Poil au nez, Poils aux mains) κι εγώ δεν τα έχω καταλάβει.

    Βλέπω ότι προβληματίζουν κι άλλους, μάλλον είναι ρίμες πειραχτικές
    http://forum.wordreference.com/threads/poil-au-nez-poil-aux-dents-poil-au-menton.695784/?hl=fr

  11. LandS said

    8 Ναι, αλλά είχε βγάλει το γαλλικό σχολείο στην Αργεντινή. Στη Γαλλία πήγε το 46.

    Τελικά αυτό το «της ημετέρας παιδείας» δεν είναι και τόσο άστοχο ε;

  12. 10β Α ωραία, κάτι τέτοιο είχα φανταστεί κι εγώ (δεν έχω δει το γαλλικό, αλλά στην αγγλική μετάφραση οι αντίστοιχες φράσεις ριμάρουν με τα λεγόμενα του καπετάνιου: — Who’s giving the commands? — Old hairy hands!)

  13. Γιάννης said

    Καλημέρα και χρόνια πολλά!
    «σαλπιχτής»;

  14. gpoint said

    καλά χριστούγεννα

    ωραία περιπέτεια

    όσο για κάλαντα, τα δικά μου διαφέρουν λίιιιγο από του Γς, είναι πιο επικαιροποιημένα…

  15. LandS said

    9 Τενισγηπεδίς. Αιγύπτιος γαρ. 🙂 Αν και προσωπικά προτιμώ το Γηπεδοτένις.

  16. Πέπε said

    Φραμπάλα; Ρε τι σου κάνουν τα κεφαλαία! Εγώ μια ζωή το διάβαζα Φράμπαλα. (Και παρατηρώ ότι ο Αιγύπτιος Διχτυτενις παραμένει διπλωματικά ατόνιστος.)

    Οι πειρατές του Αστερίξ έχουν δική τους (του καπετάνιου επιχείρηση), δε δουλεύουν για κανένα βασιλιά ή άρχοντα. Νομίζω ότι δεν είναι ακριβές να τους λέμε κουρσάρους.

    Μέσα από μια πραγματικά πολυεπίπεδη ανάγνωση, το «προσχεδιασμένα» (για τον πίνακα της Μέδουσας) αποδεικνύεται ευφυέστατο, αλλά ποιος θα το ‘πιανε;

    Παρεμπιπτόντως, @9: Το γαλλικό «Ήταν ένα μικρό καράβι» είναι δημοτικό τραγούδι, καθόλου παιδικό αρχικά. Προκύπτει από πουθενά ότι είναι όντως εμπνευσμένο από την ιστορία της Μέδουσας; Κυκλοφορεί πολύ αυτή η άποψη, αλλά μου φαίνεται λίγο σαν τις δικές μας ιστορίες για δήθεν πραγματικά περιστατικά στο προεπαναστατικό Ναύπλιο κλπ. που έδωσαν τη γέννηση διάφορων εκφράσεων, και δε με πείθει.

    Καλά Χριστούγεννα!

  17. Πέπε said

    16 διόρθωση:

    δική τους (του καπετάνιου επιχείρηση) > δική τους (του καπετάνιου) επιχείρηση

  18. Corto said

    11 (Land’S):

    Η Πολωνία ούτως ή άλλως από τον Ναπολέοντα και μετά ήταν στην σφαίρα επιρροής της Γαλλίας.
    Το ενδιαφέρον εστιάζεται πιο πολύ στον Ουντερζό, ο οποίος τελικά αν και Ιταλός τολμάει να σατιρίσει τους Ρωμαίους.
    Μάλιστα οι Ρωμαίοι και οι Γότθοι είναι τα μόνα έθνη, προς τα οποία οι δημιουργοί του Αστερίξ αναφέρονται αποκλειστικώς με σαρκασμό. Σε όλους τους άλλους λαούς απευθύνουν συγχρόνως πείραγμα και έπαινο.

  19. Για τη Σχεδία της Μέδουσας

    βασίζεται σε αληθινό περιστατικό

    https://en.wikipedia.org/wiki/The_Raft_of_the_Medusa

  20. Πέπε said

    Ασφαλώς ούτε εγώ κατάλαβα ποτέ τα τριχωτά αστεία του Αιγυπτίου, αλλά γελούσα ωστόσο!

    Να σχολιάσουμε εδώ και το ευφυές εύρημα του να αποδίδονται οι διάφορες αρχαίες γλώσσες με γράμματα (όχι γραμματοσειρές, χειρόγραφα είναι!) αρχαιοπρεπή, γοτθοπρεπή κλπ.. Δεν το έχουν χρησιμοποιήσει μόνο εδώ αλλά και σε άλλες ιστορίες, και βέβαια δεν ξέρω ούτε αν το πρωτοέκαναν εδώ ούτε αν το πρωτοέκαναν αυτοί, αλλά το εύρημα είναι πολύ γόνιμο. Θυμίζω στους Νορμανδούς (που μιλάνε με κυκλάκια πάνω από το a και γραμμές « / » πάνω από το ο) τις αδέξιες προσπάθειες των Γαλατών να συνεννοηθούν βάζοντας τα κυκλάκια και τα / σε λάθος γράμματα, μέχρι που τα δύο σκυλάκια, ο Ιντεφίξ και ο νορμανδικός σκύλαρος, λύνουν το πρόβλημα, και επίσης στην Κλεοπάτρα τα σπασμένα αιγυπτιακά του Οβελίξ που δεν πετυχαίνει την προφορά.

  21. Corto said

    Επίσης για τον Γκοσινύ να προσθέσουμε ότι το πέρασμά του από την Αργεντινή ως παιδί δεν ήταν ασήμαντο για την περαιτέρω πορεία του, καθώς η χώρα είχε ήδη από την δεκαετία του ’40 σημαντική παραγωγή κόμικ.
    Εξάλλου την ίδια δεκαετία στην Αργεντινή εγκαταστάθηκε και ο μεγάλος Ούγκο Πρατ.

  22. Κων/νος said

    10.

    Σχετικά με τα λογοπαίγνια «poil aux mains» κλπ. Η ιδέα είναι ότι ένας λέει κάτι και ο άλλος τον κοροϊδεύει, λέγοντας «poil au…» και μια λέξη που κάνει ομοιοκαταληξία με την τελευταία λέξη του πρώτου.

    Δεν έχω μπροστά μου το κόμικ, αλλά αν θυμάμαι καλά, ο καπετάνιος κάπου λέει «amarres larguées» και ο αιγύπτιος απαντάει «poil au nez», επειδή το «larguées» κάνει ομοιοκαταληξία με το «nez». Και ούτω καθεξής.

    Στο τέλος, ο καπετάνιος λέει κάτι που τελειώνει με «promesse» και προσθέτει «και αν ο αιγύπτιος πει κάτι, θα τον πετάξω στη θάλασσα», διότι (αν έχω καταλάβει καλά) ο αιγύπτιος ετοιμαζόταν να του απαντήσει «poil aux fesses».

  23. Corto said

    Και ένας παραλληλισμός:
    Για τον Γκοσινύ αφηγούνται ότι κυκλοφορούσε πάντα με ένα σημειωματάριο και αν άκουγε οπουδήποτε κάποιο ευφυολόγημα, το κατέγραφε.
    Το ίδιο λένε για τον δικό μας τον Αλέκο Σακελλάριο, ο οποίος σημείωνε τις ατάκες που έπεφταν στις παρέες του (στις οποίες συμμετείχαν ο Τσιφόρος, ο Γιαννακόπουλος κλπ).

  24. atheofobos said

    16
    Δεν είναι εύκολο κανείς να γνωρίζει αν ένα παραδοσιακό τραγούδι που δεν είναι γνωστό από ποιόν προέρχεται και από πότε, αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο γεγονός ή έχει συνδεθεί εκ των υστέρων λόγω των στίχων του με ένα συγκεκριμένο περιστατικό.
    Πιθανώς ο κανιβαλισμός που αναφέρεται στο τραγούδι να δημιούργησε και την σύνδεση του με το ναυάγιο της Μέδουσας που όταν έγινε είχε μεγάλη δημοσιότητα.
    https://en.wikipedia.org/wiki/Il_%C3%A9tait_un_petit_navire

  25. Πέπε said

    24: Αθεόφοβε, σου ‘γραψα και στο μπλογκ. (Η απάντησή σου εδώ με καλύπτει κι εκεί.)

  26. Παλιοσειρά said

    Για τον «ωραίο άγνωστο»:
    https://en.wikipedia.org/wiki/Gingalain

    Η ανθρωποφαγία στα ναυάγια δεν ήταν καθόλου άγνωστη και συνήθως το θύμα ήταν ο μούτσος. Να θυμόμαστε και την ιστορική δίκη (μεταγενέστερη βέβαια του Ζερικώ)

    https://en.wikipedia.org/wiki/R_v_Dudley_and_Stephens

    … και φυσικά τους Ναυαγούς του Σανσελλόρ του Ιουλίου Βερν.

    Και μια και λεξιλογούμε, να θυμίσω ότι taxe είναι το τέλος και εν γένει ο έμμεσος φόρος. Ο άμεσος φόρος είναι impôt.

  27. Πέπε said

    [Σε συνέχεια του #16 και του #25]:
    Μιας και στο σχόλιό μου στο μπλογκ του Αθεόφοβου έκανα λόγο για μεγαλίστικα παραδοσιακά τραγούδια (+παραμύθια κλπ.) που σταδιακά έγιναν παιδικά, παρά τα ουδόλως παιδαγωγικά στοιχεία τους, να κι ένα ωραίο ελληνικό παράδειγμα:
    Το τραγούδι «Κάτω στο γιαλό κάτω στο περιγιάλι (νεραντζούλα φουντωτή)» είναι ένα από τα ελάχιστα ελληνικά δημοτικά που το ξέρουν όλοι, όσο μακριά από την παράδοση κι αν έχουν μεγαλώσει. Θεωρείται διαχρονικά παιδικό, και το βρίσκουμε από τους παιδικούς δίσκους της Δόμνας Σαμίου μέχρι τα Ζουζούνια. Κι όμως, αν ακούσει κανείς όλους τους στίχους, μιλάει ούτε λίγο ούτε πολύ για την αρπαγή μιας κόρης από πειρατές για να την πουλήσουν στο σκλαβοπάζαρο ή να τη νεμηθούν οι ίδιοι: https://www.youtube.com/watch?v=AHGnd0rm6KQ

  28. Avonidas said

    «Κάτι που δεν είναι πολύ γνωστό, είναι ότι ο Γκοσινί εμπνεύστηκε την πλοκή από μια ταινία μικρού μήκους του Χοντρού και του Λιγνού, το Beau Hunks, στο οποίο ο Χοντρός και ο Λιγνός κατατάσσονται στη Λεγεώνα των Ξένων για να ξεπεράσουν μια ερωτική απογοήτευση του Χοντρού»

    …η οποία ταινία με τη σειρά της είναι εμπνευσμένη από το περιπετειώδες μυθιστόρημα Beau Geste, του οποίου ο πρωταγωνιστής επίσης κατατάσσεται στη Λεγεώνα των Ξένων.

  29. Spiridione said

    Υπάρχει και μια άλλη ταινία του Χοντρού και του Λιγνού, του 1939, που κατατάσσονται πάλι στη Λεγεώνα των Ξένων.
    Η γαλλική βίκη λέει ότι από εκεί εμπνεύστηκε ο Γκοσινί την πλοκή.
    https://fr.wikipedia.org/wiki/Laurel_et_Hardy_conscrits

    Η ταινία

  30. LandS said

    18 Σωστό αυτό με τους Πολωνούς. Αν και όπως μάθαμε διαβάζοντας Τολστόι όλη η Αριστοκρατία εκεί στα ανατολικά το έπαιζαν γαλλοτραφείς πολύ πριν τον Ναπολέοντα.
    Όσο δε για τον «Ιταλό» Ουντέρζο, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γαλλία. Της Γαλλικής κουλτούρας και αυτός. 🙂
    Για τη στάση τους απέναντι στους Γότθους, εντάξει, υποκατάστατο των Μπος και των Τεντέσκι, μάλλον.
    Για τους Ρωμαίους; Δεν νομίζω ότι τους σαρκάζουν ως έθνος. Ως λεγεωνάριους τους αλλάζουν τον αδόξαστο. Το Καίσαρα τον σατιρίζουν αλλά τον παρουσιάζουνως αποφασιστικό και σχεδόν σοφό.
    Οι φάσεις που περνάνε αυτοί οι κακόμοιροι οι λεγεωνάριοι δεν θυμίζουν τα ιταλικά ανέκδοτα με τους καραμπινιέρους; Έστω αμυδρά;
    Μετά, οι Ιταλοί δεν βλέπουν τον Ρωμαίο Λεγεωνάριο όπως εμείς τον Οπλίτη της Φάλλαγας

  31. Spiridione said

    8. Και με Ουκρανοεβραία μητέρα.

  32. LandS said

    31 Πόση μεγάλη διαφορά έχουν οι Πολωνοεβραίες από τις Ουκρανοεβραίες; Και μάλιστα σύζυγοι Χημικού Μηχανικού στην Αργεντινή;
    🙂

  33. Avonidas said

    #16. Φραμπάλα; Ρε τι σου κάνουν τα κεφαλαία! Εγώ μια ζωή το διάβαζα Φράμπαλα.

    Κι εγώ Φραμπαλά, το πιάσαμε όλο το φάσμα 🙂

  34. Corto said

    31 και 32: Πράγματι!
    Έχει κάποια σημασία όμως το γεγονός ότι η Πολωνοί και οι Πολωνοεβραίοι κοιτούσαν προς την Γαλλία, όπως οι Ρωσοεβραίοι έτειναν στην Αμερική.

  35. cronopiusa said

    Από την προεκλογική καμπάνια του ΠεΠέ

    Dirigentes PP de Toledo y Cospedal cantan

    Y nosotros nos iremos, tururú
    y no volveremos más.

    Θα φύγουμε κι εμείς και δεν θα ξαναγυρίσουμε ποτές

    τα πιο ωραία χριστουγεννιάτικα κάλαντα

    Καλή σας μέρα και Καλά Χριστούγεννα!

  36. cronopiusa said

    Banksy «Δεν είμαστε όλοι πάνω στο ίδιο πλοίο».

  37. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    9: Μπράβο Αθεόφοβε, πολύ καλό άρθρο!

    13: Αν ακούμε αυτό που γράφουμε, το σύμπλεγμα γκτ είναι κακόηχο. Οι τύποι σαλπιχτής και σαλπιστής πολύ πιο ομαλοί στο αυτί. Σαλπιχτής έγραφε ο Βρεττάκος, σαλπιχτής και ο Λαπαθιώτης.

    22: ‘Ετσι είναι.

    28: Σωστό κι αυτό.

    29 Λες; Μπορεί νάχεις δίκιο

  38. Μουαχαχαααα!

    https://www.efsyn.gr/arthro/kalanta-stin-perifereia-kai-dora-me-horigeia-ntinopoyloy

  39. Corto said

    30 (LandS):
    Να προσθέσω ότι το Πολωνικό ιππικό παρακολούθησε τις περισσότερες εκστρατείες του Ναπολέοντα.
    Σχετικά με τους Ρωμαίους, πράγματι κυρίως τους λεγεωνάριους σατιρίζουν οι δημιουργοί του Αστερίξ, αλλά εν μέρει και την ρωμαϊκή γραφειοκρατία, την υπερβολή στα κατασκευαστικά έργα, όπως και τα όργια και την τρυφηλή ζωή της ρωμαϊκής ελίτ. Εν γένει σατιρίζεται η εξουσία, ενώ πρόδηλος είναι ο συσχετισμός των Ρωμαίων με το Γ’ Ράιχ. Υπό μίαν έννοια όλος ο Αστερίξ είναι ένας ύμνος στην Αντίσταση των λαών κατά τον Β’ Π.Πόλεμο.
    Μην ξεχνάμε ότι το κόμικ φτιάχτηκε μίαν εποχή με νωπές τις μνήμες του πολέμου. Εξάλλου εκείνα τα χρόνια μεσουρανούν οι κινηματογραφικές ταινίες τύπου «ξίφη και σανδάλια» του Χόλιγουντ και της Τσινετσιτά .

  40. Αγάπη said

    Χρόνια πολλά σε όλες και όλους

  41. Ορεσίβιος said

    Χρόνια Πολλά – με Φραμπαλά!

  42. […] Πηγή: sarantakos.wordpress.com […]

  43. Jimakos said

    Μερικά μικρά-μικρά, για μια από τις αγαπημένες μου περιπέτειες του Αστερίξ

    Ο μπαμπάς της Φραμπάλας λέγεται Υδραγωγίξ στην έκδοση που έχω (Ψαρόπουλου), βλέπω είναι Plantaquatix στο πρωτότυπο.
    Ο Βέλγος λεγεωνάριος είναι Βρυξελίξ (Mouléfix στο πρωτότυπο, λογοπαίγνιο με το moules, τα μύδια, κλασικό βέλγικο έδεσμα), ενώ όταν βγάζει το κράνος του έχει φράτζα Τεν-Τεν.
    Αξίζει να παρατηρήσει κανείς την σβάστικα στις «μεταφράσεις» του Γότθου, ενώ ένας από το τιμ του Καίσαρα στην σκηνή του(σελ.39) είναι καρικατούρα του Πιερ Τσερνιά, φίλου των δημιουργών που έχει «παίξει» σε διάφορες ιστορίες (συνήθως ως Ρωμαίος).

  44. Raf Giam said

    Η φράση «ήταν όλα προσχεδιασμένα» πιθανώς να αποτελεί λογοπαίγνιο με τη σχεδία στην οποία κατέληξαν οι πειρατές. Τουτέστιν, ήταν αναπόφευκτο να βρεθούμε στη σχεδία.

  45. 11, 18, 30, 39 Η Πολωνική αριστοκρατία διατηρούσε δεσμούς και συχνά αντέγραφε την αντίστοιχη Γαλλική απ’ την εποχή τουλάχιστον του Ιωάννη Γ΄ Σοβιέσκι (https://en.wikipedia.org/wiki/John_III_Sobieski), αρχηγού της στρατιάς που υπερασπίστηκε τη Βιέννη το 1683. Σε μια Αγγλική έκδοσι των επιστολών του (http://www.amazon.co.uk/gp/product/0901149276?colid=3GO22YHS255K2&coliid=I3O92MXVKKN5Q4&ref_=wl_it_dp_o_pC_nS_ttl) προς τη Γαλλίδα σύζυγό του (https://en.wikipedia.org/wiki/Marie_Casimire_Louise_de_La_Grange_d%27Arquien), θυμάμαι να αναφέρει σχόλια για τους τρόπους των διαφόρων ευγενών που συναντούσε ή με τους οποίους έπρεπε να συνεργαστή και για έναν απ’ αυτούς έγραφε ότι ήταν κάπως χοντροκομμένος, μα με μεγάλη αντίληψι των τρόπων του πολέμου (ways of war), ενώ για έναν άλλο, αν και δεν ήταν Γάλλος, τους είχε υποδεχθεί με «quite French manners».
    Άλλωστε, η Πολωνία είχε μια ιδιότυπη διαδικασία εκλογής βασιλέων, η οποία είχε ξεκινήσει το 1572, στην οποία μπορούσαν να διεκδικήσουν το θρόνο και μη Πολωνοί αριστοκράτες, με πρώτο εκλεγμένο τον Ερρίκο Γ΄ της Γαλλίας. Ο Σοβιέσκι ήταν ο έβδομος εκλεγμένος μ’ αυτή τη διαδικασία (https://en.wikipedia.org/wiki/Royal_elections_in_Poland).

  46. Αιμ said

    Νικοκυρη, λογικά γνώρισες τον Αστεριξ σαν μαθητής λυκείου αν όχι γυμνασίου όχι και φοιτητης !

    Καλές γιορτές σε όλους

  47. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    46 Όταν ήμουν μαθητής στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού κυκλοφόρησε το περιοδικό Αστερίξ από τον Σπανό. Αλλά, εκτός λάθους, οι αυτοτελείς τόμοι του Ψαρόπουλου με βρήκαν φοιτητή, το 1978-9.

    44 Μπορεί να είναι και λογοπαίγνιο

    43 Χρήσιμα αυτά!

    40-1 Χρόνια πολλά!

  48. Ιάκωβος said

    To σενάριο είναι στηριγμένο σε μεγάλο βαθμό στην Ιστορία. Στη πραγματική μάχη με τον Σκιπίωνα, ο Καίσαρας είχε ένα στράτευμα με άσχετους νεοσύλλεκτους, ανοργάνωτους και χεσμένους από το φόβο, που πολλοί δεν είχαν πολεμήσει ποτέ άλλοτε, και έτσι ο αυτοκράτορας δίσταζε να επιτεθεί.

    Μόνο που δεν πρόλαβε να βγεί από την αμφιβολία του, όπως φαΊΝαπλά μέσα στην αναμπουμπούλα και καθώς οι φαντάροι είδαν ότι και στο απέναντι στράτευμα υπήρξε μια στιγμή χαλάρωσης, ο σαλπιγκτής σάλπισε επίθεση χωρίς διαταγή κάποιες κοόρτεις εφόρμησαν και ο Καίσαρας αναγκάστηκε να ηγηθεί. Η φόρα τους όμως ήταν τόση που οι Ρωμαίοι νίκησαν και μετά ακολούθησε άνευ προηγουμένου σφαγή των ηττημένων.

    Αυτά από κείμενο αυτόπτη μάρτυρα που διασώθηκε και που αναφέρεται στο βιβλίο Αστερίξ και Ιστορία, εκδόσεις Μαμουθκόμιξ.

    Η επιλογή του Ζαν Μαραί περίεργη. Ήδη είχε γίνει γνωστή η σχέση του με τον Κοκτώ. Μάλλον όμως αφορά όχι τον ίδιον τον ηθοποιό, αλλά τους ρόλους του στο σινεμά, ιππότης, ξιφομάχος κι εραστής.

  49. Ιάκωβος said

    Διορθ.
    Μόνο που δεν πρόλαβε να βγει από την αμφιβολία του, όπως φαίνεται στο κόμιξ. Απλά μέσα στην αναμπουμπούλα…κλπ

  50. Ιάκωβος said

    44,47
    Μου αρέσει το λογοπαίγνιο:
    Το σχέδιο (του κόμιξ) με τη σχεδία είχε προ- σχεδιαστεί ( από τον Ζερικό).

  51. Αυτό είχα σκεφτεί κι εγώ στο #5 (το σχέδιο του Ζερικό), αλλά αν βάλεις και τη σχεδία μέσα είναι ακόμα πιο πετυχημένη η απόδοση της Μαραντέι!

  52. Μιάς και αναφέρθηκε ο Μπώ Ζεστ, είχα δει κατά τα τέλη της δεκαετίας του 70 μια παρωδία του έργου, το «The Last Remake of Beau Geste» με το Μάρτυ Φέλντμαν στο ρόλο του άχαρου κι άσκημου δίδυμου, που ακολουθεί τον πανέμορφο αδερφό του (Μάικλ Γιορκ, κυρίες!) στις περιπέτειές του στη Λεγεώνα των Ξένων. Τα δύο αδέλφια έχουν μια κλισέ φράση την οποία επαναλαμβάνουν πού και πού, κάνοντας τριπλή αγκαλιά, προκειμένου να επιβεβαιώσουν τους ακατάλυτους δεσμούς τους. Παίζει και η καρακουκλάρα Ανν Μάργκρετ.
    Κι ο καλός υποτιτλιστής την είχε αποδώσει αυτή τη φρασούλα «Ζεστ και Ζεστ, στο κρύο και στη ζέστ΄!»
    Καλό, ε;

  53. Corto said

    45 (Michail D.): Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά!
    Πάντως στα επόμενα χρόνια (τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα) η Πολωνία συμπιεσμένη από δύο γίγαντες, τους Γερμανούς (Πρώσους κλπ) από την μία, τους Ρώσους από την άλλη, ήταν λογικό να αναζητήσει συμμαχίες με μία τρίτη μεγάλη δύναμη, την Γαλλία. Αργότερα αντίστοιχη επιρροή είχε η Γαλλία και στην Ρουμανία.

  54. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    52 Σα να τη θυμάμαι αυτή την ταινία, την είχαν φέρει μετά τον Φρανκενστάιν Τζούνιορ, μια που ο Φέλντμαν είχε γίνει δημοφιλής.

  55. ακρ. said

    Παιδιά δεν είναι ο Ζαν Μαραί.
    Ο Κώστας Πρέκας είναι, με οξυζεναρισμένη χαίτη.

  56. Ο Χάρης θυμάται στη σημερινή εφσυν ένα αριστουργηματικό θάψιμο του κχμ από τον Τιπού.

  57. sarant said

    56 Το πρόσεξα 🙂

    55 🙂

  58. Μαρία said

    56, 57
    Κι ξαναθυμίζει το κόλπο με τα ηθελημένα λάθη.

  59. Βάταλος said

    Εντιμώτατοι κύριοι,

    1) Μοί προκαλεί αλγεινήν εντύπωσιν ότι μετά από 12 ώρας εις τον ουρανόν του Διαδικτύου, μόνον 35 αναγνώσται κατεβίβασαν την σημερινήν προσφοράν του κ. Σαραντάκου, καίτοι η έκδοσις του Ψαροπούλου διά τον Λεγεωνάριον Αστερίξ δεν υπάρχει πουθενά αλλού. Τόσον ανίκανοι να αντιληφθούν τας ευκαιρίας είναι οι αποβλακωμένοι (από τας χριστιανικάς παρλαπίπας) Ρωμιοί…

    2) Εκπλήττομαι, διότι ο κ. Σαραντάκος δεν ενημερώνει το ποίμνιόν του διά μίαν λίαν διδακτικήν πτυχήν της εκδόσεως του Λεγεωναρίου Αστερίξ από τας εκδόσεις «Ψαροπούλου»: Αρχικός μεταφραστής ήτο ο (εκδιδόμενος κίναιδος, αλλά μέγας Ελληνολάτρης) Κώστας Ταχτσής, ο οποίος – ως γνωστόν – ηγνόει τα γαλλικά και μετέφραζεν από τα αγγλικά. Εις την αγγλικήν μετάφρασιν του Λεγεωναρίου η πανεύμορφος Falbala ονομάζεται Panacea (εκ του ελληνικού Πανάκεια, τουτέστιν το όνομα της Ελληνίδος Θεάς Πανακείας που εθεράπευε πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν). Ο ελληνόψυχος Ταχτσής ήθελε να μεταφράση την Falbala «Πανάκειαν», αλλ’ ο εκδότης Ψαρόπουλος δεν του το επέτρεψε δι’ εμπορικούς λόγους, ο Ταχτσής παρητήθη και αντεκατεστάθη υπό του Αργυρίου Χιόνη… ΕΔΩ δύνασθε να ιδήτε πώς μεταφράζεται η Falbala εις τας κυριωτέρας ευρωπαϊκάς γλώσσας…

    3) Μιά που δεν το εσκέφθη ο κ. Σαραντάκος, ο γέρων Βάταλος (με αφορμήν την αυριανήν Μεγάλην Παγανιστικήν εορτήν του Ανικήτου Ηλίου – Χειμερινόν Ηλιοστάσιον κλπ.) σάς προσφέρει τον «Αστερίξ Λεγεωνάριον» εις την έκδοσιν του «Μαμμούθ» με μετάφρασιν της Ιρένε Μαραντέϊ (σ.σ.: ούτε η θυγάτηρ της Ροζίτας Σώκου ετόλμησε να ονομάση Πανάκειαν την Falbala), εις το γαλλικόν πρωτότυπον και εις την αγγλικήν μετάφρασιν, όπου η Falbala ονομάζεται Πανάκεια (Panacea)!.. Οι νεαροί Ρωμιοί αναγνώσται του Σαραντακείου Ιστολογίου, καταβιβάζοντες όλας τας εκδόσεις του «Αστερίξ Λεγεωναρίου» δύνανται να κάμουν γλωσσολογικάς συγκρίσεις: Να βελτιώσωσι τα αγγλικά και τα γαλλικά των, καθώς επίσης να αντιληφθούν πόσον ανωτέρα είναι η μετάφρασις της Μαραντέϊ (ήτις μεταφράζει κατευθείαν από τα γαλλικά) από αυτήν του Χιόνη…

    4) Όσον διά την νύξιν του κ. Σαραντάκου ότι η εικών της Falbala προήλθεν από την τότε νεαράν σύζυγον του Εβραίου Γκοσινύ, «ο κόσμος τόχει τούμπανον κι εμείς κρυφό καμάρι»: Το αναφέρει σαφώς η γαλλική wikipedia λέγουσα επί λέξει: «Origine du personnage: Albert Uderzo a donné à Falbala des traits voisins de ceux de l’épouse de René Goscinny. Le scénariste d’Astérix s’était marié peu avant la conception de l’album Astérix légionnaire».

    ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ γέροντος Βατάλου: Ο ρέκτης κ. Σαραντάκος ΔΕΝ συμβουλεύεται την Wikipedia προτού συγγράψη τα μνημειώδη άρθρα του, προφανώς λόγω ελλείψεως χρόνου…

    Μετά πάσης τιμής
    Γέρων Βάταλος
    αιμύλος και σπουδαιόμυθος

    ΥΓ: Μή χάση κανείς την αποψινήν (δεν γνωρίζω ακριβώς την ώραν, διότι ετοιμάζομαι να μεταβώ μετά της γραίας Βατάλαινας εις οικογενειακόν «ρεβεγιόν» διά τον Ανίκητον Ήλιον. Αν δεν προλάβω απόψε, θα το πράξω αύριον το μεσονύκτιον) παρέμβασιν του γέροντος Βατάλου εις το χθεσινόν νήμα με περί του Συμφώνου Συμβιώσεως των κιναίδων και των τριβάδων. Προαναγγέλλω ότι πρόκειται διά μίαν μνημειώδη συνεισφοράν εις το Σαραντάκειον Ιστολόγιον, που θα μείνη εις την Ιστορίαν, διότι οι Γαλιλαίοι μάς το αποκρύπτουν πεισματικώς επί 180 έτη εις τα Ρωμέικα Σχολεία: Θα αποδείξω (χρησιμοποιών την Θείαν Αρχαιοελληνικήν Γραμματείαν) ότι η εφεύρεσις της Ομοφυλοφιλίας είναι από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Ανθρωπίνου Νοός και αυτό που μάς διαφοροποιεί από τα άλογα ζώα…

  60. Νικοκύρη, πειθαρχικούς ή πειθαρχημένους λεγεωνάριους;

  61. sarant said

    60 Eγώ πειθαρχικός θα έλεγα

  62. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    61.60. Ο πειθαρχικός λεγεωνάριος υπέπεσε σε πειθαρχικό παράπτωμα και έφαγε 5 φι ; I’ll go with Stazy’s objection. 🙂

  63. sarant said

    62: ΛΚΝ
    πειθαρχικός 1. που αφορά την πειθαρχία: Πειθαρχική παράβαση. Πειθαρχικό παράπτωμα. Πειθαρχική ποινή, που επιβάλλεται για παράβαση κανόνων πειθαρχίας. Πειθαρχική δίωξη. Πειθαρχικό συμβούλιο και ως ουσ. το πειθαρχικό, που κρίνει περιπτώσεις παράβασης της πειθαρχίας και επιβάλλει πειθαρχικές ποινές: Tον πέρασαν πειθαρχικό. || για ειδική στρατιωτική μονάδα στην οποία κατατάσσουν απείθαρχους στρατιώτες για τιμωρία ή σωφρονισμό: ~ λόχος. Πειθαρχικό τάγμα. 2. (για πρόσ.) που υπακούει σε κανόνες πειθαρχίας και σε εντολές ανωτέρων· (πρβ. υπάκουος, πειθαρχημένος). ANT απείθαρχος: ~ στρατιώτης / υπάλληλος.

    Έχουμε τη σημασία 2

  64. gpoint said

    # 59 για το 3

    Σχετικά με την ¨»Μεγάλην Παγανιστικήν εορτήν του Ανικήτου Ηλίου’ αυτό

  65. Υάλτις said

    59
    To About Andrew Louth, Introducing Eastern Orthodox Theology
    δεν ανοιγει

  66. Corto said

    Μία μικρή μεταφραστική παρατήρηση:

    Ο κατάσκοπος της σελίδας 39 (αυτός που ενημερώνει τον Καίσαρα για τις κινήσεις του Σκιπίωνα) στο πρωτότυπο λέγεται Acidcloridrix και έχει κωδική ονομασία ΗCL.
    Στην αγγλική μετάφραση ο κατάσκοπος αποδίδεται επιτυχημένα ως Vitriolix με κωδική ονομασία H2SO4.
    Νομίζω ότι η αγγλική απόδοση είναι εξαιρετικά εύστοχη.

    Στα ελληνικά ο Χιόνης αποδίδει το όνομα του κατασκόπου, σε αντιστοιχία με το πρωτότυπο, ως Οξυχλωριδρίξ. Όμως δεν αποδίδει την κωδική ονομασία ως χημικό σύμβολο, αλλά ως 008 παραπέμποντας στον Τζέημς Μποντ. Έτσι ατυχώς χάνεται μια νότα εγκεφαλικού χιούμορ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: