Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Χρίστος Γραμματίδης (1984-2018)

Posted by sarant στο 23 Ιουνίου, 2018


Ο δικηγόρος Χρίστος Γραμματίδης, λαμπρός διανοούμενος και μια από τις πιο αξιόλογες και αξιαγάπητες παρουσίες του ελληνόφωνου διαδικτύου, πέθανε σήμερα νεότατος, στα 34 του χρονια, από επιθετικό μη-Hodgkin λέμφωμα. Το ιστολόγιο πενθεί έναν άνθρωπο που σκόρπιζε φως στο πέρασμά του και σαν ελάχιστο φόρο τιμής ανεβαζει αυτό το σύντομο, εμβολιμο άρθρο, γραμμένο βιαστικά αμέσως μόλις βρέθηκα σε υπολογιστή.

Ο Γραμματίδης ήταν πανέξυπνος, εξαιρετικά καλλιεργημένος, με πολύ χιούμορ. Ήξερε να χαίρεται τη ζωή και αφοσιωνόταν στους φίλους του, τουλάχιστον κρίνοντας από δεύτερο χερι, μια και δεν είχα την τυχη να τον γνωρίσω από κοντά -δυο φορές μονο ειχαμε συναντηθεί τυχαια στα Εξάρχεια και είχαμε αλλάξει δυο κουβέντες, ειχαμε ομως ηλεγνωριμία εδω και κάμποσα χρονια και ήταν από τους ανθρώπους που παρακολουθούσα συστηματικά τις δημοσιεύσεις τους στο Φέισμπουκ. Επειδή έκανε τόσα πολλά και έγραφε τόσο ώριμα, πολλοί σήμερα, μαθαίνοντας τον θάνατό του, δυσκολεύτηκαν να πιστέψουν πως δεν ήταν ούτε 35 χρονών.

Πρώτη φορά μου είχε στείλει μήνυμα το 2012, για να μου πει πως συγκινήθηκε που διάβασε στον παλιό μου ιστότοπο μιαν αγόρευση του παππού του, σε ενα αφιέρωμα που είχα κάνει για την καθιέρωση της δημοτικής το 1976.

Ο παππούς του, ο επίσης Χρίστος Γραμματίδης (1923-2008), ήταν βουλευτής Λαρίσης πριν και μετά τη δικτατορία, με το χαρακτηριστικό ότι ξεκίνησε με την ΕΡΕ και το 1963 πέρασε στην Ένωση Κέντρου, εκλέχτηκε μεταδικτατορικά με την ΕΚΝΔ αλλά στη συνέχεια μεταπήδησε στη Νέα Δημοκρατία -βρισκόταν ανάμεσα στους δύο χώρους. Σε μια από τις πρώτες κουβέντες μας, ο εγγονός, που θαύμαζε και αγαπουσε τον παππού του, μου είπε ότι θέλει να γράψει τα πολιτικά ανέκδοτα που είχε ακούσει απο τον παππού του αλλά δίσταζε επειδή δεν τα είχε ζήσει ο ίδιος και δεν ήξερε αν θα τον θεωρούσαν αξιόπιστο. Με το πλεονέκτημα της διαφοράς ηλικίας, τον συμβούλεψα να το κάνει το γρηγορότερο γιατί η μνήμη μάς προδίνει χωρίς να μας προειδοποιεί. Δεν ξέρω αν τα κατέγραψε.

Ο Γραμματίδης, όπως κάνουμε και πολλοί άλλοι στο Φέισμπουκ, δημοσιοποιούσε κατά καιρούς διάφορα περιστατικά της ζωής του, κι έτσι όσοι τον διαβάζαμε ξέραμε και για τα τωρινά και για τα παλιότερα -είχε, ας πούμε, αφηγηθεί σε ποιο μάθημα δεν έγραψε καλά στις Πανελλήνιες κι έτσι δεν πέρασε Αθήνα ή Θεσσαλονίκη αλλά Κομοτηνή, αλλά και για ποιο λόγο δεν μετάνιωσε τις εκεί σπουδές του. Είχε διηγηθεί πώς και γιατί εγινε μέλος της ΚΝΕ και γιατί αποχώρησε. Είχε περιγράψει τα εξαντλητικά ωράρια του μαχόμενου δικηγόρου.

Ξέραμε τις προτιμησεις του, την αγάπη του για τον Παναθηναϊκό, τον Σοστακόβιτς, τον Αλέν Ντελόν και τη Ρένα Βλαχοπούλου. Πέρα από το Φεισμπουκ, έγραφε σε διάφορους ιστότοπους, όπως το elculture.gr και την lifo (όπου είχε μια πολύ χρήσιμη στήλη με νομικές συμβουλές), είχε εκπομπές σε διαδικτυακούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και του άρεσε να κάνει μιμήσεις του Κωνστ. Μητσοτάκη χαριτολογώντας για τη μακροβιότητά του («Γιατί να το κρύψωμεν, όπως έλεγα και στον μακαρίτη τον Αλέξη Παπαχελά….») Στο ιστολόγιο δεν θυμάμαι να είχε σχολιάσει ποτέ, αλλά μας διάβαζε -κι ένα άρθρο (για το «υπερασπίζω ή υπερασπίζομαι») είναι γραμμένο από δική του παραγγελιά, ενώ κι αλλο ένα είναι εμπνευσμένο από δική του δημοσίευση. Πότε ποτε με ρωτούσε αν ο τάδε ή ο δείνα τύπος είναι σωστός, μεταξύ άλλων όταν ήθελε να χλευάσει κάποιο γλωσσικό παραστράτημα στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά το πραγματικά ξεχωριστό στον Γραμματίδη είναι η στάση του απέναντι στην αρρώστια του -απο τα τέλη του 2017 ειχε αφήσει υπαινιγμούς, αλλά από τις αρχές του χρόνου δημοσιοποίησε την κατάστασή του,  τη θεραπεια που έκανε στον Ευαγγελισμό, περιέγραφε με άφθαστο χιούμορ και αξιοθαύμαστο θάρρος την επιδείνωση της υγείας του, χωρίς να παραλείπει -αλλά και χωρίς να επιδεικνύει- τα ανατριχιαστικά ή τα δυσάρεστα, όπως τη σιχαμερή αίσθηση που σου αφήνει η ενδοραχιαία έγχυση ή πώς αισθάνεται κάποιος όταν χάνει παροδικά την όρασή του -η χημειοθεραπεια που έκανε ήταν ζόρικη και είχε παρενέργειες. (Είχα πάει να τον δω τα Χριστούγεννα, αλλά χρειάστηκε εκτάκτως να περασει από κάποιο μηχάνημα και δεν κατάφερα να τον δω, του άφησα μόνο τα Αστυνομικά του Βάρναλη). Πολύ συγκινητική ειναι και μια συνέντευξη που είχε δώσει, που αποσπάσματά της μπορείτε να δείτε εδώ.

Όμως μη σκεφτείτε ότι όλες του οι αναρτησεις ήταν περιγραφές της αρρώστιας του. Καθε αλλο. Ο Γραμματίδης συνέχιζε να κρίνει μυθιστορηματα και κινηματογραφικές ταινίες, να σχολιάζει την πολιτική και τη διαδικτυακή επικαιρότητα, να παραθέτει Σεφερη από τις Μέρες ή να συζητάει για τον Ρολάν Μπαρτ, και καπου κάπου, κάθε δέκα μέρες ας πούμε, μπορεί να έγραφε ένα σύντομο ή λιγάκι εκτενέστερο σχόλιο για τη θεραπεία του ή εμπνευσμένο από το νοσοκομείο, σαν αυτό το εξαιρετικό, γραμμένο στις 7 Ιουνίου:

Η ταράτσα του Ευαγγελισμού είναι γεμάτη χελιδόνια. Πετούν συνεχώς έξω από το παράθυρο κελαηδώντας. Θυμάμαι τα λόγια του Ρίτσου: Τα πουλιά πάνε κόντρα στον άνεμο, όχι από πείσμα ή αγωνιστική διάθεση ή από περίσσια δραστηριότητα, όχι. Μόνο από φιλαρέσκεια – για να μην ξεχτενίζονται τα πούπουλά τους.

Επειδή ακριβώς οι δημοσιευσεις του ήταν τόσο πυκνές και τόσο γεμάτες ζωή, οι περισσότεροι που τις παρακολουθούσαμε αδυνατούσαμε να σκεφτούμε ότι το τέλος είναι τόσο κοντά.

Στις 13 Ιουνίου, δημοσίεψε το παρακάτω κείμενο, που θαρρω πως αποτελεί παράδειγμα του τι σημαίνει «κοίταξε τον Χάρο κατάματα»:

Δεν σας γράφω νέα από τον ευαγγελισμό γιατί δεν υπάρχουν νέα. Οι μέρες πέφτουν η μια πάνω στην άλλη, ολόιδιες σα χάντρες κομπολογιού που λέει κι ο Αναγνωστάκης. Έχω 12 μέρες να φάω. Όχι από συμπαράσταση στον Κουφοντίνα. Έχω 12 μέρες ιλίγγους και συνεχείς εμετούς. Μου βρήκανε δυο νέους μικρούς όγκους. Έναν στην παρεγκεφαλίδα κι έναν στο μεσολόβιο (περιοχές του εγκεφάλου). Θα κάνουμε βιοψία να δούμε αν είναι από το λέμφωμα ή είναι κάτι άλλο. Δεν το βάζει κάτω βέβαια η αρρώστια αλλά δεν το βάζει κάτω και ο ασθενής. Δεν είναι και προς θάνατο Θα μου πεις. δηλαδή είναι αλλά μην κολλάμε σε λεπτομέρειες. εμείς το κεφάλι ψηλά

Θερμά συλλυπητήρια στους γονείς του, που τους έλαχε να δεχτούν τέτοιο σκληρό χτύπημα, και στους υπόλοιπους συγγενείς. Σε πολυ κόσμο που τον γνώρισε έστω και από μακριά, ο Χρίστος Γραμματίδης θα μείνει αξέχαστος.

Advertisements

56 Σχόλια to “Χρίστος Γραμματίδης (1984-2018)”

  1. 😦

  2. «Καληνύχτα, γλυκέ μου πρίγκηπα…». Τι άλλο να πεις; Ολα τα άλλα έιναι «λόγια, λόγια…».

  3. Jago said

    Με εκνεύριζαν οι πολιτικές του τοποθετήσεις (και κάποιες παρέες…) αλλά τον εκτιμούσα πολύ στην εξαιρετική καλλιέργεια πνεύματος που είχε. Κρίμα τόσο νέος, στεναχωρήθηκα πολύ.

    ΥΓ. Αυτά για να προσέχουμε όλοι μας την υγειά μας, αυτή η πολύ ύπουλη συγκεκριμένη αρρώστια έχει το φίφτι φίφτι σε θνησιμότητα γιατί η διάγνωση είναι δύσκολη αν δεν αντεληφθεί εγκαίρως.

  4. Jago said

    *αντιληφθεί, όποιο είναι το σωστό, τεσπά.

  5. Δεν τον ήξερα. Αντιθέτως, θυμάμαι ως όνομα τον παππού του, μόνο βουλευτή της ΕΡΕ που είχε ψηφίσει την πρώτη κυβέρνηση Παπανδρέου το 1963 (και φυσικά διαγράφηκε από την ΕΡΕ και μεταπήδησε στην ΕΚ.) Κρίμα τον άνθρωπο, τόσο νέο…
    Και δεν μπορώ να μη σκεφτώ — δηλαδή αν δεν είχε κάνει χημειοθεραπεία, πόσο θα ζούσε; Τέσσερις, πέντε μήνες αντί για έξι; Αξιζε τον κόπο; Αλλά βέβαια, τα λεμφώματα (ας με διορθώσουν οι γιατροί μας αν κάνω λάθος) είναι από τις μορφές καρκίνου που με λίγη τύχη συχνά ανταποκρίνονται στη χημειοθερσπεία…

  6. Jago said

    @5. Άγγελε, το Λέμφωμα Non Hodgkin είναι πολύ δύσκολη περίπτωση επιθετικού και εξαιρετικά ύπουλου καρκίνου.

    http://www.bestrong.org.gr/el/cancer/typesofcancer/non_hodgkin_lymphoma/

  7. Συλλυπητήρια στους δικούς του και στους φίλους του!

  8. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν τον ήξερα. Αλλά να γράφεις τέτοιο κείμενο μια βδομάδα πριν πεθάνεις, διαλυμένος από τις χημειοθεραπείες, θέλει κότσια…Καλό ταξίδι, συμβάζελε, πρέπει να ήσουν πολύ ωραίος τύπος…

  9. sarant said

    Eυχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια.

    Αν δεν παρακολουθείτε το Φέισμπουκ, δεν θα τον ξέρατε. Αλλα να τον τιμήσουμε και εδώ.

  10. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ω θεέ μου! με μικρό, αν υπάρχεις.

  11. derwanderer said

    Ευχαριστούμε Νίκο, για το τόσο συγκινητικό κι έυστοχο κείμενο, που τον σικαγραφεί θαυμάσια. Δεν ήμασταν ποτέ πραγματικά κολλητοί με τον Κρις, συναντιόμασταν όμως τακτικότατα σε θέατρα, συναυλίες και σινεμά, ανταλλάζαμε πάντοτε, ως σχεδόν τις τελευταίες μέρες, στα ΜΚΔ, τιπς για παραστάσεις και συναυλίες, ανέκδοτα και τρίβια για το τάδε ή το δείνα βιβλίο ή καλλιτέχνη (το Βισκόντι, την Κάλλας, κοινά μας ινδάλματα π.χ. ), γνώμες για τα πολιτικά, και τόσα άλλα. Όπως ξέρουν όλοι όσοι τον γνώριζαν ή τον παρακολουθούσαν, η ευρυμάθειά του, ο εκλεκτικισμός του, η παρρησία του (όποιο κι αν ήταν το θέμα) το χιούμορ του, ο αυστοσρκασμός του, ενίοτε, ήταν nonpareil, για να πετάξω μια αγγλικούρα που συχνά ανταλλάζαμε συζητώντας για κάποιο πολιτιστικό προϊόν.
    Τον είδα για τελευταία φορά στις 18 Μαρτίου, στην εορταστική συναυλία της ΚΟΑ, υπο τον διασημότατο Vladimir Ashkenazy. Το προγραμμα περιείχε 2 πολύ αγαπημένα του έργα, το κοντσέρτο για κλαρινέτο του Μότσαρτ και την 10η του Σοστακόβιτς, συνθέτη πολύ αγαπημένο του, όπως έγραψες. Καταβεβλημένος, αδύνατος, εντελώς άτριχος, αλλά ιδιαίτερα εύχαρις κι ενθουσιασμένος (μόνιμα χαρακτηριστικά του, τα τελευταία). Με το που με είδε, απλά έπεσε πάνω μου, να με συλλυπηθεί για τον πατέρα μου, που είχα χάσει πριν 10 μέρες. «Άστον εκείνον», τού είπα, «μεγάλος ήταν, χορτασμένος, ΕΣΥ τι κάνεις;»
    Κι ο Κρις, πάντα αυτοσαρκαστικός, campy, για να χρησιμοποιήσω άλλη αγγλικούρα που τού άρεσε, άρχισε να μου διηγείται δυσάρεστα ανέκδοτα απο τον Ευαγγελισμό, σαν να ήταν διασκεδαστικά ευτράπελα και σχολικές μικροπεριπέτειες! Στο τέλος της (λαμπρής) συναυλίας τα ξαναείπαμε λίγο, συζητώντας, τι άλλο; Για την 10η του Σοστακόβις που μόλις είχαμε ακούσει και το βιβλίο του Βολκόφ , «τη χειρότερη μετάφραση όλων των εποχών», όπως την έχεις αναγορεύσει, τσιτάτα απο την οποία ανταλλάζαμε, ενίοτε, στο Φ.Μπ. όταν ο σχολιασμός το απαιτούσε (τη ζωή του Μποεμιάν, τη Βασίλισσα των Σπαντές και άλλα).
    Ήταν η τελευταια φορά που τον είδα, η ζωτικότητα των αναρτήσεών του με είχε κάνει να πιστέψω (ή μάλλον να ελπίσω, έστω) ότι θα το ξεπερνούσε, κι ας μη μας είχε κρύψει την εξαιρετική σοβαρότητα τηε κατάστασής του. Φευ.
    Στη μνήμη του, μια αγαπημένη του άρια από την όπερα «Διδώ και Αινείας», όπως την τραγουδά η υπέροχη (κι αγαπημένη του) μέτζο Joyce DiDonato, που χτες βράδυ, συμπτωματικά, απολαύσαμε στην Αθήνα για πρώτη φορά. Αν ήταν καλά ή έστω σε σχετική φόρμα, σίγουρα θα ήταν χτες μαζί μας στην Λυρική, δεν τα έχανε ποτέ κάτι τέτοια. Θα μας λείψει.

  12. ΚΩΣΤΑΣ said

    «….Το δεύτερο που θέλω να πω είναι αλληλένδετο με το πρώτο: έχω δει στο νοσοκομείο πώς περνάνε αυτήν την αρρώστια οι άνθρωποι που είναι μόνοι. Είναι απάνθρωπο, αβάσταχτο. Μην αφήνετε τους ανθρώπους μόνους. Στο μαζί κρύβεται η αξιοπρέπεια…» *

    —————————————————————————————————————————————————————————————————————-

    Σοκ και λύπη μεγάλη, για ένα νέο παιδί, κι ας μην το ήξερα. Τον παππού του φυσικά τον ήξερα. Όχι πολύ στενή γνωριμία, αυτές μεταξύ βουλευτών και ψηφοφόρων, Τάκης Γραμματίδης, έτσι τον λέγαμε εμείς.

    Ας συνεχίσει να ζει στη μνήμη και στις καρδιές μας, και ας μας μείνουν ως παρακαταθήκη το λόγια του τα παραπάνω λόγια του.

    Ναι, Χρίστο, έτσι είναι… στο μαζί κρύβεται η αξιοπρέπεια. Καλό σου ταξίδι και αιώνια η μνήμη σου.

    —————————————————————————————————————————————————————————————————————-

    * τα λόγια αυτά τα βρήκα σε ηλεκτρονική εφημερίδα της Λάρισας.

  13. ndmushroom said

    Είναι πάντως ενδιαφέρον το πόση έκταση παίρνουν οι διαδικτυακοί μας μικρόκοσμοι… Εγώ, ας πούμε, όντας χρήστης του twitter αλλά αποφεύγοντας το FB όπως ο διάολος το λιβάνι, τον εκλειπόντα δεν τον έμαθα παρά σήμερα, όταν γέμισε το TL μου με αντιδράσεις για την είδηση. Από την άλλη, για όσους δε συμμερίζονται τη θέση μου για το FB, η απώλεια είναι μεγάλη, αισθητή και δυσβάσταχτη. Στο παρελθόν είχαμε και αντίστροφα παραδείγματα (όπου θάνατοι τουιτεράδων πέρασαν μάλλον στα ψιλά στο FB). Από τη μία είναι εντυπωσιακό το πόσοι (και πόσο) λυπούνται για άτομα που ενδεχομένως δεν έχουν καν γνωρίσει προσωπικά, παρά μόνο μέσα από τα post τους, από την άλλη είναι και αρκετά προσγειωτικό (αλήθεια, το sobering πώς θα το αποδίδατε εσείς;) το πόσο μικρή απήχηση έχουν οι «προσωπικότητες» κάθε κοινωνικού δικτύου πέρα από το ίδιο το δίκτυο αυτό.
    Γενικός ο στοχασμός, χωρίς σε καμία περίπτωση να θέλω να υποβαθμίσω τη σημασία του εκλειπόντα και του θανάτου του (που ήταν και υπερβολικά νέος για να φύγει, συν τοις άλλοις)

  14. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεοτερα!

    11 Ετσι είναι, Λουκά, ελπίζαμε ότι θα το ξεπερνούσε…

  15. Jago said

    @11. Πώς δεν τον είχα δει στη συναυλία με τον Σοστακόβιτς;!! Ήταν η άλλη η επιδειξίας που τον αποκαλούσε «σταλινκή μουσική». Του ταίριαζε εξαιρετικά καθότι μοιραζόμασταν τη λατρεία στο Σοστάκοβιτς. Πραγματικός μουσικολάτρης και εξαιρετικά βαθύς γνώστης ο Χρήστος μέχρι σημείου που ντρέπομαι για τις δικές μου γνώσεις.

  16. ΣΠ said

    Διάβασα σήμερα το πρωί την είδηση και, ενώ δεν τον ήξερα, ένιωσα ένα σφίξιμο βλέοντας την φωτογραφία του και την ηλικία του. Εδώ έμαθα ότι ήταν και ένας πολύ αξιόλογος άνθρωπος. Πολύ κρίμα!

  17. Νικος απο το Αιγαλεω said

    Να που στην εποχη μας πολλοι νεοι οπως ο Χρ. Γραμματιδης ειναι εξαιρεσεις. Ευτυχως. Να ειναι αναπαυμενος και οι οικειοι να δεχθουν τις συλλυπητηριες ευχες μου.

  18. Πάνος με πεζά said

    Χωρίς να τον γνωρίζω, θερμά συλληπητήρια στους δικούς του, και ζωντανή τη μνήμη του σε όσους τον γνώρισαν…

  19. Γς said

    Ελειπα και μόλις τώρα μπήκα και διαβάζω για τον Χρίστο Γραμματίδη
    και δες σύμπτωση

    Ανοιξα και την τηλεόραση δίπλα, στον Σκάι,
    Για τον Χρίστο Γραμματίδη λέει κι αυτή στο Δελτίο Ειδήσεων, που τελειώνει.
    Και λέει αρκετά, με ΦΒ και φωτογραφίες.

    Δεν τον ήξερα.
    Φαίνεται ότι ήταν σπουδαίος.
    Σε κάποιο άλλο δίκτυο θα είναι συνδεδεμένος για πάντα τώρα πια.

    Κι όπως όταν πλησίασα την πόρτα μου τώρα που γύρισα κι άρχισε το ΦΒ στο κινητό μου στην τσέπη να κουδουνίζει μόλις βρέθηκε στο βεληνεκές του WiFi μου, έτσι ξαφνικά θα βρεθούμε σ αυτό το άλλο δίκτυο

    Να τον θυμάστε όσοι τον ξέρατε.
    Οι λοιποί ας του κάνουν ένα αίτημα φιλίας. Να υπάρχει

    Αιωνία του η μνήμη

  20. μύθι μύθι said

    Ήταν ολόφωτος, και καυστικός και ευαίσθητος, και με μια σπάνια για τα ελληνικά ΜΚΔ ευγένεια. Θα μείνει όντως αξέχαστος.

  21. gpoint said

    Κρίμα, νέος άνθρωπος…

  22. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    Ειπε και κάτι αξιολογο η τηλεόραση

  23. Γιάννης Ιατρού said

    Τώρα είδα κι εγώ την έξτρα ανάρτηση. Κρίμα τον νέο κι αξιόλογο άνθρωπο! ΠΟλύ λυπάμαι, μας παίρνει ο Χάρος όλους τους καλούς γαμ#$@%^!

  24. Γιάννης Ιατρού said

    Κι εδώ μιά πρόσφατη συνέντευξή του στο Amagi.gr (που έκανε και ραδιοφωνικές εκπομπές). Την δημοσιεύει σήμερα ο Χατζηνικολάου στο enikos.gr.
    Εδώ σχετικά μ΄αυτόν άρθρα στο Amagi.gr

  25. spiral architect 🇰🇵 said

    Κρίιμα, πολύ κρίμα. 😦

  26. spiral architect 🇰🇵 said

    … κι αλίμονο σ’ αυτούς που μένουν πίσω.

  27. γς said

    Και ανάσταση για τους Γερμανούς στο Μουντιάλ!!!

  28. Πέγκυ said

    Καλησπέρα σας. Μπαίνω κι εγώ για να εκφράσω την απέραντη θλίψη μου για τον αδόκητο θάνατο του αγαπημένου μας φίλου Chris. Όλοι ξέραμε πως τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, αλλά ελπίζαμε ότι τουλάχιστον θα τη βγάλει τη χρονιά. Ήμουν στην αντιπροσωπεία του Pride που τον επισκέφτηκε στον «Ευαγγελισμό» μαζί με την Ρένα Δούρου μετά το Pride της Αθήνας το προπερασμένο Σαββάτο και γνώριζα από κοντά πόσο ήθελε να ζήσει ο Chris και πόσο το πάλευε…

    Στη μνήμη του (εκτός των άλλων ήταν και ο βασικός δικηγόρος του Pride, στενός συνεργάτης της κ. Andrea Gilbert και του Παναγιώτη Δημητρά), θα αναρτήσω μιά φωτογραφία (την πήρα από το αποψινό δελτίο του ΣΚΑΪ) από το σημερινό πολύ πετυχημένο Pride της Θεσσαλονίκης. Το σύνθημα αυτό που βλέπετε είναι δικό του, όπως και τα περισσότερα από τα πολύ πετυχημένα συνθήματα του Pride…

    Chris αγαπημένε, δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ

  29. Ειχε ξεκάθαρες απόψεις σε πολλά ζητήματα. Η βαθιά σκέψη του, η εύστοχη κριτική, ο τρόπος σκέψης του ήταν αξιοζήλευτος. Αφησε το αποτύπωμα του στα κοινωνικά δίκτυα, συμβάλλοντας στη γνώση, Σαν το Χρήστο θέλαμε πολλούς. Ο χρόνος να απαλύνει τον πονο των αγαπημένων του ανθρώπων και της οικογένειας του

  30. Γιάννης Κουβάτσος said

    Δεν θα ‘κανε τη χοντράδα του ο Θόδωρας ο Βάτμαν; Αλίμονο.

  31. sarant said

    30 Δεν τον έσβησα γιατί μου αρέσει αυτή η φωτογραφία.

  32. Γς said

    27:

    Δεν ήξερα ότι τα λέγατε στο άλλο νήμα των μεζεδακίων των Πρεσπών.

  33. Γς said

    24:

    Δεν μπορώ να πάω σα δύο σάιτ της ανάρτησής σου.

    Ενα κακόβουλο λογισμικό μ ανακατευθύνει σε πορνοσελίδες.

    [και όχι μόνο στην περίπτωση των δικών σου λίκνων]

    Τι να κάνω για να απαλλαγώ από αυτήν την ρεντιρέκτιον που μου αχρήστεψε τον Chrome;

    Κάνω συνεχώς επαναφορά των ρυθμίσεων στις αρχικές προεπιλογές του μπρόουζερ, αλλά χωρίς επιτυχία.

    Αγιούτο, χριστιανούτσι!

    ΒΟΗΘΕΙΑ!

  34. Γιάννης Κουβάτσος said

    Είπαμε: προηγούνται η λεκτική απαξίωση και η στοχοποίηση και ακολουθεί η φυσική βία:
    https://www.protothema.gr/greece/article/799400/thessaloniki-petaxan-ston-thermaiko-duo-andres-pou-pigainan-sto-gay-pride/

  35. Γιάννης Ιατρού said

    33: Η Θεία Δίκη Γς 🙂
    Και πως τότε μπόρεσες κι έβαλες το σχόλιο; Μας δουλεύεις, ε;

  36. Alexis said

    Συγκλονιστικό να φεύγουν άνθρωποι τόσο νέοι και τόσο αξιόλογοι!
    Θερμά συλλυπητήρια στους δικούς του!

  37. Γς said

    35:

    Γιατί ρε Γιάννη σε δουλεύω;

    Δεν το κάνει σε όλς; τις διευθύνσεις. Με το ιστολόγιο επικοινωνώ

  38. Γιάννης Ιατρού said

    37: Σού ΄χω στείλει κάποιες αρχικές οδηγίες, αλλά φαίνεται πως δεν έχεις σε λήψη όλα τα συστήματά σου ….. (ή δεν προσέχεις….) 🙂

  39. Γς said

    Γιαννάκη μου είσαι θησαυρός [και Ρομάντζο θά λεγα]

    Δεν πήγα ακόμα στις οδηγίες σου.
    Εχω γμτ μουσαφίρισσα και άστα…

  40. Γς said

    38:

    Που; Δεν βρίσκω πράγμα!

  41. Γιώργος said

    Καλο ταξιδι Χρηστο.Αν και δεν σε γνωριζα πηρα πολλα μαθηματα απο σενα.Κι ας ειμαι 65.

  42. Γιάννης Ιατρού said

    40: κινητό

  43. γιαννης said

    παλικάρι μου …….καλό σου ταξίδι!

  44. Γερμανοφιλλανδοαγγλοαμερικανοεβραιοτσολιάς said

    Επειδή εδώ και λεξικολογούμε: φυσιολατρία, αλλά φυσικοθεραπεία και χημικοθεραπεία.

  45. leonicos said

    Δεν είχα δει το εμβόλιμο σχόλιο.

    Εκφράζω το σεβασμό μου για την ευαισθησια του Νοικοκύρη και των σχολιαστών

    τόσο για την αναγνώριση της αξίας του ανδρός όσο και για τις άλλες αρετές του.

    Σας αγαπάω πολύ τελικά

  46. nikiplos said

    Δεν ήταν πολύ το λαδάκι στο καντήλι του, κι αυτός έστησε με αυτό ολόκληρο κάμπο…

    Στα φοιτητικά μου χρόνια, είχαμε χάσει δύο συμφοιτητές μας, από το έτος μας, από Non Hodgkin λέμφωμα. Ο ένας 22 κι ο άλλος 24 μόλις. Ένας γνωστός μου τη γλύτωσε πρόσφατα. Οι χημειοθεραπείες για αυτόν τον τύπο καρκίνου είναι εξοντωτικές, ιδιαίτερα επώδυνες (για χημειοθεραπείες) και πολύ επικίνδυνες (ως προς τις παρενέργειες)… Όχι σπάνια, οι ασθενείς «φεύγουν» από αυτές τις τελευταίες… Αυτό που ειπώθηκε για 50% επιβιωσιμότητα, δεν ισχύει για αυτή τη νόσο…

  47. nikiplos said

    (Ξέχασα την ευχή που δίνω πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις… )


    magnifica amina nea…

  48. Magnificat anima mea [Dominum, et exsultavit spiritus meus in Deo salvatore meo, quia respexit humilitatem ancillae suae.] = Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου [τὸν Κύριον καὶ ἠγαλλίασεν τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου, ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αυτοῦ] (λόγια της Παναγίας στον Ευαγγελισμό κατά Λουκάν Α 46)
    Δεν βλέπω πώς ακριβώς ταιριάζουν σε περιπτώσεις σαν την προκείμενη…

  49. nikiplos said

    @48 υπό την έννοια της ευχής να μεγαλώνει η ψυχή του, ότι σημαίνει αυτό για τους πιστεύσαντες και μη… (τα υπόλοιπα του Λουκά χρωστούμενα… η μουσική εδώ είναι που με αγγίζει… και στο memorare του ιδίου… )

  50. Γς said

    46:

    Κάποτε, στα πολύ νιάτα μου, ασχολήθηκα με την ανάλυση δεδομένων χημειοθεραπείας ενός συγκεκριμένου τύπου καρκίνου μεγάλου νοσοκομείου.

    Και να η καμπύλη επιβίωσης του πρωτοκόλλου Α
    και να η καμπύλη επιβίωσης του πρωτοκόλλου Β

    -Και γιατί εδώ επιβιώνουν λιγότεροι;

    -Γιατί η θεραπεία είναι πιο τοξική

    Μέχρι που πλοτάρισα τους ασθενείς που δεν έκαναν καμιά θεραπεία.

    Η εξέλιξή τους ήταν σαφώς καλύτερη κι η επιβίωσή τους μεγαλύτερη.

    -Και γιατί ρε παιδιά δεν τους αφήνεται χωρίς τρίτμεντς και τέτοια;

    -Τι έτσι; Δεν γίνεται. Κάτι πρέπει να κάνουμε.

  51. Πέγκυ said

    Κύριε Γς (50), μή γράφετε τέτοια, γιατί θα την πατήσετε… Θα σάς κυνηγήσουν οι πανίσχυρες φαρμακευτικές εταιρείες για διαφυγόντα κέρδη και δεν θάχετε πού να κρυφτείτε… Τί σάς νοιάζει εσάς αν πεθαίνει περισσότερος κοσμάκης απο τις χημειοθεραπείες παρά από τον καρκίνο; Εσείς θα σώσετε τον κόσμο;

  52. Γς said

    Γιατί ψέματα είναι;

    Και όχι μόνο στα καθ ημάς.

    Δουλεύοντας στο Texas Medical Center στο Χιούστον κάτι ανάλογο με διαόλισε στο κορυφαίο αντικαρκινικό MD Anderson

    Α, χειρουργήθηκα εδώ και μέσα σε μια βδομάδα άρχισα τα μπάνια μου κλπ κλπ. Περδίκι!

    Και μετά μπήκα σε πρόγραμμα ΧΜΘ. Για κανα δυο χρόνια δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου

  53. Πέγκυ said

    (52) Αλήθεια είναι αυτά που λέτε, αλλά όσοι τα έβαλαν με τις χημειοθεραπείες παγκοσμίως, βρήκαν τελικά τον μπελά τους. Θα το ξέρετε, ασφαλώς, αυτό… Άμα καταργηθούν ή ελαττωθούν δραματικά οι χημειοθεραπείες, οι μισές φαρμακοβιομηχανίες παγκοσμίως θα φαλιρίσουν. Για ποιόν λόγο να βάζετε το κεφάλι σας στον ντορβά;

  54. Γς said

    53:

    Κοίτα να δεις τώρα που το σκέφτομαι, νομίζω ότι με παρεξήγησες. Παρερμηνεύτηκα. Εγώ πάντα υποστήριζα ότι η ΧΜΘ είναι η μόνη θεραπευτική αγωγή.
    Αυτά.
    Και σ αφήνω τώρα γιατί με φωνάζει η μάνα μου…

  55. Μα, Νικιπλέ, ‘μεγαλύνω’ = magnificare δεν θα πεί ‘μεγαλώνω’, είναι μεταβατικό ρήμα και εν προκειμένω θα πει περίπου ‘δοξολογώ’! Γι’ αυτό απόρησα…

  56. spiral architect 🇰🇵 said

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: