Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Σύρος και Ερμούπολη (Μια συνεργασία του Νίκου Νικολάου)

Posted by sarant στο 13 Φεβρουαρίου, 2019


Πριν από είκοσι περίπου μέρες είχαμε δημοσιεύσει μια πρώτη συνεργασία του φίλου γλωσσολόγου Νίκου Νικολάου. Δημοσιεύω σήμερα ένα δεύτερο δικό του άρθρο, τούτη τη φορά με αναφορά σε έναν τόπο, σε ένα νησί, τη Σύρο.

Η αρχική δημοσίευση του άρθρου βρίσκεται εδώ. Όπως θα δείτε, ο Νικολάου κάνει στην αρχή λόγο για τον ιστότοπο Quora.com, στον οποίο συνήθιζε να γράφει παλιότερα, δίνοντας απαντήσεις σε γλωσσικά θέματα.

Τον καιρό που ήμουνα στην Κβόρα, ο αξιόλογος θαμώνας εκεί Δημήτρης Αλμυράντης είχε θέσει το ερώτημα: «Τι θα ’πρεπε να γνωρίζουμε για τον πολιτισμό των Κυκλάδων γενικά, και της Σύρου συγκεκριμένα, που να μην το γνωρίζουμε ήδη;»

Για την Κβόρα, ισχύει αυτό που λέμε, «κάθε πέρσι και καλύτερα». (Γι’ αυτό και έχω ξεκόψει πια από κει πέρα.) Όταν έθεσε ο Αλμυράντης το ερώτημα, επιτρεπόταν να προστίθενται και σχόλια επεξηγηματικά για τα ερωτήματα. Και το σχόλιο που προσέθεσε ο Αλμυράντης ήταν: «που να μην το βρίσκουμε στην Ελληνική Βικιπαίδεια.»

Αυτό ζορίζει πολύ την απάντηση. Έξω και η παρουσία καθολικών στη Σύρο, έξω και η καταγωγή του Βαμβακάρη από κει ως φραγκοσυριανάκι, αλλά και το ότι το τραγούδι «Φραγκοσυριανή» είναι ένας κάπως ξέκρεμος κατάλογος αξιοθεάτων του νησιού.

Έξω και το ότι η μεγαλύτερη πόλη του νησιού, η Ερμούπολη, είναι ορθόδοξη σε αντίθεση με την καθολική Άνω Σύρο, γιατί ιδρύθηκε από πρόσφυγες από την υπόλοιπη Ελλάδα τα χρόνια της Επανάστασης, επειδή ακριβώς η Σύρος ως καθολικιά ήταν υπό την προστασία των δυτικών Μεγάλων Δυνάμεων.

Έξω ακόμα και το ότι η Ερμούπολη είχε πάντα ετερόκλητο πληθυσμό· αρχικά το 1822: Μικρασία, Χίο, Κάσο, Ψαρά, Κρήτη, και μετά γνωρίζοντας ραγδαία ανάπτυξη: καταπώς λέει και η Βικιπαίδεια,

Μεταξύ 1840 και 1880 η Ερμούπολη αναπτυσσόταν ραγδαία και μετατράπηκε σε κοσμοπολίτικη υδροκεφαλική πόλη, απόρροια μαζικής εξωτερικής εισόδου μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, με αναπτυγμένη αστική τάξη: το 1856 αναφέρεται ως η δεύτερη πόλη μετά την Αθήνα σε πληθυσμό.

Το ότι η Ερμούπολη είχε πάντα ετερόκλητο πληθυσμό, πάντως, που επέτρεψε να απαντήσω στο ερώτημα που έθεσε ο Αλμυράντης με μια γλωσσολογική διαπίστωση.

Η διαπίστωση δεν ήταν δικιά μου. Ήταν του Ιωάννη Βογιατζίδη· και αν δεν έχει καταχωρήσει τη διαπίστωσή του η Βικιπαίδεια, έχει πάντως καταχωρήσει τον ίδιο. Ο Βογιατζίδης ήταν από την Άνδρο, και έκανε γυμνάσιο στη Σύρο· στη συνέχεια έγινε καθηγητής γυμνασίου, σχολάρχης, καθηγητής και πρύτανης στο ΑΠΘ. Το κομμάτι της θητείας του που μας ενδιαφέρει εδώ, όμως, ήταν όταν δούλεψε στο Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής.

Αυτοί που δουλεύουν στο Ιστορικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής, έχουν από τα κυριότερα καθήκοντά τους να πηγαίνουν γλωσσικές αποστολές εντός Ελλάδας (σπανιότατα και εκτός), και να καταγράφουν τις διαλέκτους και τα ιδιώματα που βρίσκουν εκεί. Η αποστολή του Βογιατζίδη, αναμενόμενο ήταν να γίνει στις Κυκλάδες, όντας Κυκλαδίτης ο ίδιος. Τα δε πορίσματα της αποστολής, τα παρουσίασε στο «Έκθεσις γλωσσικής αποστολής εις τας Κυκλάδας : (1918-1919)», Λεξικογραφικόν Αρχείον 6 (1923): 142–159.

Από μνήμης τα αναπαράγω εδώ στην Μαγχεστρία την παγερή και την ταχύσκοτη, όπου οι πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες αποκρούουν την πλέμπα και το υλικό το σχετικό με τα νεοελληνικά δεν λέει και σπουδαία πράματα· αλλά όπου πήγαινε ο Βογιατζίδης, τα ίδια έβρισκε. Στο κάθε νησί, με πολύν κόπο, έβρισκε δυο-τρία γερόντια που μιλούσαν αυτό που θεωρούσε ο ίδιος καθαρά κυκλαδίτικη διάλεκτο· οι υπόλοιποι νησιώτες μιλούσαν ιδίωμα που έφερε πια, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, εμφανή την επιρροή της Κοινής Νεοελληνικής.

Για υποχώρηση των διαλέκτων της νεοελληνικής μπροστά στην Κοινή Νεοελληνική, το 1918 φαίνεται κομμάτι νωρίς: κανονικά η υποχώρηση έγινε μετά το ΒʹΠΠ, αποτέλεσμα της αστυφιλίας και των ΜΜΕ. Τον ΑʹΠΠ μάλιστα ο Αύγουστος Χάιζενμπεργκ, βυζαντινολόγος και πατέρας του πολύ πιο γνωστού Βέρνερ, έκανε μια χαρά διαλεκτολογική έρευνα με τους έλληνες όμηρους στο Γκέρλιτς (που κυκλοφόρησαν μετά το θάνατό του: Heisenberg, A. 1934. Neugriechische Dialekttexte. Leipzig: Otto Harrassowitz.) [Mια αναφορά στο Γκέρλιτς υπάρχει σε σχόλια παλιότερου άρθρου του ιστολογίου]

Οι Κυκλάδες όμως ενσωματώθηκαν στο Ρωμαίικο, με τη συγκεντρωτική του αντίληψη του τι εστί Ρωμαίικο, από καταβολής του. Το να υποχωρήσουν τα Κυκλαδίτικα (και τα Μωραΐτικα) πρώτα ως διάλεκτοι αυτεξούσιες, επόμενο ήταν.

Ο περιορισμός λοιπόν των ακραιφνών Κυκλαδίτικων σε δυο-τρία γερόντια, ήταν έργο που διαδραματιζόταν σε κάθε νησί που πήγε ο Βογιατζίδης. Και όταν πήγε στην Άνω Σύρο, το ίδιο έργο είδε.

Ο Βογιατζίδης πήγε και στην Ερμούπολη.

Και στην Ερμούπολη ο Βογιατζίδης δεν άκουσε ιτς Κυκλαδίτικα. Και πώς να ακούσει, εξάλλου, αφού η Ερμούπολη ήταν πόλος έλξης οποιανού έλληνα δεν ήταν από τις Κυκλάδες. Ο Βογιατζίδης όμως, που έψαχνε καθαρά κυκλαδίτικη διάλεκτο, στην Ερμούπολη άκουσε άλλο.

Άκουσε καθαρά κοινή νεοελληνική.

Μεσουρανούσε τότε το γλωσσικό· ήταν η εποχή που ο Χατζιδάκις μπορούσε κι έγραφε το «Διατί είμαι μεν δημοτικιστής, αλλά δεν γράφω την δημοτικήν» (με τον ισχυρισμό μάλιστα, από τον κορυφαίο αυτό μελετητή των διαλέκτων της δημοτικής («δημοτικιστή» κατά τον ίδιο) πως Κοινή Νεοελληνική δεν υπήρχε καν, πως ήταν όλες διάλεκτοι κατακερμισμένες. Αλλά και οι δημοτικιστές (με την μη-Χατζιδάκεια έννοια) δεν έψαχναν ιδιαίτερα τις καταβολές της κοινής νεοελληνικής. Και βέβαια άμα έψαχναν, ίσως και να μην τους εντυπωσίαζαν αυτά που θα έβρισκαν.

(Νομίζω πως το άρθρο ήταν του Brian Newton (Newton, B.E. 1972. The Dialect Geography of Modern Greek Passive Inflections. Glotta 50: 262–289), όπου αναφέρει πως η κατάληξη -όμουν -όσουν είναι μεν Επτανησιακή, σε αντιδιαστολή με το Μωραΐτικο -ούμουν -ούσουν· αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η Κοινή Νεοελληνική δέχτηκε ουσιώδη επιρροή από τα Επτάνησα. Το πιθανότερο είναι το -ό- να ήρθε κατευθείαν από την Καθαρεύουσα. Με κάτι τέτοια και άλλα, η Μπαμπινιώτεια ονομασία «Κοινή Νεοελληνική», που έχει επικρατήσει στους γλωσσολόγους, μπορεί μεν να μην τιμά το δημοτικισμό, έχει όμως και πολλή αλήθεια. Πολλή, και παλιά.)

Οπότε ο Βογιατζίδης ήταν μάλλον από τους πρώτους γλωσσολόγους που έκανε μια διαπίστωση, που την σήμερον τη θεωρούμε τετριμμένη, αλλά που τότε θα ήταν μέχρι και απότολμη. Και τη διαπίστωση τη δημοσίευσε ξεχωριστά, στο: Βογιατζίδης, Ι.Κ. 1923. Πώς ανεπτύχθη η δημοτική μας γλώσσα. Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος 218–225.

Η «δημοτική» που έγινε καθομιλουμένη, και εκτόπισε τις διαλέκτους, η «δημοτική» που αρνιόταν ακόμα ο Χατζιδάκις πως υπήρχε καν, ήταν όντως μια Κοινή. Οι Κοινές διαμορφώνονται εκεί που μιλάνε διάφορες διαλέκτους. Σαν την Αλεξάνδρεια των πρώτων Πτολεμαίων, να πούμε, ή το Λονδίνο με τους έμπορους από το Μπέρμιγχαμ το 1550. Σαν το Ναύπλιο της Βαβυλωνίας. Σαν την Αθήνα όταν παρέλαβε το σκήπτρο από το Ναύπλιο.

Και σαν και την Ερμούπολη, την ίδια εποχή, και με το ίδιο το αποτέλεσμα.

Advertisements

199 Σχόλια to “Σύρος και Ερμούπολη (Μια συνεργασία του Νίκου Νικολάου)”

  1. Γς said

    Καλημέρα

    Σύρος, που τα χρόνια εκείνα είχε, δεν ξέρω ποσες φορες την εβδομάδα, ατμοπλοϊκή σύνδεση με Μασσαλία κι από κει με ΝΥ…

  2. Faltsos said

    Καλημέρα. Πρωτιά;

  3. Γς said

    Ενδιαφέρον το σημερινό, αλλά ο άσχετος τι να σχολιάσω.

    Α, έχω κάτι λουκουμάκιια.

    Πάρτε ένα

  4. Vassili Louziotis said

    Καλημέρα

    Εδώ και μερικές ημέρες, οι σύνδεσμοι που εμφανίζονται στο e-mail που έρχεται κάθε μέρα δεν λειτουργούν. Δεν έχω κάνει κάποια αλλαγή στον υπολογιστή ή το λογισμικό μου. έτσι για να διαβάσω το πλήρες άρθρο πρέπει να πάω στην ιστοσελίδα από τον browser. Μόνο σε μένα συμβαίνει αυτό;

  5. Πάνος με πεζά said

    Λατρεμένο μέρος…Καλημέρα !

  6. Πάνος με πεζά said

    Από τις πιο σπουδαίες στιγμές που έζησα εκεί, όταν στο Ιστορικό Αρχείο, κράταγα στα χέρια μου σχέδια του Τσίλλερ, για το Δημαρχείο…

  7. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Πολύ ενδιαφέρον!

    Ασχολήθηκα λίγο με την ιστορία της Σύρας εξ αφορμής της λαϊκής μουσικής της παράδοσης. Πρόκειται για ένα είδος έρευνας που μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικό, αφού για να μπορέσεις να κατανοήσεις το ένα που βρήκες χρειάζεται να μάθεις κι άλλα χίλια (σαν τον φιλοτελισμό του Μικρού Νικόλα: από τα γραμματόσημα μαθαίνεις ισοτρία και γεωγραφία!). Όσα βρήκα, τα εκθέτω εδώ (από το σημαίο «Η συριανή παράδοση μπορεί ίσως να γίνει καλύτερα κατανοητή…» στην αριστερή σελίδα).

    Προκύπτει ένα ενδιαφέρον συμποέρασμα, που θα μπορούσε -κατόπιν ελέγχου βέβαια- να μεταφερθεί από τη μουσική και στη γλώσσα: ότι η δομή της κοινωνίας όλου του νησιού ήταν τέτοια ώστε οι επιδράσεις από τη μεγάλη, πολυσυλλεκτική, ορθόδοξη Ερμούπολη προς τον μικρότερο, ντόπιο καθολικό πληθυσμό ήταν σχεδόν μονόδρομες. (Φαίνεται αυτονόητο, όταν οι ντόπιοι Φραγκοσυριανοί είναι λιγότεροι όλοι μαζί από τους επήλυδες Ερμουπολίτες, αλλά πέρα από αυτό υπάρχουν και πιο συγκεκριμένες εξηγήσεις.)

    Αν και δεν το αναφέρω στο παραπεμπόμενο κείμενο, θυμάμαι πως είχα βρει στοιχεία που αμφισβητούν τη φράση του Ν.Ν. ότι «η Ερμούπολη ήταν πόλος έλξης οποιανού έλληνα δεν ήταν από τις Κυκλάδες» – ότι, λ.χ., είχε μεταξύ άλλων Μυκονάτες. Αλλά εντάξει, θα ήταν σταγόνα στον ωκεανό.

    Ευχαριστούμε τους δύο Νικολάδες. Χαιρετισμούς στον Νίκο Νικολάου που αυτές τις μέρες συσφίξαμε (ηλεκτρονικά πάντα) τη γνωριμία μας.

  8. dryhammer said

    7 > Ευχαριστούμε τους δύο Νικολάδες.

    Με ξένισε λίγο.
    Στη Χίο που ο Νικόλας γίνεται (γινόταν) Νικολής στον πληθυντικό είναι όλοι Νικολήδες.

  9. Πουλ-πουλ said

    4
    Και σε μένα συμβαίνει το ίδιο.

  10. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια και ευχαριστώ τον Νικ Νικολάου για το άρθρο!

    4-9 Αυτές τις μέρες κάνει πολλά φάλτσα η… Πόρσε (η WordPress). Υπομονή, τι να πω.

    7 Πέπε, ευχαριστούμε πολύ πολύ!

  11. Λεύκιππος said

    Αγαπημενο νησί και λατρεμένη Ερμούπολη

  12. Πέπε said

    @8:
    Ε καλά, στους δυο Νικολήδες: εκεί θα τα χαλάσουμε; 🙂

  13. sarant said

    7 Απίστευτη δουλειά αυτή η διατριβή!

  14. Αὐγουστῖνος said

    Καλημέρα ἀπὸ Ρόδο, ὅπου κατοικῶ, καίτοι ὡς πρὸς τὴν καταγωγὴν εἶμαι ἡμι-κυκλαδίτης (ναξιώτισσα μητέρα). Ἐν πρώτοις, καλὰ τὰ συριανὰ λουκούμια, ἀλλὰ ἀκόμη καλύτερη γευστικὴ ἀνάμνηση ἔχω ἀπὸ τὶς συντοπίτισσες τῶν λουκουμιῶν χαλβαδόπιτ(τ)ες.

    Κατὰ δεύτερον, ἔχω τὴν ἐντύπωση ὅτι τὸ ἐπίθετο ποὺ ἀναφέρεται στὸ κείμενο ὑπάρχει καὶ στὴ Νάξο, ἀλλὰ μὲ ἄλλη ὀρθογραφία, ποὺ εἶναι καὶ πιὸ πιστὴ ἐτυμολογικά: «Ἀλμιράντης», ποὺ πρέπει νὰ σχετίζεται μὲ τὸ ναυτικὸ ἀξίωμα τοῦ ἀμιράλη.

  15. Αὐγουστῖνος said

    Αὐτὰ παθαίνει κανείς, ὅταν προσπαθεῖ νὰ ποικίλει τὸ γραπτό του ἐμφανισιακά. Ἀντὶ γιὰ παρενθέσεις, ἔβαλα ἀγκύλες στὴν πρόταση ποὺ δὲν ἐμφανίστηκε τελικά, παρὰ μόνον ὡς κενό. Ἀλλὰ οἱ ἀγκύλες ἔχουν ἰδιαίτερο νόημα στὴ σήμανση τοῦ ἱστολογικοῦ γραπτοῦ.
    Ἔγραφα, λοιπόν, ὅτι τὸ δεύτερο ταῦ τῆς χαλβαδόπιττας ὀφείλεται στὸ ὅτι ἔτσι ἀναγραφόταν στὴν τότε συσκευασία της.

  16. 4 -9 πώς διαβάζονται τα μέιλ; Από Outlook; Γιατί αυτό εμένα αποφάσισε να κόψει τη δυνατότητα απευθείας μετάβασης από συνδέσμους.

  17. Πουλ-πουλ said

    16.
    Από το Outlook.

  18. spiral architect 🇰🇵 said

    @4, 9, 16: Σύνδεσμοι που εμφανίζονται στο Outlook ή στο Outlook app for Android (ίσως και στο αντίστοιχο app για iOS, δεν έχω δεν είμαι σίγουρος) δεν ανοίγουν άμεσα στον browser σας. Οι λύσεις είναι:
    1. grab του συνδέσμου –>copy–> paste στη γραμμή διευθύνσεων του browser.
    2. Αλλαγή του Outlook σαν client ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τα σταθερά και κινητά μηχανάκια σας με άλλα. Προτείνονται o Mozilla Thunderbird για το πισί σας και το K-9 Mail για την Android κινητοταμπλέτα σας.
    Τα παραπάνω δέχονται πολλαπλούς λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και από διαφορετικές (ατομικά yahoo ή gmail καθώς και εταιρικές) πλατφόρμες.

    Μετά τιμής ο ΙΤ βάρδιας 🙂

  19. loukretia50 said

    Καλημέρα! Πολύ όμορφα αρχίζει μια τόσο μουντή μέρα!
    Λατρεμένο νησί!
    Φίλοι με καταγωγή από Σύρο, έλεγαν η «Σύρα».

    Νομίζω ότι έχουν ενδιαφέρον :
    Από το ΑΡΧΕΙΟ ΤΗΣ ΕΡΤ για τη Σύρο – Εκπομπή ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
    H σειρά «ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» παρουσιάζει έργα λογοτεχνών συνδέοντάς τα με έναν τόπο που αναδεικνύεται ή έχει επιδράσει στη λογοτεχνική τους δημιουργία. Το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι αφιερωμένο στο έργο του ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗ και την Ερμούπολη της Σύρου.
    ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗΣ – ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ https://archive.ert.gr/7326/

    ΑΜΗΧΑΝΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
    ΕΡΜΟΥΠΟΛΗ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΙΜΑΝΙ https://archive.ert.gr/75817/

    Σειρά ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει παραδοσιακούς οικισμούς στην Ελλάδα. Το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι αφιερωμένο στην Άνω Χώρα της Ερμούπολης, στη Σύρο. https://archive.ert.gr/4946/

  20. sarant said

    18 Καινούργιο είναι αυτό με το Οutlook ή υπήρχε ανέκαθεν;

  21. spiral architect 🇰🇵 said

    @20: Το είχα παρατηρήσει στον εταιρικό μου λογαριασμό που ανοίγει στο (default) Outlook2010 του πισί της δουλειάς μου. Σε αυτά που σας πρότεινα στο #18, τα λινκ που έρχονται στον εταιρικό λογαριασμό, ανοίγουν απ’ ευθείας στο πισί του σπιτιού ή στο κινητό μου. Άρα είναι θέμα του Outlook και δεν κατάφερα να βρω ρύθμιση για να το ξεκλειδώσω.

  22. π2 said

    Παρότι η Ερμούπολη και η Σύρος έχουν παρακμάσει εδώ και πάνω από έναν αιώνα, έχω την εντύπωση ότι μέχρι πρόσφατα εξακολουθούσαν οι υπόλοιποι Κυκλαδίτες να την αντιμετωπίζουν ως, πώς να το πω, όχι ακριβώς Κυκλάδες, ως κάτι πιο πρωτευουσιάνικο από τα υπόλοιπα νησιά. Προφανώς εν μέρει αυτό οφειλόταν στο ότι ήταν η διοικητική έδρα του προκαλλικρατικού νομού, αλλά φαντάζομαι ότι και η πολυσυλλεκτικότητα έπαιξε τον ρόλο της.

  23. loukretia50 said

    Περιγραφές της κοινωνικής ζωής στη Σύρο
    ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΣΥΡΙΑΝΟΥ ΣΥΖΥΓΟΥ – Εμμ.Ροϊδη
    http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/emmanuel_roides/psychology_of_a_syrian_husband.htm

    » ο χορός, τὸν ὁποῖον ἔδωκεν ὁ κ. δήμαρχος εἰς τιμὴν τοῦ παρεπιδημοῦντος καὶ ὑπ᾿ αὐτοῦ φιλοξενουμένου ὑπουργοῦ τῶν Ναυτικῶν, ἐπέσκηπτε πρόωρος καὶ ἀπροσδόκητος καὶ ὀλίγος ἀπέμενε καιρὸς εἰς τὰς Συριανὰς διὰ νὰ ἑτοιμασθῶσιν. Ὅλαι ἦσαν ἄνω κάτω. Ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἔτρεχεν ἡ Χριστίνα εἰς τὰ ἐμπορικά, τὴν δὲ τετάρτην μετεβλήθη ὁλόκληρος ἡ οἰκία μας εἰς ἐργαστήριον ῥαπτικῆς. Πανταχοῦ κομμάτια ὑφασμάτων, φόδραι, ὀρνέκια, στηθόδεσμοι καὶ ὑποδήματα πρὸς δοκιμήν. Δὲν εὕρισκα πλέον ποὺ νὰ καθίσω· τὸ δὲ ἑσπέρας ἔπρεπε νὰ περιμένω ἕως τὰς ἐννέα ἢ καὶ ἀργότερα, ν᾿ ἀδειάσῃ ἡ ῥάπτρια τὴν τράπεζαν τοῦ γεύματος, διὰ νὰ δειπνήσωμεν μὲ μίαν σαλάταν ἢ σμαρίδας τηγανητᾶς. Ἡ μόνη μας τῷ ὄντι ἐγκυκλοπαιδικὴ ὑπηρέτρια εἶχε χειροτονηθῆ κ᾿ ἐκείνη μοδίστρα καὶ δὲν ἐπρόφθανε νὰ μαγειρεύσῃ. Ἄδικον ὅμως θὰ ἦτο νὰ παραπονεθῶ διὰ τοῦτο, ἀφοῦ τὸ κακὸν ἦτο γενικόν. Πλὴν τῶν Χριστουγέννων, τοῦ Πάσχα καὶ τῶν ἄλλων μεγάλων ἑορτῶν, ἐπικρατεῖ ἡ συνήθεια εἰς τὴν Σύραν νὰ νηστεύουν καὶ τὰς παραμονὰς τῶν μεγάλων χορῶν. Τὸ ὀχληρότερον ἀπὸ ὅλα ἦτο ἡ διηνεκὴς ἀπασχόλησις τῆς Χριστίνας καὶ τὰ παντὸς εἴδους χαρτιά, τὰ ὁποῖα ἐτύλιγε τὴν νύκτα εἰς τὰ μαλλιά της. Ἀπὸ τὴν ἡμέραν ὅπου ἐλάβαμεν τὸ κατηραμένον ἐκεῖνο προσκλητήριον, ἦτο ὡς νὰ μὴν εἶχα γυναῖκα….»

  24. Πέπε said

    19
    > > Φίλοι με καταγωγή από Σύρο, έλεγαν η «Σύρα».

    Βέβαια, η Σύρα. Κι ο Βαμβακάρης έτσι το έλεγε, αλλά ακόμα κι ο Ροΐδης στην καθαρεύουσά του (εναλλάξ με το «Σύρος» ο δεύτερος, αν θυμάμαι καλά από παλιότερη συζήτηση σε …γνωστό γλωσσικό ιστολόγιο.)

    Ενώ στη λαϊκή γλώσσα τα περισσότερα νησιά σε -ος έγιναν σε -ο, η Χιο της Χιος, η Νιο, η Μύκονο, η Πάρο κλπ., είναι και μερικά που έγιναν αλλιώς: η Σύρα, η Αξά (Νάξος).

    «Η Σύρα» είναι τύπος που μπορεί να χρησιμοποιηθεί άνετα, σε σχέσηλ.χ. με την «Αξά» που όσο να πεις είναι εξεζητημένο. Παρά ταύτα, έχω συναντήσει κόσμο (ακόμα και στο καράβι για Σύρα!) που δεν καταλάβαιναν για ποιο νησί πρόκειται.

    Θυμάμαι συμφοιτητή στη Φιλολογία, δάσκαλο που ερχόταν για δεύτερο πτυχίο, που ήταν νομίζω Παριανός ή κάπου από κει γύρω πάντως, και έλεγε (σε απορία στο μάθημα, δηλαδή δημόσια) «η Πάρο, η Νάξο». Μου είχε κάνει τόση εντύπωση ώστε το θυμάμαι ολοζώντανα, ακόμη και πού καθόταν σε σχέση μ’ εμένα εκείνη την ώρα! Τότε μού είχε φανεί κραυγαλέα αγραμματοσύνη. Μάλλον ο τύπος,μέσα από τις σπουδές του, είχε καλλιεργήσει την πίστη και υπερηφάνεια για την ντοπιολαλιά του. Δευτερεύον συμπέρασμα είναι ότι οι γνήσια λαϊκοί τύποι όπως «η Πάρο» συμπαρέσυραν και άλλους όπως «η Νάξο» (γιατί βέβαια δεν ήταν τόσο ούφο να πει «η Αξά»).

  25. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα.

    Πολὺ ἐνδιαφέρον τὸ σημερινὸ ἄρθρο τοῦ Νίκου Νικολάου. Ὅπως καὶ τὸ προηγούμενο καὶ τὰ σχόλια ποὺ κάνει κατὰ καιρούς.

    Τὸ σημερινὸ εἶναι διπλᾶ ἐνδιαφέρον γιὰ μένα, λόγῳ καταγωγῆς.

    Μὲ τὴ Σύρα, τὴν πρωτεύσουσα τοῦ νομοῦ μας, δὲν εἴχαμε ἰδιαίτερη σχέση οἱ Δυτικοκυκλαδίτες, ἐπειδὴ ὑπῆρχε πρόβλημα συγκοινωνίας. Παλιότερα, μάλιστα, ἔπρεπε νὰ πᾶμε στὴ Σύρα μέσῳ Πειραιᾶ, τοὐλάχιστον δυὸ μέρες ταξίδι καὶ μὲ τὰ ἀνάλογα ἔξοδα.

    Ἔτσι, ἡ ἔκφραση «θὰ σὲ στείλω στὴ Σύρα» – ἀπὸ τὶς τοπικὲς ἀστυνομικὲς ἀρχὲς – ἦταν σοβαρὴ ἀπειλή, ἐπειδή, πέρα ἀπὸ τὴ δικαστικὴ ἐμπλοκὴ, ὑπῆρχαν καὶ τὰ ἔξοδα ταξιδιοῦ καὶ παραμονῆς.

    Αὐτὸ ποὺ θυμᾶμαι ἀπὸ τὰ παιδικά μου χρόνια εἶναι τὰ συριανὰ λουκούμια καὶ οἱ χαλβαδόπιτες ἀπ᾿ αὐτοὺς ποὺ πήγαιναν στὴ Σύρα, συνήθως ὄχι γιὰ καλό.

  26. Former Aegean Freak said

    Ως γνωστόν πολλοί Κυκλαδίτες (και όχι μόνον) έχουν ιταλική καταγωγή. Σε κάποια νησιά όλοι έχουν ιταλική καταγωγή (πχ Σίφνος, Κίμωλος, κλπ) και επικράτησε η ορθόδοξη θρησκεία· αν και υπάρχουν καθολικοί και σε άλλα νησιά (πχ Νάξος, Τήνος, κλπ). Οι Συριανοί ήταν οι μόνοι που, έως την καταστροφή των Ψαρών, ήταν και καθολικοί. Να σημειωθεί ότι δεν είναι όλοι οι καθολικοί Συριανοί ιταλικής καταγωγής, υπάρχουν και λίγοι γαλλικής (πχ Φρέρης, κλπ). Λόγω του (καθολικού) θρησκεύματος, οι Συριανοί είχαν κάποια προνόμια όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία άρχισε να παρακμάζει, αφού ο σουλτάνος δεν ήθελε εμπλοκή της Γαλλίας που ζητούσε αφορμή να επέμβει με πρόσχημα καταπίεσης καθολικού πληθυσμού. ‘Αλλωστε, και στο τρίτο πρωτόκολλο, που υπογράφηκε το 1830 στο Λονδίνο, η Γαλλία εγγυάται την ασφάλεια των Ελλήνων καθολικών. Μετά την καταστροφή των Ψαρών, λοιπόν, Ψαριανοί, Χιώτες, Λέσβιοι, Σμυρνιοί, κλπ, εγκαταστάθησαν στη Σύρο και, μέσα σε μια δεκαετία δημιουργήθηκε η Ερμούπολη και ο ορθόδοξος πληθυσμός.

    Έτσι εξηγείται και το ψηλό πολιτιστικό επίπεδο των Συριανών: είναι «κράμα» λαών. Πρόσφατα, παρατηρούνται και κάποια κρούσματα ψηλομυτιάς – λιγότερο, πάντως, από τους επηρμένους Αρκάδες (και στο κάτω-κάτω της γραφής, οι Συριανοί το δικαιούνται).
    Γνωστή και «ανοικτή» και φιλελεύθερη νοοτροπία των Συριανών.
    Μη ξεχνάμε και ότι η Ερμούπολη ήταν και υποψήφια πρωτεύουσα της Ελλάδος, καθώς και ότι εκεί λειτούργησε και το πρώτο χρηματιστήριο αξιών. Γνωστό και το Εμποροδικείο Σύρου. Γνωστές και οι παλιές βιομηχανίες του νησιού (το «Λίβερπουλ της Ελλάδος»). Όσον αφορά τα πολιτιστικά, γνωστό, μεταξύ των άλλων, και το Θέατρο Απόλλων.

  27. Πουλ-πουλ said

    20
    Είναι καινούργιο, συμβαίνει εδώ και κάποιες μέρες, άνευ λόγου και αιτίας.

  28. loukretia50 said

    Το στοιχειωμένο κοκκινόσπιτο της Σύρου .
    Μύθοι και παραδόσεις του νησιού
    https://historicalmonumentsyros.wordpress.com/2013/03/18/%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%B9%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%BF-2/
    ή εδώ
    https://cyclades24.gr/2015/11/stoixeiwmeno-apo-karagatsi-kokkinospito-syrou/
    Η «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση, που διαδραματίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στη Σύρο, είχε χαρακτηριστεί στο παρελθόν ως άσεμνη και ο δημιουργός του ως εισηγητής του ωμού σεξουαλισμού στην ελληνική λογοτεχνία
    Το σπίτι των Ρεΐζηδων στο Επισκοπείο, στο συριανό «Κολωνάκι», προκύπτει από την περιγραφή ότι ήταν ένα διώροφο αρχοντικό, που προέδιδε την οικονομική επιφάνεια της εφοπλιστικής οικογένειας (βλ. Μεγάλη Χίμαιρα, σ. 61,62). ………………………………..
    Το κόκκινο σπίτι, το στοιχειωμένο, καταραμένο, αιματοβαμμένο και αμαρτωλό σπίτι της διήγησης σώζεται ώς τις μέρες μας, ερειπωμένο μεν, διατηρώντας όλο του το μεγαλείο δε.
    Επειδή η ονομασία «κοκκινόσπιτο» δεν υπάρχει πουθενά στο μυθιστόρημα, λέγεται ότι δόθηκε από τους Συριανούς για να δηλώσουν το γεγονός ότι βάφτηκε κόκκινο από το αίμα Ζωσμένο με θρύλους, μύθους και παραδόσεις, το αντιμετωπίζουμε ως άντρο δαιμόνιων πνευμάτων. Παλιότερα υπήρχε η εντύπωση ότι ακούγονταν τα βράδια οι λυγμοί της Ρεΐζη, οι φωνές της Μαρίνας, τα γέλια του μικρού κοριτσιού. Οι πιο προληπτικοί πιστεύουν ότι το σπίτι εξακολουθεί να έχει κακή ενέργεια, υποστηρίζοντας ότι όποιος τάραξε την ησυχία του ή τόλμησε να μετακινήσει έπιπλα και μικρότερα αντικείμενά του, βρήκε τραγικό θάνατο ή θάνατο κάτω από ανεξιχνίαστες συνθήκες. Οι πιο ρεαλιστές υποστηρίζουν ότι όλα αυτά ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας και εξυπηρετούσαν συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Κάτοικος του Επισκοπείου θυμάται ότι ο χώρος ήταν τόπος συνάντησης χαρτοπαιχτών και παράνομων ζευγαριών και ότι ένας κύριος με ελαφρά νοητική στέρηση -πρέπει όμως να είχε πολύ χιούμορ- διασκεδάζοντας με τον φόβο των κατοίκων, τοποθετούσε στο κεφάλι του τα βράδια μια μεγάλη κολοκύθα και παίζοντας με το φως από τα κεριά, που κρατούσε και τη σκιά, τρομοκρατούσε τους περαστικούς.

  29. nima7401 said

    Καλημέρα, είχα εντοπίσει και Συριανό λεξικό να πωλείται σε βιβλιοπωλείο της εν λόγω πόλης.

    Υπάρχει ένα δείγμα λέξεων που χρησιμοποιούν (ίσως ακόμα) εδώ http://stoprotothranio.blogspot.com/2010/12/blog-post_328.html

  30. Στην Σύρο πήγα σαν συνοδός καθηγητής σε εκπαιδευτικό ταξίδι ναυτόπαιδων με το οχηματαγωγό Κως. Τρελλός ο κυβερνήτης άραξε μέσα στο λιμάνι κι άρχισε τις ασκήσεις στα πιτσιρίκια τρελλαίνοντας τους πάντες με τις σειρήνες των συναγερμών και τις μικροφωνικές (κάτι σαν την Θ7 ένα πράμα). Σε λίγο είχανε μαζευτεί η Συριανοί και μας αποδοκιμάζανε που τους χαλάσαμε το πρωινό με αυτές τις αηδίες. Που να βγούμε έξω, περιμέναμε να βραδιάσει και πήραμε ένα ταξί να πάμε σ’ ένα ψαροχώρι που ήξερε κάποιος…Αλλο δράμα εκεί όπου μας σέρβιραν αθερίνα στο ορυκτέλαιο και ήθελαν να μας αρέσει κιόλας αυτή η τηγανιτή οδοντογλυφίδα ! Ευτυχώς η ντοματοσαλάτα ήταν καλή και το ψωμί το ίδιο κι έτσι δεν την βγάλαμε ξεροσφύρι. Κατά τις 5 το πρωί σαλπάραμε κι ο κυβερνήτης ξύπνησε όλες τις Κυκλάδες με την μπουρού του. Πήγα για ξεμάτιασμα με τις κατάρες που μας ρίξανε οι ντόπιοι.

    Για τους κατέχοντες πρόσωπα και γεγονότα ο κυβερνήτης ήταν αυτός που σταμάτησε με προειδοποιητικά πυρά το πλοίο της γραμμής προς Κρήτη για να προσφέρει λουλούδια στο αίσθημά του που ταξίδευε και τούχε ρίξει φόλα, αυτός που είχε λιώσει το αβάκ (*) με τα πλαϊνά του πλοίου του στη Ρόδο, αυτός που είχε γκρεμίσει την προβλήτα στην Κέρκυρα προσπαθώντας να δέσει, αυτός που είχε πάρει ο χιλιάρικο από τον ναύαρχο που του το πρότεινε για να αγοράσει καινούργιο καπέλλο -το δικό του ήταν χειρότερο κι απ’ το δικό μου που κάθε μέρα στο γραφείο προσπαθούσα να το κρεμάσω πετώντας το από τα δέκα μέτρα- ο ναύαρχος κ.λ.π. αλλά εθεωρείτο εξπέρ στο να πάρει ένα διαλυμένο σαπιοκάραβο της αμερικάνικης βοήθειας και να το κάνει τζιτζί.

    (*) Αποβατική άκατος με την οποία κάνουν απόβαση στην ακτή οι Πεζοναύτες

  31. sarant said

    23 Περισπωμένη στο -άς του «σμαρίδας τηγανιτάς»; Κάτι δεν πάει καλά ή τα έχω εντελώς ξεχάσει.

    25 Θα σε στείλω στη Σύρα!;

  32. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Στὸ θέμα μας τώρα.

    Ἀπὸ διηγήσεις τοῦ πατέρα μου, ὁ ὁποῖος πῆγε στὸ Γυμνάσιο στὴ Σύρα (τέλη δεκαετίας τοῦ ᾿20-μέσα δεκαετίας τοῦ ᾿30), εἶχα ἀκούσει γιὰ τὴ μάγκικη ἐκφορὰ τοῦ λόγου τῶν Συριανῶν καὶ κάποιες ἰδιομορφίες, ὅπως ἡ γενικὴ τῶν οὐδετέρων σὲ -άκι π.χ. τοῦ Νικολακιοῦ.

    Ἂν κι ἔχουν περάσει πολλὰ χρόνια ἀπὸ τότε, μπορῶ νὰ πῶ ὅτι ἡ μίμηση τῆς συριανῆς ντοπιολαλιᾶς ἀπὸ τὸν πατέρα μου ἔμοιαζε μὲ τὴ χιώτικη ἐκφορά, ὅπως τὴν ἄκουσα στὴ Χίο τὸ ᾿90.

    Νομίζω πὼς εἶναι λογικό, ἕναν αἰώνα μετὰ τὴν μαζικὴ ἐγκατάσταση τῶν προσφύγων τῆς Χίου τὸ 1822.

  33. Η Σύρος βέβαια περιέχεται και σε άλλα νησιά όπως η Σκύρος και η Νίσυρος

  34. Γιάννης Ιατρού said

    Καλημέρα,

    Μια ματιά έριξα γρήγορη στα σχόλια, πάω να διαβάσω το άρθρο 🙂

    Μια παρατήρηση (σχετικά με τα τσαλίμια στο Outlook):
    18, 20, 27: Αυτά που γράφετε ισχύουν ίσως για περιβάλλον εκτός Windows (10). Εγώ δεν έχω κάποιο πρόβλημα, ούτε είχα. Στο Android (κινητό & ταμπλέτα) δεν το χρησιμοποιώ, όποτε δεν εκφέρω γνώμη.

  35. loukretia50 said

    31 – 1. Κοπυπάστωμα είναι, προφανώς έγινε λάθος, αν και μάλλον αποδίδει καλύτερα την εικόνα ξαπλωμένων σμαρίδων!
    Μια όμορφη σειρά από σλάιντς για τη Σύρο και αναφορά στους λογοτέχνες της https://blogs.sch.gr/2lykamar/files/2013/03/siros.pdf

    Και ο Σουρής Συριανός!

  36. Ωραία σύμπτωση ότι μια πολύ παρόμοια συζήτηση (για την απορρόφηση των διαλέκτων) είχαμε πολύ πρόσφατα εδώ. Όπου μάλιστα αναφέρθηκε και το Γκέρλιτς. Κάποιοι βέβαια θα επιμείνουν ότι όλες αυτές είναι …γλώσσες 😉

  37. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Ευχαριστούμε για την επιλογή και τη συμβολή του σημερινού θέματος.

    Ο Δημήτριος Βικέλας (Ερμούπολη Σύρου, 15 Φεβρουαρίου 1835 – Αθήνα, 20 Ιουλίου 1908) κληροδότησε την πλούσια βιβλιοθήκη του στον δήμο Ηρακλείου Κρήτης,στη σημερινή ,προς τιμήν του, «Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη» αυτόν το θησαυρό για την πόλη και όχι μόνο.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82_%CE%92%CE%B9%CE%BA%CE%AD%CE%BB%CE%B1%CF%82

  38. Πάνος με πεζά said

    Και το τραγούδι του άρθρου :

  39. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    » …όπου πήγαινε ο Βογιατζίδης, τα ίδια έβρισκε. Στο κάθε νησί, με πολύν κόπο, έβρισκε δυο-τρία γερόντια που μιλούσαν αυτό που θεωρούσε ο ίδιος καθαρά κυκλαδίτικη διάλεκτο· οι υπόλοιποι νησιώτες μιλούσαν ιδίωμα που έφερε πια, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, εμφανή την επιρροή της Κοινής Νεοελληνικής. »

    Δὲν ξέρω τί θεωροῦσε «καθαρὰ κυκλαδίτικη διάλεκτο» ὁ Βογιατζίδης.

    Πάντως στὰ Θερμιά, ὅπως καὶ σὲ ἄλλα κυκλαδονήσια, μπορεῖ κανεὶς νὰ βρεῖ δυὸ-τρία γερόντια ποὺ μιλοῦν τὴν ἀντίστοιχη ντοπιολαλιὰ ἀκόμα καὶ σήμερα. Μὲ τὴν προφορὰ (π.χ. τσιτακισμὸς), τὴν ἰδιάζουσα ἐκφορὰ τοῦ λόγου καὶ τὸ ἰδιαίτερο λεξιλόγιο τοῦ κάθε νησιοῦ. Μὲ κοινὲς λέξεις ἀλλὰ καὶ διαφορές ἀπὸ νησὶ σὲ νησί.

    Αὐτὸ μποροῦν νὰ τὸ βεβαιώσουν καὶ ἄλλοι κυκλαδίτες τοῦ ἱστολογίου (Κουτρούφι) ἢ ὄσοι ἔχουν ἔρθει σὲ ἐπαφή μὲ ντόπιο πληθυσμὸ ἐκτὸς τουριστικῶν περιοχῶν (Πέπε).

  40. loukretia50 said

    Λένε όντως στη Σύρο «του παιδακιού» ή μου έκαναν πλάκα?
    ——————————————–
    Κι ένα απόσπασμα από το βιβλίο
    “Στεριές και Θάλασσες” του Κωστή Μπαστιά .

    “Η Σύρα είναι πολυβασανισμένος τόπος και οι άνθρωποί της παλέψανε πολύ για να κάνουν γόνιμη τη γη του νησιού. Πέτρα πολύ και κοιτάσματα μεταλλικά δε βοηθούσαν τους φτωχούς καλλιεργητές. Μα κι αυτοί δεν άφησαν γωνιά που να μη τη σκαλίσουν. Βρήκαν τρόπο ν’ αναζητήσουν δίκαιη γη και πάνω στα βουνά: Στον Πύργο, στο Σύρυγγα με τ’ αθάνατο νερό, στο Βόλακα, στο Πισκοπιό, στην Κυπερούσα. Και δεν τους έλειψε η υπομονή…” .

  41. sarant said

    40 Νομίζω σε όλες τις Κυκλάδες χρησιμοποιούν αβίαστα τη γενική των υποκοριστικών πχ του μηχανακιού. Αλλά θα μας το πει ο δον Μήτσος

    39 Ίσως τα γερόντια του 1920 να είχαν πολύ περισσότερες ιδιωματικές λέξεις και προφορά.

  42. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Στα χρόνια της Μελίνας,με επικεφαλής τον Ειδικό της ΣύμβουλοΚινηματογραφίας, Μάνο Ζαχαρία, είχε γίνει μια σειρά, γύρω στους 150 τίτλους, πολιτιστικά ντοκιμαντέρ.Μεταξύ αυτών ήταν και το «Πρώτη πόλη του Αιγαίου διηγείται», δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ,από τις πρώτες δουλειές του σκηνοθέτη Πάνου Αγγελόπουλου.Μοντάζ του αείμνηστου Αλέξη Πεζά. Ένας περιοδεύων θίασος φτάνει στην Ερμούπολη και ξαναζεί παλιές μνήμες της πόλης. Πολύ συμπαθητικό. Το πέτυχα στο κανάλι της Βουλής και στην ερτ αλλά δεν το βρήκα τώρα στο Υ.Τ.
    http://www.shortfilm.gr/film.asp?id=406

  43. ΓΤ said

    @31, 23

    ασφαλώς οξεία στο «τηγανιτάς», όπως βλέπουμε και στο «Ερμούπουλη» (επιλογή κειμένων Μάνος Ελευθερίου, σειρά: Μια πόλη στη λογοτεχνία, Μεταίχμιο 2004, σελ. 77, αράδα 16), όπου φιλοξενείται το συγκεκριμένο διήγημα (σελ. 74-95), που ανήκει στα «Συριανά διηγήματα» (1894) του Ροΐδη.

  44. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @40. Δὲν ξέρω ἂν τὸ λένε ἀκόμα, Λοῦ, ἀλλὰ παλιότερα τὸ ἔλεγαν.

    Τὰ τοπωνύμια ποὺ ἀναφέρεις μοῦ θύμισαν ἔναν μερακλίδικον ἀμανὲ ποὺ τραγουδοῦσαν στὰ Θερμιά. Τὸν ἔλεγαν στὶς πατινάδες ποὺ ἔκαναν σὲ σπίτια, τὰ ξημερώματα, ὅταν ἔκαναν βόλτα στὸ χωριὸ μὲ τὰ βιολιά.

    Νά ᾿χα νερὸ τοῦ Σύριγγα,
    σταφύλι ἀπὸ τὰ Χροῦσα
    κι ἕνα κλωνὶ βασιλικὸ
    ἀπὸ τὴν Κυπερούσα

  45. Εφη - ΕΦΗ said

    και βέβαια Ο καιρός των Χρυσανθέμων του άλλου μαζί με το Μάρκο, αγαπημένου συριανού Μάνου Ελευθερίου που κι αν έγραψε για το νησί του.

  46. loukretia50 said

    Το τραγούδι Φραγκοσυριανή ήταν αφορμή για ραμόνια που αγνοούσα μέχρι που πήγα στη Σύρο:
    Γαλησσά και Nτελαγκράτσια
    – Λάρισα (εκεί είχα πάει!) και Μπέλα Γκράτσια

    Στο Πατέλι, στο Nυχώρι, φίνα στην Αληθινή
    -Δυναστεία αληθινή (ίσως λόγω τηλεοπτικής κουλτούρας)
    και στο Πισκοπιό ρομάντζα
    – και το βρίσκω πιο ρομάντζα (ε, εδώ αυτοσχεδίαζα!)
    Ω!γλυκιά μου Φραγκοσυριανή!
    (ευτυχώς είμαι φάλτσα και δεν τραγουδούσα!)

  47. Ξέρουμε πολλά για τη Σύρο και ειδικά την Ερμούπολη χάρη στη δουλειά του Χρήστου Λούκου που ασχολήθηκε για χρόνια. Μερικά δείγματα:
    https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=7&ved=2ahUKEwjPjNaqw7jgAhWssKQKHbBUCnQQFjAGegQICRAC&url=https%3A%2F%2Fhelios-eie.ekt.gr%2FEIE%2Fbitstream%2F10442%2F4215%2F1%2Fn011010.pdf&usg=AOvVaw0EGsKLdO_gPw2qew0PTSvO
    https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/mnimon/article/view/7870
    https://www.google.com/url?sa=t&rct=j&q=&esrc=s&source=web&cd=16&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwiemraCxLjgAhUnsKQKHZVsBe84ChAWMAV6BAgDEAI&url=https%3A%2F%2Fwww.eens.org%2FEENS_congresses%2F2010%2FSmirnaios_Antonios.pdf&usg=AOvVaw3GbntnwUxNHZ9i0pUNQUPY
    https://youtu.be/3Q3yxyQ9Qk8 κλπ κλπ

  48. sarant said

    42-47 Ωραία!

  49. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @41α. Στὰ Θερμιὰ δέν τὴν συνήθιζαν αὐτὴ τὴ γενική. Γι᾿ αὐτὸ εἶχε κάνει ἐντύπωση στὸν πατέρα μου ὅταν ἄκουσε «τοῦ Νικολακιοῦ». Ἂν θυμᾶμαι καλά, σὲ σχετικὴ συζήτηση τὸ Κουτρούφι εἶχε πεῖ ὅτι στὴ Σίφνο συνηθίζεται. Οἱ μικροδιαφορές ποὺ ἔλεγα προηγουμένως.

    β.Σίγουρα εἶχαν περισσότερες.
    Πάντως σὲ σχετικὴ ἔρευνα (ποὺ κάνουμε μαζὶ μὲ κάποιους φίλους) ἔχουμε καταγράψει κάποιες ἐκατοντάδες. Ἀπὸ μνήμης καὶ χωρίς νὰ εἴμαστε εἰδικοί.

  50. ΕΦΗ - ΕΦΗ said


    κι έτσι για να μη σκέφτεται άρχισε πάλι να ψάχνει
    τη μαύρη της ποδιά με τ’ άσπρο κεντημένο σήμα
    και το πηλήκιο του αδερφού της με την κουκουβάγια
    μες στο βομβαρδισμένο Θέατρο της Σύρας
    στο θεωρείο Τρία με τα καμένα βυσσινιά βελούδα και με
    τις αράχνες
    μαζί με το Μαράκι
    εκειδά μπροστά στην είσοδο
    στους δυο ανθρώπους με τα μαύρα
    έβγαλε την ποδιά της και μπήκε
    λίγο πριν σκοτωθούν οι αδερφές Αρμάου από την Τήνο
    οι Θεατρίνες
    και την παράλλη η ταξιθέτρια μαζί με το Γυμνασιάρχη
    τήνε γυρίζανε μέσ’ από τάξη σε τάξη
    ρούχο κακοφορμισμένο για μπουρλότο
    δε σήκωσε το χέρι
    χρόνια μετά τριγύριζε μες στο βομβαρδισμένο Θέατρο της
    Σύρας
    και παρακάλαγε την ταξιθέτρια που ήτανε και κλωστηρού
    Ανεζούλα τήνε λέγανε
    για να της τήνε δώσει …

    Απόσπασμα από το ποίημα Μια γυναίκα (1978 Κέδρος) της Αγγελικής Ελευθερίου
    https://whenpoetryspeaks.blog/2016/06/19/%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%85/

  51. Πάνος με πεζά said

    @ 46 : Βέεεβαια, κλασικά ραμόνια…(εγώ έκανα μόνο αυτό με το Πισκοπιό)
    Εγώ επιπλέον, άλλαζα μουσικές μεταξύ Φραγκοσυριανής και Εθνικού Ύμνου, τραγουδώντας τους στίχους του ενός με τη μουσική του άλλου.

  52. ΓΤ said

    @46 Μάλλον επίτηδες το κάνεις 🙂 Με Ι το «Νιχώρι», Λου 🙂

  53. Jago said

    Πρέπει να το είχα ξαναπεί παλιότερα αλλά βρήκα καινούρια στοιχεία. Κάπου 2002 με 2004 που ταξίδευα στη Σύρο είχα πετύχει ένα πολύ ωραίο βιβλιοπωλείο με τον τίτλο… Βιβλιοπωλείο*, στην Σταματίου Πρωίου 5. Το είχαν ένα ζευγάρι γερόντων, ο κύριος Στάθης και η κυρία Πόπη, που λέει ο λόγος «είχαν» διότι κατάπληκτος διαπιστώνω ότι ζουν ακόμα! Και η ιστορία του κτιρίου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.
    https://www.e-kyklades.gr/showroom/market/STATHOPOULOS?lang=el

    * σήμερα έχει προστεθεί στη μαρκίζα το Σελεφαΐς.

  54. 8 & 12: https://www.youtube.com/watch?v=85-XW1l_cV4

  55. loukretia50 said

    52. έκανα … νύξη! – το είδα μετά!

  56. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    47. Χαχα, Τον σκέφτηκα πριν! είναι …Συρόπληκτος! Η συριανή κυρία του είναι παλιά φίλη 🙂

  57. spiral architect 🇰🇵 said

    @34: Τζον, ίσως κάποια αναβάθμιση των 10 να τους έφερε μέσα αυτά τα απαγορευτικά άμεσου ανοίγματος συνδέσμων από μηνύματα του Outlook. Εγώ, αυτό το πρόβλημα που περιγράφουν τα παιδιά, το’ χα ανέκαθεν, καθότι τρίτοι συνεργάτες μού στέλνουν συνδέσμους προς το cloud, που για να τους ανοίξω αναγκάζομαι να κάνω ο,τι έγραψα στο #18.1 στο πισί της δουλειάς (με 7 και μπόλικους περιορισμούς π.χ. άρνηση εγκατάστασης Thunderbird) καθότι είναι συνδεδεμένος σε intranet.
    Σπίτι (ανεξαρτήτως λειτουργικών) και στο κινητό τ’ ανοίγω απ’ ευθείας μια χαρά με Thunderbird και K-9 Μail αντίστοιχα.

  58. Πέπε said

    Στης Σύρας τον ανήφορο, με τα πλλά σκαλάκια…

    Ένα τραγούδι για τον ανήφορο

    …κι ένα άλλο για τα σκαλάκια!

  59. ΚΑΒ said

    25,31.

    Πολλά Κυκλαδονήσια από την αρχαιότητα ήδη ήταν τόποι εξορίας, ανάμεσά τους και η Αμοργό. 1926, γράφει ένας αναγνώστης στο «Εμπρός»: Αν ήμουν εξουσία θα μάζευα με την απόχη όλους αυτούς τους χρυσοθήρας που έπεσαν επάνω μας σαν τα όρνεα και θα τους έστελνα ισοβίως εις την Αμοργό…».

    Μετά την καταστροφή της Κάσου το 1824 από τους Τούρκους, Κάσιοι πρόσφυγες έφθασαν στα Κατάπολα Αμοργού, γιατί γνώριζανοι έμπειροι ναυτικοί τα μεγάλα πλεονεκτήματα του φυσικού λιμανιού. Δυστυχώς η Δημογεροντία του νησιού εμπνεόμενη από τοπικιστικό πνεύμα και δρώσα ανοήτως δεν εδέχθη το αίτημά τους για μόνιμη εγκατάσταση με τη δικαιολογία ότι το νησί είναι ανεπαρκές να θρέψει τόσους νέους κατοίκους. Οι Κάσιοι έφυγαν και εγκαταστάθηκαν στη Σύρο, όπου η συμβολή τους στην ανάπτυξη της ιστιοφόρου ναυσιπλοΐας υπήρξε καταλυτική.

    Τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας τα πέρασα στη Σύρα. Ήταν μια εξαιρετικά ωραία περίοδος. Θα γράψω ένα παλιό συριανό τετράστιχο:

    Πάρε νερό απ’ την Πηγή
    στην ξενιτιά που θα ‘σαι
    να πίνεις να δροσίζεσαι
    τη Σύρα να θυμάσαι.

  60. Πέπε said

    Γράφεις το σχόλιό σου. Δεν ξέρεις αν αυτή τη φορά θα εμφανιστεί αμέσως ή με χρονοκαθυστέρηση (μια έτσι είναι και μια αλλιώς). Ούτε ξέρεις τι έχει γραφτεί στο μεταξύ και αργεί ν’ ανέβει. Και τελικά λένε πολλοί ταυτόχρονα το ίδιο!

  61. Πάνος με πεζά said

    @ 53 : Άλλο παλιό ατμοσφαιρικό βιβλιοπωλείο της Ερμούπολης, ο «Βιβλιοπόντικας» !
    https://vivliopontikas.business.site/

    Επίσης στην Ερμούπολη εδρεύει (Ταξιαρχίας Ρίμινι) και ο αξιόλογος «Έμπνευση FM», με καλή μουσική.

  62. cronopiusa said

    Ευχαριστούμε το Νίκο Νικολάου και τον Νικοκύρη μας

    Με μια δεκαήμερη καθυστέρηση το δώρο γενεθλίων του Δύτη των νιπτήρων
    κι ένα κέρασμα σε όλ@ς τ@ς φίλ@ς του Χούλιο Κορτάσαρ.

    35 χρόνια χωρίς το Cronopio Mayor

    Sonidos de Rayuela. ÍNDICE COMPLETO

  63. Theo said

    @47:
    Αν δεν κάνω λάθος, κάποιος/οι από το ΕΙΕ πριν καμιά τριανταριά χρόνια βρήκε/αν ένα μεγάλο όγκο των αρχείων της Ερμούπολης στα σκουπίδια, τα διέσωσαν κι από εκεί ξεκίνησε η έρευνα του ΕΙΕ και τα σεμινάρια της Ερμούπολης.

  64. ΜΙΚ_ΙΟΣ said

    Στη Σύρο πήγα το περασμένο καλοκαίρι, για 3 μέρες. Τη βρήκα γενικά πολύ όμορφη, με ωραίες και εύκολα προσβάσιμες παραλίες (πολύ καλύτερες από άλλες διάσημες αλλού…). Η Ερμούπολη, με νεοκλασική πνοή παντού, ήταν κάτι διαφορετικό σε σχέση με τα άλλα Κυκλαδονήσια. Ωστόσο υπάρχουν εμφανή τα ίχνη της παρακμής. Και διάχυτη η αρχοντιά (ακόμη), αλλά νομίζω ότι έχουν αρχίσει να αναπτύσσονται υπέρ το δέον κάποιες επιχειρηματικές μπαγαποντιές και «κάποια κρούσματα ψηλομυτιάς» (σχ. 26 του FAF). Κάποιοι σοβαροί εκεί πρέπει να ’’κρατήσουν άμυνα’’…

    Επίσης, κάτι που μου έχει εντυπωσιάσει είναι η μεγάλη εκδοτική δραστηριότητα που είχε αναπτυχθεί στην Ερμούπολη, ήδη από το 1830. Και ποσοτικά και ποιοτικά: Λογοτεχνικά κείμενα, νομικά, οικονομικά, Γραμματικές, Λεξικά… τα πάντα…). Δεν ξέρω αν έχει γίνει κάποια οργανωμένη προσπάθεια συλλογής των τότε εκδόσεων. Ίσως έλθουν στην επιφάνεια σημαντικά πράγματα.

    Και κάτι ψιλοάσχετο: Κατά το Μηνολόγιον, σαν σήμερα είχαμε (το 2016) ’’θανή Ιωάννου Καλαϊτζή του δαιμονίου γελοιογράφου’’. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο για να θυμηθώ μερικά από τα σκίτσα και τα κείμενα αυτού του πολύ ιδιαίτερου σκιτσογράφου-σατιριστή, ψάρεψα το εξής μεζεδάκι από τη Βικη:
    «Λίγα χρόνια αργότερα συμμετείχε στην ίδρυση του περιοδικού Γαλέρα, του οποίου και εξετέλεσε διευθυντής μέχρι και το 2010».
    (πάλι καλά που δεν εξετέλεσε τον διευθυντή…)

  65. Jago said

    @61 Δεν το θυμάμαι αυτό, το τσέκαρα και στο στριτβιού. Μάλλον είναι καινούριο.

  66. Αὐγουστῖνος said

    Ἐπιβεβαιώνεται τὸ «…μὲ μίαν σαλάταν ἢ σμαρίδας τηγανιτάς.» μὲ ὀξεῖα, τόσο ἀπὸ τὰ ἄπαντα τοῦ Ροῗδη σὲ ἐπιμέλεια τοῦ δεινοῦ ροϊδιστῆ Ἄλκη Ἀγγέλου, ὅσο καὶ ἀπὸ τὸ τομίδιο τοῦ προχουντικοῦ «Γαλαξία» (τὴς Ἑλένης Βλάχου), μὲ τίτλο «Ἐμμανουὴλ Ροΐδη ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ».
    Ἐπίσης ἐπιβεβαιώνεται ἡ γενικὴ τῶν ὑποκοριστικῶν (-ἀκι, -ακιοῦ), ἐκτὸς τῶν Κυκλάδων καὶ σὲ Ρόδο, Σύμη καὶ Κάλυμνο τουλάχιστον.

  67. κουτρούφι said

    #25, 31β
    Βέβαια. Θα σε στείλω ή θα σε πάω στη Σύρα. Σε μας, στον Αρτεμώνα, ήταν (είναι) ο δεύτερος βαθμός απειλής. Ο πρώτος βαθμός είναι «θα σε πάω κάτω». Όπου κάτω εννοείται το άλλο χωριό, το Σταυρί (Απολλωνία) όπου και σταθμός Αστυνομίας (Αστυνομία λεγόταν και παλιά, από την εποχή της Χωροφυλακής). Κατ’ αναλογία με το «Θα σε πάω στην Τραγαία» που λέει το στιχάκι από την Απείρανθο της Νάξου.

    #39. Νομίζω ότι στις Κυκλαδες δεν έχουμε «ΜΙΑ καθαρή κυκλαδίτικη διάλεκτο». Υπάρχουν διαφορές όπως λέει και ο Δημ. Μαρτίνος.

    #41α, 49
    Ναι. Στη Σίφνο είναι πολύ συνηθισμένη αυτή η γενική. Ακόμη και σύγχρονες λέξεις: Το στικάκι, του στικακιού.

    Πέρα από διοικητικό κέντρο για μας τις Δυτικές Κυκλάδες, η Σύρος είναι και το εκκλησιαστικό κέντρο (Μητρόπολη Σύρου).

    Στη Σύρο εγκαταστάθηκαν και αρκετοί Σιφνιοί αγγειοπλάστες (από το 1830 περίπου). Ετσι βρίσκεις ονόματα όπως Φιλίππου, Πανώριος, Φύσσας, Εξυλζές κλπ.

    Και μια ζεμπεκιά του Μάρκου:

  68. Theo said

    @64:
    Για τα τυπογραφεία της Ερμούπολης που πρωταγωνιστούσαν σε εκδοτική παραγωγή τις πρώτες δεκαετίες μετα την Επανάσταση (ήδη από το 1828) βρήκα αυτά:

    Το 1828 ήρθε από τη Σάμο στη Σύρο το πρώτο τυπογραφείο, του Ι. Σφοίνη.

    Ώς το 1836 ιδρύθηκαν ακόμη τα τυπογραφεία των Ν. Βαρότση, Ι. Γαρουφαλή, Γ. Μελισταγούς, Γ. Πολυμέρη και του αμερικανού ιεραποστόλου Ρόβερτσον.

    Τους παλαιότερους αυτούς τυπογράφους, που είχαν μάθει την τέχνη στη Βενετία, την Τεργέστη ή και τη Βοστώνη, διαδέχτηκαν, μετά το 1845, οι Ν. Βαρβαρέσος, Μ. Περίδης, Γ. Χάλαρης, Ν. Φρέρης και κυρίως o Συριανός Ρενιέρης Πρίντεζης, που έφερε το 1868 και το πρώτο ταχυπιεστήριο. Τη μεγάλη παράδοση συνεχίζουν σήμερα τα τυπογραφεία Γ. Βακόνδιου, Αδελφών Βουτσίνου.
    (Ο Μελισταγής αναφέρεται ως «Μακεδών» και δεν είδαν να αναφέρονται κάπου οι Μακεδόνες οικιστές της Ερμούπολης.)

    Και σε μια αναζήτηση στην Ελληνική Βιβλιογραφία του 19ου αιώνα (της Πόπης Πολέμη από τα κατάλοιπα Φίλιππου Ηλιού) φαίνεται πως ήσαν εκατοντάδες:
    (Βάζουμε στην αναζήτηση εδώ τους όρους «Ερμούπολις» και «Ερμουπόλει». Βγάζει 37 εγγραφές στην πρώτη και πάνω από εκατό στη δεύτερη.)

  69. Theo said

    68, διόρθωση:
    εν είδα να αναφέρονται κάπου οι Μακεδόνες οικιστές της Ερμούπολης

  70. Αγγελος said

    (26) «Σε κάποια νησιά όλοι έχουν ιταλική καταγωγή (πχ Σίφνος, Κίμωλος, κλπ) και επικράτησε η ορθόδοξη θρησκεία.»
    Όλοι; Οι προηγούμενοι κάτοικοι τι έγιναν; Περισσότερες πληροφορίες;

  71. ΧριστιανοΜπολσεβίκος said

    Από Κυκλάδες μόνο Σαντορίνη και Νάξο. Τώρα κλαίω!

    Μου ζητάει και μένα ημέιλ και όνομα

  72. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    67 Του στικακιού βεβαίως!

  73. κουτρούφι said

    #67 Ξεκίνησα να γράφω το σχόλιο πριν το #58. Έτσι ξαναμπήκε ο Μάρκος δεύτερη φορά.

  74. 65: Μπάι δε γουέι, πώς μπορεί να πιεστεί η Google να ξανασκανάρει τα μέρη μας, γιατί τα τελευταία δεδομένα, 5 ετών πλέον, έχουν αρχίσει να γίνονται επικίνδυνα… πώς το λέτε εσείς εδώ… outdated! Δηλαδή άμα θέλεις να δεις τον Παρθενώνα ΟΚ, αλλά αν θέλεις να πάρεις μια ιδέα για να μην ψάχνεις όταν θα φτάσεις, π.χ. καμιά καφετέρια στα Σούρμενα, όπου έχεις δώσει παράνομο ραντεβού, είναι πολύ πιθανό το μέρος να έχει αλλάξει τρεις φορές εξωτερική εμφάνιση.

  75. Georgios Bartzoudis said

    «με πολύν κόπο, έβρισκε δυο-τρία γερόντια που μιλούσαν αυτό που θεωρούσε ο ίδιος καθαρά κυκλαδίτικη διάλεκτο• οι υπόλοιποι … μιλούσαν ιδίωμα που έφερε πια, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, εμφανή την επιρροή της Κοινής Νεοελληνικής….
    Υποχώρηση των διαλέκτων της νεοελληνικής μπροστά στην Κοινή Νεοελληνική… έγινε μετά το ΒʹΠΠ».

    # Καταλαβαίνω πολύ καλά τις δυσκολίες που είχε συναντήσει τότε ο Βογιατζίδης. Κάνοντας «σωστική ανασκαφή» πιστεύω ότι θα φτάσω σε κάποιες ρίζες της «καθιαυτού μακεδονικής», μιας εκ των «διαλέκτων της νεοελληνικής». Πλεονεκτώ σε σχέση με τον Βογιατζίδη διότι εύκολα βρίσκω κάποια «γερόντια» που επιβίωσαν του Β’ΠΠ και γνωρίζουν αρκετά μακεδονικά. Υπάρχουν εξάλλου και αρκετά «λεξικά» των ιδιωμάτων του Βόρειου Ελληνισμού, όπως λένε. Οψόμεθα εντός του 2019 (ίσως και με κυβέρνηση Σύριζα).
    # Και μην με ξαναμπερδέψετε πάλι με θεωρίες περί γλωσσών, διαλέκτων κλπ, διότι σε αυτό το ιστολόγιο έχουμε βρει τη λύση για το μέγα πρόβλημα, πότε δηλαδή μια διάλεκτος γίνεται γλώσσα. (Οι …αδιάβαστοι μαθητές ας ανατρέξουν σε προηγούμενες αναρτήσεις του Νοικοκύρη).

  76. ΚΑΒ said

    «Το ξεστούπωμα¨ του Ροΐδη
    http://www.snhell.gr/anthology/content.asp?id=337&author_id=73

    «Ως πάντες γνωρίζουσι, τα βουνά της Σύρου είναι γυμνότερα του Αδάμ, το χόρτον είναι τελείως άγνωστον και η βλάστησις περιορίζεται εις ψωριώσας τινάς το φθινόπωρον φασκομηλέας και ηλιοκαείς κατά το θέρος ακάνθας.»

    «-Γιαννακό, εψιθύρισα εις το ωτίον του συντρόφου μου, δεικνύων δια του δακτύλου το εκ στουπίου πώμα της βαρέλας, δεν θα ήτο νόστιμον ν’ ανοίξωμεν την βρύσιν; »

    Η κλητική του ονόματος σε –ο. Σ’ εμάς μόνο επίθετο το Γιαννακός, όχι όνομα.

    Στο πρώτο σχόλιό μου δε μου ζήτησε το email μου, τώρα το ζήτησε.

  77. spiral architect 🇰🇵 said

    @65: Δεν πέρασε από κει το αυτοκίνητο της Google, καθότι σοκάκι και
    @74: αυτή τη δουλειά θα κάνουμε, επειδή εσύ θες να τσιλιμπουρδίσεις! 😀
    (εδώ έχει να περάσει από κεντρικούς δρόμους μεγάλων πόλεων 3-4 χρόνια)

  78. Πάνος με πεζά said

    @ 65 : Καινούργιο δεν είναι, εγώ έχω ψωνίσει τουλάχιστον 10 χρόνια πριν. Αλλά είναι «χωμένο». Στο άλλο βιβλιοπωλείο αν θυμάστε, είχε κάνει γύρισμα και ο Μαμαλάκης με το «Μπουκιά και Συχώριο», διαβάζοντας ένα βιβλίο συνταγών του 18ου αιώνα.(αβγά βραστά αν θυμάμαι, αλλά καμία σχέση με αυτό που φανταζόμαστε!)

  79. Νεσταναιος said

    70.
    Συμμετείχαν στην «ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΑ» έγκλειστοι στον ιππόδρομο ἤ «πήγαν» στους άγιους τόπους μαζί με τους σταυροφόρους.

  80. Πάνος με πεζά said

    @ 74 : Ποια η περίοδος επαναφοράς, για να σαρώνεις με τα γκουγκλάμαξα όλους τους δρόμους της γης;

  81. Πάνος με πεζά said

    Για την ακρίβεια, ακριβώς το 2009 είχα ψωνίσει από το «Βιβλιοπόντικα», θαυμάζοντας παράλληλα και στην Ερμούπολη αυτή τη σπάνια καταπληκτική έκθεση, που είχε γίνει τότε (μια σειρά από πίνακες που ο καθένας κρεμόταν και σε άλλο μαγαζί της Ερμούπολης).
    http://katerinaaslanidou.gr/?p=58

  82. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    @70,26. Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ ἰταλικὰ ἐπὼνυμα, ἀλλὰ καὶ πολλὲς λέξεις μὲ ἰταλικὴ (βενετσιάνικη, γενοβέζικη κλπ) προέλευση στὴ ντοπιολαλιὰ τῶν νησιῶν.

    Πάντως ὑπῆρξαν ἐποχὲς ποὺ τὰ νησιά σχεδὸν ἐρημώθηκαν ἀπὸ τὶς πειρατικές ἐπιδρομές, κυρίως σὲ μεταβατικές περιόδους πολιτικῆς ἀστάθειας, ὅπως στὴν ἀρχὴ τῆς φραγκοκρατίας (13ος αἰώνας) καὶ στὴν ἀρχὴ τῆς τουρκοκρατίας (16ος). Ὑπάρχουν μαρτυρίες γιὰ μεταφορὰ κατοίκων ἀπὸ ἄλλες περιοχές, κυρίως ἀπὸ Στερεά, Εὔβοια, Πελοπόννησο. Ὁ Βάλληνδας στὴν «Ἱστορία τῆς νήσου Κύθνου» (1896, σελ. 61) γράφει:

    Ἡ παράδοσις δὲν ὁρίζει τὴν ἐποχὴν τῆς ἐρημώσεως ἤ τουλάχιστον τῆς ὀλιγανθρωπίας…ἀλλὰ πιστεύω ὅτι ἀναφέρεται εἰς τὰ τελευταῖα τῆς φραγκοκρατίας ὅτε οἱ τιμαριοῦχοι στερούμενοι ἐπαρκῶν καλλιεργητῶν προσεκάλουν ἤ ἐδέχοντο Μανιάτας, Κρῆτας καὶ ἄλλους νησιῶτας, μάλιστα δὲ καὶ Ἀλβανοὺς ἐκ τῶν πέριξ οἰκούντων, ἀπὸ τῆς Ἄνδρου, Εὐβοίας, Ἀττικῆς, ἀνατολικῆς Πελοποννήσου, Ὕδρας κλπ.

    Στὴν ντοπιολαλιά τοῦ νησιοῦ, πάντως, εἶναι πολὺ λίγες οἱ λέξεις μὲ ἀλβανικὴ προέλευση, σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ νησιά τοῦ Ἀργοσαρωνικοῦ, τὴν Εὔβοια (καβοντορίτικα χωριά) καὶ τὴ βόρεια Ἄνδρο, ὅπου κυριαρχοῦσαν τὰ ἀρβανίτικα.

    Ἀλλὰ καὶ στὴ διάρκεια τῆς τουρκοκρατίας δὲν ἔλειψαν οἱ πειρατικές ἐπιδρομὲς ἀπὸ βορειοαφρικανούς, μαλτέζους, δυτικοευρωπαίους (ἰταλοὺς, γάλλους, καταλανοὺς) καὶ ἕλληνες (μανιάτες, κασιῶτες, σφακιανούς).

    Στὰ μικρότερα νησιά οἱ περισσότεροι καθολικοί ἔγιναν ὀρθόδοξοι κατὰ τὴν τουρκοκρατία. Στὰ Θερμιά, σύμφωνα μὲ μαρτυρία τοῦ Τουρνεφόρ, ἡ μεταστροφή τῶν τελευταίων καθολικῶν τοῦ νησιοῦ ἔγινε λίγο πρίν τὴν ἐπίσκεψή του στὶς ἀρχές τοῦ 18ου αἰώνα.

  83. Γιάννης Ιατρού said

    65/77: Γουγλοαυτοκίνητο
    Τι περιμένετε ρε σεις με τις τιμές καυσίμων που έχουμε; Δεν «βγαίνει» σας λέω η εταιρεία 🙂

    Μου άρεσε σφόδρα το σημερινό άρθρο του Ν.Ν. Νά ΄ναι καλά οι Νίκοι 🙂

  84. Πέπε said

    @75.
    Άντε πάλι. Δεν έχω περάσει από τα χτεσινά-προχτεσινά να δω αν μου απαντήσατε στο «γιατί κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε;».

    Το πού ακριβώς τοποθετούνται τα όρια γλώσσας-διαλέκτου σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση είναι διαφορετικό ερώτημα από το αν υπάρχουν διάλεκτοι ή μόνο γλώσσες. Για το πρώτο, υπάρχει ως επί το πλείστον συγκεκριμένη απάντηση, η οποία κατά περίπτωση μπορεί να τεθεί σε επανασυζήτηση, ιδίως σε περιπτώσεις όπου μοιραία εμπλέκονται και εξωγλωσσολιγικές παράμετροι όπως π.χ. η ανάγκη (έστω και η επιθυμία) εθνικού αυτοπροσδιορισμού. Έχει βέβαια και κάποιες γκρίζες ζώνες. (Για παράδειγμα, σε μια από τις παλιότερες συζητήσεις όπου παραπέμπετε είχε τεθεί το θέμα αν η τσακώνικη, που δε διαθέτει όχι στρατό και στόλο αλλά μετά βίας ομιλητές, είναι ελληνική διάλεκτος ή ξεχωριστή γλώσσα, και μια σειρά επιχειρημάτων υπέρ της δεύτερης άποψης μου είχαν φανεί αρκετά πειστικά.)

    Τίποτε από τα παραπάνω δεν αποτελεί πρωτοτυπία του παρόντος ιστολογίου -έχει κι ανθρώπους που δεν ενημερώνονται περί των πάντων από μία μοναδική πηγή.

    Το άλλο ερώτημα, αν υπάρχουν διάλεκτοι ή μόνο γλώσσες, είναι τόσο τελεσίδικα απαντημένο που εδώ και γενιές -βασικά από την αρχαιότητα, αλλά τέλος πάντων ας πούμε από τότε που η γλωσσολογία έγινε επιστήμη- έχει πάψει να υφίσταται ως ερώτημα.

  85. ΓιώργοςΜ said

    84 >έχει κι ανθρώπους που δεν ενημερώνονται περί των πάντων από μία μοναδική πηγή.

    Φυσικά, αρκεί να βρει κανείς ικανό αριθμό πηγών που να συμφωνούν με την άποψή του 😛
    (Ως γνωστόν, υπάρχουν πάρα πολλές απόψεις: Η δική μου, αυτές που δεν την αντικρούουν, και οι λάθος)

  86. Εμένα, πάλι, χωρίς ίχνος αρνητικής διάθεσης, δεν μου άρεσε καθόλου το άρθρο του ΝικΝικ. Παρακολουθώ τα άρθρα του τόσα χρόνια, τον έχω δει σε πολύ πιο τρομερά κέφια. Τούτο δω, 1.000 λέξεις για να μας πει «δεν ξέρω τίποτα επί του θέματος», και για να γεμίσει άλλη μια μέρα στο σερί του Νικοκύρη. Όχι ότι το άρθρο δεν έχει πληροφορία, αλλά ο τρόπος που είναι αναπτυγμένο, βγάζει μια προχειρότητα… Μπορεί και να μην το διάβασα σωστά, πάντως βασίζομαι στο ότι δεν θα παρεξηγηθεί κανείς, Νικολήδες και μη.

  87. ΓιώργοςΜ said

    47 κι αυτό, σχετικό με την τυπογραφία και την ανάπτυξή της στη Σύρο (οι προσφωνήσεις τελειώνουν στο 12′ περίπου): https://youtu.be/Rw9hRDHfAWY.

  88. Γς said

    82:

    > Εἶναι γεγονὸς ὅτι ὑπάρχουν πολλὰ ἰταλικὰ ἐπὼνυμα [στις κυκλάδες]

    Οπως και το δικό σου. Δεν είναι;

  89. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Για τα νεώριά της δεν είπαμε (τον περασμένο Αύγουστο μίλησε ο Τσίπρας από κει). Και για την κινηματογραφική σχολή που λέγανε το 2017 ότι θα κάνανε.
    (μου χει σπάσει το ηθικό η ιστορία με την πόρσε )

  90. loukretia50 said

    ΕΦΗ ΕΦΗ : Φαντάζομαι μια ωραία δεσποσύνη να ρίχνει τη σαμπάνια στην καθέλκυση του πλοίου!

    Καθέλκυση του φορτηγού πλοίου «Νεώριον»
    στα Ναυπηγεία Σύρου (1959) https://youtu.be/NgrIkhFB93Q

    Ναυτικές εορτές
    Σύρου/1961 https://youtu.be/X-kfM4fqN58

    ΕΡΜΟΥΠΟΛΙΣ 19ος ΑΙΩΝΑΣ__
    Σύρος η Αρχόντισσα των Κυκλάδων https://youtu.be/6cTBf1Js-x0

    Άλλος Για Χίο Τράβηξε- (κι άλλος στης Σύρας τα στενά)
    Δημ.Μητροπάνος https://youtu.be/2ce8OYTrWj8

  91. Παναγιώτης Κ. said

    Αν βρεθείτε στα Μουσεία Ελαιουργίας στη Λέσβο (σε Αγία Παρασκευή και Παπάδο) να προσέξετε τα διάφορα μηχανήματα όπου γράφουν ως τόπο κατασκευής την Ερμούπολη αλλά και την Σμύρνη. Αυτό προς επίρρωση του βιομηχανικού χαρακτήρα αυτής της πόλης. Πόλης βιομηχανικής για τα Ελληνικά μέτρα της εποχής εκείνης.

  92. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

  93. Χρήστος Π. said

    #90. Πολύ ωραία Λουκρητία! Το καλοκαίρι 2017 έκανα τις διακοπές μου στη Σύρο και λάτρεψα αυτό το μέρος. Τα πάντα ήταν το γούστου μου.
    Από τα δρομάκια της πόλης μέχρι τις παραλίες. Γύρισα όλο το νησί από το νότιο μέρος μέχρι το ΣαΜιχάλη στο βορρά. Εκεί μάλιστα περπάτησα και στα ερείπια του παληού χωριού. Έπεσα και πάνω στη φεστιβάλ κλασικής μουσικής που γίνεται κάθε έτος και εκεί γνώρισα και τον καθολικο επίσκοπο που συνόδευε στη συναυλία τον ορθόδοξο. Πήγα στο μουσείο στη Ποσειδωνία που εκτός από την έκθεση για τον ελληνικό εφοπλισμό παρακολούθησα και συναυλία ρεμπετικου. Περιμένω πώς και πώς να ξαναπάω..

    Αυτό που με κάνει και θυμώνω με τον εαυτό μου, είναι πως δεν πήγα στο πισκοπιό να δω δύο σπίτια. Το ένα της Χιμερας του Καζαντζάκη και το άλλο του σπουδαίου γιατρού και επιτυχημενου μουσικολόγου Ιωάννου Φουστάνου (τέλη 19ου και αρχές 20ου αιώνα) Μπορείς αν γκουγκλαρεις να βρεις πολλά για το σημαντικό έργο του. Στους περισσότερους άγνωστος δυστυχώς, με τεράστια προσφορά και στη τέχνη αλλά και στην επιστήμη. Έχει εκδώσει το πιο πετυχημένο διεθνώς ελληνικό επιστημονικό περιοδικό κατά τη κρίση μου. Τον έθαψε μια χαρά και αυτόν ο δημοτικισμός και οι Κριαράδες.

    Στην Εθνική Βιβλιοοθήκη υπάρχει και μελέτη του για παραψυχολογία, τηλεπαθητικά φαινόμενα , κλπ τρεις δεκαετίες πριν αρχίσει να διαπρέπει ο άλλος μεγάλος της ελληνικής παραψυχολογίας Άγγελος Τανάγρας.

  94. ΓιώργοςΜ said

    89 Για το πρακτικό του θέματος της υπογραφής: Με κλικ πάνω στο πεδίο προτείνει επιλογές και είναι πιο γρήγορο από την πληκτρολόγηση.

    Το νεώριο δεν είναι κάτι νέο για τη Σύρο.
    Έχω βρεθεί για δουλειά εκεί και στην ξενάγηση μου έδειξαν το… πατρόν του καραβιού. Κάθε φύλλο λαμαρίνας που θα τοποθετηθεί είναι σχεδιασμένο στο πάτωμα μιας μεγάλης αίθουσας, όπως στα περιοδικά μόδας παλιά, με χρωματική κωδικοποίηση. Ήταν εντυπωσιακό.

  95. Χρήστος Π. said

    Συγγνώμη Χίμερα Καραγάτση ήθελα να πω αλλά ο δαίμων της γλώσσας….

  96. Χρήστος Π. said

    Συγγνώμη Χίμερα Καραγάτση ήθελα να γράψω αλλά ο δαίμων της γλώσσας…

  97. loukretia50 said

    Και βέβαια υπάρχει κάτι που μπέρδευε πολύ κόσμο, όσο κι αν είναι εύκολο για τους ειδικούς : το Συριανό ναυτάκι και η Συριανή με τους εκ Συρίας ερχόμενους – με οποιαδηποτε ιδιότητα.

  98. Χρήστος Π. said

    Προσπάθησα να διορθώσω το γώσσικό ατόπημα και έγραψα Χίμαιρα… Καζαντζάκη αντί Καραγάτση. Δυστυχώς το wordpress μου κάνει νούμερα σήμερα. Ίσως και ο ΝΣ. Γι αυτό πήρες κοσμία ρε! 🙂

  99. Χρήστος Π. said

    Στο βιομηχανικό μουσείο έπιασα συζήτηση με την υπεύθυνη και εκτιμώντας ίσως τις ερωτήσεις μου με ανέβασε επάνω στο πατάρι και σε αποθήκες που έχουν πράγματα τα οποία δεν εκθέτουν ακόμα. Ήταν πολύ εντυπωσιακά όσα μου έδειξε. Θα βλετιώσουν πολύ την εικόνα του μουσειου όταν εκτεθούν αλλα υποθέτω θα χρειαστούν νέους χώρους.

  100. … Ο Βογιατζίδης ήταν από την Άνδρο, και έκανε γυμνάσιο στη Σύρο …

    Διάφοροι επιφανείς Έλληνες αποφοίτησαν από το γυμνάσιο της Σύρου, μεταξύ των οποίων και ο Ελ. Βενιζέλος.

    Για τον τελευταίο ψηλώνω μισό πόντο
    αναφέροντας πως η προγιαγιά της πεθεράς μου
    ήταν μαθήτρια εκεί την ίδια περίοδο.

    Μετά την αποψήλωση
    βάζω παλιές φωτογραφίες από το
    εκκλησάκι της Αγιαπακούς (Αγίας Υπακοής)
    στον Γαλησσά.


  101. sarant said

    100 Τι ωραία φωτογραφία!

  102. Πέπε said

    > > Στο κάθε νησί, με πολύν κόπο, έβρισκε δυο-τρία γερόντια που μιλούσαν αυτό που θεωρούσε ο ίδιος καθαρά κυκλαδίτικη διάλεκτο

    Προφανώς η «κυκλαδίτικη διάλεκτος» είναι μια θεωρητική αφαίρεση: το σύνολο των κυκλαδίτικων ιδιωμάτων.

  103. loukretia50 said

    Το «Αγιαπακούς» μου φαίνεται παράξενα όμορφο!
    Όπως και το άγαλμα στη Σύρο «Παναγιά Γοργόνα» , αυτό το αιρετικό, θάλεγε κανείς, ταίριασμα πίστης, αγωνίας και πένθους αιώνων

    αν και πιο πολύ με είχε καθηλώσει η τοιχογραφία στη Μυτιλήνη
    Παναγιά η Γοργόνα https://www.dogma.gr/wp-content/uploads/2017/08/gorgona_1.jpg

  104. dryhammer said

    40,41,49,67 κλπ.
    Τί το παράξενο έχει η γενική των υποκοριστικών; Στα καθεαυτού νησιώτικα είναι φυσιολογικότατη.

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>…το βρίσκουμε στην Ελληνική Βικιπαίδεια
    🙂
    Το όνομα Σύρος προέρχεται από τους πρώτους κατοίκους του νησιού, τους Φοίνικες. Σήμερα υπάρχουν δύο εκδοχές για την ονομασία αυτή. Σύμφωνα με την πρώτη, το όνομα προέρχεται από τη λέξη Ουσύρα που σημαίνει ευτυχής, ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη, προέρχεται από το Συρ που σημαίνει βράχος. Ο Όμηρος την ονομάζει «Συρίη», ενώ τον 17ο αιώνα αναφέρεται και ως το νησί του Πάπα: «L’isola del Papa», λόγω του καθολικού δόγματος των κατοίκων της.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%8D%CF%81%CE%BF%CF%82

    Ερμούπολη
    Η ονομασία της πόλης αποφασίστηκε με πρωτότυπο τρόπο, σε συμβούλιο που έγινε το 1826 από τους πρώτους οικιστές της πόλης έξω από τον ναό και ονομάστηκε Ερμούπολη προς τιμήν του αρχαίου θεού του εμπορίου Ερμή. Η πρόταση του ονόματος κατατέθηκε από τον πρόσφυγα χιώτη Λουκά Ράλλη.
    https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%81%CE%BC%CE%BF%CF%8D%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7

    90α Σωστή! 🙂
    Ωραία αυτά βίντεο εποχής.

    100 Ωραία φωτό
    αλλά το κορίτσι καίτοι μεγαλύτερη, χαμηλότερα! 🙂

    103.Λου, θαυμάσιο μες τη λύπη του
    και η Π.Γ.του Μυριβήλη
    Aυτή η Παναγιά, μια από τις εκατοντάδες σ’ όλη την χώρα, λες και το’χει η μοίρα της, όλο με ναυαγούς έχει να κάνει. Από τότε που χτίστηκε, κάπου στα 1880, μέχρι σήμερα βλέπει τα κύματα να ξεβράζουν στα πόδια της, στη Σκάλα της Συκαμνιάς, αμέτρητους πρόσφυγες.

    http://www.apodytiriakias.gr/koultoura/2018/08/14/i-panagia-i-gorgona-sto-klisaki.aspx

  106. Alexis said

    «Γιουνάν μουσαφίρ» αποκάλεσε τον Τσίπρα η Τουρκάλα ακροδεξιά βουλευτίνα (;) Ακσενέρ και από κάτω ο υποτιτλιστής μετέφραζε «ο Έλληνας φιλοξενούμενος»
    Ρε μπας και τα «τούρκικα» που λέγαμε μικροί για πλάκα δεν ήταν πλάκα τελικά; 😆

    (Συγγνώμη για το άσχετο της παρέμβασης αλλά το άκουσα πριν από λίγο στις ειδήσεις του Άλφα και είπα να το μεταφέρω εδώ)

  107. loukretia50 said

    Όπως ανέφερε η ΕΦΗ-ΕΦΗ, ο Μάνος Ελευθερίου έγραψε πολλά για το νησί του

    Εν Ερμουπόλει…
    Σκιές του Άδη – ρούχα του νερού
    βομβαρδισμένο σκοτεινό τοπίο
    μιας εποχής του κόσμου τ’ αλμυρού
    και μιας αποκριάς το προσωπείο.
    ——————————————
    Μητρόπολη, παρέλαση, φωνές
    κι η μπάντα με χάλκινα στο χιόνι.
    Αρχαίοι συγγραφείς, περγαμηνές,
    της τέχνης μου θα γίνουν οι δαιμόνοι.
    Πικρά νησιά κοχύλια της ψυχής.
    Αισθήματα που ζουν μες στη φορμόλη.
    Μια πιστολιά στην άκρη της ζωής.
    Γράμμα στερνό που αρχίζει: Εν Ερμουπόλει…
    Από τη συλλογή Το νεκρό καφενείο (1997) του Μάνου Ελευθερίου

    ΥΓ: Χα! Κουβάτσ* (δε μου απάντησες σχετικά!) σε πρόλαβα!

  108. Φαίνεται πως ο Κούλης παρακολουθεί το παρόν ιστολόγιο και

    εμπνευσθείς από την Λου
    αν κι ευρισκόιμενος αλλού
    ξεστόμησε την ρήση
    χωρίς να κοκκινήσει
    «Πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ
    με έξι βουλευτές τριγύριζα»

  109. 103α,

    Κι εμένα!

  110. 101, 105δ,
    Ευχαριστώ!

    Ο μικρός ήταν πιο ελαφρύς για να τον σηκώσω στο ψηλότερο σκαλοπατάκι! 🙂
    Έβγαλα πάντως και μία με την μικρή μόνη της:

  111. loukretia50 said

    Τζι,
    Θα το εκτιμούσα πολύ αν δε με ξανάμπλεκες σε πολιτικό σχόλιο.

  112. KAB said

    Τελειώνω με ένα ανέκδοτο: Οι Τούρκοι ονομάζουν τους νησιώτες «Taouchan» που στη γλώσσα τους σημαίνει «λαγός». Λέγεται ότι την ονομασία αυτή έδωσαν για πρώτη φορά στους Συριανούς όταν στην εμφάνιση του στόλου τους τον Οκτώβριο του 1617, έτρεξαν πανικόβλητοι να κρυφτούν στα βουνά. Οι Τούρκοι τους κυνήγησαν φωνάζοντας «Taouchan gudi catchayer» που θα πει «τρέχουν σαν λαγοί». Α τότε τους έμεινε η ονομασία αυτή.

    Αββά Στέφανου Δελλαρόκα:Σύρα ιστορική ιχνηλασία Παρίσι .

  113. Κρατική τηλεόραση, Αμήχανη Βιομηχανία, επεισόδιο «Ερμούπολη», https://www.youtube.com/watch?v=Tqe8jEs4EgA

  114. …και Ο Τόπος και το Τραγούδι του – Σύρος https://www.youtube.com/watch?v=q0rvbRjamTA

  115. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    104 Dryham >>Τί το παράξενο έχει η γενική των υποκοριστικών; Στα καθεαυτού νησιώτικα είναι φυσιολογικότατη.
    Έλα μου ντε!
    π.χ 19 Μαρ.2018 chiospress:
    Εδώ και λίγη ώρα ο Δ. Γιοβανάκης είναι πατέρας ενός υγιέστατου κοριτσακιού, οπότε πλέει σε πελάγη ευτυχίας
    http://www.chiospress.gr/athlitika/podosfairo/62237-se-pelagi-eftyxias-o-d-giovanakis

    110 Δελφινάκι! μμα του! 🙂
    να τα χαίρεσαι και μεγάλα κι ακόμη πιο μεγάλα με άλλα 🙂

    η W.πρες , πρέσα νεύρων 😦 μου κόβει τον αυθορμητισμό 🙂

  116. loukretia50 said

    110. Μιχάλη, με αγάπη σ΄ένα μικρό κοριτσάκι

    Μικρό κοχύλι ακόμα τ΄όνειρό σου
    Κι όμως τον κόσμο ολόκληρο κρατάς
    Η θάλασσα μαγεύει το μυαλό σου
    Μα να πετάξεις τώρα λαχταράς
    Να νοιώσεις το γαλάζιο για δικό σου
    Πέρα από σύνορα, τη σκέψη σου σκορπάς
    ΛΟΥ
    Κι αν θα γλιστρήσεις απ΄το θρόνο το λευκό σου
    Να μην τρομάξεις, θα σε πιάσει ο μπαμπάς!

  117. 113: Τώρα πρόσεξα το σχόλιο 19…

  118. Νίκος Κ. said

    116 !!!

  119. sarant said

    104-115 Α μπράβο, κοριτσακιού!

    112 tavşan τουρκιστί

  120. Νίκος Κ. said

    115: !!!

  121. ΚΑΒ said

    Μια πλευρά της Ερμούπολης κατά τον 19ο αι. είναι η άνθηση της πορνείας, κάτι πολύ φυσιολογικό όταν χιλιάδες πλοία εμπορικά και πολεμικά αγκυροβολούσαν στο νησί.

    Θωμάς Δρίσκος:Η πορνεία στην Ερμούπολη το 19ο αιώνα, Αθήνα 2002

    Εμμ. Ροΐδη, Η ιστορία ενός αλόγου :υπήρχεν εις την Σύρον δυσώνυμός τις μαχαλάς, καλούμενος Καλυβάκια, όπου ετρόμαζαν παρά το σουρούπωμα τον αποπλανηθέντα διαβάτην ρυπαρά τινα και αποτρόπαια φαντάσματα…χαριτολογούντα προς της θύρας ηρειπωμένων καλυβών με βρακοφόρους θαλασσινούς.

  122. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    116 Λου, πολύ όμορφο για την πριγκιπέσσα

    κι από μένα
    Δυο τρυγονάκια στο πεζούλι
    στο πέτρινο του Αιγαίου το λευκό,
    τονα μελαχρινό τ’ άλλο ξανθούλι
    δεν τα χορταίνω πως γελούνε στο φακό.

    Μιχάλη,να δούμε εκεί φωτo και των εγγονακιώ 🙂

  123. ΓιώργοςΜ said

    122 Αν η ημερομηνία στις φωτό είναι ακριβής, δεν πρέπει να είναι μακριά η στιγμή… 🙂

  124. loukretia50 said

    Dry και ΕΦΗ-ΕΦΗ
    Περί της γενικής των υποκοριστικών στην ηπειρωτική Ελλάδα
    Απλά δεν το συνηθίζουμε, άγνωστο γιατί, οπότε ακούγεται παράξενο και λίγο αστείο!
    Δηλαδή ακόμα και παππούδες για το κοριτσάκι θα πουν του κοριτσιού («τ΄κουρ΄τσού» για την ακρίβεια!
    Κάθε σοβαρός νέος λέει πως θα περάσει με το μηχανάκι – ανθυποπαπί, αλλιώς θάλεγε μηχανή- αλλά ποτέ πως θα κοιτάξει τα φρένα του μηχανακιού.

  125. loukretia50 said

    Να μια γενική που δε θάλεγα: του στιχακιού!

  126. Georgios Bartzoudis said

    84, Πέπε said:….
    # Είπαμε, να …διαβάζετε καλά τα μαθήματά σας, τινές εξ υμών!

  127. dryhammer said

    Κάτω τα χέρια από τις γενικές μας!
    «Γιάε! Το νερό τω μπατατώ θέλει άλλαγμα! Ηθόλωσενε!» [Look out! Το νερό όπου έχουμε βάλει τις (καθαρισμένες) πατάτες χρειάζεται ανανέωση γιατί θόλωσε]

  128. # 108, 111

    Μάλιστα…

    Δηλώνω κατηγορηματικά πως η χρήση του ονόματος Λου έγινε χάριν στιχοπλοκίας (Λου- αλλού) και ουδεμία σχέση έχει με τις πολιτικές πεποιθήσεις της, τις οποίες άλλωστε αγνοώ.

    O δηλών, εγώ, ο Τζι (στερούμαι επιτελείου που θα μπορούσε να εκδώσει την ανακοίνωση )

  129. Εν τω μεταξύ ο ΟΣΦΠ αποχώρησε (λέει) στο ημίχρονο του αγώνα του, ημιτελικού με τον ΠΑΟ (40-25 υπέρ του ΠΑΟ), για λόγους διαιτησίας. Καλό θα ήταν ο διαιτητής του τελικού με τον ΠΑΟΚ (ναι αυτόν με το όγδοο μπάτζετ του πρωταθλήματος ) να γίνει με ξένους διαιτητές όπως και στο ποδόσφαιρο. Σε τρία λεπτά λήγει το χρονικό όριο που προβλέπει ο κανονισμός μήπως επανέλθει.

    Kάτω ΟΛΕΣ οι παράγκες

  130. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    124 Λου . Του κοριτσακιού, στικακιού κ.ο.κ. σου είναι απλώς άτριφτα στ΄αυτιά κι ας είναι «νόμιμη» γενική αν το πάρουμε τοις μετρητοίς 🙂 .Τύχαινε να έχουμε νύφη χωριανού που ερχόταν από κάποιο νησί του Αιγαίου κι έλεγε του παιδακιού, οπ! και η φίλη από την Κουρούτα μου φαίνεται το λέει! Σίγουρα λέει ο παιδάκος , το αγόρι, ο νεαρός.

    127 Ξερόσφυρε, 🙂
    άλαμα, θέλει το νερό τω μπατατώ μα όι άλλη βολά για θα ξεβαφτιστούνε και θ΄ανοστέψουνε!

  131. 115β, Ευχαριστώ!
    116, Τι ωραίο!

    Μεταβιβάζονται πάραυτα.

  132. 125, … Να μια γενική … : του στιχακιού! …

    Επηυξημένη: Του λαστιχακιού!
    (Στο πνεύμα Άνθιμος-Λάνθιμος των ημερών.)

  133. Γς said

    99:

    >Στο βιομηχανικό μουσείο έπιασα συζήτηση με την υπεύθυνη και εκτιμώντας ίσως τις ερωτήσεις μου με ανέβασε επάνω στο πατάρι και σε αποθήκες που έχουν πράγματα τα οποία δεν εκθέτουν ακόμα. Ήταν πολύ εντυπωσιακά όσα μου έδειξε

    Κατά μόνας ε;

    Πάνω στο πατάρι. Τι άλλο σου έδειξε η υπεύθυνη;

    Ελεγε τίποτα; Βλεπόταν;

  134. Pedis said

    Διαβάζω ότι υπάρχει κι ένας πρώιμος ελ γκρέκο στο νησί. Μπράβο, μεγαλεία.

    ‘Αλλο: είμαι πολύ ταραγμένος από το δράμα του Τσουκάτου.

    Τσουκάτος: Ζητώ συγγνώμη απ’ τον λαό, όχι απ’ το κόμμα μου
    http://www.efsyn.gr/arthro/tsoykatos-zito-syggnomi-ap-ton-lao-ohi-ap-komma-moy

    Τι τραβάει ο κακότυχος με τις τύψεις του, τόσα χρόνια, τώρα, να μην μπορεί να εξιλεωθεί, να πληρώσει και αντί αυτού να κυκλοφορεί ελεύθερος!

    Και το κόμμα του, λέει, δεν τον κάλυψε.

    Βέβαια, αν το κόμμα του τον είχε κάλυψει τότε θα ζητούσε συγγνώμη από τον Χριστοφοράκο επειδή ως τζερεμές (στρατηγός, έτσι δεν τον αποκαλούσαν;) συνέβαλε κι αυτός με τα λάθη του να ταλαιπωρείται ο άνθρωπος στην εξορία.

  135. sarant said

    121 Λογικό, πράγματι.

  136. Χρήστος Π. said

    133 Συνοδευόμουν από τη γυναίκα μου, ανέβηκε και εκείνη μαζί μας. Ενδιαφερόμουν αποκλειστικά για τα αντικείμενα του μουσείου και την ιστορία τους. Είδα από τρομπέτες της παλιάς φιλαρμονικής Συρου, μέχρι και τα παλιά καζάνια και εργαλεία που χρησιμοποιουσαν για να φτιάξουν γλυκίσματα. Επίσης μου έκαναν εντύπωση πως είχαν επανω και πολλά παλιά τεχνικά βιβλία που χάρισαν επισκέπτες του νησιού στο βιομηχανικό μουσείο.

    Οι περισσότεροι ενδιαφέρονταν πάντως για το ηλεκτρικό αυτοκίνητο του Γουλανδρή. Εμένα με ενδιέφερε περισσότερο η βυρσοδεψία και τα τυπογραφεία. Η ιστορία των τυπογράφων, το πώς βρέθηκαν στη Σύρο και τι εξέδιδαν είναι πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.

    #Ούτε που κοίταξα πώς ήταν η εμφάνιση της γυναίκας. Εγώ είμαι κοσμιώτατος, έχω ήθος με… περγαμηνές, και αυτά να τα ρωτάς στο Σαραντάκο που πήρε κοσμία. 🙂

  137. loukretia50 said

    128. Ευχαριστώ

    132. Μιχ.Νικολάου : στα γενέθλια του γλυκού κοριτσακιού, υπό τους ήχους μπαγλαμαδακιού…
    εσύ χρησιμοποιείς τις γενικές?

    κι επειδή ξέφυγα :
    Να και τα βυρσοδεψεία, με άρωμα καθαρευουσιάνικο:

    ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΩΡΑΪΤΙΔΗΣ – ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΡΟΝ (1902)
    «…Παραπέρα συναντώμεν δύο παμμέγιστα βυρσοδεψεία, πασίγνωστα και εις την Ευρώπην ακόμη, με όλα τα αναγκαιούντα μηχανήματα εις την κατεργασίαν των δερμάτων. Με αυλάς, με αιθούσας, με πλυντήρια, με στεγνωτήρια, με δεξαμενάς και λεκάνας, εν αις εμβαπτίζονται τα ακατέργαστα δέρματα, ων τα πλείστα έρχονται από την Νότιον Αμερικήν, ένθα αφθονούν αι αγελάδες. Με μύλους εν οις αλέθονται αι προς την κατεργασίαν χρήσιμοι ύλαι, βελανίδια και πεύκα και σχοίνος. Πόλις ολόκληρος τα δύο αυτά βυρσοδεψεία, εξάγονται τα διάφορα είδη των δερμάτων εις όλην την Ελλάδα, τας νήσους, και τα παράλια της Αντολής, από το χονδρόν πετσίον διά τους πάτους οπού ως σανίς είναι σκληρόν, μέχρι του ευώδους τελατινίου, και των εκλεκτών βιδέλων, τα οποία ιδού τα βλέπεις εις το στεγνωτήριον απλωμένα, γεμάτα από ευωδίαν, την οποίαν απέκτησαν μετά την κατάβρεξιν των εις τα όζοντα νερά των πρώτων υλών. Δωμάτια και αυλαί και περιοχαί διάβροχοι από νερά, ως εν πλημμύρα. Εις μίαν δε άκραν οι εργάται κολατσίζοντες με ψωμί και σταφύλι — ήτο ημέρα Τετάρτη. Τα βυρσοδεψεία αυτά είναι το μεν του Σαλούστρου — νυν Τσιροπινά —, το δε του κ. Παπαδάμ. Και τα δύο φορτωμένα από παράσημα χρυσά και αργυρά των διαφόρων Ευρωπαϊκών Εκθέσεων…»
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/urban/item.html?iid=612

  138. Χρήστος Π. said

    134 Μάλλον στη πατρίδα του είναι, εδώ ήταν εξορία. Θα πρέπει βέβαια να αλλάξει τόπο διακοπών και αντί για Σύρο πχ, να πέι στη Μαγιόρκα.

  139. Γιάννης Ιατρού said

    Ο καιρός μας ταλαιπωρεί σήμερα τα τερτίπια του (συχνές διακοπές ρεύματος για μικρά χρονικά διαστήματα, αλλά κυρίως σκαμπανεβάσματα / βυθίσεις). Προς το παρόν λειτουργεί με τα UPS το επιτελείο…. Για κάπου 2+ ώρες φτάνει, μέχρι τότε θα έχει φτιάξει η κατάσταση φαντάζομαι.

    100: Ωραία φωτό Μιχάλη!!
    Και τα σχετικά στιχάκια της Λου και της Έφης (116, 122) πολύ καλά, μπράβο σας (αν έχεις το χάρισμα … 🙂 )

    O Κακριδής στο «Οι αρχαίοι Έλληνες στη Νεοελληνική λαϊκή παράδοση» (1997) αναφέρει (Μαρτυρίες) για τη Σύρο:
    Απόξω άπό τις δυο εκκλησίες της Απάνω Σύρας είναι δυο μυλόπετρες λιοτριβειών. Αύτές οί παλαιοί Έλληνες τις έριχναν μακριά, όταν έπαιζαν τό λιθάρι. (ΣΥΡΟΣ, 19. αί.)

  140. Χρήστος Π. said

    138 Να μη ξεχάσω ότι στη Σύρο είχα τη τιμή να δω από κοντά και τον άνθρωπο με τις 4000 γυναίκες στα κατάστιχα των κατακτήσεών, τον μεγάλο ήρωα του Survivor. Πάμε για μπάνιo στο Γαλησσά ένα μεσημέρι και νάσου τα λάβαρα, τα παιχνιδια, και τα αγωνίσματα, συνοδευένα από μουσική. Ο ήρωας παρουσίαζε στη παραλία ένα σόου μινιατούρα του αληθινού survivor, και το οποίο ονομαζόταν Galisivor!!

  141. Πέπε said

    @137, 132 κλπ.:

    Πάντως θυμίζω ότι όλοι λέμε «του σακκακιού», που είναι υποκοριστικό του «σάκκου».

    Λέμε «τρίχινο σάκκο» το ένδυμα που φορούσαν κάποιοι καλόγεροι (εγώ τους φανταζόμουν με τσουβάλι, όπως στον Λούκυ Λουκ οι γυμνοί φοράνε ένα βαρέλι, αλλά δεν είναι), σάκκο λένε στην Κρήτη πολλοί, ακόμα, το μπουφάν, ενώ σάκκος είναι και ονομασία για διάφορα άνω τμήματα παραδοσιακών ενδυμασιών.

    @126:

    Δύο σχετικά πρόσφατα σχόλια που σας απηύθυνα έλεγαν: το πρώτο, ότι κάθε φορά που ανταπαντάτε αποφεύγετε να πείτε οτιδήποτε επί του θέματος, και το δεύτερο, ότι στοιχημάτιζα με κάποιον συσχολιαστή ότι την επόμενη μέρα θα επαναλάβετε ακριβώς τα ίδια σαν να μην είχε υπάρξει η συζήτηση. Το μεστό επιχειρημάτων σχόλιό σας «Είπαμε, να …διαβάζετε καλά τα μαθήματά σας, τινές εξ υμών!» με επιβεβαιώνει και στα δύο.

    Θα ήθελα παρεμπιπτόντως να επισημάνω ότι όταν γράφετε «Πέπε [ή οποιοσδήποτε άλλος] said», αυτό σημαίνει «ο Πέπε [ή ο όποιος] είπε», οπότε όταν ακολουθεί όχι το παράθεμα στο οποίο απαντάτε αλλά η ίδια σας η απάντηση αυτό δε χαρίζει πρόσθετη ενάργεια στον λόγο σας.

  142. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Κυριακή αργία εν Σύρω
    Ο Σύλλογος των εμποροϋπαλλήλων Σύρου «Ερμούπολις»
    Προς τους εμπόρους και εργοστασιάρχας
    Τι γνώμη είχαν το 1903 για την εργασία στα εμπορικά καταστήματα την Κυριακή;
    Εφημερίδα Εμπρός 22.12.1903
    ……………………………………………………………
    Η απεργία της Σύρου τον Φεβρουάριο του 1879
    Η Σύρος αποκαλούνταν τότε η «Νέα Υόρκη της Μεσογείου» λόγω της µεγάλης εµπορικής δραστηριότητας αλλά και της πληθυσµιακής έκρηξης, διότι αποτέλεσε πόλο έλξης για τεχνίτες και εργάτες από όλα τα νησιά και την Ευρώπη.
    https://www.ethnos.gr/ellada/16996_140-hronia-apo-tin-apergia-tis-syroy-poioi-tin-organosan-kai-giati

  143. loukretia50 said

    Μια πιο ζωντανή περιγραφή- η αμεσότητα και απλότητα της γλώσσας – για μια πόλη χωρίς ζωή

    ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΣΥΡΟ- ΚΩΣΤΑΣ ΟΥΡΑΝΗΣ
    Όλη η παλιά καθολική συνοικία της Σύρου έχει το ύφος αυτό: το σβησμένο και το έξω από το παρόν……………. Τα βράδια, όταν ανάβουν τα φώτα της προκυμαίας στην Ερμούπολη κι ακούονται ήχοι φωνογράφων κι ο κόσμος πηγαινοέρχεται στην πλακοστρωμένη πλατεία, η παλιά Σύρος απομένει σιωπηλή και σχεδόν σκοτεινή. Ίσως να ήταν μια εποχή που η ζωή της νέας πολιτείας να τη γέμιζε ζήλεια και πικρία. Σήμερα όμως αισθάνεται κανείς ότι την αφήνει αδιάφορη. Έχει την υπέρτατη αδιαφορία των ανθρώπων που, χωρίς ακόμα να έχουν πεθάνει, έχουν παύσει ν’ ανήκουν στη ζωή…
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/urban/item.html?iid=594

    και
    Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ – ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ
    [Για την Ερμούπολη]
    http://www.greek-language.gr/digitalResources/literature/education/urban/item.html?iid=595

  144. Χρήστος Π. said

    H Σύρος βίωσε μια τρομακτική πείνα στη κατοχή εξ αιτίας της απαγόρευσης εμπορίου με την υπόλοιπη Ελλάδα (αρχικά ολική και μετά μερική) που επέβαλαν οι Ιταλοί. Οι τελευταίοι σκόπευαν να εντάξουν και τη Σύρο στο Ιταλικό κράτος όπως και τα Επτάνησα μετά τη νίκη του άξονα. Στο σχετικά πρόσφατο βιβλίο» Το Νησί του Μουσολίνι» αυτά ερευνώνται περιγράφονται με μεγάλη λεπτομέρεια. Οι απόγονοι του τότε δημάρχου, έσυραν την Αγγλίδα συγγραφέα στα δικαστήρια για να απαγορευθει το βιβλίο αλλά τελικά και ευτυχώς, έχασαν την υπόθεση. Δίπλα από τον Άγιο Νικόλαο σώζεται ακόμα και το μέρος που φυλακίζονταν και βασανιζονταν οι ανακρινόμενοι πατριώτες.

  145. Πέπε said

    #143:
    Η παλιά Σύρος / παλιά καθολική συνοικία της Σύρου θα είναι, υποθέτω, η Άνω Σύρος.

    Η Άνω Σύρος ήταν η παλιά πρωτεύουσα, και λεγόταν Χώρα ή Κάστρο. Όταν χτίστηκε η Ερμούπολη, η Χώρα έγινε Απάνω Χώρα. Για κάποιο διάστημα παρέμεινε ξεχωριστό χωριό, αλλά σταδιακά κατήντησε προάστειο και τελικά συνοικία της Ερμούπολης. Σήμερα λέγεται Άνω Σύρος, υπονοώντας ότι Κάτω ή Κυρίως Σύρος είναι η Ερμούπολη (όπως άλλωστε το λέει και το απόσπασμα), που κατοικήθηκε από οποιονδήποτε εκτός από Συριανούς.

    Ε, λογικό να παραδίδεται στη μελαγχολία και την αδιαφορία.

  146. ΚΑΒ said

    Τα λαζαρέτα εν σύρω

    https://historicalmonumentsyros.wordpress.com/2013/03/16/ποιός-φοβάται-τον-χωροφύλακα

  147. ΚΑΒ said

    Θεόφιλος Καΐρης (1784-1853)

    Παρά τις εκθέσεις των δύο αλληλοδιαδόχων νομαρχών Κυκλάδων, Αμβροσιάδη και Ζυγομαλά, που διαβεβαίωναν ότι ο Καΐρης δεν έκανε προσηλυτισμό, ο υπουργός Δικαιοσύνης Βόλβης, στηριζόμενος σε έγγραφο της Συνόδου, διέταξε τον εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Σύρου να προβεί σε δίωξη του Καΐρη και των συνεργατών του. Ο εισαγγελέας Ν. Σιούπης άσκησε δίωξη και ο ανακριτής Σύρου Σταύρος Λογοθέτης ξεκίνησε τακτική ανάκριση που τερματίσθηκε με το από 26 Απριλίου 1852 παραπεμπτικό βούλευμα, επικυρωμένο με το 2693/1852 βούλευμα του Εφετείου Αθηνών.

    Το δικαστήριο της Σύρου (με πρόεδρο τον Ι. Δοξαρά, συνέδρους τους Σταύρο Λογοθέτη, Δ.Α. Βαφειάδη, Αλέξανδρο Αλεξάνδρου και Ι. Πρεζάνη, Εισαγγελέα το Ν. Στούπη, κατηγορούμενους τους Θεόφιλο Καΐρη, Γρηγ. Δεσποτόπουλο, Σπυρ. Γλαυκωπίδη, Θ. Λουλούδη ή Μονοκόνδυλο και Συνηγόρους υπερασπίσεως τον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου Νικ. Ι. Σαρίπολο και τον Ιω. Παλαιολόγο) εξέδωσε την υπ’ αριθ. 181/21.12.1852 καταδικαστική απόφαση, με φυλακίσεις για όλους και ειδικότερα διετή φυλάκιση για τον Θεόφιλο Καΐρη.

    Ο Καΐρης, ασθενής ήδη και σε προχωρημένη ηλικία, μεταφέρθηκε στις φυλακές Σύρου, όπου λίγες μέρες αργότερα στις 13 Ιανουαρίου 1853 άφησε την τελευταία του πνοή.

    Το σκήνωμά του ενταφιάστηκε σε χώρο του λοιμοκαθαρτηρίου Ερμούπολης, αφού ο τοπικός ιερέας δεν παρείχε άδεια ταφής στο κοιμητήριο, χωρίς νεκρώσιμη ακολουθία και υπό την επίβλεψη της αστυνομίας. Την επομένη της ταφής του άγνωστοι βέβηλοι άνοιξαν τον τάφο του δασκάλου, τεμάχισαν τη σορό του και έριξαν μέσα στα σωθικά του ασβέστη.

    Οκτώ ημέρες μετά το θάνατό του ο Άρειος Πάγος με την υπ. αριθ. 19/19.1.1853 απόφασή του απάλλαξε των κατηγοριών και αθώωσε το Θεόφιλο Καΐρη

  148. Πάνος με πεζά said

    Σημειώνω ότι κάποια επίσης χαρακτηριστικά κτίρια της Ερμούπολης (Δημοτική Αγορά, Σφαγεία κλπ.) δε διατηρήθηκαν μέχρι τις μέρες μας, είτε γιατί γκρεμίστηκαν είτε γιατί «μετασκευάστηκαν» σε κάτι άλλο, χάνοντας την αρχική μορφή τους. Έτσι, διασώζονται μόνο τα σχέδιά τους, και πάλι βέβαια στο Ιστορικό Αρχείο.

  149. Καλησπέρα,
    Πολλά τα Συριανά, είχα πάει πέρσι τις απόκριες και συμφωνώ με όλα όσα ανέφεραν οι επισκέπτες της. Μόνο για τον Γκρέκο τόχω καημό: Όταν πήγαμε να τον δούμε, τον είχαν πάρει για έκθεση στο Βυζαντινό κι έτσι είδαμε μόνο μια φωτογραφία του (αλλά απολαύσαμε την ξενάγηση από τον παπά). Κάποια στιγμή είπαμε να πάμε να τον δούμε στο Βυζαντινό λίγες μέρες πριν τελειώσει η έκθεση, αλλά τον είχαν μαζέψει και αμπαλάρει, έτοιμος να επιστραφεί στη Σύρα (το κουτί ήταν πίσω απ’ την υπάλληλο, περιμένοντας τη μεταφορική 😦 ).

    Μιας κι έτσι είναι τα πράγματα δεν θα είχα τίποτα να σχολιάσω, μέχρι που διάβασα το 141 και αισθάνθηκα την ανάγκη να υπερασπιστώ τον Μπαρτζούδη!!! Δεν λέει «Πέπε [ή οποιοσδήποτε άλλος] said» και βάζει την άποψή του. Γράφει «Πέπε [ή οποιοσδήποτε άλλος] said ….». Δηλαδή αν θες να δεις τι λέει, πάνε να δεις μόνο σου, εγώ την απάντησή μου βάζω εδώ (γι’ αυτό και χρησιμοποιεί τη δίεση).

  150. Α! και για το Outlook που ανέφερα το πρωί: Είναι ένα πρόγραμμα που με βολεύει σε κάποια πράγματα που το Thunderbird δεν τα κάνει. Μέχρι τις προηγούμενες μέρες, δεν είχα πρόβλημα ν’ ανοίξει οποιοδήποτε λινκ μ’ ένα κλικ. Τώρα βγάζει μήνυμα «Αυτή η ενέργεια ακυρώθηκε, λόγω περιορισμών σ’ αυτόν τον υπολογιστή. Επικοινωνήστε με τον διαχειριστή του συστήματος». Έψαξα να βρω ποιο λέβελ ασφαλείας αλλάχτηκε, αλλά δεν βρήκα τίποτα. (κι οι άλλες εφαρμογές του Όφι).

  151. […] I have expanded my old Quora post http://hellenisteukontos.opoudjis.net/2016-08-28-what-should-i-know-but-dont-about-the-culture-and-history-of-the-cyclades-in-general-and-syros-in-particular/, and just had it published in Greek on Nikos Sarantakos’ blog: https://sarantakos.wordpress.com/2019/02/13/nikolaou-2/ […]

  152. Γς said

    103:

    Σ’ ενα νήμα εδώ είχα βάλει όλες τις γοργόνες των Κυκλάδων και της Ελλάδας και όχι μόνο.
    Μέχρι που ο Νικοκύρης είπε ότι

    >Γοργονόνημα μας το έκανε ο Γς αλλά είναι ωραίο!

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/04/02/meze-213/#comment-346499

    https://i1.wp.com/mermaidsofearth.com/wp-content/uploads/2012/11/Christopher-Zervas-4-L.jpg?zoom=2

  153. sarant said

    To μόνο κακό από αυτά τα άρθρα είναι που μας ανοίγουν πάρωρα την όρεξη για ταξιδια….

  154. Γιάννης Ιατρού said

    Για όσους δεν το έχουν ακόμα δει/ανακαλύψει, ένα ενδιαφέρον βιβλίο (767 σελίδων!, του Τιμολέοντα Αμπελά, από το 1874) με την «Ιστορία της νήσου Σύρου – Από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι των καθ’ ημάς» μπορείτε να βρείτε και να κατεβάσετε (κλικάρετε στο ‘EBOOK-Δωρεάν’, αριστερά κλπ.) σε πιντιέφι (είναι ελεύθερο) στον γούγλη εδώ.

  155. Γς said

    152:

    Το γοργονόνημα:

    https://sarantakos.wordpress.com/2016/04/02/meze-213/

    κι η γοργόνα σου [της Σύρου]:

  156. 150 Κι όμως, με μια αναζήτηση τώρα, βρήκα κάτι οδηγίες στο https://support.microsoft.com/el-gr/help/310049/hyperlinks-are-not-working-in-outlook

  157. ΚΑΒ said

    Σχετικά με την επιγραφή στα λαζαρέτα: «ΠΑΛΙΓΓΕΝΟΥΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΤΕΙ ΕΒΔΟΜΩ, ΚΛΕΙΝΩΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΝΤΟΣ ΟΘΩΝΟΣ ΠΡΩΤΟΥ, ΔΙΟΙΚΟΥΝΤΟΣ ΕΝ ΣΥΡΩ Δ. ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ, ΟΜΟΥ ΤΕ ΔΗΜΑΡΧΟΥΝΤΟΣ Ν. ΠΡΑΣΣΑΚΑΚΗ, ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΑΠΑΝΗ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙ, ΤΟΥ ΛΟΧΑΓΟΎ ΒΑΙΛΕΡ ΑΡΙΣΤΟΤΕΧΝΟΥ, ΛΟΙΜΟΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟΝ ΗΓΕΡΘΗ ΤΟΔΕ, ΚΟΙΝΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΕΡΥΜΑ ΛΑΟΣΣΟΟΝ, ΕΥΧΟΣ ΚΑΙ ΚΛΕΟΣ ΑΡΧΑΙΣ ΠΡΥΤΑΝΕΥΟΥΣΑΙΣ.

    Το επίθετο λαοσσόος δε σημαίνει μόνο αυτόν που εξεγείρει, που παρακινεί σε πόλεμον αλλά και αυτόν που διασώζει.

    έτσι στην επιγραφή η φράση ΚΟΙΝΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΕΡΥΜΑ ΛΑΟΣΣΟΟΝ σημαίνει μέσο, οχυρό που προστατεύει, που προφυλάσσει την υγεία όλων. Αυτό είναι το λοιμοκαθαρτήριο.

    Τελικά ποιος θα μας απαλλάξει από την απαίτηση να γράφουμε τα στοιχεία μας κάθε φορά που σχολιάζουμε;

  158. Γιάννης Ιατρού said

    150: Γιάννη, κοίτα αυτό.
    Αν μετά έχεις ακόμα πρόβλημα, πάρε με τηλέφωνο 🙂

  159. Γιάννης Ιατρού said

    158: (156) -> :Ααα, ΟΚ 🙂

  160. Γς said

    136:

    Καλά ξέρω.

    κι εγώ πιτσιρικάς τις ανέβαζα στο πατάρι για να τους δείξω κάτι συλλογές γραμματοσήμων που είχα τάχατις

  161. Γιάννης Ιατρού said

    157: ΚΑΒ
    μάλλον χάνονται τα cοokies σας. Δες τις ρυθμίσεις ασφαλείας κλπ. επ΄αυτού. Ίσως βοηθήσει (Ρυθμίσεις -> Απόρρητο & Ασφάλεια -> Προσαρμοσμένη -> cookies κλπ.)

  162. ΚΑΒ said

    153 Η Σύρα είναι εξαιρετικής ομορφιάς και πρέπει οπωσδήποτε κάποιος να την επισκεφτεί: Δημαρχείο, θέατρο Απόλλων (μπροστά η πλατεία, κάποτε χώρος περιπάτου- στην πάνω πλευρά η αριστοκρατία, στην κάτω ο λαός- και νυφοπάζαρου ), Γκρέκο στο ναό της Κοίμησης, ο ναός του αγίου Νικολάου, τα Βαπόρια, η Άνω Σύρα, τα χωριά, οι θαυμάσιες παραλίες κ.λπ.

    154. Από ώρα ετοιμαζόμουνα να το ανεβάσω και όλο το ξεχνούσα. Καλά έκανες.

  163. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    153. Έχει τέτοια κακοκαιρία απόψε, λυσσομανάνε οι καιροί, που μάλλον το έχουμε ανάγκη να καλοκαιριάζουμε εντός.

  164. ΚΑΒ said

    Καληνύχτα

  165. Χρήστος Π. said

    160 Αυτά είναι τα γραμματόσημα που τους έδειχνες; Τυχερός είσαι ρε Γς εγώ δεν γνώρισα ποτέ γυναίκα που να την ενδιαφέρουν τα γραμματόσημα, και έχω συλλογή από κεφαλές Ερμή. Ήμουν υποχρεωμένος να βασιστώ μόνο στη θανατηφόρα γοητεία μου την οποία πρέπει να χρησιμοποιώ με μέτρο γιατί προκαλεί κοινωνικά προβλήματα και αναταραχές 🙂 🙂

  166. loukretia50 said

    165. Να υποθέσω λοιπόν ότι για σένα δεν ισχύει αυτό που λένε ότι οι άνδρες είναι σαν τα γραμματόσημα!

  167. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Καλησπέρα σας από Ιλλινόϊ,

    Είναι γνωστό πόσο υπολήπτεται το Επιτελείο μας τον επιφανή γλωσσολόγο κ. Nick Nicholas. Ωστόσο, το σημερινό του άρθρο ήτο μία απογοήτευσις, δεν καταλάβαμε γρύ, ούτε ποιός ήταν ο σκοπός του. Συμφωνούμε απολύτως με το σχόλιο 86 του κ. Στάζυμπου που γράφει:

    «… 1.000 λέξεις για να μας πει «δεν ξέρω τίποτα επί του θέματος», και για να γεμίσει άλλη μια μέρα στο σερί του Νικοκύρη. Όχι ότι το άρθρο δεν έχει πληροφορία, αλλά ο τρόπος που είναι αναπτυγμένο, βγάζει μια προχειρότητα…»

    Όσο για την Σύρα, επισημαίνω 3 πράγματα που κάνουν «τζίζ» και ουδείς τολμά να επισημάνει:

    1) Η συρρίκνωση των Κατόλυκων της Σύρου κατά την Τουρκοκρατία οφείλεται στην ευνοϊκότερη μεταχείριση των Ορθόδοξων σε βάρος των Ρωμαιοκαθολικών εκ μέρους των Οθωμανικών Αρχών και τον σφετερισμό της περιουσίας των λατινικών επισκοπών από τους Ορθόδοξους. Πολύ συχνά, όταν η θέση του καθολικού επισκόπου χήρευε, οι Οθωμανοί εύρισκαν την ευκαιρία να δημεύουν την εκκλησιαστική περιουσία των Κατόλυκων και να την πωλούν σε τρίτους, συνήθως Ορθόδοξους. Συχνά οι νέοι ρωμαιοκαθολικοί επίσκοποι έρχονταν στη δύσκολη θέση να πληρώνουν πολλαπλάσια ποσά προκειμένου να ανακτήσουν τα χαμένα.

    Με την έλευση των Ιησουιτών στην Σύρο γύρω στα 1600, οι Κατόλυκοι πήραν το πάνω χέρι και κάνανε τα μύρια όσα εναντίον των Ορθοδόξων, με αποτέλεσμα το εκατέρωθεν μίσος να γίνει αγιάτρευτο. Το 1821, οι Κατόλυκοι της Σύρου δεν πήραν μέρος στην Επανάσταση κι αυτό αύξησε το μίσος των Ορθοδόξων εναντίον τους. Τελικά, ο Ρωμαιοκαθολικός Βασιλεύς Όθων κατάφερε να τιθασεύσει τα εκατέρωθεν μίση με αποτέλεσμα από το 1835 και μετά να έρθει το θαύμα που ονομάζεται Ερμούπολις.

    2) Είναι λάθος να νομίζουμε πως ο στίχος της Οδυσσείας (15, 403)

    «νῆσός τις Συρίη κικλήσκεται, εἴ που ἀκούεις,»

    αναφέρεται στην νήσο Σύρο. Ο Τιμολέων Αμπελάς, στο βιβλίο που μάς πρόσφερε ο επιπόλαιος Ιατρού στο σχ. 154, αφιερώνει ολόκληρο το 5ο Κεφάλαιο (σελ. 66 έως 86) για να μάς πείσει πως η Συρίη του Ομήρου είναι η νήσος Σύρος. Ωστόσο, όλοι οι σοβαροί ερευνητές το αμφισβητούν, για πολλούς και διαφόρους λόγους…

    3) Το πιό σημαντικό που έχει να καταθέσει το Επιτελείο μας για την νήσο Σύρα, το υπαινίχθηκε ο κύρ Χρήστος στο σχόλιο 144. Αλλά μή έχοντας διαβάσει το μνημειώδες σύγγραμμα (1η έκδοσις 2009) της Sheila Lecoeur «Mussolini’s Greek Island: Fascism and the Italian Occupation of Syros in World War II» (κατεβάστε το ΕΔΩ για να ξεστραβωθείτε) δεν ηδυνήθη να αντιληφθεί την σπουδαιότητά του…

    Συνοψίζω την Κεντρική Ιδέα του βιβλίου: Επί Κατοχής, οι Κατόλυκοι της Σύρου συμμάχησαν με τους φασίστες του Μουσολίνι και προέβησαν σε διώξεις των Ρωμιών για τις οποίες δεν τολμά να μιλήσει κανείς στα 75 χρόνια που πέρασαν από τότε, για να μή διαταραχθούν οι σχέσεις των δύο Κοινοτήτων

  168. Χρήστος Π. said

    166 Χαχαχα που το θυμήθηκες αυτό! καιρό είχα να το ακούσω 🙂

  169. Χρήστος Π. said

    167 Ατύχησες Ιάκωβε! Το βιβλίο της Sheila Lecoeur το έχω, το έχω στη βιβλιοθήκη μου, το έχω ήδη διαβάσει και σε αυτό ακριβώς αναφέρθηκα. Στα ελληνικά που το έχω, μεταφράστηκε ως «Το νησί του Μουσολίνι». Με υπότιτλο ΄»Φασισμός και Ιταλική κατοχή στη Σύρο» Εκδόσεις Αέξάνδρεια και μετάφραση Ελένης Αστερίου. Δεν έχεις αντιληφθεί το μεγαλείο του Επιτελείου μου και θλίβομαι γι αυτό.

  170. Χρήστος Π. said

    167 Ο δωσιλογισμός κάποιων καθολικών και αντίστοιχων οργανώσεων δεν πρέπει να μας κάνει να γενικεύουμε, ούτε θεωρώ πως ελιναι κεντρική ιδέα του βιβλίου οι συνεργάτες του εχθρού. Είχα γείτονα απόσταρτο αντιναύαρχο του Λιμενικού, καθολικό από τη Σύρο, που δυστυχώς πριν δύο χρόνια απεβίωσε. Υπέφερε και πείνασε πολύ στη Σύρο της κατοχης, κάτι που του είχε αφήσει μια αντιπάθεια για τους Ιταλούς. Ήταν πατριώτης, καλός άνθρωπος, είχε προσπαθήσει ως βασιλόφρων ανεπιτυχώς να αντιταχθει στη χούντα, και ήταν φίλος του βασανισμένου Μουστακλή που είχα συναντήσει όταν ήμουν 22 ετών. Μου μετέφερε και κάποιους διαλόγους με το Μουστακλή πριν τη σύλληψή του. Θα ήταν ανακριβές να πούμε ότι ως καθολικός δεν ειχε πατριωτικό φρόνημα.

    Το βιβλίο δεν είναι θέσφατο και πολλά πράγματα δεν τα τεκμηριώνει αλλά τα έχει βασίσει μάλλον μόνο στο τύπο της εποχής. Από που και ως που προκύπτει ότι ήταν διεφθαρμένος ο νομάρχης προ Κατοχής Βραχνός και τον έδιωξε ο λαός; Οι δωσίλογοι του Τσολάκογλου τον έδιωξαν όπως έκαναν και με όλους τους διορισμένους επί Μεταξά που δεν δήλωσαν πίστη στο νέο κατοχικό καθεστώς. Η διαφθορά ήταν η πιο συνηθισμένη κατηγορία κατά των «Αγγλοφιλων». Με την ιδια κατηγορία συνελήφθησαν από τον Τσολακογλου οι υπουργοί κλπ, μέχρι που αθωώθηκαν αφού ακόμα και τα Γερμανικά στρατοδικεία είπαν στο Τσολάκγλου ότι δεν προσκόμιζε στοιχεία! Η δικατορία Μεταξά ήταν δικατορία, το ξέρουμε πως στη Σύρο… «αποθάρυνε την αντιπολίτευση»!!!

  171. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Αγαπητέ μου κύρ Χρήστο (169 + 170),

    χαίρομαι που έχεις διαβάσει το μνημειώδες σύγγραμμα της Sheila Lecoeur, ασχέτως αν το αμφισβητείς. Ρώτα τους χριστιανούληδες του Ιστολογίου (Theo, Blog-oti-nanai, Ριβαλντίνιο κλπ.) να σού πούν τί σούρνει ο πάτρωνάς τους ο παπα-Μεταλληνός στους Κατόλυκους της Σύρας, επειδής ηρνήθησαν να συμμετάσχουν στην Επανάσταση του 1821 και πρόδιδαν τους Ρωμιούς στους Οθωμανούς. Τα λέει στην αρχή του βιβλίου της και η Lecoeur, πολύ περιληπτικά είναι η αλήθεια.

    Οι δύο Κοινότητες (Ρωμιοί + Κατόλυκοι) της Σύρου έχουν άσβεστο μίσος μεταξύ τους που κρατάει μέχρι σήμερα, ασχέτως αν κανείς δεν τολμά να το θίξει. Μάλιστα, ο νύν Ορθόδοξος Δεσπότης Σύρου, Δωρόθεος Πολυκανδριώτης γλείφει ασυστόλως τους Κατόλυκους, γιατί έχουν πίσω τους τον Αιρεσιάρχη Πάπα.

  172. Χρήστος Π. said

    Βρε Ιάκωβε, η αμφισβήτησή μου σε μερικά σημεία του βιβλίου δεν σημαίνει το αμφισβητώ γενικώς, αντίθετα συνιστώ να διαβαστεί από όλους όσους ενδιαφέρονται για τη Σύρο ή τη κατοχή και το πόλεμο γενικότερα. Το βιβλίο αναφέρεται στη καχυποψία των Ορθοδοξων πατριωτών επειδή οι καθολικοί είχαν διαμαρτυρηθεί δι επιστολής στην Πύλη ότι ανεξαρτησία της Ελλάδος θα οδηγούσε σε περιορισμό των δικαιωμάτων τους η και την αναχώρησή τους από τη Σύρο. Φοβόντουσαν θρησκευτικό διωγμό από το νεο κράτος, και δεν πολέμησαν στην Επανάσταση όπως και πολλοί ορθόδοξοι άλλωστε. Δεν έκαναν κάτι σοβαρό να βλάψουν την Επανάσταση, απλώς τη φοβόντουσαν. Το βιβλίο γράφει επίσης απ΄ό,τι θυμάμαι ότι τόσο η Ρώμη όσο και ο Καποδίστριας αλλά και ο Όθωνας μετά, προσπάθησαν να ξεπεράσουν την αμοιβαία καχυποψία.

    Μην ξεχνάμε ότι δεκάδες χιλιάδες καταδιωγμένοι Έλληνες, που ενίσχυσαν την Επανάσταση, ακόμα και η οικογενεια του Κανάρη, βρήκαν καταφύγιο στη προστατευμενη από τους Γάλλους Σύρο τότε.

  173. Χρήστος Π. said

    Μπα, ο Μεταλληνός Ιάκωβε κατηγορεί τους καθολικούς της Σύρου για την Επανάσταση; Αυτός ο ίδιος ομολογεί στα γραπτά του ότι η σχολή που ανήκει δεν ήθελε την Επανάσταση αλλά τη προσπαθειά μας να πετυχουμε, ακόμα και να εξελληνίσουμε τάχα (τόσο μαψύλακας είναι) την Οθωμανική αυτοκρατορία.

    Εσύ όμως που δεν είσαι φανατικός χριστιανός ορθόδοξος πώς και χρησιμοποιείς εκφράσεις «αιρεσιάρχης πάπας», κλπ;

    Υποψιάζομαι ότι είχες πάρει κι εσύ κοσμία στο σχολείο. Είναι αλήθεια αυτό;/
    Ομολόγησε!

  174. Ιάκωβος ο Αδελφόθεος said

    Πολύ αγαπητέ μου κ. Χρήστο (172 + 173),

    1) Συμφωνώ σε όλα όσα λές στο 172, αν και αμβλύνεις τα όσα γράφει στο βιβλίο της η Lecoeur. Η ουσία από όλη αυτή την ιστορία της κόντρας των Κατόλυκων με τους Ρωμιούς στην Σύρα είναι η εξής:

    Οι Κατόλυκοι ήσαν απείρως πιό «προδότες» από τους μουσουλμάνους Τσάμηδες της Ηπείρου, τόσο το 1821, όσο και το 1940. Όμως οι Ρωμιοί δεν τόλμησαν να τους γενοκτονήσουν, όπως γενοκτόνησαν τους Τσάμηδες το 1944, με το επιχείρημα ότι συμμάχησαν με τον Αδόλφο. Και οι Συριανοί Κατόλυκοι συμμάχησαν με τον Μουσολίνι, αλλ’ ουδέποτε κατηγορήθηκαν ως προδότες και ουδείς από τους αναγνώστες του παρόντος Ιστολογίου θα το μάθαινε, αν δεν ανέφερες εσύ και μετά εγώ το βιβλίο της Lecoeur. Δύο μέτρα και δύο σταθμά: Οι Τσάμηδες είναι του χεριού μας και τους αρπάζουμε τις Περιουσίες, ενώ πίσω από τους Συριανούς Κατόλυκους βρίσκεται ο Πάπας και δεν μάς παίρνει να τους καταγγείλουμε για προδοσία.

    2) Για τα περί Μεταλληνού που γράφεις στο 173, είναι γνωστό ότι οι ρωμιοσυνιστές (παπα-Γιάννης Ρωμανίδης, π. Γ. Μεταλληνός, π. Θ. Ζήσης κλπ) είναι εναντίον της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, διότι μάς συρρίκνωσε στα ελλαδίτικα εδάφη και μάς ονόμασε Έλληνες, ενώ ως Ρωμιοί είχαμε δικαιώματα σε όλη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. «Όπου πατεί πόδι Τούρκου, είναι Ρωμηοσύνη», έλεγε ότι ο βουλευτής των Ιονίων Νήσων, Γεώργιος Τυπάλδος – Ιακωβάτος (1813 – 1882), που είναι το πρότυπο του Μεταλληνού + του Blog-oti-nanai

    Όσο για τα περί Αιρεσιάρχου Πάπα και τις λοιπές εκκλησιαστικές γνώσεις μου, τις απέκτησα μελετώντας μόνος μου, σε μιά προσπάθεια να καταλάβω τον απέραντο μαζοχισμό από τον οποίον διαπνέεται η φιλτάτη Ορθοδοξία… Και πίστεψέ με: Όσο διαβάζω εκκλησιαστικά κείμενα, τόσο πιό πολύ βεβαιώνομαι για το πόσο πελώρια απάτη υπήρξε ο Χριστιανισμός, προκειμένου να διαλυθεί ο Ελληνισμός.

    Όταν (λόγω χρόνου) δεν διαβάσω Εκκλησιαστική Γραμματεία για καμμιά εβδομάδα, αρχίζω κι έχω αμφιβολίες: Ρε μπας κι έχουν δίκιο οι τραγόπαπες κι ενώ υπάρχει Παράδεισος, εγώ καταλήξω στην Κόλαση; Τουτέστιν, όσο πιό πολύ διαβάζεις περί Χριστιανισμού, τόσο πιό αντίχριστος γίνεσαι…

  175. Χρήστος Π. said

    Ιάκωβε σου επαναλαμβάνω ότι στο βιβλίο για το οποίο συζητάμε τώρα, η διαμάχη και η καχυποψία μεταξύ ορθοδόξων και καθολικών είναι από τα πλέον ασήμαντα θέματα ακόμα και σε μέγεθος συζήτησης! Δωσίλογοι παντού υπήρχαν στην Ελλάδα, αλλά δεν διαφαίνεται πουθενά στο βιβλίο συστηματική ή μαζική συνεργασία καθολικών πολιτών με τον εχθρό. Δεν έχω σκοπό να αμβλύνω τίποτα, αλλά ούτε και να οξύνω άνευ λόγου.

    Τι άλλο να σου πω, κοίταξε τα κεφάλαια και τις συζητήσεις τους πάλι, αν δεν με πιστεύεις. Αρκεί να σου θυμίσω ότι ο καθολικός επίσκοπος Βουτσινάς χαρακτηρίζεται από τις Ιταλικές αρχές περισσότερο επικίνδυνος από τον ορθόδοξο!

    Για τον μαψυλάκα Μεταλληνό και τον μεγαλύτερο μαψυλάκα Ιακωβάτο και όλη την οικογένειά του και τις απύθμενες βλακείες τους τι να πει κάποιος. Θέλαμε να αποκτήσουμε ελληνικό κράτος και αποκτήσαμε. Τα εξελληνιστικά όνειρα σε μια μεγάλη ισλαμική αυτοκρατορία με μεγαλύτερους αλλόθρησκους πληθυσμούς. ήταν κουραφεξαλα και δικαιολογία εθελοδουλείας και δωσιλογισμού. Τα πατριαρχικά προνόμια ήθελαν και τη κυριαρχία του στις υποθέσεις των υπόδουλων.

    Προφανώς το να αποκτήσουμε δικό μας κράτος, το να αναπνεύσουμε επιτέλους ελεύθερο αέρα, το να εκφράζουμε τη συνειδησή μας και τη ταυτότητά μας ελεύθερα χωρίς να κρεμόμαστε από το έλεος του κάθε πασά, το να φοράμε ότι θέλουμε και να δικαιούμαστε και εμείς να καλλιεργούμε καλά εδάφη, ή να πάψουμε να αποκαλούμαστε και επισήμως «παλιόσκυλα», δεν σήμαινε ότι θα διώχναμε ελληνικούς πληθυσμούς απο πουθενά. Δεν θα καταργούσαμε καν τη θέση Ρωμηών που είχαν προνόμια και Οθωμανικά αξιώματα.

    Οι συρικνώσεις όλων των εθνικών πληθυσμών ήλθαν αργότερα από αντίστοιχα λάθη και στρατηγικές αποτυχίες των αντίστοιχων εθνών και γενικά κυρίως λόγω εθνικών ανταγωνισμών. Χωρίς δικό μας κράτος, παρά τις ήττες ή τα λάθη του, οι τελευταίοι θα προκαλούσαν πολύ μεγαλύτερο αφανισμό μας από εδάφη της πρώην Οθωμανικής επικράτειας. Θα περιοριζόμασταν και ως υπόδουλοι. Ποιός λαός στα Βαλκανια δεν μιλαει σήμερα για εμπειρίες συρίκνωσης; Άνθρωποι σαν το Μεταλληνό ακριβώς, έλεγαν στους υπόδουλους Έλληνες να προσκυνήσουν το Χίτλερ για μια καλύτερη θέση στη Νέα Ευρώπη (και ας γινόταν και με ένα λειψό ελληνικό κράτος αυτό).

    Ο γελοίος Τυπάλδος-Ιακωβάτος μαζί με το σιχαμερό αδελφό του, έκαναν αγώνα για να μη δωθούν άπό τους Βρετανούς στα Επτάνησα στην Ελλάδα. Τι σόι παράδειγμα και επιχείρημα για τους φουκαράδες που είχαν τους Οθωμανούς στο κεφάλι τους μπορεί να αποτελέσει; Μισούσε το ελληνικό κράτος που διεκδικούσε και έπαιρνε εδάφη και φοβόταν για τα Επτάνησα. Έτσι κατασκεύασε το αφήγημα ότι ο Έλληνας είναι καλύτερα υπό ξένο ζυγό και… ασυρίκνωτος! Τα δυο μεγάλα καθάρματα, οι αδελφοί Ιακωβατοι μέσα στην Επτανησιακή βουλή ήσαν αυτοί που διέκοπταν συνεχώς το Βαλαωρίτη όταν μιλούσε υπέρ της Ελλάδος και της Ένωσης και θορυβούσαν.

    Μια μέρα ο Βαλαωρίτης μπήκε με τα πιστόλια στη βουλή, τα ακούμπησε στο βήμα μπροστά μόλις ανέβηκε να μιλήσει και έτσι έβγαλαν επιτέλους οι Ιακωβάτοι το σκασμό. Το θέμα το έλυσε οριστικά βεβαια ο Γεώργιος Α ο οποίος απαίτησε τα Επτάνησα για να έλθει στην Ελλάδα και η Βρετανική κατανόηση.

  176. Γς said

    [Σβηστηκε ένα σχόλιο με γυμνά]

  177. # 174, 5

    Βρε με τι ασχολούνται οι άνθρωποι αντί να κοιτάξουν να βγάλουν κάνα φράγκο από το στοίχημα …

    Αφοβα…

    Η έστω εργαζόμενοι σκληρά όπως η κυρία οδοντίατρος που πόσταρε ο Γς !!

  178. Αὐγουστῖνος said

    Καλημερούδια.
    Γουσού, φιρὶ φιρὶ τὸ πᾶς νὰ εἰσπράξεις κι ἄλλη κάρτα…
    Κι ὄχι τίποτ’ ἄλλο, ἀλλὰ μοῦ εἶσαι ἰδιαιτέρως συμπαθής.

  179. Γς said

    175:

    >Το θέμα το έλυσε οριστικά βεβαια ο Γεώργιος Α ο οποίος απαίτησε τα Επτάνησα για να έλθει στην Ελλάδα και η Βρετανική κατανόηση.

    Και τα πήραμε τα Επτάνησα.
    Παρατήσαμε όμως στους Αλβανούς τον Σάσωνα.
    Κρίμα. Θα είχαμε σήμερα στην ΑΟΖ μας μαζί με το Ιόνιο και το μισό Αδριατικό πέλαγος.

    Κάτι σαν το μακρινό Καστελόριζο των Δωδεκανήσων.

    Στα οποία Δωδεκάνησα, λέγω, ανήκει και το νησάκι Al Zireh στη Σιδώνα του Λιβάνου, που είναι και τα συμπεθέρια μου.

    Θα το διεκδικήσει ο Γς-τζούνιορ!

    Κανονικά έχουμε δικαιώματα και στο νησάκι της Τύρου του Λιβάνου, που ο Μέγας Αλέξανδρος με προσχώσεις το ένωσε με την στεριά.

    Να ψάξουμε και για τίποτε συμβόλαια στους πάπυρους του Herculaneum κει στην Καμπανία της Ιταλίας για το Κάπρι

    Μετά στις αποικίες της Φώκαιας, Μασσαλία και τέτοια.

    Α, και το Cres [Χέρσο] στις δαλματικές ακτές, αποικία της Πάρου

    Mare Nostrum

  180. sarant said

    Καλημέρα.

    Φιρί φιρί το πάει ο Γς, πράγματι.

  181. Georgios Bartzoudis said

    141, Πέπε said…
    Περισσότερη μελέτη. Θα μείνεις στάσιμος!

  182. cronopiusa said

    Καλημέρα Γς.

    Καλή σας μέρα!

  183. Πέπε said

    @181:

    Στασιμότητα θα ήταν να επαναλάμβανα ότι *και* αυτό το σχόλιο είναι μεστό ουσίας και επιχειρημάτων, όπως εσείς επαναλαμβάνετε τα ίδια μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει. Εγώ προσπαθώ να βρίσκω φρέσκα πράγματα να πω, για ν’ αποφύγω ακριβώς τη στασιμότητα. Όπως για παράδειγμα το κάτωθι:

    Σχόλια που αποκλείουν κάθε δυνατότητα για διάλογο, όπως είναι κατά κανόνα οι δευτερολογίες σας, δεν έχουν καμία θέση σ’ ένα χώρο συζητήσεων όπως αυτός. Το να υποστηρίζετε ότι ένα ιδίωμα είναι γλώσσα είναι αναφείρετο δικαίωμά σας, όσο κι αν είναι μια αστοιχείωτη άποψη που θα καταστήσει το βιβλίο σας καταγέλαστο αν τη βάλετε εκεί, καθώς φανερώνει άνθρωπο που δεν έχει ενδιαφερθεί να ενημερωθεί για τα στοιχειώδη του αντικειμένου με το οποίο αποφασίζει να καταπιαστεί. Έχετε διαβάσει εδωμέσα αρκετές περιπτώσεις όπου άλλοι συγκέντρωσαν επάνω τους τη δίκαιη χλεύη για τον ίδιο ακριβώς λόγο, ότι γλωσσολογούσαν με το θράσος της απόλυτης άγνοιάς τους, αλλά μυαλό δε βάζετε. Δεν υποχρεούσθε άλλωστε, είναι -επαναλαμβάνω- δικαίωμά σας να λέτε ό,τι σας φανεί κάθε πρωί.

    Δεν είναι όμως δικαίωμά σας να απαξιώνετε και να αποκλείετε κάθε προσπάθεια διαλόγου με ατάκες του τύπου «είσαι αδιάβαστος», «δάσκαλε που δίδασκες», «εσύ που σκέφτεσαι μόνο τα λεφτά» κλπ. που ισοδυναμούν με φραστικές μούντζες, βγαλσίματα γλώσσας (μακεδονικής!) και πορδές, και που μετά βίας αρμόζουν σε μικρές τάξεις Δημοτικού.

    Αν επιθυμείτε να μου απαντήσετε στα παραπάνω, θα είναι χαρά μου να το συζητήσουμε. Αν πάλι δεν επιθυμείτε να μου απαντήσετε, παρακαλώ πολύ μη μου απαντήσετε.

  184. EΦΗ - ΕΦΗ said

    Είχα (ή νόμιζα ότι είχα) καλημερίσει από δω το πρωί με ευχές για τη μέρα. Πάμε πάλι.
    Να αγαπάτε.
    Γυμνή σοκολάτα

  185. Γιάννης Ιατρού said

    184: Το έβαλες στη «Λάκτα» 🙂

  186. ΓΤ said

    @177 Θα τοποθετηθούμε στον αποψινό διασυρμό των τρισάθλιων του Πειραιά, άφοβα. Λεφτά ανίδρωτα έρχονται 🙂

  187. Γιάννης Ιατρού said

    186: ΓΤ
    Του λέει η γυναίκα του: «Γιώργο (π.χ., ε!) να σε ρωτήσω κάτι;»
    «Τι;» της απαντά και σκέφτεται: «θα θέλει να με ρωτήσει που θα την πάω σήμερα, για του Αγίου Βαλεντίνου… κλπ.»
    Και του λέει: «Να σπρώξω 50 ευρώ στα όβερ του Λάτσιο-Σεβίλλη και του Ολυμπιακός-Ντιναμό Κιέβου ή θα πάω κουβά πάλι;»

    Την τέλεια γυναίκα παντρεύτηκε ο τύπος!! 🙂 🙂

  188. NIKOS NIKOS said

    @167

    Οι ευεργεσίες του φασισμού του Μουσολίνι στους Έλληνες της Κάτω Ιταλίας και στα Δωδεκάνησα πριν την έπος του 40 είναι αποσιωπούμενες γενικώς.

    2) Είναι λάθος να νομίζουμε πως ο στίχος της Οδυσσείας (15, 403)

    «νῆσός τις Συρίη κικλήσκεται, εἴ που ἀκούεις,»

    αναφέρεται στην νήσο Σύρο. Ο Τιμολέων Αμπελάς, στο βιβλίο που μάς πρόσφερε ο επιπόλαιος Ιατρού στο σχ. 154, αφιερώνει ολόκληρο το 5ο Κεφάλαιο (σελ. 66 έως 86) για να μάς πείσει πως η Συρίη του Ομήρου είναι η νήσος Σύρος. Ωστόσο, όλοι οι σοβαροί ερευνητές το αμφισβητούν, για πολλούς και διαφόρους λόγους…

    Πες τα Αδελφόθεε!

    Η Συρία νήσος του Ομήρου αναφέρεται στην Κέρκυρα.
    Οι προϊστορικοί Φοίνικες, Κάρες και Κρήτες που εποίκησαν τις Κυκλάδες και τα άλλα νησιά είναι από την Φοινίκη της Ηπείρου και γενικώς ηπειρώτες.
    Άλλωστε οι Φοίνικες της ιστορικής εποχής το 10000Π.Χ. δεν υπήρχαν.

    Αλλά σε παρακαλώ μην θίγεις τον κύριο Ιατρού. Μας ενημερώνει πρόθυμα, (νάναι καλά) και αυτός από τον σκληρό του δίσκο. Τώρα αν ο επεξεργαστής είναι λίγο outdated και τα ram πεσμένα δεν φταίει….
    Πολλά αριστερά PC τα τελευταία χρόνια ρετάρουνε (Καμμένοι, Παπακώστα, Μεγαλοοικονόμου, Παπαχριστόπουλος, Κούικ, Ζουρλάρις κλπ)

    Περί Υπακοής, Υπαπαντής Πάρου:
    Η εκκλησία της Παναγίας «η Αγία Υπακοή» («Αγία Πακού» ή «Παναγιά η Πακού» όπως την αποκαλούν στην καθομιλουμένη οι ντόπιοι) βρίσκεται στο χωριό Κώστος της Πάρου και είναι αφιερωμένη στην Υπαπαντή. Ήταν άλλοτε μετόχι της Μονής Χοζοβιώτισσας της Αμοργού και ανακαινίστηκε το 1609 μ.Χ. Της έδωσαν το προσωνύμιο «Αγία Υπακοή» τιμώντας την υπακοή της Παναγίας στο θέλημα του Θεού να γεννήσει το Υιό Του, ώστε σύμφωνα με αυτό και οι άνθρωποι να υπακούν στο θέλημα του Θεού.
    http://www.saint.gr/4091/saint.aspx

  189. 158 (-> 156 κλπ προηγούμενα) Και ΝΑΙ, δουλεύει (αλλά η δύσκολη δουλειά με τη ρέτζιστρι που σημαίνει πως πρέπει να βρεις καλόν που να τα έχει).

  190. Γς said

    176:

    >[Σβηστηκε ένα σχόλιο με γυμνά]

    Γουστάρω! Μ έστειλε πίσω. Σχεδόν 65 χρόνια.

    Τότε που οι μανάδες έσκιζαν ολόκληρες σελίδες από τα λευκώματα των θυγατέρων τους.

    Είχαν την ατυχία να ζητήσουν να γράψω κάτι. «Τι εστί έρως;» και τέτοια΄

    Λευκώματα. Οι παππούδες των ιστολογίων και του ΦΒ

    ———
    Λεύκωμα:
    βιβλίο με λευκές σελίδες όπου γράφονται από τον κάτοχο ή φιλικά του πρόσωπα σύντομες σκέψεις ή άλλα κείμενα προσωπικού χαρακτήρα.

    ———–

    Αλήθεια ποιος θυμάται τι εστί φιλί, τι εστί αγάπη, τι εστί γυνή…

    Λεύκωμα.

    Εκείνο το μυστικό τετράδιο που το κρύβανε σαν ένα πολύτιμο φυλαχτό από τους μεγάλους.

    Στην αρχή ήταν μπλε κατοστάφυλλο και μετά έγινε σπιράλ χοντρό χρωματιστό.

    Κι οι χαλκομανίες;

    Τα πολύχρωμα αγγελάκια κλπ που μάζευαν τα κοριτσάκια…

  191. Και τα κομματάκια χαρτί με τα οποία «πινέ-ζωναν» τα επίμαχα σημεία στις φωτογραφύες στα σινεμά που έπαιζαν ακατάλληλα έργα…

    και θυμήθηκα με την μεταπολίτευση ένα μπαράκι στον Αλίαρτο (η στην Λειβαδιά ; ) που είχε μια ταμπέλλα «ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΣΕ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΣΚΥΛΙΑ»…Αμερικάνους δεν είχε εκεί και τα σκυλιά δεν ξέραν να διαβάσουν !!

  192. ΓΤ said

    @191 και τα αστεράκια πάνω στις αεί ευγενικές θηλές, βότρυς κρυφός στα μάτια μας

  193. ΓιώργοςΜ said

    47, 68 Ένα κείμενο που βρήκα σχετικά με τη βιβλιοπαραγωγή της Σύρου τον 19ο αι, από εργασία του Χ. Λούκου. Ίσως να υπάρχει σε κάποιο βίντεο, αλλά μαζεμένο ίσως είναι καλύτερα:


    Διαιρώντας συμβατικά τα χρόνια αυτά σε τέσσερα περίπου ίσα τμήματα, βρίσκουμε την Ερμούπολη να έρχεται τρίτη από το 1828 έως το 1845, μετά την Αθήνα και τη Βενετία. Από το 1846 έως το 1863 τοποθετείται στην πέμπτη θέση, με την Κέρκυρα, την Κωνσταντινούπολη και τη Βενετία να προηγούνται, εκτός, εννοείται, από την Αθήνα. Έως το 1881 επανέρχεται στην τρίτη θέση, μετά την Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη, για να υποβιβαστεί στην τέταρτη θέση από το 1882 έως το γύρισμα του αιώνα, όταν θα προηγηθεί πλέον και η Σμύρνη. Στα ποσοστά, ωστόσο, της συριανής τυπογραφίας επί του συνόλου της βιβλιοπαραγωγής γίνεται σαφέστερη η φθίνουσα δυναμική της. Είναι τέτοια η διόγκωση της Αθήνας και αργότερα της Κωνσταντινούπολης, ώστε το 7,9 % της πρώτης περιόδου να υποχωρεί σε 4,8 (1846-1863) και 4,4 (1864-1881), και να περιορίζεται σε 2% από το 1882 και έπειτα. Όσο για τη μέση ετήσια παραγωγή, ανοδική τις τρεις πρώτες περιόδους, υποχωρεί αισθητά και αυτή τις δύο τελευταίες δεκαετίες του αιώνα: από 32,6 τόμους ανά έτος, το 1864-1881, σε 20,8 στη συνέχεια.

  194. ΓιώργοςΜ said

    Ωχ, τιναιτούτο; Καταραμένο cite, το ξαναβάζω χωρίς… κεφαλαιοποίηση, για να μη βγάζει μάτια. Νίκο σβήσε αν δε βαριέσαι το προηγούμενο σχόλιο

    47, 68 Ένα κείμενο που βρήκα σχετικά με τη βιβλιοπαραγωγή της Σύρου τον 19ο αι, από εργασία του Χ. Λούκου. Ίσως να υπάρχει σε κάποιο βίντεο, αλλά μαζεμένο ίσως είναι καλύτερα:


    Διαιρώντας συμβατικά τα χρόνια αυτά σε τέσσερα περίπου ίσα τμήματα, βρίσκουμε την Ερμούπολη να έρχεται τρίτη από το 1828 έως το 1845, μετά την Αθήνα και τη Βενετία. Από το 1846 έως το 1863 τοποθετείται στην πέμπτη θέση, με την Κέρκυρα, την Κωνσταντινούπολη και τη Βενετία να προηγούνται, εκτός, εννοείται, από την Αθήνα. Έως το 1881 επανέρχεται στην τρίτη θέση, μετά την Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη, για να υποβιβαστεί στην τέταρτη θέση από το 1882 έως το γύρισμα του αιώνα, όταν θα προηγηθεί πλέον και η Σμύρνη. Στα ποσοστά, ωστόσο, της συριανής τυπογραφίας επί του συνόλου της βιβλιοπαραγωγής γίνεται σαφέστερη η φθίνουσα δυναμική της. Είναι τέτοια η διόγκωση της Αθήνας και αργότερα της Κωνσταντινούπολης, ώστε το 7,9 % της πρώτης περιόδου να υποχωρεί σε 4,8 (1846-1863) και 4,4 (1864-1881), και να περιορίζεται σε 2% από το 1882 και έπειτα. Όσο για τη μέση ετήσια παραγωγή, ανοδική τις τρεις πρώτες περιόδους, υποχωρεί αισθητά και αυτή τις δύο τελευταίες δεκαετίες του αιώνα: από 32,6 τόμους ανά έτος, το 1864-1881, σε 20,8 στη συνέχεια.

  195. sarant said

    194 Τρίτη και τέταρτη η Ερμούπολη αλλά δεύτερη στο ελληνικό κράτος τότε.

  196. ΓιώργοςΜ said

    195 Επιπλέον, την καλύτερη επίδοση την έχει στην πρώτη περίοδο καθώς καλύπτει το 7,9% της παραγωγής όντας πέμπτη, αλλά πίσω από την Κέρκυρα, την Κωνσταντινούπολη, τη Βενετία και την Αθήνα, πάλι δεύτερη εντός Ελλάδας.

  197. Georgios Bartzoudis said

    183, Πέπε said…
    # Μείνε έτσι όπως είσαι, Αδιάβαστος. Όλα όσα λες (εκτός από τα αισχρά) έχουν απαντηθεί σε προηγούμενα σχόλια. Άρα, ή δεν διαβάζεις ή δεν καταλαβαίνεις. Δεν μπορώ να σε γιατρέψω!

  198. 174 Ας μην μιλάμε για «γενοκτονία» των Τσάμηδων: εκδίωξη (και συνακόλουθη αρπαγή/κατάσχεση περιουσιών) ναι, εξόντωση όχι — άλλωστε … οι ίδιοι οι Τσάμηδες, και γενικότερα οι Αλβανοί, για πόσους εκτελεσθέντες μιλούν;

    [Ας είμαστε ανοιχτοί κατά τα άλλα στο θέμα του ευρέως εννοούμενου δωσιλογισμού — έχω πχ πρόσφατα ακούσει από πρώτο χέρι για πολλούς Γερμανόφιλους Βλάχους στην Βέροια (που κατέδωσαν και Εβραίους στην Μπαρμπούτα), αλλά και για πολλούς (ελληνορθόδοξους) Ροδίτες που στενοχωρήθηκαν όταν αποχώρησαν οι (ηττημένοι) Ιταλοί το 1948. (Εννοείται ότι οι ισχυρισμοί αυτοί δεν είναι ‘επιστημονικοί’, για να μιλήσει κανείς για δωσιλογισμό κλπ ολόκληρης ομάδας ανθρώπων θα πρέπει να θεμελιώσει και την σχετική στατιστική συσχέτιση, κλπ κλπ)]

  199. sarant said

    198 Εθνοκάθαρση ίσως

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: