Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Τι εστί βερίκοκο τελικά;

Posted by sarant στο 16 Ιουνίου, 2017


Τις προάλλες η φίλη μας η Λ. μας είπε ότι πεθύμησε κανένα φρουτάκι, εννοώντας τα άρθρα που βάζω κατά καιρούς για τα οπωρικά, που τα έχω συμπεριλάβει στο βιβλίο μου «Οπωροφόρες λέξεις» (2013). Ήρθε στα λόγια μου, αφού το έχω πει πως αυτή την περίοδο, δηλαδή ίσαμε τον Σεπτέμβρη, το μενού του ιστολογίου θα περιλαμβάνει αρκετές επαναλήψεις και γενικά ελαφρότερο πρόγραμμα. Οπότε, αναδημοσιεύω σήμερα ένα άρθρο του 2009 για ένα φρούτο που είναι η εποχή του, ξαναδουλεμένο όπως δημοσιεύτηκε στο βιβλίο.

Άλλα φρούτα βρίσκονται σχεδόν ολοχρονίς στην αγορά, άλλα επί μήνες, άλλα όμως μόνο για λίγες εβδομάδες. Ένα απ’ αυτά τα τελευταία είναι τα βερίκοκα· ακόμα και σήμερα που με την εκμηδένιση των αποστάσεων ο πάγκος του μανάβη γεμίζει καρπούς από μακρινά μέρη, η εποχή του βερίκοκου είναι μάλλον σύντομη, κάτι εβδομάδες τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.

Αλλά, ας δούμε τι εστί βερίκοκο. Και ξεκινάω μ’ ένα πρόχειρο κουίζ. Ποια είναι η απώτερη καταγωγή της λέξης βερίκοκο; Ελληνική, λατινική, αραβική, ινδική ή άλλη; Αν υποθέσατε καταγωγή από την Ανατολή, λυπάμαι αλλά πέσατε έξω. Το φρούτο από την Ανατολή μάς ήρθε, η λέξη που το περιγράφει όχι, τουλάχιστον όχι η λέξη «βερίκοκο». Το βερίκοκο είναι λέξη που έχει περάσει από σαράντα κύματα.

Η σημερινή του επιστημονική ονομασία, στα λατινικά, είναι Prunus armeniaca, παναπεί «αρμένικο δαμάσκηνο» αλλά δεν είναι ούτε δαμάσκηνο ούτε αρμένικο. Οι εγκυκλοπαίδειες λένε πως πατρίδα του ήταν η Κίνα, αλλά είναι γεγονός πως οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι το γνώρισαν (από τις εκστρατείες του Μεγαλέξαντρου ή από τον Λούκουλλο) σαν είδος εισαγόμενο από την Αρμενία κι έτσι τα βερίκοκα τα είπαν armeniaca, αρμενιακά. Κι επειδή το βερίκοκο ωριμάζει νωρίτερα από άλλα παρόμοια φρούτα σαν το ροδάκινο, το είπαν praecoquium, πρώιμο. Η λέξη πέρασε και στα ελληνικά και οι δυο ονομασίες συνυπήρξαν για καιρό, αρμενιακά και πραικόκια (που το γράψαν και με δύο κάπα, πραικόκκια, παρετυμολογία με το κόκκος, που βαστάει ακόμα στη γραφή βερίκοκκο· όσο για την ακόμα συχνότερη ανορθόγραφη παραλλαγή με ύψιλον, βερύκοκκο ή βερύκοκο, δεν έχει καμιά βάση).

Διαβάζοντας κανείς τους διάφορους γιατρούς συγγραφείς της ελληνιστικής εποχής και της ύστερης αρχαιότητας, βλέπει να χρησιμοποιούνται για τα βερίκοκα οι εξής ονομασίες: πραικόκκια, πρεκόκια, βρεκόκια, βερεκόκια, βερικόκκια, βερίκοκκα: η αλυσίδα της εξέλιξης της λέξης διαγράφεται αρκετά καλά. Κι έτσι, από τα πραικόκκια που οι έλληνες της ελληνιστικής εποχής τα αντιλαμβάνονταν σαν λέξη λατινική, φτάσαμε στα βερίκοκκα. Η κατάσταση είναι αρκετά μπερδεμένη, πάντως, διότι τυχαίνει ακόμα και ο ίδιος συγγραφέας άλλοτε να θεωρεί τα πραικόκκια συνώνυμα των αρμενιακών και άλλοτε διαφορετικό καρπό.

Έχουμε φτάσει στο βερεκόκκιο ή βερικόκιο της ύστερης αρχαιότητας. Τη λέξη τη δανείζονται οι άραβες, ως μπαρκούκ, ή μάλλον αλ-μπαρκούκ με το άρθρο κι έχει σημασία εδώ το άρθρο, διότι έτσι περνάει η λέξη στα ισπανικά με την κατάκτηση της Ισπανίας από τους Άραβες: albaricoque, και από εκεί στα καταλάνικα abercoc, στα γαλλικά abricot, στα αγγλικά apricot.

Το αστείο είναι ότι αφού διαδόθηκε η λέξη σε όλη την Ευρώπη, το barquq στις αραβικές χώρες άλλαξε σημασία και σήμερα σημαίνει «δαμάσκηνο», ενώ το βερίκοκο λέγεται μισμίς. Στα ελληνικά έχουμε κι άλλες ονομασίες για τα βερίκοκα. Τα λέμε «καϊσιά», που είναι τουρκικό δάνειο (kaysi). Η ρουμάνικη, η βουλγάρικη και η σερβική λέξη για τα βερίκοκα είναι επίσης δάνειο από το kaysi. Στο στρατό είχα γνωρίσει έναν Καϊσίδη κι έναν Βερικοκίδη. Θαρρώ πρόκειται για το ίδιο επίθετο, μόνο που οι πρόσφυγες πρόγονοι του δεύτερου έτυχαν σε πιο δραστήριο ληξίαρχο. Να πω πάντως ότι σε μερικά μέρη καϊσιά αποκαλούνται όχι όλα τα βερίκοκα αλλά μια ιδιαίτερη ποικιλία τους.

Επίσης, τα βερίκοκα τα λένε, π.χ. στη Θράκη, ζερντέλια ή ζαρταλούδια ή ζέρδελα (ή άλλες παραλλαγές). Όλα αυτά είναι από τα τούρκικα επίσης, zerdali, λέξη που προέρχεται από τα πέρσικα, όπου zardalu είναι το βερίκοκο, κατά λέξη, το «κίτρινο δαμάσκηνο» (zar ο κίτρινος). Από εκεί και ο γλωσσοδέτης: Ανέβηκα στην ζερδελιά, την μπερδελιά και την ζερδελομπερδελοκουκκιά, να κόψω ζέρδελα, μπέρδελα και ζερδελομπερδελόκουκκα. Στην Κύπρο τα λένε χρυσόμηλα.

Οι χώρες γύρω από τη Μεσόγειο παράγουν πολλά βερίκοκα –στη Βικιπαίδεια βρίσκω πρώτη σε παραγωγή την Τουρκία και την Ελλάδα πέμπτη στον κόσμο. Ο Καισάριος Δαπόντες στον Κανόνα περιεκτικό λέει πως τα καλύτερα βερίκοκα είναι της Δαμασκού, πράγμα το οποίο συμφωνεί με την τούρκικη παροιμία bundan iyisi Şam’da kayısı, που λέγεται για κάτι πολύ καλό: «το μόνο καλύτερο απ’ αυτό είναι ένα καϊσί από τη Δαμασκό». Από τη Δαμασκό βεβαίως είναι τα δαμάσκηνα, που τα έχουμε δει σε άλλο άρθρο. Πάντως, επειδή όλα τα φρούτα μπερδεύονται, στα πορτογαλικά το βερίκοκο λέγεται damasco, όπως και σε μερικές χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Η βερικοκιά είναι καρπός εξαιρετικά συγγενικός με την αμυγδαλιά, όσο κι αν αυτό δεν φαίνεται. Μάλιστα, σε ορισμένες ποικιλίες η ψίχα του κουκουτσιού είναι φαγώσιμη και δεν διαφέρει πολύ από το μύγδαλο, όπως έχει αποτυπωθεί στη μανάβικη κραυγή Σαράντα το βερίκοκο – και το κουκουτσι μύγδαλο.

Στη φρασεολογία μας, η μοναδική εμφάνιση του βερίκοκου είναι στην παροιμιακή φράση που έβαλα στον τίτλο. Παλιότερα λεγόταν σαν απειλή σε κάποιον που κοκορεύεται ή που μας περιφρονεί: Θα σου δείξω εγώ τι εστί βερίκοκο ή Θα σε μάθω τι εστί βερίκοκο! και έτσι την καταγράφει στο γύρισμα του 20ού αιώνα ο Νικόλαος Πολίτης στη συλλογή του. Σήμερα, η σημασία ίσως έχει κάπως μετατοπιστεί, μια και ο Μπαμπινιώτης πλάι στην απειλή δίνει και τη σημασία της «επισήμανσης της ιδιαίτερης δυσκολίας ενός εγχειρήματος».

Το slang.gr αναφέρει ότι η φράση έχει συχνά σεξουαλικό υπονοούμενο, κάτι που δεν είναι αυθαίρετο, αφού πριν πενήντα χρόνια κιόλας, στο 10 του Καραγάτση, υπάρχει το εξής απόσπασμα, σε μια σκηνή όπου εργατοκόριτσα έχουν πιάσει κουβέντα για το σεξ: Οι πιο μικρές σώπαιναν τάχα ντροπιασμένες· με την έκφρασή τους όμως άφηναν να εννοηθεί ότι κάτι ήξεραν από βερίκοκο, κι ας προσποιούνταν την πάπια.

Περιδιαβάζοντας τα σώματα κειμένων βρίσκουμε κυρίως τη φρ. να χρησιμοποιείται ως απειλή, όχι πολύ διαφορετική από την «θα δεις/θα σου δείξω πόσα απίδια βάζει ο σάκος». Άλλωστε, οι δυο σημασίες (απειλή / επισήμανση της ιδιαίτερης δυσκολίας ενός εγχειρήματος) τέμνονται. Για παράδειγμα, στο μυθιστόρημα «Νύχτες κι αυγές» του Μήτσου Αλεξανδρόπουλου, υπάρχει κάποιος στρατηγός που ο αδελφός του, βουλευτής όντας, τις έφαγε στη Βουλή από έναν αντίπαλο βουλευτή. Οπότε ο στρατηγός στέλνει τον γιο του αντίπαλου βουλευτή στο μέτωπο λέγοντας: «Πήγαινε να μάθεις τι εστί βερίκοκο και να μάθει και ο πατέρας σου να σηκώνει μαγκούρα». Εδώ είναι και απειλή και επισήμανση της δυσκολίας.

Ποια είναι όμως η αρχή της φράσης «τι εστί βερίκοκο», δεν σας το είπα… διότι δεν το ξέρω. Ο Νικόλαος Πολίτης λέει ότι πιθανόν στην αρχή της φράσης να κρύβεται μύθος λησμονημένος. Η δική μου εικασία είναι ότι πιθανόν να πρωτοείπε «θα σου δείξω τι εστί βερίκοκο» ένας νοικοκύρης που έπιασε κάποιον να του κλέβει τα βερίκοκα. Αλλά αυτό είναι σκέτη εικασία. Οπότε, πρέπει να παραδεχτούμε πως δεν έχουμε ακόμα μάθει τι εστί βερίκοκο, εκτός κι αν καταφύγουμε στον κυκλικό ορισμό που υπάρχει στο γλωσσάριο του πανέξυπνου βιβλίου Ο πάγος του Ξένου Μάζαρη και του Στράτου Μπουλαλάκη: Βερίκοκο είναι αυτό που εστί!

Advertisements

119 Σχόλια to “Τι εστί βερίκοκο τελικά;”

  1. Γς said

    Καλημέρα

  2. epetelos said

    Μια και πιάσαμε και το κουκούτσι -«και το κουκούτσι μύγδαλο» και κυριολεκτικά- λίγη προσοχή με τα κουκούτσια… 🙂 https://www.efsa.europa.eu/en/press/news/160427

  3. Πάνος με πεζά said

    Καλώς τον, και περαστικά !

  4. Δημήτρης said

    Λείπει η ιταλική λέξη για το βερίκοκο, albicocca. Μου φαίνεται πιο συγγενής προς την αραβική (ίσως λόγω Σικελίας).

  5. Γς said

    >Το slang.gr αναφέρει ότι η φράση έχει συχνά σεξουαλικό υπονοούμενο:

    βερίκοκο

    Γουτσιστικός χαρακτηρισμός του σλανγιωτάτου ποιητού Ανδρέου του Εμπειρίκου για το μουνίδιον και δη το τρυφερόν εισέτι άτριχον μουνέττον νεαράς τινος καυλόπαιδος ήτινι ο καυλοπυρέσσων εραστής αυτής της επιδεικνύει τι εστί βερίκοκο (ινσέψιο). Το έρεισμα της ποιητικής αυτής μεταφοράς είναι ότι όταν το τοιούτον άτριχον μουνέλον προτείνεται ιδίως προς σκυλογάμευσίν τινα (κατά την ιδιόλεκτον του ποιητού) η μουνοσχισμή αυτού ομοιάζει με την ραφήν του ομωνύμου καρπού. Το μουνί- βερίκοκο διά να λάβη την ονομασίαν αύτην δέον επίσης να είναι εξαιρετικά απαλόν όπως ο ομώνυμος καρπός καθώς και το άνθος της μαγνόλιας κατά τον ποιητήν. Η δε φέρουσα το τοιούτον μουνίδιον νεαρά κορασίς ονομάζεται καϊσοµούνα. Αγγλιστί: peach-pussy.

  6. Πάνος με πεζά said

    Και να μην ξεχνάμε και τις δύο κύριες ποικιλίες βερίκοκων.
    http://www.neakriti.gr/NewsASSET/neakriti-news-image.aspx?Doc=1116559

  7. Γς said

    Αυτά είναι φρούτα, λέμε τώρα

  8. Γς said

    7->5

    3: Ευχριστώ Πάνο.

    Και δεν τό’ πιασα το Σχ. 6 σου

  9. Πάνος με πεζά said

    Μπεμπέκου και Διαμαντοπούλου, δεν είναι οι δύο ποικιλίες βερύκοκων;

  10. Γς said

    9:

    Καλό, αλλά η Δέσπω Διαμαντίδου; Μπεμπέκου, μπεμπέκα; Πόθεν;

  11. spatholouro said

    «[…] το αδόμενον υπό των οπωροπωλών:
    Σαράντα το βερύκοκο!
    ρίκο-ρίκο-ρίκοκο!»

    (ΕΜΠΡΟΣ, 12/9/1906)

  12. Πάνος με πεζά said

    Ε, ήταν το πιο κοντινό…(Μπεμπέκα ήταν στο «Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα»)

  13. atheofobos said

    Τα βερίκοκα Μπεμπέκου ονομάζονται έτσι από τον παραγωγό τους στην περιοχή Ασίνης Αργολίδας. Προφανώς και τα Διαμαντοπούλου έχουν το όνομα του παραγωγού τους.
    Όπως διαβάζω εδώ:
    ΜΠΕΜΠΕΚΟΥ Ωρίµανση: 20-25 Ιουνίου Ποικιλία: Επιλογή του παραγωγού Μπεµπέκου, περιοχή Ασίνης Αργολίδας
    http://fytorio-pasxalis.gr/new/wp-content/uploads/2016/09/Poikilies-Verikokias.pdf

  14. Γς said

    12:

    Ναι. Σωστός

    Ποικιλία που έτρωγε ο Παπαμιχαήλ πριν πέσει στα ρίκο-ρίκο-ρίκοκο της Αλίκης

  15. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    11 Μπράβο τεκμηρίωση!

  16. Πάνος με πεζά said

    – Θα σου δείξω τί εστί βερίκοκο
    – Θα σου δείξω πόσα απίδια πιάνει ο σάκος
    – Θα σου φτιάξω τη γραβάτα
    – Θα σου ξηγήσω τ’ όνειρο

    Όταν διαπιστώνεις μόνος σου, και όχι μέσω δικής μου παρέμβασης, οι δύο τελευταίες φράσεις δεν ισχύουν.
    – Θα δεις τί εστί βερίκοκο.
    – Θα δεις πόσα απίδια πιάνει ο σάκος.

  17. Πάνος με πεζά said

    Τη γραβάτα…

  18. Γς said

    Ναι. Πάρα πολλές ποικιλίες παίρνουν το όνομα του παραγωγού που τις έφτιαξε ή που τις ανάδειξε.

    Και φυσικά υπάρχουν κι άλλες ποικιλίες βερικοκιάς με πιο φαντεζί ονόματα:

    Λαΐς, Νεφέλη Νηριής, Τύρβη, Δαναΐς, Χαριέσσα, Νεράϊδα κλπ

  19. gpoint said

    Καλημέρα

    Το βερύκοκκο όταν το τρως ωριμασμένο πάνω στο δένδρο είναι ασύγκριτο. Είχα παλιά βερυκοκκιές και το θυμάμαι… Επίσης είναι από τα πιο παχυντικά φρούτα

  20. spiral architect 🇰🇵 said

    Βερίκοκος, αλλά και Βερύκοκος.

  21. Alexis said

    -Θα μου κάνεις τα τρία δύο
    -Θα μ’ κλάσεις τουν τσιόκο (τοπικό της Ηπείρου, με παχύ -τσ 🙂 )
    -Θα μου κλάσεις μια μάντρα…
    -Πάρε φόρα απ’ το βουνό… κλπ. κλπ.

    (μερικές από τις απαντήσεις στο #16) 😆

  22. spatholouro said

    Και τίτλος βιβλίου:
    https://www.politeianet.gr/books/9789609505154-billiotis-antonis-tetragono-ti-esti-berikoko-cd-me-ta-tragoudia-tou-bibliou-161051

  23. Γιάννης Ιατρού said

    καλημέρα

    20: έχει και κάτι άλλα «φρούτα» από βερίκ*, το ι με υ-ψιλον.
    (Πάντως, παρά την διαφήμιση, δεν είναι καθόλου Άλφα ποιότητας, κοινώς *δεν* τρώγονται 🙂 )

  24. Γς said

    21:

    Αυτά σε μαθαίνανε ο Ποντίκης στη δενδροκομία της σχολή;ς

  25. nikiplos said

    Μια εικασία (πάντα) για τις εκφράσεις αυτές ( τι εστί βερίκοκο, πόσα απίδια πιάνει ο σάκος) είναι η δυσκολία που θα συναντήσει αυτός σε κάποιο εγχείρημα (που εξ’ αρχής θεωρούταν εύκολο) να είναι αντίστοιχη με το να καλλιεργήσει και να παράξει βερίκοκα ή να αποκτήσει (ή να σηκώσει) έναν σάκο με απίδια.

  26. nikiplos said

    Υπάρχει βέβαια και αυτός ο Βερύκοκος

  27. Πάνος με πεζά said

    Βερύκοκος είναι κι ένα γνωστό παλιό μαγαζί με πλακάκια, γρανίτες, πέτρες και ευρύτερη γκάμα δομικών υλικών, στην Εθνική Οδό, στη Μεταμόρφωση.

  28. Πάνος με πεζά said

    Επίσης εσχάτως προέκυψε και το βερικοκί χρώμα – ίσως παλιότερα να το λέγαμε κροκί, από το αυγό, ίσως και να έχει και μια λεπτή διαφορά…

  29. Πάνος με πεζά said

    Εξάλλου, ο κρόκος του αυγού και το χρώμα του, είναι θέμα εκτροφής της κότας…

  30. ΣΠ said

    Μικρός θυμάμαι τα καΐσια (με τον τόνο στο ι) τα διακρίναμε από τα βερίκοκα από το μέγεθός τους (ήταν μεγαλύτερα) και από τα κουκούτσια τους που τρώγονταν ενώ των βερικόκων ήταν πικρά. Είχαμε μάλιστα στην αυλή μας μια καϊσιά.

  31. Γς said

    29:

    … αν την ταΐζεις εσύ ή της δίνεις λεφτά να φάει έξω

  32. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    9.Ναι.
    και Μπεμπέκο έχουμε 🙂

  33. ΛΑΜΠΡΟΣ said

    Εν Βίλχελμ Ράϊχ αδελφέ μου αλουμινιένιος (γιατί σιδερένιος μπορεί να σκουριάσεις.☺)

  34. (28) Από το αυγό, ή από τον κρόκο το φυτό;

  35. ΓιώργοςΜ said

    33 Αν είναι να γίνεις κουβαρντας, γιατί δε λες «τιτάνιος» που είναι πιο προχώ μέταλλο και σηκώνει και ευνοϊκές παρερμηνείες; 🙂

  36. ΓιώργοςΜ said

    30 Τα βερίκοκα 1,5€, τα καΐσια 2,5 (ελάχιστες τιμές το προηγούμενο Σάββατο-εκ της λαϊκής). Καΐσια ονομάζουν μια μεγαλύτερη, πιο σκουρόχρωμη ποικιλία, για τα οποία όντως ισχύει το «κουκούτσι μύγδαλο» – το δοκίμασα πρώτη φορά πρόσφατα.

  37. Alexis said

    #34: Από το αυγό πιστεύω, ο κρόκος Κοζάνης αφενός είναι βιολετί το λουλούδι και κόκκινο το μπαχαρικό, αφετέρου είναι πολύ λίγο γνωστός πέρα από την Κοζάνη ώστε να δώσει και ονομασία χρώματος:

  38. AK (o) said

    το επώνυμο Μπαρκούκης, από το βερίκοκο να προέρχεται;

  39. ΓιώργοςΜ said

    38 Δεν ξέρω, αλλά η εναλλακτική να προέρχεται από κάποιον που έτρωγε κουκιά στο μπαρ μου φαίνεται λιγότερο πιθανή 😀

  40. AK (o) said

    38 αλλά ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα 🙂
    Άλλη εναλλακτική (γιατί όχι; ) θα μπορούσε να είναι από τον μάγειρα του μπαρ 🙂

  41. Δημήτρης Μαρτῖνος said

    Καλημέρα κι ὰπὸ μένα.
    Γς ἐπαναλαμβάνω τὴν εὐχὴ ποὺ σοῦ ᾿στειλα προχτές: Νὰ τὴν ἔχεις σιδερένια!
    Τὴν ὑγεία σου.
    Εἶμαι παραδοσιακὸς ἐγώ. Ἔχω μείνει στὴν ἐποχὴ τοῦ σιδήρου, δὲν ἔχω φτάσει στὰ χάι τὲκ μέταλλα. Ἅλλιῶς μποροῦμε νὰ πᾶμε στὸ κέβλαρ.

  42. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Η βερικοκιά είναι καρπός εξαιρετικά συγγενικός με την αμυγδαλιά, όσο κι αν αυτό δεν φαίνεται.
    Ο ορεινός παππούς, εκείνος που σκότωσαν οι Γερμανοί, είχε κεντρίσει (μπολιάσει) σε αμυγδαλιά, σε μιαν εξοχή μας και το πρόλαβα να υπάρχει και το είδα παδάκι και θαμπώθηκα απ΄το παράξενο δέντρο,το αξέχαστο,δυο κλαδιά βερικοκιάς και τζανεργιάς.

  43. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    >>Η βερικοκιά είναι καρπός εξαιρετικά συγγενικός με την αμυγδαλιά, όσο κι αν αυτό δεν φαίνεται.
    Ο ορεινός παππούς, εκείνος που σκότωσαν οι Γερμανοί, είχε κεντρίσει (μπολιάσει) σε αμυγδαλιά, σε μιαν εξοχή μας και το πρόλαβα να υπάρχει και το είδα παδάκι και θαμπώθηκα απ΄το παράξενο δέντρο,το αξέχαστο,δυο κλαδιά βερικοκιάς και τζανεργιάς.

  44. Πάνος με πεζά said

    @ 34 : Φαντάζομαι από τον κρόκο του αυγού, που ήταν από παλιά διαδεδομένος – ο κρόκος Κοζάνης είναι των τελευταίων δεκαετιών, όχι;

  45. Πάνος με πεζά said

    Βλ. και χρώματα αγιογραφίας με κρόκο, κλπ.

  46. ΓιώργοςΜ said

    34,44 Επιπλέον, η λαϊκή ονομασία για τον κρόκο είναι σαφράνι, έχω την εντύπωση πως έτσι ήταν γνωστό μέχρι πρόσφατα, που προωθήθηκε εμπορικά το προϊόν πιο έντονα.

  47. Πάνος με πεζά said

    Ναι, δεν προωθήθηκε εμπορικά, προστατεύτηκε η ονομασία προέλευσης… (πάλι καλά που το προλάβαμε κι αυτό…)

  48. ΓιώργοςΜ said

    45 Αυτό είναι άλλο πράγμα. Το αυγό χρησιμοποιείται σα συνδετική ύλη στην αγιογραφία (αυγοτέμπερα) για τα χρώματα, τα οποία είναι σε μορφή σκόνης.

  49. Γς said

    41:

    Σε ευχαριστώ Δημήτρη. Δεν το είχα δει.

    Κι εγώ της εποχής του Σιδήρου είμαι.

    Εκείνου με τα κάρβουνα

  50. nikiplos said

    @39, 38

    Λευκοκόκκινος ή ερυθρόλευκος στα Αρβανίτικα… 🙂
    μπάρδης και κούκκης…

  51. spatholouro said

    Βλέπω μια καταγραφή του «τι εστί βερύκοκο» στον ΡΩΜΗΟ στις 5/10/1891. Θα είχε ενδιαφέρον η ανεύρεση πρώιμων καταγραφών.

  52. Περί της φουκαριάρας της Δαμασκού που έχει δώσει σε πολλά προϊόντα το όνομά της, τα δαμάσκηνα, το δαμασκηνό ατσάλι και τα δαμασκιά υφάσματα. Τι μεγάλο κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου θα ήταν, για να πρωτογνωρίζουν εκεί οι δυτικοί τόσα ανατολικά προϊόντα!
    Και τώρα, βέβαια, είναι κέντρο εμπορίου. Όπλων, κυρίως.

  53. Δεν πολυνιώθω από βοτανική, αλλά κροκοσυλλέκτη θυμάμαι από το ανάκτορο της Κνωσού. Και τους κρόκους, που δεν ήταν βέβαια Κοζάνης, δεν φαντάζομαι να τους μάζευε για να τους κάνει μπουκέτο — μάλλον για ζαφορά τους ήθελε, που απ´ όσο ξέρω είναι κίτρινη, ή όχι;

  54. Γιάννης Ιατρού said

    53: Άγγελε, αν εννοείς αυτό, ο «Πρίγκηψ με τα Κρίνα» (Prince of Lilies) ονομάζεται.
    Κροκοσυλλέκτη δεν έχω υπόψη, ίσως όμως και να υπάρχει (;)

  55. Γιάννης Ιατρού said

    54: Είχες δίκιο Άγγελε. Υπάρχει κι αυτό (συλλέκτης κρόκου) 🙂

  56. spatholouro said

    Πίθηκος, πίθηκος…
    http://zervonikolakis.lastros.net/agori-pi8ikos.html

  57. Alexis said

    #53: Δεν γνωρίζω για καλλιέργεια κρόκου στην αρχαιότητα. Στη σύγχρονη εποχή πάντως ελάχιστοι γνωρίζουν (ή τουλάχιστον γνώριζαν μέχρι πρόσφατα) τόσο το φυτό, όσο και το μπαχαρικό.
    Άρα θεωρώ απίθανο να έχει προκύψει από εκεί το κροκί.
    Άλλωστε το κροκί είναι αρκετά παλιό ως χρώμα, δεν είναι των τελευταίων χρόνων που όλοι έχουμε γίνει …γκουρμεδιάρηδες. 🙂
    Το δε μπαχαρικό σαφράν ή ζαφορά, που προέρχεται από τους αποξηραμένους ύπερους του άνθους, ε, δεν το λες και κίτρινο:

  58. Ριβαλντίνιο said

    @ 52 Σκύλος

    Ήταν πρωτεύουσα των Ομεϋαδών.

    ——————————————————–

    Καλή ανάρρωση στον Γς.

  59. ΓιώργοςΜ said

    Ναι, αλλά το χρώμα που δίνει στο φαγητό είναι:

    (ασταδιάλα, θυμήθηκα μεσημεριάτικα παέγια και ριζότο και τρέχουν τα σάλια μου…)

  60. Γιάννης Ιατρού said

    56: Κώστα, έστω κι έτσι, υπάρχουν όμως και οι κροκοσυλλέκτριες από την Θήρα, και δεν μοιάζουν με πιθικίνες 🙂
    Άρα αυτό με τη συλλογή / καλλιέργεια (;) κρόκου έχει σοβαρή βάση.

  61. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    42/43, ωχ,πώς έγινε;Δεν το πάτησα διπλά.Να κόλλησε; Συγγνώμη.

    Το βερικοκί, είναι απ΄ τα κυρίαρχα στην παλέτα του καλοκαιριού.

    Άσπρα σπίτια, κάτασπρα,
    τα βερικοκιά τα κεραμίδια,
    γαλανά παραθυρόφυλλα,
    τ᾿ άλογα τα κανελιά μες στον αυλόγυρο,
    τ᾿ άσπρα μες στο πράσινο,
    τα μπαλκόνια μάλαμα και θάλασσα. Γιάννης Ρίτσος- Ο τρύγος

  62. Ριβαλντίνιο said

    Άλλο ωραίο άρθρο που θα μπορούσε να επαναλάβει ο Νικοκύρης κατά τους καλοκαιρινούς μήνες με τις επαναλήψεις είναι το

    Τα πέντε «ατελή» ποιήματα του Καβάφη για τον Ιουλιανό.

    ===========================================

    Τώρα που λέμε για φρούτα δείτε και ένα ωραίο εύρημα που είχαμε συζητήσει με τον Κορνήλιο και φαινόταν οι Ευρωπαίοι να είχαν ανακαλύψει τον ανανά πολύ νωρίς . ( σύνδεσμος σχολίου 77 και κάτω ). 🙂

  63. spiridione said

    Μια πρόταση από μένα για ένα καλοκαιρινό, σύντομο, εύκολο αρθράκι προς τον πηγμένο Νικοκύρη:

    https://sarantakos.wordpress.com/2014/11/29/meze-144/#comment-255787

  64. Πέπε said

    @60:
    Σήμερα πάντως η ζαφορά βγαίνει αυτοφυής στην Ανάφη. Άρα γιατί όχι και στη Σαντορίνη που είναι δίπλα;

  65. 64 Μήπως λόγω διαφοράς στη χημική σύσταση του χώματος; (Σαντορίνη ηφαιστειογενής)
    Λ.ε.τ.

  66. Η τοιχογραφία της Σαντορίνης υποτίθεται είναι πριν την έκρηξη. Ή ήταν ήδη ηφαιστειογενής;

  67. 66 Μάλλον ήταν αλλά σε μικρότερο βαθιμό

    https://en.wikipedia.org/wiki/Santorini#Volcanism

  68. Πέπε said

    Μα νομίζω ότι η Σαντορίνη δεν είναι ολόκληρη ηφαιστειογενής. Δεν υπάρχει κάπου μια μεριά που είναι η «παλιά», με διαφορετική βλάστηση και έδαφος; Ή συγχέω με άλλο νησί;

  69. Γιάννης Ιατρού said

    Το «τι εστί βερίκοκο» γίνεται εύκολα κατανοητό, αν σκεφτεί κανείς, πως το το Κατάρ… ψώνισε (τελικά) από τους Αμερικανούς με 12 δισ. $ 36 μαχητικά F-15… 🙂 Και αυτή η τεχνολογία αιχμής και θα ενισχύσει τη συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας μεταξύ ΗΠΑ και Κατάρ, είπαν απ΄το 5γωνο !!

  70. 68 Ολόκληρη είναι. Ό,τι επιβίωσε των σεισμών και καταποντισμών έχει καλυφθεί από παχύ στρώμα τέφρας

  71. ΓιώργοςΜ said

    67 Μια ηφαιστιογενής περιοχή δεν παύει να είναι ηφαιστιογενής στα ανθρώπινα χρονικά μέτρα (μερικές χιλιάδες χρόνια). Μία έκκρηξη μπορεί ν’ αλλάξει κάτι τοπικά ως προς τη σύσταση του εδάφους, αλλά πολύ πιθανότερο βρίσκω να έπαψε η καλλιέργεια του κρόκου λόγω της ερήμωσης που ακολούθησε, ή ίσως λόγω δευτερογενών επιπτώσεων (πχ αλλαγή του μικροκλίματος).

  72. Γιάννης Ιατρού said

    64..68: Τώρα εδώ που τα λέμε, μπορεί να συνέλεγαν κι άλλα, αυτοφυή. Ποιός μας λέει πως τα απ[εικονιζόμενα είναι κρόκος…

  73. spiridione said

    καμία σχέση το κροκί και το κροκωτό ύφασμα με τον κρόκο του αυγού
    http://www.archaiologia.gr/blog/2012/01/30/%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%B8%CE%B5%CF%8A%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%AF%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BD%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CF%86%CE%AE/

    Στο Αιγαίο, όπως προαναφέρθηκε, ο κρόκος ως φαρμακευτικό και βαφικό υλικό ήταν γνωστός από την προϊστορική εποχή. Σε όλα τα νησιά των Κυκλάδων υπάρχει αυτοφυής κρόκος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Η σύγχρονη κροκοσυλλογή είναι μικρής εμβέλειας. Γίνεται σε ορισμένα νησιά, όπως η Σαντορίνη, η Τήνος (υπάρχει και ομώνυμο χωριό), η Κάρπαθος κ.ά. Στην Αστυπάλαια ακόμη βάφουν όλα τα πασχαλινά εδέσματα με κρόκο. Στην Κρήτη η καλλιέργεια γινόταν από τη Μινωική εποχή και υπήρχαν μέχρι το πρόσφατο παρελθόν αρκετά χωριά με το όνομα κρόκος. Η παρουσία Βενετών εμπόρων στο Αιγαίο αλλάζει περιστασιακά το όνομα με το αραβικό ζαφορά ή σαφράνι να κυριαρχεί.

  74. Μαρία said

    Εμείς ότι είχαμε να πούμε το είπαμε το 2009. Μόνο ο δύτης είχε λάμψει δια της απουσίας του. 🙂

  75. Τρίβλαξ said

    5. Γς, την σεξουαλική χάρη του βερικόκου φαίνεται να διεκδικεί, στην ποίηση τουλάχιστον, και το ροδάκινο του Έλιοτ. Do I dare eat a peach, στον Prufrok εχει διαβαστεί απο μερικούς με την Εμπειρική σημασία του βερικόκου.

  76. sarant said

    Ευχαριστώ πολύ΄για τα νεότερα!

    22 Περίεργο βιβλίο, λογοτεχνία συνοδευόμενη από CD με τραγούδια

    25 Ταιριάζει πάντως και οι δυο εκφράσεις να λέγονται από νοικοκύρη σε κλέπτοντα οπώρας, τώρα που το σκέφτομαι

    51 Έχεις τον στίχο; Αρκετά πρώιμη πάντως, μπράβο

    62 Κατά σύμπτωση το μελετούσα προχτές, αλλά για άλλο λόγο. Καλή ιδέα.

    63 Α, πολύ ωραίο θέμα και ήδη έτοιμο!

  77. http://valiacaldadog.blogspot.gr/2008/10/blog-post_03.html

  78. spatholouro said

    #76/51
    σελίδα 2 (αριστερά όπως κοιτάμε), δεξιά στήλη, 9η αράδα από το τέλος:
    http://srv-web1.parliament.gr/main.asp?current=8756854

  79. spiridione said

    73. Υπερβολή το καμία σχέση. Και ο κρόκος του αυγού προέρχεται από το φυτό
    http://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/search.html?lq=%CE%BA%CF%81%CF%8C%CE%BA%CE%BF%CF%82&dq=

  80. Έλα, ιστοπελάτες! Δουλειά!

  81. Γς said

    63, 76:

    1962, Αθήνα, Ν Ψυχικό, Λ. Κηφισίας…στο ζαχαροπλαστείο-καφέ «SAYONARA»..λίγο πριν από το σημερινό super market Βασιλόπουλος..
    πλάνο από την ταινία «Η κυρία του κυρίου».(1962)

    Στην Σαγιονάρα τρωγαμε, λέει η άλλη, το καλύτερο παγωτό chicago της Αθηνας.
    Εκεί δίπλα, έμενε ο Παπαδοπουλος. Έκλεισαν λοιπόν το στενό και γέμισε ο τόπος αστυνομικούς. Ακόμη και μέσα στο ζαχαροπλαστείο. Έτσι σταματήσαμε σιγά σιγά να πηγαινουμε και από τότε πήρε την κάτω βόλτα, μέχρι που έκλεισε.

    Είχε και μια μικρή γεφυρούλα που περνούσες για να μπεις στο μαγαζί;

  82. ΕΦΉ - ΕΦΗ said

    80 κλαδοσάκι μήπως; μεσοσάκι το μισό σακί ή κλάδος-κλαδοσακι κατά το φως- φωσάκι 😉

  83. sarant said

    80 Ιδέα δεν έχω

    78 «το τι εστί βερίκοκο και τ’ είναι πειθαρχία», μερσί!

  84. atheofobos said

    81 Τι μου θύμησες….
    Το βράδυ που ορκιστήκαμε στου ΠΑΛΑΣΚΑ και είχαμε μετά από 40 μέρες «εξόδου» ,πήρα το αίσθημα, νυν σύζυγο, για να φάμε ένα παγωτό στην ΣΑΓΙΟΝΑΡΑ.
    Παρκάρω στον διπλανό δρόμο και βγαίνοντας από το αυτοκίνητο βρίσκομαι περικυκλωμένος από 4-5 με προτεταμένα αυτόματα που με ρώτησαν που πάω. Ήταν επόμενο λοιπόν να κλείσει η Σαγιονάρα.

  85. Γς said

    75:

  86. Γς said

    75:

    >την σεξουαλική χάρη του βερικόκου φαίνεται να διεκδικεί, στην ποίηση τουλάχιστον, και το ροδάκινο του Έλιοτ

    Και το πεπόνι του Γς

    Το πεπόνι, ώριμο, γλυκό, μυρωδάτο.
    Με τις λεπτές ίνες στο εσωτερικό του,
    Μ΄εκείνη τη διάφανη επικάλυψη ηδονής,
    Ύστερα από την απομάκρυνση των σπόρων…

    Το άρωμα του κι η μεθυστική του γεύση,
    Στη μύτη, στο στόμα , στην αφή.
    Βελούδινη ευλογία, χορταστική.
    Παραπέμπει στο επέκεινα των αισθήσεων.

    Κι ύστερα.

    Το τέντωμα, η αψίδα του θριάμβου σου
    Που εκτινάσσεται παλλόμενη.
    Και οι κραυγές, ανεξέλεγκτες, αρχαϊκές,δοξαστικές.
    Ωσαννά των Αγγέλων του φοβερού Μυστηρίου.
    Της Επέλασης, της αυθεντικής, μεγαλόπρεπης
    Διάπυρης Πυκνότητας, ( Δεύτερης Παρουσίας ).

    Κι ύστερα

    Η αποθεραπεία, το καταλάγιασμα, το απαλό χάδι
    Ένα τσιγάρο.
    Και η ζωή ένα ατέλειωτο πανηγύρι
    Διαλειμμάτων και επελάσεων, μέχρι το τέλος.

  87. 62, … ωραίο εύρημα που είχαμε συζητήσει με τον Κορνήλιο και
    φαινόταν οι Ευρωπαίοι να είχαν ανακαλύψει
    τον ανανά πολύ νωρίς … 🙂

    Ωραία ανανάρτηση!


  88. Τι να μας πούν τα διάφορα ερωτικά φρούτα μπροστά στο καρπούζι του καλλιτέχνη Τότσικα;

    http://www.athensvoice.gr/archives/deka-hronia-tehni

  89. Γενέθλια του ΓΑΠ σήμερα και γιορτή του Αγίου Μνημονίου.
    Να τι εστί βερύκοκο.

  90. Παρ’ ημίν, τα μεν πικροπύρηνα βερύκοκα λέγονταν Τζιόρτζιλα (τζιόρ-τζι-λα) τα δε γλυκοπύρηνα καϊσια. Πριν από λίγα χρόνια, η συμβία μου έκανε ένα λικέρ με βάση την ψύχα τιου καϊσού. Ήταν το …σάμθινγκ έλς!

  91. sarant said

    90 Τζιόρτζιλα, τα ζέρδελα, ζέρντελα κτλ.

  92. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    90. Ως παρασκευαστης λικερ προτεινω το πιο απλο

    20-30 κουκουτσια απο μουσμουλο, βερικοκκο,….(και λιγη σαρκα για αρωμα)
    1/3 kg ζαχαρη
    1/3 kg τσιπουρο ή τσικουδια

    1 μηνα στον ηλιο

    και εχουμε εκπληκτικο λικερ πικραμυγδαλο

  93. Μαρία said

    73
    Με αφορμή τον κρόκο και αφού σήμερα έπαιξε Μπένγιαμιν, να αναφέρω ένα μεταφραστικό μαργαριτάρι εδώ http://www.biblionet.gr/book/30575/Benjamin,_Walter,_1892-1940/%CE%93%CE%B9%CE%B1_%CF%84%CE%BF_%CF%87%CE%B1%CF%83%CE%AF%CF%82
    Μεταφράζοντας το Crocknotizen σημειώσεις για τον Κρόκο μετέτρεψε τον κρόκο σε ψυχοτρόπο.
    Για τη λέξη κροκ που η παρέα χρησιμοποιούσε για το όπιο βλ. σ.165 του βιβλίου https://ia801205.us.archive.org/9/items/walter-benjamin-on-hashish/walter-benjamin-on-hashish.pdf

  94. gpoint said

    # 86

    Συμφωνώ ΜΟΝΟ αν είναι αργείτικο !!

  95. Γς said

    94:

    >Συμφωνώ ΜΟΝΟ αν είναι αργείτικο !!

    «ναι αλλά ΜΟΝΟ με σκουφίτσα»

  96. Γς said

    Και μπαίνει μέσ στο θάλαμο προχτές φουριόζος.

    -Ο κ. Κουτσούμπας;

    -Οχι εδώ!

    -Που;

    -στο ΚΚΕ

    Ντάξει δεν έίχε πλάκα. Το κατάλαβα από το ύφος του

  97. Τρίβλαξ said

    86. Ωραίο και το πεπόνι, αρκεί να μην είναι ξερικό.

    Αλλά πάμπολλα φρούτα και λαχανικά προσφέρονται για έμπνευση:

    VEGETARIANS
    Everything reminds me of sex.
    — Yossarian

    My tomatoes I like red, ripe yet firm,
    And I palm each to bounce in my hand
    To assess the surface tension of its skin
    And, with a sniff, time lapsed from the hothouse,

    Furtively glancing at the greengrocer
    Posted behind his bench by the window
    To monitor the quirks of customers
    He knows by name in our tight neighborhood,

    And to enforce the rule drilled into us,
    «Touch, but do not squeeze—if you squeeze, you buy»,
    The one most likely to catch red-handed
    The nervous Frenchman with the trim goatee

    Who offers private language lessons and likes
    Purple figs—impossible to handle gently.
    Items such as onions, potatoes and
    Nearly indestructible cucumbers,

    Displayed farthest away from the window,
    Require minor grocer supervision—
    And yet the identical twin spinsters
    Manage to rouse a windshield-wiper index,

    Which closely imitates slicer cukes
    They set to vibrate with a skillful snap,
    Considering each in earnest to rate
    How juicy, flexible or firm it may be.

    Generally, neighbors limit contact
    To glances and muttered salutations,
    Our focus on the fruit or vegetable
    In hand, single exception the MLA

    Young prof, eager to peek under the peel
    For reference and associations—
    The other day rushed over to declare
    Eliot would abhor the peach I’d picked.

    CAS
    2015

  98. Γς said

    Και μου το χάλασε:

    -Εντάξει μωρέ το πολύ να πάω να βρω την Ειρήνη.

    -Και σκέψου λέει να πέσεις πάνω στη μάνα μου: «Για πλησίασε»

    Φρίκη

  99. Γς said

    97:

    Εξοχο!

    Για ετοίμασε κάτι για εδώ πάνω στο θέμα.

    Τι λέει κι ο Νικοκύρης;

  100. sarant said

    Λέει όνειρα γλυκά και απονηρευτα!

  101. εντωμεταξύ, κάτι επιστήμονες…

  102. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    102. Έμεινα …ούφο!
    https://radiolasithi.gr/100-epistimones-apo-25-chores-ke-drastiriotites-gia-kino-sto-diethnes-synedrio-astrofysikis-stin-ierapetra/

  103. 88,
    Ο καλλιτέχνης παίζει με την καρπούζα του.

  104. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    https://twitter.com/tribunegr/status/875638858209034241 https://twitter.com/miltostr/status/875735587722055681

  105. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    Miltos‏ @miltostr Πριν από 5 ώρες
    Κανονικά πρέπει ο Καζούλης να γράψει για τη Διαμαντοπούλου το τραγούδι «Άννα, δεν ήσουνα εσύ για αεροπλάνα»..

  106. Μαρία said

  107. Γς said

    Με τη λευκή μάξι τουαλέτα με διαφάνειες στο μπούστο και τα πόδια

  108. Γς said

    107:

    Φτου!

    Τι θέλω και μπερδεύομαι

    http://www.gazzetta.gr/plus/article/1096866/h-apokalyptiki-toyaleta-tis-marinas-patoyli-eklepse-tin-parastasi-pics

  109. Γς said

    >η φίλη μας η Λ. μας είπε ότι πεθύμησε κανένα φρουτάκι,

    Φρουί γλασέ περγαμόντο έχουμε βάλει;

  110. Γς said

    Ούτε το Τούτι φρούτι

    Wop bop a loo bop a lop bom bom!

  111. Γς said

    Και πίσω στο 1957!

    Let’s rock everybody, let’s rock

  112. sarant said

    107 Διαφάνειες τις λέμε τώρα;

  113. Από το πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Spiridione περί κρόκου, μια φρασούλα που με συγκίνησε: «Με χρησιμοποίηση Nujol ελήφθη φάσμα στο υπέρυθρο»
    Υπάρχει ακόμα το Nujol, το γνωστό διαφανές παραφινέλαιο; Το έπαιρνα μικρός εγώ, το έπαιρνε μεγάλη και η πεθερά μου…

  114. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    112. 107 >>Διαφάνειες τις λέμε τώρα;
    To παλιό σιθρού 🙂 . Αλλά άμα κάνει και για κουρτίνες…

  115. Μαρία said

    Εύγε, Σάκη. Με το καλό κι εφοπλιστής. http://static1.trikalanews.gr/assets/media/PICTURES/2012/trikala01/36893.jpg

    Όπως διαπιστώθηκε από την περαιτέρω έρευνα, ο 35χρονος είχε παραλάβει τη συγκεκριμένη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών, από αποθήκη που βρίσκεται στην Καρδίτσα και ανήκει στον 61χρονο ημεδαπό, οποίος συνελήφθη με τη συνδρομή της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Λάρισας και του Τμήματος Ασφαλείας Καρδίτσας. http://www.astynomia.gr/index.php?option=ozo_content&lang=%27..%27&perform=view&id=72109&Itemid=1898&lang=

  116. ΕΦΗ - ΕΦΗ said

    114/106 Τί να γράφει η πλάτη της καρέκλας δίπλα που έκατσε η Μιλένα μετά. (επισήμΩΝ 😉

    106/Και λένε οι «ψυχοαναλυτές» ότι σταυρωμένα χέργια δείχνουν έλλειψη αυτοπεποίθησης 🙂

  117. 115 Κάπου είδα ότι η ξανθιά κυρία με το μπλέ σακάκι είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ>

    ΥΓ ο κύριος αριστερά είναι ο τιτανοτεράστιος Ταμήλος, πρώην δήμαρχος Τρικάλων και πρώην βουλευτής με ξεχωριστή άποψη για τις κοινοβουλευτικές επιτροπές. Ο κύριος δεξιά είναι άρχων και κάτοχος 10 κιλών κόκας.

  118. Μαρία said

    117
    Ε ναι, απο δω που πήρα τη φωτό http://www.trikalanews.gr/nomarxiaka_nea/anakateuei_tin_proeklogiki_a_atrapoulaa_sta_trikala_o_sakis_karatzounis.html

    Παράτησε τα τσιγάρα και το γύρισε στα πιο βαριά.

  119. Γιάννης Ιατρού said

    115: Μαρία
    στον 2ο σύνδεσμο έχει και ορεκτικά: …Το συγκεκριμένο ρολόι αποδόθηκε στον νομικό κάτοχο του.. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: