Τοξικομανής, πρεζάκιας, μαστούρης: οι 50 αποχρώσεις του χρήστη ναρκωτικών, όπως τις κατέγραψε ο Κλεάνωρ
Posted by sarant στο 27 Αυγούστου, 2025
Στο ιστολόγιο βάζουμε πότε-πότε άρθρα «καταλογογράφησης» όπως τα λέω, όπου βρίσκουμε συνώνυμες (ή περίπου) εκφράσεις με τις οποίες μπορεί να περιγραφτεί μια κατάσταση. Καθώς είμαι επιρρεπής στα κλισέ, τα άρθρα αυτά τα ονομάζω «Οι 50 αποχρώσεις….»
Ήδη έχουμε δημοσιεύσει 18 τέτοια άρθρα καταλογογράφησης, για τις 50 αποχρώσεις του χρήματος, της μέθης, της αποτυχίας, του θανάτου, της κατάπληξης, της υπερβολικής ταχύτητας, του ξυλοδαρμού ,της οξείας σωματικής ανάγκης, της παραφροσύνης, της αντρικής αυτοϊκανοποίησης, του υπερβολικού φαγητού, της βλακείας , της παχυσαρκίας, , του γυμνασμένου άντρα, του γήρατος, της κλοπής, του μέσου. , και, στις αρχές του περασμένου μήνα, της κούρασης.
Καθοριστική συμβολή σε αυτή την καταλογογράφηση έχει ο φίλος μας ο Κλεάνωρ, που έχει ετοιμάσει 12 από αυτά τα άρθρα, μετρώντας και το σημερινό.
Στο σημερινό καταλογικό άρθρο εξετάζουμε λέξεις και εκφράσεις που χαρακτηρίζουν τον χρήστη ναρκωτικών, κάποιες παλιές, κάποιες νεότερες.
Ο Κλεάνωρ έστειλε 50 λήμματα, έκανα κι εγώ κάποιες συμπληρώσεις, είτε επίσημους όρους είτε από το σλανγκρ.
- Ναρκομανής
- Τοξικομανής
- Τοξικοεξαρτημένος
- Χρήστης (ναρκωτικών)
- Κάνει χρήση
- Χασικλής
- Συνάχης
- Πρεζάκι / Πρεζάκιας / Πρεζόνι
- Ζακιπρέ
- Βελονάτος
- Χαπάκιας
- Φου Μαντσού
- Μπαφάτος / Μπαφάκιας
- Παίζει μπάφκετ
- Τζάνκι
- Ζάκι /Ζάκιας
- Ζέος / Ζέουλο
- Χαλέος
- Βλέπει κύκλους
- Το σκάει
- Την πίνει / Ότι πίνεται το πίνει
- Παίρνει κουμπιά / Κουμπωμένος
- Είναι «φύσα ρούφα τράβα τόνε»
- Κοκάκιας
- Έχει πρόβλημα με τις «παλιοϋγρασίες»
- Είναι «το χρυσό ρουθούνι»
- Λουκουμοσκονάτος / Σκονισμένος
- Αλευρομύτης / Ασπρομύτης
- Σου κλείνει το τηλέφωνο γιατί έχει άλλη «γραμμή»
- Πασπαλιάρης
- Ντράγκστερ / Ντρόγκιας
- Πετρατζής (από το stoner)
- Τοξότης
- Βλέπει δράκους
- Χαρμάνης
- Χορταράκιας / Χορταρέας
- Τρυπάκιας / Τριπάκιας
- Βαράει ενέσεις
- Κολλάει χαρτάκια (για την παρασκευή χασισοτσιγαριλικίου)
- Ζόμπι
- Πίνει μαύρο
- Φαρμακείο
- Φιξάκιας / Φιξάς /Ξάκιας
- Λιβανισμένος
- Ριγανάτος
- Ντάγκλας
- Μαστούρης/Μαστούρας / Μαστουρωμένος
- Δοσάκιας
- Χιονισμένος
- «Φίλε έχεις ένα ευρώ;»
- Λαβδανάκιας
- Φουνταριστός / Κάνει φούντα
- Κόκα-λο
- Μένει Ρουφ
- Ξέρει τα μανιτάρια
- Είναι μεγάλος βοτανολόγος
- Κοκοριασμένος
- Είναι ηλεκτρική σκούπα
- Εθισμένος
- Ασχολείται με τα «ουσιώδη»
- Κοχλαράκιας
Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία 
Θρασύμαχος said
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
Τώρα, σόρι κιόλας, άρθρο είναι αυτό? Πα να κάνω καμιά ένεση με χασίς νάρθω στα ίσα μου.
atheofobos said
Καθώς δεν έχω σχέση με τον χώρο, σχεδόν τα μισά είναι παντελώς άγνωστα σε μένα και καλό θα ήταν να υπάρχουν εξηγήσεις του πως προήλθαν ή που έχουν πιθανόν γραφτεί.
Pedis said
θλίψη
Jorge said
Σαν ξένος στο κουρμπέτι, η θλίψη τι είναι;
Το βαμβάκι στο βελόνι; ή το λεμόνι;
sarant said
Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!
4 Πάντως, λέγονται οι όροι, το διασταύρωσα (διότι ούτε εγώ ήξερα πολλούς)
sarant said
Σχόλιο από Τουίτερ
Πάντως το χαρμάνης είναι κατάσταση του χρήστη, όπως και το ντέρτι (από το αγγλικό dirty, στην πρέζα). Ομοίως και ντάγκλα.
Costas Papathanasiou said
Καλημέρα.
(11: ) αρρωστάκι (γιατί ούτως ή άλλως ένα πέρασμα απ’ το τρελάδικο δεν το γλυτώνουν). Το αρρωστάκι θέλει τον γιατρό του. ( https://www.slang.gr/definitions/tagged/11-klasiko/32-xaraktirismos-prosopou/291-narkoslangk )
“Ζητάει βρομά” ( < μά- βρο) / «Κολλημένος με τη ζα» ( < (πρε)ζα) :
……τα αρρωστάκια πρέπει να ξεκολλήσουν- ξεκόλλα!…[…] κολλημένοι με την ζα/ καπνιστή ή μυτιά
τώρα την ημέρα κατεβάζω δυο χαρτιά/ κράτησε τη μακριά ποτέ από κοντά! […]
https://www.youtube.com/watch?v=IfnfotUFolo Πρέζα- Ζωντaνοί Νεκροί
sarant said
8 Ναι μπράβο
Γιάννης Μαλλιαρός said
«Ήδη έχουμε δημοσιεύσει 18 τέτοια άρθρα καταλογογράφησης» Τα κεσάτια δεν μετράνε. Κάθε χρόνο τα κουβεντιάζουμε αφού. Και δεν έχουν τίτλο 50 αποχρώσεις 🙂
«μέσου. , και, στις αρχές του περασμένου μήνα» Το κοπιπάστι έβαλε και κόμμα δίπλα στην παλιά τελεία. Βγάλε κάτι αφεντικό! 🙂
leonicos said
Σήμερα αξιώθηκα να μπω, έλειπα μακριά, και διάβασα από Μποντλέρ και μετά.
Το σημερινό δεν μ’ ενδιαφέρει, αλλά δεν το απαξιώνω, διότι υπάρχουν άλλοι που δούλεψαν πάνω σ’ αυτό. Νομίζω ότι χρειάζονται οι επεξηγησεις, γιατί αύριο ούτε ο ίδιος δεν θα θυμαται το ‘γιατι’. Ας πούμε ‘πετράκιας’ από stoner ε΄ναι εκτός τόπου. αν μεταφράσουμε όλα τα ξενα και τα βάλουμε σε ελληνική συλλογή, αλλοιώνουμε το νοημα της συλλογή ς των ελληνικών εκφράσεων. Είαν σα να λέμε ότι οι ελληνες λένε ‘ευχαριστώ καλώς’ επειδή ο γάλλοι λένε merci bien. Αλλά οι ελληνες λένε ‘ευχαριστώ πολύ’.
Xar said
Σημαντική παράλειψη:
χασίστας φουντικός
Jorge said
Τριφυλιακή Εστία. Φιλολογικό περιοδικό, παλαιό!
Alexis said
Τρίφυλλος
Jorge said
Στα «Στοιχεία για την αγορά χαλκού» του Τρίτου, ο Κοροπούλης είχε ένα εκπληκτικό αφιέρωμα για τους οπιοφάγους. Δεν πάνε πολλά χρόνια.
π2 said
Στα αθλητικά συμφραζόμενα είναι πολύ δημοφιλή και τα λογοπαίγνια ή οι εικόνες με την κουραμπιεδόσκονη, λόγω των φημολογούμενων προτιμήσεων γνωστού αθλητικού παράγοντα (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε).
Jorge said
Xar said
@16
Με τη φημολογούμενη πινακίδα στην είσοδο:
«Για το γραφείο του αφεντικού, ακολουθήστε την άσπρη γραμμή»
Stazybο Hοrn said
Σε δέκα χρόνια το πολύ, που θα έχει ξεχαστεί τελείως η ταινία, θα αναρωτιούνται οι αναγνώστες τι σχέση έχουν οι 50 αποχρώσεις με τα άρθρα αυτά.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
14# Τρύφηλος, αρέσκεται στον τριφυλλό βίο.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
19# Έχουν γνώσιν οι φύλακες. Φίδια λούζουμε εδώ χάμω?
Πέπε said
Τρύπιος.
Που πάντα πίστευα ότι είναι αυτός που έχει πρόσφατα τρυπηθεί, έχει βαρέσει ένεση, και είναι ακόμη υπό την επήρεια. Αιφνιδίως αναρωτιέμαι μήπως είναι τρίπιος, δηλαδή σε τριπάκι, δηλαδή και πάλι υπό την επήρεια αλλά όχι κατ’ ανάγκην από ηρωίνη και δη με ένεση.
Jorge said
Πατρύκ(ιος).
Οι χρήστες παραισθησιογόνου χαρτιού Μανίλας.
Πέπε said
Ζίου. Άλλη μια παραλλαγή του ζάκι, ζέο κλπ. (πρεζάκιας).
Να πούμε παρεμπιπτόντως ότι και στο «ζαίος» ( συριζαίος) υπάρχει υπαινιγμός προς το πρεζάκιας, γι’ αυτό και ακούγεται τόσο υποτιμητικό.
Jorge said
Ο Τσίου, τι ταινία και αυτή!
Χαρούλα said
Καμμένος, είναι στο φεγγάρι, ζει με καναβούρι, κάνω μάκο, κρασάρω
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
Τη φουντώνω=πίνω χασίσι. Αρκετά παλιακό, νομίζω όχι πια σε χρήση, αλλά υπήρξα άπαξ αυτήκοος μάρτυρας στα τέλη 70ζ. Πιθανόν να την έχει και ο Τσιφόρος.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
27+
Ο ειπών ήταν νέος, 25-30 χρονώ.
Alexis said
#16: Για κάποιο περίεργο λόγο μου ‘ρχεται στο μυαλό μια ξεχασμένη παροιμία με κρεμασμένους και σκοινιά. Μπα σε καλό μου…
Spiridione said
Το ‘φτιαγμένος’ μου φαίνεται ότι λείπει.
Jorge said
Μπουμπούνα το, το μπουμπουνίζω.
Jorge said
Την είδα και την άκουσα.
Alexis said
#27: Προσφάτως είχαμε συζητήσει και το μπαφιάζω. Αν και ομολογώ ότι δεν κατάλαβα τι ισχύει τελικά. Ήταν παλιά ορολογία και από αυτό πλάστηκε ο μπάφος ή είναι καινούργιο κατασκεύασμα των πιτσιρικάδων από τον μπάφο;
Alexis said
#31: Πούμπωσ’ το, το πουμπώνω, έλεγε ένας μπάρμπας μου. Αλλά μίλαγε για τσιγάρο.
Jorge said
Ο ψύλλος για τα υπόλοιπα χασισιού.
Οι καφτές και τα ξύδια, τα τελειώματα του γάρου.
Στην ηρωίνη κάπως έλεγαν την επανάχρηση του βαμβακιού/φίλτρου.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
33# Νομίζω σαφώς προηγήθηκε το ρήμα. Η λέξη μπάφος είναι πολύ νεότερη, μετά το 2000.
Πέπε said
Τρεις λέξεις της ναρκοσλάνγκ που έχουν περάσει στο γενικό λεξιλόγιο, και τις ακούμε από αμέριμνους ομιλητές που δε συνειδητοποιούν τι λένε:
Καπάκι
Τριπάκι
Κόλλημα (ξεκόλλα κλπ.)
Μιχάλης Νικολάου said
«Ντερβίσης» καθ’ υπόνοια, λόγω τεκέ
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
33, 36
Ιδού το ρήμα από παλιά. Εμπάφιασα απ’ τα ντέρτια μου. Μπάφος, όσο παλιά και να ψάξεις, γιόκ.
https://www.youtube.com/watch?v=3E3fIJ4xdKA
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
33, 36
Ιδού το ρήμα από παλιά. Εμπάφιασα απ’ τα ντέρτια μου. Μπάφος, όσο παλιά και να ψάξεις, γιόκ.
https://www.youtube.com/watch?v=3E3fIJ4xdKA
Πέπε said
25 Πιστός στις παραδόσεις, έκατσα και τον ξανάδα φέτος τον 15αύγουστο. Σε σχέση με παλιότερες συζητήσεις, έχω να καταθέσω ότι:
α) Η ταινία λέγεται Τσίου, και όχι Δεκαπενταύγουστος όπως εσφαλμένα είχα επισημάνει στη Χαρούλα (νομίζω).
β) Επιβεβαίωσα τη χρήση του ρ. γίνομαι = «προμηθεύομαι ναρκωτικά», που διάφοροι αναρχοσυνταξιούχοι σχολιασταί είχαν τολμήσει να αμφισβητήσουν, τάχα πως είμεθα όλοι τίποτε αγράμματοι κάφροι, τη στιγμή που κι ο τελευταίος απόφοιτος παλαιού σχολαρχείου τη γνωρίζει.
Πέπε said
25 Πιστός στις παραδόσεις, έκατσα και τον ξανάδα φέτος τον 15αύγουστο. Σε σχέση με παλιότερες συζητήσεις, έχω να καταθέσω ότι:
α) Η ταινία λέγεται Τσίου, και όχι Δεκαπενταύγουστος όπως εσφαλμένα είχα επισημάνει στη Χαρούλα (νομίζω).
β) Επιβεβαίωσα τη χρήση του ρ. γίνομαι = «προμηθεύομαι ναρκωτικά», που διάφοροι αναρχοσυνταξιούχοι σχολιασταί είχαν τολμήσει να αμφισβητήσουν, τάχα πως είμεθα όλοι τίποτε αγράμματοι κάφροι, τη στιγμή που κι ο τελευταίος απόφοιτος παλαιού σχολαρχείου τη γνωρίζει.
Κωνσταντίνος Κυρίμης said
‘ειναι στου φυσα-ρουφα τον σκοπό ‘
sarant said
Eυχαριστώ πολύ για τα νεότερα και για τις πολλές συμπληρώσεις!
Να προσθέσω και το «κοκαϊνοπότης», που υπάρχει και σε ρεμπέτικο
19 Λες να έχει ξεχαστεί; Δηλαδή μακάρι, αλλά δεν νομίζω
24 Ακριβώς! Το έλεγα και μου λέγανε (κακόπιστα) ότι είμαι υπερβολικός
43 Είχε κρατηθεί, ευχαριστούμε!
Αλφα_Χι said
31. μπουμπουνίζω
34. πουμπώνω/ώνομαι
Λέξεις με γενικότερη έννοια. Βάζω πολλά ξύλα σε σόμπα ή τζάκι προκαλώντας δυνατή φωτιά, η πρώτη. Δημιουργώ αποπνικτική ατμόσφαιρα, λόγω κάπνας/ ασφυκτιώ, λόγω έλλειψης καθαρού αέρα, η δεύτερη.
dimosioshoros said
Το σκέτο «καπνίζει» δεν υπάρχει;
ΓΤ said
0
Ό,τι πίνεται
Jorge said
Το «μπάφος» είναι εϊτίλα και πρέπει να είναι αμερικανιά.
Σ said
Jorge 15
Εντυπωσιάζομαι. Τον Κοροπούλη τον ακούω, ή μάλλον τον άκουγα και, παρότι δεν καταλαβαίνω πολλά από όσα λέει, τον εκτιμώ πολύ. Εντυπωσιάζομαι από τη μνημόνευση μιάς συγκεκριμένης εκπομπής.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
48# Αμερικανιά πόθεν? Και εϊτίλα με την καμία. Πολύ αργότερα. Στα ογδόνταζ είχα ακούσει το ποδανό γαρότσι.
Ο Μάρκος στη βιογρ του από την Κάιλ (τέλη 60ζ? δε θυμάμαι) μιλούσε νέτα-σκέτα για τσιγαρ(ι)λίκι, τη χρήση του οποίου αποδοκίμαζε ως ανθυγιεινή έναντι του αργιλέ.
sarant said
50 Ούτε εγώ το νιώθω για εϊτίλα, αργότερα είναι
Jorge said
#50.
Και όμως!
Κάπου σε κάποιο συννεφάκι έχει κομικογραφηθεί.
Νομίζω με τον Γκούφι ρεμάλι
Spiridione said
39. Όντως, μπάφος γιοκ, και σε κανένα απ’ τα πιο παλιά αργκοτικά γλωσσάρια. Μόνο μπάφα, η (από Καπετανάκη): 1) Το κακής ποιότητος ποτόν. «Μωρέ κονιάκ τ’ αφιλότιμο! Χειρότερη μπάφα δεν έχω πιει». 2) Η κακής προελεύσεως ζαλάδα. Μεταφορικώς: Τα πάσης φύσεως αντικείμενα κακής ποιότητος. «Για μάλλινο ύφασμα στο δώσαν αυτό; … Μα δεν βλέπεις; Αυτό είναι μπάφα!».
Επίσης, στα μουχίτικα των Μπλατσιωτών (συνθηματική γλώσσα) καταγράφεται (1948) η φράση κόψ’ του μούφα ή μπάφα ή μπαφίνα = για απίστευτα πράματα, ψέματα, παραμύθια.
Δύτης των νιπτήρων said
Επιβεβαιώνω κι εγώ ότι, όσο θυμάμαι δηλαδή, ο μπάφος ήταν άγνωστη λέξη και τη δεκαετία του 90.
Jorge said
Αυτά είναι από αναμνήσεις, ατεκμηρίωτα.
Μια κουταλιά κρύο σάλιο.
Μα μου είχε κάνει εντύπωση τότε η λέξη.
Σε ιταλική ή αμερικάνικη σλανγκ να σημαίνει τίποτα κοντινό;
Χαρούλα said
#33 Alexis, η γιαγιά μου πάντως «με μπαφιάσατε!» – «ουφ μπάφιασα πια!», έλεγε όταν την ζορίζαμε…🤭
#42 Πέπε, ούτε εγώ θυμάμαι. Αλλά για ακόμη μια φορά, είχα αφορμή για να εκτιμήσω το επίπεδο και την ποιότητα σου.🙏
Και κάτι σχετικό, αλλά όχι ακριβώς στα ζητούμενα.
https://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=432671.0
Χαρούλα said
Μια μέρα ο Θεός, ήθελε να δει πως πηγαίνουν τα πράγματα κάτω στη γη με τα ναρκωτικά. Στέλνει λοιπόν τους Αποστόλους στη γη, για να μαζέψουν πληροφορίες! Αφού πέρασαν μερικές μέρες, πηγαίνει ο Άγιος Πέτρος και του φέρνει λίγη «κόκα» λέγοντας:
– «Σου έφερα λίγη κοκαίνη. Καλό πράμα. Σε ανεβάζει.»
Μετά έρχεται ο Απόστολος Παύλος και του λέει:
– «Εγώ σου έφερα λίγο χασίσι. Το καπνίζεις και χαλαρώνεις. Φτιάχνεσαι ρε παιδάκι μου!»
Μετά έρχεται ο Ιωάννης και του λέει:
– «Eγώ σου έφερα L.S.D. Το παίρνεις και χάνεσαι. Βγαίνεις out of space!»
Αφού πέρασαν όλοι οι απόστολοι, με όλα τα ναρκωτικά που βρήκαν, έρχεται και η σειρά του Ιούδα. Ο Θεός τον ρωτάει:
– «Ιούδα εσύ τι μας έφερες;»
Και ο Ιούδας:
– «Εγώ σας έφερα τη δίωξη ναρκωτικών!»
(Theo χιούμορ, δεν κοροϊδεύω την πίστη σου😍)
Μαρία said
Μόλις διάβασα οτι στο Τουρκμενιστάν απαγορεύεται το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους. Τον άλλον τον έγραψαν, γιατί, ενώ κάπνιζε μέσα στο αυτοκίνητό του, ο μπάτσος ισχυρίστηκε οτι βρισκόταν όμως σε δημόσιο πάρκιν.
Το μέτρο δρομολογήθηκε απ’ τον προηγούμενο οδοντογιατρό πρόεδρο και μπαμπά του τωρινού, που ακούει στο όνομα Γκουρμπανγκουλί Μγιαλικγκούλιεβιτς Μπερντιμουχαμέντοφ.
Κατα τα άλλα ο κορωνοϊός πέρασε και υποτίθεται δεν τους ακούμπησε, στις γυναίκες απαγορεύεται η οδήγηση αλλά και τα μαύρα αυτοκίνητα.
https://www.france24.com/fr/info-en-continu/20250820-au-turkm%C3%A9nistan-la-lutte-sans-rel%C3%A2che-pour-%C3%A9radiquer-le-tabagisme
https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AF_%CE%9C%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%87%CE%B1%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%86
Το προόριζα για τα μεζεδάκια αλλά πάει κι εδώ.
Costas Papathanasiou said
(Είναι) συριγγάκιας/ ενεσάκιας (πρβλ βελονάτος/ βαράει ενέσεις) // Χασισοπότης, ηρωινο-/ μορφινο-/ κοκαϊνο-/ οπιο-/ μανής, Τσιγαρ’λίκας/ (πρβλ τσιγαρόβιος/θεριακλής).
Γουστάρει φτιάξιμο (να’ ναι φτιαγμένος/ να κάνει κεφάλι)/ παίζει παραμύθα/ καπνίζει φου-(ντα)/ πίνει ζουζού (πρέζα→ -ζα, αναδιπλασιασμός συμφώνου, σχ.24).
Yo/ Άσε με πρώτος να σου πω για κάτι φίλους μου/ Τι έγινε και τώρα πια δεν είναι γύρω μου
Με κάποιους απ’ αυτούς καπνίζαμε φου- / Μα καταλήξαν αλλού/ Πίνανε τη ζουζού […]
Ήταν παιδί από οικογένεια εντάξει/ Πηγαίναμε μαζί σχολείο στην ίδια τάξη […]
Γύρναγε στο σπίτι του αργά/ Έκλεβε λεφτά απ’ τη μαμά του για τη -ζα
Ζούσε στη κόψη, προσπαθούσε να ξεκόψει/ Τον θυμάμαι χαρμάνη με αγριεμένη όψη
Να μου λέει για μία γκόμενά του, που τον είχε διώξει
Τη Γαβριέλλα που ήταν μια χαρά κοπελιά/ Τον αγαπούσε/ Να κόψει τη -ζα του ζητούσε[…]
Μου είπε αν ήξερε τι έπαιζε δε θα `πινε ποτέ/ Η παραμύθα θέλει θέληση αλλιώς δεν κόβεται […]
Τόσους φίλους χάσαμε από τα ναρκωτικά/ Και είναι κρίμα, μην γίνεις το επόμενο θύμα (x4)
https://www.youtube.com/watch?v=AxaHnV-dQswΕίναι Κρίμα/ 2004- Xαρμάνης/Τάκι Τσαν (Στίχοι/Μουσική:Τάκι Τσαν/Ζωντανοί Νεκροί)
Χαρούλα said
Ο Μπομπ ο Μαρλεϋ:
*Το χόρτο είναι η θεραπεία ενός λαού, το αλκοόλ είναι η καταστροφή του.
*Γιατί να πίνω και να οδηγώ όταν μπορώ να καπνίζω και να πετώ;
Και ο Τζίμης ο Πανούσης:
*Και μην παίρνετε ναρκωτικά, δεν φτάνουν για όλους.
Μαρία said
56 Μόνο η γιαγιά σου; Κι εγώ το λέω. https://www.greek-language.gr/greekLang/modern_greek/tools/lexica/triantafyllides/search.html?lq=%CE%BC%CF%80%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CF%89&dq=
Ο μπάφος επιβεβαιώνω οτι είναι πολύ πρόσφατος.
Χαρούλα said
Γιούργια/Τσιτσάνης:
Μου ‘ρχεται να κάνω γιούρια στο ταβλά με τα κουλούρια,
μου ‘ρχεται να κάνω γιούρια στο ταβλά με τα κουλούρια.
Δυο φράγκα ένα σημήτι, πέντε φράγκα ο χαλβάς,
εξήντα φράγκα μια μαστούρα, ε ρε μάγκα τι τραβάς.
Πέντε χρόνια δικασμένος/Μουσική/Στίχοι: Παπάζογλου. Στελλάκης Περπινιάδης
Πέντε χρόνια δικασμένος μέσα στο Γεντί Κουλέ
από το πολύ σεκλέτι το `ριξα στον αργιλέ
Φύσα, ρούφα, τράβα τονε, πάτα τονε κι άναφτονε
Φύλα τσίλιες για τους βλάχους, κείνους τους δεσμοφυλάκους
Πριγκηπομαστούρηδες/Τσιτσάνης:
Ω, πριγκηπομαστούρηδες
κι αλητοβασιλιάδες
ανάψτε τους λουλάδες
να μαστουριάσουμε μαζί
Κι απάνω στα ντουζένια μου
θα πάω με την έννοια
μέχρι την Γιοκοχάμα
να κάνω χαρακίρι
με μια ασημένια κάμα
Ω, πριγκηπομαστούρηδες
κι αλητοβασιλιάδες
γουστάρω μπαγλαμάδες
και τσιγαράκι γεμιστό
Και μέσα στον τεκέ
της ψεύτρας της ζωής μας
όπου δεν έχει μπέσα
να πιω και να γεννώ
μια αλητοπριγκηπέσσα
Ω, πριγκηπομαστούρηδες
Πέπε said
Κοχλαράκιας, ο πρεζάκιας. Από τον «Νικοκλάκια» του Ευ. Παπάζογλου (υποθέτω, από το κουταλάκι που χρησιμοποιούν όσοι βαράνε ενέσεις).
Αλφα_Χι said
https://wehellas.gr/2020/01/01/h-istoria-toy-tragoydioy-pino-mpafous-kai-paizo-pro/
Το παραπάνω τραγούδι είχε ακουστεί σε συναυλία το 2006, πριν ακόμα ηχογραφηθεί. Κάπου το 2000-2005 υπολογίζω το λανσάρισμα της λέξης.
Στέλιος Κορνές said
Και «μυτιάς». Δεν ειμαι σιγουρος, και το εχω ακουσει μοναχα στο στιχο της Χαρας Αργυροπουλου «Και να ‘μαι ‘γω ροκάς, γκαντέμης και μυτιάς», αλλά… τι άλλο θα μπορουσε να ειναι;
sarant said
53-64 Κάτι τέτοιο, τέλος χιλιετίας, εκεί πέρα πρέπει νάναι. Αλλά προφανώς ετυμολογείται από το «μπαφιάζω»
ΓΤ said
16χρονος αυτοκτόνησε μετά από συμβουλές που του έδωσε το ChatGPT για θανατηφόρο αυτοτραυματισμό.
Αλφα_Χι said
Άσχετα με τον μπάφο:
Το Μπάφας, παλιό επώνυμο στην Ήπειρο που υπάρχει ακόμη, στην Άρτα κυρίως. Υπάρχει και σε άλλα μέρη της Ελλάδας.
Επίσης, η μπάφα (θηλυκός κέφαλος) https://lexikolefkadas.gr/bafa-i/
Λεύκιππος said
Μακριά από μας και τους δικούς μας.
Costas Papathanasiou said
Να σημειώσουμε και τις μαγκιόρες χασικλούδες, θεριακλούδες, καπνουλούδες, φουμαδόρισσες (πχ αργιλέ ή/και κοκαΐνης, βλ. και https://sarantakos.wordpress.com/2021/06/21/corto-3/ ), αλλά και το φοβερό παραπονεμένο δύστυχο:
Κι αν είν’ ο άλλος πιο νταής, πιο μερακλής στη τσίκα,/ θα του τη φέρω έξυπνα, μωρή παλιοκατσίκα.
– Γεια σου Βασιλάκη, Βασιλάρα μου, από τον Περαία, ντερβισάρα μου, ωχου
https://www.youtube.com/watch?v=c59IpMJgnmY “Παραπονιάρης νταβατζής” Βασίλης Μεσολογγίτης (Στίχοι/ Μουσική: Σπύρος Περιστέρης). Επίσης και τα άσματα:
Ο αργιλές ειν’ βάσανο, το τουμπεκί μαράζι./ Η πρέζα τρώει λεβεντιές, το μαύρο σε χτικιάζει.
-Γεια σου αηδόνι μου, Στελλάκη!
Όποιος φουμάρει στην αρχή το ’χει για ασικλίκι/ μα σαν ριζώσει στη καρδιά γίνεται θεριακλίκι
https://www.youtube.com/watch?v=0klSiVZV0tI “Το παράπονο του ντερβίση” – Στελλάκης Περπινιάδης 1935 Νίκος Κοσμάς
Τι σας νοιάζει αν έγινα πρεζάκιας/ Και γυρίζω στους δρόμους κοχλαράκιας
https://www.youtube.com/watch?v=s85LyKj6_Os “Κοχλαράκιας”, 1935, Βασίλης Μεσολογγίτης
sarant said
68 Είχα έναν καθηγητή στο Πολυτεχνείο, από εκείνα τα μέρη ήταν
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
68# Ναι, και αλλού. Ο Θύμιος Μπάφας, των Καραλιβαναίων, ήταν ρουμελιώτης.
ΓΤ said
καφέ μπαφάδικα αβέρτα στην Αχαρνών
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
72+
Απροπό, σαν σήμερα γεννήθηκε ο Άρης. Τιμή και δόξα.
Costas Papathanasiou said
Εξαρτησιογόνων απόηχοι κι αυτοί:
Ανάβουνε μον’ αστραπές τα πρόστυχα φανάρια,/ απόβαση τ’ απόβραδο κάνει ο έκτος στόλος,
δυο αλάνια στην καβάτζα τους,παίζουν ζωή, στα ζάρια,/ ενώ στους δρόμους σεργιανά, ο έρωτας κι ο δόλος.[…]
Άξαφνα λάμπει ένας σουγιάς για κάποιο φάλτσο βλέμμα,/ που έριξε ο Τζόνι ο κελευστής, σε μια ξανθιά τροτέζα,
κόκκινη λίμνη στο »Κιτ Κατ» το ναυτικό του αίμα,/ αφού όπου παύει η λογική, τον λόγο παίρνει η πρέζα.
https://www.youtube.com/watch?v=KuHNCSFCl1I “Τρούμπα” Δημήτρης Μαυρόπουλος (Στίχοι:Κώστας Ορκόπουλος)
Η πρέζα καφετί σκυλί κι η ηρωΐνη γάτα/ με έριξες στα δίχτυα τους πανούργα ακαμάτρα
https://www.youtube.com/watch?v=K8A6TBba5ZI “Τα νιάτα πήγαν στράφι” Φώτης Σιώτας (Στίχοι/ Μουσική: Δημήτρης Καρράς/Νίκος Γύρας)
https://www.youtube.com/watch?v=hqyKQ9X-2Q0 FunKey Junkie – “Έχω ψυχολογικά”
Ήμουνα ερωτευμένος μέχρι το τέλος/ Μα πλέον είμαι χωρισμένος και πληγωμένος
Γι’ αυτό ‘ξηγιέμαι γαμημένος, ξενερωμένος/ Και κάνω σεξ χωρίς τα feelings, μαστουρωμένος
Ανεβασμένος απ’ τα χάπια που πριν κατάπια/ Και νυσταγμένος απ’ τα ζάνια και τα κρασιά, να
Σε περιμένω δεν αντέχω, και όσα έχω/ Τα ‘χω πετάξει σε μπουκάλια για να ‘μαι χάλια[…]
Όταν σε σκέφτομαι αισθάνομαι θα πεθάνω/ Τα χάπια κρύβω κάπου πάνω, να μη τα φτάνω
https://www.youtube.com/watch?v=tCGyyBHp7YM “Junkie” Solmeister
Μακριά απ’ τη δόση προτού στη δώσει,/ μακριά απ’ τη τζούρα πριν γίνεις σβούρα.
Της άσπρης το φινάλε θα είναι πάντα μαύρο/ για κοίταξε και μένα μου `πε βαριά ένα ζόμπι.
Για τις λειψανοθήκες ένα κορμί ακόμα/ κανένας δε σαλτάρει δικέ μου από χόμπι.[…]
Για κάθε πράγμα υπάρχει πάντα η φορά η πρώτη/ μείνε μακριά απ’ την πρέζα γιατί δε θα ξεμπλέξεις.
Το στοίχημα ετούτο αν θες να το κερδίσεις/ το μόνο που σου θέλω δικέ μου μην το παίξεις.
Μακριά απ’ τη δόση προτού στη δώσει,/ μακριά απ’ τη τζούρα πριν γίνεις σβούρα./ Μακριά, μακριά.
https://www.youtube.com/watch?v=9sQVr1T2uPA “Το ζόμπι” -ΝΙΚΟΣ ΜΩΡΑÏTΟΠΟΥΛΟΣ
Οι μπάτσοι πουλάνε την πρέζα, φοράνε βραχιόλια στα αλάνια για τούφα και μέσα.
Η ξήγα ζητάει βαρύ παντελόνι και μπέσα μάγκα.
59https://www.youtube.com/watch?v=bwVsDmRDy9U “Μαζί μου” Μουσική Παραγωγή: K Zed Στίχοι/Ερμηνεία: Μόνιμος Κάτοικος, RunDaPlan Vocals: Εσμεράλδα Ευδοξιάδου /2018
Το `χες πει δε γλιτώνεις από την πρέζα,/ είτε είναι σε σκόνη, είτε είναι σε μαγιονέζα,[…]
Και μας το παίζεις ξύπνιος λες κ’ είμαστε χαζοί/ μα είσαι πιο παπάς και από παπατζή,
είσαι πιο πιστολάς και από πιστολέρο,/ παλιός πρεζάκιας φίλος που κάνω πως δεν τον ξέρω.
Τώρα που `φτιαξες καφέ,/ αχ πώς ηρέμησα αδερφέ,- αχ μου γλύκανε η καρδιά,/ φεύγω, πάω για δουλειά.
https://www.youtube.com/watch?v=OJrYAv9l92E “Πριν απ’ τον καφέ” Εισβολέας vs Λιάκος (Στίχοι/Μουσική: Ηλίας Παπανικολός)
https://www.youtube.com/watch?v=xbCia8ZvnDs FunKey Junkie –“Υποτροπή”
Πέφτει στην πρέζα το καμάρι των Ελλήνων[…]/ Αντιπροσωπεύοντας την επερχόμενη νομιμοποίηση του μπάφου
Χεσμένος πάνω μου γράφω / Αφού σκάμε στο μπαμ στου κόσμου το σταυροδρόμι
Διαολεμένο απ’ τη μαμά του το stuff σου / Δε λέει πολλά γιατί είναι σκάρτο
Όπως του μπάτσου Το Ρορσαχ που βλέπει μπροστά του / ‘Οταν περνάει το τεστ για την υγειά του
https://www.youtube.com/watch?v=ZhSf1BzNnRU “Πάμε πιο ψηλά” Νικήτας Κλιντ & Βέβηλος /2011
Ο αδελφός της, είναι ξυρισμένος πατριώτης,/ τον γουστάρουνε ο περιφερειάρχης και ο δεσπότης.
Είναι ντουλάπα και εργάζεται ως «πόρτα»/ στο μαγαζί αυτουνού που `χει την πρέζα και την κόκα.
https://www.youtube.com/watch?v=-ZIlF1dHOfk “Ανατομία ενός Φόνου”/2018- Taburo Bota Taburo BotaPrimal Beatz
https://www.youtube.com/watch?v=5wmGNstEW6c “Tζάνκι” – τραγούδι: Κατερίνα Κωνσταντίνου/ απαγγελία-στίχοι-διασκευή-μίξη-σκηνοθεσία:Κάπου Όπα / κρουστά: Στρατής Άγγελος
Το κράτος δολοφονεί και ο λαός αυτοκτονεί Όσο έχει μπάτσους η σχολή και όχι παιδιά
Το κράτος δολοφονεί και ο λαός αυτοκτονεί όσο το κράτος διακινεί ναρκωτικά
Το κράτος δολοφονεί και ο λαός αυτοκτονεί όσο επιλέγει να ζήσει με δανεικά
Το κράτος δολοφονεί και ο λαός αυτοκτονεί και ψάχνει να σωθεί αριστερά και δεξιά
https://www.youtube.com/watch?v=HJ_zEHpKtfw “Τι περιμένουμε;” Κοινοί Θνητοί (Στίχοι/Μουσική:Βασίλης Φωτιάς/ Αντώνης Μεϊμάρης/ 2021)
Πέπε said
70
Του ίδιου του Στελλάκη, πιθανολογείται όμως να είναι στην πραγματικότητα του Παπάζογλου, ενός από τους ελάχιστους ρεμπέτες που έγραψαν αντιχασικλήδικα τραγούδια. Έχοντας υπόψη τον Ξέμαγκα, την υπόθεση για την πατρότητα αυτουνού εδώ κλπ., μπορεί κανείς να διαβάσει ακόμη και τη Φωνή του αργιλέ (το πασίγνωστο Πέντε χρόνια δικασμένος) ως τέτοιο.
sarant said
75 Ωραίος!
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
76# Η Αγγέλα στα Χαΐρια τα γράφει λεπτομερώς για την μηδενική ανοχή του ΒΠ στα ναρκωτικά και στα χασικλήδικα τραγούδια.
Nestanaiοs said
Επιστημονική παράλειψη:
Πληγωμένη ψυχή.
DaPonte said
Στις κερκίδες των οργανωμένων οπαδών η μαστούρα δίνει και παίρνει. Τυπικό δείγμα παρρησίας ως προς τούτο οι «Πάνθηρες»:
«Μπήκαν οι μπάτσοι μες στο σπίτι και κατασχέσαν τα εξής, 10 γραμμάρια ηρωίνη και ένα μισήκιλο χασίς. Μα τη μεγάλη τη μαστούρα δεν την πειράξαν ευτυχώς Ήταν ένα κασκόλ στον τοίχο που ‘γραφε Πανιώνιος.«
Και μια σημαντική συμβουλή για τη νεολαία (από την ταινία Love Actually):
ΓΤ said
ΟΠΕΚΕΠΕ: 194.000€ σε ΚΤΕΟ…
Alexis said
Η γυναίκα μου λέει συχνά και το «χασισόβιος»
Το ρήμα μπαφιάζω το ακούω κι εγώ παιδιόθεν. Και το καταλαβαίνω να σημαίνει κάτι σαν «κουράζομαι, φτάνω στα όριά μου από κάποια κατάσταση». Το ερώτημα είναι, είχε από παλιά και τη σημασία «μαστουρώνω», έστω σε κάποια αργκό; Υπάρχουν ανευρέσεις του με αυτή τη σημασία; Νομίζω πως όχι.
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
Άσπρη σκόνη
…
Από το βράδυ ως το πρωί
με πρέζα στέκω στη ζωή
κι όλο τον κόσμο κατακτώ
την άσπρη σκόνη σαν ρουφώ
όλος ο κόσμος είναι κτήμα μου
σαν έχω πρέζα και ρουφάω
κι οι πολιτσμάνοι όταν θα με ιδούν μελάνι αμολάω
σαν μαστουρωθείς,
γίνεσαι ευθύς
βασιλιάς, διχτάτορας,
θεός και κοσμοκράτορας
πρέζα όταν πιείς,
ρε, θα ευφρανθείς
κι όλα μες στον κόσμο ρόδινα θε να τα βρεις δική μου είναι η Ελλάς
τη βλέπεις κόσμε και γελάς
της λείπει το ‘να της ποδάρι βρε,
της το παίξανε στο ζάρι
την Γκρέτα Γκάρμπο έχω γκόμενα
την Μάρλεν Ντίτριχ ερωμένη
και τον Ντεμπάρο καμαριέρη μου
τα πόδια να μου πλένει
σαν μαστουρωθείς, …
-Γεια σου Αννίτσα μου!
Ηχογραφήθηκε το 1934. Ερμηνεύει η Άννα Παγανά (Πολίτισσα). Συνθέτης ο Σώσος Ιωαννίδης (Σ. Ψυριώτης) και στιχουργός ο Αιμίλιος Σαββίδης (Ν. Δέλτας). Δίσκος COLUMBIA DG-6064. Το 1934 ηχογραφήθηκε με τη Ρόζα Εσκενάζυ και με τίτλο ΕΙΜΑΙ ΠΡΕΖΑΚΙΑΣ, ενώ το 1935 από την Κίτσα Κορίνα με τίτλο ΜΑΓΚΙΣΣΑ ΜΑΤΣΑΡΑΓΚΙΣΣΑ
…
Ένας νέγρος θερμαστής από το Τζιμπουτί
…Μου ‘λεγε πως καπνίζουν στο Αλγέρι το χασίς
και στο Άντεν πως, χορεύοντας, πίνουν την άσπρη σκόνη,
κ’ έπειτα πως φωνάζουν και πως μονολογούν
όταν η ζάλη μ’ όνειρα περίεργα τους κυκλώνει.
Μου ‘λεγε ακόμα ότ’ είδ’ αυτός μια νύχτα που ‘χε πιεί
πως πάνω σ’ άτι εκάλπαζε στην πλάτη της θαλάσσης,
και πίσωθέ του έτρεχαν γοργόνες με φτερά.
—Σαν πάμε στο Άντεν, μου ’λεγε, και συ θα δοκιμάσεις
Εγώ γλυκά του χάριζα και λάμες ξουραφιών
και του ’λεγα πως το χασίς τον άνθρωπο σκοτώνει,
και τότε αυτός συνήθιζε, γελώντας τρανταχτά.
με το ’να χέρι του ψηλά πολύ να με σηκώνει
Μεσ’ στο τεράστιο σώμα του είχε μι’ αθώα καρδιά.
Κάποια νυχτιά, μέσα στο μπαρ Ρετζίνα —στη Μαρσίλια,
για να φυλάξει εμένανε από έναν Ισπανό,
έφαγε αυτός μιαν αδειανή στην κεφαλή μποτίλια.
Μια μέρα τον αφήσαμε στυγνό απ’ τον πυρετό,
πέρα στην Άπω Ανατολή να φλέγεται, να λειώνει.
Θεέ των μαύρων, τον καλό συγχώρεσε Γουίλ
και δόσ΄του εκεί που βρίσκεται λίγη απ’ την άσπρη σκόνη.
Χαρούλα said
Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1915 στην Κωνσταντινούπολη, από τη Βιβλιοθήκη «Ιτιμάτ» (İtimat Kütüphanesi) και ο συγγραφέας του είναι ο Διδάσκαλος Ιππότης Χασάν Μπαχρή (Muallım Şövalye Hasan Bahri). Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο Χασάν Μπαχρή υπήρξε πολύ παραγωγικός συγγραφέας· πέρα από πραγματείες όπως οι Χασισοπότες (Esrarkeşler), έγραψε για ένα σωρό άλλα θέματα, από το σαβουάρ-βιβρ μέχρι τους χωριάτικους γάμους στην Aνατολία και τις ερωτικές τηλεφωνικές συνομιλίες με ωραίες γυναίκες.
O συγγραφέας μας, για τον οποίο γνωρίζουμε ότι εργάστηκε ως αστυνομικός επιθεωρητής στη Χεδιβεία της Αιγύπτου, διατέλεσε δάσκαλος γαλλικών στα σχολεία Μουχεντισχανέ και Μπουρχάνη Τερακή. Όπως όλα τα άλλα έργα του, έτσι και οι Χασισοπότες είναι μια σημαντική πηγή για να φωτίσουμε την κοινωνική ιστορία της εποχής του.
Aπό την κάνναβη (Cannabis Sativa) –γνωστή στην Aνατολία με τις ονομασίες Aπτάλ Oτού (Aptal Otu), Εσράρ Oτού (Esrâr Otu), Κεντενέ (Kedene), Κεντιλίκ (Kendillik), Κεντιρίκ (Kendirik), Κεντίρ Oτού (Kendir Otu), Κινάπ Oτού (Kinnap Otu)– παρασκευάζεται το χασίς, στο οποίο δίνονται επίσης διάφορες άλλες ονομασίες. Η κάνναβη είναι γνωστή εδώ και εκατοντάδες χρόνια στις κοινωνίες της Ανατολής και χρησιμοποιείται ευρέως για ποικίλους σκοπούς. Είναι ένα μέσο απόλαυσης εξαιρετικά διαδεδομένο, ιδιαίτερα μεταξύ των ετερόδοξων θρησκευτικών ταγμάτων του Ισλάμ. Από το όνομα του Καϊγκουσούζ Aμπντάλ, ποιητή του 14ου αιώνα ο οποίος απεικονίζεται πάντα με το καμπάκι του χασίς, αυτή η ουσία πήρε ένα από τα λαϊκά της ονόματα: καϊγκουσούζ, που σημαίνει «ανέμελος».
Χαρούλα said
https://www.lifo.gr/culture/vivlio/ellines-toxikomaneis-toy-mesopolemoy-kai-i-metexelixi-toy-kynigimenoy-pathoys-toys
Jorge said
“Cuando uno deja de crecer empieza a morir.”
― William S. Burroughs, Junky
Ο θείος Βασιλάκης, ο λεμονοσταγονοζάκιας.
ΓΤ said
Στον κωλόδρομο της Μπαφωκίωνος Νέγρη πνίγεσαι από τους μπάφους σαν πέσει ο ήλιος. Ψηλά, κοντά στην πλατεία, στους ευκαλύπτους γίνεται νταλαβέρι. Αλβανοί με πίτμπουλ κυριαρχούν. Κατεβαίνοντας, η επόμενη βρόμα σε πιάνει στα παγκάκια κοντά στα ναργιλεδάδικα στη Δημοτική Αγορά. Το όργιο γίνεται χαμηλά, στην πέργκολα, που λέγεται και «αράχνη». Στην «αράχνη» έχει τέρμα… λόγιες αραβομούρες, που «πίνουν» ασταμάτητα. Το πόδι επάνω στο παγκάκι, ξύνουν τα δάχτυλα των ποδιών, και ακολουθεί χειραψία με το συμπαφοκιόπεκο που θα σκάσει. Ουστ, παλιόσκυλα!
DaPonte said
Νομίζω δεν αναφέρθηκε το «είναι αρντάν»
(από τα χάπια Artane, τα οποία για αντιπαρκινσονικά ξεκινήσανε, στις πιάτσες καταλήξανε).
DaPonte said
Και το αφιονισμένος χωράει στη λίστα.
dryhammer said
Κι αυτός ναρκομανής δεν λέγεται;
Jorge said
Pedis said
# 68 – και: μπάφας ή και μπάφα (και για τα δύο γένη): ο αδύναμος-οκνηρός, χωρίς ικανότητες/θέληση λ.χ. μαθητής, αθλητής κλπ. (μη δίνετε 100% βάση στα λεξικά, ερευνήστε στο πεδίο…😎)
Jorge said
Ο φαντασιόπληκτος μετράει;
Ο εργοστασιακός.
spyridos said
spyridos said
#82
1933 , Περιστέρης
Μέρα νύχτα στις ταβέρνες,
το πρωί μες στους τεκέδες
την τραβώ και μαστουριάζω
το κεφάλι μου μπαφιάζω.
ΓΤ said
Ωρίων Αρκομανής
γαλλικών γραμμάτων
ναρκομανής
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
Η παραμύθα
… είχε φουντάρει απ΄το μπαλκόνι
είχε χάσει το μυαλό του
ένα βράδυ απ΄τη σκόνη
κι ακόμη
βλέπω το φίλο του το Τζόνη
με την πιστωτική του κάρτα
γραμμές να στρώνει
87 ΓΤ >>Μπαφωκίωνος Νέγρη
🙂
ΓΤ said
Ωρίων Αρκομάνης
των γαλλικών αράδων
ο χαρμάνης
Αλφα_Χι said
Στο Λεξικό της πιάτσας αναφέρεται, επίσης, η λέξη μπάφος ή μπάφα https://www.scribd.com/document/427868177/Lexiko-Piatsas
ενώ στα Ιταλικά το baffo σημαίνει μουστάκι, δεν ξέρω αν σημαίνει κάτι σε αργκό.
spyridos said
36
» Η λέξη μπάφος είναι πολύ νεότερη, μετά το 2000.»
Λίγο παλιότερη.
Από 1998 ως 2000 εμφανίζεται σε ραπ και άλλα τραγούδια, άρα υπήρχε ήδη κάποια χρόνια.
Του 2000 είναι το Μια βραδιά στου Τζιλιβάκη, «‘Οφου αεράκι να μουνα, καπνός από να μπάφο».
spyridos said
1997
«θέλω να φουμάρω το νούμερο ένα μπάφο ότι και να πάθω θα το πάθω για να μάθω»
Jorge said
Για τον μπάφο.
Έχει κάποιος το κόμικ «Γιατί ο Γκούφι φαίνεται ανόητος» του Πατσιέντζα;
sarant said
87 Μπαφωκίωνος!
94-5 Α γεια σου
101 Μπράβο, άρα πάμε προς 199x
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
Ο τελευταίος μπάφος
…
Μαριχουάνα
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
101# Ναζωραίος 🙂
Πάντως στα 90ζ σίγουρα δεν την είχα ακούσει. Δεν ήμουνα και στην πρώτη νιότη όμως 🙂
Μαρία said
81 ΟΠΕΚΕΠΕ ΕΛΤΑ 4.500 αγροτεμάχια!
evamaten said
Μαρία said
105 Αυτό το δεν την είχα ακούσει σηκώνει κι άλλη ερμηνεία 🙂
Jorge said
108 Και για την πρώτη νιότη, θέλει διευκρινίση.
Πριν ή μετά;
Stazybο Hοrn said
Απόντος ΓΤ, καλά (δεν) πήγε αυτό: Grimsby Town – Manchester United 2-2 (12-11 pen.)
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
108
Ονί σουά κι μαλ υ πανς.
Κελ ντεκαντάνς!
Κελ ντεκαντάνς!
Μαρία said
3 φορές δοκίμασα μαύρο. Τις 2 πρώτες χόρτο ολλανδικό και Φαρσάλων. Με την πρώτη τζούρα μ’ έπιασε φοβερή ζάλη και δεν υπήρξε δεύτερη. Την τρίτη φορά ήταν σοκολάτα σε πίπα τυνησιακής προέλευσης. Με την πρώτη τζούρα μ’ έπιασε φοβερός βήχας και πάλι δεν υπήρξε δεύτερη. Αυτοί οι φίλοι μου κάπνιζαν περιστασιακά, για να χαλαρώνουν.
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
Φίλοι που έκαναν πολυτεχνικές σπουδές τη δεκαετία του ΄80 στην Αμερική, λέγανε (και «κουφάθηκα» όταν τ΄άκουσα) ότι κάποιοι φιλόδοξοι φοιτητές, έπαιρναν ναρκοουσίες, κοκαϊνη νομίζω, για να τους κρατάει σε ένταση να διαβάζουν πολλές ώρες στις εξετάσεις και να αποδώσουν καλά, να πάρουν βαθμό, καθώς οι αριστούχοι είχαν από χέρι τις καλύτερες προτάσεις για θέσεις εργασίας. Τους περίμεναν στην έξοδο του παν/μίου, να τους δώσουν τις κάρτες τους, οι εκπρόσωποι των επιχειρήσεων, λέγανε χαρακτηριστικά.
Πέπε said
Το 112 της Μαρίας δίνει αφορμή να σχολιάσουμε ότι παλιότερα το μαύρο είχε σαφώς διακριτό περιεχόμενο από το χόρτο: μαύρο το χασίς, το κατεργασμένο, που είναι λίγο-πολύ μαύρο στο χρώμα, χόρτο ή φούντα το ακατέργαστο, όπως το κόβεις από το δέντρο. Πάνε όμως αρκετά χρόνια που το μαύρο έχει επεκτείνει τα σημασιολογικά του όρια, καλύπτοντας πλέον και τα δύο είδη.
Πέπε said
113
Των επιχειρήσεων κοκαίνης;
Jorge said
113. Παλιομοδίτες.
ανιρακετάμη.
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
115, 🙂 . Λομπίστες .
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
116, ! τί μαθαίνει κανείς! Τί ακούει 🙂
ΓΤ said
Υπάρχει Έλληνας συγγραφέας τερματισμένος συναχάκιας. Μόνιμη θολούρα σε βάθρο κωλοδιάνου.
Jorge said
Σιροπάκι.
Jorge said
Με την πλούσια ενθεογενειάδα, ρίχνω γκόμινες αράδα.
Αρχαϊκό Αμπελακιώτικο ρητό. μπρρ
Πέπε said
Δεν ήξερα ότι το αρντάν λέγεται στην πραγματικότητα Αρτάν! Άλλη μια ναρκοσλάνγκ λέξη που έχει περάσει στο γενικό λεξιλόγιο (αρντάν = αραχτός, χαλαρός, αμέριμνος, ανεύθυνος).
Οι μερακλήδες του Αρντάν εκτιμούσαν εξίσου και τον Ύπνο (το υπνοσεντόν).
Jorge said
122.
Αρντάν, ζωή και κίνηση.
Ύμπ νο.
Alexis said
#115: Κάτι Κολομβιανοί…☺️
sarant said
110 Κάτθανε νυν ντόκτορ Τζον!
122α Ούτε εγώ.
DaPonte said
Καλημέρα.
122β που συνηθίζουν να το λένε υπνοστεντόν.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
122# Ούτε κι εγώ. Τζάμπα τα καλαμπούρια που κάναμε έφηβοι, για χασισόπιτες και αρντανόσουπες.
Το υπνοσεντόν είναι των 500. Το χιλιάρι είναι υπνοκουβέρτ (αηδίες και βλακείες).
Μαρία said
Δεν ήξερα ούτε το Αρτάν ούτε το αρντάν. Καινούριο θα είναι, γιατί ένας θείος μου μακαρίτης με πάρκινσον απ’ τη δεκαετία του ’60 έπαιρνε παρλοντέλ που συνταγογραφούνταν και για τη γαλακτόρροια και τον πειράζαμε. Μυστήρια τα χάπια για το πάρκινσον. Κατα τα άλλα έχω να πώ οτι εμβαθύνατε πολύ στο θέμα, αν και άκαπνοι 🙂
best0626 said
Μπαφινγκ κκαι εξτριμ μπαφινγκ
Μπογκ
best0626 said
Μπαφινγκ κκαι εξτριμ μπαφινγκ
Μπογκ
ΕΦΗ - ΕΦΗ said
124, Κολουμπιανοί, ναι. 🙂
Spiridione said
128. Δεν είναι καινούργιο, πολύ παλιό είναι. Στην Ελλάδα μπορεί να ήρθε αργότερα, στα έιτιζ όμως σίγουρα υπήρχε.
Εδώ, από ένα ενδιαφέρον άρθρο για τα φάρμακα και τη μουσική
Ένα φάρμακο που, λόγω της κατασταλτικής του δράσης, έχει περάσει στην καθομιλουμένη στα ελληνικά σαν συνώνυμο της ηρεμίας στα όρια (ή και πέρα από αυτά) της αποχαύνωσης και της απάθειας είναι το Trihexyphenidyl (1949), με την εμπορική ονομασία που καθιερώθηκε: Artane. Πρόκειται για ένα από τα πρώτα φάρμακα για τη θεραπεία της νόσου του Πάρκινσον, αλλά παράλληλα χορηγούνταν για χρόνια ταυτόχρονα με τα παλιότερα αντιψυχωσικά φάρμακα σαν «διορθωτής» για να αντιμετωπίσει τα συμπτώματα εξωπυραμιδικού συνδρόμου (κυρίως τρεμούλα) που προκαλούσαν. Ο πρώτος που το έβαλε σε δίσκο είναι ο Ζωρζ Πιλαλί στην παρλάτα «Μια αληθινή ροκ εντ ρολ ιστορία στο χαρτί» από τον θρυλικό ομώνυμο ζωντανό του δίσκο του 1986 που κλείνει με το γηπεδικό σλόγκαν της εποχής «Αρτάν ζωή και κίνηση». Αργότερα επικράτησε μια ελαφρώς παραφρασμένη εκδοχή του ονόματος, το «Αρντάν» ίσως επειδή ακούγεται πιο νταγκλαρισμένο. Στη διεθνή δισκογραφία το βρίσκουμε στο What is Artane? των Urge Overkill, που έγιναν διάσημοι μέσα σε μια νύχτα όταν ο Tarantino έβαλε την Uma Thurman να χορέψει με τη διασκευή τους στο Girl, You ’ll Be a Woman Soon του Neil Diamond στο Pulp Fiction.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
132# Και στα 70ζ υπήρχε.
DaPonte said
Hipnosedon = φλουνιτραζεπάμη, σε δισκία 1mg
Vulbegal = φλουνιτραζεπάμη, σε δισκία 2mg, σαφώς προτιμάται στην πιάτσα, αποκαλούμενη μπούμπλε.
Μαρία said
132 Φοβερό άρθρο και μπράβο στο γιατρό https://stage.med.auth.gr/users/dimitrioskazis αχρείαστος να είναι.
Η γιαγιά μου, για να κοιμηθεί, έπινε ένα κουταλάκι πασιφλορίνη.
Μαρία said
134 Τώρα μου λύθηκε η απορία απ’ το 124, μια και ήξερα μόνο το στεντόν και δεν μπορούσα να καταλάβω πού βρίσκεται το λάθος.
Spiridione said
135. Δεν είχα καταλάβει ότι πρόκειται περί γιατρού, νόμιζα είναι κάποιος με καλές ιατρικές γνώσεις.
Υπνοστεντόν το ήξερα και εγώ, και σήμερα βγήκα από την πλάνη μου. Stedon είναι το Valium στην Ελλάδα, και Hipnosedon το Rohypnol, που μου είναι πιο γνωστό από ταινίες κτλ., το χάπι του βιασμού. Πάντως και για τις ονομασίες των φαρμάκων χρειάζεται ειδική εργασία!
Μαρία said
137 Τελικά ισχύει το αντίστροφο: γιατρός με μουσικές γνώσεις.
Στην αγορά κυκλοφορούν και τα δύο. Δεν ξέρω αν είναι το ίδιο χάπι με άλλη εμπορική ονομασία. Χαπάκι στεντόν μου έδωσαν πριν απ’ την επέμβαση καταρράκτη.
ΣτοΔγιαλοΧτηνος said
132# Μωρέ μπράβο ο γιατρός! Αν ποτέ αποφασίσει να εγκαταλείψει το επάγγελμα, έχει λαμπρό μέλλον ως ντιτζέι.
Το Largactil που έχει στο άρθρο το αναφέρει και ο Μίσσιος στο Καλά εσύ… (από μνήμης στο περίπου, αν είχαμε καμιά γυναίκα [στην εξορία] θα ‘βλεπες πού θα πηγαίνανε τα λαργκακτίλ κλπ φάρμακα).
dryhammer said
Για τους ρέκτες: Στα μεσογδόντα (mid-eighties) κυκλοφορούσε στην extended version «Αρντάν ζωή και κίνηση, το βράδυ Αυτοκίνηση» από το ομώνυμο κλαμπ-ντίσκο(τότε) κλπ του Μάκη Σαλιάρη που ήτανε στις δόξες του.
nikiplos said
Τα αρντάν λέγονταν και «αρντανοσάντουιτς» όταν τα συνδύαζαν με άλλα φάρμακα ή «φάρμακα».
Πάντως οι περισσότερες εκφράσεις που διαβασα, αν μη τι άλλο αναδεικνύουν την σκωπτική διάθεση των Ελλήνων ενάντια στους χρήστες. Σκωπτική έως και μισερή ενίοτε. (Πρεζόνι άλλωστε ανέβαζαν και κατέβαζαν τον Ζακ, οι αληταράδες Πορτοσάλτε και Καμπουράκης από το προσηνές βήμα των λιβελοκάναλων).
Μη ανοχή στον άρρωστο. Κι εδώ δεν εννοώ το πρεζόνι, τον εθισμένο κλπ. Εννοώ τον άνθρωπο που από πόνο/αδυναμία/δειλία/οκνηρία οδηγείται εκεί. Που μετά τον εθισμό δεν είναι φυσιολογικοί αλλά άρρωστοι κι εξαρτημένοι και μη έχοντες σώας τας φρένας. Και τα δοκίμασε όλα η κοινωνία μας: Φυλακίσεις, Ψυχιατρεία, εγκλεισμούς κλπ. Κι «εκτελέσεις» ψυχρές αφού η καθαρή δόση τι άλλο στόχευε παρά να απαλλαγούμε από τους ενοχλητικούς που δεν βρίσκουν πλέον φράγκα για τη δόση…
Κι αυτή η αδιαφορία της κοινωνιας για τον πόνο του άλλου είναι διάχυτη παντού… Έκανα κυστεοσκόπηση και στα δημόσια νοσοκομεία την κάνουν χωρίς μέθη… αντέχω τον πόνο κι άντεξα. Έβαλα μόνο 2-3 φωνές. Ο πριν κι ο επόμενος από μένα ούρλιαζαν σαν να τους σφάζουν συνεχώς. Τέτοιο αναίτιο κι άχρηστο βασανιστήριο… Θα έκανα πεθιδίνη μόνος μου στον εαυτό μου πριν την εξέταση αν ήμουν στη θέση τους… Έλεος κάπου…
Γεράκος said
Πάντα δραπέτης απ’ το όνειρο
Μουσική: Αντώνης Βαρδής Στίχοι: Σάκης Μπουλάς
Πάντα δραπέτης απ’ το όνειρο είπες ποτέ δεν ήταν τυχερό
θηλιά που σφίγγει το σεντόνι σου γυρνάς πλευρό να κοιμηθείς
Οι μαύροι κύκλοι και τα μάτια σου μέσα τους βλέπω τα κομμάτια σου
και τις χαρές που δε συνάντησες δεν θέλεις πια να θυμηθείς, δε θέλεις πια να θυμηθείς
Και πονάς, δε μιλάς, σαν μοιραίος συνεργός
και σκιές κυνηγάς κι είναι ο θάνατος αργός, κι είναι ο θάνατος αργός
Πολλοί αλέκτορες λαλήσανε πλήθος προφήτες που μιλήσανε
όμως τον πόνο δεν λιγόστεψε ούτε σταμάτησε κανείς
Στη φλέβα έστειλες το δάκρυ σου το μίσος που έγινε η αγάπη σου
μάταια τραγούδησες τον έρωτα γιατί δε σ’ άκουσε κανείς, γιατί δε σ’ άκουσε κανείς
Rave Party, «Η Αγέλαστη Πολιτεία και οι Καλικάντζαροι» (μουσικό παραμύθι)
Μουσική – Στίχοι: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
(Ρεφρέν)
Ρουμ, παπαρούμ, παπαρούμ, παπαρούνα, Ρουμ, παπαρούμ, παπαρούνα
τη στίβουμε και κάνουμε μαντζούνα
και ύστερα τη βάζουμε να βράζει δεκαοχτώ μερόνυχτα σε σιγανή φωτιά
Αφήγηση (recitativo)
…Όσο πέρναγε η ώρα το ξέφωτο γέμιζε καλικάντζαρους. Στρατός ολόκληρος από καλικάντζαρους! Ερχόνταν συνεχώς καινούριοι, ξεπροβάλλοντας πίσω από τους χιονισμένους λόφους, καβάλα στις χήνες τους. Στρατός ολόκληρος από καλικάντζαρους που χόρευαν σαν μουρλοί γύρω απ’ το καζάνι…
Ο Μανδρακούλος, μεθυσμένος, καβάλα ανάποδα σ’ ένα γαϊδούρι, συντόνιζε τη φάση.
«Κάντε τούτο, κάντε κείνο, κάντε τ’ άλλο!» Όλοι τον ’’έγραφαν’’ κανονικά.
«Εμπρός!» έλεγε στο γαϊδούρι. «Βρε, που πας βρε ζωντόβολο;»
Γιατί το γαϊδούρι αντί για μπρος, πήγαινε προς τα πίσω.
Είχανε πέσει σε έκσταση… Ρέιβ πάρτι!!!
(Ρεφρέν)
Μικρή Τερέζα
Μουσική – Στίχοι: Τζίμης Πανούσης
Δεν είναι πρέζα γιατί είσαι τέζα κατσαρομάλλα μικρή Τερέζα
Τριάντα πόντους το τσιγαριλίκι και ζαλισμένη σε τρων’ οι λύκοι
Πάνω σε ξόβεργα σπουργίτι είναι η μοίρα του ανθρώπου
Με κολλημένα ποδαράκια πεταγματάκια επιτόπου
Κάτω η χούντα – Κάτω η φούντα κατουρημένοι χοντροί παπάδες
Με εντομοκτόνα αυτοκτονίας το νέο έπος της Αλβανίας
Είναι χημεία – Είναι πορνεία χωρίς το σώμα να συμμετέχει
Οι νταβατζήδες στα θεωρεία και εμείς στο λάκκο με τα θηρία
Έχει καταλάβει την καρδιά σου το χασίσι και δεν έχει χώρο τη δικιά μου ν’ ακουμπήσει
Κοφ’ τη γαμημένη τη στριφτοχειροτεχνία κι έλα τοίχο τοίχο στης αυλής μου τη γωνία
Στο ουράνιο δέντρο στο ιπτάμενο χαλάκι έλα ν’ ανεβούμε φασολάκι-φασολάκι
Σου ‘χω φτιάξει σούπα με μολότωφ και απ’ όλα μες στην κατσαρόλα του Καρόλου ξερόλα
Σφίξε την γροθιά σου να την πιούμε άσπρο πάτο Βάλε το καπάκι. Μ’ έχει πάρει από κάτω
Μικρή Ινδιάνα χορευταρού μου, Μανιταράκι μου Μανιτού μου
Βαστάω τσίλιες μπρος στη σκηνή σου, βάλ’ την καρδιά μου στην προσευχή σου
Φέρε να πιούμε να καταπιούμε, δε γίνεται όλοι να την ακούμε
Κάποιος θα πρέπει να τα φυλάει, να τους τη λέει να τους μετράει
Η
Μουσική – Στίχοι: Παύλος Σιδηρόπουλος
Είναι μέρες που πατάω γερά είναι μέρες που το νιώθω πως πεθαίνω
δεν ξέρω αν είναι πριν ή τώρα ή μετά μα μέσα σε είκοσι λεπτά
σ’ είδα να με μισείς, σ’ είδα να μ’ αγαπάς και περιμένω
Φωνή του φίλου κατάντησε φτηνή στην κρίση σου αλύπητα αφημένη
και κάπου υπάρχει μια αιώνια απειλή σε σένανε μονάχα αφοσιωμένη
Είμαστε μόνοι εγώ και συ κι ανάμεσά μας μια φωνή απελπισμένη
σ’ ό,τι μισώ σ’ ό,τι αγαπώ είμαι εγώ, μα πίσω μου εσύ είσαι κρυμμένη
Του εγώ μου φίλε τα όσα στεγανά διαλύθηκαν σε κάποια μαύρη φλέβα
σ’ ένα μονόδρομο αγωνίας αλήθεια και ψευτιά το ίδιο πρόσωπο σκοτάδι με τη μέρα
Παραμονεύει στη σκιά, με μια καρδιά και μια παντιέρα
Είν’ η ηρωίνη φίλε και ίσως να ξεχαστείς
μας λες πως την ελέγχεις πως ξέρεις τι ζητάς και το γιατί
Θέλει χρυσάφι και κάποια υποταγή αγάπη μεταχείριση στα μέτρα τα δικά της
είν’ επικίνδυνη και θέλει προσοχή θανάτου άγγελος σωματοφύλακάς της
Μα είναι γλυκιά, πολύ γλυκιά μα είναι κλειστά τα περιθώριά της
και είναι αυτή, μονάχα αυτή και δεν μπορεί κανένας, μα κανείς να την χορτάσει
Ένα φιξάκι φίλε δεν είναι παρά μια στιγμή
κι όμως μπορεί να γίνει μια ολόκληρη ζωή
Γερμανέ γιατρέ
Πάνος Αρβανίτης
Άιντε Γερμανέ γιατρέ με την χημεία σου
μας την εσκάρωσες την ατιμία σου
άντε γερμανέ γιατρέ τι πας να κάνεις
αντί για φάρμακο το κορόιδο κάνεις
Άιντε γερμανέ γιατρέ θα μας τρελάνεις
αντί για φάρμακο το κορόιδο κάνεις
άντε γερμανέ γιατρέ θα μας τρελάνεις
αντί για φάρμακο το κορόιδο κάνεις
Απ’ τη μαστούρα πέσαμε στο δηλητήριο
και μας τραβάνε τακτικά στο κρατητήριο
απ’ τη μαστούρα πέσαμε στην ηρωίνη
και μας τραβάνε τακτικά για κοκαΐνη
Πέπε said
135
Ο Σωτήρης Σπαθάρης καταθέτει στα Απομνημονεύματά του ότι όταν ήταν μωρό η μάνα του του έδινε «ύπνο» για να κοιμηθεί, ένα βότανο που μάλλον είναι το αφιόνι. Συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, αλλά η μάνα του Σπαθάρη το παράκανε, με αποτέλεσμα αυτός να έχει όλη του τη ζωή πρόβλημα με αξύπνητους ληθάργους. Έχανε δουλειές και ραντεβού, κατουριόταν στον ύπνο του γιατί η ανάγκη για κατούρημα δεν τον ξύπναγε (πράγμα που συνεπάγεται και προβλήματα με τις γυναίκες) κλπ.
_____________________________________________________________
Να καταθέσω ότι στην Κάλυμνο το χασίσι το λένε «μαστούρα».
Και επίσης ότι οι παλιοί, αυτοί που η γλώσσα τους αποτυπώνεται στα μεσοπολεμικά ρεμπέτικα, μιλούσαν πιο απερίφραστα από τους σημερινούς. Το χασίσι π.χ. το έλεγαν «χασίσι» (εκτός από «μαυράκι» κ.ά.), και τη μαστούρα «μαστούρα». Σήμερα τέτοιες λέξεις ακούγονται μόνο στον άτυπο λόγο τρίτων, που δεν ασχολούνται οι ίδιοι.
Jorge said
143>135.
Οι παλαιοί, συνήθιζαν λουίζα, για βρέφη και γέρους.