Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Η μέρα με τα δεκαπεντάρια

Posted by sarant στο 15 Οκτωβρίου, 2015


Σήμερα ο μήνας έχει δεκαπέντε, έχουμε δηλαδή 15 Οκτωβρίου του 2015, ή αλλιώς 15/10/15, μια μέρα με δύο δεκαπεντάρια. Κανονικά, το σημερινό άρθρο έπρεπε να μπει στις 15 Μαΐου, 15/5/15, αλλά το αμέλησα τότε -ένα μυαλό, κι αυτό ρωμέικο, κι έτσι παραλίγο να σπάσω μια μικροπαράδοση του ιστολογίου.

Οι ταχτικοί θαμώνες ίσως να θυμούνται ότι στις 12 Δεκεμβρίου του 2012 (στις 12/12/12) είχα γράψει ένα άρθρο για τη Μέρα με τα τρία δωδεκάρια, συνεχίζοντας μια παράδοση που ήδη μετρούσε τέταρτο χρόνο, αφού στις 11/11/2011 είχαμε τη μέρα με τα τρία εντεκάρια, στις 10/10/ 2010 είχαμε γράψει για τη  μέρα με τα τρία δεκάρια και στις 9/9/2009 για  την αντίστοιχη μέρα με τα τρία εννιάρια. Η ωραία αυτή παράδοση κινδύνεψε να σταματήσει το 2013, διότι μέρα με τρία 13άρια δεν υπάρχει, αφού δεν έχουμε δέκατο τρίτο μήνα, τελικά όμως σκέφτηκα ότι η 13/3/13 ήταν μια καλή προσέγγιση κι έτσι πρόπερσι έγραψα το άρθρο για τα δεκατριάρια, και πέρυσι το άρθρο για τα δεκατεσσάρια, στις 14/4/14. Οπότε, προκειμένου να σπάσει η παράδοση, ας δεχτούμε ότι η 15/10/15 είναι καλό υποκατάστατο της 15/5/15, και ελπίζω του χρόνου να θυμηθώ να βάλω το αντίστοιχο άρθρο στις 16 Ιουνίου και όχι αργότερα.

Ο αριθμός 15 δεν έχει φοβερό ενδιαφέρον από αριθμολογική άποψη, εννοώ ότι δεν είναι πρώτος αριθμός ή τετράγωνο άλλου αριθμού, είναι πάντως ημιπρώτος (αφού είναι γινόμενο δύο πρώτων αριθμών, του 5 επί 3). Ωστόσο, επειδή είναι στρογγυλός αριθμός, τρεις πεντάδες ή πέντε τριάδες, εμφανίζεται πολύ συχνά στην καθημερινότητά μας αφού βρίσκεται, θα έλεγε κανείς, στο σταυροδρόμι δυο μεγάλων αριθμητικών συστημάτων, του δεκαδικού και του εξηκονταδικού.

Καταρχάς, αφού ο μήνας έχει συμβατικά τριάντα μέρες, οι δεκαπέντε μέρες είναι το μισό του μήνα, κι έτσι μιλάμε για δεκαπενθήμερο: πολλοί μισθωτοί πληρώνονται (ή πληρώνονταν, όταν ίσχυε ακόμα αυτό το έθιμο) κάθε δεκαπενθήμερο, ενώ και αρκετές συμβάσεις (εργασίας, μισθωτήριες κτλ.) συμβαίνει να αρχίζουν στις 15 του μηνός. Λέμε δεκαπενθήμερο και όχι δεκαπενταήμερο αφενός για να μη μας πούνε καταστροφείς της γλώσσας, και αφετέρου σε ανάμνηση της δάσυνσης: αφού η ημέρα έπαιρνε δασεία, και το δασύ πνεύμα προφερόταν στα αρχαία ελληνικά, στη σύνθετη λέξη πεντήμερον το ταυ+δασεία τρέπεται σε θήτα. Βέβαια, επειδή εδώ και καμιά εικοσαριά αιώνες έχουμε σταματήσει να δασύνουμε οι μαθητές πηγαίνουν πενταήμερες εκδρομές, αλλά το δεκαπενθήμερο αντέχει ακόμα (Η λέξη «δεκαπενθήμερο» δεν είναι αρχαία, οι αρχαίοι έλεγαν πεντεκαιδεχήμερος). Το δεκαπενθήμερο ισούται χοντρικά με δυο εβδομάδες, από τις τέσσερις που (χοντρικά, πάντοτε) έχει ο μήνας (στα αγγλικά το δεκαπενθήμερο είναι fortnight, που ετυμολογείται από το μεσοαγγλικό fourteniht, δεκατέσσερις νύχτες).

Έπειτα, επειδή η ώρα έχει εξήντα λεπτά, το τέταρτο της ώρας έχει 15 λεπτά κι αυτή είναι η δεύτερη σπουδαία εμφάνιση του αριθμού αυτού στην καθημερινή μας ζωή. Κρυφή εμφάνιση βέβαια, διότι λέμε πάντοτε «τέταρτο» και «τρεις και τέταρτο» ή «δέκα παρά τέταρτο» και σχεδόν ποτέ «δεκαπεντάλεπτο» (ενώ λέμε δεκάλεπτο και εικοσάλεπτο). Το τέταρτο μας δίνει και το ακαδημαϊκό τέταρτο, το συμβατικά αποδεκτό όριο για την καθυστερημένη προσέλευση (σε ορισμένες εκδηλώσεις βέβαια φτάνει τα τρία τέταρτα), καθώς και το «τεταρτάκι», όταν διαβεβαιώνουμε ότι «θα ξαπλώσω για ένα τεταρτάκι» τα καλοκαιρινά μεσημέρια ή «θα πεταχτώ για ένα τεταρτάκι» κάπου (σ’ αυτές τις περιπτώσεις το τεταρτάκι φτάνει άνετα το δίωρο).  Έχω παρατηρήσει ότι οι αγγλοσάξονες λένε λιγότερο από εμάς το quarter και προτιμούν το fifteen minutes -ίσως τώρα που μπαίνουμε σε μια κουλτούρα ψηφιακή και εξασθενεί η εικόνα των αναλογικών ρολογιών με δίσκο, όπου το τέταρτο παρασταινόταν ολοκάθαρα, να εξασθενίσει και σε μας η χρήση της λέξης. Δεν ξέρω αν οι νέοι, που λένε «θα έρθω σε πέντε» το έχουν επεκτείνει και «σε δεκαπέντε».

Τρίτη σημαντική παρουσία του αριθμού δεκαπέντε στη ζωή μας είναι θαρρώ ο δεκαπεντασύλλαβος, ο εθνικός στίχος των Νεοελλήνων, ήδη από την εποχή των βυζαντινών ποιημάτων που ήταν σε «πολιτικό» στίχο (δηλαδή ιαμβικό ανομοιοκατάληκτο δεκαπεντασύλλαβο), π.χ. «Διήγησις παιδιόφραστος περί των τετραπόδων» (έτσι αρχίζει η «Παιδιόφραστος διήγησις» που τόσο ωραία τη μεταφράσανε στα αγγλικά και την εκδώσανε οι φίλοι μας Γιώργος Μπαλόγλου και Νίκος Νικολάου) ή «Ο Διγενής ψυχομαχεί κι η γη τονε τρομάσσει» στα ακριτικά, ή «Ανάθεμαν τα γράμματα, Χριστέ, και οπού τα θέλει» του Πτωχοπρόδρομου, το «με το σπαθίν του κέρδισε τον τόπον οπού εκράτει» στο Χρονικόν του Μορέως, το «Όταν κερδαίνει ο ζαριστής, στον άμμον τα σκορπίζει» του Στέφανου Σαχλίκη, που έγραψε και τους πρώτους δεκαπεντασύλλαβους με ομοιοκαταληξία, για να πάμε στα δημοτικά τραγούδια («σαρανταπέντε μάστοροι κι εξήντα μαθητάδες») ή στον Σολωμό («λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει») ίσαμε τον Μάρκο Βαμβακάρη («Ώρες με θρέφει ο λουλάς κι ώρες αδυνατάω») και τον Τσιτσάνη («Συννεφιασμένη Κυριακή μοιάζεις με την καρδιά μου») ο δεκαπεντασύλλαβος είναι η φυσική ανάσα του νεοέλληνα.

Τέταρτη μεγάλη παρουσία του δεκαπέντε στη ζωή μας πρέπει να είναι ο Δεκαπενταύγουστος, το καλοκαιρινό Πάσχα με τα τόσα πανηγύρια. Και βέβαια, έχουμε τα 15 χρόνια, μια δύσκολη ηλικία, όπως δύσκολες είναι όλες της εφηβείας (και γενικά -τα πρώτα 100 είναι δύσκολα).

Αλλά έχω γράψει τοσα και τόσα και συνειδητοποιώ πως δεν έχω ετυμολογήσει τη λέξη -χαρά στο πράμα, θα πείτε, το δεκαπέντε είναι από το δέκα και το πέντε, κι ένα μικρό παιδί το βλέπει. Δεν είναι όμως τόσο απλό, διότι οι αρχαίοι δεν έλεγαν τόσο πολύ και από νωρίς το «δεκαπέντε», έλεγαν «πεντεκαίδεκα», αλλά το δεκαπέντε εδραιώνεται στην ελληνιστική περίοδο -θαρρώ πρώτη καταγραμμένη εμφάνιση είναι στον Ξενοφώντα. Στα λατινικά είναι quindecim (5-10), απ’ όπου το γαλλικό quinze ή το ιταλικό quindici, ενώ στις σαξονικές γλώσσες πάλι ισχύει το 5-10, π.χ. fifteen, fünfzehn. Το μοτίβο με το πέντε πρώτο ισχύει και στις σλάβικες γλώσσες, αλλά στα τούρκικα έχουμε το 10-5 (onbeş, όπου on το δέκα και μπες το πέντε).

Στο ελληνικό σύστημα το 15 είναι ΙΕ’, ενώ στο ρωμαϊκό είναι XV -αλλά αυτά τα ξέρουμε. Τους αριθμούς αυτούς τους χρησιμοποιούμε πλέον κυρίως για αιώνες και για εστεμμένους. Βέβαια, να φτάσει κανείς δέκατος πέμπτος εστεμμένος με το ίδιο όνομα δεν είναι εύκολο, αλλά οι Λουδοβίκοι της Γαλλίας το καταφέρανε, και ο Λουί Κενζ, ο Λουδοβίκος ο 15ος, χώρια που βασίλεψε πάνω από 50 χρόνια (βέβαια, ανέβηκε στον θρόνο μωρό παιδί) έδωσε και το όνομά του στο ομώνυμο στιλ επίπλων (και γενικά των τεχνών) της εποχής του.

Παρά την τόσο σημαντική παρουσία του στην καθημερινή ζωή στις πόλεις, το 15 απουσιάζει από τη φρασεολογία μας (ενώ, ας πούμε, με το δεκατέσσερα έχουμε κάμποσες φράσεις και παροιμίες). Οπότε, θα δανειστούμε μιαν έκφραση από την αγγλική φρασεολογία, που ακούγεται πολύ στον καιρό μας -εννοώ τη φράση του Άντι Γουόρχολ, ότι στο μέλλον ο καθένας θα είναι διάσημος για 15 λεπτά της ώρας (In the future everyone will be world-famous for 15 minutes –τι λέγαμε για τους αγγλοσάξονες ότι προτιμούν τα 15 λεπτά από το ένα τέταρτο; ) που την έγραψε το 1968 σε έναν κατάλογο έργων του και που έχει γίνει διάσημη και με αστείες παραλλαγές (π.χ. 15 megabytes of fame ή fifteen minutes of shame αντί για fame). Οι Γάλλοι, πάλι, χρησιμοποιούν το quart d’heure κι έτσι λένε passer un mauvais quart d’heure (περνάω ένα απαίσιο τέταρτο της ώρας) για μια δυσάρεστη (αλλά σύντομη) εμπειρία.

Ο αριθμός 15 στο περιοδικό σύστημα αντιστοιχεί στον Φωσφόρο. Δεκαπέντε παίχτες έχει μια ομάδα του ράγκμπι (καθώς και σε άλλα κέλτικα σπορ). Νομίζω ότι δύσκολα θα βρούμε περισσότερους παίχτες σε κάποιο διαδεδομένο ομαδικό άθλημα. Τέλος, δεκαπέντε μέλη έχει το μαθητικό συμβούλιο στα γυμνάσια και τα λύκεια -και επειδή ο σημερινός πρωθυπουργός, ο Αλέξης Τσίπρας, συμμετείχε στις μαθητικές κινητοποιήσεις της εποχής του ως πρόεδρος του δεκαπενταμελούς συμβουλίου του σχολείου του (το Πολυκλαδικό των Αμπελοκήπων, θαρρώ), ο προκάτοχός του συχνά τον κατηγορούσε ότι και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης συμπεριφερόταν σαν πρόεδρος δεκαπενταμελούς -μια μομφή που δεν φαίνεται να έπεισε.

Πάμε στις τέχνες. Θα μου πείτε για τους 15 Εσπερινούς του Μάνου Χατζιδάκι, που είναι βέβαια τίτλος δίσκου και όχι μεμονωμένου τραγουδιού. Από τραγούδια, έχουμε το «Κάθα δεκαπέντε», νησιώτικο, με τις θαυμάσιες κομμένες ρίμες,

αλλά και τους Δεκαπέντε του Σαββόπουλου, γραμμένο για τους κρατούμενους που αμνηστεύθηκαν το 1964 (όπως ο Αντώνης Αμπατιέλος) αλλά που ήταν πολύ περισσότεροι από 15 -αν ξέρει κανείς για ποιο λόγο ονομάστηκε έτσι το τραγούδι, ας μας πει.

Ταινίες θα υπάρχουν κάμποσες με το δεκαπέντε (ή μάλλον το fifteen) στον τίτλο τους, αλλά δεν μου έρχεται καμία πολύ γνωστή στο μυαλό. Όσο για βιβλία, θα αναφέρω τον Δεκαπενταετή πλοίαρχο, του Ιουλίου Βερν.

Να τελειώσω με τον Ιούλιο Βερν -αν και είμαι βέβαιος ότι παρέλειψα πολλά. Συμπληρώστε λοιπόν εσείς τον αστερισμό του Δεκαπέντε!

 

 

155 Σχόλια to “Η μέρα με τα δεκαπεντάρια”

  1. Κουνελόγατος said

    Πολύ ωραίο, ειδικά αυτό με τον δεκαπεντασύλλαβο. Πολύ σ’ ευχαριστούμε, καλημέρα.

  2. chrismagr said

    Η πιο γνωστή ταινία με τον αριθμό 15 είναι τα 15 Λεπτά, που αναφέρεται στη γνωστή ρήση του Γουόρχολ

    Η ταινία είναι γνωστή στην Ελλάδα ως «αυτή όπου ο Ρόμπερτ ΝτεΝίρο προσπαθεί να μιλήσει Ελληνικά»

  3. Πάνος με πεζά said

    Καλημέρες ! Ωραίο άρθρο !
    Κι ένα τραγούδι από «Δεκαπέντε», Δεκαπέντε τ’ αλωνάρη, δεκατρείς του θεριστή.
    Στίχος του Νίκου Γκάτσου, μουσική του, εορτάζοντος σήμερα, Λουκιανού Κηλαηδόνη !

  4. Τους δεκαπέντε του Σαββόπουλου τους άκουγα χτες κατά σύμπτωση, θα ήθελα πολύ να μάθω λεπτομέρειες. Κάποιος ας παραπέμψει στο ποίημα του Πρεβέρ για τους Λουδοβίκους, εγώ δεν προλαβαίνω τώρα!

  5. Πάνος με πεζά said

    Επίσης, ανα 15 μετριέται το σκορ στα games του τένις. Μάλιστα λέγεται ότι η σειρά αρχικά ήταν 15-30-45-game, και αργότερα το προτελευταίο τροποποιήuηκε σε 40, άγνωστο γιατί.

    Στους 15 πόντους σταματάει και το πέμπτο, νικητήριο σετ του βόλει, όταν και αν υπάρξει,

  6. sarant said

    Καλημερα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια -να δούμε ποιος θα κάνει το 15ο!

    2: Μερσί για την ταινία

    4: Και οι Λουδοβίκοι του Πρεβέρ:

    Louis I

    Louis II

    Louis III

    Louis IV

    Louis V

    Louis VI

    Louis VII

    Louis VIII

    Louis IX

    Louis X (dit le Hutin)

    Louis XI

    Louis XII

    Louis XIII

    Louis XIV

    Louis XV

    Louis XVI

    Louis XVII

    Louis XVIII

    et plus personne plus rien…

    qu’est-ce que c’est que ces gens-là

    qui ne sont pas foutus

    de compter jusqu’à vingt ?

  7. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Nα βάλετε στη σειρά τους αριθμούς στο κάδρο ( 1 2 3…13 14 15) :

  8. LandS said

    5 Πάνο, όταν παίζαμε βόλεϋ είχαμε τις «αλλαγές» , και ο πόντος κερδιζόταν μόνο από την ομάδα που σέρβιρε. Τότε, αν θυμάμαι καλά, το σετ κερδιζόταν στους 15 πόντους.

  9. Πάνος με πεζά said

    Nαι, και μετά τις βαρετές αλλαγές, έγινε το σετ χωρίς αλλαγές μέχρι τους 25 πόντους. Αυτό δεν το έγραψα. Αλλά το πέμπτο, τελειώνει στο 15, πάλι για λόγους…βαρεμάρας !

  10. Πάνος με πεζά said

    Με τη σήμανση των τηλεοπτικών προγραμμάτων, καθιερώθηκε και το «κατάλληλο από 15 ετών». Αν θυμάμαι καλά, παλιότερα η κατηγορία αυτή ήταν Κ-13 (από δεκατριών), όχι;

  11. Πάνος με πεζά said

    Επίσης αυτό το βιβλίο : http://www.politeianet.gr/books/9789603751311-sullogiko-metaichmio-dekapente-paidagogoi-197601

  12. Παναγιώτης Κ. said

    Κουιζάκι: Με πόσα 15-αρια γράφεται ο επόμενος του 15. ( Για το 16 μιλώ…)

  13. atheofobos said

    Το Fifteen με την πανέμορφη Taylor Swift το έχουν δει 93.000.000 άτομα!

    Ένώ το καταπληκτικό τραγούδι των Nick Cave & The Bad Seeds – Fifteen Feet Of Pure White Snow που το έχουν δει μόνο 3.200.000 !

  14. Ανδρέας Τ said

    Νομίζω ότι το μπέιζ μπολ έχει 18 παίκτες. Φυσικά για την Ελλάδα δεν είναι διαδεδομένο παιχνίδι αλλά στις ΗΠΑ, Κούβα κλπ είναι.

  15. sarant said

    10: Ναι; Δεν το είχα προσέξει αν και είδα κάπου ένα Κ-15

    14: Στη Βικιπαίδεια βρίσκω 9 σε κάθε ομάδα για το μπέιζμπολ.

  16. Πάνος με πεζά said

    Το τραγούδι του Σαββόπουλου (πουεγώ το ήξερα μόνο ως «Αμνηστία ’64», αν και πρωθύστερο, μου φέρνει στο νου τα πλάνα του Γιάννη Χαραλαμπόπουλου, με το στεφάνι στα μαλλιά, που επισιτρέφει από την εξορία της Χούντας. Άλλωστε, στο youtube το έχουν συνδυάσει (βλ. σημείο 0:35). Το λιμάνι που διακρίνεται, νομίζω ότι δεν είναι της Ραφήνας, αλλά είναι του Λαυρίου ή του Πόρτο Ράφτη. Όποιος γνωρίζει, συμπληρώνει.

  17. Παναγιώτης Κ. said

    Ο αριθμός 15! Παρέα με τον Αύγουστο και συνήθως ανθίζει χαμόγελο στο πρόσωπο του νεοέλληνα!
    (Είναι και το 1 για τις διάφορες πρωτομηνιές…)

  18. Πέπε said

    Καλημέρα.

    Τα δίστιχα με τις «θαυμάσιες κομμένες ρίμες» λέγονται κοτσάκια, και είναι ιδιωματισμός της λαϊκής ποίησης τ’ Απεραθιού, και λιγότερο, κατά πρόσφατη επέκταση, όλης της Νάξου. Τα κοτσάκια είναι δίστιχα 8σύλλαβα, είτε ιαμβικά είτε τροχαϊκά (και λέγονται εξίσου κοτσάκια κι όταν η ρίμα είναι πιο συμβατική). Οι σκοποί όπου τραγουδιούνται τα κοτσάκια λέγονται κοτσάτοι. Μιας κι είμαστε στο 15, η λαϊκή ποίηση της Νάξου περιλαμβάνει φυσικά και 15σύλλαβα δίστιχα, αλλά εκεί απαγορεύονται αυτοί οι διασκελισμοί.

  19. Avonidas said

    Fifteen men on a dead man’s chest, yo-ho-ho, and a bottle of rum!

    Καλημέρες! 😀

  20. LandS said

    over fifteen players a side moy βγάζει μόνο ράγκμπι και παρεμφερή. Αμερικάνικα, Αυστραλιανά «ποδόσφαιρα» και δεν συμμαζεύεται.

  21. gpoint said

    # 12

    ενας τρόπ0ς είναι με 17
    16 δεκαπεντάρια προσθετέους στον αριθμητή κι ένα σκέτο στον παρανομαστή

  22. Avonidas said

    Η 15η Οκτωβρίου, πάντως, που διαλεξε ο Νικοκυρης, έχει και μια ιστορική ιδιαιτερότητα: πριν πέντε αιώνες και κάτι ψιλά ακολούθησε μια 4η, αντί μια 14η του μήνα!

    Στις 5 Οκτωβρίου του 1582 (κι αλλο 15!) μπηκε σε εφαρμογή, στις παπικές κτήσεις τουλάχιστον, η ημερολογιακή μεταρρύθμιση του πάπα Γρηγορίου του Χού-Ι-Ι-Ι, αυτό που λέμε Γρηγοριανό Ημερολόγιο. Παραλείφθηκαν 10 μέρες, κι έτσι η μέρα έγινε η 15η Οκτωβρίου.

    Ακολούθησε, βεβαίως, γενικευμένη σύγχυση, αφού ελάχιστοι καταλάβαιναν το σκεπτικό της αλλαγής, η υπόλοιπη Ευρώπη, ιδίως οι Προτεστάντες, αντιστάθηκαν για αιώνες, κι ας μη μιλήσουμε βέβαια για τους Ορθόδοξους που έκαναν την τρίχα τριχιά και κράτησαν αντάρτικο ως τον 20ο αιώνα (κι ακόμα κρατάνε σε ότι αφορά το Πάσχα).

  23. Avonidas said

    *Τεσσερεις αιώνες και κατι ψιλά, ήθελα να πω…

  24. Πάνος με πεζά said

    @ 12 : Mήπως 15 + [ (15+15) / 15 ] ; (άρα με τρία δεκαπεντάρια;)

  25. Πάνος με πεζά said

    Τι βλακεία, το 17 έγραψα ! 15+(15/15) !

  26. Triant said

    15 οι κόκκινες μπάλες του snooker.

  27. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα!

    22 Καλά λες, υπάρχει κι αυτή η ημερολογιακή ιδιαιτερότητα!

  28. LandS said

    Γιατί χαρακτηρίζεις το Ράγμπι «Κέλτικο»; Ναι, είναι το εθνικό σπορ της Ουαλίας. Μάλιστα ο παλιός σέντερ χαφ της Λίβερπουλ και της Εθνικής Αγγλίας Έμλυν Χιουζ ως υιός μεγάλου παίκτη του Ράγκμπι και μεγάλο ταλέντο ο ίδιος, θεωρήθηκε αρνησίπατρις (να το γράψω αρνησίπατρης του αρνησίπατρη παρακαλώ; ) επειδή διάλεξε να παίζει σόκερ (λόγω χρημάτων,το Ράγμπι Γιούνιον τότε ήταν ερασιτεχνικό).

    Όμως το πολύ ωραίο αυτό παιχνίδι πρωτοπαίχτηκε στα εγγλέζικα σχολεία, Το Ράγκμπι (εκεί γράφτηκαν οι κανόνες) είναι στην Αγγλία και ο σύλλογος που πρωτοστάτησε στη διάσπαση της Football Association (του ποδόσφαιρου με τα πόδια, δηλαδή.του κανονικού) ήταν κοντά στο Λονδίνο.

    Επίσης, παρόλο που η Γαλλία έχει παίξει αρκετές φορές τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου, ήρθε μια φορά τρίτη και από ότι θυμάμαι ήταν δόξα του Κυπέλλου των Έξι Εθνών (Ουαλία, Αγγλία, Σκωτία, Β Ιρλανδία, Ιρλανδία και Γαλλία), οι Γαλάτες του Αστερίξ δεν το γνωρίζουν το σπορ παρά μόνο κάποιες μεθόδους του όταν την πέφτουνε στους Ρωμαίους.

  29. Jimakos said

    Από τραγούδια, να θυμηθούμε (καταχρηστικά, το παραδέχομαι) το Δεκαπέντε χιλιάδες και μια, που ξεκινάν τα Κάγκελα του Πανούση, αλλά ακόμα και το Δεκαπέντε το κελί, που δεν ήταν και πολύ ωραία εμπειρία για τον έφηβο τον Φάνη, στο ομώνυμο των Κατσιμιχαίων…

  30. physicist said

    #28. — Στο πρόσφατο ποδοσφαιρικό παιχνίδι ανάμεσα στις εθνικές ομάδες της Ιρλανδίας και της Γερμανίας για τα προκριματικά του Ευρώ 2016 (1-0 για τους Ιρλανδούς), ο Γερμανός τηλεσχολιαστής ήθελε να ενημερώσει τους τηλεθεατές ότι το δημοφιλέστερο σπορ στην Ιρλανδία δεν είναι το ποδόσφαιρο αλλά το Gaelic football. Για κακή του τύχη, μπερδεύτηκε και είπε garlic football.

  31. sarant said

    28 Το είπα κέλτικο επειδή ήθελα με μια κουβέντα να αναφερθώ και στα άλλα (αμιγώς κέλτικα, αυτά) παιχνίδια με μπάλα που επίσης έχουν 15 παίχτες. Το ράγκμπι είναι όπως το λες.

    Πάντως, στο τουρνουά των 6 εθνών η Ιρλανδία παίζει ενιαία. Η έκτη χώρα είναι η Ιταλία. Αυτές τις μέρες γίνεται και παγκόσμιο κύπελλο και οι Άγγλοι πάθανε χουνέρι διότι αποκλείστηκαν.

  32. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    30. Μήπως του έπεσε βαρύ το σκόρδο; :mrgreen:
    (εντάξει. Μη σκοτίζεσαι. Deutschland verliert manchmal ein Spiel, aber niemals den Kopf! 🙂 )

  33. physicist said

    #32. — Τα δύο τελευταία ματς μ’ έχουν βάλει σε ανησυχίες … σκορποχώρι η ομάς και το στρογγυλό δεν μπαίνει με τίποτα στο παραλληλόγραμμο. Να δώσουν πάραυτα γερμανικό διαβατήριο στην παίκτουρα τον Λεβαντόφσκι! 😉

  34. LandS said

    31 Έχεις δίκιο για την Ιρλανδία. Στην εποχή μου ήταν Five Nations. Και επειδή το μυαλό μου δεν μπορούσε να πάει στην Ιταλία χώρισα πάλι την Ιρλανδία για να μου βγουν έξι.

    Με την ευκαιρία θα πρέπει να διαχωρίσουμε το ράγκμπι της Ράγκμπι Γιούνιον, ένα ωραίο, δυνατό και αντρίκιο παιχνίδι, από τις βαρβαρότητες τύπου Ράγμπι Λιγκ ή Αμέρικαν Φούτμπολ.

  35. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    Έγω έβλεπα κάποτε πιτσιρικάς, Aussie rules …μόνο για τρελά αγόρια! 🙂

  36. Παναγιώτης Κ. said

    Θυμάστε τους μικτούς αριθμούς που μαθαίναμε στο Δημοτικό;
    16=15 15/15
    Άρα με τρία δεκαπεντάρια!

  37. physicist said

    All Blacks, ρε! ΠΑΟΚάρα και στο ράγκμπυ λέμε!

  38. LandS said

    Ποολύ Ωραίοοο παιχνίδι

  39. physicist said

    #38. — Χάντμπολ σε γήπεδο ποδοσφαίρου. 😛

  40. LandS said

    39 Έπρεπε να είχα ανεβάσει το διαφημιστικό τρέιλερ

  41. physicist said

    Φιλότιμη η προσπάθειά σου, Λαντς, αλλά οι έννοιες the suspense and skill of soccer και the high scoring of basketball είναι αμοιβαία αποκλειόμενες. Γενικώς, οτιδήποτε πάει να συνυδυάσει την ομορφιά του ποδοσφαίρου μ’ αυτό το βαρετό, επαναλαμβανόμενο και πανηλίθιο σπορ στο οποίο δέκα κρεμανταλάδες κάνουν κουνήματα σαν τροτέζες κυνηγώντας έναν τενεκέ στημένο στα 3 μέτρα ύψος, είναι τελείως γτπ (για τα πανηγύρια).

    Αυτά. 🙂

  42. sarant said

    41 Χαχαχά! Ωραίο θέμα είναι αυτό.

  43. 35

    Nope, nope and NOPE!

    http://www.badassoftheweek.com/shelford.html

  44. Πάνος με πεζά said

    Φυσικά, γύρω από το 15 γυροφέρνει και το γνωστό «τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε κι έντεκα»… Από μια προϊούσα εφηβική βλακεία, είχαμε υπολογίσει ότι όλο αυτό κάνει 125, και το είχαμε έτοιμο στο στόμα, για να κάνουμε τους μάγκες !

  45. #44
    Έχει και συνέχεια (για όταν κάποιος ήξερε το 125): «τρεις δεκαεφτά, τρεις δεκαοχτώ, τρεις δεκαπέντε* και μισό». Βέβαια δεν ξεκαθαρίζει αν είναι 3×15+0,5 3X15,5! 🙂

    *Νάτο πάλι το δεκαπέντε!

  46. παρόραμα: 3×15+0,5 ή 3X15,5

  47. Πάνος με πεζά said

    Όχι, ήταν «κι εφτά, κι οχτώ, και δεκαοχτώ, και πέντε κι έξι και μισό» (=44,5). Αλλά κοίτα πλάκα, πάλι εκεί κοντά έπεσε !

  48. LandS said

    3X11+3X12+3X15+11=3X11+3X(12+15)+11=4X11+3X3X(4+5)=44+3X3X3X3=44+81=(80+40)+(4+1)=120+5=125

    Καλά το βρήκατε, τόσο κάνει. Γιατί το λέτε «προϊούσα εφηβική βλακεία»; 😉 😉 🙂

    Δηλαδή για κείνον τον γερμανό πιτσιρικά που βρήκε πόσο κάνει 1+2+3+…+98+99+100 πριν τελειώσει την ερώτηση ο δάσκαλος τι πρέπει να πούμε;

  49. 48 ΥΓ

    Ότι δεν ήταν γκάου. Ήταν Γκάους, ίσως;

  50. Βάσω said

    Ωραία και τα δεκαπεντάρικα (έτσι λέμε στην παρέα μου τα «μαριδάκια» που μπαίνουν στο λύκειο, είναι πανέμορφα, ζωηρά και κάνουν του κόσμου τη φασαρία)!

    Υπάρχουν επίσης και τα «κάγκελα» του Τζίμη: Δεκαπέντε χιλιάδες και μία / στραβάδια απολύομαι…

    Καλημέρες (τώρα πια καλησπέρες έπρεπε να πω…)

  51. Πάνος με πεζά said

    Προϊούσα (=εξελισσόμενη) βλακεία, το ότι κάτσαμε να το υπολογίσουμε, λες και είχε καμία αξία…Και μετά, όποιον ακούγαμε να το λέει, του πετάγαμε την «κοφτερή» ερώτηση «Πόσο κάνει όλο αυτό;»

  52. Μπορεί κανείς αν έχει όρεξη να υπολογίσει και το «είκοσι φορές το δεκαπέντε»: https://www.youtube.com/watch?v=TkYmlaXpmuA

  53. Πάνος με πεζά said

    Αυτά, να σκεφτείτε, επί εποχής ΕΟΚ, όπως είναι και η συνέχεια του στίχου…

  54. LandS said

    52. Εύκολο. Το λέει ο Κηλαηδόνης στο τραγούδι: Μας κάνει ακριβώς «αν κοιμηθώ νωρίς, θα σηκωθώ νωρίς, θα ξεκινήσω νωρίς και θα παρκάρω νωρίς κλπ. » ούτε δραχμή παραπάνω.

  55. Πάνος με πεζά said

    @ 52 : Ή το «δεκαπέντε χιλιάδες και μία», σε μήνες θητείας. Αυτό θα άξιζε μια μαθηματική διερεύνηση, για όποιον δε βαριέται. Δηλαδή να βρούμε το εύρος τιμών σε μήνες, με δύο δεκαδικά, ανεξαρτήτως του μήνα που υποθετικά ξεκινάει αυτό το διάστημα.

    (Δηλ, ένα εύρος γύρω από το 493 κόμμα κάτι μήνες = (15001/365) *12

    Εγώ ήδη βαρέθηκα – θέλει και τα δίσκετα μέσα.

  56. Πάνος με πεζά said

    @ 54 : Όχι, κάνει «σύνολο 16», με αρκετές πιθανότητες να είναι εντάξει.

  57. LandS said

    56 Όχι αυτό είναι το ενδιάμεσο αποτέλεσμα. Το τελικό είναι «και όταν θα ψάχνω για θέση θάναι αργά»

  58. Γς said

    Πάνε!

    https://sarantakos.wordpress.com/2015/10/13/asterix-6/#comment-314646

    Πάρε τλφ

  59. Πάνος με πεζά said

    @ 55 : Πιο καθαρογραμμένο το πρόβλημα : παρουσιαζόμαστε την πρώτη, τυχαίου μηνός, τυχαίου έτους. Υπηρετούμε συνολικά 15001 ημέρες. Ποιο είναι το εύρος της θητείας, σε μήνες, με δύο δεκαδικά;
    (το δεκαδικό μέρος ορίζεται ως οι ημέρες που υπηρέτησα το συγκεκριμένο μήνα, προς τις μέρες του μήνα αυτού – αν απολύθηκα 5 Απριλίου, θα είναι 5/30 = 0,17)

  60. LandS said

    55. 12*15001/365,25 μας κάνε 492,845996 μήνες ήτοι 492μήνες, 25μέρες και 18ώρες (41 χρόνια 25μέρες και 18 ώρες)

  61. spiral architect said

    Kάντρι για τα καταπιεσμένα δεκαπεντάρικα αμερικανάκια.
    (μακρυά και αγαπημένοι) 😛

  62. Πάνος με πεζά said

    @ 60 : Ναι, αυτό είναι απόλυτα λογιστικό. αλλά αποκλείεται να απολύομαι πάντα στις 25 του μηνός, όποτε κι αν παρουσιαστώ.

  63. LandS said

    62.
    Άμα παρουσιαστείς την 1,2 ή 3 του μήνα θα πάρεις το χαρτί την 26,27,28 του ίδιου, 41 χρόνια μετά. Άμα παρουσιαστείς στις 7, θα το πάρεις στις 1 ή 2 ή 3 ή 4 του άλλου. Πάλι 41 χρόνια μετά.

  64. LandS said

    Και αν παρουσιαστείς στις 15 θα το πάρεις στις 9 ή 10 ή 11 ή 12 του άλλου

    Κάνε μόνος σου πότε πρέπει να παρουσιαστείς για να το πάρεις στις 15 κάποιου μήνα

  65. spiral architect said

    Σαράντα ένα χρόνια καραβανάς … ούτε στον εχθρό μου! 😮

  66. NM said

    Για το περίφημο «ακαδημαϊκό τέταρτο»
    Ξέρει κάποιος την ιστορία του όρου;

  67. spiral architect said

    @66: Ενδιαφέρον:
    Οι λόγοι που οδήγησαν τους Γερμανούς στην εν λόγω ρύθμιση θα μπορούσαν να συνοψιστούν στους παρακάτω, πάντα σύμφωνα με όσα γράφει ο κ. Καλλισπέρης, ο οποίος, όπως προκύπτει και από την εργογραφία του σπούδασε στη  Γερμανία.(2):
    Α) Οι φοιτητές στη Γερμανία, «οι ακροώμενοι δύο συνεχών μαθημάτων», βρίσκουν τον απαραίτητο χρόνο να μεταβούν στην επόμενη αίθουσα, «ήτις πιθανόν να κήται εις άλλην του ιδρύματος πτέρυγαν».
    Β) Το προσωπικό των πανεπιστημίων προλάβαινε να γευματίσει σε αυτό το το 15λεπτο, αφού «εν Γερμανία αι ακαδημαικοί σύγκλητοι δεν θεωρούσι απάδουσαν την συγκατοικίαν των γραμμάτων και της οψοποιίας». Ακολουθεί αναλυτική και ορεκτικότατη περιγραφή του φαινομένου με λεπτομέρειες οι οποίες θα ενδιέφεραν από γλωσσολόγους μέχρι ιστορικούς της διατροφής: τρυβλία γάλακτος, μετάλλινος λέβης, άλλαντες ατμίζοντες μετ’ ολίγης μουστάρδας, κ.τ.ο., μεταξύ αυτών υποθέτω και τα γνωστά γερμανικά «βούρστ»…
    «Εκ των ήδη ρηθέντων», όπως σημειώνει ο κ. καθηγητής, το ακαδημαϊκό τέταρτο θα μπορούσε να ονομαστεί και «στομαχικόν τέταρτον».

  68. Πάνος με πεζά said

    Όχι, εγώ λέω αν παρουσιάζομαι πάντα την πρώτη του τυχαίου μήνα, του τυχαίου έτους. Τα 41 χρόνια, έχουν μέσα τους 10 είτε 11 δίσεκτα. Θα βγαίνει πάντα σταθερή ημερομηνία απόλυσης (25, που λες);
    (δεν ξέρω, μπορεί να έχεις και δίκιο).

    Αν θεωρήσουμε όμως ότι π.χ ότι απολυόμαστε 25 ή 26 λόγω των δίσεκτων, τότε έχουμε (ανάλογα πια με το μήνα απόλυσης) τα δεκαδικά μέρη 25/30, 26/30, 25/31, 26/31 αλλά και 25/29, 26/29. Αυτό μας δίνει δεκαδικό μέρος από ,81 έως ,90. Σωστά;

  69. sarant said

    Eυχαριστώ για τα νεότερα!

    44 Α, το προσυπογράφω αυτό το σχόλιο!

    49 🙂

    50 Καλησπέρες μόνο άμα πέσει ο ήλιος 😉

    66 Να δούμε μήπως το πήραμε από τα γερμανικά πανεπιστήμια

    67 Α, με πρόλαβε!

  70. «on το δέκα και μπες το πέντε» Πολύ μ’ αρέσει. Αυτό το οπ τι είναι; Α! δεν είναι οπ; Τότε; τ’ ανακατέψαμε τα πληκτρολόγια; Κι εκείνο το μπες που είναι μπεσσς ή κάπως έτσι (το σ ακούγεται παχύ) και δεν μοιάζει με το μπες, το έμπα δηλαδή, γιατί δεν λατονογράφτηκε; Αλλά θέλει και το σκουλικάκι από κάτω, ζόρικα τα πράγματα.

    Καλά, καλά. Σταματάω. Πάω για σιέστα. Η συνέχεια αργότερα (άμα έχει και καφέ μετά, μπορεί και αύριο, μπορεί και ποτέ 🙂 )

  71. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Δεκαπενταμερία! Άγια λέξη στα μαθητικά χρόνια.Οι δυο δεκαπενταμερίες: των Χριστουγέννων και του Πάσχα.

    >>ο δεκαπεντασύλλαβος είναι η φυσική ανάσα του νεοέλληνα.
    Μάνος Ελευθερίου/Ηλίας Ανδριόπουλος/Άλκηστις Πρωτοψάλτη
    Της λησμονιάς το χόρτο δε φυτρώνει
    στα Γιάννενα, στην Άρτα, στο Μωριά
    σαν αγκαλιά και σαν κληματαριά
    ο δεκαπεντασύλλαβος απλώνει.

  72. Βάσω said

    @55, 59, 60, 62, …65.
    Ούτε στον εχθρό οποιουδήποτε, πολλώ μάλλον που δεν μιλάμε για στρατιωτική θητεία, αλλά για θητεία στη ζωή, την οποία ο αφηγητής του στίχου ετοιμάζεται να τερματίσει:

    Τίτλος: Κάγκελα παντού

    Έτος: 1986

    Στιχουργός: Πανούσης Τζίμης

    Συνθέτης: Πανούσης Τζίμης

    Δεκαπέντε χιλιάδες και μία
    στραβάδια απολύομαι
    τριαντά τρία χρονάκια θητεία
    στραβάδια απολύομαι

    Όλο εμένανε σηκώνει
    να πω μάθημα η δασκάλα
    θα τη σφάξω σαν κουνέλι
    και θα βγω να παίξω μπάλα

    Κάγκελα, κάγκελα, κάγκελα παντού
    και τα μυαλά στα κάγκελα
    του αόρατου εχθρού

    Βούλγαροι, Βούλγαροι,
    χανούμισσες βαζέλες
    όλο το έθνος προσκυνάει
    σώβρακα και φανέλες

    Είμαστε η αδικημένη
    γενιά του εξήντα
    δίχως κατοχή και πείνα
    χωρίς ρετσίνα

    Τα μπούτια σου Μαρία
    σκοπιά καψιμί αγγαρεία

    Δεκαπέντε χιλιάδες και μία
    στραβάδια απολύομαι
    τριαντά τρία χρονάκια θητεία
    στραβάδια απολύομαι

    Μια ζωή παρουσιάστε
    σαν εκπαιδευμένος σκύλος
    εγώ δε θα πάρω άλλο
    φχαριστώ δεν είμαι φίλος

    @ 69.4: Να συμφωνήσω μετά χαράς!
    Μα σαν μεσιάσει η μέρα πώς χαιρετιζόμαστε, που μου έμοιαζε αταίριαστο το καλημέρα;

  73. spiral architect said

    @72β: Αν δεν πέσει ο ήλιος, καλησπέρα δεν σας λέω!

  74. sarant said

    72 Γεια σου, τι κάνεις; 😉

    Εγώ καλημέρα λέω πάντως

  75. spiral architect said

    AMAN: Γιατί τα 14,67 ευρώ δεν είναι πετσετάκια. 😀

  76. spiral architect said

    … λάθος λίκνος 😳

  77. voulagx said

    #38: Ναι, ωραιο το χειροπoδοσφαιρο, τετοιο επαιζε κι ο Μαραντονα!

  78. Νίκος Κ. said

    «Ο αριθμός 15 στο περιοδικό σύστημα αντιστοιχεί στον Φωσφόρο».
    Επίσης: το μοναδικό σταθερό ισότοπο με μαζικό αριθμό 15 είναι το Άζωτο-15 (ο φτωχός συγγενής του Άζωτου-14, σε αναλογία 0.4%). Προφανώς υπάρχει και στον αέρα.

  79. Κινσανιέρα είναι η γιορτή των ισπανόφωνων στην Αμερικάνικη ήπειρο για τα δεκαπεντάχρονα κορίτσια που γίνονται επίσημα πλέον γυναίκες. Αντίστοιχη με το σουΐτ σιξτίν στα 16 των αγγλόφωνων (εξού και οι πολλές αναφορές του στην τέχνη), ή και το μπατ-μίτζβα στα 13 ή 12, (το θηλυκό του Bar Mitzvah, που δεν είναι Barbie Mitzvah 🙂 ) της Εβραϊκής παράδοσης.

    Στις ΗΠΑ πολλοί γιορτάζουν τουλάχιστον δύο από τα τρία ορόσημα.

  80. Βάσω said

    @73 ΟΥπς! Ετούτο μού ξέφυγε, και πιάστηκα αδιάβαστη!
    Ευχαριστώ.
    :)))

  81. sarant said

    79 Ωραία, και είχα απορία για την κινσανιέρα

  82. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    79. Και η Περιμπανού είτανε δεκαπέντε χρονώ
    (έγραφε τ΄ονομά της στον καθρέφτη τ΄ουρανού
    μ΄ένός πνιγμένου γλάρου φτερό)

  83. sarant said

    82 Α μπράβο, είναι και η Περιμπανού!

  84. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Και ο Γρηγορόπουλος αλίμονο

  85. Πάνος με πεζά said

    «Δεκαπέντε χρόνια η προσγείωση διαρκεί
    μα είναι ανώμαλη πολύ
    Τώρα όλοι ψάχνουν,
    και μιλούν για αισθητική
    βρήκαν και το κιτς
    από του Κίτσου τη στολή»

    Είναι το τραγούδι «Παυσίλυπον» του Μαχαιρίτσα, σε στίχους Τσακνή Νίκου Τους βάζω όλους, γιατί είναι πολύ ωραίοι…

    Ήταν ένας άνθρωπος με όψη ταπεινή
    η καταγωγή του λαϊκή
    Το ’65 υπερέβαλε εαυτόν
    μήνυμα οι καμπάνες του για κάθε μικροαστόν

    Μα κι οι άνθρωποι αυτοί
    βλέπαν έναν φασουλή
    ήταν η εποχή πολύ σκληρή
    Δεν είχε του μάγκα μπόυ
    ούτε ήταν από σόϊ
    βρε καλώστηνε την ατραξιόν
    καραγκούν μπόυ

    Βρήκε μια παρέα των καμπάνων και τριχών
    έγινε βορά σαπιοκοιλιών
    Που κρατούσαν για την πάρτυ τους την κριτική
    δεν υπήρχε τότε η εξουσία της Τ.V

    Και νοσταλγώ πώς να στο πω
    τα γλυκά μας «σ’ αγαπώ»

    Το ’75 ξεχαστήκαν όλα αυτά
    πλάνες πανωραίες
    και ακτίφ κομματικά
    Είχε κι ενα μπάρμπα
    απ’την Αμέρικα αυτός
    βρε παιδί μου είχε γέλιο
    ο δικτάτωρ Παττακός

    Τότε πέσαν πάνω του
    βρίζανε τη μάνα του
    μια επαρχία θάνατου
    Μαρξ και ήλιος πρασινί
    αριστερά καράν κουνεί
    μπόυ στα κάτεργα στον κάμπο
    να τραβάς κουπί

    Δεκαπέντε χρόνια η προσγείωση διαρκεί
    μα είναι ανώμαλη πολύ
    Τώρα όλοι ψάχνουν,
    και μιλούν για αισθητική
    βρήκαν και το κιτς
    από του Κίτσου τη στολή

    Κι οσο για τον Κίτσο μας
    άλλοι από τον κάμπο μας
    Τζίμυ τον εβγάλαν και κεντούν
    Του ‘βαλαν μετάλλια
    μα κάτι βουβάλια
    θέλουν στην μπερλίνα μονοπώλιο ν’ασκουν

    Τώρα που ξεμείναμε
    στην κόψη του εικοστού
    με ούτε καν πτυχίο παυσίλυπου
    Μόνο σαν ημίθεοι
    του παιδικού μας εαυτού
    γράφουμε τραγούδια για την τύχη
    ενός παιδιού

    Και νοσταλγώ πώς να στο πω
    τα γλυκά μας σ’ αγαπώ.
    .

  86. Alexis said

    #68: Ωστόσο Πάνο, παραμένει ακόμα αναπάντητο το ερώτημα γιατί ο Τζιμάκος κάνει λόγο για «τριάντα τρία χρονάκια θητεία» και όχι για σαράντα ένα.
    Και δεν υπάρχει κάν η δικαιολογία του μέτρου αφού και το σαράντα ένα μια χαρά θα ταίριαζε!
    «Σαράντα ένα χρονάκια θητεία
    στραβάδια απολύομαι»

    Και τίθεται το αμείλικτο 🙂 ερώτημα: Μήπως οι δεκαπέντε χιλιάδες και μία δεν είναι μέρες αλλά κάτι άλλο;

  87. sarant said

    84 Aπέφυγα να το γράψω, μου φάνηκε πως δεν ταίριαζε με το κάπως ελαφρό ύφος του άρθρου. Αλλά περίμενα να ειπωθεί στα σχόλια

  88. Πάνος με πεζά said

    Α, το τι βάζει ο καθένας στο στίχο του, δεν έχει να κάνει με τη λογική, μπαίνει έτσι ώστε να προκύπτει ωραίο άκουσμα.

    «Θα τρίζουν τα οστά του Περικλή
    που η Αθήνα γίνηκε Σικάγο
    που οι ληστείες γίναν μια απλή
    απλή υπόθεση με δέκαπέντε γράδο.»
    (Ζαμπέτας)

  89. Alexis said


    Και ο Μιχάλης Καλτεζάς, που δολοφονήθηκε από αστυνομικό των ΜΑΤ στις 17 Νοέμβρη 1985, στην οδό Στουρνάρα, έξω από το Πολυτεχνείο.

  90. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    «Η οργή της Αθήνας για το αναγκαστικό δάνειο με τα δεκαπέντε μηδενικά»,
    http://www.star.gr/Pages/Media.aspx?art=257675&artTitle=ypenthymisi_se_germanous_chrostate_stin_ellada_1_5_tris_drachmes

  91. Πέπε said

    @59:
    Τη στιγμή που του μένουν 15001 μέρες δεν έχει μόλις παρουσιαστεί. Αντιθέτως, είναι ήδη αρκετά παλιός ώστε να λέει κάποιους άλλους στραβάδια.

  92. Διάλειμα για μια φωτογραφία από τη Λέσβο

    Κάπως έτσι θάταν η Παναγία, αν είχε υπάρξει.

    Από εδώ: https://twitter.com/bouckap

  93. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    89.Τον σκέφτηκα αλλά τ΄αφησα γι άλλον να μην πάρω σερί τα φριχτά θανατικά.

    Πέντε (μάγκες),δίνουν δύο, αλλά θα πληρώσουν τρία τάληρα 🙂
    Δύο τάληρα τον δίνεις
    τρία θα πληρώσουμε

  94. 82, Ναι, τι ωραίο!
    Να θυμίσουμε και την προέλευση του ονόματος Περιμπανού από τα Περσικά, όπως είχαμε μάθει εδώ από τον Δύτη και τον Μπουκάν.

  95. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Στοὺς δεκαπέντε συντρόφους Nαζίμ Χικμέτ

    Δέ χύνουν δάκρυ
    μάτια ποὺ συνηθίσαν νὰ βλέπουνε φωτιὲς
    δὲ σκύβουν τὸ κεφάλι οἱ μαχητὲς
    κρατᾶν ψηλὰ τ᾿ ἀστέρι
    μὲ περηφάνεια
    δὲν ἔχουμε καιρὸ νὰ κλαῖμε τοὺς συντρόφους
    τὸ τρομερό σας ὅμως κάλεσμα
    μὲς στὴ ψυχή μας
    κι οἱ δεκαπέντε σας καρδιὲς
    θὲ νὰ χτυπᾶνε
    μαζί μας
    τὸ σιγανό σας βόγγισμα
    σὰν προσκλητήρι
    χτυπᾶ στ᾿ ἀφτιά μας
    σὰν τὸν ἀντίλαλο βροντῆς.

    Στάχτη θὰ γίνεις κόσμε γερασμένε
    σοῦ ῾ναι γραφτὸς ὁ δρόμος
    τῆς συντριβῆς
    καὶ δὲ μπορεῖς νὰ μᾶς λυγίσεις
    σκοτώνοντας τ᾿ ἀδέρφια μας τῆς μάχης
    καὶ νὰ τὸ ξέρεις
    θὰ βγοῦμε νικητὲς
    κι ἂς εἶναι βαριές μας
    οἱ θυσίες.
    Μαύρη ἐσὺ θάλασσα γαλήνεψε
    τὰ κύματά σου
    καὶ θά ῾ρθει ἡ μέρα ἡ ποθητὴ
    ἡ μέρα της ειρήνης
    τῆς λευτεριᾶς σου
    ὦ ναὶ θά ῾ρθει
    ἡ μέρα ποὺ θ᾿ ἁρπάξουμε τὶς λόγχες
    ποὺ μὲς στὸ αἷμα τὸ δικό μας
    ἔχουνε βαφτεῖ

  96. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    94. Α! κοίτα να δεις! Προ καιρού που κατέβηκα στην Κρήτη,αναζήτησα στη βιβλιοθήκη των ανηψιών μου κάτι για βραδινό διαβαστικό όπως το λέμε και τσίμπησα τις «Χίλιες και μια νύχτες».Διάβασα λοιπόν έκπληκτη εκεί μια πριγκίπισσα Περιμπανού και μου λύθηκε η απορία για το όνομα του τραγουδιού.Ο Γκάτσος πάντα ήξερε τί έγραφε είχα σκεφτεί (το 2010 που το γράφατε εδώ,δε σας είχα ανακαλύψει 😦 ).
    Όταν ξαναπάω θα το απαλλοτριώσω 🙂
    Ας το ακούσουμε πάλι κι αλλιώς
    Noble Dame
    She was a lady once of noble name, noble dame.
    She has a silver ring from her king

  97. Λ said

    Αληθεύει ότι απεσταλμένοι του Λουδοβίκου 15ου κατέστρεψαν τη Σπάρτη

    http://www.mixanitouxronou.gr/tag/loudovikos-15os/

  98. Στο ιουλιανό ημερολόγιο 4 χρόνια, από τα οποία το ένα θα είναι οπωσδήποτε δίσεκτο, κάνουν 365+365+365+366 = 1461 μέρες, Άρα 40 χρόνια = 14610 μέρες. Βάλτε κι άλλο ένα, 365 ή 366 μέρες, και έχουμε 14975 ή 14976. Επομένως 15000 ημέρες = 41 χρόνια και 25 ή 24 ημέρες.
    Στο γρηγοριανό, υπάρχει η περιπλοκή ότι π.χ. το 1900 δεν ήταν κι το 2100 δεν θα είναι δίσεκτο, άρα μπορεί να πρέπει να προσθέσουμε άλλη 1 μέρα. Τώρα τι εννοούσε ο Πανούσης…

  99. sarant said

    94-96 Κι άλλη μια φορά που είχαμε δει ότι ο Γκάτσος ήξερε τι έγραφε, είναι εδώ με τα κούμαρα και τις αλεπούδες:
    https://sarantakos.wordpress.com/2014/10/14/koumara-2/

  100. κουτρούφι said

    1. Περί απειρανθίτικων κοτσάτων: «θαυμάσιες κομμένες ρίμες» ή «θαυμάσια κομμένες ρίμες»; Το φαινόμενο αυτό εμφανίστηκε στη Νάξο την περίοδο της κατοχής. Διάφοροι ακαδημαϊκοί (από τη Νάξο κιόλας) το θεωρούν παρακμιακό και χαμηλής ποιότητας (διασκελισμός και καλά, κλπ). Εγώ πάντως το κάνω κέφι.

    2. Δεκαπέντε μέρες και δεκαπέντε νύχτες.
    Μανώλης Χιώτης, Πάνος Γαβαλάς, 1958

  101. sarant said

    100 Θαυμάσιες κομμένες ρίμες, μου αρέσουν πολύ.

  102. gpoint said

    Για το 15000+1 η γνώμη μου είναι ππως αναφέρεται στην θητεία που του απομένει λόγω των πολλών φυλακών. Σ’ αυτό συνηγορεί και το 33 χρονάκια θητεία που παραπέμπει στην γνωστή φράση «θα δεις τον Χριστό φαντάρο»

  103. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    99. Ο Κοτζιούλας μαζί με το Γκάτσο που αναθίβανες τώρα, με μέθυσαν και χωρίς κούμαρα που όπου νάναι θα φανούν.Μπορεί και να φάνηκαν.Σαν χθες πριν ένα χρόνο είχαμε το σχετικό νήμα. Λίαν προσεχώς θα πα να ελέγξω πώς πάει φέτος από καρπούς η κουμαριά στον κήπο του κτηρίου Βάιλερ στον ψηλό αυλόγυρο πάνω απ τη Μακρυγιάννη.
    Να μια εκτέλεση από τα Κοτσάκια της Νάξου, που μ΄αρέσει μέχρι το Θεό, με τη (γάργαρη και λυγμική)Κούλα Σιδερή Κληρονόμου

  104. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Track Artist Title Composer Producer Arranger Rating
    A Albert Jones Fifteen Cent Love Albert Jones Choker Campbell Willie «Face» Smith
    B Albert Jones You Must Be A Blessing Albert Jones Choker Campbell Rate

    ΥΓ Ενα δροσερο τραγουδι Funk / Soul απο τα πολλα 45-αρια του 70 για να θυμομαστε τα νιατα μας.

  105. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Από το Δεκαπενταύγουστο,έχουμε το Δεκαπεντάρη (εννούμε αυτές τις 15 μέρες νηστείας) και το δεκαπεντίζω,νυστεύω και παρακολουθώ όλες τις λειτουργίες του 15ημέρου σε κάποιο μοναστήρι Παναγίας.Πηγαίνανε παλιά οι γιαγιάδες σε κάποια μετόχια με μοναστήρια να δεκαπεντίσουνε.

  106. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Depeche Mode – Little 15

    Άλμπουμ: Music for the Masses
    Ημερομηνία κυκλοφορίας: 1987

    Για τους γεννημένους μετα το 1970 🙂

  107. Αφώτιστος Φιλέλλην said

    Johnny Paycheck «Fifteen Beers»

    ΥΓ Για τους μπυροβιους, αυτους που τους αρεσουν τα καντρυ ασματα.

  108. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Δε μας αρέσουν αυτά » δέκα+5 πράγματα που…» αλλά, ας κάνουμε μια εξαίρεση για τις 15 πρωτοπόρες αδελφές σελίδες κι αν συμφωνούμε
    http://perierga.gr/2011/12/%CE%BF%CE%B9-15-%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BE%CE%B1%CE%BD-%CF%84%CE%BF-%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BD%CE%B5%CF%84/

  109. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    107. 🙂

  110. sarant said

    Ευχαριστώ για τα νεότερα και τις δεκαπενταπροσθήκες!

  111. Με βοήθεια από το κοινό (aka stixoi.info)
    «…δεκαπέντε χρόνια έχω να χαρώ…»
    στους 10 στρατιώτες κι έναν λοχαγό,
    από την Αρλέτα

  112. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Δεκαπέντε κλειδιά – 1970
    Στίχοι/μουσική/τραγούδι: Γιώργος Ρωμανός
    Ξεκινά στο 9:43
    Μια αρμαθιά θέλω
    με δεκαπέντε κλειδιά

    μαύρα μαλλιά
    άσπρα γυαλιά
    τι καλό σημάδι,
    μη θυμώνεις μαμά.

    Στον ουρανό
    πετάω κι εγώ
    μια μουσική
    είναι ο θησαυρός μου
    που ζηλεύεις εσύ.

  113. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    Οι Άγιοι Πεντεκαίδεκα
    http://www.impk.gr/page/%CE%BF%E1%BC%B1-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CE%BA%CE%B1-%E1%BC%B1%CE%B5%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%81%CE%B5%CF%82

  114. Γς said

    17:

    >Ο αριθμός 15! Παρέα με τον Αύγουστο και συνήθως ανθίζει χαμόγελο στο πρόσωπο του νεοέλληνα!

    Και όχι μόνο

  115. Γς said

    Και όχι μόνο

  116. Νίκος Κ. said

    Νικος Σκαλκώτας: 15 μικρές παραλλαγές για πιάνο

  117. Γς said

    Είπαμε για τους 15 Εσπερινούς.

    Δεν τους βάλαμε όμως

  118. Pedis said

    Για να μην το φυλάξω μέχρι να γράψεις για το διπλάσιο του 15 …

    ιδού το τοπ-θέρτυ της φοροδιαφυγής …

    που δεν θα ‘ναι ούτε τα μισά …

    κρίση … διαφθορά … κοινωνική ανευθυνότητα … σπάταλο κράτος, φοροδιαφυγή … τι κακό κι αυτό να μην ζητάει ο Μπάμπης απόδειξη και η Αλίκη να μην κόβει … και να μην συμβαινει στην διεφθαρμένη μπανανία αλλά στον καλό κι ανεπτυγμένο καπιταλισμό που υπάρχουν νόμοι και τηρούνται … όχι ρε φούστη μου

  119. spiral architect said

    @118: Κουλούρι δίχως απόδειξη: αυτή η μάστιγα 😀

  120. Alexis said

    Σπειροειδή με γ…σε ο λίκνος σου μέχρι να καταφέρω να τον ανοίξω. 🙂
    Τελικά πήγα στην αρχική του σάιτ και από εκεί βρήκα το συγκεκριμένο άρθρο.
    Καλό κειμενάκι, αν και δεν συμφωνώ σε όλα, ωστόσο λέει κάποιες (πικρές) αλήθειες.

  121. spiral architect said

    @120: Για το τέλος της ανάρτησης δεν συμφωνείς; Πια, οι φόροι και τα χαράτσια που μας έχουν επιβάλλει δεν είναι ανταποδοτικά, αλλά πάνε απίκο στους δανειστές.
    Τωρα πια, ναι στα μαύρα!
    (μια χαρά ανοίγει ακόμα και απο κινητό) 🙄

  122. Alexis said

    Ωπ, ναι, τώρα που το ξαναπάτησα άνοιξε αμέσως!
    Κάτι προσωρινό πρέπει να έπαιζε με το μηχάνημά μου.
    Καλά, το ότι ρίχνουμε όλοι λεφτά σ’ ένα βαρέλι δίχως πάτο είναι γεγονός.
    Καμία ανταποδοτικότητα πλέον σε τίποτα! 😡

  123. cronopiusa said

    Καλή σας μέρα
    Ολοκλήρωσα την επισκόπηση ενημέρωση σε διάφορα ιστολόγια και την ανάγνωση των χθεσινών σχολίων

    Σε ερώτηση δημοσιογράφου πώς γίνεται να είναι τόσο πλούσιος, ο Γιώργος Σταθάκης κατήγγειλε τον καπιταλισμό και είπε την εμβληματική φράση της Madonna «Αν ο πλούτος ήταν προϊόν εργασίας, τότε οι πλουσιότεροι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι οι εργάτες».

    Γιατί ο Προυντόν είχε δίκιο όταν έλεγε εκείνο το περίφημο «αν ο πλούτος ήταν προϊόν εργασίας, τότε οι πλουσιότεροι άνθρωποι θα έπρεπε να είναι οι εργάτες»; Και αν ο πλούτος δεν είναι προϊόν εργασίας, τι είναι; Μπας και είναι προϊόν εκμετάλλευσης;

    την «εμβληματική φράση» την είπε η Μαντόνα ή ο Προυντόν;

    ΥΓ.: Κι όπως έλεγε ο Ρακίνας: «η ευτυχία του κακού περνάει σαν χείμαρρος»…

  124. cronopiusa said

    119, 121

    κάποτε πάντως πρέπει να μιλήσουμε για την μαύρη εργασία, εγώ βέβαια, χάρη σ’ αυτήν επιβιώνω, γιατί με τα 200 «νόμιμα» ευρώπουλα της εφετινής μου σύμβασης…

  125. Alexis said

    Cronopiusa εγώ αυτή την «εμβληματική» φράση την πρωτοάκουσα γύρω στο 1980, άρα αποκλείεται να την είπε η Μαντόνα που τότε ήταν …έφηβη!

  126. ΕΦΗ-ΕΦΗ said

    123. «εμβληματική φράση»
    και θυμήθηκα το μεγάλο κομμουνιστή που «του τη λένε» γιατί ταξιδεύει πρώτη θέση κι απάντησε ότι αγωνίζεται να ταξιδεύουν όλοι πρώτη θέση.
    Ο παππούς μου πάντως, που ήταν αιωνίως καλαμπουρτζής, μας έλεγε τη σκηνή όταν πήγε να βγάλει εισιτήριο με το καράβι και τονε ρωτά ο αρμόδιος στο λιμάνι – «τρίτη θέση θες;» -γιάντα,έχει τέταρτη; 🙂

  127. Βρε παιδιά, πλάκα κάνει ο Πιτσιρίκος για τη Μαντόνα!

  128. sarant said

    126 Ο Ζαν Ζωρές το είπε αυτό

  129. Λ said

    Άγιοι Δεκαπέντε Χιλιάδες Μάρτυρες οι εν Πισιδία
    http://www.saint.gr/2101/saint.aspx

  130. Λ said

    Un capitaine de quinze ans του Ιούλιου Βερν

  131. Λ said

    16 Οκτώβρη 1915: Η Γαλλία κηρύσσει πόλεμο κατά της Βουλγαρίας

  132. Γς said

  133. Γς said

  134. Γς said

  135. Γς said

    131:

    Η ΤΡΙΠΛΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΓΓΛΟΓΑΛΩΝ: Ο αυτοκράτορας της Γερμανίας Γουλιέλμος Κάϊζερ, ο Σουλτάνος της Τουρκίας Μεχμέτ και ο αυτοκράτορας της Αυστρουγγαρίας Φραγκίσκος Ιωσήφ

    Η Βουλγαρία εισήλθε στο πόλεμο στις 15 Οκτωβρίου 1915

  136. sarant said

    135 Δηλαδή ακριβώς 100 χρόνια πριν από την ανάρτηση. Προηγουμένως και οι μεν και οι δε της έταζαν λαγούς και πετραχήλια για να την πάρουν με το μέρος τους.

  137. 136

    Τότε το ζητούμενο ήταν ποιός θα πάρει την κληρονομιά του Μεγάλου Ασθενούς. Αφού τον προσεταιριστεί, εννοείται!
    Πήγε κι ο Βενιζέλος να διεκδικήσει κι αυτός και κατάληξε ο κοζμάκης να συνωστίζεται στις προκυμαίες. 😦

  138. gbaloglou said

    Υπάρχουν επίσης — ως τώρα — δεκαπέντε πεντάγωνα που πλακοστρώνουν το επίπεδο, δείτε εδώ! (Και σκεφτόμουν όταν πρωτοδιάβασα το άρθρο — ευχαριστώ για την εύφημη μνεία σε σχέση με τον δεκαπεντασύλλαβο, παρεμπιπτόντως — «τι μου θυμίζει το δεκαπέντε, τι μου θυμίζει …»)

  139. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    138. George, μια ερώτηση (αν έχεις υπόψι σου). Όλα αυτά τα tilling είναι περιοδικά, ή υπάρχουν και απεριοδικά; (όπως του Πένροουζ). Χωρίς δηλαδή translation κατά x και y.
    Thanks in advance!

  140. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    139. 138. Μάλλον λαμακία ρώτησα… Δεν γίνεται με ένα πλακάκι μόνο, να έχουμε απεριοδική, ε; (I think…)

  141. physicist said

    #139, #140. — Δες εδώ πώς μπορείς με ένα πλακίδιο να κάνεις μη περιοδική κάλυψη του επιπέδου (σπειροειδή, συγκεκριμένα). Είναι η 5η εικόνα της σελίδας.

  142. gbaloglou said

    141 Πολύ καλή συζήτηση, πράγματι οι πενταγωνικές πλακοστρώσεις του σχολίου 138 είναι περιοδικές, μένουν δηλαδή αναλλοίωτες υπό δύο τουλάχιστον, άρα και άπειρες, παράλληλες μεταφορές. (Κάθε δηλαδή πλακάκι της πλακόστρωσης παίρνει την θέση κάποιου άλλου, και κάποιο άλλο έρχεται στην θέση του.) Μία βασική διαφορά ανάμεσα στις πλακοστρώσεις τύπου Penrose – Ammann και της σπειροειδούς είναι ότι οι πρώτες μένουν αναλλοίωτες υπό ΜΙΑ (‘κεντρική’) πενταπλή στροφή — αν υπήρχαν δύο τουλάχιστον πενταπλές στροφές τότε θα υπήρχαν και παράλληλες μεταφορές, άρα επανάληψη, και αυτό (συνδυασμός πενταπλής στροφής και επανάληψης) είναι γνωστό (Κρυσταλλογραφικός Περιορισμός) ότι είναι αδύνατον — ενώ η σπειροειδής δεν έχει KAMMIA στροφή.

  143. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    141. 142. Mη περιοδική ,ναι! Απεριοδική όμως είναι διαφορετική έννοια από την «μη-περιοδική», σωστά;
    Το ωραίο σπιράλ στο λινκ του φυσικού είναι non-periodic tessellation ,αλλά το σύνολο από τα ίδια πλακάκια αναδιατάσσεται σε periodic. Αρα ,δεν είναι aperiodic. Kαι με απλά τετράγωνα μπορώ να κάνω μη-περιοδική πλακόστρωση εύκολα (κάνω shift στις περασιές των πλευρών) ,αλλά όχι απεριοδική.
    Καλά τα λέω;
    Βλέπω εδώ (του Κορνέλ είναι.) ότι είναι ανοικτό θέμα:
    **Open Question**: Does there exist a single prototile that tiles the plane aperiodically?
    http://www.math.cornell.edu/~mec/2008-2009/KathrynLindsey/PROJECT/Page5.htm

  144. Σχετικόν http://lolsnaps.com/upload_pic/3fa20fcc-physicists.jpg με αγάπη και σεβασμό! ❤

  145. Γς said

    Κι έλεγα προχτές:

    Pattern, στη φύση, στην τέχνη, στην επιστήμη.
    Φρακταλς, τάιλιν του Πενρόζ π.χ.,
    Της Βιολογίας, μορφογένεση.
    Στη Γενετική, DNA πάτερνς, Μεθυλέισον και επιγενετική μνήμη.

    και μου βγήκαν στα πλακάκια 😦

  146. physicist said

    Κίντο, δεν ξέρω αν στη μαθηματική ορολογία άλλο είναι το aperiodic tiling και άλλο το non-periodic tiling, ας πει ο Γιώργος που τα ξέρει καλά αυτά. Εσύ ρωτάς αν υπάρχει πλακάκι με το οποίο να μην μπορώ να γεμίσω το επίπεδο περιοδικά αλλά να μπορώ να το γεμίσω με μη περιοδικό τρόπο, σωστά;

    Πολύ ωραία η επισήμανση του Γιώργου ότι η σπείρα δεν έχει ούτε μία συμμετρία περιστροφής γύρω από σημείο, σε αντίθεση με την πλακόστρωση τύπου Πενρόουζ-Άμανν.

  147. gbaloglou said

    144 & 146 Εύστοχη και απαραίτητη η διάκριση!

  148. Γς said

    146:

    >ας πει ο Γιώργος που τα ξέρει καλά αυτά

    άλλος πλακατζης δω μέσα;

  149. 148

    Εννοεί τον κ. Μπαλόγλου, όχι αυτόν http://i.telegraph.co.uk/multimedia/archive/03472/potd-octopus_3472158k.jpg

  150. Γς said

  151. Γς said

    Νόμιζα ότι είχε και δεκαπεντάνησα

  152. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    143. «Kαι με απλά τετράγωνα μπορώ να κάνω μη-περιοδική πλακόστρωση εύκολα (κάνω shift στις περασιές των πλευρών)» Mea Mparoufen! (just for the records…)

  153. Νέο Kid L'Errance d'Arabie said

    152. Μπορώ να χαλάσω με shift τη μία από τις δύο περιόδους (είτe κατά Χ, είτε κατά Υ) αλλά όχι και τις δύο , γαρ.

  154. gbaloglou said

    152-153 Όντως, διέφυγε και εμού — αν γινόταν θα είχε λυθεί το ανοικτό πρόβλημα του 143!

  155. Νίκος Κ. said

    64: Παραλείψαμε να επισημάνουμε ότι το σχόλιο υπ’ αριθμ 64 τού LandS δημοσιεύθηκε στις 15:16 (άρα μάλλον γράφτηκε στις 15:15) 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: