Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και… όλα τα άλλα

Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ και τους Νορμανδούς

Posted by sarant στο 3 Φεβρουαρίου, 2022


Κι άλλο αστεριξοάρθρο, τόσο κοντά στο προηγούμενο; θα ρωτήσετε. Υπάρχει όμως εξήγηση, όπως θα δείτε.

Όπως θα θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες, το ιστολόγιο έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό να παρουσιάζει τις 24 περιπέτειες που συνδημιούργησαν ο Ρενέ Γκοσινί και ο Αλμπέρ Ουντερζό, αφού πιστεύω, έστω και με μια δόση υπερβολής, ότι οι 24 αυτοι τόμοι του Αστερίξ είναι μια από τις σημαντικότερες προσφορές της Γαλλίας στον παγκόσμιο πολιτισμό μεταπολεμικά. Η αλήθεια είναι πως ο ρυθμός της παρουσίασης έχει αραιώσει πολύ.

Η περιπέτεια που θα παρουσιάσω σήμερα είναι η 20ή από τις 24, δηλαδή έχουμε πια μπει στην τελική ευθεία.

Ξεκινήσαμε τον Οκτώβριο του 2014, με μια παρουσίαση της περιπέτειας Αστερίξ στους Βρετανούς και μετά με μια γενική παρουσίαση των πρωταγωνιστών του κόμικς. Τον Δεκέμβριο είχαμε τη δεύτερη περιπέτεια, την Κατοικία των θεών, τον Φλεβάρη 2015 είδαμε τον Μάγο (ή Μάντη) ενώ στα τέλη Απριλίου παρουσίασα τον «Αστερίξ στη χώρα των Ελβετών». Τέλη Ιουνίου 2015 παρουσιάστηκε Ο αγώνας των αρχηγών, η πέμπτη περιπέτεια της σειράς. O κύκλος συνεχίστηκε στα μέσα Οκτωβρίου με τον Αστερίξ στην Κορσική και η τελευταία δημοσίευση για το 2015 ήταν την παραμονή των Χριστουγέννων με τον Αστερίξ Λεγεωνάριο. Το 2016 ξεκίνησε με την περιπέτεια Οβελίξ και σία τον Φλεβάρη, ενώ τον Απρίλιο ανέβασα το Δώρο του Καίσαρα. Ξαναπιάσαμε το νήμα τον Οκτώβριο με την Ασπίδα της Αρβέρνης. ενώ τον Δεκέμβριο ακολούθησε το Χρυσό δρεπάνι. Πρώτη περιπέτεια του 2017, τον Φλεβάρη, ήταν το Μεγάλο ταξίδι, που συμπλήρωσε την πρώτη δωδεκάδα. Στη δεύτερη δωδεκάδα μπήκαμε τον Απρίλιο, με την περιπέτεια «Ο Αστερίξ και η Κλεοπάτρα». Μετά αραίωσαν οι ρυθμοί. Τον Αύγουστο του 2017 παρουσιάστηκε η περιπέτεια «Ο Αστερίξ και οι Γότθοι» ενώ τον Δεκέμβριο είχαμε ένα εμβόλιμο άρθρο, αφού παρουσιάσαμε την καινούργια (χωρίς Γκοσινί αλλά και χωρίς Ουντερζό) περιπέτεια «Ο Αστερίξ στην Ιταλία» που είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει στα γαλλικά. Το 2018 μία μόνο περιπέτεια παρουσιάσαμε, τον Απρίλιο, τον Αστερίξ στην Ισπανία . Μια ακόμα περιπέτεια παρουσιάσαμε τον Μάιο του 2019, τον Γύρο της Γαλατίας, ενώ τον Νοέμβριο είχαμε ένα εμβολιμο άρθρο, όπου παρουσιάσαμε μια ακόμα καινούργια περιπέτεια, της νέας περιόδου, Ο Αστερίξ και η αδρεναλίνη. Μία περιπέτεια ακόμα παρουσιάσαμε τον Μάρτιο του 2020, τον Αστερίξ Μονομάχο, ενώ πέρυσι, το 2021, την εποχή των Ολυμπιακών αγώνων του Τόκιο, τον Αστερίξ στους Ολυμπιακούς αγώνες. Πέρυσι επίσης είδαμε μια από τις νέες περιπέτειες του Αστερίξ, Ο Αστερίξ και ο γρύπας, ενώ το 2021 έκλεισε, στις αρχές Δεκεμβρίου, με τον Αστερίξ και τη χύτρα.

Πρώτη φορά δημοσιεύω μια περιπέτεια πριν ακόμα περάσει δίμηνο από την προηγούμενη. Ο λόγος είναι ότι ο φίλος μας ο Christos μού έστειλε ένα γράμμα στο οποίο αναλύει αρκετά από τα λογοπαίγνια της περιπέτειας, με αναφορές και στην αγγλική και τη γερμανική μετάφραση. Έτσι, με έφερε στο φιλότιμο κι έγραψα το σημερινό άρθρο, που θα βγει μεγάλο όχι μόνο επειδή η περιπέτεια με τους Νορμανδούς έχει αρκετά πράγματα που αξίζει να επισημανθούν, αλλά και διότι για την περιπέτεια αυτή έχουμε κατ’ εξαίρεση και τρίτη ελληνική μετάφραση.

Χάρη στην ευγενική προσφορά αρκετών φίλων, έχω πλέον σκαναρισμένες σχεδόν όλες τις περιπέτειες του Αστερίξ στην έκδοση Ψαρόπουλου, επομένως το βραδύ στάδιο της διαδικασίας είναι πλέον το γράψιμο των άρθρων από μένα. Λείπει μόνο μία, οι Δάφνες του Καίσαρα. Όποιος την έχει και μπορεί να τη σκανάρει, ας τη στείλει.

Θυμίζω ότι οι περιπέτειες του Αστερίξ κυκλοφόρησαν σε αυτοτελείς τόμους στα ελληνικά πρώτη φορά στα τέλη της δεκαετίας του 1970 από τις εκδόσεις Ψαρόπουλου (σε μετάφραση αρχικά του Κώστα Ταχτσή και μετά του Αργύρη Χιόνη) ενώ αργότερα κυκλοφόρησαν σε νέα μετάφραση (της Ειρήνης Μαραντέι) από τις εκδόσεις Μαμούθ, που είναι και η έκδοση που βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο εμπόριο.

Λέω «σε αυτοτελείς τόμους» διότι περιπέτειες του Αστερίξ σε συνέχειες είχαν δημοσιευτεί στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στο περιοδικό «Αστερίξ». Σε κάποιο παλαιοβιβλιοπωλείο ανακάλυψα πριν από καιρό έναν τέτοιο τόμο, που περιείχε την περιπέτεια με τους Νορμανδούς, οπότε θα αναφέρω μερικά πράγματα και από εκείνη την παλιά μετάφραση (θα τη λέω μετάφραση Σπανού, από το όνομα του εκδότη).

Τη σημερινή περιπέτεια την ανέβασα εδώ απ’ όπου μπορείτε να τη διαβάσετε ονλάιν ή να την κατεβάσετε.

Ο Αστερίξ και οι Νορμανδοί είναι χρονολογικά η 9η περιπέτεια από τις 24 της σειράς. Δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Pilote από τον Απρίλιο έως τον Οκτωβριο του 1966 και στη συνέχεια εκδόθηκε σε τόμο. Ο γαλλικός τίτλος είναι Astérix et les Normands.

Δεν είναι ταξιδιωτική περιπέτεια: δεν πηγαίνει ο Αστερίξ με τον Οβελίξ στη χώρα των Νορμανδών, οι Νορμανδοί έρχονται στο γαλατικό χωριό. Αλλά να πάρουμε τα πράματα με τη σειρά.

Στο γαλατικό χωριό καταφθάνει ο ταχυδρόμος και φέρνει γράμμα στον αρχηγό, τον Μοναρχίξ. Του γράφει ο αδελφός του από τη Λουτέσια, ο οποίος ανησυχεί για τον γιο του -ο νεαρός έχει γίνει μαλθακός από την τρυφή της πρωτεύουσας, οπότε ο πατέρας του θέλει να τον στείλει στο ανυπόταχτο χωριό για να τον κάνει άντρα. «Μην ανησυχείς αρχηγέ», λέει ο Αστερίξ, «θα σου τον κάνουμε να κυνηγάει αγριογούρουνα με τις γροθιές». «Γιατί, υπάρχει κι άλλος τρόπος;» ρωτάει όλο απορία ο Οβελίξ.

Την ίδια στιγμή, στον παγωμένο Βορρά, οι Νορμανδοί (δηλαδή οι Βίκινγκ), δεινοί πολεμιστές που χρησιμοποιούν τα κρανία των νεκρών εχθρών τους για να πίνουν το εθνικό τους ποτό, έχουν ένα πρόβλημα. Δεν φοβούνται, δεν ξέρουν τι θα πει φόβος. Έχουν όμως ακούσει ότι ο φόβος δίνει φτερά και, ερμηνεύοντας κυριολεκτικά τη φράση, αποφασίζουν να μάθουν αυτό το συναίσθημα για να γίνουν ιπτάμενοι κι επομένως ακατανίκητοι. Ξεκινούν μιαν εκπαιδευτική αποστολή και διαλέγουν, κατά κακή τους τύχη, τις ακτές της Γαλατίας.

Στο μεταξύ καταφθάνει ο πρωτευουσιάνος νεαρός και φέρνει μαζί του τα νέα ήθη της πρωτεύουσας. Όταν βλέπει, μαζί με τον Οβελίξ και τον Αστερίξ, να πλησιάζει το ντρακάρ, το καράβι των Νορμανδών, για να κάνει απόβαση, κυριεύεται από φόβο. Προσπαθεί να τρομάξει τους Γαλάτες του χωριού, αλλά εκείνοι, ακούγοντας ότι καταφθάνουν ξένοι πολεμιστές σπεύδουν να καταταγούν για να τους πολεμήσουν.

Ένας Νορμανδός κατάσκοπος στο δάσος ακούει τον νεαρό να παραπονιέται ότι φοβάται πολύ, ότι είναι «πρωταθλητής του φόβου» κι έτσι οι Νορμανδοί αποφασίζουν να απαγάγουν τον νεαρό για να τους… διδάξει τι είναι ο φόβος. Κι έτσι κάνουν.

Ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ σπεύδουν να τον απελευθερώσουν και αφού έπαιξαν πολύ ξύλο με τους Νορμανδούς τελικά κλείνουν συμφωνία με τον αρχηγό τους: ο Αστερίξ θα μείνει όμηρος με τον νεαρό και ο Οβελίξ θα τους φέρει έναν δάσκαλο του φόβου -πρόκειται για τον βάρδο. Πράγματι, μόλις ακούνε τη συναυλία του Κακοφωνίξ, οι τρομεροί πολεμιστές κυριεύονται από φόβο -και φεύγουν για την πατρίδα τους ικανοποιημένοι που πέτυχαν τον εκπαιδευτικό σκοπό του ταξιδιού τους, αν και γρήγορα διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν να πετάξουν.

Το βασικό καινούργιο πρόσωπο είναι ο νεαρός Παριζιάνος, που λέγεται στα γαλλικά Goudurix (λογοπαίγνιο με το goût du risque, ροπή προς τον κίνδυνο). Στη μετάφραση του Μαμούθ αποδίδεται Γιεγιεδίξ, στην παλιότερη μετάφραση του Χιόνη είναι Ντισκοτίξ, ενώ στην ακόμα πιο παλιά μετάφραση του Σπανού τον λένε Τεμπελίξ. Ο Γιεγιεδίξ, εκτός από το φινετσάτο άρμα του, που είναι κατασκευής Μεδιολάνων (όπου εδρεύει βέβαια η Άλφα Ρoμέο) φέρνει και τη νεανική κουλτούρα του Παρισιού των 60, και τη μεταλαμπαδεύει στο γαλατικό χωριό:

Ο Κακοφωνίξ (που έχει ρητή εντολή από τον σιδερά να μην τραγουδήσει) παίζει παραδοσιακούς σκοπούς, αλλά ο πρωτευουσιάνος εξοργίζεται: θα σας δείξω πώς χορεύουν στις κατακόμβες [βλ. στις μπουάτ] της Λουτέσιας! Κι έτσι, τους τραγουδάει το Le Monkix, που, σύμφωνα με τα αστεριξολόγια είναι υπαινιγμός για το τραγούδι The Monkey, που δεν ξέρω ποιο είναι, ενώ παινεύει τον Κακοφωνίξ ότι αν έδινε ρεσιτάλ στο Ολυμπίξ (δηλαδή στο παριζιάνικο Olympia) θα έκανε θραύση. Ο Κακοφωνίξ δένει κόμπο την υπόσχεση και γίνεται τσιμπούρι στον νεαρό, ζητώντας του διαρκώς να συζητήσουν «για το ρεσιτάλ».

Εξίσου βέβαια πρωταγωνιστούν και οι Νορμανδοί -και το γεγονός ότι στη σημερινή Γαλλία υπάρχει περιοχή Νορμανδία (με τη Χάβρη και τη Ρουέν), που βέβαια έχει την απαρχή της στις αλλεπάλληλες εισβολές Βίκινγκ από τον Βορρά τον 9ο αιώνα μΧ, δίνει στον Γκοσινί έμπνευση για αλυσιδωτούς παραλληλισμούς και αναχρονισμούς ανάμεσα στους τότε Βίκινγκ και στους τωρινούς Νορμανδούς.

Έτσι, οι Νορμανδοί-Βίκινγκ της περιπέτειας πίνουν calva, που παραπέμπει στο calvados, το καλβαντός, το κονιακοειδές απόσταγμα της σημερινής Νορμανδίας (από απόσταξη μηλίτη συνήθως) και το οποίο οι σημερινοί Νορμανδοί αποκαλούν χαϊδευτικά calva. Και αφού το πίνουν μέσα στα κρανία νικημένων εχθρών, είναι, ας πούμε calva d’os (καλβά από τα οστά). Eπίσης, επειδή η σημερινή νορμανδική κουζίνα χρησιμοποιεί αρκετά την κρέμα γάλακτος (crème fraîche), βλέπουμε τους Νορμανδούς του κόμικς να τη χρησιμοποιούν συνέχεια και τον αρχηγό τους να τρώει γλώσσα με κρέμα, κοτόπουλο με κρέμα, μπριζόλα με κρέμα, ακόμα και αγριογούρουνο με κρέμα (συνταγή που ενδιαφέρει ιδιαίτερα και τον Οβελίξ και διακόπτουν τον καβγά για να την αναλύσουν!)

Ο αρχηγός λέγεται Olaf Grossebaf (grosses baffes = γερές σφαλιάρες) και στα ελληνικά Χοντρομπάφ, ενώ όλα τα ονόματα των Νορμανδών της περιπέτειας τελειώνουν σε -άφ, κατι που το βρίσκουν πολύ αστείο οι Γαλάτες:

Mόλις ο Μοναρχίξ ακούει το περίεργο όνομα σε -άφ, σπεύδει να το μεταφέρει σε διάφορους Γαλάτες που έχουν αστεία ονόματα σε -ίξ (Αssurancetourix είναι το γαλλικό του Κακοφωνίξ). Μερικά από τα ονόματα Νορμανδών έχουν ελληνική προέλευση ή υπάρχουν και στα ελληνικά: Αυτογράφ, Βαθυσκάφ, Κενοτάφ, Καράφ, Κινηματογράφ, Δακτυλογράφ, Στενογράφ. Και όταν ρίχνουν έναν κουβά νερό στον Γιεγιεδίξ για να τον ξυπνήσουν, και ακούγεται «Πλαφ!» κάποιος από το βάθος φωνάζει «Παρών!»

Αναφορές και υπαινιγμοί υπάρχουν επίσης στην απόβαση της Νορμανδίας του 1944 αλλά και στις αποβάσεις των Νορμανδών τον 9ο αιώνα -σε ένα σημείο, ο Χοντρομπάφ διαβεβαιώνει τον Αστερίξ ότι «δεν ήρθαμε εδώ για να σας πολεμήσουμε, αυτό θα το κάνουν οι απόγονοί μας σε μερικούς αιώνες. Και το τοπίο θυμίζει τη σημερινή Νορμανδία -τους γκρεμούς του Etretat, ας πούμε.

Φυσικά οι Νορμανδοί έχουν τους θεούς τους, τον Θορ και τον Οντίν -κι εδώ βλέπουμε κι ένα λογοπαίγνιο από τον Γκοσινί, στο σημείο όπου ο Χοντρομπάφ λέει ότι ο φόβος δίνει φτερά κι έτσι, αν μάθουν τον φόβο, θα πετάνε σαν τα πουλιά. «Μα τον Θορ!» (Par Thor!) αναφωνεί ένας Βίκινγκ, «Μα τον Οντίν», ένας άλλος. «Μα τι μου λες», ένας τρίτος, όπως αποδίδει πετυχημένα το λογοπαίγνιο η Ιρένε Μαραντέι (στο πρωτότυπο: Par exemple, δηλ. Για παράδειγμα).

Τα πλοία των Βίκινγκ/Νορμανδων λέγονται drakkar (που ετυμολογούνται από τον δράκο), και ο ο Αστερίξ κάνει ένα λογοπαίγνιο λέγοντας ότι είναι ένα «drakkar de touristes», παίζοντας με το «cars de touristes», το τουριστικό λεωφορείο.

Ωραίο λογοπαίγνιο και στην πρώτη σελίδα της περιπέτειας.

Ο Μοναρχίξ μαθαίνει για την άφιξη του ανιψιού του από επιστολή που σκάλισε ο αδελφός του σε μια πλάκα. Ο σεναριογράφος εκμεταλλεύεται την ηχητική ομοιότητα των graver (χαράζω) και grave (σοβαρός) και το συνεχίζει αναλόγως, με τον Αστερίξ να ρωτά «Rien de grave dans ce qui est gravé, j’espère? – Τίποτε άχαρο χαραγμένο, ελπίζω». Ο Βρετανός με τον Γερμανό μεταφραστή περνάνε την πρώτη πίστα χωρίς απώλειες, αφού βρίσκουν κοινό λεξιλόγιο: «Nothing grave engraved there, I hope?», και «Doch hoffentlich nichts gravierendes graviert?», αλλά η ελληνική μετάφραση περνάει το εμπόδιο από το πλάι: «Είναι τίποτα το σοβαρό;» (στο Μαμούθ και παρομοίως στις άλλες δύο).

Πιο βόρεια, όταν ένας Βίκινγκ αστυνομικός παραπονιέται για αντικανονικό προσπέρασμα, η απάντηση που παίρνει είναι  «Mort aux rennes!!!», που παραπέμπει στο «Μort aux vaches», «Θάνατος στους μπάτσους», αλλά αφού τα νορμανδικά κάρα δεν τα τραβούν αγελάδες (vaches), αλλά τάρανδοι (rennes), αλλάζει και το σύνθημα! Στα γερμανικά ο μπάτσος είναι Bulle, αλλά το ίδιο είναι και ο ταύρος, κι έτσι το έδαφος στρώνεται για τη γερμανική μετάφραση: «Tod den Rentieren! – Θάνατος στους ταράνδους!» Στα αγγλικά στήνεται λογοπαίγνιο με τα horse-Norse: «So what? Mine’s a Norse-drawn chariot!». Η ελληνική έκδοση κάνει την προσπάθειά της: «Και λοιπόν; Σιγά τους ταράνδους!!!» (Μαραντέι) ενώ ο Χιόνης μεταφράζει κατά λέξη: Και λοιπόν; Θάνατος στους ταράνδους! (δεν το βρισκω ικανοποιητική λύση). Ίσως, αφού το λογοπαίγνιο δεν σώζεται, να είναι προτιμότερη η απόδοση του Σπανού: «Ε λοιπόν! Βάλε με στα κάτεργα να τελειώνουμε!»

Όταν ο Γιεγιεδίξ δηλώνει ότι θέλει να γυρίσει στη Λουτέτσια επειδή έχει πανικοβληθεί από τον ερχομό των Νορμανδών, ο Μοναρχίξ προσπαθεί να τον καθησυχάσει: «Tu verras: il n’y a pas de quartier gaulois!», για να πάρει την απάντηση «Justement! Il y a un quartier latin et j’aimerais le revoir!». Άξονας του λογοπαιγνίου είναι η λέξη quartier (gaulois/latin), που σημαίνει τόσο οίκτος, όσο και συνοικία. Ο Βρετανός έχει εύκολο έργο, αφού το quarter έχει κι αυτό τις ίδιες σημασίες.  Η γερμανική μετάφραση πατά με το ένα πόδι στη σημασία του pardon ως «έλεος» και με το άλλο στη σημασία «Με συγχωρείτε!»: («Du wirst sehen, sie kennen kein Pardon! – Θα δεις, δε συγχωρούν κανέναν» «Pardon! Ich möchte aber doch lieber nach Lutetia zurück – Με συγχωρείτε, αλλά εγώ θα ήθελα να επιστρέψω στη Λουτέσια!.») Η επιλογή της Μαραντέι είναι «-Θα δεις! Οι Γαλάτες δεν παίζουν!   -Ακριβώς! Κι εγώ είμαι άνθρωπος πολύ παιχνιδιάρης!». Aποφεύγει εύλογα το λογοπαίγνιο και καταφεύγει σε άλλο, όπως και ο Χιόνης: — Θα δεις, σε λίγο θα μασάς σίδερα. — Προτιμώ να μασάω μακαρόνια στη Λουτέσια. Καλή είναι η απόδοση του Σπανού: — Θα δεις πόσο όμορφα πολεμάνε οι Γαλάτες. — Αυτό ακριβώς δεν θα ήθελα να δω.

Και οι Ρωμαίοι; θα ρωτήσετε. Δεν έχει Ρωμαίους η περιπέτεια; Έχει, αλλά η παρουσία τους είναι μάλλον διακριτική. Διακριτική, αλλά για ανθολογία. Μια ρωμαϊκή περίπολος βλέπει Νορμανδούς και Γαλάτες να πλακώνονται στην παραλία. Οι παλιοί θέλουν να μην μπλέξουν, αλλά έχουν κι έναν πρωτάρη λεγεωνάριο, που οι άλλοι τον αποκαλούν faba, που είναι το λατινικό για το fayot, το οποίο fayot, είδος φασολιού, σημαίνει στην αργκό τον σπασίκλα, τον μαθητή ή τον φαντάρο που δείχνει ζήλο για να αποσπάσει την εύνοια του δάσκαλου ή του αξιωματικού.

O πρωτάρης προσπαθεί να τους μεταπείσει, αλλά ο παλιός απαντάει: Δεν ξέρω τι είπε ο Καίσαρας, αλλά το να μην πας και να μη δεις είναι ο καλύτερος τρόπος για να μη νικηθείς -μια ακόμα από τις πολλές παρωδίες της ρήσης του Καίσαρα.

Ωστόσο, ο πρωτάρης φανερώνει το μυστικό στον εκατόνταρχο, ο οποίος στέλνει την περίπολο να επέμβει -με αποτέλεσμα, να φάνε ξύλο και από Γαλάτες και από Νορμανδούς, μάλιστα ο Οβελίξ σε ένα σημείο δανείζει τον Ρωμαίο του στον Νορμανδό με τον οποίο πάλευε, για να τον κοπανήσει κι αυτός. Οπότε, ο πρωτάρης βάζει γρήγορα μυαλό και καταλαβαίνει ότι το καλύτερο είναι να μη μπλέκει, να κουκουλώνει τα πάντα και να κάνει αναφορά σε τρία αντίγραφα.

Θα μπορούσα να γράφω ώρες γι’ αυτή την πολύ καλή περιπέτεια, διότι έχει πάρα πολλές ωραίες ατάκες, όπως όταν ο Αστερίξ λέει στον Οβελίξ ότι τα μύδια είναι σαν τα καρύδια, δεν τα τρώμε ολόκληρα, μόνο το μέσα. Μα και τα καρύδια ολόκληρα τα τρώω, απαντάει ο Οβελίξ. Ο οποίος, όταν φεύγει για τη Λουτέτσια ο νεαρός, του δίνει για αποχαιρετιστήριο δώρο ένα μενίρ, και όταν βέβαια το όχημα δεν αντέχει και σπάει η ρόδα, ο Οβελίξ οικτίρει τα καινούργια αμάξια, που δεν μπορούν να αντέξουν «ένα μενιράκι».

Ούτε έγραψα για τους υπαινιγμούς σε τραγούδια, τα αφήνω για τα σχόλιά σας. Θα τελειώσω με την έκφραση une réponse de Normand, κατά λέξη «μια απάντηση Νορμανδού», που τη λένε οι υπόλοιποι Γάλλοι για τους σημερινούς Νορμανδούς, και που σημαίνει «μια ασαφής απάντηση». Έτσι, όταν ρωτούν τον αρχηγό των Νορμανδών αν πιστεύει ότι αποστολή τους πέτυχε, αυτός απαντά, «Μπορεί ναι, μπορεί και όχι…». Αλλά κι οι πειρατές, όταν ρωτούν για τη σωστή ρότα, μαθαίνουν ότι δεν κερδίζεις πολλά όταν ρωτάς Νορμανδό: «Ils nous ont fait une ‘éponse de No’mand!»

Κατά τη γνώμη μου, είναι μια από τις καλύτερες περιπέτειες της 24άδας, επειδή είναι γραμμένη με φοβερό μπρίο, με συνεχή λογοπαίγνια και ατάκες. Και έχει και μια πρωτοτυπία, που μόνο σε 2-3 περιπέτειες έχει συμβεί. Τελειώνει μεν με το καθιερωμένο τσιμπούσι, όμως ο Κακοφωνίξ, που έχει παίξει καίριο ρόλο στην ιστορία, όχι μόνο δεν μένει εκτός αλλά δίνει και ρεσιτάλ -κάτι που, όπως βλέπετε, προκαλεί μια άλλη απουσία από τη γιορτή!

Advertisement

119 Σχόλια προς “Λεξιλογώντας με τον Αστερίξ και τους Νορμανδούς”

  1. Ξέχασες να γράψεις ότι στη Βαλχαλα σερβίρεται ο υπέρτατος μεζές: η κρέμα α λα κρεμ!

  2. Μάλλον δεν είναι αυτό, πάντως είναι το καλύτερο που ξέρω με μαίμού

  3. Spiridione said

    https://en.wikipedia.org/wiki/Monkey_(dance)

  4. Χαμός! Καλημέρες.

  5. sarant said

    Καλημέρα, ευχαριστώ πολύ για τα πρώτα σχόλια!

    1 Καλά λες!

    3 Μάλλον αυτό είναι διότι είναι και χορός.

  6. ΓΤ said

    03.02.1908
    Ζήτω ο Παναθηναϊκός!

  7. 6 Δεν είναι η καλύτερη μέρα για να γιορτάζει κανείς την ίδρυση μιας ακόμα ομάδας.

  8. ΓΤ said

    «[…] φανερώνει το μυστικό στον εκατόνταρχο, ο οποίος στέλνει την περίβολο να επέμβει […]».

    Με το π να είναι τόσο μακριά από το β, πώς γκένεν ατό;

  9. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    8# Δεν το λες και μακριά, τρία δάχτυλα και κάτι.

  10. Χρίστος said

    …περιπέτειες του Αστερίξ σε συνέχειες είχαν δημοσιευτεί στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στο περιοδικό «Αστερίξ».

    Παρακαλώ, όποιος μπορεί, ας δώσει περισσότερες πληροφορίες γι’αυτή την έκδοση που αν θυμάμαι καλά περιλάμβανε και τον Ιζνογκούντ, τον Αχιλλέα Ταλόν, τους Ταγκύ και Λαβαντύρ κ.α.
    Δυστυχώς έχω χάσει 4-5 τεύχη που είχα.

  11. sarant said

    8 Διορθώθηκε, μερσί. Ξέρω κι εγώ πώς έγινε;

    10 Το αγόραζα ανελλιπώς, έβγαινε για κάμποσα χρόνια, είχε και τον Κοκκινογένη, που ήταν το μοντελο για τους πειρατές του Αστερίξ. Εχω μόνο αυτόν τον τόμο, που δεν είναι κανονικά τεύχη αλλά έχει μια περιπέτεια του Αστερίξ, μερικές του Ιζνογκούντ και μια των Τανγκύ/Λαβερντύρ.

  12. Costas Papathanasiou said

    Καλημέρα!
    To Le Monkix ίσως αναφέρεται στον ομώνυμο (και πρώτο τους) Δίσκο των Monkees, στον οποίο προτάσσεται το»(Theme From) The Monkees»(1966), εναρκτήριο μουσικό θέμα ομώνυμης τηλεσειράς, σε στίχους Tommy Boyce and Bobby Hart και ερμηνεία Micky Dolenz ( βλ. https://www.youtube.com/watch?v=AKs43dHBSWA ) με χαρακτηριστική επωδό:
    (…)Hey, hey we’re the Monkees,
    and people say we monkey around.
    But we’re too busy singing,
    to put anybody down. (…)
    Εσχάτως το τραγούδι παίχτηκε ως υπόκρουση και στην ταινία κινουμένων «Minions(2015)» (βλ. https://en.wikipedia.org/wiki/(Theme_From)_The_Monkees ).

  13. Λήδα Προβατά said

    “monkiss” είδος χορού και τραγούδι της δεκαετίας του ‘60 στη Γαλλία.
    https://fr.m.wikipedia.org/wiki/Monkiss

  14. Κύριλλος Μεθόδιος said

    Κατά σύμπτωση το διάβαζα χθες το βράδυ, και έμεινα με την απορία, εκείνος ο κατάλογος όπλων κτλ που αναφέρεται στο πρώτο πάνελ της ιστορίας τι ακριβώς σατιρίζει. Έχω υπόψη μου το Jane’s Review κτλ αλλά μου φαίνεται πολύ niche για χιούμορ Αστερίξ. Είναι άραγε γενικώς μπηχτή για τους συζύγους που παράγγελναν καταλόγους τεχνολογίας το πάλαι;

  15. antonislaw said

    Καλημέρα σε όλους!
    Μου φτιάξατε τη διάθεσή μου, να είστε καλά! Θυμάμαι τον καλό μου φίλο εκλιπόντα Αυγουστίνο να διαβάζει-όταν έτρωγε στο τραπέζι της κουζίνας- Αστερίξ και Τεν Τεν και να σκάει στα γέλια. Και να είναι η χιλιοστή ίσως φορά που διάβαζε την κάθε ιστορία. Ίσως τελικά αυτή να είναι η έννοια του κλασικού=κάθε φορά ωραίο και κάθε φορά διασκεδαστικό!

    Να υποβάλω και ένα ερώτημα:
    «θα σας δείξω πώς χορεύουν στις κατακόμβες [βλ. στις μπουάτ] της Λουτέσιας!»

    Η λέξη μπουάτ από πού προέρχεται; κουτί δε σημαίνει ή έχει άλλη πορεία στα ελληνικά ;
    Το ΛΚΝ λέει : μικρό νυχτερινό κέντρο διασκέδασης με ζωντανή μουσική.
    [λόγ. < γαλλ. boîte de nuit, boîte `κέντρο διασκέδασης που λειτουργεί τη νύχτα΄]

  16. leonicos said

    οι 24 αυτοι τόμοι του Αστερίξ είναι μια από τις σημαντικότερες προσφορές της Γαλλίας στον παγκόσμιο πολιτισμό μεταπολεμικά.

    με μια δόση υπερβολής

    Πόσο μεγάλη δόση; Μπουκάλι αυτοκτονάς είναι;

  17. 14 Όντως, πώς να είναι το πρωτότυπο;

  18. sarant said

    13 Δεν το ήξερα, πολύ πιθανό

    14-17 Στο πρωτότυπο είναι Catalogue de la manufacture des armes et chars.

    Πρέπει να παραπέμπει στο Catalogue de la manufacture francaise des armes et cycles de Saint Etienne

    15 Το boîte έχει και τη σημασία «μαγαζί, επιχείρηση» στην αργκό.

  19. Καλημέρα,
    9 Χτήνε, εγώ ήξερα για δυο δάχτυλα και κάτι. Μεγάλωσε η απόσταση;

  20. Κάτι σαν κατάλογος του Πράκτικερ δηλαδή https://fr.wikipedia.org/wiki/Manufrance

  21. Κύριλλος Μεθόδιος said

    18,20 Οπότε μάλλον είναι ένα γενικό αστείο για το πως θα ήταν αυτοί οι κατάλογοι στην αρχαιότητα

  22. leonicos said

    Πολύ καλός ο Αστεριξ, αλλά μου λείπει ένας γιατρός ή έστω ένας φαρμακοποιός.

    Misce fiat suppositoria et pone in scatolam Ανακάτεψε, κάνε υπόθετα και βάλ’ τα σε κουτί,
    μάθαινα το 1965! Και όμως επιβιώσαμε

    Και μετά μου λέτε Αστερίξ

    ΕΚΠΑ να δείτε

  23. sarant said

    20 Aκριβώς. Πρέπει να ήταν πολύ διαδεδομένοι αυτοί οι κατάλογοι, όπως και των 3 Suisses στις κυρίες.

  24. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    19# Όχι δεν άλλαξε, το λέει και το άσμα: …κι από το βήτα ως το πι τρία δάχτυλα και κάτι 🙂

  25. Reblogged στις anastasiakalantzi59.

  26. Μαρία said

    18
    Δεν είναι αργκό. Ο καθένας μπορεί να αποκαλέσει μπουάτ το χώρο της δουλειάς του σε ύφος ανεπίσημο και κάποιες φορές απαξιωτικά.

  27. sarant said

    26 Οκ, στην καθομιλουμένη.

  28. ndmushroom said

    Και τώρα ένα σύνθημα που όλους μας ενώνει: μπάτσοι, ταράνδοι, δολοφόνοι! 😋

  29. ΣΠ said

    13
    Ναι, λέει: Cette danse est parodiée dans Astérix et les Normands où elle est renommée «monkix».

  30. sarant said

    28 Σκέψου όμως οι Γάλλοι που τους λένε γελάδια.

  31. antonislaw said

    28 Απ’το στόμα μου το πήρες! Θα μπορούσε το αστείο να μεταφραστεί ακριβώς έτσι: «Και λοιπόν;Μπάτσοι,ταράνδοι, δολοφόνοι!»

  32. ndmushroom said

    30
    Και γελάδια, και κοτόπουλα, και (φυσικά) χοιρινά επίσης! Να βάλω και μουσικούλα; Θα βάλω! 🙂

  33. antonislaw said

    «ο Χοντρομπάφ λέει ότι ο ο Χοντρομπάφ λέει ότι ο φόβος δίνει φτερά κι έτσι, αν μάθουν τον φόβο, θα πετάνε σαν τα πουλιά. «Μα τον Θορ!» (Par Thor!) αναφωνεί ένας Βίκινγκ, «Μα τον Οντίν», ένας άλλος. «Μα τι μου λες», ένας τρίτος, όπως αποδίδει πετυχημένα το λογοπαίγνιο η Ιρένε Μαραντέι (στο πρωτότυπο: Par exemple, δηλ. Για παράδειγμα).»

    Να προτείνω μια μετάφραση μήπως σωθεί το αστείο;
    ο φόβος δίνει φτερά κι έτσι, αν μάθουν τον φόβο, θα πετάνε σαν τα πουλιά. «Με του Θορ τη χάρη!» (Par Thor!) αναφωνεί ένας Βίκινγκ, «Με του Οντίν τη χάρη!», ένας άλλος. «Παραδείγματος χάρη!» ένας τρίτος

  34. Νέο Kid said

  35. antonislaw said

    «Το βασικό καινούργιο πρόσωπο είναι ο νεαρός Παριζιάνος, που λέγεται στα γαλλικά Goudurix (λογοπαίγνιο με το goût du risque, ροπή προς τον κίνδυνο). Στη μετάφραση του Μαμούθ αποδίδεται Γιεγιεδίξ, στην παλιότερη μετάφραση του Χιόνη είναι Ντισκοτίξ, ενώ στην ακόμα πιο παλιά μετάφραση του Σπανού τον λένε Τεμπελίξ»

    Θα μπορούσε να ειπωθεί και Ατιθασίξ ή Ατιθασονιατίξ 😀

  36. Πέπε said

    33

    Το «παραδείγματος χάρη» όμως δεν το λέμε έτσι στα ελληνικά. Νομίζω ότι για τους Γάλλους, ως επιφωνηματική έκφραση, έχει και τη σημασία «άλλο πάλι και τούτο»! Σ’εμάς σημαίνει μόν ό,τι σημαίνει κυριολεκτικά.

    Αλλά δεν πειράζει:

    Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί είναι τόσο σημαντικό στοιχείο της αξίας του Αστερίξ τα λογοπαίγνια. Ίσως αν τα είχα διαβάσει εξαρχής όλα στα γαλλικά, και ήξερα αρκετά καλά γαλλικά ώστε να τα πιάνω όλα, να είχα άλλη άποψη.

    Κάποιες φορές έχω πραγματικά γελάσει με μερικά ονόματα Ρωμαίων ή άλλων, ή οχυρών(*), κλπ., αλλά η αξία της κάθε περιπέτειας παραμένει ανεξάρτητα από αυτά.

    _______________

    (*) Στη Σικελία, νομίζω, είναι που δείχνει έναν χάρτη με όλα τα ρωμαϊκά οχυρά. Είναι δεκάδες, κολλητά σ’ όλη την ακτογραμμή – ούτε ένα στην ενδοχώρα. Αυτό είναι έξυπνο αστείο από μόνο του, αλλά προχωρώ στα ονόματα: περιλαμβάνουν κάθε πιθανή λέξη που να λήγει σε -um, περιλαμβανομένων του bubblegum και του hum!

    Αλλά προφανώς δεν είναι αυτό που την κάνει καλή ιστορία.

  37. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    35# Τσογλανίξ 🙂

  38. sarant said

    36 Όλα μαζι την κάνουν καλή ιστορία. Και τα λογοπαίγνια και οι ατάκες και τα ευρηματα και ολα.

  39. Μαρία said

    33, 36
    Όπως το λέει ο Πέπε.
    Με τι φράση Μα τι μου λες, που ευτυχώς υπάρχει στα ελληνικά, για να δηλώσει έκπληξη, η μεταφράστρια καταφέρνει να διατηρήσει το μα (par/pardieu) και στις τρεις φράσεις.

  40. Β. said

    36 Πέπε, στην Κορσική

  41. Πέπε said

    36

    > περιλαμβάνουν… περιλαμβανομένου…

    Εννοούσα ότι περιλαμβάνουν όλα αυτά, έτσι; Ότι τα περιλαμβάνουν, με άλλα λόγια.

  42. Πέπε said

    38

    Οκέι, αλλά: Κάποιος που τα περισσότερα λογοπαίγνια δεν τα έπιασε καν και από τα υπόλοιπα τα περισσότερα δεν του έλεγαν και τίποτε ιδιαίτερο, σε διαβεβαιώνει ότι και πάλι τις θεωρεί σπουδαίες!

  43. antonislaw said

    39
    «33, 36
    Όπως το λέει ο Πέπε.
    Με τι φράση Μα τι μου λες, που ευτυχώς υπάρχει στα ελληνικά, για να δηλώσει έκπληξη, η μεταφράστρια καταφέρνει να διατηρήσει το μα (par/pardieu) και στις τρεις φράσεις.»

    Δεν αντιλέγω στο ότι είναι αρκετά πετυχημένη η μετάφραση απλά το «μα» στη φράση «μα τι μου λες» είναι απλώς επιτατικό και μπαίνει απλώς για να συνεχιστεί η σειρά των «μα». Μα τι μου λες-τι λες, μα θα έρθεις;-θα έρθεις, μα θα κάτσεις επιτέλους;-θα κάτσεις επιτέλους;

  44. antonislaw said

    37 35# Τσογλανίξ

    Τσογλανίξ, ακόμα καλύτερο! Το Ατιθασίξ, πολύ καθωσπρέπει

  45. Avonidas said

    Καλημέρα· τι ευχάριστη έκπληξη σήμερα! 😀

    Την ίδια στιγμή, στον παγωμένο Βορρά, οι Νορμανδοί (δηλαδή οι Βίκινγκ)

    Να γκρινιάξω λίγο για μια κοινή παρανόηση: οι Βίκινγκ ΔΕΝ είναι όλοι οι Νορμανδοί, οι Σκανδιναβοί, δηλαδή. Δεν είναι καν σωστό ότι ήταν οι πρόγονοι/πρόδρομοι των σημερινών Σκανδιναβών, όπως π.χ. οι Γαλάτες των Γάλλων. Το «Βίκινγκ» δεν είναι εθνώνυμο; δηλώνει μια κατηγορία ανθρώπων – ένα μείγμα θαλασσοπόρων, πειρατών, επιδρομέων και εμπόρων* – που ήταν κυρίως οι Σκανδιναβοί με τους οποίους έρχονταν σ’ επαφή οι λαοί της Ευρώπης από τον 8ο μέχρι τον 12 αιώνα περίπου. Κι έτσι κόλλησε να λέμε όλους γενικά τους Σκανδιναβούς «Βίκινγκ».

    Στα αγγλικά, οι Βίκινγκ είναι Vikings και οι Σκανδιναβοί Norse ή Normen – Νορμανδοί, δηλαδή. Βέβαια, σήμερα Νορμανδία είναι η περιοχή της Βορειοδυτικής Γαλλίας όπου εγκαταστάθηκαν Σκανδιναβοί τον Ύστερο Μεσαίωνα, και Νορμανδοί οι κάτοικοί της· ενώ Σκανδιναβοί είναι οι Νορβηγοί/Σουηδοί/Δανοί, και (καταχρηστικά) οι Φινλανδοί.

    *και σωματοφυλάκων (οι Βάραγγοι των Βυζαντινών)

  46. antonislaw said

    45
    Αβονίδα, πολύ ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική παρατήρηση, δεν είχα ιδέα προσωπικά! Και μου έλυσες και μία απορία γιατί όταν είχα πάει στη Νορβηγία και άνοιξα κουβέντα για Βίκιγκς σε καθηγητές σχολείου εννοώντας ότι είναι οι πρόγονοί τους με κοίταξαν το λιγότερο παραξενεμένοι, αν και δεν μπήκαν στον κόπο-μάλλον από ευγένεια- να μου εξηγήσουν τη διαφορά, και ότι δεν έχει εθνοτική σημασία η λέξη.

    https://theconversation.com/what-does-the-word-viking-really-mean-75647

  47. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    45, 46
    Οι Νορμανδοί της κατάκτησης της Αγγλίας το 1066 (μάχη Χέιστινγκς) ήταν οι απόγονοι των Βίκινγκς που είχαν εγκατασταθεί (με τον Χρούλφ, τον Ρόλλο της σειράς του Νέτφλιξ) το οχτακοσατόσο στη σημερινή Νορμανδία, εκχριστιανίστηκαν και φράγκεψαν ας πούμε. Συνολικά το νταραβέρι των Βίκινγκς με την Αγγλία κράτησε από τις παραμονές του 800 (πρώτες επιδρομές) μέχρι το 1066, οπότε έγινε η τελευταία επιδρομή Νορβηγών, ταυτόχρονα με τη Νορμανδική κατάκτηση. Με την κατάκτηση από τους λατινόφωνους πλέον Νορμανδούς μπήκαν και οι βάσεις για τη διαμόρφωση των σύγχρονων αγγλικών.

  48. Πέπε said

    Ούτε εγώ τα ήξερα.

    Αφού λοιπόν η λέξη δεν έχει εθνοτική σημασία, τι μπορούμε να πούμε, ότι δηλώνει κάτι σαν ασχολία; Την οποιία ασκούσαν με τον ίδιο τρόπο και άνθρωποι από άλλα μέρη που χαρακτηρίζονται εξίσου Βίκινγκ;

  49. Πέπε said

    > Ο Κακοφωνίξ (που έχει ρητή εντολή από τον σιδερά να μην τραγουδήσει) παίζει παραδοσιακούς σκοπούς…

    Νομίζω, συγκεκριμένα, παίζει «Του Κιτσουλίξ η μάνα κάθεται», και ο νεαρός λέει ότι μ’ αυτά διασκέδαζαν οι παππούδες μας. Ποιο να ήταν το αντίστοιχο τραγούδι στο πρωτότυπο;

    Ή από άλλη περιπέτεια το θυμάμαι αυτό;

  50. ΣτοΔγιαλοΧτηνος said

    48# Όχι, Βίκινγκς ονομάστηκαν οι συγκεκριμένοι. Με μια βιαστική διαγώνια ματιά, λέξη αβέβαιου ετύμου. Όπως λέει ο Αβό, ήταν μικτής απασχόλησης και πολλαπλών δεξιοτήτων. Θαλασσοπόροι, έμποροι, επιδρομείς, λυσσασμένοι μαχητές (από κει οι μπερσέκεροι και η αγγλική έκφραση to go berserk= μαίνομαι, βγαίνω εκτός ελέγχου) οι οποίοι, όταν κατακτούσαν μια περιοχή, γινόντουσαν μια χαρά ειρηνικοί αγρότες.

  51. […] Κι άλλο αστεριξοάρθρο, τόσο κοντά στο προηγούμενο; θα ρωτήσετε. Υπάρχει όμως εξήγηση, όπως θα δείτε. Όπως θα θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες, το ιστολόγιο έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό να παρουσιάζει τις 24 περιπέτειες που συνδημιούργησαν ο Ρενέ Γκοσινί και ο Αλμπέρ Ουντερζό, αφού πιστεύω, έστω και με μια δόση υπερβολής, ότι οι 24 αυτοι τόμοι… — Weiterlesen sarantakos.wordpress.com/2022/02/03/asterix-22/ […]

  52. sarant said

    45-47 Δεκτές οι παρατηρήσεις

    49 Στο πρωτότυπο τραγουδάει το Le folklore armoricain, υπαινιγμός για ένα τραγούδι του 65 Le folklore americain…

  53. Costas X said

    Η δική μου πρόταση για τον «Goudurix» : «Τεντiμποΐξ».

  54. Avonidas said

    #50. Είχαν επίσης αρκετά και καλά κίνητρα να εκχριστιανιστούν. Ακριβώς επειδή τα όρια ανάμεσα στο εμπόριο και την πειρατία/ληστεία ήταν ασαφή και ρευστά, κι οι επιδρομές τους δεν είχαν σκοπό να κατακτήσουν αλλά κυρίως να αποκτήσουν λάφυρα, ήταν μερικές φορές ευκολότερο να κάνουν εμπόριο παρά πλιάτσικο – ειδικά όταν γνώριζαν ότι θα συναντήσουν σθεναρή αντίσταση. Το σκεπτικό, από την πλευρά τους, ήταν αρκετά εύλογο («γιατί να πληρώσω για κάτι που μπορώ να σου αρπάξω, όταν είσαι τόσο αδύναμος που δεν μπορείς να το κρατήσεις;») Και ταυτόχρονα, εκτιμούσαν έναν άξιο αντίπαλο. Στην πορεία του χρόνου, τα υποψήφια θύματά τους έμαθαν να προστατεύονται και να αντιστέκονται καλύτερα, δεν ήταν πια η εύκολη λεία που ήταν αρχικά, κι οι Βίκινγκ στράφηκαν περισσότερο στο εμπόριο. Αλλά για να κάνεις εμπόριο απαιτείται εμπιστοσύνη, και – ένα περίεργο πράγμα – οι άνθρωποι τείνουν να μην εμπιστεύονται αυτόν που μέχρι χτες τους λήστευε και τους σκότωνε 😉 Ο εκχριστιανισμός ήταν, πρώτον, μια δήλωση μεταμέλειας, και δεύτερον τους έβαζε στο «κλαμπ» των χριστιανών Ευρωπαίων, μεταξύ των οποίων υπήρχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, κοινό έδαφος, ένα δίκτυο πιθανών αγοραστών και εμπόρων, και κάποια προστασία από την αυθαιρεσία και την αδικία στις συναλλαγές.

  55. venios said

    Πιστεύω πως το σημαντικότερο ατού του Αστερίξ είναι οι πετυχημένοι αναχρονισμοί, μαζί με τα στερεότυπα που έχει ο μέσος γάλλος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το μποτιλιάρισμα των κάρων στην έξοδο για τις διακοπές.

  56. ΣΠ said

    10
    Εδώ υπάρχουν κάποιες πληροφορίες γι’ αυτή την έκδοση: https://www.greekcomics.gr/forums/index.php?/topic/7724-%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BE/

    Ένα τεύχος υπάρχει on line εδώ: https://issuu.com/argiriskouvelas/docs/asterix_050_spanos

    Πουλιούνται σε διάφορα σάιτ, π.χ. https://www.spanosrarebooks.gr/el/component/virtuemart/periodiko-asteriks.html, https://www.thaddeus-tripp.gr/komiks/asteriks-loiki-loik-tenten-klp/asteriks

  57. Νέο Kid said

    Είναι πραγματικά φοβερό ορόσημο το 1066. Φοβερό δηλαδή το ότι ένα μάτσο εκφραγκισμένοι Νορβηγοί σφάχτηκαν με ένα μάτσο Αγγλοσάξωνες οι οποίοι είχαν σφαχτεί πριν με ένα μάτσο Δανούς ,κι όλο αυτό το απίθανο σινάφι μπήκε στο μπλέντερ κι έβγαλε το πιο πετυχημένο μπλέντ κομψευάμενων κατσαπλιάδων πειρατών της ιστορίας. Τους Εγγλέζους!

  58. GeoKar said

    13 & 29: μπράβο σας 👍

    Εχω άδικο να πω ότι μου θύμισε, ιδίως το ρεφρέν, τη «δική μας» περίπου συνομήλικη (εκεί καπου στα μέσα των ‘60s) Γιάνκα?

  59. sarant said

    56 Μπράβο.

    Εχω τον τόμο που φαίνεται στο τέλος του άρθρου του greekcomics.gr

  60. Γιάννης Ιατρού said

    45: Αβο, εσύ είσαι νέος και γι αυτό δεν θυμάσαι καλά πως συνδέονται οι Βίκινγκς με τους Φραντσόζους 😊
    Εδω, από τις αναμνήσεις 👍😇(Cherchez la femme, που λέει ο λαός)

  61. Spiridione said

    Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του πρώτου εκδότη του Αστερίξ, του Κ. Σπανού, στη Λεξιλογία (την έχω ξαναβάλει)
    https://www.lexilogia.gr/threads/%CE%A4%CE%BF-%CE%BD%CE%AE%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%91%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BE.4774/page-3#post-62812
    Μεταφραστής ο Δημήτρης Κωστελένος, συγγραφέας, δημοσιογράφος, βιβλιοκριτικός (δεν ξέρω αν ήταν σε όλα τ τεύχη)

  62. 54# Έτσι. Ο εκχριστιανισμός βοήθησε και στην αποδοχή τους μετά την εγκατάσταση σε μια αμιγώς χριστιανική ζώνη. Εμ επιδρομέας και σφαγέας, εμ σου παραχωρούνε και γη για να αποφύγουν τα χειρότερα, ε, να είσαι και αντίχριστος παραπάει. Εδώ ο προαναφερθείς Χρουλφτ (σα ροχάλα κάπως ακούγεται):
    https://en.wikipedia.org/wiki/Rollo

  63. Avonidas said

    #62. Αν έχεις υπόψη σου τη σειρά Vikings του History Channel: τα ‘χουν κάνει μαντάρα με τον Χρουλφτ/Ρόλλο. Ο χαρακτήρας αρχικά ονομάζεται Ρόλλο – το όνομα που κανονικά πήρε μετά τον εκχριστιανισμό του. Όταν κάποια στιγμή εκχριστιανίζεται στην πορεία της σειράς, του δίνουν το «νέο» όνομα Χρουλφ – μύλος!

    Βέβαια, γενικότερα η σειρά είναι πιο πολύ παραμυθάκι, με τα γεγονότα της εποχής των επιδρομών των Βίκινγκ να συμπιέζονται μέσα σε 1-2 γενιές, από τα περίπου 300 χρόνια που διήρκεσαν κανονικά, και τους χαρακτήρες να ενσαρκώνουν ιστορικά και μυθικά πρόσωπα από όλες τις περιόδους. Σαν να γυρίζεις σειρά για την Τουρκοκρατία και να δείχνεις τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο να είναι μπατζανάκης του Κολοκοτρώνη, ενώ ο Μωάμεθ Β’ ο Πορθητής στέλνει τον Ιμπραήμ στο Μοριά, να πούμε 😛

  64. aerosol said

    Το Γιεγιεδίξ είναι απολύτως πετυχημένο, καθώς ο πιο διαδεδομένος όρος στην Γαλλία των ’60ς για την, ας πούμε, ροκ’ν’ρολ νεολαία ήταν «yé-yé» -κι έτσι αναφέρεται ακόμα και διεθνώς. Καθώς ο όρος χρησιμοποιήθηκε και στην Ελλάδα (με τους γιεγιέδες) και είναι γνώριμος, το νόημα περνάει ατόφιο.

  65. ΣΠ said

  66. sarant said

    61-65 Α μπράβο! Τι βρίσκει κανείς…

  67. 63# Δεν την έχω δει αλλά κάπως έτσι είναι και οι Βίκινγκς του Νetflix (αυτός όταν μεγάλωσε έγινε ο διασημότερος Γαλάτης σκηνοθέτης 🙂 ).
    Η ίδια χρονική συμπίεση, πχ δείχνουν αδέρφια τον ημι-μυθικό Ράγκναρ και τον ιστορικά μεταγενέστερο Ρόλλο.

  68. Avonidas said

    #67. Η ίδια σειρά είναι 😆 Απλά προβάλλεται στο Netflix.

  69. 68# Α, ναι??!! Ε τότε την έχω δει 🙂

  70. 69+
    Αλλά δε θυμάμαι πως τον είπαν Χρουλφ μετά τον εκχριστιανισμό.

  71. Χριστοδούκας said

    Καλησπέρα.

    Τα άρθρα για τον Αστερίξ είναι από τ’ αγαπημένα μου στο ιστολόγιο και ένας από τους λόγους είναι πως υπάρχει ελληνική προσέγγιση του γαλλικού πρωτότυπου. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να βρω πουθενά αλλού και αδυνατώ να την κάνω ο ίδιος. Δεν ξέρω γρι γαλλικά. Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι και η σύγκριση των ελληνικών μεταφράσεων.

    Από τις αγαπημένες μου ιστορίες οι Νορμανδοί. Δεν υπάρχει η αίσθηση του ταξιδιού και της περιπέτειας ή η κόντρα με τους Ρωμαίους που έχουν άλλα τεύχη, αλλά είναι μια βροχή από λογοπαίγνια και λατρεύω τα λογοπαίγνια. Η Μαραντέι κάνει πολύ καλή δουλειά εδώ. Ελπίζω η ίδια να είναι εντάξει τώρα στην υγεία της, πριν από λίγο καιρό είχα διαβάσει πέθανε η μητέρα της από κόβιντ ενώ η ίδια είχε νοσηλευτεί, πάλι εξαιτίας του κορωνοϊού.

  72. Χαρούλα said

    Goudurix γράφει, και με φόρα διαβάζω Γκουντουρντίξ. Γιατί; Γνωστή λέξη εδώ πάνω.
    Γκουντουρντίζω σε εβρίτικη διάλεκτο σημαίνει δημιουργώ χαμό,θόρυβο,φασαρία με συνεχές και επίμονο τροπο.
    Οπότε προσωπικά,τον πρωτευουσιάνο τον βαφτίζω στην γλώσσα του τόπου μου!😊

  73. sarant said

    73 Κουτουρντίζω λένε επίσης. Και «ξεσαλώνω». Το λένε κυρίως για παιδιά που κάνουν συνεχώς φασαρία.

  74. < τρκ kudurmak = λυσσάω (κυριολ. + μτφ). Έχω γράψει και το σχετικό λήμμα στο σλανγκ αλλά βαριέμαι να λινκάρω.

  75. Μαρία said

    73
    Συνήθως στον αόριστο: κουντούρντισαν (τα γκζάνια, για τη Χαρούρα) = λύσσαξαν, παλάβωσαν μεταφορικά (kudurmak λυσσάω, μανιάζω).
    Το λέω ακόμα.

  76. ΚΩΣΤΑΣ said

    Στα νιάτα μου δεν είχα παράδες να αγοράζω γενικά εικονογραφημένα. Λίγους μικρούς ήρωες και κάτι άλλα, από εδώ κι από εκεί, με ανταλλαγές ή δανεικά.
    Οπότε για τον Αστερίξ δεν κατέω πράμα.

    Είχα έναν φίλο που αγόραζε μανιωδώς τον Αστερίξ και για ένα διάστημα μας είχε πρήξει με την έκφραση Αστερίξ και Γκικίξ. Δεν θυμάμαι, όμως, αν υπήρχε όντως τέτοιος τίτλος ή έκανε πλάκα με έναν υπουργό της ΝΔ που λεγόταν Γκίκας. Πάσα προσφορά δεκτή για να μου φύγει η απορία.

  77. rogerios said

    Βίκινγκ, είπατε; Για να θυμηθώ και κάτι παλαιότερα δικά μου, «ο όρος δεν αποτελεί εθνοτικό ή φυλετικό προσδιορισμό. Αφορά, για μια συγκεκριμένη περίοδο, όλους τους σκανδιναβικούς λαούς, όχι όμως όλους τους Σκανδιναβούς (ως άτομα). Ο όρος υποδηλώνει αφενός τον πεπειραμένο έμπορο που μετέχει σε επιχείρηση η οποία περιλαμβάνει θαλάσσιο ταξίδι και έχει καταρχήν εμπορικό σκοπό που μπορεί, εφόσον το επιβάλλουν οι συνθήκες, να μετατραπεί, περιστασιακά ή όχι, σε στρατιωτική εκστρατεία λεηλασίας, αφετέρου την ίδια την επιχείρηση.» Για περισσότερα, το μαγαζί έχει μια προσφορά εδώ .

    Κατά τα λοιπά, η εγκατάσταση Σκανδιναβών στη βόρεια Γαλλία είναι παλιά υπόθεση και επικυρώνεται και τυπικά με τη Συνθήκη του Σαιν Κλαιρ επί του ποταμού Επτ και την εκ μέρους του Γάλλου βασιλιά αναγνώριση του Σκανδιναβού Χρολφρ/ Ρόλλο/ Ροβέρτου ως δούκα της περιοχής που θα γίνει αργότερα γνωστή ως Νορμανδία (911). Το εντυπωσιακό είναι, αφενός, η ταχύτητα με την οποία θα εκγαλλισθούν οι συγκεκριμένοι Σκανδιναβοί και, αφετέρου, η διατήρηση της επεκτατικής τους διάθεσης, η οποία, σε λιγότερο από δύο αιώνες, θα τους καταστήσει κυρίαρχους της Σικελίας και της υπόλοιπης Νότιας Ιταλίας, εδαφών της Μέσης Ανατολής (ηγεμονία της Αντιόχειας) και, φυσικά, της Αγγλίας. Αλλά όλα αυτά είναι μια άλλη, μεγάλη ιστορία.

  78. sarant said

    76 Όχι, Γκικίξ δεν υπήρχε, εύρημα του φίλου θα ήταν.

  79. sarant said

    77 Ευχαριστούμε για τον Αράλτη!

  80. ΚΩΣΤΑΣ said

    78 Ευχαριστώ! Ναι, μάλλον πλάκα έκανε, ήταν υπουργός δημοσίας τάξεως και ήταν στην επικαιρότητα τότε ο Γκίκας.

  81. Ο Χάραλντ του λυγξ του Ρογήρου στο #77 είναι ο αρχηγός της τελευταίας βικινγκοεκστρατείας Νορβηγών (που λέω στο #47) στην Αγγλία, το 1066. Εκεί σκοτώθηκε, λίγες βδομάδες πριν τη μάχη του Χέιστινγκς.

  82. rogerios said

    @81: Έτσι ακριβώς όπως τα λες.

  83. rogerios said

    Και όπως πήρα φόρα (να με συμπαθάτε), ας προσθέσω και κάτι πιο ελαφρύ.

    Σκανδιναβικές Ιστορίες 🙂
    Κάπου εκεί στα μέσα του 10ου αιώνα, στην εμποροπανήγυρη μιας σκανδιναβικής πόλης, της Μπίρκας ή του Χέντεμπυ, δεν θυμάμαι πλέον καλά, βρίσκονται ξανά δυο φίλοι απ’ τα παλιά, ο Χάραλντ από τη Νορβηγία κι ο Καρλ από τη Σουηδία.
    – Καλέ μου φίλε, καιρό είχα να σε δω!
    – Γειά σου, Χάραλντ, παλιόφιλε! Τι χαμπάρια; Τι κάνουν οι γυναίκες σου; Τα παιδιά; Οι σκλάβοι;
    – Μια χαρά, φίλε! Δόξα τω Θωρ! Εσένα;
    – Όλοι καλά, μα τον Οντίν! Για πες μου, όμως,… πώς πάνε οι δουλειές;
    – Φίνα, φιλαράκι! Έ, ξέρεις, τα γνωστά. Να, πριν από δυο μήνες μπαρκάραμε με τα παλικάρια, πλεύσαμε κατά μήκος των ιρλανδικών ακτών και κάναμε επιδρομή σε ένα μοναστήρι που ήταν γνωστό για τα πλούτη του.
    – Και;
    – Έ, σφάξαμε κάτι μοναχούς που ήταν αρκετά χαζοί ώστε να προβάλουν αντίσταση, τους υπόλοιπους τους ανασκολοπίσαμε, κάναμε καλή μπάζα από λάφυρα… Ξέρεις τώρα, κάτι ευαγγέλια χρυσόδετα, διακοσμημένα με πολύτιμες πέτρες, χρυσά ιερά σκεύη, τα έσοδα από τα κτήματα της μονής, τέτοια πράγματα.
    – Πω, πω, μάγκα! Σούπερ!
    – Κι εσύ, Καρλ;
    – Όπως ξέρεις, η εταιρία μας δραστηριοποιείται κυρίως στη ρωσική αγορά.
    – Ναι, θυμάμαι.
    – Έ, με τα παιδιά ξεκινήσαμε από το Νόφγκοροντ, έπειτα κατεβήκαμε τον Βόλγα και λαφυραγωγήσαμε μερικές ρωσικές πόλεις. Μαζέψαμε ξυλεία πρώτης ποιότητας, ήλεκτρο, λίγο χρυσάφι, γούνες και τομάρια ζώων. Πολλές γούνες, όμως!
    – Ναι, έ;
    – Ναι, να φανταστείς δεν χωρούσαν στα μονόξυλά μας για να τις μεταφέρουμε και χρειάστηκε να ναυλώσουμε σκάφη από κάτι ντόπιους επιχειρηματίες.
    – Μπράβο, μπράβο!
    – Και το καλύτερο δεν στο είπα. Αιχμαλωτίσαμε κι αρκετές σκλάβες. Όλες ξανθές και δίμετρες, κάτσε καλά, σου λέω!
    – Τι λες τώρα! Μπράβο, ρε Καρλ! Πάντα τέτοια! Ο Οντίν να μας έχει καλά και πάντα τέτοια!
    – Δεν μου λες, ρε Χάραλντ, αντί να στεκόμαστε εδώ στη μέση της αγοράς, δεν πάμε κάπου να κάτσουμε και να πιούμε κάτι;
    – Εξαιρετική ιδέα!
    – Να, εδώ πιο κάτω, στον παράδρομο, είναι η «Μπρασερί της Χέλγκας». Φημισμένο μαγαζί. Κι άμα πεινάσουμε, σερβίρει και πιάτα νέας σκανδιναβικής κουζίνας. Ξέρεις, ακόμη και οι Φράγκοι που ζουν στις όχθες του Σηκουάνα είναι ξετρελαμένοι με τις νέες γαστρονομικές δημιουργίες μας!
    – Ωχ, ρε Καρλ, αφού το ξέρεις ότι δεν είμαι και πολύ φίλος της νουβέλ κυζίν. Μια ποικιλία αλλαντικών μου αρκεί.
    – Έχει κι απ’ αυτές. Κι έπειτα, έχει εικοσιπέντε διαφορετικές μπίρες, όλες από ντόπιες ζυθοποιΐες.
    – Έλα, μ’ έπεισες, φίλε! Πάμε!
    Πάνε οι φίλοι μας στο μαγαζί, κάθονται, δίνουν παραγγελία, έρχονται οι πρώτες μπίρες. Σηκώνει το κέρας του ο Καρλ, τσουγκρίζει με τον Χάραλντ, κι αναφωνεί: «Skål!» «Στην υγειά μας!», απαντά μ’ ενθουσιασμό κι ο Χάραλντ. Έρχεται ο δεύτερος γύρος, πάλι τα ίδια. «Σκωλ!», ο Σουηδός, απαντά στην πρόποση ο Νορβηγός, αν και λίγο πιο βαρεστημένα. Τρίτος γύρος μπίρες, ξανά τα ίδια. Πρόποση ο Σουηδός, εντελώς ξεθυμασμένη ανταπόκριση από τον Νορβηγό. Στραγγίζουν και πάλι τις μπίρες, κλείνει συνωμοτικά το μάτι ο Καρλ, γνέφει καταφατικά ο Χάραλντ, παραγγέλνουν κι άλλες.
    Με το που φτάνουν οι μπίρες, ξανασηκώνει το κέρας ο Καρλ, πάει να κάνει πρόποση… και τότε σηκώνει το χέρι ο Νορβηγός και λέει με ύφος κάπως αυστηρό: «Συγγνώμη, τώρα, ρε φιλαράκι, αλλά φαίνεται πως κάτι δεν κατάλαβα εγώ πολύ καλά. Εδώ πέρα ήρθαμε για να πιούμε ή για να συζητήσουμε;»

  84. Avonidas said

    Οι Βίκινγκ εμφανίζονται, βέβαια, και στο Μεγάλο Ταξίδι (μου το θύμισαν τα å του Ρογήρου 😉 )

  85. BLOG_OTI_NANAI said

    34: Προφανώς ο κατασκευαστής του μιμιδίου είχε πλακωθεί στα γκούλινμπουρστι και η λειτουργία του εγκεφάλου του είχε ατονίσει.
    Ο Χριστός, το ακριβώς αντίθετο είπε:
    «άφετε συναυξάνεσθαι αμφότερα έως τού θερισμού» (Ματθ. 13,30) και ο διαχωρισμός θα υπάρξει μόνο «εν τή συντελεία τού αιώνος» (Ματθ. 13,49).

  86. Δεν έπιναν σε skull από εχθρικά κεφάλια;

  87. Avonidas said

    #85. Προφανώς ο κατασκευαστής του μιμιδίου είχε πλακωθεί στα γκούλινμπουρστι

    Ή αυτό ή ποιος έχασε το χιούμορ του, για να το βρεις εσύ.

    Νταξ, τέτοιου είδους πολιτισμικές παρανοήσεις είναι συνηθισμένες.

  88. sarant said

    83 Καλό!

  89. sarant said

    89 Άψογος!

  90. voulagx said

    #83: Skål, Ρογήρε! 🙂

  91. rogerios said

    Skål, άρχοντα Voulagx!

  92. 85 87 Μη τσακώνεστε, το μόνο πρόβλημα που έχει ο συνάδελφος κατασκευαστής μιμιδίων είναι ότι δεν βλέπει το Game of thrones!

  93. Χαρούλα said

    Κατά μία άποψη οι επιδρομείς Βίκινγκς δημιούργησαν το μπράντυ.
    Τους άρεσαν τα κρασιά της Γαλλίας. Για να πάρουν λοιπόν μαζί τους πίσω ικανοποιητικές ποσότητες, τα έβρασαν, με σκοπό μετά να τα αραιώσουν με νερό για να τα πιουν. Αλλά τελικά τους άρεσαν και ανέρωτα.
    Και τα είπαν καμμένο κρασί=brant vin=μπράντυ.

  94. Pedis said

    Χιούμορ;

  95. Χαρούλα said

    Χριαστιανέ και μπολσεβίκε μας, χίλια μπράβο!!!
    Καθημερινά σε περιμένο να μιμιδιάσεις με το ωραίο χιούμορ σου

  96. Μαρία said

    95
    Ναι https://sarantakos.wordpress.com/2022/02/01/february-10/#comment-792418

  97. Pedis said

    # 97 – Μπα, τρολλάρει.

  98. Μαρία said

    94
    Ρε, τι μαθαίνουμε! Γερμανικής προέλευσης https://www.cnrtl.fr/definition/brandevin
    https://www.cnrtl.fr/definition/brandy

  99. Μαρία said

    98
    Αυτοί τρολάρουν https://twitter.com/search?q=%23%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%BB%CE%B7%CE%BA%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7_%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B1_%CE%B6%CF%89%CE%B7%CF%82&src=trend_click&vertical=trends

  100. Pedis said

    # 100 – Μωρέ σπάνε πλάκα σου λέω με τις αντιδράσεις, δεν μπορεί.

  101. sarant said

    94κε Ισχύει, κάποτε θα βάλουμε άρθρο

  102. Μια που οι Βίκιγξ έχουν την τιμητική τους, μια ρωμαϊκή θεώρηση (από το ΦΒ):

  103. 103# Αμάν. Σε λίγο θάρθει κι ο Χριστιανομπολσεβίκος να μας δείξει τη Βίκυνγκ Φλέσσα.

  104. Αγγελος said

    Δεν ξέρω αν το «Tod den Rentieren! – Θάνατος στους ταράνδους!» της γερμανικής μετάφρασης του «Mort aux rennes!» υπαινίσσεται κάποια λέξη της γερμανικής αργκό που σημαίνει και ταύρος και αστυνόμος, αλλά εμένα τελείως αλλού με παραπέμπει: Rentier είναι βεβαίως γερμανικά ο τάρανδος, αλλά (με διαφορετική προφορά) είναι και ο ραντιέρης / εισοδηματίας, και μπορώ να φανταστώ το «Θάνατος στους ραντιέρηδες!» να ήταν σύνθημα κάποιας αριστεράς κάποτε.

  105. BLOG_OTI_NANAI said

    87: Πότε βρε άρχοντα της ξινίλας έγραψες κάτι αστείο σε σχόλιο; Αν βρεις κάτι θα αξίζει χειροκρότημα.

  106. 106 Παρακαλώ! Για την ξινίλα έχουμε ήδη πρόεδρο και αντιπρόεδρο.

  107. BLOG_OTI_NANAI said

    107: Εντάξει μα τον όντιν:

  108. BLOG_OTI_NANAI said

    Φοιτητική αφίσα του 1996:

  109. sarant said

    109 Ωραίος!

  110. Πέπε said

    109

    Το βασικό κόνσεπτ όλου του Αστερίξ σχετικά με το μικρό ανυπότακτο χωριό μέσα στην αχανή αυτοκρατορία, όπως εκφράζεται συμπυκνωμένα σ’ αυτή την εικόνα (την κανονική εννοώ!) με τη λεζάντα της, που επανέρχονται στερεότυπα σε κάθε τεύχος(*), έχει γονιμοποιήσει γενικά τη φρασεολογία μας. «Γαλατικό χωριό» είναι έκφραση από μόνο του, όπως και το «Όλοι; Όχι!»

    Και το σύνθημα «Τέρμα πια οι αυταπάτες, ή με τους Ρωμαίους ή με τους Γαλάτες».

    Συμβαίνει το ίδιο και σ’ άλλες χώρες; Στη Γαλλία υποθέτω πως σίγουρα. Εκτός Γαλλίας – γαλλοφωνίας;

    _________________

    Σε ΚΑΘΕ τεύχος; Όχι!

  111. Χαρούλα said

    Α π α ρ ά δ ε κ τ η!
    Τώρα είδα το #96 μου. Ρήμα σε ο! Και δεν είναι και διπλανά πλήκτρα! Αδικαιολόγητη! Να με σχωρνάτε…🥺🥲

  112. antonislaw said

    109
    Ιδρυτής της ΠΑΝ στη νομική ήταν ο Δημήτρης Βερβεσός, που διανύει ήδη δεύτερη θητεία ως πρόεδρος του Δικηγορικού συλλόγου της Αθήνας.

  113. antonislaw said

    83 Ρογήρε ωραία ιστορία! Δείχνει αν κατάλαβα καλά τον ανταγωνισμό Σουηδών και Νορβηγών για το ποιος αντέχει περισσότερο το ποτό και το ποιος είναι πιο διανοούμενος; Στη Νορβηγία που είχα κάποτε πάει δύο φορές θυμάμαι ότι είχαν μια επιφυλακτική στάση για τους Σουηδούς και δεν παραδέχονταν τα κοινά που τους συνδέουν πχ η παρόμοια γλώσσα από ό,τι είχα καταλάβει.

  114. Avonidas said

    #106. Πότε βρε άρχοντα της ξινίλας έγραψες κάτι αστείο σε σχόλιο;

    Ενώ εσύ κοιμόσουν 😉

    (Συνήθως παραπονιέσαι ότι το ρίχνουμε στην πλάκα όταν εσύ προσπαθείς να μιλήσεις – αχαχά – σοβαρά. Με τίποτα δεν είσαι ευχαριστημένος)

  115. Avonidas said

    Οι κίνδυνοι του εκχριστιανισμού:

  116. Elias said

    Ο φίλος ο Λ. λάτρευε τον Αστερίξ στις πρώτες εκδόσεις, δεκαετία ’70. Καθηγητής φυσικός, όμως εκείνες οι εκδόσεις δεν είχαν μετάφραση των Λατινικών του πειρατή (μέσ’ στους πειρατές ήταν κι ένας λατινολόγος). Τ’ άφηναν αμετάφραστα. Ρωτούσε τον φιλόλογο στο σχολείο, «ρε συ, τι σημαίνει αυτό κι αυτό στα Λατινικά;»
    Του εξηγούσε ο φιλόλογος, ο Λ. σκεφτόταν τη σκηνή στο Αστερίξ κι έβαζε τα γέλια.
    Ο φιλόλογος απορούσε, εξηγούσε κλασικά Λατινικά ρητά κι ο άλλος γελούσε

  117. Ιρένε Μαραντέϊ said

    Χθες πέθανε ο Πάνος Κουτρουλάρης «Μαμούθ». Θα μας λείψει.

  118. sarant said

    118 Πολύ κρίμα, ευχαριστούμε πολύ που μας ενημερώσατε…..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: